Original subtitles

- สัญญาที่ว่าภายในสามปี - [ดนตรีบรรเลงช้าๆ]

[เอี่ยว] ระหว่างเจ้ากล้ากับท่านขุนเอก

ฉันขอยกเลิก

[ทับทิม] ที่จริงแล้วความรู้สึกที่น้องมีให้กับพี่นั้น

คงเป็นความชื่นชมที่ฝังใจมาจากวัยเด็ก

ไม่ใช่ความรักหรอกค่ะ

- [ดนตรีซึ้ง] - เอ็งมีใจรักชอบแม่แพรอยู่ใช่หรือไม่

[กล้า] เมื่อเห็นเอ็งใกล้ชิดนางแพร ใจข้า

ก็ร้อนเหมือนดั่งไฟ

[พัด] หากชาติหน้ามีจริง

หวังว่าแม่แพรจะชายตามองข้าบ้างนะ

[กล้า] นางแพร เอ็งอยู่ที่นี่กับข้าได้หรือไม่

[เจ้าพ่อ] เจ้าจะกลับได้ก็ต่อเมื่อ เจ้าต้องช่วยเหลือไอ้กล้า

- [เสียงเอฟเฟกต์วิ้งๆ] - [เจ้าพ่อ] ให้สมหวังในความรัก

[ดนตรีจบ]

นี่เรากลับมาได้แล้วจริงๆ เหรอเนี่ย

[เนย] รีบๆ เลยนะคะคุณลูกค้าขา พิมพ์เข้ามาเลยนะคะ

- น.พ.หนึ่งนะคะ - [ดนตรีปริศนา]

น้ำพริกกากหมี เอ๊ย น้ำพริกกากหมูค่ะ

- [เนยพูดอู้อี้] เอ็บละกะปอย - [เปรี้ยว] ฮะ

- [เนย] เอ็บละกะปอย - [เปรี้ยว] ฮะ

ถ้าเอฟแล้วก็จะปล่อยให้ไงจ๊ะ

- [เนยเดาะลิ้นรัวๆ] - [เสียงกระดิ่ง]

เอฟตอนนี้มีเกมให้เล่นด้วยนะคะจะบอกเลย

ใครที่สามารถหาน้ำพริกกากหมูที่

กากหมูเยอะกว่าของเจ๊แพรได้ รับไปเลยแสนหนึ่ง

- [ทุกคนเป่าปาก] - [เสียงกระดิ่ง]

[เนย] วันนี้ราคาพิเศษสุดๆ เลย พลาดแล้วจะเสียดายแย่เลยนะคะ

เจ๊

- [กรี๊ด] - [ดนตรีแดนซ์]

เจ๊แพรกลับมาแล้ว

- [ทุกคนโวยวาย] - เจ๊ๆ

[เนย] เจ๊มานี่เลย

ทุกคนคิดถึงเจ๊มากเลยนะ

นี่ มีใครคิดถึงเจ๊บ้างคะ

พิมพ์หัวใจมาเลยจ้ะ

- อุ๊ย หัวใจรัวๆ เลยอะ - [ดนตรีจบ]

เจ๊แพรหายไปไหนมาคะ

อือเจ๊ เจ๊หายไปไหนมา

- หนูคิดถึงเจ๊แพร สบายดีไหมคะ - [ดนตรีซึ้ง]

เจ๊ เจ๊สบายดีไหมคะ

[เสียงค่อยๆ เบาลง] อุ๊ย แฟนคลับเยอะมาก

[เนย] เจ๊แพรๆ หายไปไหน เอฟซี

รักเจ๊แพรเสมอนะคะ

อุ๊ย ขอบคุณทุกคนมากๆ เลยนะคะ

- [เนยกับเปรี้ยว] เจ๊ - [เนย] อุ๊ย [เดาะลิ้น]

- หายไปไหนมาอะ โทรหาตั้งหลายครั้งก็ไม่ติด - [ดนตรีจบ]

- นั่นน่ะดิ - [เนย] อือ

ฉันไปเมืองนอก

- [ดนตรีซุกซน] - ฮะ

[เปรี้ยว] เห็นไหม ว่าแล้ว

นี่เจ๊หนีไปพักใจเรื่องพี่แมนตั้งสองอาทิตย์

เจ๊ยังไม่เลิกอินลุคนี้อีกเหรอ

อุ๊ย แต่ผมทรงใหม่ไม่แย่เลยนะเจ๊

- สวยอยู่ - [เปรี้ยว] เออ

- เฮ้ย พวกแก - [เนยในลำคอ] หือ

ฉันหายไปแค่สองอาทิตย์เองเหรอ

ก็ใช่น่ะสิ

- [ดนตรีจบ] - เฮ้ย แต่ที่นู่นน่ะสองปีเลยนะ

- [เนย] หือ - โฮ เจ๊คิดถึงบ้านอะดิ

ไปอยู่ที่อื่น เลยคิดว่ามันนานมาก [ลากเสียง]

- เออ - ไม่ นี่…

[ดนตรีซุกซน]

- เฮ้ย เฮ้ย - อ้าว อะไรอะ

อะไร

- มือถือ มือถือฉันหายอะ - [ดนตรีจบ]

[แค่นเสียง] เจ๊ เอาอีกแล้ว

เมาทั้งวันเลยใช่ไหมเนี่ย มือถือหายไม่รู้ตัวอะ

[เนย] อุ๊ย [เดาะลิ้น] แต่ดีนะ มีเครื่องใหม่พร้อมซิมมงคล

ที่เอาไว้ใส่กล่องสุ่มให้ลูกค้า อีเปรี้ยว

- เออ ใช่ๆ - [เนย] เดี๋ยวไปเอามาให้ค่ะ

[เนยแค่นเสียง]

- รอแป๊บหนึ่งค่ะ - เฮ้ย

- เออ แล้วนี่ฉันหายไปตั้งสองอาทิตย์ - [ดนตรีซุกซน]

พวกแกทุกคนไม่มีใคร คิดจะตามหาฉันมั่งเลยหรือไง

โอ๋ เอาน่าเจ๊

อกหักครั้งที่แล้วน่ะ เจ๊หายไปตั้งเป็นเดือน

พวกฉันรู้ เดี๋ยวเจ๊ดีขึ้น เจ๊ก็กลับมาเองอะ

แล้วนี่ไง เป็นไง

เอาน่า กลับมาเหนื่อยๆ เดี๋ยวฉันไปหาน้ำให้กิน

นายกล้า

[ดนตรีไทยซึ้ง]

แล้วนายอะ จะตามหาฉันไหม

[พ่นลมหายใจ]

[ดนตรีเศร้า]

[เสียงกดปุ่ม]

หลวงพ่อขอรับ

นางแพร

มันไปแล้วจริงๆ หรือขอรับ

[เพลง “เธอ”]

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ ที่รอมาแสนนาน ♪

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ ที่ฉันตามหา ♪

♪ เธอคนนี้เท่านั้น ♪

♪ ทำให้ชีวิตของฉันนั้นมีค่า ♪

♪ และเธอคือรักสุดท้าย ♪

♪ และจะรอจนกว่าฉัน ♪

♪ จะหมดลมหายใจ ♪

[เพลงจบ]

[เสียงจั๊กจั่น]

[เสียงสั่น] พวกเราไม่น่า ทรยศนางแพรกับพี่กล้าเลยอะ

- [ดนตรีเศร้า] - [ครางในลำคอ]

[ติดอ่าง] ไอ้กล้า แล้วนางแพรเล่า

[กล้าถอนหายใจ]

มันไปแล้ว

- ไป ไปไหน อีแพรมันไปไหนหรือ - [ดนตรีจบ]

มันกลับไปเรือนของมันแล้ว

ฮะ

[ดนตรีเศร้า]

มันบอกว่าเรือนมันอยู่ไกลแสนไกล

หาทางกลับไม่ถูก จึงต้องอยู่บางซื่อ

[สะอื้น] แต่วันนี้มันต้องดั้นด้นกลับไป

คงเป็นเพราะที่มันโกรธแค้นที่พวกข้าทรยศมัน

[สะอื้น]

นางแพร ข้าขอโทษนะนางแพร

มันไม่ใช่อย่างที่เอ็งคิดหรอก

- [แพรถอนหายใจ] - [ดนตรีจบ]

เตียงนุ่มๆ

แอร์เย็นๆ

น้ำอุ่นๆ

ห้องน้ำสะอาดๆ

ได้ชีวิตที่ต้องการกลับคืนมา

แต่ทำไม

ใจมันรู้สึกโหวงๆ นักวะ

[ดนตรีเศร้า]

[ถอนหายใจ เดาะลิ้น]

[ถอนหายใจ]

- [เสียงกระดิ่ง] - [หายใจเฮือก]

- [ดนตรีชวนลุ้น] - เฮ้ย

นายกล้า

(ค้นหา)

[ถอนหายใจ]

ทำไมไม่มีข้อมูลนายเลยอะ

- [เอฟเฟกต์เสียงวิ๊งๆ] - [ดนตรีระทึก]

[แอปฯ เพลาพร้อม]

แอปฯ เพลาพร้อม [หอบ]

(ค้นหาแอปพลิเคชัน)

- เพลาพร้อม - [ดนตรีจบ]

[ถอนหายใจ]

- โอ๊ะ - [ดนตรีชวนลุ้น]

ทำไมถึงไม่เห็นมีเลยเนี่ย

[ครางเบาๆ] โอ๊ย

[สูดลมหายใจ] โธ่เอ๊ย [ถอนหายใจ]

- [ดนตรีจบ] - [ถอนหายใจ]

เอ็งบอกว่า

เอ็งมาที่นี่ได้

เพราะไอ้เครื่องนี้

[กล้า] ข้าจะใช้เครื่องนี้

พาเอ็งกลับมาให้ได้

[เพลง “คำรัก”]

[กล้า] เครื่องนี่ดูใช้งานยุ่งยากเหลือเกิน

ก่อนจะใช้ต้องกดตัวเลขอะไรไม่รู้

ตั้งหลายตัว

ไอ้ตัวเลขน่ะ มันเรียกว่ารหัสหน้าจอ

[แพร] คนอื่นน่ะเขาจะได้เข้ามือถือเราไม่ได้ไง

- รหัสหน้าจอ - อือ

ก็คือต้องใช้ตัวเลขหกตัว

แล้วมันมีตัวเลขอะไรบ้างเล่า

ก็มี…

หลอกถามฉันเหรอ

ไม่บอกหรอก บอกก็รู้ดิ

[หัวเราะ]

[ถอนหายใจ]

อ้าว

[กล้า] อะไรเล่า เหตุใดจึงดับไปเช่นนี้

♪ ฉันจะเอ่ยคำรัก ♪

♪ แด่เธอที่รัก ตราบนานเท่านานถึงวันสิ้นใจ ♪

♪ จะบอกทุกครั้งหากตัวฉันยังพูดได้ ♪

♪ คำที่มันสำคัญยิ่งใหญ่ ♪

♪ สุขเต็มหัวใจเพียงแค่เธอฟัง ♪

- [ดนตรีจบ] - [เสียงนกร้อง]

[ชด] อือ มาๆ

[ช้อย] เปิดฝาด้วย

- นางช้อย - [ช้อย] เจ้าขา

ลูกเอกเล่า

[ดนตรีชวนลุ้น]

[เฟื้อง] ลูกเอก

[เอกแค่นเสียง] น้องทับทิม

คงสาใจน้องแล้วสินะ

ที่ได้ยกเลิกสัญญาเช่นนี้ [พ่นลมหายใจ]

คงจะได้แต่งงานกับไอ้กล้ามันสมใจแล้ว

เจ้าเอก

นี่เจ้าอยู่โรงเหล้าตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงบัดนี้งั้นเหรอ

- ดูตัวเข้าสิ - [ดนตรีจบ]

เหม็นไปทั้งตัวเช่นนี้

[ดนตรียะเยือก]

[ก่ำ] เจ้ากล้าเมินพ่องั้นหรือ

กระผม

ไม่อยากเจรจากับคน ที่ทำร้ายหัวจิตหัวใจของกระผม

ไอ้พระเอี่ยว

มันไม่เคยคิดที่จะยก อีหนูทับทิมให้เอ็งตั้งแต่แรกแล้ว

[ก่ำ] ไม่งั้นมันไม่ไปสนับสนุนไอ้กล้า

ให้มาค้าขายกับเจ้าสัวเหลียงหรอก

ไอ้โง่

ลูกยังอ่อนอายุนัก ไม่ทันโลกเท่าคุณพี่

เหตุใดไม่อธิบายให้ลูกเข้าใจ กลับมาด่าทอลูกเช่นนี้เล่า

- อ่อนอายุงั้นเหรอ ปัญญาอ่อนน่ะสิ - [ดนตรีระทึก]

โตจนเป็นวัวเป็นควายแล้ว แก้ปัญหาอะไรไม่ได้สักเรื่องหนึ่ง

[ก่ำ] ก็เพราะแม่เฟื้องนั่นแหละ คอยให้ท้ายมันอยู่ได้

พี่จะใช้ไม้แข็งกับมันแล้วนะ

ยังไม่หยุดอีกหรือ

- [เอก] โอ๊ย - [ดนตรีสะพรึง]

ลูกเอก

- [เฟื้อง] โอ๊ย ลูกเอก - [หอบ]

[ก่ำ] แม้นพ่อได้ยินเอ็งพูดถึง อีหนูทับทิมอีกแม้แต่ครั้งเดียว

โดนหนักกว่านี้แน่

[เฟื้องหอบ]

ถ้าคุณพี่แตะต้องลูกอีก

เราจะได้เห็นดีกันเจ้าค่ะ

กล้าลองดีกับฉันก็เอา

บ้าทั้งแม่ทั้งลูก

[ก่ำแค่นเสียง]

[เฟื้องหายใจเฮือก]

[ชด] ขุนเอก

พาลูกเอกกลับไปในห้อง

- ไปขอรับ - [ดนตรีจบ]

- [เฟื้อง] ไป - [เอกสะอื้นเบาๆ]

- [เอกคราง] - ระวังเจ้าค่ะ

[ช้อย] ค่อยๆ เดินเจ้าค่ะ

[ช้อย] ค่อยๆ ก้าวนะเจ้าคะ พี่ชด

- [เสียงเปิดประตู] - [ดนตรีระทึก]

[เฟื้องหายใจถี่หอบ]

คิดไม่ถึงเลย

พอได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เข้าหน่อย

ก็จะหลงตัวมาลงไม้ลงมือกับลูก

แล้วก็ยังมาตวาดข้า

ให้บ่าวไปกราบเรียน ท่านเจ้าคุณให้ดีหรือไม่เจ้าคะ

ให้ท่านเจ้าคุณมากำราบ คุณพระ จะได้เพลาๆ ลงบ้างเจ้าค่ะ

- ไฟในอย่านำออก - [ดนตรีจบ]

นี่มันเป็นเรื่องในเรือน

ไม่ต้องให้ถึงมือเจ้าคุณพ่อหรอก

- [ดนตรีลุ้นระทึก] - เจ้าค่ะ

แต่ถ้าคุณพี่ลงมือกับลูกเอกอีก

ข้าเนี่ยแหละจะเป็นคนกำราบซะเอง

- [ดนตรีจบ] - แพรหายไปไหนหรือ

กลับบ้านขอรับ

[กล้า] ของชิ้นนี้

เป็นของวิเศษ

ที่พานางแพรจากบ้านมันมาขอรับ

[ดนตรีชวนลุ้น]

[มิ่ง] ของชิ้นนี้ พี่แพร เคยให้นายช่างซ่อมไม่ใช่เหรอครับ

[พอล] กล้องถ่ายรูปขนาดเล็กมีด้วยหรือ

[แพร] มีสิ

นี่

[พอล] แพรเคยบอกฉันว่านี่คือกล้องถ่ายรูป

ฉันยังจินตนาการไม่ออกเลยว่า

แพรจะหายไปเพราะเครื่องนี้

อาจจะฟังดูไม่น่าเชื่อนะขอรับ

แต่นางแพร

- มันหายไปต่อหน้าต่อตากระผมจริงๆ - [ดนตรีบรรเลงช้าๆ]

[กล้า] แล้วก็ทิ้งไว้เพียงของชิ้นนี้

กระผมอยากใช้ของชิ้นนี้ เรียกนางแพรมันกลับมาขอรับ

ด้วยวิธีการใดหรือพี่กล้า

นางแพรเคยบอกว่าถ้าหากจะใช้งาน

- ต้องกดตัวเลขหกตัวให้ตรงกับที่เคยตั้งเอาไว้ - [ดนตรีจบ]

ตัวเลขเพียงแค่หกตัว

พี่กล้ากดสุ่มให้ถี่เข้า ไม่นานก็น่าจะถูกกระมัง

ตัวเลขศูนย์ถึงเก้านั้น

[ดนตรีสะพรึง]

หากต้องสุ่มเรียงกันหกตัว

[พอล] ก็กดได้เป็นล้านๆ ครั้งโดยไม่ซ้ำกัน

มันไม่ง่ายนะมิ่งที่จะเดาถูกได้

กระผมลองกดกี่ครั้ง

ก็ไม่สำเร็จเลยขอรับ

[ถอนหายใจ]

[เสียงกดปุ่ม]

[ถอนหายใจ]

[พูดภาษาอังกฤษ]

[พอลพูดภาษาอังกฤษ]

เอ่อ [ถอนหายใจ]

คุณกดรหัสผิดหลายครั้ง

กรุณารอหนึ่งชั่วโมงถึงจะได้กดรหัสอีกครั้ง

พี่กล้า

พี่กล้าพอจะนึกออกหรือไม่

[มิ่ง] ว่ามีตัวเลขอะไรที่สำคัญกับพี่แพรที่สุด

ข้านึกไม่ออกเลย

[ถอนหายใจ]

ก็ทิ้งของไว้ที่นี่ก่อนแล้วกัน

เผื่อฉันจะได้ช่วยหาทางเปิดมันได้

[พอล] แล้วอีกอย่าง

คุณกดเป็นล้านๆ ครั้งไม่ได้เพราะ

- แบตเตอรี่มันใกล้จะหมด - [เสียงสัญญาณเตือน]

ขอรับ

[พอลถอนหายใจ]

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [ดนตรีจบ]

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีซึ้ง]

[พ่นลมหายใจ]

ทับทิม

[เอี่ยวพ่นลมหายใจ]

[เอี่ยวหายใจหอบ]

ทับทิม

ทับทิมลูก

[ทับทิม] คุณพ่อ

[หายใจเฮือก] คุณพระ คุณพระฟื้นแล้ว [หอบ]

[แฟง] ประเดี๋ยวบ่าวไปตามคุณหมอให้นะเจ้าคะ

[หายใจหอบ]

พวกเรา

พาคุณพระกลับไปพักที่เรือนได้แล้วนะ

- [ดนตรีสดใส] - [หายใจเฮือก หัวเราะ]

[ทับทิม] โล่งอกไปที

กลับเรือนเรากันเถอะค่ะคุณพ่อ

[แผ่ว] ใช่ พ่อจะได้กลับเรือนแล้ว

- [ดนตรีจบ] - [เสียงเคาะจาน]

เจ๊

[เนย] ทำไมดูเศร้าอย่างงี้

มันเหมือนทุกอย่างรอบตัว มันเปลี่ยนเร็วจนฉันตามไม่ทันน่ะ

[กระซิบกระซาบ]

เออ เจ๊ รู้เปล่าว่าตอนที่เจ๊ไม่อยู่อะ

นังเนยมันมีหลัวใหม่แล้วนะ

[แค่นเสียง] ไม่เอา ไม่เอาสิ

อย่ามาอิจฉาเพื่อนได้ปะ

ก็แค่แบบโคตรจะเพอร์เฟกต์

หล่อ และที่สำคัญนะ นิสัยรวยที่สุดเลยอะ

นี่แกไปมูที่ไหนมาเนี่ย

[เปรี้ยว] ถึงได้เจอรักแท้สายเปย์ขนาดนี้

พูดค่ะ

ไม่พูดค่ะ

[พ่นลมหายใจ] ไม่พูดก็ได้

รักแท้

[ดนตรีเศร้า]

[เอกตะโกน] อีแพร

- [กล้า] ท่านขุน [โอย] - [แพร] เอ๊ย

ท่านขุนขอรับ

นางแพรมันสติไม่สมประกอบจึงพูดไม่คิด

อย่าลงโทษมันเลยนะขอรับ

- [เสียงเลือดกระเซ็น] - [ทุกคนร้องตกใจ]

- [ชาวบ้านหญิง 1] เฮ้ยเลือด - [ชาวบ้านชาย 1] เลือดๆ

- [ชาวบ้านหญิง 1 คราง] - [ชาวบ้านชาย 1] เลือด

ข้าขอสาบานด้วยเลือดของข้า

[ชาวบ้านหญิง 1] เฮ้ย

ถ้านางแพร

ไม่นำเงินมาคืนภายในสามวัน [สูดลมหายใจ]

- พวกเอ็งมาเอาชีวิตข้าไปได้เลย - [ดนตรีจบ]

- [ดนตรีชวนลุ้น] - อ้าว เจ๊

- เจ๊ - เจ๊

ไปไหนของเขาน่ะ

- จะไปรู้เหรอ - อ้าว

[แพร] เฮีย ฉันว่าจะมาโหลดแอปฯ แต่ว่าฉันหาไม่เจอน่ะ

แอปฯ มันชื่อว่าเพลาพร้อม เฮียจัดให้ฉันหน่อย

ไม่เคยได้ยินแอปฯ ชื่อนี้เลยนะ

ไม่เคยได้ยินได้ยังไง

ก็ครั้งก่อนนะ ลูกน้องเฮียเป็นคนโหลดให้ฉัน

เฮียอยู่ร้านนี้คนเดียวมาจะสิบปีแล้วนะ

ไม่เคยมีลูกน้องเลย

ไม่เคยมีลูกน้อง

[ในลำคอ] อือ

แล้วคนที่ฉันเจอ

[ชายปริศนา] มีเครื่องสำรองอยู่เครื่องหนึ่ง

[ชายปริศนาหัวเราะเบาๆ]

เอาไปใช้ก่อนก็ได้

รุ่นนี้ไม่เคยใช้เลยอะ

ใช้ยากไหม

ลองดู

- [ดนตรีจบ] - เราหายไปสองอาทิตย์

ทางนู้นเท่ากับสองปี

แล้วนี่เรามาอยู่นี่สองวัน

- ทางนู้นจะผ่านไปนานแค่ไหนแล้วเนี่ย - [ดนตรีระทึก]

[ถอนหายใจ]

- [แพรหายใจเฮือก] เฮ้ย - [เสียงเบรก]

[หายใจหอบ] อุ๊ย

[เสียงปลดเข็มขัด]

[แพร] อุ๊ยๆ ตายแล้วๆ ตายแล้ว

ขอโทษนะคะคุณ…

พัด

- [ดนตรีจบ] - เอ่อ ไม่ใช่นะครับ ผมพีทครับ

[พีท] นี่ผมหน้าโหลขนาดนั้นเลยเหรอ

[อ้ำอึ้ง] เอ่อ

ขอโทษทีค่ะ คุณเป็นอะไรหรือเปล่าคะ

ถ้าคุณเบรกไม่ทันผมก็คงตายไปแล้วมั้ง

[หัวเราะเขินๆ]

[ดนตรีซึ้ง]

[อึกอัก] เอ่อ คุณแพร คือผมเป็นแฟนคลับคุณแพรน่ะครับ

- [ดนตรีปลุกใจ] - อ๋อ

ดีใจที่ได้เจอนะครับ

ผมอยากเจอคุณแพรตัวจริงมานานแล้วครับ

ค่ะ

- [หัวเราะเขินๆ] - [ดนตรีจบ]

- [ดนตรีบรรเลงเนิบๆ] - [เสียงนกร้อง]

ดีเหลือเกิน

ที่ได้กลับมาเรือน

[ก้อนกระแอมในลำคอ]

เอกสารที่คุณพระได้สั่งไว้

กระผมได้จัดการเรียบร้อยแล้ว อยู่ในซองนี้ขอรับ

[หัวเราะเบาๆ]

- ขอบใจมากนะก้อน - [ดนตรีจบ]

ทับทิม

อ้าว คุณพ่อ [ถอนหายใจ]

มีธุระอะไรกับลูกหรือเปล่าคะ

ท่านหมอสั่งให้กินยาแล้วนอนพักนี่คะ

พ่อมีของจะมอบให้กับลูก

ก็เลยเอามาให้ก่อน เดี๋ยวค่อยไปนอนพักก็ได้

เอ้า

(ปล่อยเรือกลไฟโอเชียนเบิร์ด ณ เบลฟาสต์ วันพุธที่ 31 พฤษภาคม 1911)

[เพลงซึ้ง]

ตั๋วเรือไปเมืองอังกฤษ

[แฟง] คุณพระ จะส่งคุณหนู ไปเมืองอังกฤษหรือเจ้าคะ

ใช่

พ่อคิดไว้ตั้งแต่พักรักษาตัวที่โรงหมอแล้ว

[เอี่ยว] ว่าถ้าลูกของพ่อ มีความต้องการจะเรียนแพทย์

- พ่อก็จะสนับสนุนอย่างเต็มกำลัง - [ดนตรีจบ]

คุณพ่ออนุญาตให้ลูก ไปเรียนแพทย์ที่เมืองอังกฤษหรือคะ

- [หอบ] - [ดนตรีซึ้ง]

ใช่

[สูดจมูก]

[หายใจหอบสั่น]

กราบขอบพระคุณคุณพ่อเหลือเกิน

ลูกจะตั้งใจเรียน

จะไม่ทำให้คุณพ่อผิดหวังในตัวลูกเด็ดขาด

พ่อรู้อยู่เต็มอก [สะอื้น]

ว่าลูกของพ่อ

ต้องเรียนสำเร็จแน่ๆ

[เอี่ยว] ท่านหมอหญิงของพ่อ

- [ถอนหายใจ] - [ทับทิมถอนหายใจ]

ลูกขอไปนั่งอ่านอย่างละเอียดก่อนนะคะ

อ๋อ ได้สิ

[เอี่ยว] เอ่อ ทับทิม

คะ

พ่อรักลูกนะ

นั่นเป็นสิ่งที่ลูกไม่เคยเคลือบแคลงเลยค่ะ

[หัวเราะเบาๆ]

[ถอนหายใจ]

อย่างไรเสีย

ก็ขอให้ฉันกลับเรือนเถอะนะท่านหมอ

ฉันขอล่ะ

- [ถอนหายใจ] - [ดนตรีจบ]

[ก้อน] ท่านหมอ

ที่ให้คุณพระกลับเรือนเนี่ย

เพราะว่าท่านจวนจะหายดีแล้วจริงๆ หรือขอรับ

[ดนตรีซึ้ง]

ความจริง

อาการของฉันน่ะยังไม่ดีขึ้นหรอก

กลับมาเรือนครั้งนี้ ฉันคงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน

- [ก้อน] โอ๊ะๆ โอ๊ะ คุณพระขอรับ - [เอี่ยวฮึบ]

[เอี่ยวโอย]

[บ่าวหญิง] ไอ้ขวด ไอ้ใบ อยู่ไหนโว้ย มานี่เร็ว

- [บ่าวชาย] เกิดไรขึ้น - [บ่าวหญิง] มานี่เร็ว

[บ่าวหญิง] คุณพระ คุณพระสิ้นแล้ว

- [บ่าวชาย] ฮะ เฮ้ย - [บ่าวหญิง] ไปเร็ว

- [ดนตรีเศร้า] - [ก้อน] คุณพระ คุณพระขอรับ คุณพระ

[ทับทิม] คุณพ่อ [ร้องไห้] คุณพ่อ

คุณพ่อ

- [ดนตรีจบ] - [ชด] คุณพระขอรับ [หอบ]

มึงจะโวยวายทำไมวะ

คุณพระขอรับ คุณพระเอี่ยวสิ้นแล้วขอรับ

[ดนตรีระทึก]

[หัวเราะ]

หมดเสี้ยนหนามแล้วสินะ

ข้าไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้

- [ก่ำหัวเราะ] - [ดนตรีจบ]

- ไอ้ชด - [ชด] ขอรับ

เปิดโรงฝิ่นสิวะ

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [อึกอัก]

เปิดโรงฝิ่นมันเสียค่าภาษีเยอะ มันจะคุ้มหรือขอรับ

แล้วมึงจะเสียทำไมภาษี

มึงลืมไปแล้วหรือ

ตอนนี้ใครใหญ่ที่สุดในบางซื่อ

[ดนตรีระทึกขวัญ]

ไม่มีใครหน้าไหนอีกแล้ว

ที่เราต้องเกรงกลัวมันอีก

- [หัวเราะ] - [ดนตรีจบ]

[ดนตรีบรรเลงช้าๆ]

[บ่าวหญิงร้องไห้]

[เสียงสั่น] อย่ามัวแต่ร้องไห้จนเสียงานการล่ะ

[แฟงสะอื้น] ข้ารู้ว่าพวกเอ็งเสียใจ

แต่งานศพคุณพระก็ต้องจัดการให้ดี

เรามาทำสนองคุณท่าน

- เป็นคร้้งสุดท้ายเถอะนะ - [บ่าวหญิงสะอื้น]

- [บ่าวหญิงสะอื้น] - [ดนตรีจบ]

น้องตั้งใจจะอยู่ที่นี่ต่อ

หรือว่าอยากจะไปอยู่ กับญาติที่ไหนสักที่หนึ่งหรือไม่จ๊ะ

[ดนตรีเศร้า]

พี่กล้าไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ

น้องได้ตั้งใจจะไปเรียนหมอที่เมืองอังกฤษ

เมื่อสำเร็จกลับมา คงช่วยชาวบ้านได้อีกมาก

[ทับทิมสูดจมูก]

พี่ได้ยินแบบนี้ก็เบาใจ

[กล้า] ถ้าอย่างนั้นพี่ขออวยพรให้น้อง

โชคดีกับการเล่าเรียน

ให้ได้อย่างที่น้องตั้งใจ

น้องทราบว่า แม่แพรหายตัวไปหรือคะ [สูดลมหายใจ]

- [ถอนหายใจ] - [ดนตรีจบ]

ใช่จ้ะ

พี่สู้ทำทุกทาง

อยากจะพานางแพรมันกลับมาให้ได้

น้องขอให้พี่กล้าพาแม่แพร กลับมาได้สำเร็จด้วยเถิดนะคะ

ขอบใจจ้ะ

[ดนตรีชวนลุ้น]

น้องทับทิม

พี่เสียใจด้วยนะ [สูดลมหายใจ]

แต่ไม่ต้องห่วง

[เอก] พี่จะดูแลน้องทับทิมเองนะ พี่จะดูแลน้องเองนะ

ทับทิม พี่จะดูแลน้องเอง

พี่เอก พี่เอกเมามาก

น้องไม่อยากสนทนากับพี่ในเวลานี้

- [เอก] ฟังพี่ก่อนนะทับทิม นะ ไม่ต้องห่วง - [ทับทิม] พ่นลมหายใจ

พี่เอกกลับไปก่อนเถอะค่ะ

- [เอก] ทับทิม - ท่านขุนขอรับ

- [เอกตะคอก] เอ็งอย่ามายุ่ง - เอ๊ย

- ไอ้กล้า - [ดนตรีจบ]

เพราะเอ็ง

[เอก] เพราะเอ็งคนเดียว

- [ดนตรีเศร้า] - [หอบ]

ทุกอย่างมันถึงเป็นแบบนี้

[เอก] น้องทับทิมยกเลิกทุกอย่าง แล้วก็ขับไล่ข้าแบบนี้ก็เพราะเอ็ง

[เอกหอบ]

ไอ้กล้า [สูดจมูก] จำไว้ มันเป็นเพราะเอ็ง

- [เอกสูดจมูก] - [ดนตรีจบ]

[ตุ่น] อือ พี่เอาไปลงตรงนู้นเลย

- [คนงาน] จ้ะ - [ตุ่นเดาะลิ้น ถอนหายใจ]

- นี่ไอ้กล้าก็หายหัว มัวแต่ไปตามนางแพร - [ดนตรียะเยือก]

[ตุ่น] แล้วเราจะส่งข้าวให้เจ้าสัวเหลียง ได้ทันตลอดไปได้หรือเปล่าก็ไม่รู้

หากนางแพรไม่โกรธแค้นพวกเรา

การค้ากับเจ้าสัวเหลียงก็คงไปได้ดี

เหตุใดถึงหนีไปตามลำพัง ข้าก็ไม่เข้าใจจริงๆ

[ชด] โรงเก็บข้าวโรงนี้มีผิดแน่ขอรับ

[ดนตรีระทึก]

อะไรกันพี่ชด

- มีหมายจากทางการมาว่า - [ดนตรีจบ]

พวกเอ็งทำการค้าอย่างไม่ถูกต้อง

- [ชด] ไม่ได้ขออนุญาตคุณพระก่ำก่อน - [ดนตรีลุ้นระทึก]

คุณพระจึงพิจารณาว่า มีการฉ้อโกงและจะยึดทรัพย์ทั้งหมด

ฮะ

ไม่จริงนะ พวกข้าไม่เคยโกง

- หุบปากไปเลย ไม่ต้องพูดมาก - [ลิ้นจี่] ว้าย

- [ดนตรีจบ] - พวกมึงสองคนน่ะนะ

รีบเร่งออกจากพื้นที่นี้เสียไวๆ

ไม่อย่างนั้นจะถูกขังคุกด้วย

[ดนตรีสะพรึง]

[กล้า] เป็นอย่างไรบ้างขอรับนายช่าง

[ถอนหายใจ]

ฉันพยายามกดเลข เรียงกันไปเรื่อยๆ ให้ได้มากที่สุด

- [ดนตรีจบ] - [พอล] นี่ได้กดไปถึง 100 ชุดแล้ว

ก็ยังไม่ใช่รหัสที่แพรตั้งไว้

- [ลิ้นจี่หอบ] - [เสียงฝีเท้า]

- [ลิ้นจี่] ว่าแล้วพี่กล้าต้องมาที่นี่ - [ตุ่นหอบ]

แย่แล้วไอ้กล้า พวกเราถูกคุณพระก่ำใส่ร้าย

- [ดนตรีลุ้นระทึก] - [ตุ่น] ว่าค้าข้าวผิดกฎหมาย

แต่ตอนนี้กำลังจะถูกยึดของให้ไปเป็นของหลวง

ฮะ

[ลิ้นจี่] แต่แท้จริงแล้ว พระก่ำทำอุบาย

ยึดโรงเก็บข้าวของเราเป็นของตนเอง

อีกทั้งยังบีบบังคับเจ้าสัวเหลียงให้ร่วมด้วย

บ้านเมืองมีขื่อมีแป

ทำไมคุณพระก่ำถึงกล้าทำแบบนี้ได้

คุณพระก่ำลุแก่อำนาจตั้งแต่ไหนแต่ไร

ยิ่งตอนนี้สิ้นคุณพระเอี่ยวแล้วด้วย

[มิ่ง] คุณพระก่ำยิ่งไม่เกรงกลัวผู้ใด

[ถอนหายใจ คราง]

นี่ถ้านางแพรมันอยู่

มันจะแก้ปัญหานี้อย่างไรนะ

[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

[ดนตรีเศร้า]

ขอบคุณนะคะที่มาร่วมงาน

[แผ่ว] เสียใจด้วยนะจ๊ะ

[แผ่ว] ค่ะ

วันก่อนยังมาอาละวาด แช่งชักหักกระดูกคุณพระอยู่เลย

- [ก้อนในลำคอ] อือ - ยังกล้ามาอีกหรือนี่

[ในลำคอ] อือ

[เฟื้อง] เสียใจด้วยนะคะ

กราบขอบพระคุณคุณพระและคุณเฟื้องด้วยนะคะ

ที่มาร่วมงานคุณพ่อในวันนี้

พ่อเอกติดงานมาด้วยไม่ได้

แต่ก็ฝากความเป็นห่วงมาให้หนูทับทิมด้วยนะ

[ก่ำถอนหายใจ]

[ก่ำ] คนที่ดี น้ำใจงามอย่างคุณพระเอี่ยว

- คงหาไม่ได้อีกแล้ว - [ดนตรีจบ]

ท่านมาด่วนสิ้นลมไปเช่นนี้ พวกเราทุกคนก็เสียใจ

คุณพระก่ำ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[พอล] พูดออกมาได้ว่าเสียใจ

ตั้งแต่วันที่คุณพระเอี่ยวท่านสิ้นไป

ไม่มีคนคอยขวาง

คุณพระก็ออกลายสารพัด

อย่าคิดนะว่าไม่มีใครรู้ว่าคุณพระ

ทำเรื่องชั่วอะไรไว้บ้าง

นายช่าง

คุณพระบีบบังคับเจ้าสัวเหลียง

ใช้กลอุบายยึดทรัพย์โรงเก็บข้าวของกล้ากับแพร

[พอล] แถมยังทำโรงเหล้าโรงฝิ่นอีกมาก

ท่านใช้อำนาจหาเงิน เข้ากระเป๋าโดยไม่สนใจความถูกต้อง

- อะไรเลย - [ดนตรีจบ]

นายช่างพูดอะไร

- [ดนตรีลุ้นระทึก] - [สูดลมหายใจ]

- ฉันไม่เข้าใจ - ทุกคนในที่นี้

ระวังตัวให้ดีนะขอรับ

ใครที่ต้องข้องเกี่ยวกับผู้คนนี้

[พอล] เผลอเมื่อไหร่

ท่านอาจจะถูกคดโกงเอาเปรียบได้ตลอดเวลา

คนคนนี้

มันเลวเข้ากระดูกดำจริงๆ

[กระซิบ] แล้วมึงจะได้เห็นฤทธิ์กูแน่

ไอ้ฝรั่ง

[หัวเราะ]

- [ดนตรีจบ] - [ชด] เชิญทางนี้ขอรับ

ไอ้มิ่ง ไอ้ขี้ข้าฝรั่ง

- มึงรีบเอาหนังสือนี้ไปให้นายช่าง อย่าชักช้า - [ดนตรีสะพรึง]

[พอล] มีอะไรหรือมิ่ง

พี่ชดลูกน้องพระก่ำเอาหนังสือมาให้ขอรับ

นี่จะมาไม้ไหนกับฉันอีก

ข้ามาพร้อมหมายจากทางการ

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

[ชด] มีคำสั่งให้ย้ายนายช่างออกจากบางซื่อทันที

มิฉะนั้น

จะนำกำลังมาจับ

ข้อหายักยอกค่าที่ดินเวนคืน

[ดนตรีระทึก]

ไม่จริง เอาอะไรมาพูด

- ฉันไม่ได้ยักยอกที่ดินเวนคืนนะ - [ดนตรียะเยือก]

มีพยานมากมายพร้อมให้ปากคำ

ว่านายช่างน่ะเรียกเงิน เพื่อแลกกับการตัดทางรถไฟผ่าน

ในที่ที่ตัวเองมีผลประโยชน์อยู่

[ดนตรีลุ้นระทึก]

พระก่ำใส่ร้ายนายช่าง

คุณพระเอี่ยวก็ไม่อยู่แล้ว เราจะทำยังไงดีขอรับ

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีเศร้า]

[สูดลมหายใจ]

[ถอนหายใจ]

นายกล้า

นี่นายจะคิดถึงฉันบ้างไหมเนี่ย

- [เสียงออด] - [ดนตรีจบ]

อีเปรี้ยว แกบรีฟต่อไปก่อน ฉันไปดูก่อน

- [เปรี้ยว] โอเค - เออ

[เนย] ฝากด้วยนะ

[เนยหายใจเฮือก] คุณพีท

[ดนตรีคึกคัก]

[ดนตรียะเยือก]

นายช่าง ไม่ไปไม่ได้หรือขอรับ

สุดวิสัยจริงๆ กล้า

ฉันทำทุกทาง หาคนรู้จักมากมายมาสู้กับคุณพระก่ำ

แต่ตอนนี้ไม่มีใครกล้ามาสู้กับเขาเลย

[พอล] คนที่ช่วยเหลือได้เต็มที่ก็เพียงบอกได้ว่า

ให้ไปทำรางรถไฟที่อื่น

ไม่ต้องทำบางซื่ออีกต่อไปแล้ว

[แค่นเสียง]

ใจร้ายนัก เที่ยวเบียดเบียนเขาไปทั่วเลย

[เดาะลิ้น] เฮ้ยใจเย็น ท้องไส้อยู่

คุณพระก่ำน่าจะหมายหัวนายช่างมานาน

เพราะเคยมีเรื่องมีราวกันหลายต่อหลายครั้ง

- [มิ่ง] น่าจะเป็นเช่นนั้น - [ดนตรีจบ]

เรือนนายช่างตอนนี้ว่างเปล่า ด้วยพระก่ำให้คนมาขนของไปจนหมด

[ดนตรีชวนลุ้น]

ยึดของไปหมดเรือนเชียวหรือ

[ชด] เร่งขนหีบสมบัตินี้เอาเข้าไปเก็บในห้องนี้

[ก่ำ] แล้วเร่งกลับมาเอาอีกเที่ยวหนึ่ง ก่อนที่ฝนจะตก

[ก่ำหัวเราะ]

ในย่านบางซื่อนี้

- ไม่มีใครมั่งมีไปกว่าข้าอีกแล้ว - [ดนตรีจบ]

[ก่ำหัวเราะ]

แล้วของนางแพรที่ข้าฝากไว้เล่า

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ก่ำ] อะไรของเอ็ง

คุณพระขอรับ

ของประหลาดชิ้นนี้ ยึดมาได้จากบ้านไอ้ช่างพอลขอรับ

มันคืออะไร

ไม่รู้ขอรับ

- [ก่ำ] เฮ้ย - เฮ้ย

อะไรวะ มันมีแสงขึ้นมาได้อย่างไร

[ดนตรีเร่งจังหวะจนจบ]

[แพร] คุณแน่ใจแล้วเหรอคะที่จะจีบฉันน่ะ

[ดนตรีเศร้า]

[เอก] มีหนังสือแจ้งมาขอรับ

มีการระแคะระคายว่า ในท้องที่ของเรามีโรงฝิ่นเถื่อน

พ่อเตรียมคนเขลา

เอาไว้รับผิดแทนพ่อเรียบร้อยแล้ว

- [ดนตรีสยองขวัญ] - [แพร] นายกล้าอดีต…

[แพร] ทาสบ้านคุณพระก่ำติดคุก

ข้อหาฆ่าคนตาย

[เฟื้องตะโกน] ลูกเอกๆ

ไอ้กล้า

- [แพร] ลงท้ายโดนประหารชีวิต - [ดนตรีจบ]

[เพลง “คำรัก”]

♪ ฉันเคยเอ่ยคำรัก ♪

♪ เมื่อนานเนิ่นนัก ได้เรียนรู้รักครั้งแรกจากเธอ ♪

♪ เริ่มจากวันนั้น ในวันที่เราพบเจอ ♪

♪ กาลผ่านไปหัวใจล้นเอ่อ ♪

♪ เปี่ยมด้วยรักเธอ จึงบอกออกไป ♪

♪ เพราะรักจึงย้ำว่ารัก ♪

♪ เพราะรักจึงพร่ำบอกไป ♪

♪ นับร้อยพันครั้ง เธอฟังอยู่ไหม เธอหน่ายหรือยัง ♪

♪ เพราะรักมันท่วมมันท้น ♪

♪ ย้ำซ้ำได้จนเป็นหมื่นล้านครั้ง ♪

♪ ฉันขอเพียงเธออยู่ฟังนานๆ ได้ไหม ♪

♪ ฉันจะเอ่ยคำรัก ♪

♪ แด่เธอที่รัก ตราบนานเท่านานถึงวันสิ้นใจ ♪

♪ จะบอกทุกครั้ง หากตัวฉันยังพูดได้ ♪

♪ คำที่มันสำคัญยิ่งใหญ่ ♪

♪ สุขเต็มหัวใจเมื่อบอก ♪

♪ รักเธอ ♪

[เพลงจบ]