Original subtitles

- เจ๊แพรกลับมาแล้ว - [ดนตรีปลุกใจ]

[แพร] เรากลับมาได้แล้วจริงๆ เหรอเนี่ย

[กล้า] หลวงพ่อขอรับ

นางแพร

มันไปแล้วจริงๆ หรือขอรับ

[เอี่ยว] ถ้าลูกของพ่อ

มีความต้องการจะเรียนแพทย์

พ่อก็จะสนับสนุนอย่างเต็มกำลัง

[ชด] คุณพระเอี่ยวสิ้นแล้วขอรับ

[หัวเราะ]

หมดเสี้ยนหนามแล้วสินะ

[ชด] มีคำสั่งให้ย้ายนายช่างออกจากบางซื่อทันที

คนคนนี้

มันเลวเข้ากระดูกดำจริงๆ

แล้วของนางแพร

[กล้า] ที่ข้าฝากไว้เล่า

อะไรวะ

- [เสียงออด] - [ดนตรีจบ]

[เสียงเปิดประตู]

- [เนยหายใจเฮือก] คุณพีท - [ดนตรีเร้าใจ]

[เนย] เอ่อ สวัสดีค่ะ

คุณแพรอยู่ไหมครับ

[เนย] อยู่ค่ะ แป๊บหนึ่งนะคะ [คิกคัก]

[หวีดเบาๆ] เจ๊

- [แพร] เดี๋ยว นี่แกเป็นไรเนี่ย - [เนยคิกคัก]

เจ๊ คุณพีท ภัทระไงคะ

เจ้าของหมู่บ้านเราอะ เจ๊ไม่รู้จักได้ยังไงเนี่ย

[เปรี้ยว] เฮ้ย จริงเหรอ

[เปรี้ยว] แล้วเขามาหาเจ๊ทำไมเนี่ย

- [เปรี้ยว] หรือว่าเขาแอบชอบเจ๊ - [เนย] อุ๊ย

[เนยหวีดเสียง]

[พีท] ขอเรียกว่าเป็นแฟนคลับดีกว่าครับ

- [เนยหายใจเฮือก] - [ทุกคนฮือฮา]

- อะไรเหรอ - [เปรี้ยวหัวเราะ]

[พีท] แต่ในอนาคตถ้าขยับจาก แฟนคลับเป็นแฟนเฉยๆ ผมก็อยากลองดูนะครับ

- [ทุกคนกรี๊ด] - [ดนตรีคึกคัก]

โอ๊ย พวกเรา

ลูกค้าอื่นเขาจะเอฟสินค้า

แต่คุณพีทน่ะจะเอฟแม่ค้าโว้ย

- [เนยหวีดเสียง] - [ทุกคนฮือฮา]

- [ดนตรีจบ] - [พัด] ชาติหน้ามีจริง

หวังว่าแม่แพรจะชายตามองข้าบ้างนะ

[ดนตรีเศร้า]

หรือว่า

คุณพีท…

นายพัดจะกลับชาติมาเกิดเป็นพีท

[แพรหัวเราะแห้งๆ]

- แล้วนี่คุณมีธุระอะไรคะ - [ดนตรีจบ]

เอ่อ ผม

ก็อยากจะมาสำรวจว่า

[พีท] บ้านที่เราสร้างให้คุณลูกค้าเนี่ยมัน

กว้างพอที่จะ

จัดปาร์ตี้บาร์บีคิวไหมครับ

- [พีท] และก็ผมอยากจัดที่นี่ครับ - [ดนตรีสนุกสนาน]

[ทุกคน] อุ๊ย

ถ้าคุณอยากรู้ว่ากว้างพอไหม

ลองเอาตลับเมตรมาวัดดูก็ได้นะคะ

- [เดาะลิ้น] - [เป่าปาก]

อีเจ๊

อย่าเยอะ ชวดขึ้นมาแล้วจะเสียดาย

สวัสดีค่ะ เปรี้ยวนะคะ

- [เปรี้ยว] ทำงานกับพี่แพรค่ะ [หัวเราะ] - ครับผม

[เนย] เนยค่ะ เหมือนเปรี้ยว [หัวเราะ]

ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณพีท

และก็พวกเราเนี่ย พร้อมเสมอสำหรับบาร์บีคิวปาร์ตี้ค่ะ

ใช่ไหมพวกเรา

- [ทุกคน] ใช่ - ได้เลย

[ดนตรีจบ]

[เพลง “เธอ”]

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ ที่รอมาแสนนาน ♪

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ ที่ฉันตามหา ♪

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ เท่านั้น ♪

♪ ทำให้ชีวิตของฉันนั้นมีค่า ♪

♪ และเธอคือรักสุดท้าย ♪

♪ และจะรอจนกว่าฉัน ♪

♪ จะหมดลมหายใจ ♪

[เพลงจบ]

[เอฟเฟกต์ระทึก]

- เงียบเชียบ - [ดนตรียะเยือก]

พวกคุณพระ

คงไปฟังสวดงานคุณพระเอี่ยว อย่างที่เอ็งว่าไว้จริงๆ

ถ้ามีใครจะขึ้นไปบนเรือน

ให้พี่ส่งสัญญาณ

ด้วยวิธีการปาก้อนหินไปที่ฝาเรือนบ้านคุณพระ

แล้วรีบหนีไป

เอ่อ

พี่ชดขโมยสิ่งใดไปจากพี่หรือ ถึงต้องเสี่ยงตายกลับมาเอาเช่นนี้

ของสำคัญ

ที่จะทำให้นางแพรมันกลับมา

เอ้า พี่

[ดนตรีชวนลุ้น]

[เอกเสียงอ้อแอ้] ใครก็ได้

- ไปเอากับแกล้มมาให้กูทีดิเฮ้ย - [ดนตรีระทึก]

[เอก] เฮ้ย

พวกเอ็งเรียกใช้ไม่ได้จริงๆ

[เอก] เฮ้ย

ใครวะ

- [เอก] กูถามว่าใคร มึงได้ยินกูไหมเนี่ยฮะ - [ดนตรีจบ]

โอ๊ะ [โอดโอย]

[ดนตรีชวนลุ้น]

เอากับแกล้มมาให้กู

เฮ้ย

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[เดาะลิ้น แค่นเสียง]

- [ก่ำ] เบา - [เสียงเคาะไม้ตะพด]

- [ลิ้นจี่เสียงแผ่ว] เฮ้ย - [ดนตรีระทึก]

[กระซิบ] มาแล้ว คุณพระมาแล้ว

[ลิ้นจี่กระซิบ] เร็ว

[ตุ่นฮึบ]

[ลิ้นจี่หวีดเบาๆ]

- [ดนตรีระทึก] - [ลิ้นจี่กระซิบ] เฮ้ย ไป

[เสียงกระแทก]

[กระซิบ] พี่ตุ่นเร็วๆ [หอบ] เร็วๆ รีบลุก

[เสียงกระแทก]

[ดนตรีเปลี่ยนเป็นยะเยือก]

- [กระซิบ] เอาวะ ไปก่อน ไปก่อนเร็ว - [ตุ่นกระซิบ] ไป

[เอกคราง ไอ]

[สำลัก ไอ]

เมาอีกตามเคย

[ก่ำ] เจ้าเอก

เจ้าเอก

[เอกคราง]

[เอกไอ]

- ไอ้ชด - [ชด] ขอรับ

ปลุกลูกข้าขึ้นมา

- [ดนตรีจบ] - [ชด] ขุนเอกขอรับ

- [ชด] ขุนเอก - [ตะคอก] เฮ้ย

- [ชด] ขุนเอก ลุกเถอะขอรับ - [เอกคราง]

- [อ้อแอ้] อย่ามายุ่งกับกู - [ชดอึกอัก] ขุนเอก

- [ก่ำ] ลุกขึ้นมา - [เสียงไม้ตะพด]

ทำไมไม่ไปงานศพคุณพระเอี่ยว

ลูกไม่อยากเจอใคร

ไม่อยากเห็นหน้าน้องทับทิมให้เจ็บปวดใจ

[ดนตรีสะพรึง]

แค่นี้ก็ทนไม่ได้งั้นเหรอ

[ตะคอก] ฮะ

[ก่ำ] แกรู้ไหมที่แกไม่ไป

คนที่โดนครหาคือพ่อ

คือแม่

ว่าเลี้ยงอบรมลูกยังไง

ถึงไม่ให้เกียรติ

ก็ช่างปากคนอื่นเขาปะไร

แล้วแกคิดว่าฉันไม่อายเหรอ ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

[พ่นลมหายใจ]

- ที่แท้ก็ห่วงชื่อเสียง ห่วงตัวเอง - [ดนตรียะเยือก]

หรือหล่อนไม่ห่วง

ลูกถามตรงๆ

คุณพ่อเคยรัก

เคยเป็นห่วงลูกจริงๆ บ้างหรือไม่

รู้บ้างไหมว่าลูกต้องอัดอั้นเพียงใด

ธุรกิจลูกก็ล้มเหลว

[เอก] ความรักก็ไม่สมหวัง

แต่ยังต้องโดนคุณพ่อมาดุด่าอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

ลูกเองจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว

ทนไม่ได้ก็ไม่ต้องทน

- [ดนตรีจบ] - [ก่ำ] ฉันก็ไม่อยากทน มีลูกอ่อนแอปวกเปียก

- ไอ้ลูกสู้คนไม่ได้ - [ร้องไห้]

- หยุด [สะอื้น] - [ดนตรีลุ้นระทึก]

หยุดต่อว่าลูกประเดี๋ยวนี้นะคะคุณพระ

ทำไม

เป็นพ่อเป็นแม่มันสอนลูกไม่ได้งั้นเหรอ

ต่อว่าไม่ได้งั้นเหรอ

- นี่ไง - [ช้อยหายใจเฮือก]

- [ดนตรีจบ] - [ก่ำ] ให้มันรู้ว่ากูเป็นพ่อคนแล้วกูสอนไม่ได้

[เอกสูดจมูก]

- [ก่ำ] แกไม่อยากโดนตบ ลุกขึ้นสู้คน - ปล่อย

ไอ้อ่อนแอ ไอ้ขี้แพ้

[ดนตรีเศร้า]

[เฟื้องร้องไห้] ลูกเอกๆ

- [สูดจมูก] - [ดนตรีจบ]

อิฉันเตือนคุณพี่แล้วนะคะ

ว่าอย่าแตะต้องลูกอีก

มันลูกหล่อนคนเดียวเหรอ

[ดนตรีชวนลุ้น]

เป็นพ่อ

แตะต้องลูกไม่ได้งั้นเหรอ

แล้วถ้าจะแตะ

แม่เฟื้องจะทำไม

- [ดนตรีจบ] - [ช้อย] โอ๊ะ [คราง]

[ดนตรีระทึก]

อีเฟื้อง

- มึง… - อิฉันเตือนแล้วนะเจ้าคะ

- มึงกล้าตบกูงั้นเหรอ - [เฟื้องกรี๊ดต่อเนื่อง]

[ก่ำ] มึงกล้าตบกูงั้นเหรอ

- [ช้อย] คุณพระ คุณพระเจ้าขา - [ก่ำ] มึงปล่อยกูๆ

- [ชด] โอ๊ย - มึงปล่อยกู

[ช้อย] คุณพระเจ้าขา

- [ช้อย] อย่าทำคุณเฟื้องนะเจ้าคะ - [ก่ำ] จะไปไหน

- [ช้อยตะโกน] คุณพระ - [ก่ำ] มานี่เลย

- [ก่ำ] ไปไหน - [เฟื้องฟึดฟัด]

- [ก่ำ] มานี่ มึงบังอาจตบกู - [ช้อย] คุณพระอย่าทำคุณเฟื้องเจ้าค่ะ

- [ก่ำ] นี่ - [ช้อยกรี๊ด]

- [โอย] - [ก่ำ] จำ…

- [ชด] อย่า… อย่านะขอรับ - [ช้อย] คุณพระ

มึง [สะอื้น] มึงตบก…

ตบกูจนเลือดออกเลยเหรอ

- [ชด] โอ๊ย - [ช้อย] พี่ชด โอ๊ย

[ชดโอย]

- [ก่ำ] ไป - [ช้อยคราง]

- [ก่ำ] โอ๊ย - [ช้อยหายใจเฮือก คราง]

- [ดนตรีจบ] - เฟื้อง

[ดนตรีลุ้นระทึก]

- [ก่ำ] มึงจะฆ่ากูเหรอ ฮะ มึงจะฆ่ากูเหรอ - [ช้อยร้องไห้]

- [ฮึบ] - [ก่ำ] ปล่อยมีดเดี๋ยวนี้นะ

[คราง] คุณเฟื้องๆ

- [ก่ำ] ปล่อยมีด - มึงตบกูทำไม ฮะ

- ฮะ - [ก่ำ] บอกให้ปล่อยมีด

- [ก่ำ] ปล่อยมีด - [เฟื้องฟึดฟัด]

- [เสียงมีดบาด] - [ชดหายใจเฮือก]

จ… [หอบ]

[แผ่ว] ไม่ได้ตั้งใจ

[แผ่ว] แม่เฟื้อง [หอบคราง]

- แม่เฟื้องๆ แม่เฟื้อง - [ช้อยหอบคราง]

- [ช้อยร้องคราง] - [เอฟเฟกต์สะพรึง]

[ก่ำ] แม่เฟื้อง แม่เฟื้องๆ

แม่เฟื้อง

[เอฟเฟกต์สยองขวัญ]

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [ก่ำ] แม่เฟื้องๆ

[ก่ำ] แม่เฟื้อง

[ดนตรีระทึก]

- แม่เฟื้อง - [ช้อย] คุณเฟื้อง

- [ช้อยหายใจเฮือก] คุณเฟื้อง - [ดนตรีสยองขวัญ]

[ช้อยคราง] เฮ้ย

ฮะ ไอ้กล้า

- [ช้อย] ฮะ ไอ้กล้า - [ชด] ฮะ

ไอ้กล้า

- [ก่ำ] ไอ้กล้า - [ชด] ฮะ

[ชด] เฮ้ยๆ ไอ้กล้า

[ชดโอย]

[กล้า] หลีกไป

[ดนตรีระทึก]

- [ก่ำ] มึงตามมันลงไป - [ชดฮึบ]

- [ชด] ไอ้กล้า - [ก่ำ] ตามไอ้กล้าไปให้ได้

[ชดฮึบ] เฮ้ย

[ชด] ไอ้กล้า

[กล้า] เฮ้ย

[โอย หอบ]

[หอบ โอดโอย]

- [ก่ำ] ไอ้ชด - [ดนตรีจบ]

เก็บมันไว้

- [ดนตรีระทึก] - [โอดโอย]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีชวนลุ้น]

ไอ้กล้าน่ะหรือฆ่าคุณเฟื้อง

มันเป็นคนดีจะตาย

[ชาวบ้านหญิง 1] คนเราน่ะรู้หน้าไม่รู้ใจ

มันคงคิดแค้น

ตั้งแต่ครั้งที่มันว่าคุณเฟื้องน่ะ

ฆ่าแม่มันก็ได้

ไม่ใช่แค่ไอ้กล้านะ

ที่หน้าซื่อใจคดน่ะ ได้ข่าวว่า

[ชาวบ้านหญิง 2] นายช่างฝรั่งที่ดูใจดีน่ะ

โกงค่าที่ดินด้วย แล้วตอนนี้นะ

ขนข้าวขนของหนีคุกหนีตะรางไปพร้อมกับไอ้มิ่ง

เมื่อเช้านี้เอง

- [ชาวบ้านหญิง 1] อ๋อ - [ชาวบ้านชาย 1] รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ

[ชาวบ้านหญิง 1] เออจริง รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ เลย

[กล้า] ปล่อยข้า

ข้าบอกว่าข้าไม่ได้ทำ

ข้าบอกให้ปล่อยข้าไง

- [ตะโกน] ข้าบอกว่าข้าไม่ได้ทำ - [ดนตรีจบ]

[เอก] ไอ้เนรคุณมันอยู่ไหน

มันอยู่ไหน

ไอ้กล้า

- พ่อกูเห็นกับตาว่ามึงเป็นคนทำ - [ดนตรีระทึก]

มึงยังจะกล้าโกหกอีกเหรอ

มึงชดใช้ด้วยการตายตามแม่กูไปเสียเถิด

- ไอ้กล้า ปล่อย - [ตำรวจ 1] อย่าขอรับท่านขุน

- ปล่อยกู มันฆ่าแม่กู - [ตำรวจ 1] ท่าน… ท่านขุน

- [ตำรวจ 1] ท่านขุน ใจเย็นๆ ก่อนขอรับ - [เอก] กูจะฆ่ามัน

- ปล่อยกู ไอ้กล้า ไอ้ชั่ว - [ตำรวจ 1] อย่าขอรับท่านขุน

- [เอก] ไอ้เนรคุณ มึงฆ่าแม่กูได้ยังไง - [ตำรวจ 1] ใจเย็นๆ ก่อนขอรับ

[เอก] ไอ้กล้า

- ข้าไม่ได้ทำ [ร้องไห้] - [ดนตรีจบ]

- [ดนตรีเศร้า] - [ร้องไห้]

[ถอนหายใจ]

[กล้าโอดโอย]

[ดนตรีบรรเลงช้าๆ]

[เพลงในงานลอยมา]

คือผมไม่รู้ว่าคุณแพรชอบกินอะไรบ้างครับ

ผมก็เลยย่างมาหมดเลย

[ดนตรีสดใส]

นี่

คุณแน่ใจแล้วเหรอคะที่จะจีบฉันน่ะ

[อึกอัก] เฮ้ย

ตรงเกิน

- ไม่คุยด้วยแล้ว - [แพร] อ้าว

เดี๋ยวดิ

ฉันยังไม่ได้ว่าไรเลย

ตัวจริงคุณแพรเนี่ย

ไม่เหมือนที่ผมคิดไว้เลยนะ

แล้ว

ดีหรือไม่ดีล่ะคะ

ก็ยังตอบไม่ได้หรอก

ผมว่า

คุณแพรต้อง

ให้เวลาผมหน่อยนะ

[ดนตรีซึ้ง]

หรือว่า

- [ดนตรีจบ] - นายพัดจะกลับชาติมาเกิด

แล้วมาเป็นเนื้อคู่เราชาตินี้เหรอ

[เพลงเต้นในงาน]

[กล้า] นางแพร

เอ็งอยู่ที่นี่กับข้าได้หรือไม่

[ดนตรีไทยซึ้ง]

นี่ป่านนี้

นายจะเป็นยังไงบ้างเนี่ย

[ถอนหายใจ]

- [เดาะลิ้น ถอนหายใจ] - [ดนตรีจบ]

(ค้นหา)

[พ่นลมหายใจ]

เสิร์ชกี่ทีๆ ก็ไม่เคยเห็นมีอะไรเกี่ยวกับนายเลย

ใช่สิ

ไอ้คนธรรมดาๆ อย่างนายน่ะ

ประวัติศาสตร์น่ะเขาไม่บันทึกไว้หรอก

งั้น

นี่ฉันจะไม่มีโอกาสได้

รู้อะไรเกี่ยวกับนายแล้วเหรอ

[ถอนหายใจ หอบ]

(ค้นหา)

- [ดนตรีระทึก] - เฮ้ยๆ

นายกล้าอดีตทาสบ้านคุณพระก่ำที่ได้เป็นไท

แล้วก็ได้ทำการค้าข้าว

ติดคุกข้อหาฆ่าคนตาย

ลงท้ายโดนประหารชีวิต

[พ่นลมหายใจ]

โดนประหารชีวิตเหรอ

[พ่นลมหายใจ หอบ]

- [แพร] ฉ้นอยากได้มือถือเครื่องใหม่ - [ดนตรีปริศนา]

เอาไปใช้ก่อนก็ได้

แล้วจะติดใจ

เฮ้ย

[แพร] เฮ้ย เดี๋ยว เดี๋ยวรอฉันก่อน

[แพรถอนหายใจ]

[แค่นเสียง]

[ดนตรีลึกลับ]

เฮ้ย ทำไมเดินเร็วจังอะ

ขนาดเราวิ่งยังตามไม่ทันเลย

[หอบ] หายไปไหนแล้วอะ

[แค่นเสียง]

[ถอนหายใจ]

อย่าชิ่งตายก่อนนะเอ็งน่ะ

อีกไม่กี่วันน่ะ เอ็งจะถูกบั่นคอแล้ว

[กล้า] ของชิ้นนี้เป็นของวิเศษ

ที่พานางแพรจากบ้านมันมาขอรับ

นางแพรเคยบอกเอาไว้ว่าถ้าหากจะใช้งาน

ต้องกดตัวเลขหกตัวให้ตรงกับที่เคยตั้งเอาไว้

[พอล] ปกติรหัสสำคัญเช่นนี้

ผู้คนมักจะเลือกตัวเลขที่ไม่มีวันลืม

เช่นวันเดือนปีเกิด

พี่กล้าพอจะนึกออกหรือไม่ ว่ามีตัวเลขอะไร

[มิ่ง] ที่สำคัญกับพี่แพรที่สุด

[แพร] นายกล้า นายเกิดวันที่เท่าไร

ข้าเกิดวันพุธ เดือน 12

ปี 2408

แล้วเอ็งเล่า

ฉันเกิดวันที่หก เดือนหก 2540

นี่นายแก่กว่าฉันตั้งร้อยกว่าปีแน่ะ

ร้อยปีเลยหรือ

[ในลำคอ] อือ

ทำอะไร

[เสียงฉิ่ง]

- [ดนตรียะเยือก] - [โอย]

[โอดโอย]

[กล้าโอย]

[ดนตรีลึกลับ]

[ดนตรีลึกลับ]

เจ้าพ่อ

[แพร] ตอนนั้นที่หนูขอเจ้าพ่อน่ะ

หนูแค่มาขอพรเฉยๆ

ถ้าเจ้าพ่อไม่อยากให้

เจ้าพ่อก็ไม่ต้องให้

- [หอบ] - [ดนตรีจบ]

[แพร] นายกล้า นายเกิดวันที่เท่าไร

[กล้า] ข้าเกิดวันพุธ

เดือน 12 ปี 2408

ทำไมต้องส่งหนูไปถึงที่นู่น

ส่งไปให้หนูเจอคนดีๆ ที่เขาดีกับหนู

[ดนตรีลุ้นระทึก]

ให้หนูอยู่อยู่ตั้งนาน

[แพร] เจ้าพ่อต้องการอะไรจากหนูอะ

มันสนุกมากใช่ไหมที่ทำให้คนเขาเป็นแบบนี้

[เอฟเฟกต์วิ้งๆ]

[เพลง “คำรัก”]

[ดนตรีลึกลับ]

- [แพร] นายกล้า - [เพลงจบ]

[เพลง “เธอ”]

- นางแพร - [แพร] นายกล้า

[หอบ] นางแพร

ข้านึกว่าข้าจะต้องตายไป

โดยไม่ได้พบเอ็งแล้วเสียอีก

[หอบ]

เอ็งใช้เลขวันเกิดข้า

เป็นรหัสสำคัญ

ในการใช้เปิดไอ้ของวิเศษนี่หรือ

ก็…

ฉันไม่รู้ว่าจะตั้งอะไรดี

[แพร] แล้ว

- นายไปฆ่าคนตายมาเหรอ - [เพลงจบ]

[ดนตรีชวนลุ้น]

ข้าถูกป้ายสี

จากไอ้คุณพระก่ำ

ว่าข้าฆ่าคุณเฟื้องตาย

[ดนตรีระทึก]

คุณเฟื้องตายแล้ว

มันเกิดขึ้นได้ยังไงอะ

คืนวันนั้น

[กล้า] ข้าลักลอบไปเอาไอ้ของวิเศษนี่

ที่เรือนคุณพระก่ำ

ข้าจึงอยู่ที่นั่น

แล้วก็ถูกป้ายสี

ว่าข้าเป็นฆาตกร

[แพร] แล้ว

แบบนี้เขาจะทำยังไงกับนาย

เมื่อหนังสือจากพระนครตกมาถึงเมื่อไหร่

ข้าก็จะถูกพาไป

บั่นหัวเมื่อนั้น

[ดนตรีจบ]

ไม่

ฉันจะยอมให้นายตายไม่ได้

[ดนตรีซึ้ง]

ฉันต้องช่วยนายให้ได้

นายรอฉันที่นี่นะ

- [เสียงกระแทกไม้ตะพด] - เหตุใดจึงนิ่งนอนใจ

- [ดนตรีจบ] - ไอ้ฆาตกรใจชั่ว

มันฆ่าลูกสาวฉันอย่างโหดเหี้ยม

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

จนงานแม่เฟื้องเสร็จสิ้นไปแล้ว

ยังจะให้รอหนังสือสั่งประหารจากทางการอีก

ทำไมไม่ฆ่ามันตั้งแต่คืนนั้น ทำไม

กระผมเองก็

ต่อสู้กับมันอย่างสุดกำลังนะขอรับ

- จนตัวเองก็ได้รับบาดเจ็บเหมือนกัน - [ดนตรีระทึก]

ก่อนจะแย่งมีดมันมาได้

ถ้ากระผมชิงฆ่ามันแต่ตอนนั้น

ชาวบ้านก็จะว่าได้ว่ากระผม

ฆ่ามันด้วยความแค้นส่วนตัว

[ก่ำ] กระผมเป็นผู้รักษากฎหมาย

ก็ต้องพยายามทำทุกอย่าง

ให้มันไปตามกฎหมายของบ้านของเมืองขอรับ

คนร้ายมันอุกอาจ

ฆ่าลูกสาวฉันถึงบนเรือน

ฉันจะไม่ทนรอคำสั่งทางการอีกแล้ว

ฉันจะไปฆ่ามันด้วยมือฉันเอง

[แค่นเสียง]

- ท่านเจ้าคุณ อุ๊ย ท่านเจ้าคุณ - [โอย]

[บ่าวชาย] เป็นอะไรไหมขอรับ ท่านเจ้าคุณ

ท่านเจ้าคุณ

[ดนตรีจบ]

หัวเด็ดตีนขาดข้าก็ไม่เชื่อว่าพี่กล้าฆ่าคุณเฟื้อง

ข้าก็ไม่เชื่อ แต่ข้าก็คิดไม่ออกจริงๆ

ว่าบนเรือนน่ะใครหาญกล้าฆ่าคุณเฟื้องได้

ก็ไอ้พระก่ำไง

[ดนตรีชวนลุ้น]

[ตุ่น] นางแพร

ไหนว่าเอ็งกลับเรือนไปแล้ว

[ลิ้นจี่] นางแพร

นี่เอ็งจริงๆ

แล้วนี่เอ็งแต่งตัวอะไรของเอ็ง พิกลนัก

ข้าเกือบจำแทบไม่ได้

นี่ที่เอ็งกลับมา

- เอ็งหายโกรธข้ากับพี่ตุ่นแล้วใช่หรือไม่ - [ดนตรีจบ]

[ดนตรีซึ้ง]

[หายใจหอบ]

[ตุ่น] ที่ผ่านมา

พวกข้าขอโทษ

ยกโทษให้พวกข้านะนางแพร

เรื่องนั้นน่ะช่างมันก่อนเถอะ

ตอนนี้นะ พวกเราต้องหาทางช่วยนายกล้ากันก่อน

[ดนตรีจบ]

- นางแพร - ไหว้จ้ะ คุณทับทิม

ได้ข่าวว่าย้ายกลับไปอยู่ถิ่นฐานเดิมแล้วไม่ใช่หรือ

กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่

เพิ่งกลับมาเลยจ้ะ

คุณทับทิม

ฉันเสียใจด้วยนะคะเรื่องคุณพระเอี่ยว

[ดนตรีเศร้า]

ขอบใจมากจ้ะแม่แพร

- [สูดลมหายใจ] - [ดนตรีจบ]

คือฉันมีเรื่องอยากจะปรึกษาคุณทับทิม

ฉันอยากช่วยนายกล้า

- ฉันไปรู้มาว่านายกล้าไม่ได้เป็นคนฆ่าคุณเฟื้อง - [ดนตรีปลุกใจ]

ฉันเองก็ไม่คิดว่าพี่กล้าเป็นคนฆ่าคุณเฟื้องได้

[ทับทิม] แต่ในคืนนั้น

พี่กล้าก็อยู่ที่เรือนคุณพระก่ำจริง

ใช่

แล้วก็คุณพระก่ำ ไอ้ชด นางช้อย

[แฟง] ต่างก็ยืนยันเป็นมั่นเหมาะ

ว่าเจ้ากล้าเป็นคนทำ

แล้วเราจะไปหาหลักฐานอะไรไปสู้ได้เล่า

ฉันจะหาหลักฐานนั่นมาเอง

แต่อีกไม่กี่วันคำสั่งประหารจะมาถึงแล้ว

[แพร] คือฉันอยากรบกวน ให้คุณทับทิมหาทางเลื่อนการประหารไปก่อน

จนกว่าฉันจะหาหลักฐานเจอ ได้ไหมคะ

โอ๊ย นางแพร

จะไปหาใครในบางซื่อนี้

ที่ใหญ่พอจะไปสั่งคุณพระก่ำ

ให้เลื่อนการประหารไอ้กล้าออกไปได้อีกล่ะ

[ดนตรีจบ]

[หัวเราะ]

- [ดนตรีสยองขวัญ] - [เอกหายใจหอบถี่]

ลูกเองขอรับ ลูกเอง

เจ้าเอก

เหตุใดทะเล่อทะล่าเข้ามาเช่นนี้

[ก่ำ] ถ้าพ่อยิงตายขึ้นมาจะทำยังไง

ค… คือลูกมีเรื่องร้อนใจจะมาเรียนคุณพ่อขอรับ

- [เอก] ลูกก็เลยรีบร้อนเข้ามา - เรื่องอะไร

คือทางพระนครมีหนังสือแจ้งมาขอรับ

[เอก] มีการระแคะระคาย ว่าในท้องที่ของเรามีโรงฝิ่นเถื่อน

ให้ลูกสืบความแล้วทำรายงานกลับไป

คุณพ่อรีบปิดโรงฝิ่นก่อนที่จะถูกจับเถิดขอรับ

ปิดงั้นเหรอ

- [ดนตรีจบ] - ดูนี่

- [ดนตรีชวนลุ้น] - [ก่ำ] เราเปิดโรงฝิ่นมาไม่นาน

[ก่ำ] ยังหาเงินได้มากมายขนาดนี้

ปิดก็โง่ไหม

เอาเช่นนี้

เจ้าก็เขียนรายงานไปที่พระนคร

ว่าตรวจจนทั่วบางซื่อแล้วไม่พบโรงฝิ่น

เขียนอะไรไปก็ได้

แล้วถ้าทางพระนคร ส่งเจ้าหน้าที่มาสืบเองเล่าขอรับ

ก็มันยังไม่มา

เราก็เปิดไปก่อนสิ

หาเงินไปก่อน

- [ดนตรีจบ] - [หอบ]

- [ถอนหายใจ] - ของพวกนี้มันสำคัญมาก

คุณพระท่านน่ะนะไม่ยอมให้ใครขนไปเก็บเลย

นอกจากเอ็งกับข้า

[ร้องไห้]

เดี๋ยว เอ็งเป็นไรน่ะฮะ ร้องไห้ทำไม

- ข้าคิดถึงคุณเฟื้อง - [ดนตรียะเยือก]

ตั้งแต่เกิดเรื่อง ข้าฝันเห็นคุณเฟื้องทุกคืน

คุณเฟื้องคงนานตายตาไม่หลับ

- ที่ฆาตกรยังลอยนวลอยู่ - นี่

- [ฮึบ] - [เอฟเฟกต์สยองขวัญ]

- หยุดเลย - [สะอื้น]

ถ้าเอ็งยังไม่อยากถูกส่งไปอยู่กับคุณเฟื้อง

เอ็งไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น

[คราง]

[ชด] แล้วก็จำให้ขึ้นใจด้วยนะ

ว่าไอ้คนที่ฆ่าคุณเฟื้องน่ะคือไอ้กล้า

เดี๋ยวเอ็งกับข้านะ รีบเอาไปเปลี่ยนใส่กระสอบข้าวสาร

แล้วก็เอาไปส่งให้ลูกค้าคุณพระท่าน

[ดนตรียะเยือก]

- เฮ้ย - [เอฟเฟกต์สะพรึง]

[หายใจหอบถี่]

เก็บเร็ว

[ชด] เฮ้ย

[ดนตรีจบ]

ฝิ่นหรือ

- [ตุ่น] ใช่ - [ดนตรีระทึก]

[ตุ่น] ข้าแอบตามพี่ชดกับพี่ช้อยไป

พอสองคนนั้นเผลอ ข้าก็เข้าไปเปิดกระสอบดู

ข้าจึงรู้ว่าคุณพระก่ำ

สั่งให้เอาฝิ่นไว้ในกระสอบข้าวสาร

- [หายใจเฮือก] - [ลิ้นจี่] แบบนี้ที่เขาลือกันว่าคุณพระค้าฝิ่นเถื่อน

ก็เป็นเรื่องจริงน่ะสิ

ใช่แน่

และข้ายังแอบได้ยินมาอีกนะว่า

ทางพระนครเนี่ย

[ตุ่น] สั่งให้ขุนเอกปราบปรามฝิ่นอย่างหนัก

แล้วขุนเอกจะจับพ่อตัวเองงั้นหรือ

[แพรแค่นเสียง] ไม่มีทางอะ

นี่ถ้าเป็นยุคฉันนะ ถ้าตรวจเจอก็จะออกมาบอกว่า

ตรวจแล้วไม่พบของผิดกฎหมายครับ [เดาะลิ้น]

- [ดนตรีจบ] - เฮ้ย นี่มันจะเหมือนกันทุกยุคเลยเหรอเนี่ย

เออ แล้วที่เรือนเอ็งน่ะ

เวลาจับคนใหญ่คนโตได้

- เขาทำเยี่ยงไรหรือ - [เดาะลิ้น แค่นเสียง]

นี่นะ จับได้ก็ไม่ถึงตัวหรอก

เพราะว่าเขาน่ะเตรียมแพะรับบาปไว้หมดแล้ว

- แพะรับบาปหรือ - แพะรับบาป

[ในลำคอ] อือ

[ดนตรีชวนลุ้น]

เฮ้ย เดี๋ยวนะ

ข้าได้ยินพี่ชดบอกว่า

[ตุ่น] พี่ชดกับพี่ช้อยต้องเป็นคนไปส่งของ

ให้กับลูกค้าของคุณพระด้วยตัวเอง

สองคนนี้แหละคือแพะของคุณพระ

แต่ไม่ต้องห่วงนะ

ถ้าทางพระนครมันมาตรวจ

พ่อเตรียมคนเขลา

- เอาไว้รับผิดแทนพ่อเรียบร้อยแล้ว - [ดนตรีจบ]

[ก่ำหัวเราะ]

- [หัวเราะ] - [ก่ำ] ไม่ต้องห่วงนะ

- มา มาช่วยพ่อนับเงินดีกว่า - [ดนตรีเศร้า]

[หัวเราะในลำคอ]

ก่ำหัวเราะ]

[ดนตรีจบ]

[แพร] พี่ช้อย

- นางแพร เอ็งกลับมาที่บางซื่ออีกหรือ - [ดนตรีลุ้นระทึก]

ก็ใช่น่ะสิ

ฉันน่ะจะกลับมาเปิดโปงความชั่วของพี่กับพี่ชดไง

อย่ามาปั้นน้ำเป็นตัว เอ็งจะมาเปิดโปงอะไรพวกข้าได้

อย่ามาหาความกันนะเว้ย

- [แพร] เฮ้ย เดี๋ยว - [ฮึบ]

นี่ ฉันรู้นะ

ว่าพี่กับพี่ชดให้การเท็จ

ใส่ร้ายนายกล้า ทั้งๆ ที่ก็เห็นอยู่กับตา

ว่าใครเป็นคนฆ่าคุณเฟื้อง

แล้ววันที่อยู่ในเหตุการณ์น่ะ

มีใครอยู่ที่นั่นบ้าง

พี่ชดกับพี่ช้อยอยู่ที่นั่นด้วยหรือเปล่า

งั้นถ้า

สองคนยอมพูดความจริง

นายก็จะรอดใช่ไหม

[ถอนหายใจ]

เอ็งก็รู้

ว่าพี่ชดกับพี่ช้อย

กลัวคุณพระก่ำยิ่งนัก

ไม่มีทางที่สองคนนั้น

จะหาทางช่วยข้าเป็นอันเด็ดขาด

ยังไงฉันก็ทำให้สองคนนั้นพูดให้ได้

- [ดนตรีจบ] - เอ็งอย่ามาปรักปรำพวกข้านะเว้ยนางแพร

พี่รู้ตัวหรือเปล่าเนี่ยว่าพี่กำลังเข้าข้างคนผิด

- ฉันจะบอกอะไรให้นะ - [ดนตรีชวนลุ้น]

ว่าตอนนี้คุณพระเขากำลังวางแผน ที่จะโยนความผิดให้พี่กับพี่ชด

เรื่องโรงฝิ่นเถื่อนอยู่นะ

เอ็งรู้เรื่องโรงฝิ่นได้อย่างไร

ฉันรู้แล้วกันน่า

ข้าไม่เชื่อเอ็ง

คุณพระคุ้มกะลาหัวพวกข้าอยู่

[ช้อย] ท่านไม่มีทางให้พวกข้าติดคุก

[แค่นเสียง]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[ตำรวจ 2] หยุดๆ หยุดๆ หยุด

[อึกอัก] มาตรวจหาอะไรกันหรือขอรับ

พวกข้าได้รับแจ้งมาว่าจะมีการลักลอบขนฝิ่นเถื่อน

[ตำรวจ 2] ทางพระนครก็เลยส่งพวกข้า

ให้มาตรวจดูข้าวของที่ผ่านไปผ่านมาเส้นทางนี้

- เอ่อ - เอ่อ

นี่ข้าวสาร

ของคุณพระก่ำให้พวกกระผมไปส่งให้ลูกค้าขอรับ

ไม่มีฝิ่นเถื่อนอย่างที่พวกท่านตามหาหรอกขอรับ

พวกเอ็งน่ะอาจจะยัดฝิ่นเถื่อน ไว้ในกระสอบข้าวก็ได้ ใครจะไปรู้

[ตำรวจ 2] ไปค้นดู

[ดนตรีจบ]

[ตำรวจ 3] พบแต่ข้าวสาร

ไม่พบว่ามีฝิ่นเถื่อนซุกซ่อนอย่างที่ได้รับแจ้งขอรับ

[ดนตรีชวนลุ้น]

- [ดนตรีจบ] - ไปค้นที่อื่น

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

[ถอนหายใจ สูดปาก]

พี่ มีแต่พวกเรา คุณพระ แล้วก็ท่านขุน

ที่รู้ว่าวันนี้มีการส่งฝิ่น

หากนางแพรไม่มาบอก จนพวกเราแยกฝิ่นออกไปเสีย

ป่านนี้เราคงติดคุกหัวโต

[ดนตรีระทึก]

กูจงรักภักดีมาชั่วชีวิต

ไม่คิดเลยว่าคุณพระจะตลบหลังพวกเราอย่างนี้

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีสะพรึง]

คำสั่งประหารออกมาแล้ว

นำตัวมันออกมา

[ตำรวจ 4] ครับ

[หอบ]

- [ตำรวจ 4 ฮึบ] - [โอดโอย] ปล่อย

ลากตัวมันไปที่ลานประหาร

[ตำรวจ 5] ประเดี๋ยวก่อนขอรับ

มีหนังสือด่วนจากพระนครขอรับ

- [ดนตรีจบ] - มีคำสั่งให้เลื่อนประหารไอ้กล้า

[ดนตรีระทึก]

ด้วยเหตุอันใดกันขอรับ

มีเบาะแสใหม่

ว่าไอ้กล้า

อาจจะไม่ได้เป็นคนฆ่าแม่เฟื้อง

[เอก] ก็ทั้งอาวุธและพยานก็มีอยู่แต่ในเรือนเรา

แล้วจะมีคนพบเบาะแสใหม่ได้อย่างไรขอรับ

ไอ้พระเอี่ยวมันก็ตายไปแล้ว

อยากจะรู้นัก

ใครมันกล้ามาสอดเรื่องนี้

- [ดนตรีจบ] - เจ้าว่ากระไรนะ

ไอ้กล้าไม่ใช่ฆาตกรตัวจริงกระนั้นหรือ

[แพร] เจ้าค่ะ

คนที่ฆ่าคุณเฟื้องคือคุณพระก่ำ

นางหัวทอง

[ดนตรีชวนลุ้น]

เจ้ากล้ากล่าววาจาพล่อยๆ

ใส่ร้ายขุนน้ำขุนนางเชียวเหรอ

ระวังหัวเจ้าจะขาด

ถ้าดิฉันไม่มั่นใจจริงๆ

- ฉันไม่กล้าเอาชีวิตตัวเองมาเสี่ยงหรอกเจ้าค่ะ - [พ่นลมหายใจ] นี่

แม่แพรไม่ใช่พวกพูดจาเลื่อนเปื้อนไร้หลักเกณฑ์

ท่านเจ้าคุณลองเชื่อแม่แพรดูสักครั้งเถอะนะคะ

แม่ทับทิม

หล่อนน่ะเป็นถึงลูกสาวคุณพระ

แต่กลับให้ความเชื่อถือนางหัวทอง

[พระยาสมบัติบริรักษ์] ถึงขนาดออกตัวแทนมันเชียวหรือ

เจ้าค่ะ

[ทับทิม] อีกอย่าง

ท่านเจ้าคุณไม่อยากรู้ความจริงหรือเจ้าคะ

ว่าใครเป็นคนทำให้คุณเฟื้อง

- บุตรสาวของท่านเสียชีวิต - [ดนตรีจบ]

[กลองรัวชวนลุ้น]

เดี๋ยวท่านขุนก็จะได้รู้

ว่าใคร

เป็นคนฆ่าแม่ของท่านกันแน่

นางแพรมันพาพี่ชดพี่ช้อยไปเป็นพยาน

- [ดนตรีปลุกใจ] - [เอก] ลูกจะพาคุณพ่อหนีไปตั้งหลักก่อน

กล้า

- [แพรฮึบ] - [กล้า] โอ๊ย

ฉันมาช่วยนายแล้วนะ

[พระยาสมบัติบริรักษ์] ส่งกำลังออกไปตามหาให้ทั่ว

จับไอ้ลูกเขยชั่วของกูมาให้ได้

พ่อ

[ก่ำ] จะไม่มีวันกลับไป ใช้ชีวิตลำบากเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไป

[ก่ำ] มึงสองคน

ทำให้ชีวิตกูเป็นเช่นนี้

- [แพรกับกล้าคราง] - [เสียงปืน]

[เพลง “คำรัก”]

♪ ฉันเคยเอ่ยคำรัก ♪

♪ เมื่อนานเนิ่นนัก ได้เรียนรู้รักครั้งแรกจากเธอ ♪

♪ เริ่มจากวันนั้น ในวันที่เราพบเจอ ♪

♪ กาลผ่านไปหัวใจล้นเอ่อ ♪

♪ เปี่ยมด้วยรักเธอ จึงบอกออกไป ♪

♪ เพราะรักจึงย้ำว่ารัก ♪

♪ เพราะรักจึงพร่ำบอกไป ♪

♪ นับร้อยพันครั้ง เธอฟังอยู่ไหม เธอหน่ายหรือยัง ♪

♪ เพราะรักมันท่วมมันท้น ♪

♪ ย้ำซ้ำได้จนเป็นหมื่นล้านครั้ง ♪

♪ ฉันขอเพียงเธออยู่ฟังนานๆ ♪

♪ ได้ไหม ♪

♪ ฉันจะเอ่ยคำรัก ♪

♪ แด่เธอที่รัก ตราบนานเท่านานถึงวันสิ้นใจ ♪

♪ จะบอกทุกครั้ง หากตัวฉันยังพูดได้ ♪

♪ คำที่มันสำคัญยิ่งใหญ่ ♪

♪ สุขเต็มหัวใจ ♪

♪ เมื่อบอกรักเธอ ♪

[เพลงจบ]