Original subtitles

Dat de weg je terugvoert naar mijn weg Voor Enrico

Lea, ga je zaterdag nog mee dansen in Punto G?

Punto G? Dat is zo saai. - Toe. Die van de vorige keer komen ook.

Wie, die sukkels van het ongeluk? Jullie zijn met zo weinig tevreden.

Toe, Lea. Een beetje afleiding van dit klotewerk.

Dan stinken we ten minste niet alleen naar kip.

Die kippenlucht gaat nooit weg. Dit werk doe ik toch maar tijdelijk.

Dal zeiden we allemaal.

Ik ga hier dood. Ik wacht op een reactie...

Wacht jij op een reactie? - Ja.

Vertel op! - Kom op, jij vertelt nooit wat.

Waarom? Het is geheim. - Vang die vliegende borst. Jij ook.

Ik ben anders. - Een beetje wel.

Kijk.

Gadverdamme. - Geef me een kus.

Wat een talent, schat. - Dat is geen talent, maar ervaring.

LA LLAMADA (THE CALL)

Wat doe je nou? - Niets. Rustig ademhalen.

Heel rustig.

Zo? - Ja? Ik hou dit niet vol. Echt niet.

Jawel. Je houdt het wel vol. Nou?

Met je buik ademhalen.

Stop. Stop. Stop

Wat raar.

Wat is er? - Een druppel in m'n gezicht.

Het regent buiten, niet binnen. - Genoeg.

Ik ben afgeleid. Ik wil niet meer. - Wat?

Ik heb geen zin meer.

Wat wil dat zeggen: 'zoals altijd overgegeven.'

Niets. Zoals in de afgelopen maanden. Ik ben een beetje zenuwachtig.

Waarom heb je dat niet eerder gezegd?

Vrouwen hebben verschillende redenen om over te geven. Het vliegtuig.

Ja, en je hebt alles gegeten wat ik je heb verboden.

Ik ben het zat. Je bent m'n ergste patiënt.

Op de terugweg gaan we langs Costa, een bevriende gynaecoloog.

Het is beter als hij je onderzoekt.

Waarom een collega? Jij kent me goed en...

Waarom? - Wat zal ik zeggen, Lucia?

Ik ben je man. Je doet niet wat ik zeg. Ik ben allergist.

Het is beter als een ander je behandelt En nu moeten we echt gaan.

Wanneer ben je terug van het congres? - Donderdag.

In Miami, hè?

En jij gaat naar Santiago? - Ja, tot zaterdag.

Waarom blijf je dit werk doen?

Begin nou niet weer, Bruno. Ik heb het nodig.

Nee, je hebt het niet nodig. Het ontbreekt je toch aan niets?

Naar Ezeiza, alstublieft.

Oh ja, de schoonmaakster komt niet meer.

Hallo. - De berichten niet wissen, hè?

Nee, op dit moment...

Vergeet je het niet? - Belt u dr. Limpiar.

Ik bedoel dr. Aymar, sorry, maar m'n vrouw praat tegen me...

Ik heb dat rapport afgelopen donderdag al ingeleverd.

Ik sta nu op het vliegveld, kunnen we dit een andere keer bespreken?

Of belt u dr. Aymar. Ik kan u niet... - Ik moet gaan.

Ik begrijp het, maar u moet mij ook begrijpen.

Twee roze streepjes.

Twee roze streepjes.

Wat fijn, je hebt 'm nog. - Inderdaad.

Laatst zei je dat ik 'm voor 320 mocht hebben.

Maar dan moet je 'm wel contant betalen. - Ik vind 'm zo mooi.

Fijn. - Wil je 'm voor me vasthouden?

Sorry, ik ben zo onhandig.

Kent u een pianoleraar die niet zo duur is in de buurt?

Vanavond ga ik Italiaans koken - Eindelijk het mediterrane dieet.

Mag ik een lekkere rode wijn uitkiezen?

Laatst in het vliegtuig... - Heb je weer overgeven?

Nee, laat me uitpraten. - Laat me de wijn uitzoeken.

Wil je even luisteren? - Ik ga wijn halen, jij het vlees.

Watermeloen. Hoe heet uw watermeloen, mevrouw?

Ik weet het niet. Het is een meisje, dus dan zal ze Lucia heten.

Lucia, dat klinkt mooi. - Wacht, ik moet even bellen.

Het spijt me. Ik ben ook zo onhandig.

Mijn dochter. - Het spijt me, arme Lucia.

Hallo?

Ik denk dat u een verkeerd nummer heeft ingetoetst.

Ja, dat ben ik, maar ik geef geen pianolessen meer.

Ja, maar lang geleden. Van wie heeft u mijn nummer?

Bent u Italiaanse? Ik hoor het aan uw accent.

Nee, nee, geeft niet.

Succes.

Tot ziens.

Ja, inderdaad een miskraam, mama.

Goed.

We weten dat Lucia problemen heeft om een zwangerschap helemaal te voldragen.

Ja, dat heb ik ook tegen haar gezegd.

Rustig maar, voorlopig gaat ze niet meer vliegen.

Niet nu. Ze ligt in bed. Ik zal haar de groeten doen.

Goed, bedankt.

Later, later. Kus.

Alsjeblieft, lieverd. Drink dit maar op.

Dit helpt je de komende maanden. - Wat is het?

Een antidepressivum.

Ik smeer 'm. Dag, meiden. - Dag, tot morgen.

Kom, Lea. - Zo. M'n vader belt.

Hoe bedoel je, nu?

In welke terminal sta je?

Maar ik ben met de fiets.

Dames en heren, we gaan zo beginnen met dalen.

Maak uw veiligheidsgordels vast.

Als u wilt.

Hoe wil je dat ik je teken? - Ik weet niet.

Misschien met langer haar. Kan dat? En dat ik een instrument speel.

Een musicus, zoals m'n vader.

Laat eens zien.

Mooi.

Een gokker bedoel je, hè?

En? Heb je hem gezien? - Ja, natuurlijk. Waarom vraag je dat?

Omdat hij dit pakje heeft afgegeven. En hij belde of ik het al had gegeven.

Waarom zei je dat niet meteen?

Hoe lang verdraag je die stomme streken van je vader nog?

Hoe vaak moet ik je zeggen... - In het Spaans!

Je weet dat ik boos word - Oh, word jij boos?

Ik ben degene die boos zou moeten zijn. - Wind hem nou niet op.

Laat hem zich concentreren.

Het is niets. - Sorry.

Gaat het? - Jawel.

Kijk.

Een cadeautje. - Wat betekent dat?

Dat zeg ik niet.

Vast weer een van z'n stomme streken. - Kijk eens naar jezelf, Marco.

Jij laat je betalen met weed - Laat hem z'n werk doen.

En wat heb jij tegen weed? - Niets.

Wat is er met haar?

Ik zat aan een tatoeage te denken. Een klein ontwerp.

Je bent zo koppig. - Wat?

Als een ezel. Ik heb het je al gezegd.

Ik wil niets op m'n hand.

Goed. Mooi. U mag zich weer aankleden.

Mevrouw Fabbri...

Bruno heeft me verteld over uw miskramen en dat u voortdurend klachten heeft.

Het enige wat ik kan constateren, is een emotionele stoornis.

U moet deze niet meer innemen.

U kunt beter...

Verander uw levensstijl. Ga uit, maak plezier, lach of huil als u dat wilt.

Ik laat een paar dingen onderzoeken om alle fysieke oorzaken uit te sluiten.

Zo blijven alleen de andere oorzaken over.

Die zijn minder zichtbaar...

maar veel verraderlijker.

Hallo, met Lucia Fabbri.

U had me toch een paar weken geleden gebeld over pianolessen?

Ik wilde weten of u nog lessen wilde nemen.

Ja, ik heb besloten weer les te gaan geven.

Mevrouw, Fabbri? Ik ben Lea. - Het is tien over zes.

Het spijt me, ik...

Wat een mooi huis.

Het zit vast.

Wat doet u nou? Trek uit, alstublieft. - Sorry, ik liet me even gaan.

Ik heb altijd al stewardess willen worden. - Zullen we beginnen?

Stop, dat is goed.

Verdomme.

En als we het bed hier neerzetten? - Het past niet door de deur.

Of je moet het uit elkaar halen.

Nee. - Ik ook niet, dus ontspan je maar.

Ik kan er niet meer tegen. Ga van me af. - Rustig. Doe alsof je op een boot bent.

Een boot? - Ja.

Maar ik wil in m'n bed liggen. Ik heb zeeziekte.

Waarom doe je zo zenuwachtig? - Daarom.

En leeg jij morgen de emmer?

Marco? - Natuurlijk.

Wat doet u nou? Ga eraf.

Ik heb het gordijn goed gehangen.

Wie heeft u binnengelaten? Kom eraf. - Uw man ging weg.

Hij zei dat u zou thuiskomen. Sorry, ik wilde niets verkeerd doen.

Ga zitten en trek uw schoenen aan.

Kan ik niet blootsvoets blijven? - Nee.

Blootsvoets speel ik beter. Echt.

Dat doe ik altijd. Het lijkt wel of m'n handen dan vrijer bewegen.

Er zat een wimper op uw wang.

In de winter ook. Ik heb geen last van de kou, omdat...

Was dit het?

Hier. Begin maar.

Nog steeds in bad?

Schatje, ben je niet vergeten dat we vanavond bij Lopez gaan eten?

Had je dat wel gezegd?

Ja, en ik had ook gezegd dat we niet konden afzeggen omdat iedereen kwam.

Weinstein wil Lopez strikken als onderdirecteur voor de Afdeling Onderzoek.

Kijk wat ik heb gekocht.

Maar ben je alleen wezen winkelen?

Nee, met een collega. Hoezo? Is het niet goed?

Jawel, maar normaal...

Heb je een ander?

Wat klets je nou? We moeten gaan.

Kom.

Straks maak je me nat.

Pardon.

Ga maar alleen verder.

Ik vind het idee van die lessen leuk, maar overdrijf je niet een beetje.

Het zijn maar twee leerlingen. Ik weet niet of ze doorgaan.

Ik krijg de indruk dat je een beetje doordraaft.

Wat klets je nou? Jij bent de hele dag aan het werk.

Anders gedraag je je nooit zo. - Hoe, Bruno?

Zo egoïstisch.

Vind je me nu al egoïstisch? Maak je geen zorgen.

Voortaan geef ik drie keer per week van 6 tot 8 les en mag je me niet meer storen.

Beter. Je lijkt me vrijer.

12 ontbreekt. 12!

Moet je dat kippetje zien.

Ik pak 'm wel. Hou vast.

Daar ben je.

Niet die kant op.

Stomme kip.

Wil je soms dood? Waar zit je?

Nee. Waar zit je?

Ik hou je in de gaten en ik zie alles.

Bedankt.

Hallo.

Wat ben je aan het doen? - M'n nagels lakken zoals de pianojuf.

Ze heeft zulke mooie handen. - Oh ja?

Ik heb niemand kunnen vinden die de daklekkage kan repareren.

Pas op, ik ga zitten.

Wat is dat? - Maak maar open.

Nee, doe jij dat maar. Dat kan nu niet.

Goed.

Is dit een grap? - Nee, dat is geen grap.

Pas hem eens. - Nee, je weet dat ik niet van ringen hou.

Ik verlies 'm vast. - Natuurlijk niet.

In een kip. - Natuurlijk niet. Pas 'm eens. Toe.

Meen je dit serieus?

Ja, lieverd.

Dat kan niet. De lak is nog niet droog. - Ik blaas ze droog. Geef maar.

Probeer 'm eens. Om te zien hoe hij staat.

Zo, even kijken.

Toe, help eens. - Doe eens rustig.

Laat me los. - Wat heb jij, trut?

Hou je pols laag.

Sorry.

Als je 'm niet uitzet, kun je ook wel opnemen.

Hallo. Papa, in welk land zit je nu?

Een ogenblikje maar.

Ik had je gebeld om je te bedanken voor het cadeau.

Een boot? Hoe bedoel je? En wie...?

De Mexicaan? Ja, die herinner ik me nog.

Ik moet ophangen. Ik bel je nog.

Sorry, dat was m'n vader. - Maak je geen zorgen.

Dit is toch geen goed idee.

Zullen we een ommetje maken? Dat doe je vast nooit.

Ik moet wat dingen doen, dan kun je me helpen.

Neem jij nooit iets serieus?

Dat hoor ik wel vaker. Tot donderdag.

Wil je echt niet mee naar buiten?

Tot ziens.

Te klein.

Deze!

M'n oma had ook zo'n bril.

Ik zie geen verband tussen de symptomen en die miskramen.

Ik zou een verwachting uitstellen tot er meer duidelijkheid is over de klachten.

Dokter, de resultaten van mevrouw Fabbri.

Dit is dokter Irene Salas, mevrouw Fabbri. - Hallo.

U ging toch weg? Wanneer komt u terug? - Volgende week.

Een fijne vakantie. - Pardon.

Sorry.

Waar waren we gebleven. - Uw allegorie. Uw allergie, bedoel ik.

Dat is niet de beste spray. U zou Narixin moeten proberen.

Dank u wel. Nu we toch bijna...

collega's zijn en elkaar vertrouwen, wil ik u gerichter laten onderzoeken.

Ik ben heel nauwgezet in dit soort dingen.

De resultaten van mevrouw Fabbri, dokter.

Lucia, zit je hier?

Alles in orde? - Ja, hoor. Alles is prima.

Het kan niet beter.

Goed zo, niet zo bescheiden.

Wacht even.

Pas deze eens. Hij is voor jou.

Voor mij? Dan ben ik zeker een goede leerling.

Wat mooi.

Dit is de achterkant.

Ik wist het wel. - Wat?

Dat hij jou beter zou staan.

De kleuren worden levendiger. Hij lijkt wel nieuw.

Hij is mooi.

Ik wil m'n excuses aanbieden, omdat ik...

zo streng ben. - Ik vergeet dingen te snel, Lucia.

Of moet ik Lucia zeggen?

Dat maakt niet uit.

Mevrouw Fabbri, ik heb u nog gebeld. Ik heb m'n sleutels vergeten.

Reageert ze niet?

Heeft iemand de sleutels? - De portier.

Kunt u hem roepen?

Echt, de kippen die we plukken, worden niet gegeten.

Die worden bevroren afgevuurd op vliegtuigen in windtunnels...

om hun weerstand te meten.

Wat zit je nou te lachen? Dat is echt waar.

Waarom gelooft niemand me als ik iets serieus zeg?

Waarom heb je het gedaan?

Wat?

Wat...

Hallo.

Hallo.

We kunnen wel stoppen. - Goed, hij is bijna klaar.

Bel even als je later bent.

M'n ketting brak en ik moest 'm laten repareren.

Echt waar?

Die pianojuf maakt je gek, hè?

Zo ben je knap. Ik ga m'n handen wassen.

Augusto. Anna, m'n secretaresse zei dat je er was. Wat een eer.

Het is mij een eer. - Goed.

Aangezien je mijn rapport hebt gelezen...

wil ik je vragen om mee te werken aan het onderzoek op het gebied van...

Eigenlijk kom ik hier vanwege een gevoelig en dringend onderwerp.

Een patiënt die ik al een tijd ken...

heb ik doorverwezen naar Costa.

De symptomen blijven, de resultaten zitten op de grens...

maar ze variëren niet heel erg.

Het punt is dat Costa zich volgens mij vergist.

Waarom zeg je niet dat het om je vrouw gaat?

Wat heb je haar gezegd?

Ik ben allergist, Irene.

Je bent haar man. Dat is geen klein detail.

Ik heb de resultaten gezien en Costa pakt de zaak goed aan.

Ik heb er geen grip meer op.

Dat kan ik me voorstellen.

Volgende week is er een seminar op de universiteit.

Ene dokter Dionel uit Genève komt. Hij is baanbrekend in oncologie.

Misschien moet je hem leren kennen.

Waarom kijk je zo naar me? Dat doe ik heel vaak.

Waarom doe je dat?

Om mensen te helpen anders naar zichzelf te kijken.

Probeer het eens. Blond... Blauw in de doos voor blond.

Maar stel dat ze ons zien? - Niemand die het ziet.

Je moet donkere kleuren bij de lichte stoppen. Toe dan.

Hoe gekker, hoe beter.

Ze heeft 'm gepakt!

Geef maar toe dat je het leuk vindt.

Kun je je haar voorstellen met blauw haar?

Voorzichtig, anders word je nat.

Hallo. - Waar heb jij uitgehangen?

Het is veel te laat. - Weet je wel hoe laat het is?

Is er iets gebeurd? - Ik heb antwoord gekregen. Kijk.

Ik ga met biologen werken. - Ze maakt je af.

Wat kan mij dat schelen. Ik kwam alleen iets doen wat ik al heel lang wil doen.

Ze is gek. - Wat doe je?

Wat doe je nou? - Vrij! Ga weg.

Kom helpen, stelletje sukkels.

Iets meer rechtop zitten.

Sorry.

Puerto Madryn? Patagonië? - Ja, Patagonië.

De sollicitatie liep al lang. Ik vertrek morgen om 11 uur. Ik ben heel blij.

Dat kan ik me voorstellen.

Ik kwam alleen afscheid nemen. Dit is van jou.

Dank je. Het was leuk om je te kennen.

Wacht.

Een wimper.

Wil je een wens doen?

Zal ik verder spelen?

Nee. Kijk, Jezus, bereid dit voor de volgende keer voor.

Dat heb ik nog nooit gespeeld. - Bereid toch de eerste 24 maten voor.

Je bent heel goed en je kunt het. Nu gaan we. Ik bel je vader.

Wacht beneden op hem. Kom.

Wanneer kom je terug?

Dat weet ik niet.

Dat moet je me ook niet vragen. Op dit moment wil ik het zo.

Is dit weer een van je stomme streken? - Nee, deze keer is het anders.

Inderdaad, want als je terugkomt, ben ik er niet.

Idioot. - Ik weet het.

Je bent een rotmens. - Dat weet ik.

Ik heb op Costa's visitekaartje het nummer van dr. Dionel opgeschreven.

Je moet om 11.00 in het ziekenhuis zijn. Ik ben er ook.

Vergeet het alsjeblieft niet. We gaan dit voor eens en altijd oplossen.

Lucia, luister je wel? - Ja.

Voor eens en altijd.

Sorry, maar Dionel vroeg of het iets eerder kon.

Ik heb geprobeerd je zo snel mogelijk te bereiken.

Wat is er? Waarom lach je?

Heb je me gehoord? - Ja.

Wacht hier even.

Luister, het duurt maar een paar minuten.

Ik ga naar boven, praat even met hem...

Alles goed? Maak je maar niet druk.

Wat zei ik? Ik moet even met hem praten...

Hou dit bij je, daar vragen we straks naar.

Zodra je klaar bent, kom ik je ophalen.

Alles in orde?

Een bericht voor reizigers met bestemming Puerto Madryn.

De bus heeft een vertraging van 40 minuten.

Dit is een gevoelige kwestie. Waarom een opname?

Dat is het beste. - Ik haal weg wat ik zie.

Dionel heeft een vermoeden en daar moeten we snel op handelen.

Dit moet een vergissing zijn. Er zijn geen tekenen van een tumor.

Heb je iets gezien, maar niet gezegd? - Ja.

Nu dus wel. We weten om wat voor behandeling het gaat.

Of zijn wij stom en hij verlicht? - Hou op.

Hij heeft het over een paar maanden. Wat moet ik tegen Lucia zeggen?

Je man heeft niks gezien?

Hallo. - Dag.

Sorry, maar ik zocht een aansteker in je tas.

Die heb ik niet. Ik rook niet. - Jammer.

Wil je melk?

Mooie plek, hè?

Wat vind je van de boot? Heb je besloten me te helpen?

Ik wist niet dat hij er zo slecht aan toe was.

Ja, hij moet een beetje worden opgeknapt.

Ik wil 'm alleen terugvaren naar m'n vader.

Waar naartoe? - Buenos Aires.

Hij is daar vaker dan hij zegt. Wil je ook?

Ik wil hem verrassen.

Help je me of niet?

Ja, ik help je.

Maar als je bij mij bent, dan is het op gelijke voet.

Dus deze...

Maar wat... - En deze ook.

Nee, alsjeblieft. - Ik zei op gelijke voet.

En mevrouw Fabbri, we moeten nog iets knippen.

De boot is van mijn vader.

Je kunt elke maandag betalen.

Hoezo? M'n vader zei dat alles geregeld is.

Jullie zijn twee vrouwen alleen. Daar komen problemen van.

Jullie hebben bescherming nodig en dat kost geld.

Hallo, Lucia. Waar ben je? Ik ben me rotgeschrokken.

Gaat alles goed met je? - Ja.

Waar heb je de nacht doorgebracht?

Bij een vriendin.

Een vriendin? - Ja. Kijk je daarvan op?

Jij bent niet de enige met een vriendin. - Begin nu niet weer.

Zeg waar je bent, dan haal ik je op. - Dat wil ik niet.

Ik wil niet naar het ziekenhuis.

Je bent geschrokken. Het is niet zo ernstig.

We zijn artsen... - Bruno.

Ik zei 'nee'. - Je bent in een shock.

Je moet erover nadenken. Alsjeblieft, zeg waar ik je kan ophalen.

Heel ver weg. - Je kunt niet doen waar je zin in hebt.

Je moet je klachten onder controle houden. Dit zeg ik ook als arts.

Ook? - Geef alsjeblieft het adres door.

Je bent gewoon je patiënt kwijt. - We moeten praten.

Dag, Bruno.

Walvissen voeren is mooi werk. Beter dan je vorige baan.

Ja, behalve dat het voedsel voor de orca's wat minder is.

Wat eten ze dan? - Echt, ik kon m'n oren niet geloven.

Dode kippen.

Marco ziet het huwelijk als een veilige haven.

Maar ik voel me er opgesloten. Net als jij.

Ik? - Ja. Ik praat toch tegen jou?

Heb je je ooit afgevraagd waarom je zo'n vreselijke baan als stewardess had?

Misschien wilde je in het ene land eten en in het andere poepen.

Rustig maar.

We zijn er al. Hallo.

Hallo, poesje.

Kom eronder vandaan.

Kom.

Poesje.

Waar luister je naar? Wat voor muziek heb je opstaan?

Het is geen muziek, maar zeegeluiden die worden opgepikt met een microfoon.

Dan kun je het gezang horen. - Welk gezang?

Van de walvissen, maar soms hoor je dagen niets.

Wil je luisteren?

Wat is dat voor kabaal? - Geluiden van de zeebodem.

Gelukkig zijn de microfonen beschermd tegen kreeftenscharen.

Dat is een vreselijk geluid.

Hallo. Wil je maté? - Ja, graag.

Alles goed?

Alles goed?

Lea...

ben jij zelf niet een beetje verward?

Hoezo?

Ik weet niet. Ik had nooit gedacht dat ik met een vrouw...

Ik ook niet.

Drink, anders wordt het koud.

Bedankt, dat is erg aardig. Dag.

Hallo, Gulia. Je kent me niet. Ik ben Bruno Fabbri, de man van Lucia.

Oh, u bent haar tante. Aangenaam.

Nee, m'n vrouw is niet weggegaan...

Het is een lang verhaal.

Maak u geen zorgen. Ik zoek wel verder en probeer het via andere mensen.

Dank u wel. Dag.

Hier.

Melk.

Kom.

Geen enkele aanschaf of geldopname? Weet u dat zeker?

Nee, dat is goed. Bedankt.

Oh, wat lekker.

Lekker.

Vooruit, kom eronder vandaan.

Vooruit, kom nou, stomme kat.

Denk eens aan de eerste pioniers die hier kwamen.

Ze voelden zich vast als microben.

Hoe belandt iemand op deze plek? - Omdat hij voor iets vlucht...

of gehoor geeft aan een lokroep, zoals wij.

Ja...

maar het verschil is niet altijd duidelijk.

Doe open. - Nee.

Doe open. - Als jij de kwast wegdoet.

Doe open. - Nee, pas als jij die kwast wegdoet.

Doe open. Ik zal je niets doen. - Ik geloof je niet.

Ik wil alleen maar schoonmaken.

Doe open! - Nee.

Hou op met die aanstellerij, ik tuin er toch niet in.

Kijk me aan.

Haal adem, rustig. Wat is er aan de hand?

Het zal de verf wel zijn.

Je kunt patiënten niet tot een behandeling dwingen.

Je bent haar man en ook arts en je vindt het moeilijk te accepteren.

Doe rustig aan, je bent wat gespannen.

Augusto, wat zeg je nou? Je weet dat ik niets anders kon doen.

Er kunnen andere klachten optreden.

Bruno, weg met de discretie. Ik geloof dat het moment gekomen is...

dat je dit leest.

4 maart.

Het wondenmonument is opgericht in dit huis.

We draaien er stil omheen en schreeuwen afspraken zonder tijd.

5 april, ik wil niet wachten... - Weer thuis.

Bruno zegt dat ik me weer als nieuw zal voelen. 'Je wordt snel beter.'

Maar wat er in mij heeft geslapen, ook al was dat kort, is niet snel vergeten.

Het verlies is de maatstaf van m'n dagen. - Altijd ontbreekt er iets...

een lichaam voor al m'n pijn, een geluid voor m'n geklaag.

Een, twee, drie...

Zullen we teruggaan naar Italië?

Waarom? Om TV te kijken?

En als die boot geen geschenk is? Misschien heeft je vader hem gegeven...

Genoeg. Genoeg.

Denk je echt dat hij een boot won en die aan land bracht aan het eind van de...

Ik wil er niet over praten. Bemoei je er niet mee.

Ik maak me alleen zorgen om jou Om ons.

Om ons? - Ja.

Voor ons. Maakt dat je bang? - Voor mij bestaat 'voor ons' niet.

Ik ben alleen. Er is geen meervoud. Ik weet niks van je en ik oordeel niet.

Papa, wacht. Wacht.

Wacht. Hallo. Waar zit je?

Hallo? Ik hoor niets.

Ik kan je niet verstaan.

Gisteravond zijn we uitgeweest. Lea en ik.

Een ding hadden we al snel ontdekt:

We hebben dezelfde schoenmaat. - Ik heb een wimper gevonden.

Een van jou of een van mij? Deze herken ik wel. Dit is een haar van jou.

Hallo. - Dag.

Ongelooflijk is het hier.

En?

Niets, ik voelde me alleen...

en een beetje verdrietig.

Ik dacht dat je me misschien de dieren kon laten zien.

Stel me aan je collega's voor.

Je kunt niet dichterbij komen. We zijn echo's aan het maken.

Zal ik weggaan? - Nee, het is gewoon niet het goede moment.

Ik heb nagedacht over onze discussie van laatst.

Er zijn dingen die je niet weet.

Vergeet die discussie. Je had vast je redenen.

Ja, ik heb mijn redenen.

De dag van ons vertrek kwam ik van het ziekenhuis...

Ik was in de war en jij had me uitgenodigd.

Ik had je niet uitgenodigd. Hou op met over ons te praten alsof we een stel zijn.

Dit was een slecht idee. Ik ga terug.

Laat me los. - Hé.

Goedendag.

Hallo, ik ben Lucia, de pianolerares. Is Matilde er?

Dat ben ik.

Op het briefje stond een beginner. - Precies.

Goed. Kunt u noten lezen? - Nee.

Hoeveel uur kunt u per week oefenen? Of we zouden ook...

Wilt u uw methode toepassen naar gelang die tijd die ik nog heb?

Maak u geen zorgen, tijd betekent niets voor mij.

Bovendien alles wat ik nu nog kan doen, doe ik alleen voor mijn plezier.

Om u de waarheid te zeggen, had ik dit niet verwacht.

Wat is toch het probleem? U heeft m'n briefje gelezen en hier zijn we.

Het is lang geleden dat ik ze heb opgehangen.

Ik heb ze overal opgehangen. Vandaag is een fijne dag voor mij.

Is het geen prachtige piano? - Ja.

En hij is heel goed gestemd. - Wil je er graag op spelen?

Ja. - Als je het mij niet kunt leren...

kun je misschien wel af en toe langskomen om te spelen, hè?

Na de dood van haar man is ze gebleven om het walvisseizoen af te wachten.

Ze is vast gek geworden.

En je dieren? Zorg je goed voor ze?

Sommige lijken zwak, maar herstellen vanzelf en andere lijken sterk maar...

Dat lijkt los van ons te staan.

Dit...

Dit was m'n moeders lievelingslied. Laten we dansen.

Nee, wel goed doen. Met de handen.

Wie leidt er? - Geen idee.

Zo gaat het niet. Ik kan zo niet dansen.

Hou 'm vast.

Pak 'm stevig vast.

Natuurlijk heb ik erover nagedacht.

Ik weet dat het niet verstandig is en dat veel mensen die plek graag willen...

maar eerlijk gezegd denk ik dat dr. Weinstein de plek verdient.

Ja, ik trek me terug.

Ana, heb ik nog afspraken vandaag?

Alleen dr. Weinstein over een half uur.

Wil je die afzeggen? Zeg dat ik een spoedgeval had.

14 mei.

Voorzichtig kruisen we elkaar in gemeenschappelijke ruimtes.

Angstige intimiteit en glimlachende voeten.

Het doet me pijn je zo te zien.

Je jaagt op mijn schaduwen met je witte doktersjas.

Ik heb ontdekt dat ik een goede lerares ben, maar als ik hier alleen kom spelen...

Om je de waarheid te zeggen, ik kan je geld niet aannemen.

De waarheid, mevrouw Lucia...

Dat is al de tweede keer dat u de waarheid gebruikt.

Die is vast heel belangrijk voor u. Sorry dat ik lach, maar u bent erg jong...

en u beseft nog niet dat de waarheid maar een ogenblik is.

En bovendien is hij onbelangrijk.

Ja, er is een zolder.

Ga maar kijken. Bovendien als u iemand weet die een appartement zoekt...

kan die de meubels wat frisse lucht geven en mij wat gezelschap.

Matilde?

Zou je elke dag naar Chopin willen luisteren?

De watertemperatuur op twee meter. Als hij de grond raakt, stoppen we.

Heb je de bodem geraakt? - Schrijf het maar op.

Twee meter...

15,5...

is de temperatuur. Nico, laat die maar zakken.

Ik zal het water meten. - Haal de sonde rustig omhoog.

15,7.

Pardon.

Ga je niet mee?

Zeker weten?

Je bent boos omdat ik niet bij dat oude mens wil wonen.

Het werk aan de boot vordert. We kunnen binnenkort een motor kopen.

Het kan laat worden. Wacht niet op me.

Hallo, een biertje alsjeblieft.

Bedankt.

29919 geen gedag?

Wat? - Herken je me niet?

Nee. - Wacht.

Sorry, maar zonder je wetsuit... - Leuk dat je hier bent.

Bedankt.

Proost. - Proost.

Laat de sonde zakken. De watertemperatuur is nu 15 graden.

Meestal zijn de onderzoekers hier bezig, maar vandaag kennelijk niet.

Hoelang wilt u blijven? Ik moet terug. - Nog heel even, alstublieft.

DE LOKROEP

Hallo.

Hallo? Papa?

Hallo, papa. Ja.

Wat fijn om van je te horen. Ik heb je gemist.

Ja, ik ben op de boot.

Ik heb 'm zo mooi opgeknapt. Je gelooft je ogen niet. Ik moet een schipper zoeken...

Wat?

Ik heb je niet goed verstaan.

Als betaling voor wat?

Wie zoek je?

M'n pianolerares. - Ze is er niet.

Wanneer is ze terug? - Weet ik niet. Bel anders eerst.

Jemig, ik wilde niet eens op piano. Ik heb vier maanden op die fuga geoefend.

Welke fuga? - Hier, pak dit boek maar.

Oh ja, er zat een brief in, maar die heb ik niet gelezen.

Dank je wel.

Een boot die zeewaarts gaat.

Daar zijn ze voor gemaakt, hè?

Heeft ze iets vergeten?

Weet je niet waar ze is? - Nee, en het interesseert me ook niet.

Als je iets weet, zeg het dan. Dat is heel belangrijk.

Het is voorbij.

Besef je dat niet?

Ze houdt niet van je.

Heeft ze dat gezegd?

Je weet veel dingen, hè? Dan weet je vast ook van haar ziekte.

Welke ziekte?

Ik zou ingewikkelde termen kunnen gebruiken, maar noem hei kanker.

We vermoedden al iets tijdens de onderzoeken na de eerste miskraam.

De eerste wat?

Maar ze is gezond, ze gebruikt niet eens medicijnen.

Deze ziekte heeft een lange a-symptomatische fase...

maar haar lymfeklieren zwellen op.

Gaat ze dood?

Het aantal wille bloedcellen stijgt en dat is al twee maanden aan de gang...

Ik vroeg of ze doodging.

Dat hangt ervan af. - Waarvan af?

Ik kwam haar ophalen om haar naar Genève te brengen, maar kennelijk...

Die mag je houden.

GENÈVE

een jaar later

Ik ben niet langer mevrouw Fabbri. Dat vergeet u steeds.

Ik moest er ook een tijdje aan wennen, maar de scheiding is al in gang gezet.

Bovendien schrijf ik geen boek, maar een dagboek.

Uw genezing is een boek waardig.

Na een behandeling van een jaar is de ziekte overwonnen.

En hoe moet ik dat zien? Als een wonder?

Alstublieft niet, dat is geen steekhoudende optie voor mij.

U bent een gewone vrouw, met gewone middelen...

die van het bestaan de kans heeft gekregen om herboren te worden.

Ik zal u een verhaal over wetenschap vertellen.

Heeft u ooit een horzel gezien?

Fysici, ingenieurs en wiskundigen waren verbaasd toen ze dit insect onderzochten.

Ze maten het, observeerden het, ontleedden het en kwamen unaniem tot de conclusie...

dat gezien het gewicht, de structuur van de vleugels en de zwaartekracht...

een horzel niet zou kunnen vliegen.

Maar de horzel weet allemaal niets van dit alles en wat doet hij gewoon?

Hij vliegt.

YLF-vertalingen: Corina Blank NN1