Original subtitles

VIJANDEN VAN ROME

Spreek op.

Spartacus heeft de rechterflank doorbroken.

Die verdomde wilde.

Hergroeperen richting zuiden.

De volgende twee voorwaarts.

Dood hem.

We moeten weg.

Spartacus.

De Romeinen hebben de aftocht geblazen.

We hebben gewonnen. -We hebben niks gewonnen.

Cossinius en Furius zijn weer ontsnapt.

Dat kan van veel anderen niet gezegd worden.

Het slagveld is bezaaid met doden.

Het verdiende loon voor iedereen die ons weer geketend wil zien.

Weer is een vaandel verloren.

Het is 'n zwaar verlies voor de republiek.

Het was nog erger geweest als we waren blijven vechten.

Onbegrijpelijk. Hoe kan een handvol slaven ons blijven tarten?

De senaat heeft hun aantal zwaar onderschat.

Z'n horde groeit met elke zege sinds Glabers nederlaag bij de Vesuvius.

Duizenden mijnwerkers uit Lucania hebben zich bij hem aangesloten.

Overal in de republiek verraden slaven hun meester na jaren trouwe dienst...

alleen vanwege de groeiende legende van Spartacus.

Tallozen sloten zich bij hem aan na z'n zege op Scrofa.

Z'n vaandels en fasces zijn in handen van Spartacus gevallen.

Zo'n chaos en zo veel doden door een vervloekte slaaf.

Die vervloekte slaaf staat straks voor Rome als er geen versterkingen komen.

Lucullus vecht tegen Mithridates op de Zwarte Zee.

Antonius maakt jacht op piraten.

Pompeius heeft z'n handen vol aan Sertorius in Hispania.

De senaat heeft de middelen niet.

We hebben geen mannen en ook geen geld om ze te huren.

Er is één man die de onderneming uit z'n eigen zak kan betalen.

Hij merkt het niet eens. -Ik had gehoopt dat 't niet nodig was.

Wij zijn hem liever ook niets verschuldigd.

Noem een alternatief, en wij grijpen het aan.

Goed. Ik ga naar Rome en zal Crassus vragen om steun tegen Spartacus.

We zullen de schande tenietdoen die de republiek is aangedaan.

Alle wapens en paarden zijn verzameld. -Het verlies van Rome is onze buit.

Waarom brengt Gannicus geen verslag uit?

Je kent hem. Hij viert een zege graag, vaak dagenlang.

Dat gun ik hem graag als Cossinius en Furius zijn uitgeschakeld.

Ze zijn niet gek en komen vast met nieuwe manoeuvres.

Verdubbel de wachten. Ik laat me niet verrassen.

Je bewijst ze te veel eer.

Het onderschatten van de vijand is een Romeinse eigenschap.

Het is bijna gedaan met Cossinius en Furius.

Elke dag opnieuw sluiten zich honderden slaven bij ons aan.

Agron heeft gelijk. Nog even en wij zijn in overtal.

Kijk wat de nieuwelingen kunnen. Ik wil zo snel mogelijk opnieuw toeslaan:

De zoveelste waarschuwing aan die dwazen die ons willen knechten.

Hij vecht al maanden dag in, dag uit tegen hem en kreunt en brult.

Je vader is een toegewijde leerling.

En ik mag er getuige van zijn, terwijl dringender zaken blijven liggen.

Pardon, dominus. Ik verloor mezelf in het heetst van de strijd.

Het is niet eens een schram.

Ik had erger verdiend, omdat ik de slag niet zag aankomen.

U leert snel.

Maar uw zijde ligt open, als u een vermeend voordeel wilt binnenhalen.

Daaraan is menig senator ten onder gegaan.

Na het avondmaal gaan we verder.

Het gerucht klopt dus, Crassus. Je laat je onderwijzen door een slaaf.

Hilarus was jarenlang een groot kampioen in de arena.

Ik heb de lanista meer geld voor hem betaald dan jij ooit zult zien.

Van hem leer ik wat hij bij de spelen heeft geleerd...

en van de mannen die hij heeft gedood.

Gladiatoren. Daarover wou ik het nu net met je hebben.

Kan ik je onder vier ogen spreken?

Tiberius weet hoe het er in de wereld aan toegaat.

Hij mag ook weten hoe het er in de senaat aan toegaat.

Ter zake dan.

Er doen zich complicaties voor in ons conflict met Spartacus.

Zijn Cossinius en Furius gesneuveld?

Ze leven, maar hebben dringend versterkingen nodig.

En die zijn niet goedkoop in deze zware tijden.

Als ze bij mij komen smeken, zijn de klappen kennelijk hard aangekomen.

Niemand smeekt. Ze vragen steun van een loyaal lid van de senaat.

Hoeveel steun? -10.000 man.

Het kost veel geld en inspanning om dat voor elkaar te krijgen.

In ruil daarvoor mag je bevel voeren...

uiteraard onder Cossinius en Furius.

Dat aanbod kunnen ze beter zelf doen. -Ze zitten in een villa bij Nuceria...

niet ver van de restanten van hun legioen in het noorden.

Het leger van Spartacus in het dal van Campania blijft groeien.

Ik zou nooit zijn gekomen als de situatie het niet vereist had.

Dat klopt.

De voorwaarden zijn aanvaardbaar.

Ik zal ze meteen berichten.

Ik stuur m'n eigen mannen wel. Dan weet ik zeker dat het bericht aankomt.

Zoals je wilt.

Ik had verwacht dat je aanspraak zou maken op een indrukwekkende titel...

zoals Pompeius voor z'n strijd tegen Sertorius.

Ik ben alleen geïnteresseerd in de eer die ik vergaar.

M'n excuses voor m'n verkeerde verwachtingen.

Je gaat akkoord met een bevel onder Cossinius en Furius.

Inderdaad. -Je drijft de spot met ze.

Je vindt ze dwaas en ijdel. En Metellus...

Geen woorden meer, maar daden. Spartacus moet verslagen worden.

Ik zal het pad volgen dat die dag het snelst naderbij brengt...

voor de glorie van Rome.

Ik heb het met m'n eigen ogen gezien.

Bloed en hersenen tot op kniehoogte, en Gannicus stond er middenin.

Gannicus staat daar met z'n lul bloot en roept tegen de Romeinen...

dat ze voor hem moeten knielen om z'n gouden regen te ontvangen.

Ik had die dag veel gedronken.

Ik wist niet dat Spartacus Scrofa zou gaan aanvallen.

Evenals die Romeinse klootzak.

Spartacus is een God, zijn zwaard splijt de hemels.

Hij is een man, zonder gelijke.

Rome vreest zijn naam.

Het zal niet lang duren voordat de machtige verdomde republiek...

zal vallen onder zijn toorn.

Op Spartacus.

Is er nog meer wijn?

Mijn vriendinnen hebben dorst.

Komt ze geschenken brengen? -Jazeker.

Maar niet voor jou.

Eruit.

Eruit.

Het is mijn tent. -Eruit.

We vinden wel een nieuwe. Hopelijk één die net zo goed voorzien is.

Spartacus zoekt je. -Laat hem nog maar even zoeken.

Verbeeld ik het me, of stijgen wij na een slag tot ongekende hoogten?

Dat geldt voor alle mannen die badend in bloed hebben gezegevierd.

Als we de val van Rome vieren, rijten we de hemel open.

En we naaien...

Jupiter...

terwijl hij ter aarde stort.

Denk je dat je goddelijk lekker neukt? -De feiten spreken voor zich.

Zet je woorden met wijn kracht bij, dan gaan ze er beter in.

Je hebt goed gevochten vandaag. -Je klinkt verrast.

Ik heb altijd in je geloofd, Nasir...

zelfs toen je nog een onhandelbaar slaafje was.

Dat was vóór Spartacus mij de ogen opende. Ik ben hem eeuwig dankbaar.

Die dank zijn wij hem allemaal verschuldigd.

En die schuld wij zullen delgen met Romeinse levens.

Je had me ontboden.

Dat had niet gemoeten als je je met Crixus en Agron had gemeld.

Er waren dringende zaken die m'n aandacht vereisten.

Vrouwen en drank. -Wat is er dringender dan dat?

Je kunt niet dagen wachten met verslag uitbrengen.

We hebben gevochten en gewonnen. Dekt dat de lading?

Je bent van grote waarde in de strijd tegen Rome.

Maar ik zie in jou meer dan alleen maar een extra zwaard.

Word leider naast Crixus en mij.

Ik geef m'n leven voor jouw zaak als eerbewijs aan Oenomaus.

Wie weet ga ik er zelf in geloven, maar ik ben geen leider.

Veel mannen zien jou al zo.

Nog meer mannen zouden jou in de strijd volgen.

Zouden voor mij sterven, bedoel je. -Voor de goede zaak.

Ik wil niet hoger geacht worden dan m'n broeders.

Bij jou is dat al het geval. -Dat wil ik niet.

Toch is het zo.

Ze zien je als een god. Je sterfelijkheid zal een klap zijn.

Ik wil alleen de Romeinen verslaan.

En wanneer is dat het geval? Als Cossinius en Furius dood zijn?

Dan is het niet afgelopen. Rome zal steeds nieuwe legioenen sturen.

Ook die zullen sneuvelen.

En als wij de republiek op de knieën hebben gedwongen...

wie mag je toorn dan vrezen?

De mannen die je op dit pad gebracht hebben...

en je vrouw hebben vermoord, zijn allemaal dood.

Ook hun vrouwen zijn dood: Lucretia en Ilithyia.

Duizend levens wegen nog niet op tegen dat van Sura.

Als slaaf van Batiatus heb ik één keer van een vrouw durven houden.

Leeft ze nog?

Ik zou niets liever willen.

Dat is het lot van mensen zoals wij. -Ik heb me gewroken, net als jij.

En ook ik stond met lege handen...

tot Oenomaus mij m'n bedrog vergaf. -Oenomaus?

Ik was verliefd geworden op zijn vrouw.

Zelfs toen ik vrij was...

bleef ik geketend door wat ik m'n dierbaren had aangedaan.

Met z'n laatste ademtocht heeft Oenomaus me bevrijd.

Er is niemand meer op de wereld van wie ik zoveel hou...

dat hij mij verzoening kan brengen.

In dat geval moet een man zichzelf toespreken.

Woorden heb ik ook niet.

Zoek je ze in de roep om bloed? -Ik heb m'n vrouw niet kunnen redden.

Evenmin Mira.

En velen meer die jij niet gekent hebt.

Ik kan wel vechten tot de dag komt dat het leven van een onschuldige telt...

de dag waarop de Romeinen verre herinneringen zijn geworden.

Ik hoop dat je dan vrede zult vinden.

Laten we genieten van wijn en vrouwen en niet meer zo zwaarwichtig praten.

Ik waardeer je aanbod.

Ik zal drinken en neuken in jouw naam.

Ik zal vechten op de trap van de senaat als het moet...

als jij ons daarheen leidt in je waanzin.

Verhoog het aanbod tot 350 denarii en twee iugera land.

We hebben snel meer mannen nodig. -Ik zal Sabinus erop uitsturen.

Ik dacht dat jij op bed lag.

Tiberius praat over niks anders dan oorlog voeren.

En nu kan hij er niet van slapen.

Trek je echt met een leger tegen Spartacus ten strijde?

Ik verdedig de republiek. Die plicht hebben alle Romeinen.

Ik ben Romein. Ik ga met je mee.

Was je maar zo oud dat je naast je vader kon staan.

Naar bed, Publius. En droom van toekomstige lauwerkransen.

Hij zou je volgen naar de stranden van het hiernamaals, als het moest.

Hetzelfde geldt voor Tiberius.

Hij zal deel uitmaken van m'n leger.

Deel uitmaken? Hij moet de status krijgen die bij z'n naam past.

Hij is nog te jong voor tribuun. -Met geld pas je daar zo een mouw aan.

Hij moet het nog verdienen.

Tiberius is 'n veelbelovende militair, maar strategisch schiet hij tekort.

Onderwijs hem dan.

Aan onderwijs schort het niet. Hij moet zijn kennis gaan toepassen.

Werk je vanavond door? -Misschien tot de dageraad.

Ik laat eten en wijn brengen. -Dat doet Kore wel.

Natuurlijk.

Je bed is klaar, als je er gebruik van wilt maken.

Dit bevel is meer dan verdiend. -Hij dient onder Cossinius en Furius.

Jouw vader dient nooit lang onder iemand.

Misschien verlangt hij niet meer zo naar lauwerkransen en bewondering.

En hoe zit dat met jouw verlangen? -Apollo wordt er nog door verteerd.

Ik hou afstand. Dan smelten m'n vleugels niet.

Je wijkt niet van m'n zijde, Sabinus. -Zelfs de goden komen niet tussen ons.

Ik zal voor meer mannen zorgen. -Dank je.

Ik weet nog dat jij en Sabinus klein waren en met houten zwaarden vochten.

Dat was vroeger. -Maar je vader beseft dat nog niet.

Geef hem geen reden om aan je te twijfelen.

Twijfel zal hij niet meer voelen...

als ik omspoeld word door het bloed van onze vijanden.

Je dekking links. Let op de uithaal.

Let dan op. -Jouw jongen wordt steeds woester.

Ik noem hem geen Kleintje meer.

Nu versta ik je tenminste, als je je aan me overgeeft.

Volgende. Op je plaats.

Begin.

Wij zijn de laatsten aan het testen. -Hoe zijn ze?

Enthousiast...

maar onervaren. -Dat gold voor velen van ons.

Ze zullen gauw hun mannetje staan. -Niet allemaal.

De volgende.

Geen woord. Ga.

Diotimos?

En als ik die ben?

Naar binnen. Snel.

Meer kan ik niet missen, dus vraag ook niet om meer.

Heb je een paard geslacht? -Niet zo hard.

Ik wil het paard niet achternagaan als dit bekend wordt.

Wie heeft je toestemming gegeven? Een man te paard is goud waard.

Het paard was ernstig gewond.

Ik had de grote man graag om toestemming gevraagd...

maar koning Spartacus heeft het veel te druk met oorlog voeren.

Hoe kom je op dat idee? -Open je ogen, dan zie je het.

Ik vraag me af of ik er goed aan heb gedaan om m'n stad te verlaten.

Was je een vrije burger? -Heel in de verte.

Ik zuchtte onder het juk van een schoft in Sinuessa en Valle.

Maar er werd tenminste wel voor je gezorgd.

Denk je dat vrijheid gratis is? -Nee.

Maar als we geen kleren en eten krijgen...

moeten we er zelf voor zorgen.

We kunnen wel dood zijn voor de Regenbrenger voor regen zorgt.

Nog even en de winter breekt aan.

Spartacus, een stel Romeinen probeert langs ons kamp te glippen.

Ben jij Spartacus? M'n excuses. Ik...

Zwijg. Er is misschien een tekort aan eten en kleren...

maar zolang ik leef, mag jij zeggen wat je denkt...

ook tegen de grote man.

Klotegoden.

Jij, daar. Wat doe je hier zo dicht bij het rebellenkamp?

Met wie ben je hier?

Ben je je tong verloren?

Met wie ben je hier?

De dood.

Achter hem aan. -Nee, een speer. Snel.

Met het zwaard ben ik je gelijke, maar je wint met de speer.

Deze had een boodschap bij zich.

Wat staat er?

10.000? -Onder bevel van Marcus Crassus.

Cossinius en Furius krijgen versterking. Daar gaat ons voordeel.

We lokken ze in een hinderlaag op de Via Appia. We verrassen ze.

Dan zitten we tussen Crassus en Cossinius en Furius in.

Twee fronten tegelijk kunnen we niet aan.

We moeten Cossinius en Furius nu aanvallen.

We verslaan ze keer op keer, maar het Romeinse moreel is ongeknakt.

Misschien krijgen de hoofden van hun bevelhebbers dat wel voor elkaar.

Zulke trofeeën win je niet zomaar. -Niet op het slagveld.

Deze brief is niet bestemd voor het kampement van hun legioenen.

De brief spreekt de hoop uit dat ze veilig in de villa zitten.

Zitten ze ondergedoken? -Ze genieten van een bad en vrouwen.

Waar staat die villa? -Dat staat er niet bij.

Dan zijn we weer terug bij het begin.

We hebben Crassus' mannen hier onderschept.

Cossinius en Furius zullen niet te ver van hun troepen zitten.

Die villa moet hier ergens zijn.

Hoe weten we welke het is? -Dwaas zijn ze niet, zoals je al zei.

Ze hebben wachtposten uitgezet...

en laten de villa door een sterke macht bewaken.

We vallen ze aan met elk zwaard dat we hebben.

Nee, als we dat doen, verraden we onze aanwezigheid.

Dat geeft Cossinius en Furius misschien de kans om te ontsnappen.

Maar een paar mannen glippen zo naar binnen.

Een paar tegen velen, net als vroeger.

Gannicus, Crixus. Ga met mij mee.

En ik mag hier duimendraaien.

Jij voert in mijn afwezigheid het bevel. Bewapen alles en iedereen.

Met welk doel?

Een heel belangrijk doel als we willen winnen.

Het is een slecht doordacht plan. -Zoals wel vaker. Als...

Als... Dat woord werpt altijd een schaduw.

Jij brandt met zoveel vuur dat je alles verlicht.

Ik uit m'n zorgen, en jij komt met vleierijen.

Ik zeg de waarheid. Jouw vuur kan wedijveren met die van de zon.

Deze handen trilden ooit van de slechte herinneringen...

maar nu zijn ze zo sterk als het zwaard dat ze hanteren.

Dat komt door jou. -Het komt door je moed.

En je wil is onbuigzaam, zoals ik al vaak heb kunnen constateren.

Ik wijk niet van je zijde. -En ik niet van de jouwe.

Maar vannacht moet het toch zo zijn.

Blijf bij Agron...

en volg z'n bevelen op.

Dood veel Romeinen...

en keer terug in m'n armen...

met hun bloed nog warm op je lichaam.

Crassus en z'n leger zullen alleen worden begroet door lijken.

Zwaard.

Er moet nog veel gebeuren voor we kunnen optrekken tegen Spartacus.

Maar jij verspilt tijd met sparren tegen een ordinaire slaaf.

Dachten ze niet net zo over Spartacus? Denk je ook zo lichtzinnig over hem?

Nee. Maar ondanks al z'n zeges, blijft hij een slaaf.

Hij is een man, niet meer en niet minder.

Acht je hem even hoog als een Romein? -In sommige opzichten zelfs nog hoger.

Denk je dat rijkdom en status je sterker maken dan je minderen?

Wij torenen boven slaven uit, welke naam zo'n slaaf ook draagt.

Voeg dan de daad bij het woord en bewijs je gelijk.

Je bent goed opgeleid in de Romeinse krijgskunst. Een slaaf kun je wel aan.

M'n excuses, dominus. -Hij had dit lesje hard nodig.

Spartacus leert mensen een lesje...

die zich als goden verheven achten boven andere mensen.

Hij lacht terwijl ze uit de hemel naar beneden komen tuimelen.

Het zijn er te veel, zelfs voor ons.

Dan wachten we tot ze met minder zijn.

De teerling is geworpen.

Metellus heeft nog steeds niks van zich laten horen.

En hoelang duurt het tot we van Longinus horen?

Cisalpijns Gallië is dubbel zo ver. -Stuur een boodschapper.

Pretor, het rebellenleger trekt samen bij onze legioenen in het noorden.

Stuur Mummius er met twee cohorten naartoe.

Crassus kan doodvallen. We zullen Spartacus zelf verslaan.

Wapenrusting en zwaard, snel.

Ze vertrekken dankzij Agrons manoeuvre.

Niet allemaal.

M'n gebeden zijn verhoord. Een gemakkelijke zege heeft geen waarde.

Blijf in de schaduw. We maken er een eind aan.

Hij doet alsof ik een kind ben.

Bewijs hem z'n ongelijk en zit niet te pruilen.

Het leger is er nog niet klaar voor. De voorbereiding is gebrekkig.

En het enige wat hij doet, is met dat beest spelen.

Ik begrijp niet hoe z'n geest werkt.

Laat je gekrenkte trots voor wat hij is, en verplaats je in zijn denkwijze.

Dan is het geen mysterie meer.

Snel, voor ze gemist worden.

We weten niet met hoevelen ze zijn. -Hopelijk niet met te weinig.

Ik word omringd door idioten, en nu begin ik er zelf een te worden.

Mogen de goden met ons zijn. -Spartacus gelooft niet in ze.

Hopelijk bewijzen ze me nu ongelijk.

Deze techniek maak je je niet zomaar eigen. Dat kan frustrerend zijn.

Ik ben niet boos op mezelf.

Als ik iets doe waarmee ik u beledig...

Je beledigt me met wat je niet doet. Je houdt je in als je me aanvalt.

Denk je dat ik het niet waardig ben, zoals de senaat mij onwaardig acht?

Nee, dominus. Niemand verdient zoveel respect als u.

Betuig me je respect. Vecht tegen me zoals je in de arena zou vechten.

Geen genade. We moeten allemaal onze lessen leren.

Dit wordt m'n laatste beproeving.

Als ik win, ben ik klaar om slag te voeren tegen Spartacus' gladiatoren.

U wilt dat ik u dood.

Ik draag je op om het te proberen. -Dan beveelt u mijn dood.

Als u wint, ben ik dood. Als ik u dood, is m'n leven niks meer waard.

Tiberius, jij bent m'n getuige.

Als Hilarus wint, is hij vrij en krijgt hij 10.000 denarii.

Dat meen je niet. -De ware vijand is twijfel.

Twijfel kan ik tegen Spartacus niet gebruiken.

Maak je keuze, of sterf waar je nu staat.

Uw wil, dominus.

Mijn handen.

Stuur het eerste en tweede legioen. -Spartacus heeft te weinig mensen.

Wat wil hij met deze aanval?

We splijten z'n schedel en lezen z'n gedachten op de grond.

Groeperen.

Blaas het af.

Hij heeft het bevel gegeven. We moeten het opvolgen.

Kom op.

We brengen u in veiligheid. -Ik vlucht niet weer voor hem.

Denk na. We halen versterkingen en verslaan Spartacus.

Laat ze niet ontsnappen.

Ga.

U wachtte...

tot ik dacht dat u de fout had gemaakt waarvoor ik u had gewaarschuwd.

Alleen met kennis en geduld kun je winnen van iemand die beter is.

U bent goed opgeleid.

Je verdienste zal niet vergeten worden.

Het geld dat ik je voor de overwinning had beloofd...

zal ik nu besteden aan een monument voor de gladiator Hilarus.

Het was me een eer u te hebben mogen dienen, dominus.

De eer was geheel aan mij.

Die verdomde wilden blokkeren de uitgang.

Dat beest zal mij niet in de val lokken.

Jullie hebben verloren.

Ik had moeten voorzien dat jullie in het donker zouden aanvallen...

als de dieven en moordenaars die jullie zijn.

Die fout zul je niet weer maken.

Noem de voorwaarden voor overgave. Dan is het maar gedaan.

Ik stel geen voorwaarden. Romeinen houden zich er toch niet aan.

Pak de koppen.

Het is slecht nieuws, maar hun dood is niet de enige ramp.

De mannen van Cossinius en Furius zullen spoedig op de vlucht slaan.

Helaas zijn hun leiders gesneuveld voor ik er was.

Helaas ook is je boodschapper vlak langs het rebellenkamp gereden.

Spreek je duidelijk uit als je daar zin in hebt.

We laten het verleden rusten en wenden onze blik naar de toekomst.

Het bevel over de jacht op Spartacus is nu geheel in jouw handen.

Je krijgt de titel van imperator, als je wilt.

Ik dien de glorie van Rome. -Zoals wij allen.

Dit had je gepland, al op het moment dat Metellus je het aanbod kwam doen.

Het huis van Crassus buigt niet.

Hoe wist je wat Spartacus zou gaan doen?

Had je zo'n gevoel of hebben je legioenen je geïnformeerd?

Hij heeft gedaan wat ik ook gedaan zou hebben.

Mummius is op de vlucht geslagen. Het moreel is gebroken.

De mannen willen ze achterna.

We hebben gewonnen. Ik wil hier weg zijn voor Crassus arriveert.

Spartacus gaat een gevecht uit de weg.

We zijn met meer man dan we ooit hadden kunnen dromen.

Maar het wordt winter.

We krijgen te maken met honger en kou en met Crassus. Dat overleven we niet.

We moeten proviand vinden en een verdedigbare schuilplaats zoeken.

Er is geen villa waar zoveel mensen terecht kunnen.

Nee, dat klopt.

Daarvoor hebben we een stad nodig.

We rukken een stad los van het vlees van Rome.

En we zullen zout in de wonde strooien met bloed en lijken.