Original subtitles

[ดนตรีปลุกใจ]

[เอฟเฟกต์ลมพัด]

[แพร] นายกล้า

[กล้า] นางแพร

[ก่ำ] พ่อเตรียมคนเขลา

เอาไว้รับผิดแทนพ่อเรียบร้อยแล้ว

ตอนนี้คุณพระเขาวางแผน ที่จะโยนความผิดให้พี่กับพี่ชด

เรื่องโรงฝิ่นเถื่อน

ไม่คิดเลยว่าคุณพระจะตลบหลังพวกเราอย่างนี้

มีคำสั่งให้เลื่อนประหารไอ้กล้า

[ก่ำ] อยากจะรู้นัก

ใครมันกล้ามาสอดเรื่องนี้

[ทับทิม] ท่านเจ้าคุณ ไม่อยากรู้ความจริงหรือเจ้าคะ

ว่าใครเป็นคนทำให้คุณเฟื้อง

บุตรสาวของท่านเสียชีวิต

[ดนตรีจบ]

[พระยาสมบัติบริรักษ์] ไอ้ชด อีช้อย

บ่าวของเรือนพระก่ำ

นี่น่ะหรือหลักฐานของเอ็ง

- [ดนตรียะเยือก] - เจ้าค่ะ

เล่าเลยว่าคืนนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง

[ก่ำ] มึงกล้าตบกูงั้นเหรอ

- [ช้อย] คุณพระ [หายใจเฮือก] - [เฟื้อง] โอ๊ย

- [ช้อย] คุณพระ - อย่านะขอรับ

[ช้อยกรี๊ดเบาๆ คราง]

- [ก่ำ] โอ๊ย - [ช้อยร้องตกใจ]

[ดนตรีระทึก]

[ฮึบ]

[ก่ำ] ปล่อยมีดเดี๋ยวนี้นะ

[หอบ] คุณเฟื้องๆ

[ก่ำ] บอกให้ปล่อยมีด

- [ก่ำ] ปล่อยมีด - [ช้อยหายใจเฮือก]

- [ก่ำฮึบ] - [เฟื้องหายใจเฮือก]

- [ดนตรีจบ] - [หายใจเฮือก]

[ก่ำหอบ] เฟื้อง พี่…

[แผ่ว] พี่ไม่ได้ตั้งใจ

[หายใจหอบถี่]

- [ก่ำหอบ เสียงแผ่ว] แม่เฟื้องๆ [คราง] - [ดนตรีสะพรึง]

- [ก่ำหอบ] แม่เฟื้อง [คราง] - [ช้อย] คุณเฟื้อง

- [ก่ำ] แม่เฟื้องๆ - [ช้อย] คุณเฟื้อง

แม่เฟื้อง

- แม่เฟื้อง - [ช้อย] คุณเฟื้อง

[ช้อยหายใจเฮือก] คุณเฟื้อง

คุณเฟื้อง ฮะ

- [ก่ำ] แม่เฟื้อง - [เอฟเฟกต์ตะลึง]

- [ช้อย] ไอ้กล้าๆ - [ก่ำ] แม่เฟื้อง

[ชด] ไม่รู้ว่าคืนนั้น

ไอ้กล้ามันลอบปีนขึ้นเรือนคุณพระเพื่ออะไร

คงเป็นเคราะห์หามยามร้ายของไอ้กล้ามัน

ที่อยู่ผิดที่ผิดทาง

[ถอนหายใจ]

จึงทำให้มันถูกใส่ความว่าเป็นฆาตกรขอรับ

ที่พวกเอ็งพูดมาเนี่ย

เป็นความจริงกระนั้นหรือ

[ร้องไห้]

กระผมกับนางช้อย

ขอสาบานด้วยชีวิตขอรับ

[ช้อย] อิฉันกราบขออภัย

ที่ไม่ได้บอกความจริงตั้งแต่แรกเจ้าค่ะ

ด้วยอิฉัน

[สะอื้น] กลัวอำนาจของคุณพระก่ำ

[ช้อย] ยิ่งนักเจ้าค่ะ

- [ร้องไห้] - [ดนตรีเศร้า]

แล้วเปลี่ยนใจมาบอกข้า

[พระยาสมบัติบริรักษ์] พวกเอ็งไม่กลัวงั้นเหรอ

กลัวหรือไม่กลัว

คุณพระก็ต้องทำร้ายพวกกระผมอยู่ดี

[ชด] หากต้องตาย

ขอให้กระผมได้ทำความดีให้คุณเฟื้องบ้างเถิดขอรับ

[ช้อยสะอื้น]

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

[ดนตรีเศร้า]

[ร้องไห้]

[กล้า] เดี๋ยวท่านขุนก็จะได้รู้

ว่าใคร

เป็นคนฆ่าแม่ของท่านกันแน่

[ตะโกน]

[สะอื้น]

[เฟื้อง] ถ้าคุณพี่แตะต้องลูกอีก

เราจะได้เห็นดีกันเจ้าค่ะ

กล้าลองดีกับฉันก็เอา

[เฟื้อง] หยุดต่อว่าลูกประเดี๋ยวนี้นะคะคุณพระ

[สะอื้น]

[ดนตรีจบ]

[เพลง “เธอ”]

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ ที่รอมาแสนนาน ♪

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ ที่ฉันตามหา ♪

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ เท่านั้น ♪

♪ ทำให้ชีวิตของฉันนั้นมีค่า ♪

♪ และเธอคือรักสุดท้าย ♪

♪ และจะรอจนกว่าฉัน ♪

♪ จะหมดลมหายใจ ♪

[เพลงจบ]

[เสียงนกร้อง]

[ก่ำ] ไม่จริง

มันจะจริงได้ยังไงลูก

[ดนตรีชวนลุ้น]

ลูกก็รู้นี้

พ่อรักแม่ของลูกมากขนาดไหน

แล้วพ่อเนี่ยนะ

จะฆ่าแม่ของลูกได้ลงคอ

[ถอนหายใจเบาๆ ]

[เสียงสั่น] พ่อเนี่ยนะ

จะเป็นคนฆ่าแม่ของลูก

ไอ้สองคนนั่นมันใส่ร้ายพ่อ

[ก่ำ] มันเป็นไปไม่ได้

[หายใจหอบ]

ขอรับ

ลูกรู้

ลูกรู้ดีว่าคุณพ่อไม่มีทางทำเช่นนั้นเด็ดขาด

แต่ตอนนี้

มันมีพยานเป็นมั่นเป็นเหมาะ

- ถึงลูกจะเชื่อ แต่เจ้าคุณตาไม่เชื่อแน่ๆ - [ดนตรีเร่งจังหวะ]

แล้วเจ้าคุณตาจะต้อง นำกำลังมาจับตัวคุณพ่อไปสอบสวน

เช่นนั้น

แต่ลูกจะพาคุณพ่อหนีไปตั้งหลักก่อน

- [ดนตรีจบ] - หนี

ขอรับ

จะหนีไปไหน

ไปที่ไหนก็ได้ขอรับ

- แต่ต้องไปตอนนี้ - [ดนตรีลุ้นระทึก]

อยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วขอรับ

สมุดบัญชี

เงิน ทอง

คุณ… คุณพ่อทำอะไรขอรับ

เราต้องเอาของไปด้วย ต้องเอาของ… เราต้องเอาของไปด้วย

คุณพ่อ เราต้องรีบหนีแล้วขอรับ

[ดนตรียะเยือก]

[ก่ำ] เดี๋ยวเอาลังพวกนี้ใส่เกวียนไป

ใส่ไปให้หมด

เหตุการณ์มันคับขันเช่นนี้

คุณพ่อยังห่วงสมบัติอีกหรือขอรับ

ไม่มีเงินทองพวกนี้ จะหนีรอดได้เช่นไรเล่า

[ก่ำพึมพำ] ขนไป

ขนไป แล้วก็ขนไปไว้ที่เกวียนเลย

- [ก่ำ] ไปสิ - ขอรับ

[ดนตรีระทึก]

ค้นให้ทั่ว

[ทุกคน] ขอรับ

ไม่พบขอรับ คุณพระก่ำคงหนีไปแล้วขอรับ

ไอ้คุณพระก่ำไหวตัวทันได้ยังไง

[ถอนหายใจ]

ส่งกำลังออกไปตามหาให้ทั่ว

จับไอ้ลูกเขยชั่วของกูมาให้ได้

- [ทุกคน] ขอรับ - [เทียน] ไป

- [ดนตรีจบ] - [เสียงเกวียน]

[เอก] ไป

เดินๆ

หยุด

- [ดนตรีชวนลุ้น] - [ก่ำ] ถึงแล้วหรือ

ไม่มีใครตามมาแล้ว

เราหนีพ้นแล้วขอรับ

แน่ใจนะเจ้าเอก

ขอรับ

- [ก่ำ] ไป ไปต่อ - เดิน

[ดนตรีระทึก]

[เอก] ไป เดิน

[ดนตรีจบ]

[เสียงกลอนประตู]

[ถอนหายใจ]

[กล้าหอบ]

[กล้าโอย]

[โอดโอย]

กล้า

[ดนตรีซึ้ง]

นางแพร

- [ลิ้นจี่] ว้าย - [กล้า] โอ๊ย

ฉันมาช่วยนายแล้วนะ

- [เสียงนกร้อง] - [ดนตรีจบ]

- [ดนตรีสยองขวัญ] - [หายใจหอบ]

[เอกหอบ]

เรือนไอ้ถม คนเรือเพื่อนพี่ชดขอรับ

คงไม่มีใครคิดว่าลูกจะพาคุณพ่อมาหลบซ่อนอยู่ที่นี่

แล้วมั่นใจได้อย่างไร

ว่าไอ้ถมจะคิดไม่ซื่อ

ปากโป้งไปบอกผู้ใด

[ดนตรีจบ]

มันไม่อยู่เรือนหรอกขอรับ

ลูกว่าจ้างให้มันไปล่องเรือขนของที่ปากน้ำโพ

- [ดนตรีระทึก] - [เอก] อีกหลายวันกว่าจะกลับ

เราคงพอมีเวลาคิดอ่านหาทางออกกันขอรับ

ดีมากเจ้าเอก คราวนี้เจ้าทำดีมาก

ขอรับ

[ก่ำ] เป็นเพราะไอ้สองคนผัวเมียเนรคุณ

มันใส่ร้ายพ่อ จนทำให้พ่อตกระกำลำบากเยี่ยงนี้

หากพ่อแก้ต่างพ้นจากคำครหาเมื่อไหร่

พ่อจะฆ่ามัน

[ดนตรีจบ]

อย่าเพิ่งคิดการใดให้ปวดหัวเลยขอรับ

คุณพ่อไปพักผ่อนก่อนเถิด

- [ถอนหายใจ] จะพักผ่อนได้เยี่ยงใด - [ดนตรีไทยระทึก]

สมบัติเต็มเกวียนขนาดนี้

ไป ขนขึ้นเรือนไปก่อน

[ฮึบ]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรียะเยือก]

[ดนตรีจบ]

[ก่ำ] โชคดีว่าพ่อสะสมเอาไว้มาก

ถ้าแม้ต้องติดสินบนใคร

เพื่อคัดง้างกับเจ้าคุณตาของเจ้า

ก็คงเป็นไปด้วยยาก

[ก่ำ] และถ้าแม้พ่อต้องแพ้ความ

ต้องหนีไปที่ใด

ก็คงไม่ต้องลำบาก

ตั้งแต่กระผมเกิดมา

ยังไม่เคยเห็นคุณพ่อลำบากเรื่องใดเลยสักหน

ถ้าพ่อของเจ้าเอาตัวรอดไม่เก่ง

[ก่ำ] ก็คงไม่มีชีวิตรุ่งเรืองมาถึงบัดนี้

[ดนตรีเร้าใจ]

[ก่ำ] และพ่อ

จะไม่มีวันกลับไป ใช้ชีวิตลำบากเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไป

ชีวิตที่ลำบากหรือขอรับ

[เจ้ามือแค่นเสียง]

เอ้า หนึ่งคู่

สองคู่

[เจ้ามือ] สามคู่

- เฮ้ย อะไรวะ - [เจ้ามือ] สี่คู่

[ก่ำ] พ่อกำพร้าตั้งแต่เด็ก

[เจ้ามือ] คู่จ้ะ

- [ก่ำ] ต้องทำงานทุกอย่างเพื่อเลี้ยงตน - [เจ้ามือหัวเราะ]

- โธ่เว้ย - [เจ้ามือร้องดีใจ]

คราวนี้ข้าอุตส่าห์แทงหมดหน้าตัก

ก็รู้ว่ามันต้องได้

มันเป็นเพราะเอ็งแท้ๆ ไอ้ก่ำ

[ขุนนาง] มาทำเสียการหมด

- [ฮึบ] - [ก่ำวัยเด็ก] โอ๊ย

[หอบ]

ไอ้ตัวซวย [ฮึบ]

ไอ้… ไอ้เด็กอัปรีย์

[ขุนนางฮึบ]

เอาตัวมันออกไป

[บ่าวชาย] ไป

- อย่าๆ - [บ่าวชาย] ลุกขึ้นมา ลุกขึ้น

อย่า

[ดนตรีจบ]

ถ้าหากวันนั้น

พ่อหนีออกมาจากบ่อนไม่ได้

ก็คงต้องกลายเป็นคนจรหมอนหมิ่นจนตาย

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

- แล้วคุณพ่อมารับราชการได้อย่างไรหรือขอรับ - [ดนตรียะเยือก]

จากนั้นพ่อก็มาเรียนเขียนอ่านที่วัด

ขยันหมั่นเพียร

จนสอบติดกรมปกครอง

แล้วก็ได้พบกับแม่เจ้า

[ดนตรีบรรเลงเนิบๆ]

คุณแม่สนับสนุนคุณพ่อมาโดยตลอด

จนคุณพ่อเป็นใหญ่เป็นโตถึงเพียงนี้

แม่เฟื้องไม่ได้เป็นแค่เมีย

แต่เป็นคนที่มีบุญคุณกับพ่อมากที่สุด

แล้วพ่อจะฆ่าแม่เจ้าได้เช่นไร

พ่อถูกใส่ร้าย

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ถอนหายใจ]

[พ่นลมหายใจ]

[ถอนหายใจ เดาะลิ้น]

[ดนตรีจบ]

[เอก] นี่มันทองคำนี่ขอรับ

[ตุ่น] ยังมีเพชรนิลจินดาอีกนะขอรับ

เห็นทีจะเป็นสมบัติที่ ต้นตระกูลเฮียซ้งนี่มันสะสมเอาไว้

- [ชด] นี่เฮียซ้งมันคงไม่รู้ - [ดนตรีชวนลุ้น]

[ชด] ถึงได้ยกให้คุณหลวงหมดนี่เลยนะขอรับ

[กระซิบ] แต่ก็ดีนะขอรับที่มาเจอ ก่อนที่คุณหลวงจะเอาไปให้คุณพระ

[เอก] ลูกเห็นคนที่ มีรอยสักแปลกตามารับเงินที่พี่ชด

คุณพ่ออยู่เบื้องหลังโจรพวกนั้น อย่างที่น้องทับทิมว่าจริงหรือไม่ขอรับ

[ดนตรียะเยือก]

- [ดนตรีจบ] - [เสียงนกร้อง]

[พ่นลมหายใจ]

[ครางในลำคอ]

[ดนตรีระทึก]

เจ้าเอก

เจ้าเอก

เจ้าเอก

[เอก] คุณพ่อ

- ตื่นแล้วหรือขอรับ - [ดนตรีจบ]

[ก่ำถอนหายใจ]

พ่อตื่นมาไม่พบเจ้า

ตกใจ

นึกว่าหนีพ่อไปเสียแล้ว

- [หัวเราะเบาๆ] - [ดนตรียะเยือก]

ลูกเหลือคุณพ่อเพียงคนเดียว จะทิ้งไปได้อย่างไรเล่าขอรับ

ลูกจัดหาข้าวหาปลาไว้ให้

[เอก] คุณพ่อไปล้างหน้าล้างตาเถิดขอรับ

[ถอนหายใจ]

ขอบใจ

[ก่ำสูดจมูก ถอนหายใจ]

[ดนตรีจบ]

[พ่นลม]

ไม่นึกเลย

ว่ายามคับขันแบบนี้

ลูกจะเป็นที่พึ่งกับพ่อได้ถึงเพียงนี้

- [หัวเราะ] - [ดนตรีซึ้ง]

[ก่ำถอนหายใจ]

[ก่ำบ้วนน้ำ]

- [ก่ำบ้วนน้ำ] - ถ้าคุณพ่ออิ่มแล้ว

เราไปกันเถอะขอรับ

[ดนตรีจบ]

จะไปไหน

ไปพบเจ้าคุณตา

ไปพบทำไม

- มันตามล่าพ่ออยู่ - [เอฟเฟกต์สะพรึง]

คุณพ่อยอมรับความผิดเถอะขอรับ

ฉันผิดอะไร

ลูกรู้เหตุที่เกิดขึ้นในคืนนั้นจนสิ้นแล้วขอรับ

[เอก] คุณพ่อโดนคุณแม่ตบหน้า

เลยบันดาลโทสะฆ่าคุณแม่

ฉันไม่ได้ทำ

ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่ได้ทำ

แต่พี่ชดกับพี่ช้อยก็ สารภาพความจริงมาหมดแล้วนะขอรับ

[ดนตรีสะพรึง]

[ก่ำ] นี่พูดไม่รู้ความเหมือนแม่แกเลย

กูบอกว่าไม่ได้ทำ

เอาเลยขอรับ

ยิงเลย

ฆ่าลูกเลย

[เอก] เหมือนที่คุณพ่อฆ่าคุณแม่

ทำกับลูกกับเมียโดยไม่สนใจอะไรเลย

- เพราะอย่างงี้ไง - [ดนตรีจบ]

- แม่มึงถึงต้องตาย - [ดนตรีเศร้า]

มึงอยากตายเหมือนแม่มึงเหรอ

คุณพ่อฆ่าคุณแม่จริงๆ

ถ้ามันไม่ตาย

กูนี่แหละต้องตาย

- [ดนตรีเศร้า] - ไป

ไปเข็นของ

ไปขนของใส่เกวียน

[ก่ำ] กูจะหนีของกูไปคนเดียว ไป

ไป

[ก่ำ] ไปเร็วๆ

ไอ้ลูกเนรคุณ

[เอกหอบ]

[ก่ำ] เอาไปข้างใน

- [ดนตรีจบ] - แล้วขึ้นไปเอาอีก เร็ว

- เฮ้ย ปล่อย - [ดนตรีไทยระทึก]

- ไอ้เนรคุณ - [ชดโอย]

- [ฮึบ โอย] - [เอฟเฟกต์เสียงอู้อี้]

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

- [ดนตรีไทยระทึก] - [เอกหอบ]

เอกๆ

[พึมพำ]

[หายใจเฮือก]

- [กล้า] เฮ้ย - [แพรกรี๊ด]

[ตำรวจ 1] เฮ้ย หยุดนะ

รีบตามไป เร็ว

[ดนตรีจบ]

พี่… [หอบ] พี่ชดๆ พี่ชดๆ

- พี่ชด [ร้องไห้] - [ชดคราง]

- [ร้องไห้] พี่ชด - [ดนตรีเศร้า]

[ฟูมฟาย] พี่ชด พี่ชด [ร้องไห้ต่อเนื่อง]

[แผ่ว] พี่… พี่ขอโทษ

ที่เชื่อคนผิด

พาเอ็งมาตกระกำลำบาก

- [สะอื้น] - ข้าเจ็บใจนัก

พี่ [สะอื้น] ไม่ต้องพูดอะไรแล้วพี่

พี่ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว

- [สะอื้น] - ข…

[หายใจเฮือก สำลัก]

[สะอึก] พี่ชด

[ร้องไห้] พี่ชดๆ พี่ชด

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีระทึก]

แบ่งเป็นสองกลุ่ม

ไอ้เทียน ไปกับท่านขุนทางนู้น

ที่เหลือตามข้ามา

[ทุกคน] ขอรับ

ไป

[ดนตรีจบ]

[ดนตรียะเยือก]

- หยุด - [ดนตรีระทึก]

- เฮ้ย นางแพร - เฮ้ย

[แพรฮึบ หอบ]

- [แพรคราง] - เป็นอะไรหรือไม่

[หายใจเฮือก]

ไม่

[ก่ำ] พวกมึงสองคน

- ทำให้ชีวิตกูเป็นเช่นนี้ - [ดนตรีจบ]

- มึงตาย - [แพรกับกล้าคราง]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[พระยาสมบัติบริรักษ์] ไอ้ก่ำ

โอ๊ย [โอดโอย]

[ก่ำ] เฮ้ยๆ

- ปล่อยกูๆ - [ดนตรีจบ]

- [ก่ำฮึบ] - [เอก] เฮ้ยๆ พอแล้ว

[ก่ำ] ปล่อยกู

- [เอก] คุณพ่อ - [ก่ำฟึดฟัด หอบ]

ไอ้ฆาตกร

กูได้ยินคำสารภาพของมึงจนหมดสิ้นแล้ว

[หอบ]

รู้ได้ไงว่ากูอยู่ที่นี่

[ก่ำหอบ]

[ดนตรียะเยือก]

[เทียน] ท่านขุนแน่ใจนะขอรับ

แน่ใจ

วางใจเถอะ

แผนการจะเป็นไปตามในจดหมายนี้

เจ้าไปเรียนเจ้าคุณตาเถอะว่าไม่ต้องกังวล

ข้าจะช่วยท่านอีกแรง

ขอให้ข้าได้ทำในสิ่งที่ ข้าจะไม่เสียใจในภายหลังบ้างเถิด

ขอรับ

[เอก] นี่คงเป็นครั้งแรก

- ที่กระผมทำอะไรมีหัวคิดอย่างที่คุณพ่อต้องการ - [ดนตรีจบ]

ไอ้ลูกทรพี

ไอ้ลูกทรพี

- [ดนตรีไทยเศร้า] - [ก่ำ] ปล่อยกู

[ก่ำหอบ] กูจะฆ่ามัน [ตะโกน] กูจะฆ่ามัน

ปล่อยกู

- [พระยาสมบัติฯ] เอาตัวมันมา - ปล่อยกู

- [เทียน] ขอรับ - [ตำรวจ 1] ไป

- [เทียน] ไปขอรับ ไป - [ก่ำ] ไอ้ลูกทรพี

ปล่อยกู

[ก่ำ] กูจะฆ่ามัน

[สะอื้น]

[เอกสะอื้น]

[ดนตรีเศร้า]

[ถอนหายใจเบาๆ]

- [ดนตรีจบ] - [แพรสูดลมหายใจ]

[ถอนหายใจ แค่นเสียง]

[ถอนหายใจ]

เรียบร้อย

น้องสู่ขิตแล้วอะ

- [แพรถอนหายใจ] - หมายถึง

ก็แปลว่าฉันกลับบ้านไม่ได้แล้วอะดิ

[ถอนหายใจ]

- [เพลงซึ้ง] - [แพรสูดลมหายใจ]

[แพรคราง]

[คราง ถอนหายใจ]

[ถอนหายใจ]

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีซึ้ง]

[ไม่มีเสียง]

- พี่ช้อย - เจ้าขา

เราทุกคนต่างก็สูญเสีย

ฉันขออโหสิกรรมให้ฉัน

และพ่อของฉันด้วยจะได้ไหม

[สะอื้น]

เจ้าค่ะท่านขุน

[ถอนหายใจ]

ขอบใจมากนะพี่ช้อย

เจ้าค่ะ

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีจบ]

(วิทยาศาสตร์การเคลื่อนไหวและสรีรวิทยาการ)

[ก้อนเสียงสะอื้น] โอ้โฮ

นี่คุณพระก็ไม่อยู่

[ก้อน] นี่คุณหนูจะทิ้งพวกเราไปจริงๆ หรือขอรับ

[แฟงเสียงสั่น] ตาก้อน

แกจะมาร้องไห้โยเย เป็นเด็กแบบนี้ไม่ได้นะ [กลั้นสะอื้น]

ก็คุณพระไม่อยู่

คุณหนูก็จะทิ้งพวกเราไปอีกอะ

- [ดนตรีเศร้า] - [ก้อนสะอื้น]

ฉันจะรีบเรียนให้จบ

แล้วรีบกลับมานะจ๊ะ

[สะอื้น] เจ้าค่ะ

[แฟงสะอื้น]

[ก่ำไอต่อเนื่อง]

[ดนตรีจบ]

คุณพ่อเป็นอย่างไรบ้าง

[ตำรวจ 2] ก็มีป่วย ไม่สบายบ้างขอรับ แต่คุณพระท่าน

ไม่ยอมกินอะไรเลยขอรับ

ต่อไปให้เรียกว่านายก่ำเถิด

อย่าเรียกคุณพระอีกเลย

[ดนตรีเศร้า]

ขอรับ

[ก่ำไอ]

เดี๋ยวก่อน

ฉันขอเป็นคนเข้าไปให้เอง

[ก่ำไอ]

[ดนตรีจบ]

[เอก] คุณพ่อขอรับ

[ก่ำไอ]

ลูกเองขอรับ

[ดนตรีสะพรึง]

มึงมาทำไม

[ตะคอก] มึงมาทำไม

คุณพ่อกินข้าวก่อนเถิดขอรับ

กูไม่กิน

[ก่ำ] แล้วมึง [หอบ]

มึงไสหัวออกไป อย่ามาให้กูเห็นหน้าอีก

ไอ้ลูกทรพี [เสียงสั่น] มึงไสหัวออกไป

[ก่ำ] ไปให้พ้นหน้ากู ไปให้พ้นใจกู

[ตำรวจ 2] คุณพระ

มึงเอามันออกไป

[ก่ำหอบ]

[ก่ำ] เอาไอ้ลูกเนรคุณนี่ออกไป

ก่อนที่กูจะฆ่ามัน

มึงไสหัวออกไป

[ก่ำ] ไสหัวออกไป มึงไสหัวออกไป

ไอ้ลูกทรพี

ไอ้ลูกเนรคุณ

มึงทำกับพ่อมึงได้ลงคอ

มึงออกไป ไม่ต้องกลับมาให้กูเห็นหน้าอีก

[ก่ำตะโกน] ออกไป

[ก่ำ] กูขอสาปแช่งมึง

กูขอสาปแช่ง

ให้มึงตาย ให้มึงตายตามแม่มึงไป

ไอ้ลูกทรพี

[ก่ำ] มึงออกไป

มึงอย่ากลับมาให้กูเห็นหน้าอีก

[ก่ำหายใจหอบ]

[ดนตรีจบ]

คุณพระเป็นอย่างไรบ้างคะ

ทางร่างกายมีเพียงแผลจากปืนของเจ้าคุณตา

[เอก] แต่ทางจิตใจ

คงต้องใช้เวลาอีกมาก กว่าจะยอมรับเรื่องราวต่างๆ ได้

หากทางการอนุญาต น้องจะให้ท่านหมอไปตรวจอาการ

เผื่อแก้ไขได้

พี่ขอบใจน้องมาก

[ดนตรีซึ้ง]

[เอก] เอ่อ

พี่ได้ข่าวว่า

พรุ่งนี้น้องจะเดินทาง ไปเรียนต่อที่เมืองนอกแล้วไม่ใช่หรือ

ใช่ค่ะ

พี่ขอให้น้องโชคดี

และพี่จะรอคอยวันที่น้องกลับมา

เนี่ย ถ้าเป็นข้านะ ข้าจะตามไปด้วยเลย

- [แค่นเสียง กระซิบ] แกนี่ - [หัวเราะเบาๆ]

[แพรถอนหายใจ]

[ดนตรีจบ]

[กล้า] ผมเอ็งดูแปลกไปนะ

เหรอ ยังไงอะ

ปกติมันเป็นสีทองไม่เคยเปลี่ยน

แต่ตอนนี้โคนมันเป็นสีดำแล้ว

โคน

หรือว่ามันจะเป็นสัญญาณบอก

ว่าฉันคงกลับยุคของฉันไม่ได้แล้ว

[ดนตรีซึ้ง]

ถ้าเอ็งกลับไม่ได้ เอ็งจะทำอย่างไรเล่า

[สูดลมหายใจ] ก็

คงหาทางอยู่ที่นี่ต่อไปเรื่อยๆ ล่ะมั้ง

[ถอนหายใจ]

แล้วไหนล่ะที่นายบอก

นายจะพาฉันมาดูอะไรนะ

[สูดลมหายใจ]

คือ…

ที่…

เอ็งเคยสอนข้าเขียนหนังสือ

วันนี้

ข้าเขียนอะไรบางอย่าง

เลยอยากจะให้เอ็งช่วย

ดูให้หน่อยว่า

ข้าเขียนถูกหรือไม่

มาสิ เดี๋ยวฉันดูให้

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีซุกซน]

ไม่เอาแล้วดีกว่า

อ้าว อะไรของนาย

แล้วนี่อะไรอะ

- [กล้า] อย่าๆ อย่าๆ ไม่มีอะไรแล้ว - [แพร] อ้าว

- หลบ นายกล้า - นางแพร มันไม่มีอะไรแล้ว

[แพร] ไหนดูสิ

[ดนตรีจบ]

[แค่นเสียง]

นายก็เขียนถูกนี่

[ดนตรีสดใส]

นี่…

[หัวเราะ]

นายขอฉันแต่งงานเหรอ

เอาจริงดิ

เอาจริงสิ

แล้วเอ็ง

ว่าอย่างไรบ้างเล่า

ไหนๆ ฉันก็กลับไปยุคของฉันไม่ได้แล้ว

[แพร] ก็คงดี

ถ้าฉันอยู่นี่

แล้วก็มีผัวสักคน

- [หัวเราะ] - [แพรหัวเราะ]

เฮ้ย

นั่นของวิเศษของเอ็งนี่

ไอ้นั่นน่ะ

ไม่ต้องใช้แล้ว

มีไอ้นี่

วิเศษกว่าตั้งเยอะ

- [ดนตรีจบ] - อะไรของเอ็ง

ซื่อบื้อ

- [เพลง “เธอ”] - [กล้า] โอ๊ย

[แพรหัวเราะ]

♪ มาแสนนาน ♪

[แพร] อย่าๆ โอ๊ย

[แพร] หือ

- [กลั้วหัวเราะ] มึนหัว - [หัวเราะ]

♪ ตามหา ♪

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ เท่านั้น ♪

♪ ทำให้ชีวิตของฉันนั้นมีค่า ♪

- [เสียงคนจอแจ] - [เสียงปรบมือ]

♪ และจะรอจนกว่าฉัน ♪

♪ จะหมดลมหายใจ ♪

- [ดนตรีสดใส] - [ทุกคนจอแจ เฮฮา]

ขอให้อยู่ดีมีสุข ขอให้สุขนะ

[เอก] เฮ้ย

หยุด

- [โจร] เฮ้ย - [เอกฮึบ]

มาเอาตัวมันไป

[ตำรวจ 3] ขอรับ

[ถอนหายใจ หอบ]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีซุกซน]

[ตุ่น] ลูกเมี่ยง

ลูกเมี่ยง เฮ้ย

ลูกเมี่ยง อุ๊ย

ขอประทานโทษขอรับ

[เมี่ยงหัวเราะ]

คุณทับทิม

- คุณทับทิม - [ดนตรีจบ]

[ดนตรีบรรเลงเนิบๆ]

[แพร] อุ๊ย ไม่ได้เจอตั้งนาน

[หัวเราะเบาๆ]

กลับมาเมื่อไหร่คะเนี่ย ไม่เห็นบอกกันบ้างเลย ไปก็นาน

ฉันมาแต่เมื่อวาน

รู้ว่าวันนี้จะมีงาน

[ทับทิม] จึงยังไม่อยากบอกว่ากลับมาแล้ว

หวังใจจะให้แม่แพรแปลกใจ

[ทับทิม] อ้าว

นี่ไย

ผมแม่แพรถึงดำสนิทเช่นนี้เล่า

คือจู่ๆ มันก็งอกออกมาเป็นสีดำ แล้วก็ค่อยๆ ยาวขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้

สีดำทั้งหัวแล้วค่ะ

ผมดำเช่นนี้ก็งามดีนะ

[หัวเราะในลำคอ]

ฉันยินดีด้วยนะจ๊ะ

ขอให้กิจการร้านค้ารุ่งเรืองนะ

ขอบคุณนะคะ

ดีใจเหลือเกินที่ได้พบ

บารมีท่านหมอหญิงสว่างไปทั้งตัวเลยเจ้าค่ะ

- [ทับทิมกับลิ้นจี่หัวเราะ] - เห็นแต่ไกล

ยังรู้ได้ว่าเป็นคนมีความรู้ ความสามารถ

จริงค่ะ

[ก้อน] ต่อไปนี้

คนอย่างไอ้ก้อนจะไม่กลัวโรคใดๆ ทั้งสิ้น

[ก้อน] เพราะมีคุณหนูอยู่ทั้งคน [แค่นเสียง]

จะเป็นโรค หรือเป็นไข้ ไม่สบายอะไรนี่

รักษาได้ทุกอย่าง

ใช่ แล้วจากนี้ไปนะ

[แฟง] คุณหนูของพวกข้าจะอยู่ช่วยท่านหมอ

รักษาคนป่วยอยู่ที่บางซื่อนี่

จะไม่จากพวกข้าไปไหนไกลอีกแล้ว

- [แฟงหัวเราะ] - [ก้อนแค่นเสียง] ใช่แล้ว

โอ้ ดีเลยค่ะ

ท่านขุน

[ดนตรีสดใส]

ยินดีด้วยกับการเปิดบริษัท

ขอให้กิจการรุ่งเรือง

ขอบพระคุณขอรับ

[หมอบุญลือ] เอ้า

นอกจากกิจการรุ่งเรือง ก็ขอให้ทุกคน

มีสุขภาพแข็งแรงด้วยนะ

ยินดีต้อนรับท่านหมอทับทิมกลับสู่สยามนะ

[ทับทิม] ขอบพระคุณค่ะ

[ทับทิม] ขอบพระคุณพี่เอกด้วย

ที่ช่วยเหลือท่านหมอตลอดมา ระหว่างที่น้องไปร่ำเรียน

[หัวเราะเบาๆ]

ประโยชน์ใดที่พี่เคยทำ พี่ก็ยังคงทำอยู่เช่นนั้น

การรอคอยก็เช่นกัน

[เอก] พี่รอคอยใคร

ก็ยังคงรออยู่อย่างนั้น

[แพร] โอ้โฮ

หวานไม่แคร์ประชาชน หวานไม่แคร์สื่อเลยนะคะท่านขุน

[ดนตรีจบ]

ไหนๆ ก็อยู่กันครบแล้วนะคะ

เรามาถ่ายรูปรวมกันดีกว่าค่ะ

[ทุกคนเออออ]

[เสียงจอแจ หัวเราะ]

[ดนตรีปลุกใจ]

[ช่างภาพ] จะถ่ายแล้วนะขอรับ

หนึ่ง สอง สาม

[เพลง “นักป้ายยา”]

♪ แปลกจริงๆ เธอเป็นใคร ดูแล้วกวนประสาท ♪

♪ ประหลาดไม่เหมือนคนอื่นใด ♪

♪ ยียวนชวนข้องใจ โอ๊ย เธอเกรียนไม่เหมือนใคร ♪

♪ ป่วนใจไปหมดแล้วทำไงดี ♪

♪ เมื่อมองเธอไปนานๆ มันเริ่มมีอาการ ♪

♪ ถูกเธอมารุกรานจิตใจ ♪

♪ เธอกวนให้หัวใจ ฉันปั่นป่วนอยู่ข้างใน ♪

♪ แบบไม่เคยเป็นมาก่อนเลย ♪

♪ ก็เธอน่ารัก ลัลๆ ลั้ลลาๆ อย่าสบตา ใจมันอ่อน ♪

♪ อย่ายิ้ม ใจมันละลายไปหมด ♪

♪ อย่ามาน่ารัก ลัลๆ ลั้ลลา นักป้ายยาที่หัวใจ ♪

♪ ไม่รู้โดนตัวอะไร ก็ใจดวงนี้โดนตกแล้วเธอ ♪

♪ อยู่กับเธอไปนานๆ มันยิ่งมีความสุข ♪

♪ สนุกกว่าที่เคยผ่านมา ♪

♪ เธอเติมให้หัวใจฉันเต็มอิ่มกว่าผู้ใด ♪

♪ แบบไม่เคยเป็นมาก่อนเลย ♪

♪ ก็เธอน่ารัก ลัลๆ ลั้ลลา อย่าสบตา ใจมันอ่อน ♪

♪ อย่ายิ้มใจมันละลายไปหมด ♪

♪ อย่ามาน่ารัก ลัลๆ ลั้นลา นักป้ายยาที่หัวใจ ♪

♪ ไม่รู้โดนตัวอะไร ก็ใจดวงนี้โดนตกแล้วเธอ ♪

♪ เธอดีต่อใจฉัน เธอมาเปลี่ยนแปลงฉัน ♪

♪ เธอเพียงคนเดียวเปลี่ยนชายคนนี้ตลอดกาล ♪

♪ ฮู้ ปาดับปับปา ♪

♪ เธอน่ารัก ลัลๆ ลั้นลา อย่าสบตา ใจมันอ่อน ♪

♪ อย่ายิ้ม ใจมันละลายไปหมด ♪

♪ อย่ามาน่ารัก ลัลๆ ลั้ลลา นักป้ายยาที่หัวใจ ♪

♪ ไม่รู้โดนตัวอะไร ก็ใจดวงนี้โดนตกแล้วเธอ ♪

♪ ฮู ฮูอูฮูฮู้ ♪

[เพลงจบ]