Original subtitles

- [ดนตรีเศร้า] - หรือว่านางแพรมันจะหึงไอ้กล้ากับคุณทับทิม

นางแพรมันไม่ได้หึงหรอก

[ลิ้นจี่] มันน่ะปวดใจเพราะมันน่ะแอบรักพี่กล้า

[ทับทิม] เห็นลุงก้อนว่า

พ่อพัดเป็นคนดีที่เพียบพร้อม

แม่แพรก็ไม่มีใคร

หากทั้งสองรักใคร่กันจริงก็คงดีนะ

[กล้า] พี่ขอตัวก่อนนะ

- [เอก] กระผมและคุณพ่อ - [ดนตรีชวนลุ้น]

[เอก] ต้องการให้ คุณวิลเลียมยกเลิกสัญญากับพวกนั้น

[แพรตะโกน] ออกไป

นี่ถ้าเอ็งกลับไปไม่ได้จริงๆ

เอ็งอยากจะอยู่ที่นี่กับข้าหรือไม่

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[แพร] มือถือ [หายใจเฮือก]

ติดแล้ว นายกล้า มือถือติดแล้ว

- อยากขอให้คุณพระยกเลิกข้อตกลงหรือเจ้าคะ - [จุปาก]

[เหลียงกลั้วหัวเราะ] นี่ลื้อกำลังจะบอกว่า

อาผู้หญิงคนนี้นี่เป็นเซียนผู้วิเศษอย่างนั้นเหรอ

โรงไฟฟ้าข้ามันทำพิษ

จ่ายไฟติดๆ ดับๆ

[เพื่อนเอก] ถ้าจะหาคน ที่รู้เรื่องไฟฟ้าก็คงหาได้ยาก

ข้าได้ยินมาว่ามีคนหนึ่ง มาจากอังกฤษ มาอาศัยอยู่แถบนี้

เอ็งหมายถึงใครหรือ

[เพื่อนเอก] นายช่างพอลไง

[ดนตรีจบ]

[เสียงนกร้อง]

[ดนตรีชวนลุ้น]

[เอกสูดลมหายใจ]

[เอก] ไอ้ช่างพอลมันไม่ถูกกับคุณพ่อ

แต่ข้าต้องบากหน้ามาขอร้องมัน

ข้ากระดากนัก

แต่ท่านขุนก็ไม่มีทางเลือกไม่ใช่หรือขอรับ

[เอฟเฟกต์ชวนลุ้น]

เชิญด้านในขอรับ นายช่างกำลังรออยู่

ไปเถอะขอรับ

[ดนตรีระทึก]

- [ดนตรีจบ] - [เอก] ในย่านนี้

มีเพียงนายช่างพอล

ที่เข้าใจเรื่องกลไกไฟฟ้า

กระผมใคร่จะเชิญนายช่างไปช่วยตรวจดู

หรือไม่ก็

แนะนำช่างที่สามารถช่วยซ่อม โรงไฟฟ้าให้กลับมาใช้งานได้ดั่งเดิม

[ดนตรีลุ้นระทึก]

ว้าว

กระผมก็รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลย

ที่ท่านขุนให้ความสำคัญกับกระผมมากขนาดนี้

ด้วยเหตุนี้กระผมคงจำเป็นต้องช่วยท่านขุน

จริงหรือนายช่าง

แต่กระผมควรได้อะไรตอบแทนบ้าง

ท่านอยากได้อะไรว่ามาเลย

เงินทอง เพชรนิลจินดา

[ชด] ท่านขุนน่ะจัดให้ท่านได้ทุกอย่าง

โอ๊ย ไอ้ของพวกนี้กระผมไม่อยากได้หรอก

[ดนตรีจบ]

แต่กระผมขอหุ้นส่วนในโรงไฟฟ้าของท่านขุน

สักครึ่งหนึ่ง

[ดนตรีระทึก]

ว่าไงนะ

ถ้าตกลงกันไม่ได้ก็เชิญไปหาคนอื่นเถอะ

ข้าให้ได้แค่สิบ

แต่กระผมขอ 40

ยี่สิบ

- 30 สุดท้ายแล้ว ไม่มีต่ำกว่านี้ - [ดนตรีจบ]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

- ตกลง - [ดนตรีจบ]

แต่ต้องเข้าไปทำทันที

[ดนตรียะเยือก]

[หัวเราะ]

นี่ท่านขุนเชื่อจริงๆ เหรอว่ากระผมจะช่วยท่าน

กระผมเย้าท่านเล่นหรอกน่า [หัวเราะ]

โธ่ ไอ้ช่างพอล

- โอ้ๆ ระวังนะ - [เอฟเฟกต์สะพรึง]

[ดนตรีระทึก]

[พอล] กลับไปเถอะท่านขุน

แล้วอย่าลืมฟ้องพ่อท่านด้วยล่ะ

พี่ชด

[ชด] ขอรับ

[เสียงแข็ง] กลับ

[ดนตรีจบ]

[เพลง “เธอ”]

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ ที่รอมาแสนนาน ♪

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ ที่ฉันตามหา ♪

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ เท่านั้น ♪

♪ ทำให้ชีวิตของฉันนั้นมีค่า ♪

♪ และเธอคือรักสุดท้าย ♪

♪ และจะรอจนกว่าฉัน ♪

♪ จะหมดลมหายใจ ♪

[เพลงจบ]

- [ก่ำ] โอ๊ย - [ช้อยกรี๊ด]

[ก่ำถอนหายใจ]

มันน่าขัดใจยิ่งนัก

[ดนตรีระทึก]

ไอ้ช่างพอลมันคงลำพอง

ที่ลูกจะต้องไปกราบกราน ขอความช่วยเหลือจากมัน

หากลูกหาคนมาซ่อมโรงไฟฟ้าไม่ได้

[เอก] เห็นที่คงต้องปิดโรงเสีย

ไม่เช่นนั้นลูกค้าคงไม่ยอมเลิกราเป็นแน่ขอรับ

[ก่ำพ่นลมหายใจ]

[ดนตรีจบ]

ก็โรงไฟฟ้านี่ไง

ที่แม่เอ็งเขาเห็นดีเห็นงาม

[ก่ำ] ก็ไปเอาเงินที่แม่เอ็ง

[ดนตรีชวนลุ้น]

คุณพี่ยืมเงินอิฉันไปเป็นก่ายเป็นกอง

[เฟื้อง] เมื่อครั้งที่โรงเหล้า

ได้กำไรก็ไม่เคยปันคืนอิฉันสักแดง

แล้วนี่ยังให้ลูกมาเอาเงิน ไปจ่ายคืนลูกค้าที่โรงไฟฟ้าอีก

[พ่นลมหายใจ]

อิฉันไม่ได้พูดแล้วดอกพิกุลทอง จะร่วงลงจากปากได้หรอกนะเจ้าคะ

[กลั้วหัวเราะ] แหมๆๆ

ก็ตอนที่เจ้าเดือดร้อนจนเกือบติดคุกติดตาราง

ไม่ใช่เพราะพี่กับลูกหรอกเหรอ ที่ช่วยกันอย่างสุดกำลัง

[ดนตรีจบ]

เงินทองเจ้ามีเป็นพะเรอเกวียน

มาตระหนี่กับเรื่องแค่นี้

น่ารำคาญ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

ก็ตั้งแต่อิฉันแต่งงานกับคุณพี่

สมบัติมีแต่ลดไม่มีเพิ่ม

ชาติที่แล้วอิฉันคงทำกรรมหนักไว้กระมัง

ชาตินี้เนี่ยถึงได้มี เจ้ากรรมนายเวรเป็นผัว เป็นลูก

มาล้างผลาญทรัพย์ในชาตินี้

โอ๊ย สาธุๆ คุณแม่เฟื้องเจ้าขา

[ถอนหายใจ]

ตามไปสิ

[ดนตรีจบ]

ไปเอาเงินที่แม่เจ้า

[เอก] ขอรับ

[ดนตรีชวนลุ้น]

- ไอ้ชด - [ร้องตกใจ] ขอรับ

ธุระที่ข้าให้จัดการ ไปถึงไหนแล้ว

[อึกอัก]

[ดนตรีจบ]

ถ้าลื้อมองเห็นอนาคตได้จริงเนี่ย

ลื้อเคยเห็นเรื่องอื่นของอั๊วบ้างหรือเปล่า

[แค่นเสียง] เห็นสิเจ้าคะ

ท่านจะร่ำรวย รุ่งเรือง ได้เป็นประธานสมาคมค้าข้าว

- [ดนตรีจีนสนุกสนาน] - ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคนี้

[แพร] แถม

ชื่อของท่านจะถูกจารึก ไว้ในประวัติศาสตร์อีกด้วยนะคะ

[หัวเราะ]

ลื้อพูดดี อั๊วชอบ [หัวเราะ]

ฉันขอเข้าเรื่องของฉันบ้างนะคะ

- [ในลำคอ] อือ - [ดนตรีจบ]

คือตอนนี้ฉันกับนายกล้า

[แพร] เพิ่งเข้ามาทำการค้าข้าวสาร

แล้วพวกเราก็มีข้าวอยู่ในมือหนึ่งพันตัน

อยากมาขายให้กับท่านเจ้าสัวอะค่ะ

[ถอนหายใจ]

[กลองรัวลุ้นระทึก]

แล้วถ้าอั๊วบอกว่า

- อั๊วต้องการข้าวเดือนละหนึ่งหมื่นตัน - [ดนตรีจบ]

ลื้อหาให้อั๊วได้ไหม

สบายมากค่ะ

ดี งั้นเป็นอันว่าตกลง

[ดนตรีเร้าใจ]

[ดนตรีจบ]

[ลิ้นจี่] นางแพรมันไม่ได้หึงหรอก

มันน่ะปวดใจ

เพราะมันแอบรักพี่กล้า

[เพลง “คำรัก”]

[แพร] นี่

ถ้านายจะซื้อฝากคุณทับทิม ก็ไม่ต้องเอาฉันเป็นหุ่นนะ

ข้าจะซื้อให้เอ็งต่างหาก

เอาสองเส้นดีกว่า ซื้อไปฝากคุณทับทิมด้วย

แม้ข้าได้ออกเรือนกับคุณทับทิมเมื่อไหร่

ข้าจะไม่ลืมพระคุณเอ็งเลย

[ในลำคอ] อือ

ใครจะเกิดมามีบุญเหมือนนายล่ะ ที่เกิดมาแล้วรู้เลยว่ารักใคร

หนูก็แค่ขอให้เจอความรักดีๆ

แล้วนี่อะไร

[เสียงฝน]

นี่ถ้าเอ็งกลับไปไม่ได้จริงๆ

เอ็งอยากจะอยู่ที่นี่กับข้าหรือไม่

[เสียงฟ้าผ่า]

[ตุ่น] อีนางแพร เอ็งรู้ตัวหรือไม่

ว่าพ่อพัดน่ะมองเอ็งด้วยสายตาแปลกๆ

[ลิ้นจี่] มองคล้ายกับว่ามีใจให้

[แพร] ถ้าพ่อพัดชอบฉัน ขึ้นมาจริงๆ นะ ก็ไม่แย่นะ

[กล้า] ถ้าไอ้ของวิเศษของเอ็ง นี่มันใช้งานได้แล้ว

แบบนี้เอ็งก็กลับยุคของเอ็งได้แล้วน่ะสิ

อือ

[ถอนหายใจ]

นางแพร

ถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆ

ข้าจะอยู่อย่างไร

กับชีวิตที่ไม่มีเอ็ง

♪ เพราะรักมันท่วมมันท้น ♪

♪ ย้ำซ้ำได้จนเป็นหมื่นล้านครั้ง ♪

♪ ฉันขอเพียงเธออยู่ฟังนานๆ ♪

♪ ได้ไหม ♪

[เพลงจบ]

นางแพร

ฮะ

[ลิ้นจี่] พี่ตุ่น เร็วๆ เข้า

- [ลิ้นจี่] ชักช้า - [แพร] ลิ้นจี่

- [แพร] พี่ตุ่น - [ลิ้นจี่] พี่เนี่ย

- [แพร] ลงมานี่เร็ว ฉันมีข่าวดีจะบอก - เอ้า

จากที่เราดีลกับเจ้าสัวเหลียงได้อะ ฉันนั่งคำนวณแล้วนะ

ว่าเราจะมีรายได้มากกว่าท่านขุนอะ

อีกสิบเดือนข้างหน้า

[แพร] นี่ มา เอ๊ย

เอ๊ย

- [ดนตรีสะพรึง] - [แพรแค่นเสียง]

นี่ดีใจกันจนพูดอะไรไม่ออกเลยเหรอ

[หัวเราะแห้งๆ]

[แพร] นายกล้า เดี๋ยวเรารีบไปหาคุณทับทิมกันดีกว่า

ไปบอกเขาว่านายใกล้พร้อมที่จะไปขอเขาแล้ว

[แพร] ไป

[ถอนหายใจ] พี่

ความนี้เราต้องเอาไปแจ้งพี่ชดอีกเหรอพี่

ใจข้าไม่อยากเลย

[ดนตรียะเยือก]

- คุณพระดีขึ้นบ้างหรือยังคะ - [ดนตรีจบ]

ขอบใจนะที่เป็นห่วงฉัน

อ๋อ แล้วเรื่องการค้าการขายน่ะ หือ

เป็นอย่างไรกันบ้าง

ก็วุ่นค้าข้าวอยู่มากนักขอรับ

[แพร] ตอนนี้มีพ่อค้าคนจีนชื่อเจ้าสัวเหลียง

- เขาสัญญาว่าจะซื้อข้าวจากพวกเรา - [ดนตรีไทยสนุกสนาน]

หนึ่งหมื่นตันเลยนะคะคุณพระ

- [ทุกคนฮือฮา] - [ก้อน] ไหนลองเล่าให้ฟังซิ

[ก้อน] ว่าเอ็งไปทำยังไงถึงไป

ทำการค้ากับเจ้าสัวเหลียงได้เนี่ย

แต่ว่าเรื่องมันเนี่ย

- ยาว [เน้นเสียง] มากเลยนะคะ - [ก้อน] หืม

แต่ไม่เป็นไร ฉันมีเวลาเดี๋ยวเล่าให้ฟัง

คือเรื่องมันเริ่มจากว่า

[แพร] ฉันน่ะไปรู้มาว่าเจ้าสัวเหลียงเนี่ย

เป็นรุ่นใหญ่ของการค้าข้าว

ฉันก็เลยมุ่งตรง เข้าไปหาเขาเลยค่ะ กะจะไปเจรจา

แต่ทีแรกเขาก็ไม่ยอมให้ฉันเจรจาด้วย

- แต่เขาก็รู้จักอีกแพรคนนี้น้อยไปเสียแล้วล่ะค่ะ - [เอฟเฟกต์ตะลึง]

- [แพร] เพราะว่าฉันเนี่ยก็รู้จักไฮโซเหมือนกัน - [เอี่ยว] อ๋อ

[ดนตรีจบ]

[แพร] แต่ไฮโซคนนี้นะคะคุณพระ

ทั้งหล่อเหลาเอาการ

ต่อสู้ก็เก่ง ต่อยซ้าย หลบขวา ต่อยขวา หลบซ้าย โอ้โฮ

- [ดนตรีเศร้า] - [แพร] เก่งยิ่งกว่านายกล้าซะอีก

[กล้า] กระผมซื้อของ จากพระนครมาฝากคุณทับทิมขอรับ

- [ทุกคนฮือฮา] - [แพร] นี่ลุงก้อน สงสัยไหมว่าใคร

- [ก้อน] ใครน่ะ - [แฟง] ใคร

[แพร] ก็พัดของลุงก้อนไง

[ก้อน] พ่อพัดของเอ็งน่ะเหรอ

ลุงก้อนก็ชงเก่งน่ะ

- [ก้อน] อ้าว - [หัวเราะ]

แม่แพรจ๊ะ

ของตกน่ะจ้ะ

[แพร] ขอบคุณค่ะคุณทับทิม

[กล้า] เฮ้ย สายขาดเลย

ของสำคัญแบบนี้ถ้าหายไปจะทำอย่างไร

เออ รู้แล้วน่า

เฮ้ย คุณทับทิม

[แพร] งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ

พอดีเพิ่งนึกได้ว่าต้องกลับไป คำนวณข้าวแล้วก็ส่งให้เจ้าสัวเขาน่ะค่ะ

[กล้า] งั้นกระผมลาล่ะขอรับ

- ลาล่ะค่ะคุณพระ - [ดนตรีจบ]

- ไปนะคะคุณทับทิม บายค่ะลุงก้อน บายค่ะ - [ก้อน] เออๆ เออ

[แพร] ไปนายกล้า เร็ว

[แพร] เร็ว [ถอนหายใจ]

[ดนตรีเศร้า]

ฉันบอกให้พี่ตุ่นกับลิ้นจี่น่ะไปรอที่โกดังก่อนแล้ว

- แล้วก็ให้ไปดูแล้วก็ไปเตรียมข้าวล็อตแรก - [ดนตรีจบ]

ที่จะส่งให้กับเจ้าสัวเหลียง

[หัวเราะ]

อ้าว พ่อพัด

[แพร] เอ่อ

เดี๋ยวฉันส่งข้าวให้เจ้าสัวเหลียงครบเมื่อไหร่

เดี๋ยวฉันรีบเอาเงินมาคืนนะ รออีกแป๊บหนึ่ง

ข้าไม่ได้มาทวงเงินหรอก

แล้วพ่อพัดมาทำอะไรล่ะ

ข้ามีกิจจะให้แม่แพรไปช่วย

เสร็จแล้วข้าจะพาแม่แพรกลับมาส่ง

[ดนตรีชวนลุ้น]

นางแพรเป็นผู้หญิง

จะให้ไปกับเอ็งสองคนได้อย่างไร

เอ็งเป็นญาติกับมันหรือไง

ข้าเห็นเอ็ง

ไปไหนมาไหนกันสองคนอยู่ร่ำไป

เอ็งใช่ญาติแม่แพรหรือ

[ดนตรีระทึก]

- อ๋อ เออ นายกล้า - [ดนตรียะเยือก]

เดี๋ยวนายไปรอฉันที่โกดังก่อนก็ได้ เดี๋ยวเสร็จธุระแล้วเดี๋ยวตามไป

ไปจ้ะ

ทางนี้จ้ะ

[แม่พิม] เดี๋ยวเอ็งไปเตรียมของ ให้เรียบร้อยนะ ใกล้ถึงเวลาแล้ว

เอาอันนี้ไปวางตรงนั้น เข้าใจไหม แล้วก็เตรียม… [ค่อยๆ แผ่วลง]

- แม่ข้ามาทำบุญกับเพื่อนที่บางซื่อพอดี - [ดนตรีสดใส]

อ๋อ

แม่จ๋า นี่แม่แพรหัวทองที่ข้าเล่าให้แม่ฟังจ้ะ

เห็นเจ้าพัดมันว่า

เอ็งเที่ยวหาข้าวสาร เป็นร้อยเป็นพันเกวียนขายให้ฝรั่งหรือ

ใช่แล้วค่ะ

[แม่พิมในลำคอ] หือ

ขยันทำมาค้าขาย

- เจ้าพัดนี่ตาแหลมนะ - [ดนตรีจบ]

[ดนตรีซุกซน]

วันนี้ข้าตั้งใจพาแม่แพรมาให้แม่ดูตัวเลยล่ะจ้ะ

อ๋อ

- ฮะ - [เอฟเฟกต์ตกใจ]

[ดนตรีขบขัน]

[พัด] แม้นแม่แพรไม่ขัดข้อง วันหน้า ข้าจะพาแม่ข้า

ไปสู่ขอแม่แพรมาเป็นเมียข้า

- [ดนตรีจบ] - เอางี้เลยเหรอ

[ดนตรีคึกคัก]

[พ่นลมหายใจ]

ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ

เจ้าหมายความว่า

ฉันปวดท้องอะ

- [แพรหัวเราะเขินๆ] - เชิญจ้ะ

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีสนุกสนาน]

[ถอนหายใจ]

นี่ข้าตามมันมาทำไมวะเนี่ย

- [พัด] นั่นน่ะสิ - เฮ้ย

เอ็งอยากตามมาไยไม่บอกเล่า

[ดนตรีจบ]

ข้าไม่ได้ตั้งใจตามมาแต่แรก

ที่ข้าตามเอ็งมา

เพราะข้าไม่ไว้ใจ

[ดนตรีระทึก]

ข้ามีเรื่องอยากถามเอ็ง

เอ็งตอบข้าตามความจริงได้หรือไม่

- [ดนตรีจบ] - [สูดลมหายใจ]

เอ็งมีใจรักชอบแม่แพรอยู่ใช่หรือไม่

ข้า…

[ดนตรีชวนลุ้น]

แม่แพรเคยบอกข้า

ว่าเอ็งมีคู่หมายชื่อทับทิมใช่หรือไม่

[ดนตรีจบ]

- [แฟง] ไอ้กล้ามีใจให้แม่แพร - [ดนตรียะเยือก]

พี่กล้าให้สร้อยแบบเดียวกับที่ให้ฉัน

ให้แม่แพรเช่นกัน

[เสียงสั่น] ตายแล้ว

- ไยไอ้กล้าถึงทำเช่นนั้น - [ดนตรีจบ]

อย่าตำหนิพี่กล้าเลย พี่กล้าเป็นคนซื่อ

คงไม่ได้คิดจะลวงฉันหรือแม่แพรทั้งสิ้น

[สูดลมหายใจ]

แล้วนางแพร…

[แฟง] มีใจรักให้ไอ้กล้า

หรือไม่เจ้าคะ

[ดนตรีเศร้า]

ถ้าไม่

ก็คงไม่เก็บสร้อยนั้นไว้กับตัว

[หายใจเฮือก]

จู่ๆ ก็จะให้แม่มาขอ

เอาไงดีวะเนี่ย

หนีเลยดีไหม

[พัด] แม่แพร

[ดนตรีจบ]

ที่อยากจะหนีเพราะลำบากใจมากสินะ

[อึกอัก] เฮ้ย เปล่า คือ

- [แพร] ฉัน ฉันไม่ได้คิดอย่างงั้นนะ คือ… - แม่แพร

[ดนตรีเศร้า]

ที่ผ่านมาข้าขอโทษที่เกี้ยวพาแม่แพรอยู่เป็นนิจ

[พัด] แม่แพรคงลำบากใจกับข้ามากสินะ

ข้าเสียใจยิ่งนัก

[เสียงสั่น] เฮ้ย

ไม่เป็นไรหรอกพ่อพัด อย่าคิดมาก

จากนี้ไป ข้าจะวางตัวเสมอมิตร

เป็นเพื่อนกับแม่แพร

แม่แพรคงไม่รังเกียจข้าใช่หรือไม่

ได้สิ

คือพ่อพัดก็ดีกับฉันมาก จนฉันไม่รู้จะตอบแทนยังไงแล้ว

[ดนตรีจบ]

[ก้อน] เอ้านี่

คุณพระเอี่ยวให้ข้าซื้อมาให้พวกเอ็ง

เป็นการฉลองที่ได้ลูกค้ารายใหญ่เป็นถึงเจ้าสัว

- [ก้อนแค่นเสียง] โธ่เอ๊ย - ขอบคุณนะคะลุงก้อน

- หนูฝากขอบคุณคุณพระด้วยนะคะ - [ก้อน] อือๆ

มาพวกเรา ฉลอง

- เออ - [แพร] มา

ข้าไม่ชอบ เอ็งให้พี่ตุ่นกับลิ้นจี่เลย

[ก้อน] อือ

นางลิ้นจี่มันท้องมันไส้อยู่ มันกินเหล้าไม่ได้

ข้าเองก็ไม่กินเหมือนกันวันนี้

- อะไรวะ - [แพร] เออ

วันนี้น่ะมันน่าจะเมากันให้หัวราน้ำเลย

- ลุงก้อนนั่งก่อนมา - [ก้อน] เออ

- [แพรถอนหายใจ] ใครไม่กิน เรากินก็ได้ - [ก้อน] อะไร มา

- [ก้อน] ไอ้กล้า อ้าว ไม่กล้าซะแล้ว - [ดนตรีชวนลุ้น]

อาแพร

อ้าว คุณเชง

อย่าบอกนะว่าที่คุณเชงมาถึงที่นี่

ก็เพราะว่าเจ้าสัวฝากเอาสัญญามาให้ฉันถึงที่อะ

[แค่นเสียง]

เห็นไหมลิ้นจี่ เห็นไหมพี่ตุ่น

[แพร] บอกแล้วว่าพวกเราน่ะต้องฉลอง

ฉันขอดูสัญญาให้ชื่นใจหน่อยได้ไหมจ๊ะ

อั๊วไม่ได้มาเรื่องนั้น

ท่านเจ้าสัว

ฝากอั๊วมาบอกว่าท่านเสียใจมาก

ท่านมีความจำเป็นจริงๆ

ที่ไม่สามารถที่จะซื้อข้าวกับพวกลื้อได้

- ฮะ - [ดนตรีลุ้นระทึก]

แล้วเหตุใดท่านเจ้าสัวเหลียง ถึงเปลี่ยนใจเช่นนั้นเล่าขอรับ

นี่เป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากท่านเจ้าสัว

เพื่อตอบแทนพวกลื้อ

[เชง] ที่ช่วยท่านเรื่องบริษัทเดินเรือ

แล้วก็ขอโทษ

ที่ต้องยกเลิกสัญญาซื้อข้าวกับพวกลื้อ

อั๊วกลับก่อน

พระก่ำกับขุนเอกอีกแล้วใช่ไหม

[ดนตรีจบ]

[เชง] ใช่

อีมาบังคับท่านเจ้าสัว

ให้ยกเลิกสัญญาซื้อข้าวของลื้อ

[ดนตรีระทึก]

เจ้าสัวอยู่หรือไม่

[เชง] แล้วไปทำสัญญาซื้อข้าวกับอีแทน

[เชง] อั๊วขอโทษนะอาแพร

[ดนตรีเศร้า]

ทำไมอะ

ฉันไม่เข้าใจเลยอะ

ทั้งที่พวกเรากำลังจะรวยแล้วแท้ๆ

ใครมันเอาเรื่องที่เราขายข้าวให้เจ้าสัวเหลียง

ไปบอกพวกมันกันนะ

[ดนตรีระทึก]

นางแพร ข้ามีเรื่องจะบอก

[แค่นเสียง]

ข้าขอโทษ

[ลิ้นจี่] เป็นเพราะพวกข้าเอง

ที่เอาเรื่องที่เอ็งค้าข้าว กับเจ้าสัวเหลียงไปบอกพี่ชด

ข้าขอโทษ

[ร้องไห้]

- [ก้อน] ทำไมเอ็งทำแบบนี้ล่ะ - [ดนตรีจบ]

[ลิ้นจี่] นางแพรบอกจะตาม ไปโรงเก็บข้าว จนเย็นยังไม่ไปเลย

- เอ็งเลิกบ่นแล้วรีบกลับร้านเถอะ - [ชด] เฮ้ย

- [ชด] หยุด - [ลิ้นจี่กรี๊ด]

- [ดนตรีระทึก] - ไอ้ชด

- [ลิ้นจี่กรี๊ด] - [ตุ่นโอย]

[ลิ้นจี่หอบคราง]

[ลิ้นจี่] พี่ชด

อย่าทำไรฉันเลยนะจ๊ะ

ข้าได้ยินมาว่าพวกเอ็งน่ะ หาเงินคืนชาวบ้านได้แล้ว

บอกมาว่าพวกเอ็งทำอะไร

ได้ ไอ้ตุ่น

- เฮ้ย หยุด - [ลิ้นจี่กรี๊ด]

- [เสียงสั่น] นางแพร ข้าขอโทษ - [สะอื้น]

[ดนตรีจบ]

เพียงแค่ต้องการชนะเดิมพัน หลวงก่ำ

ถึงขนาดต้องใช้วิธีสกปรกขนาดนั้นเชียวหรือ

ขอรับ

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีเศร้า]

ทับทิม

- ลูกเป็นอะไรหรือเปล่า - [หัวเราะแห้งๆ]

ไม่ได้เป็นอะไรค่ะ

[ทับทิม] น้ำหมดแล้ว

เดี๋ยวลูกเอาไปเติมให้นะคะ

[ทับทิมถอนหายใจ]

- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - คุณหนูๆ

- เป็นอะไรทับทิม ทับทิม - [แฟงกับก้อน] คุณหนูๆ

- ไอ้ก้อนไปช่วยดิ - [แฟง] คุณหนู

คุณหนูเจ้าขา

[ดนตรีระทึก]

[ดนตรีเศร้า]

[หมอบุญลือ] คุณหนูทับทิมหน้ามืด

น่าจะเกิดจากการพักผ่อนน้อยน่ะขอรับ

อ๋อ

ขอบใจท่านหมอ

กระผมขอตัวก่อนนะขอรับ

ถึงว่า คุณหนูถึงได้เป็นลมเป็นแล้งไป

มันไม่ใช่แค่นั้นหรอก

ความจริง

มันเป็นเพราะฉันโง่เอง

[เอี่ยว] ที่ไม่เคยสังเกต ว่าลูกของฉันแทบไม่มีความสุข

ตั้งแต่ฉันสร้างเงื่อนไขโง่ๆ นั่นขึ้นมา

แต่คุณพระก็ทำเพื่อคุณหนูนี่ขอรับ

[ดนตรีจบ]

ฉันไม่ได้ทำเพื่อลูก

ทั้งหมดที่ฉันทำลงไป

ก็เพื่อตัวเองทั้งนั้นแหละ

[ดนตรีเศร้า]

[เอี่ยว] แล้วก็อ้างว่า

เป็นเพราะความรักความห่วงใยของพ่อ

โดยไม่ได้คำนึงถึงความสุข และความต้องการของลูกเลยแม้แต่น้อย

[ถอนหายใจ]

เจ้าก้อน

ขอรับ

ฉันรู้ตัวดีนะ

ว่าชีวิตที่เหลืออยู่ของฉันคงมีไม่มาก

[เอี่ยว] ได้แต่หวังว่า

อำนาจบารมีที่พอมีอยู่นี้

มันจะช่วยอะไรได้บ้าง

แกช่วยฉัน

ไปทำอะไรสักอย่างได้หรือไม่

ได้ขอรับ

[ดนตรีจบ]

เลี้ยงผู้คนเอาไว้มากมาย

มันหายหัวไปอยู่ที่ไหนเสียหมด ฮะ

- [ดนตรีไทยระทึก] - [ชดหายใจหอบ]

- [ชด] เกิดเรื่องแล้วขอรับคุณพระ - อะไร

คือเจ้าสัวเหลียง

[เสียงกลองรัวลุ้นระทึก]

เดี๋ยวนะคะ นี่ท่านจะกลับมา ซื้อข้าวกับพวกเราแล้วเหรอคะ

อันที่จริงเนี่ย อั๊วไม่ใช่ คนโลเลเหลาะแหละหรอกนะ

แต่ว่าที่คราวก่อนต้องปฏิเสธพวกลื้อไปเนี่ย

มันก็เป็นเพราะว่า

[ถอนหายใจ]

พวกเรารู้ดีว่าคุณพระก่ำบังคับท่าน

[กล้า] แต่เหตุใดครานี้

ท่านถึงได้กลับมาทำสัญญา ซื้อขายกับพวกเราอีกล่ะขอรับ

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีปลุกใจ]

[แพร] ลุงก้อน

ก็เพราะว่าคราวนี้นะ

มีคนเขาไม่ยอมให้ พวกเอ็งน่ะถูกรังแกต่อไปยังไงล่ะ

[เหลียง] เอ้า

[แพรหายใจเฮือก]

นายกล้า นี่เจ้าสัวเขา ซื้อข้าวจากเราแล้วนะนายกล้า

[กล้า] ข้าดีใจยิ่งนักนางแพร

[แพรหัวเราะเบาๆ]

ขอบคุณนะคะ

[เหลียงหัวเราะ]

ขอบคุณนะลุงก้อน

[ดนตรีจบ]

ยังไม่สิ้นลมอีกหรือขอรับคุณพระเอี่ยว

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ทับทิม] คุณพระก่ำ มาเยี่ยมคุณพ่อหรือคะ

ฉันไม่ได้มาเยี่ยม

มาแช่งให้ตายไวๆ

- เหตุใดถึงพูดเช่นนี้คะ - ทำไมฉันจะพูดไม่ได้

คุณพระบีบบังคับ

[ก่ำ] ให้เจ้าสัวเหลียงให้ผิดคำมั่นกับกระผม

ถ้าคุณพระจะบอกว่ากระผมเป็นคนชั่วช้า

คุณพระก็ชั่วช้าไม่ต่างจากกระผม

คุณพระเอี่ยวไม่สบายอยู่

ขอเชิญคุณพระก่ำกลับไปก่อนเถอะขอรับ

มึงอย่ายุ่ง

พอได้แล้ว

มาถึงที่นี่กันพร้อมหน้าพร้อมตาทุกคนก็ดีแล้ว

[เอี่ยว] ฉันมีเรื่องเจรจากับคุณพระ

[แค่นหัวเราะ]

มีเรื่องจะเจรจาอะไรก่อนจะตายก็ว่ามา

สัญญาที่ว่าภายในสามปี

[เอี่ยว] ระหว่างเจ้ากล้า

กับท่านขุนเอก

ว่าใครจะมีทรัพย์มากกว่ากัน ผู้นั้นจะได้แต่งงานกับแม่ทับทิม

ฉันขอยกเลิก

ทั้งหมดนี้

ขอให้เป็นความพึงพอใจของแม่ทับทิมลูกสาวฉัน

แต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น

ยกเลิก

[ก่ำหัวเราะ สูดลมหายใจ]

ลมปากที่เหลาะแหละจากคุณพระ

มันก็ไม่ได้ศักดิ์สิทธิ์อยู่แล้ว

กระผมไม่เคยให้ความสำคัญ จะยกเลิกเมื่อไหร่เสียก็ได้

แต่ว่าคุณพ่อขอรับ

เจ้าไม่ต้องพูดอะไรแล้ว

คุณพระทำเช่นนี้ก็ดีแล้ว

[ก่ำ] คนทั่วไปจะได้รู้

ได้เห็นว่าคนเราแก่เฒ่า จนมียศถาบรรดาศักดิ์ใหญ่โต

แต่ไม่มีคำสัตย์

[ก่ำ] ไม่มีใครเชื่อถือ

- ตายไปก็ไม่มีใครเขาอาวรณ์ - [ดนตรีจบ]

[ดนตรีเศร้า]

[หัวเราะในลำคอ]

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีระทึก]

พี่กล้า น้องมีเรื่องจะพูดด้วย

[ดนตรีจบ]

[กล้าถอนหายใจ]

การที่คุณพระยกเลิกข้อตกลง

น้องมีความเห็นว่าอย่างไรบ้าง

น้องยินดีค่ะ

ด้วยหากไม่ติดข้อตกลงนี้

พี่กล้าและแม่แพรย่อมรักกันได้อย่างไม่ติดขัด

[เพลง “คำรัก (นักร้องหญิง)”]

น้องรู้ได้อย่างไร

น้องรู้ได้ด้วยตัวเองค่ะ

การณ์เป็นไปเช่นนี้

ก็เหมือนพี่ผิดคำกับน้อง

และปันใจจากน้อง

ไปให้นางแพร

พี่กล้าไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ [สูดลมหายใจ]

[ทับทิมสูดจมูก] ที่จริงแล้ว

ความรู้สึกที่น้องมีให้กับพี่นั้น

คงเป็นความชื่นชมที่ฝังใจมาจากวัยเด็ก

♪ ก็คงไม่มีคำดีอื่นใด ♪

ไม่ใช่ความรักหรอกค่ะ

♪ ส่งสารที่ดังข้างใน ♪

♪ ว่ามั่นคงซื่อตรงเท่าไร ♪

♪ เอ่ยคำรักไป ได้โปรดยอมฟัง ♪

♪ เพราะรักจึงย้ำว่ารัก ♪

♪ เพราะรักจึงพร่ำบอกไป ♪

♪ นับร้อยพันครั้ง เธอฟังอยู่ไหม ♪

♪ เธอหน่ายหรือยัง ♪

♪ เพราะรักมันท่วมมันท้น ♪

♪ ย้ำซ้ำได้จนเป็นหมื่นล้านครั้ง ♪

♪ ฉันขอเพียงเธออยู่ฟังนานๆ ♪

♪ ได้ไหม ♪

♪ คำว่ารักนี้แทนทุกสิ่ง ♪

♪ คำสัตย์จริงไม่แปรผันไป ♪

♪ สุขเต็มหัวใจเมื่อบอกรักเธอ ♪

[เพลงจบ]

[แพรหัวเราะ]

อ้าว พ่อพัด

[แพร] พอดีเลย ฉันได้เงินค่าข้าว จากเจ้าสัวเหลียงมาแล้ว

เดี๋ยวฉันคืนพ่อพัดวันนี้เลยก็แล้วกัน

ข้าไม่ได้มาทวงเงินหรอก

แต่ข้าอยากจะมาบอกเหตุผลที่ค้างคาไว้

ว่าเหตุใด

ข้าถึงยอมตัดใจจากแม่แพร

ทำไมอะ

เอ็งมีใจรักชอบแม่แพรอยู่ใช่หรือไม่

[ดนตรีซึ้ง]

ข้า…

แม่แพรเคยบอกข้า

ว่าเอ็งมีคู่หมายชื่อทับทิมใช่หรือไม่

[ถอนหายใจ]

พูดกันอย่างลูกผู้ชายนะพัด

ยามนี้

ใจข้าวุ่นวายนัก

ใจหนึ่ง

ข้าก็รู้

ว่าควรรักแต่น้องทับทิม

แต่เมื่อเห็นเอ็งใกล้ชิดนางแพร

ใจข้า

ก็ร้อนเหมือนดั่งไฟ

[ดนตรีจบ]

นายกล้า

พูดกับพ่อพัดแบบนี้เหรอ

[ดนตรีซึ้ง]

ฉันว่าไม่ใช่หรอก

นายกล้าก็แค่อยากช่วยกันฉันให้ออกไปจากพ่อพัด

ก็แค่นั้นแหละ

ไม่หรอก

ผู้ชายด้วยกัน

ข้าว่าข้าดูออกว่าจริงแท้

ข้าไม่อาจเก็บเรื่องนี้เป็นความลับได้

ข้าคิดว่า

หากแม่แพรไม่รู้เรื่องนี้

คงเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย

แม่แพร

หากชาติหน้ามีจริง

หวังว่าแม่แพรจะชายตามองข้าบ้างนะ

ฉันขอบคุณพ่อพัดมากเลยนะ

[ดนตรีจบ]

มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ

นายน่ะต้องรักกับคุณทับทิมสิ ฉันถึงจะได้กลับบ้าน

แล้วนี่มันอะไรล่ะ

ถ้านายไม่สมหวังในความรัก

แล้วฉันจะกลับบ้านได้ยังไง

นางแพร

เอ็งอยู่ที่นี่กับข้าได้หรือไม่

- [เพลง “เธอ”] - ♪ เธอคนที่ฉันตามหา ♪

♪ ที่รอมาแสนนาน กว่าจะพบกัน ♪

♪ คนที่จะจับมือฉัน ♪

♪ ไว้ชั่วกาลนิรันดร์ ♪

♪ ก็คือเธอคนเดียว ♪

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ ที่รอ ♪

♪ มาแสนนาน ♪

♪ เธอคนนี้ ♪

♪ เท่านั้น ♪

♪ ทำให้ชีวิตของฉันนั้นมีค่า ♪

♪ และเธอคือรักสุดท้าย ♪

♪ และจะรอจนกว่าฉัน ♪

♪ จะหมดลมหายใจ ♪

[ดนตรีตัด]

♪ หล่าลาลา ล้าลา ♪

♪ หล่าลาลา ล้าลา ล้าลาหล่า ลา ♪

♪ หล่าลาลา ล้าลา ♪

♪ หล่าลาลา ล้าลา ล้าลาหล่า ลา ♪

- [เพลงจบ] - [กล้าเสียงก้อง] นางแพร

[ทับทิม] คุณพ่ออนุญาต ให้ลูกไปเรียนแพทย์ที่เมืองอังกฤษหรือคะ

กระผมไม่อยากเจรจากับคน ที่ทำร้ายหัวจิตหัวใจของกระผม

- [ก่ำฮึบ] - [เอกโอย]

[ชด] มีคำสั่งให้ย้ายนายช่างออกจากบางซื่อทันที

- นี่ถ้านางแพรมันอยู่ - [ดนตรีระทึก]

มันจะแก้ปัญหานี้อย่างไรนะ

- เฮ้ย - [เสียงเบรก]

[หอบ] ขอโทษนะคะคุณ…

[เพลง “คำรัก”]

♪ ฉันเคยเอ่ยคำรัก ♪

♪ เมื่อนานเนิ่นนัก ได้เรียนรู้รักครั้งแรกจากเธอ ♪

♪ เริ่มจากวันนั้น ในวันที่เราพบเจอ ♪

♪ กาลผ่านไปหัวใจล้นเอ่อ ♪

♪ เปี่ยมด้วยรักเธอ จึงบอกออกไป ♪

♪ เพราะรักจึงย้ำว่ารัก ♪

♪ เพราะรักจึงพร่ำบอกไป ♪

♪ นับร้อยพันครั้ง เธอฟังอยู่ไหม เธอหน่ายหรือยัง ♪

♪ เพราะรักมันท่วมมันท้น ♪

♪ ย้ำซ้ำได้จนเป็นหมื่นล้านครั้ง ♪

♪ ฉันขอเพียงเธออยู่ฟังนานๆ ♪

♪ ได้ไหม ♪

♪ ฉันจะเอ่ยคำรัก ♪

♪ แด่เธอที่รัก ตราบนานเท่านานถึงวันสิ้นใจ ♪

♪ จะบอกทุกครั้ง หากตัวฉันยังพูดได้ ♪

♪ คำที่มันสำคัญยิ่งใหญ่ ♪

♪ สุขเต็มหัวใจ ♪

♪ เมื่อบอกรักเธอ ♪

[เพลงจบ]