Original subtitles

WAT VOORAFGING:

We zijn inmiddels met zeer velen, en het wordt winter.

De middelen raken op door deze conflicten.

We hebben iemand die zo'n onderneming zelf kan financieren.

Zo'n krijgsmacht vergt veel geld en moeite.

In ruil krijg je het commando, onder Cossinius en Furius.

Waarom heb ik me ooit losgerukt van de zeebries...

en de veilige muren van Sinuessa en Valle?

Hun voorwaarden zijn aanvaardbaar.

Spartacus, deze had een boodschap.

Ze spreken de hoop uit dat ze veilig zijn in de villa.

U voert het bevel en zorgt dat Spartacus zijn straf krijgt.

Geen villa in het land kan zovelen herbergen.

Inderdaad. Alleen een stad kan ons herbergen.

WOLVEN VOOR DE POORT

Lastiger dan een paard afslachten, hè?

Een trap van hen is aanzienlijk aangenamer.

Diotimus.

Spartacus wil je spreken.

De zuidkust?

Dan moet Crassus' leger een langere weg naar ons afleggen.

Dat kost energie en voorraden. -Maar zijn wij dan ook niet uitgeput?

Wij kunnen herstellen binnen de stadsmuren. Crassus niet.

Diotimus. Ik wil graag jouw advies.

Mijn kennis van oorlogsstrategieën is nihil.

Maar in andere zaken ben je goed thuis.

Je sprak over een ommuurde stad gestreeld door de zeebries.

Sinuessa en Valle. Daar heb ik jaren gewoond.

Dan ken je haar verdediging.

Wilt u de stad innemen? -Dat hangt af van wat jij gaat zeggen.

Er zijn twee poorten. De hoofdpoort ligt naar het westen...

overdag open voor handel, tot zonsondergang.

En de andere?

Tegen een rotswand die in de kloof van de Melia-kam overgaat.

Onbereikbaar in de winter, die nu op zijn hoogtepunt is.

Daar wil ik niet in de val komen te zitten.

Ik ook niet.

Hoe is de hoofdpoort? -Bijzonder sterk, indien afgesloten.

Is hij van binnenuit te openen, in het duister?

Hij wordt goed bewaakt...

en je zou de middelen ontberen.

De aedilis vreest wapengebruik tegen de wachters en laat alles opbergen.

Moeten we onze zwaarden bij aankomst afgeven?

Laten we een gunstiger stad uitzoeken.

Moment. Ik heb onderweg een man gekend die zei dat het zijn stad was.

Attius, een smid van beroep. -Die ken ik wel.

Mijn dominus verfoeide de man vaak.

Is die Romein te vertrouwen? -Hij is alleen Romein in naam.

Vul zijn buidel met genoeg geld en hij noemt Thracië of Gallië z'n moeder.

Jij gaat mee om met hem te praten.

Ik ga ook mee. -Breek je kamp op en kom mee.

Blijf ongezien tot je nodig bent.

En je brandmerken? Als ze je onderzoeken, heeft het weinig nut.

Een zinnige opmerking.

Mijn dominus heeft de aedilis in zijn macht.

Zeg dat je komt handelen met Laurus. Dat kan problemen voorkomen.

Als je hem weerziet, zal Laurus knielen en jou zijn meester noemen.

Kom naar voren.

Stop maar. Wapens afgeven.

Naar voren.

Wat komt u doen in Sinuessa en Valle? -We komen voor graan.

En alle geneugten die uw stad te bieden heeft.

U schoffeert me.

Met zo'n lichte handdruk.

Sta mij een stevig excuus toe.

Ik neem uw polsband, met sieraden.

Dit is mijn dierbaarste bezit op dit moment.

Ik doe er geen afstand van.

Weg dan bij de poort. Wachters.

Zoals u wenst.

Laat u Laurus weten dat zijn gasten hun afspraak niet kunnen nakomen?

Wacht.

Wapens inleveren.

En vertel dat Decimus u goed heeft behandeld.

Mijn dank.

Je zult vandaag rijk beloond worden.

Ik begrijp u, Ulpianus, maar u moet mijn man begrijpen.

De Ciliciërs teisteren onze wateren en Spartacus overvalt landtransporten.

De graanprijs... -Is torenhoog.

Als ik mijn brood nog duurder maak, komt er opstand.

Dat moet u met mijn man opnemen.

Het gaat mij niet alleen om de winst, Laeta. Mijn vrouw verwacht een kind.

Ik zal hem aanspreken. -Mijn dank.

Voor dergelijke uitingen is het te vroeg.

Ik verwacht niet dat hij zwicht.

Bedoelde u deze? -Zeker, aedilis.

Ik zei nog dat boeien onvoldoende was na Diotimus' ontsnapping.

Je had gelijk.

Ga je gang. En maak het kenbaar om verdere toestanden te onderdrukken.

Ennius.

Je hoort in het graanhuis. -Ulpianus hield me op.

Hij smeekt me om... -Niet nu.

Met instemming van de geachte aedilis...

toon ik u weer een slaaf die ten prooi viel aan gedachten van rebellie.

Wie niet, onder de knoet van zo'n griezel.

Hij had voedsel verstopt voor een reis, ver weg van onze stad.

Laurus heeft geen schuld als een hond dol wordt.

Wees goed tegen een dier en het zal je eeuwig trouw betonen.

Geef het louter de zweep...

dan zal het de tanden tonen.

Boeien schrikt niet meer voldoende af.

Voeg daarbij de dreiging van zware stenen...

en een wisse dood voor wie dezelfde weg durft te kiezen.

Laat hem lijden. -Maak die schoft af.

We moeten ingrijpen.

Dan delen wij straks zijn lot.

Ik ga niet werkeloos toezien.

Hij zal je gore republiek in bloed en drek dompelen. Spartacus.

Die rebelse tong gaat voor eeuwig zwijgen.

Sterf.

Spartacus zal jullie allemaal doden. -Kom, gooien.

Dit is jullie moment voor vergelding.

Gooien.

Je trekt aandacht.

Ik beëindig zijn lijden.

Zoals ik voor een ieder doe die onder Rome zucht.

Een hoornblazer per centurie voor heldere bevelen tijdens de strijd.

Verdriedubbel de wacht. Mogelijk wil Spartacus 's nachts aanvallen.

Cossinius en Furius werden verrast.

Nog een bericht van senator Metellus. -Hij bedelft ons onder perkament.

De senaat wil graag troepen achter Spartacus aan sturen.

Zij niet alleen. -Er wachten nog andere taken.

Hoe staat het met de uitrusting?

Sabinus en ik hebben gedaan wat u had verzocht.

U zult zeer tevreden zijn.

We zullen zien hoe we jouw arbeid zullen belonen.

Je hebt de verwachtingen overtroffen. Hij zal inzien wat je inzet waard is.

En wie zijn onderbevelhebber dient te worden.

Vulcanus zelf zou geen betere wapens kunnen smeden.

Zelden wordt zulke heiligschennis in vakmanschap bevestigd.

Ik aanvaard Crassus' lof met een buiging.

Kom overeind en stel een eerlijke prijs voor.

Negentig denarii. Mijn beste aanbod.

Wat kosten minder goddelijke zaken?

120 denarii per soldaat, volledig uitgerust.

Zoals overeengekomen met uw edele zoon.

Een redelijke prijs.

Excuses, dominus. Hij is gearriveerd.

Uw voorwaarden zijn aanvaardbaar. Tiberius handelt het af.

Vanzelfsprekend. Mijn dank.

Zei ik het niet? Niets staat je rechtmatige rang in de weg.

Moet ik soms de hele dag wachten?

Als dat de wens is van mijn echtgenoot.

Die wens gaat dan niet in vervulling.

Caesar.

Uw mannen raakten buiten zinnen. -U was degene die tekeerging.

Laat ons alleen.

Ze mocht me al nooit. -Is dat niet terecht?

Mijn excuses als ik haar niet zo aanbid als Juno.

Dat behoud ik voor aan mijn vrouw die ik node mis.

Cornelia weet al van je oponthoud.

Oponthoud?

Ik werd in de kraag gegrepen bij de stadspoort...

op weg naar een bad en schone kledij na een zware reis.

Het was noodzakelijk.

Je zeges in den vreemde zijn beroemd, net als je onbeschaamdheid...

om te strijden tegen Mithridates' bondgenoten...

zonder proconsulaire toestemming.

De provincie was verloren als ik op die dwazen had gewacht.

Zo had ik mijn voordeel verspeeld als ik niet meteen met jou kon overleggen.

Spreek klare taal. Ik ben die geheimzinnigheid zat.

Dan lichten we de sluier op.

Jij behoort tot het geslacht van de Julii, de bloedlijn van Venus...

moeder van Aeneas, voorouder van Romulus, verheven stichter van Rome...

Ik hoef geen onderricht over mijn afkomst.

Misschien wel over de mijne. Ik stam niet af van een god of verheven man.

Ik word slechts gedoogd in de senaat vanwege de rijkdom die ik heb vergaard...

middels werk waarvoor lieden van goede komaf zich te goed achten.

En dat zie jij als de enige reden waarom ze jou haten?

Jouw veldtocht tegen Mithridates en andere avonturen...

Duur, neem ik aan?

Ik weet dat je schulden aanzienlijk zijn.

Riskante situatie voor een man...

die ruzie zoekt met de 'dwazen' die hem willen vernietigen.

Ik zal de schulden vereffenen. -Met welke middelen?

Je hebt wel een naam, maar ontbeert rijkdom.

En jij bezit rijkdom, maar ontbeert een naam.

Stel je voor wat het zou kunnen opleveren...

als Crassus en Caesar de krachten zouden bundelen.

Mijn naam is onveranderd sinds ik uit mijn moeder ben ontsproten.

Jij beschikt al even zovele jaren over jouw rijkdom.

Waarom nu dit voorstel? -Door de gelegenheid...

om de lauweren en de dank van de republiek te oogsten.

Zo kunnen we de eerste steen leggen van de weg naar grotere roem.

Waarmee kan ik je van dienst zijn om dat te bespoedigen?

Met het beëindigen van de slavenopstand.

En de dood van Spartacus.

Attius. Ik moet je spreken, ouwe geit.

Bij Jupiter.

Wat doe je hier, dwaas? Je geldt als vijand van Rome.

Je koestert toch geen liefde voor de republiek?

Heb je die bezorger van ellende meegebracht?

Je naam snelt je vooruit. -Ik bied je een kans.

Die jou veel profijt kan brengen.

Dat moet wel opwegen tegen het risico dat dit mij fataal wordt.

Er zal nog meer volgen als we op een gunstige plek kunnen aankomen.

Wat zal zo'n tocht vergen? -Jouw kundigheid als wapensmid.

Wapens?

Die aedilis belet me wapens te maken, uit angst voor jullie rebellie.

Alles wat nu nog geslagen wordt...

zijn gereedschap en boeien, om de slaven van die rijken te beteugelen.

De aedilis zal geen probleem vormen.

Hoeveel hebben jullie er nodig? -Twee volstaan.

Je betaalt voor een veelvoud. -Mede voor jouw discretie.

En waar moet de stille tong over zwijgen?

Hebben we een overeenkomst?

Twee zwaarden, en geen verdere betrokkenheid.

Kom terug bij zonsondergang.

Ik blijf nog wat herinneringen ophalen met mijn goede vriend.

Ik maak me ongerust over de Romein.

Hopelijk weet het geld te overtuigen.

Wat als de stroming hem ergens anders aanmeerd?

Dan laten we hem op de rotsen inslaan.

Ga terug naar Agron. Als de maan hoog staat, openen we de poort.

En de vervloekte stad krijgt haar verdiende loon.

Attius, mijn eetlust neemt toe.

Waar vind ik een graanhuis binnen Sinuessa's muren?

De hoogste kwaliteit.

Van de velden van Sicilië.

Ik overweeg een grote aankoop.

Excuses. Mijn man is bezig met een transactie.

Het kan wel wachten tot de maan op is.

U hebt genoeg. -Vandaag geleverd uit Sicilië...

en er volgt meer. Maar daarvan is het meeste al gekocht door Crassus.

Marcus Crassus? -Hij verkiest ons graanhuis.

Hij kan het nog betalen nu de prijzen stijgen door de onrust rond Spartacus.

Ik heb vernomen van het leed dat hij berokkent.

Wat voert u naar hier? -Slaven.

Hun gezin breidt zich steeds verder uit.

En ik wil dat ze goed verzorgd worden.

Wilt u ze in de stad huisvesten? -Dat overweeg ik.

Als u ze enig gerief wilt bieden, zou ik daarvan afzien.

Ik zag een slaaf op het marktplein gestenigd worden.

Een gebruikelijk tafereel? -Nee, maar dat kan het worden.

Als die opstand niet snel eindigt.

Laat ons dan bidden, voor een juiste afloop.

Hij is eindelijk beschikbaar.

Was u niet bij de steniging vanochtend?

Ik was bij 't onaangename schouwspel. -En u hebt het voortijdig beëindigd.

Mijn dank. De menigte neigt tot razernij.

Ik zie liever geen bloed zonder reden. -Ik ook niet.

Niet zonder reden.

Verwijder mijn baard met het mes.

Waarom aarzel je na een opdracht?

Ze gehoorzaamt een hogere macht.

De dominus wenst u ongeschoren. -Met welk doel?

Hij houdt zijn mening hierover privé. -En wat is de jouwe?

Ik begrijp het niet.

Het is een eenvoudige vraag. Wat is jouw mening?

Over welk onderwerp? -Hetgeen voor je staat.

Wat vind je van Caesar? -Ik ken hem niet, dus ik weet 't niet.

Stel hem een vraag, en zijn antwoord zal je helpen.

Hebt u geen vrouw thuis?

Je ogen zouden de hare kunnen zijn.

Net als de smaak van je lippen.

In het duister zou je aanvoelen zoals zij.

Met dichte ogen verdwijnt het verschil...

en verwarm ik me...

aan een herinnering vol verlangen.

Kore.

Verdwijn. -Ja, dominus.

Je schenkt wijn en een omhelzing en neemt het weer af?

Ze werd niet gestuurd om jou te behagen.

Excuses. Ik wist niet dat ze iets betekende.

Je hebt te lang geen beschaafd gezelschap gehad.

Zorg dat je aangekleed bent...

en je met dringender zaken bezighoudt.

Je toont je borsten en billen, met dauw bedekt.

Zou een man, zo sterk van verlangen, zo'n rijp aanbod niet willen proeven?

Trek er lering uit en verdwijn uit mijn ogen.

Jawel, domina.

We hebben nog te weinig paarden. De cavalerie mag niets ontbreken.

Wat is er? -Niets ernstigs.

Spreek, en put troost uit hoe uw woorden worden ontvangen.

Ik verzorgde Caesar zoals bevolen...

Gaius Julius Caesar?

Hij werd handtastelijk. Als je vader niet was gekomen...

Waar is hij?

Ons doelwit was ooit een kampioen in de arena.

Hij blijft maar een gladiator, hoe vaardig ook.

Hoe kon hij onze legioenen verslaan?

Spartacus heeft krijgservaring opgedaan in Thracië.

Hij schijnt gevochten te hebben onder die dwaas Glaber, totdat die viel.

Hij kent dus onze tactieken.

En dat hebben zijn tegenstrevers tot hun schande ervaren.

Hij denkt te weten wat een echte Romeinse soldaat doet.

Dat kunnen we uitbuiten.

Was mijn eigen vlees en bloed maar zo scherpzinnig.

Ervaring zal jouw jonge hond scherpen.

Ongetwijfeld, maar om Spartacus te verslaan behoef ik een wolf naast mij.

Laat ons met fonkelende tanden ten strijde trekken...

en de vacht besmeuren met bloed en darmen.

Avondklok. Naar binnen allemaal.

Avondklok.

Doorlopen. -Van de straat.

Lopen. -Ontruim de straten.

Messalina.

Ze wil nogal eens onbedaard doen.

Blijf maar dicht bij je moeder.

Dank u.

Jij daar.

Ik heb je vandaag op het plein gezien. -En ik u.

Ik hoor dat je mijn naam hebt genoemd bij de poort, in verband met zaken.

Dat is een vergissing. U hebt niets wat ik van waarde acht.

Wat doe je dan hier? -Weg die hand.

Wat is je doel? -Dat kunt u mijn geachte man vragen.

Handelt hij met de aedilis? -Jawel.

Neem me dan niet kwalijk.

Ga voor het donker van de straat, om verdere misverstanden te voorkomen.

Kom mee.

Excuses. Maar niet iedereen is hier zoals hij.

Wat zei hij? Van de straat af gaan?

Ergerlijk, niet? Ik heb mijn man erover aangesproken...

maar hij wil alleen de stadswachters op straat tot de opstand voorbij is.

Hebt u een plek om te overnachten?

Ik heb iets op het oog.

Naar binnen.

Niemand mag meer op straat.

De avondklok is van kracht.

Worden de straten ontruimd? -Op last van de aedilis.

Wist jij daarvan? -Loop naar de hel. Ik hoor het nu pas.

Deze zullen zeker voldoen.

Zeker.

Maar nu moeten we nog meer van je vragen.

Dat dacht ik al. Voor 200 denarii elk...

mogen jullie blijven tot de avondklok wordt opgeheven.

Het gaat ons niet om bedrust.

Denk je dat ik nog meer hulp bied aan vijanden van Rome?

Je geeft niets om de republiek.

Wat herinneringen aan de wijn van jaren geleden.

Woorden van een dronken dwaas, jaloers op ons bevoorrecht rijkdom.

We gaan gebukt onder Romeinse munten. Hoe kunnen we je overhalen?

Met 5000 denarii laat ik de stad ver achter me, en de vervloekte republiek.

Een uitstekende overeenkomst.

Ik ben Romein af. Hoeveel zwaarden?

Zij die zich bij ons voegen zijn bewapend.

Die zich bij jullie voegen? Willen jullie de stad innemen?

Bevrijden. Alleen de poort staat ons in de weg.

We willen 'm in de nacht optrekken.

De avondklok zorgt voor een onvoorzien probleem.

De wachters zullen al snel alarm slaan.

Hiermee kan ik jullie niet helpen. Dat zou mij de kop kosten.

Je hebt wapens gesmeed voor Spartacus zelf.

Als ze ons opmerken met jouw arbeid in onze handen...

sturen ze je toch naar de onderwereld.

Alle goden.

Wat willen jullie van me?

Voorzichtig. Ik wil niet dat de inhoud beschadigd raakt.

Ga de rest halen. Zorg dat ze voorzichtig doen.

Zo veel gerief zal me slechtst tot last zijn.

Ben ik dan zo lastig? -Is dit dan voor jou?

Ik wil niets tekortkomen, mocht de veldtocht langer duren.

Wil je mee op jacht naar Spartacus? -Liever niet...

maar ik wil niet maanden, zo niet jaren, weg uit jouw armen.

Publius en ik gaan mee met jou en Tiberius.

Vrouwen mogen niet in het kamp.

Maar wel in het volgerskamp, tenzij de regels plots zijn gewijzigd.

Mijn gezin hoort niet bij slaven en hoeren.

Is dat niet beter dan ze te bannen uit je omhelzing?

Je verlangen wordt zeer gewaardeerd.

Maar ik zou steeds bezorgd zijn om jullie, zo dicht bij de vijand.

Ik wil dat je hier blijft...

ver van de doodsdreiging die vaak met oorlog gepaard gaat.

Is dat de enige reden?

Vader.

In alles is voorzien. Uw leger kan in de ochtend op weg.

Dat is goed nieuws. -Ik wil u graag spreken.

Er rest nog de kwestie van mijn titel.

De kwestie heeft mijn aandacht. In de ochtend neem ik een besluit.

Laat deze terugbrengen. Het huis dient ordelijk te zijn voor we vertrekken.

Ik had al op de positie gerekend. Maar nu vrees ik dat hij 'n ander verkiest.

Dat lot deel je met je moeder...

geketend door bloedbanden en van geringe waarde.

Het is van zeldzame schoonheid.

Nietwaar? -Ja, dominus.

Zult u deze voeren tegenover Spartacus?

Ik zal mijn vaders zwaard voeren.

Het is van minder gehalte, maar het heeft een diepere betekenis.

Zal Caesar het dan voeren, overeenkomstig uw wil?

Ik had je niet in zijn buurt moeten laten.

Hij koestert basale behoeften. -Waarom staat hij dan boven uw zoon?

Excuses, dat was onbeschaamd.

Je spreekt vanuit je hart.

Ik weet dat je om die jongen geeft. -Hij is geen jongen meer.

Alleen in de ogen van zijn vader.

Sprak mijn vrouw maar zulke wijze woorden.

Ik zag de verzameling kisten. Gaat ze mee?

Dat was haar opzet. Maar ik zou...

geen troost vinden in haar aanwezigheid...

zoals in de jouwe.

Zou dat mogelijk zijn?

Ik zal je in het volgerskamp moeten onderbrengen, maar het is mogelijk.

Als je dat wenst. -Ja, dominus.

Ik vraag het niet als meester, maar als man.

En wil ook als zodanig antwoord.

Dat is wat ik wens...

Marcus.

Vervloekt.

Snel. Haal meer mannen en zwaarden. Spartacus is hier.

Hij heeft genoeg tijd gehad. Wat zal er gebeurd zijn?

Daar komen we maar op één manier achter.

Laten we het doen dan.

De maan nadert haar hoogste punt. -Maar de poort zit potdicht.

Ze zullen 'm wel open krijgen.

Of sterven bij hun poging.

Waarschuw de rest. Als de poort schudt, is de dood niet ver weg.

Spartacus is binnen de muren. Bewaak de poort.

Maak de wapenkamer open.

Snel.

Dit zal zeker een beloning opleveren. -Daar twijfel ik geen moment aan.

Attius. -Sla alarm...

Roep meer mannen op.

Verstop je.

Doe de poort open. -Aan de kant.

Opzij.

Te wapen.

Voorwaarts naar de hoofdpoort.

Diotimus.

Waar is Laurus?

Ik ben hier, slaaf.

Wilden jullie je tegen je dominus keren? Smerige beesten.

De stad is ingenomen. -Jullie zijn vrij.

Schiet op.

Mijn dominus... Is hij dood?

Dan zal ik hem volgen naar de onderwereld...

en op zijn schaduw pissen.

Ulpianus. -Naar de Melia-kam, als het nog kan.

Heb je mijn man gezien? -Nee, maar we moeten weg.

Ik volg zodra ik hem vind. -Mogen de goden met u zijn.

De aedilis. Heb je de aedilis gezien?

Jij. Help jij Spartacus?

Ik ben hem zelf.

Caesar.

Ik dacht de stem van Crassus te horen.

De gelijkenis met mijn vader vervult me met trots.

Tiberius?

Bij Jupiters pik, ik heb je als kind voor het laatst gezien.

Excuses.

Ik ga naar huis voor we vertrekken. Daar wil ik dit soort zaken niet doen.

Je hebt in den vreemde aparte geneugten opgedaan...

passend bij een beest als jij.

Heeft je vader het hier niet met je over gehad?

Hij houdt zich met dringender zaken bezig.

Hij zal je vast in vertrouwen nemen.

Zodra hij vindt dat je het verdient.

Vind je dat ik het niet verdien?

Slaap wel, jongeheer. En droom van toekomstige roem.

Onder mijn bevel.

Sanus.

De stad is ingenomen.

Keten de Romeinen die nog in leven zijn.

Laat je ze leven? -Ze vormen geen gevaar.

Ze zijn evenmin van nut. Zouden zij ons wel genade betonen?

Stil, hond.

De aedilis zit verschanst in het graanhuis en dreigt 't af te branden.

Ik verleen geen hulp aan jou en je beesten.

Als het graan in brand staat, heb zelfs ik geen macht meer over mijn...

'beesten.' Je werkt mee.

Of jouw mensen die nu nog leven zullen van de wereld vallen.

Toe, stil zijn.

Jullie krijgen het hart van mijn stad niet.

Maak ze af. Maak die gore Romeinen af.

Als je de poort bestormt, steek ik alles in brand, stomme honden.

Ik kan hem raken. -Agron.

Laat je speer zakken.

Laeta...

Ga naar hem toe. En bid dat je woorden iets uitrichten.

Ik dacht dat je dood was.

Je legt ons lot in haar handen. -Ik leg 't daar waar ik geloof in heb.

Ik leef nog, met een aantal anderen.

Hoeveel? -Te weinig.

En nog minder als je niet opgeeft.

Wil je ze al onze arbeid geven? -Ik wil geen bloed meer zien vloeien.

Open de poort, dan zien we nog een nieuwe dag gloren.

Ik buig niet voor slaven. -Denk niet aan hen, maar aan je volk.

Als je dit doet, verdoem je ze allen tot de onderwereld.

Onder wie je vrouw.

Hij zou de poort hebben opengedaan. Dat weet ik.

Hij had de poort voor me opengedaan. -Ik kon er niet op vertrouwen.

Dit was genoeg bloed en wraak voor vanavond.

Geen Romein die nu nog ademt, wordt nog een haar gekrenkt.

De stad is van ons.

De stad is vrij.

Wederom zijn de Romeinen verslagen.

De zege is aan ons.

Een dierbare zien sterven, is een hard gelag.

Mij vaak door Romeinen lichtvaardig aangedaan.

Het is een schrale troost, maar ik weet precies hoe uw verlies voelt.

Keten haar.

De strijd vraagt vaak grote offers.

Dat voelt men het ergst als dierbaren uit dit leven worden weggerukt.

Ik zou mijn zoon zo'n lot besparen als hij niet klaar was voor het bevel.

Noch wil ik hem de kans ontnemen om zich een man te tonen voor zijn vader.

Je vertegenwoordigt mijn woord en wil.

U betoont me eer, vader, zoals ik de naam Crassus zal eren.

Rijd met Caesar en mannen naar keuze.

Zoek Mummius en de rest van Cossinius' legioen.

Meld waar Spartacus heen gaat...

maar val niet aan voordat ik er ben met voldoende slagkracht.

Je strooit met beloftevolle zinnen...

maar laat me dan voor een verdomde jongen buigen.

Hij is mijn zoon en dient met gepast respect bejegend te worden.

Ik betaal voor jouw verkiezing als militair tribuun.

Voor die formele titel is Tiberius nog te jong.

Met mijn teken kun je veilig door het kampement tot je er Romeinser uitziet.

Liever een mooi zwaard en het bevel. -Volg het pad dat ik heb uitgezet.

Dan kun je op grotere glorie rekenen aan het eind.

Laat de hoorn schallen.

We trekken op naar Spartacus en zijn opstandelingen.

Laat onze schaduw op hen neerdalen...

en man, vrouw en kind die erdoor geraakt worden, ten onder gaan...

door de macht en glorie van Rome.