Original subtitles

[ดนตรีระทึก]

ถ้าฉันหาข้าวให้คุณได้หนึ่งพันตัน

[แพร] คุณสนใจไหมคะ

[กล้า] ใครที่ลงทุนซื้อข้าวสารกับเราคราวนี้

จะได้ส่วนแบ่งผลกำไรเพิ่ม

มากกว่าคราวที่แล้วถึงสองเท่า

[ก้อน] พวกเรา รู้จักพ่อพัด ลูกเจ้าของที่นาเกือบทั้งหมดในแปดริ้ว

[ตุ่น] เอ็งรู้ตัวหรือไม่ พ่อพัดน่ะมองเอ็งด้วยสายตาแปลกๆ

- [ดนตรีชวนลุ้น] - [ลิ้นจี่] มองคล้ายกับว่ามีใจให้

[ลิ้นจี่] ข้าไม่ได้ป่วยหรอก

ข้าท้อง

[ทุกคนร้องตกใจ]

[ชด] ไอ้พวกคนเรือมันคุยกันว่า

พวกอีแพรน่ะได้ข้าวจากแปดริ้วครบพันตัน

- ตามที่ตกลงกับฝรั่งแล้วขอรับ - [ดนตรีจบ]

[คนเฝ้าโกดัง] ทางนี้ขอรับ

[แพรลากเสียง] โอ้

- [ดนตรีปลุกใจ] - [แพรสูดปาก]

[คนเฝ้าโกดัง] นี่ขอรับ โรงเก็บข้าวของพ่อพัด

ต้องการสิ่งใด เรียกใช้กระผมได้ตลอดเวลา

พ่อพัดน่ะสั่งนักสั่งหนาว่าให้ดูแลแม่แพร

อย่าให้ขาดตกบกพร่องขอรับ

[หัวเราะ]

[คนเฝ้าโกดัง] งั้นกระผมขอตัวก่อนขอรับ

ขอบใจนะจ๊ะ

- [ตุ่นกระซิบ] นั่งนี่ นั่งๆ - [แพรถอนหายใจ]

ดีจัง ไม่ไกลบางซื่อมากด้วย

เดี๋ยวพอพวกเรากลับถึงบ้านอะ เรารีบไปบอกหุ้นส่วนเราดีกว่า

ว่าเตรียมตัวรับทรัพย์ได้เลย

- [ดนตรีจบ] - ค้าขายยังไม่ทันสำเร็จเลย

จะรีบประกาศทำไม รอก่อนเถิด

รอทำไมล่ะ

เห็นอยู่ว่าประสบความสำเร็จชัดๆ

รีบประกาศให้หุ้นส่วนเรารับรู้

เขาจะได้มีกำลังใจ และคราวหน้าคราวหลังนะ

เขาก็จะได้มาร่วมลงทุนกับพวกเราอีกไง

[ดนตรีให้ความหวัง]

[แพรถอนหายใจ]

[ภาษาอังกฤษ] ชนแก้ว

- [ตุ่นกับลิ้นจี่หัวเราะ] - [ดนตรีจบ]

[ลิ้นจี่แค่นเสียง]

- [ลิ้นจี่] น้ำเปล่า - [ตุ่นพ่นลมหายใจ]

ข้าดีใจกับพี่เหลือเกินที่พี่สมหวังกับนางลิ้นจี่

ข้ายินดีด้วยนะ

- [หัวเราะ] - [แพร] ยินดีด้วยนะ

หากเราส่งข้าวให้กับฝรั่งได้แบบนี้

[ตุ่น] อีกหน่อย

เอ็งก็จะสมหวังกับคุณทับทิมเหมือนกัน

[ตุ่น] ข้าดีใจด้วยนะที่เอ็งจะได้เป็นเขยคุณพระ

[ดนตรีไทยเศร้า]

- [ถอนหายใจ] - [ลิ้นจี่] นางแพร

เมื่อพี่กล้าแต่งงานกับคุณทับทิมแล้ว จะทำการอันใดต่อหรือ

ยังค้าขายข้าวต่อไปอยู่หรือไม่

ฉันยังไม่ได้คิดเลย

- ถ้าเป็นไปได้ก็อยากกลับบ้าน - [ตุ่นสูดจมูก]

[ตุ่น] ถ้าการกลับบ้านมันยากนัก

เอ็งก็ปักหลักอยู่ที่นี่เสีย

- [เพลง “คำรัก” ] - [ตุ่น] แล้วถ้าพ่อพัดมาขอแต่งงาน

เอ็งก็ตกลงไปเลย

พี่ตุ่น นี่มันเรื่องของนางแพร

- [ลิ้นจี่] อย่าไปยุ่งน่า - [ตุ่น] เอ้า

[ตุ่น] ก็พ่อพัดก็เป็นคนดี ใช่ไหมนางแพร

เอ็งน่ะลองเปิดใจดูบ้าง

- [เดาะลิ้น ถอนหายใจ] - [แพร] อือ

ถ้าฉันกลับบ้านไม่ได้อะ เดี๋ยวลองดู

[ตุ่นแค่นเสียง]

- ถ้าลองดูแล้วพ่อพัดเขาคิดไปไกล - [ดนตรีจบ]

แล้วเอ็งไม่มีใจ

[กล้า] ก็ถือว่าเอ็งไปหลอกเขางั้นหรือ

จ้ะ ใครจะเกิดมามีบุญเหมือนนายล่ะ

ที่เกิดมาแล้วรู้เลยว่ารักใคร

[แพรพ่นลมหายใจ] คุยกับนายแล้วอารมณ์เสีย

หมดอารมณ์ฉลองแล้ว

- ฉันไปนอนก่อนนะ - อ้าว

ข้าพูดแค่นี้ ไยเอ็งต้องอารมณ์เสียด้วย

[ดนตรีไทยเศร้า]

- ข้าก็หมดอารมณ์แล้วเช่นกัน - อ้าว

[ติดอ่าง] ไอ้กล้า

- นางลิ้นจี่ - [ในลำคอ] หือ

นางแพรมันเป็นอะไร ไยต้องมาพูดประชดประชันไอ้กล้ามันด้วย

- [ดนตรีจบ] - เอ็งรู้หรือไม่

ข้าไม่รู้

- [ดนตรีซุกซน] - [ในลำคอ] อือ

หรือว่านางแพรมันจะหึงไอ้กล้ากับคุณทับทิม

- [ตุ่น] เอ็งคิดแบบนั้นไหม - [ดนตรีจบ]

ข้าไม่รู้ พี่นี่ก็ชวนคุยอยู่นั่นแหละ

[กระแอม]

นางลิ้นจี่

- เอ็งรู้อะไรบ้าง บอกข้ามา - [เสียงกลองชวนลุ้น]

อย่าให้ข้าต้อง…

- โอ๊ย นางแพรมันไม่ได้หึงหรอก - [ดนตรีจบ]

มันน่ะปวดใจ เพราะมันน่ะแอบรักพี่กล้า

ฮะ

แอบรักไอ้กล้า

[เพลง “เธอ” ]

♪ เธอคนนี้ที่รอ ♪

♪ มาแสนนาน ♪

♪ เธอคนนี้ที่ฉัน ♪

♪ ตามหา ♪

♪ เธอคนนี้เท่านั้น ♪

♪ ทำให้ชีวิตของฉันนั้นมีค่า ♪

♪ และเธอคือรักสุดท้าย ♪

♪ และจะรอจนกว่าฉัน ♪

♪ จะหมดลมหายใจ ♪

[เพลงจบ]

[เสียงนกร้อง]

[ดนตรีเศร้า]

เอ็งทำอะไรอยู่หรือ

ฉันทำสมุดบัญชีสำหรับรับข้าวจากโรงสี

- เนี่ย เดี๋ยวทำเผื่อพี่ตุ่นกับลิ้นจี่ด้วย - [ดนตรีจบ]

จะได้ดูแลกันคนละโรงสีไปเลย

[ดนตรีไทยบรรเลงช้าๆ]

เออ นายกล้า เมื่อเช้าน่ะ

ฉันเจอพี่แฟงที่ตลาดด้วย

ก็เลยรู้ว่าคุณพระเอี่ยวน่ะท่านป่วย

ฉันน่ะไปเยี่ยมท่านที่โรงหมอมาแล้ว

นายก็ไปเยี่ยมท่านหน่อยสิ จะได้เจอคุณทับทิมด้วย

ไม่ได้เจอนาน นายคงคิดถึงแย่

แต่วันนี้เรามีนัดกับคุณวิลเลียมนี่

[พ่นลมหายใจ] ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวฉันไปเองได้

ถ้าอย่างนั้น ข้าไปหาคุณทับทิมสักครู่

เอ็งรอข้าอยู่ที่นี่แล้วไปพร้อมกัน

ข้าไม่อยากปล่อยให้เอ็งไปลำพัง

[ดนตรีจบ]

อาการคุณพระดีขึ้นแล้วนะครับ

แต่กระผมอยากจะให้รักษาอยู่ที่นี่ก่อน

เพราะว่าเครื่องมือพร้อมกว่าที่เรือน

ขอบใจท่านหมอมากนะที่ช่วยฉัน

- ขอตัวก่อนนะขอรับ - [เอี่ยว] อือ

ได้รู้ว่าท่านฟื้น กระผมก็สบายใจหน่อย

แต่ต้องขอประทานโทษจริงๆ เลยขอรับ

[ก้อน] ที่ไม่ได้อยู่ยามที่ท่านเจ็บป่วย

ไอ้ก้อนเอ๊ย

เอ็งจะอยู่หรือไม่ คนมันจะป่วย

มันก็ป่วยอยู่ดีนั่นแหละ ไม่เกี่ยวกับเอ็งหรอก

[เอี่ยว] ฉันเนี่ยจะห่วงก็แต่แม่ทับทิม

- [ดนตรีซึ้ง] - [เอี่ยวถอนหายใจ]

เหมือนฉันแย่งเอาเวลาชีวิตของลูกเนี่ย

ที่ควรจะมีความสุข

มีคู่ครองเหมือนอย่างคนอื่นเขา

แต่กลับต้องมาดูแล คนเจ็บ คนป่วย คนไข้อย่างฉันแทนเนี่ย

ไยพูดเช่นนั้นล่ะคะ

[ทับทิม] เวลานี้ลูกไม่ห่วงเรื่องใดอีกแล้ว

นอกจากให้คุณพ่อหายเจ็บหายไข้

แล้วเจ้าไม่คิดบ้างหรือยังไง

ว่ายิ่งพ่อเป็นอย่างนี้

พ่อยิ่งหวังอยากให้เจ้าเนี่ย

ได้ลงเอยกับใครสักคนน่ะฮะ ทับทิม

- กล้า - พี่กล้า

เขาว่ากันว่าเขากวางบด

จะช่วยฟื้นกำลังให้หายป่วยเร็วขึ้น

หายไวๆ นะขอรับ

- ขอบใจนะ อือ - [ดนตรีจบ]

ไม่ได้เจอกันหลายวัน คงจะมีเรื่องราวมากมายที่อยากจะ

[เอี่ยว] คุยกับแม่ทับทิมนะ ไป

ไปคุยกันตามสบายเถอะ

ไม่ต้องห่วงทางนี้นะ

- เจ้าก้อนคอยดูแลพ่ออยู่แล้ว - ขอรับ

เอ้า ไม่ต้องห่วงหรอก เชิญเลย

[ดนตรีซึ้ง]

ดีใจด้วยนะจ๊ะพี่กล้าที่งานสำเร็จ

งานนี้ต้องยกความดีความชอบให้ลุงก้อนเลยจ้ะ

ลุงก้อนเล่าว่า

มีเศรษฐีหนุ่มฉะเชิงเทรามาชอบพอแม่แพรหรือ

[ถอนหายใจ] จ้ะ

เห็นลุงก้อนว่าพ่อพัดเป็นคนดีที่เพียบพร้อม

แม่แพรก็ไม่มีใคร

[ทับทิม] หากทั้งสองรักใคร่กันจริงก็คงดี

- แม่แพรจะได้มีเพื่อนคู่คิด - [ดนตรีจบ]

[ถอนหายใจ] พี่ขอตัวก่อนนะ

มีธุระที่พระนครกับนางแพรมัน

ไว้ที่จะมาเยี่ยมน้องกับคุณพระอีกครา

[ดนตรีเศร้า]

[แพรถอนหายใจ] คุณวิลเลียมต้องปลื้มแน่ๆ ที่เราหาข้าวได้เร็วขนาดนี้

แล้วเขาก็ต้องสั่งล็อตต่อไปชัวร์

[ดนตรีชวนลุ้น]

พวกเอ็งคงมาเจรจากับคุณวิลเลียม

[ติดอ่าง] รู้ได้ไงอะว่าฉันค้าข้าวให้คุณวิลเลียม

ขอให้พวกเอ็งโชคดีนะ

ข้าล่ะสังหรณ์ใจชอบกล

[แพร] คุณวิลเลียมคะ

- [แพร] เมื่อกี้แพรเจอ… - [วิลเลียม] คุณแพร

- [วิลเลียมถอนหายใจ] ฉัน… - [ดนตรีจบ]

ขอโทษ

ฉันไม่มีทางเลือก

เกิดอะไรขึ้นหรือคะ

- [ดนตรีระทึก] - [ถอนหายใจ]

ไม้อ้อมค้อมนะ

กระผมและคุณพ่อ

ต้องการให้คุณวิลเลียมยกเลิกสัญญากับพวกนั้น

ไม่ได้นะขอรับ

ผมเจรจาตกลงกันเป็นมั่นเหมาะ

[วิลเลียม] จู่ๆ จะให้ยกเลิกเสีย

เท่ากับผิดคำพูด

บริษัทกระผมจะหมดความน่าเชื่อถือนะขอรับ

[หัวเราะในลำคอ]

คุณวิลเลียม

พูดภาษาเราได้ดี

อ่านได้หรือเปล่า

ลองดู

[ก่ำ] นี่คือรายชื่อของ นายอากรแล้วก็พรรคพวกของฉัน

[ดนตรีระทึก]

ลองตรองดูนะ

ระหว่างความน่าเชื่อถือของบริษัท

กับบริษัทต้องปิด

สิ่งไหนสำคัญกว่ากัน

นี่เล่นกันถึงขนาดนี้เลยเหรอ

ไอ้พ่อลูกสารเลว

- [ดนตรีจบ] - [ตุ่น] มาทางนี้เลยจ้ะพี่จ๋า

เอาไปไว้ตรงนู้นเลยนะจ๊ะ

เอ้า ระวังนะจ๊ะ

- อ้าว นางแพร พี่กล้า ข้าวเริ่มทยอยมาส่งแล้ว - [ดนตรีชวนลุ้น]

นี่พ่อพัดให้คนมาส่งข้าวแล้วเหรอ

[คนเฝ้าโกดัง] แม่แพร

จากพ่อพัดขอรับ

ขอบใจจ้ะ

[หัวเราะ] มีจดหมายรักเสียด้วย

[ลิ้นจี่แค่นเสียง] พี่นี่

[ดนตรีจบ]

[เสียงพัด] ถึงแม่แพร

ข้าวที่ส่งมาครานี้เป็นของโรงสีเจ็กนั้ม

ในส่วนที่เหลือ

ข้าจะเร่งจากโรงสีอื่นๆ ให้ทยอยส่งไป

หวังว่าแม่แพรจะสบายดี

มีเวลาเมื่อไหร่ข้าจะรีบไปพบ

คิดถึงแม่แพรทุกเช้าค่ำ พัด

- [ดนตรีชวนลุ้น] - [เดาะลิ้น]

ข้าวมาส่งแล้ว แต่ยังไม่มีคนซื้อ

เอาไงดีอะ

เป็นอะไรหรือ

คือ…

- อีหัวทอง ออกมาเดี๋ยวนี้ ออกมา - [ดนตรีระทึก]

[ชาวบ้านตะโกน] ออกมาๆ ออกมาๆ

[ชาวบ้านชาย 1] พวกข้ารู้แล้วนะ ว่าพวกเอ็งตั้งใจหลอกพวกข้า

เอ็งได้เงินจากฝรั่งมาแล้ว เอาเงินข้าคืนมา

เดี๋ยว

ฉันน่ะยังไม่ได้เงินจากฝรั่งจริงๆ

ข้าวยังอยู่ที่โรงเก็บข้าวอยู่เลย

พวกข้ายังไม่ได้เงินจริงๆ นะจ๊ะ

[ชาวบ้านชาย 2] ยังไม่เลิกโกหกอีกหรือ กูไม่ยอมให้พวกมึงโกงกูหรอกเว้ย

- [ชาวบ้านโวยวาย] - [ชาวบ้านชาย 3] เออ ใช่เว้ย

[ชาวบ้านตะโกนโวยวาย]

- [ชาวบ้านชาย 3] เอาเงินข้าคืนมา - [ชาวบ้านโวยวาย]

- [ลิ้นจี่กรี๊ด] - [เสียงโวยวาย]

อีนางหัวทองน่ะมันได้เงินจากฝรั่งมาแล้ว

แต่มันมาโกหกพวกเอ็งว่ายังไม่ได้เงิน

พวกมันน่ะตั้งใจหลอกพวกเอ็งเว้ย

แล้วตอนนี้พวกมันน่ะซื้อเรือ เพื่อที่จะขนเงินไปอยู่ที่อื่นแล้ว

เสียแรงไว้ใจ หักหลังกันได้

[แค่นเสียง]

- [ชาวบ้านชาย 2] เอาเงินข้าคืนมา - [ตุ่น] หยุด

- คือฉันไม่ได้โกง - [เสียงโวยวาย]

- [ลิ้นจี่กรี๊ด โอย] - [แพร] พี่

หยุด อย่าทำนางลิ้นจี่ นางลิ้นจี่มันท้องอยู่

[เสียงชาวบ้านโวยวาย]

- [แพร] ฉันไม่ได้โกง - [ชาวบ้านชาย 2] เอาคืนมา

- [กล้า] หยุด - [ดนตรีจบ]

[ดนตรียะเยือก]

[ชาวบ้านฮือฮา]

- [ชาวบ้านหญิง 1] เฮ้ยเลือด เฮ้ย - [ชาวบ้านชาย 2] เลือด

ข้าขอสาบานด้วยเลือดของข้า

ถ้านางแพรไม่นำเงินมาคืนภายในสามวัน

พวกเอ็งมาเอาชีวิตข้าไปได้เลย

นายกล้า

ข้าจะรับผิดชอบทุกอย่างแทนนางแพรเอง

[ดนตรีปลุกใจ]

ไอ้กล้า

[ดนตรีจบ]

[หมอบุญลือ] ไม่เจ็บแล้วนะ

โชคดีที่ไม่กระทบกระเทือนอะไรมาก

แต่ท้องอ่อนๆ ก็ต้องระวัง

เดี๋ยวหมอจะจัดยาบำรุงให้ ไม่ต้องห่วงนะ

[แผ่ว] ขอบคุณค่ะ

ปลอดภัยแล้วนะลูก

[ดนตรีซึ้ง]

กล้ากับแม่แพรเป็นอย่างไรบ้าง

นางแพรไม่เป็นไรมาก

ไอ้กล้าบาดเจ็บนิดหน่อยตอนที่มันกรีดเลือดสาบาน

บอกชาวบ้านว่าจะเอาเงินมาคืนภายในสามวันจ้ะ

สามวันจะเป็นไปได้อย่างไร

หากไอ้กล้าไปพูดเยี่ยงนั้น ชาวบ้านก็คงรุมทำร้ายนางแพร

[ตุ่น] ไอ้กล้าก็เลยต้องพูด เพื่อปกป้องนางแพรก่อนขอรับ

แล้วพี่กล้าเป็นอย่างไรบ้าง

นางแพรทำแผลให้ ไม่เป็นไรแล้วขอรับ

เห็นลุงก้อนว่าพ่อพัฒน์เป็นคนดีที่เพียบพร้อม

[ทับทิม] แม่แพรก็ไม่มีใคร

หากทั้งสองรักใคร่กันจริงก็คงดีนะ

แม่แพรจะได้มีเพื่อนคู่คิด

พี่ขอตัวก่อนนะ มีธุระที่พระนครกับนางแพรมัน

[ดนตรียะเยือก]

[ดนตรีจบ]

[เสียงนกร้อง]

พวกชาวบ้านรุมทึ้งมันเหมือนที่ข้าหวังไว้หรือไม่

เป็นจริงอย่างท่านคุณพระว่าเลยเจ้าค่ะ

[ดนตรีชวนลุ้น]

แต่ว่าไอ้กล้ามันหัวไว กรีดเลือด สาบานว่าจะเอาเงินมาคืนภายในสามวัน

พวกมันเลยยังไม่ทันเจ็บตัวเจ้าค่ะ

[หัวเราะในลำคอ]

มันจะหาเงินจากไหนมาทัน

เป็นไปไม่ได้

แต่ก็ไม่แน่นะ

ถ้ามันยังคงมีกำลังวังชาพอ

ยังมีอีกเรื่องเจ้าค่ะ อีนางลิ้นจี่ท้องกับไอ้ตุ่นเจ้าค่ะ

อุ๊ย มันหวงลูกมากเลยนะเจ้าคะ

นางลิ้นจี่โดนผลักล้ม

อุ๊ย ไอ้ตุ่นมันวิ่งแจ้นพาไปโรงหมอเลยเจ้าค่ะ

เดี๋ยว

นางลิ้นจี่มันท้องงั้นหรือ

[ช้อย] เจ้าค่ะ

[ดนตรีจบ]

ข้าไม่รู้ว่าไอ้พวกที่ มันเที่ยวโพนทะนาหาว่าเอ็งโกง

[กล้า] มันจะใส่ร้ายเอ็งไปถึงไหน

ข้าว่าเอ็งอยู่ที่นี่ก่อนเถิด น่าจะปลอดภัย

เฮ้ย นายกล้า แล้วนายจะไปไหนอะ

ข้าก็จะไปหาคนมาซื้อข้าวของพวกเราไง

นายบอกว่าถ้าฉันออกไปแล้วจะอันตราย

แล้วถ้านายออกไปอะ จะไม่อันตรายหรือไง

ข้าไม่เป็นไรหรอกน่า เชื่อข้าเถิด

แล้วนายจะไปหาใคร

ที่เขาจะรับซื้อข้าวเราได้มากขนาดนี้

[ดนตรีเศร้า]

[ในลำคอ] หือ

ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน

แต่ข้าจะหาให้ได้

นี่เป็นสัญญาซื้อขายข้าวขอรับ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[กล้า] รับรองโดยนายฝรั่งเลยนะ

เชื่อถือได้แน่นอนจ้ะ

[พ่อค้าจีน] ไม่เอาอะ ไปที่อื่นไป

[ถอนหายใจ]

[เอฟเฟกต์สะพรึง]

พวกพี่มารอทวงเงินหรือ

ข้าบอกแล้วไงว่าขอเวลาสามวัน

- [ชาวบ้านชาย 4 ฮึบ] - เอ๊ย

- [ชาวบ้านชาย 5] สามวันเหรอ - [กล้าโอย]

- [ดนตรีระทึก] - [กล้าโอดโอย]

- [ชาวบ้านฟึดฟัด] - [กล้าโอดโอย]

- [เสียงฟ้าร้อง] - [ดนตรีจบ]

[แพรถอนหายใจ] ไปไหนของเขาเนี่ย

ทำไมยังไม่กลับมาสักทีอะ

มือถือก็ใช้ไม่ได้อีก

นี่ถ้าใช้ได้นะ คงไม่ลำบากขนาดนี้

[แพรถอนหายใจ]

[กล้าเสียงโอดโอย] นางแพร

[ดนตรีสะพรึง]

นายกล้า

- [กล้าโอย] - [แพร] นายกล้า เฮ้ย

- [แพร] เฮ้ย นายเป็นไรอะ - [ดนตรีเศร้า]

[แพร] นายโดนไรมา

ชาวบ้านเหรอ

นายกล้า ไข้กินแล้วเนี่ย

มานี่ [หอบ] ค่อยๆ ลุกนะ

- [กล้าโอย] - [แพรหอบ]

[แพร] ค่อยๆ ลุก [ฮึบ]

[กล้าโอย สูดปาก ถอนหายใจ]

- [แพร] นี่ นายกล้า นายอุ่นขึ้นบ้างไหม - [กล้าสั่นคราง]

[เสียงสั่น] ข้าขอโทษนะ

ข้าหาคนมาซื้อข้าวไม่ได้เลย

นายบ้าปะเนี่ย เลิกพูดเรื่องข้าวสักที

[แพร] แล้วถ้าเกิดว่านายตายน่ะ

นายจะไปแต่งงานกับคุณทับทิมเขาได้ยังไง

ข้าไม่ได้อยากขายข้าว

เพื่อคุณทับทิม

แต่ถ้าไม่มีใครมาซื้อข้าว

เราจะไม่มีเงินไปจ่ายชาวบ้าน

แล้วพวกมันน่ะ เอาเอ็งตายแน่

แล้วข้า

จะไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรเอ็งเป็นอันเด็ดขาด

- [ดนตรีซึ้ง] - [กล้าหายใจหอบ]

นี่มันอะไรกันเนี่ย

นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกันน่ะ

เจ้าพ่อ

ทำไมเจ้าพ่อต้องส่งหนูมาเจออะไรแบบนี้ด้วย

หนูไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้ขนาดนั้นเลยเหรอ

ถึงได้ส่งหนูมาเจออะไรแบบนี้

ที่หนูไปขอพรเจ้าพ่อ

หนูก็แค่ขอให้เจอความรักดีๆ

[แพรเสียงสั่น] แล้วนี่อะไร

อะไรเนี่ย

ไอ้เนี่ย ถ้าให้มาแล้วไม่มีประโยชน์อะ

ก็ไม่ต้องให้

[แพรตะโกน] ออกไป

นางแพร

[กล้าโอย]

[แพรพ่นลมหายใจ]

นี่ถ้าเอ็งกลับไปไม่ได้จริงๆ

เอ็งอยากจะอยู่ที่นี่กับข้าหรือไม่

[ดนตรีซึ้ง]

จริงหรือไม่

- ที่เอ็งชอบ… - [แพร] เฮ้ย [หอบ]

มือถือ

- [กล้า] นางแพร - [ดนตรีชวนลุ้น]

[แพร] มือถือ

ติดแล้ว นายกล้า มือถือติดแล้ว [หัวเราะ]

[เสียงเคาะประตู]

- ใครอะ - [ดนตรีปลุกใจ]

[เสียงเขย่าประตู]

- [เอฟเฟกต์ตกตะลึง] - [ดนตรีจบ]

ถึงเวลาที่พวกเอ็งต้องเลือกแล้วว่าจะปกป้องใคร

อีนางหัวทอง

[ชด] ไอ้กล้า

หรือลูกของพวกเอ็ง

[ดนตรีลุ้นระทึก]

- [แพรหอบ] นายกล้า - [กล้า] นางแพร

นายกล้า มือถือติดแล้วๆ

- [ดนตรีจบ] - [แพรหอบ]

[แพรหอบ]

เมื่อกี้นายถามอะไรฉันนะ

[ดนตรีเศร้า]

[แพรคราง]

ถ้าไอ้ของวิเศษของเอ็งเนี่ยมันใช้งานได้แล้ว

แบบนี้เอ็งก็กลับยุคของเอ็งได้แล้วน่ะสิ

อือ ถ้านายสมหวังกับคุณทับทิมน่ะ

ฉันก็จะได้กลับไปใช้ชีวิตเดิมๆ ของฉัน

เดี๋ยวฉันลองหาดีกว่า

ว่าจะให้ใครมาช่วย ซื้อข้าวของเราแทนคุณวิลเลียม

[เพลง “คำรัก” ]

[เสียงนกร้อง]

- เจ้าสัวเหลียง คนจีนหรือเอ็ง - [ดนตรีจบ]

ชื่อขนาดนี้ โปรตุเกสมั้ง

เขาอะเป็นพ่อค้าจีนเบอร์ใหญ่

เรื่องการค้าข้าว

แล้วเอ็งรู้ได้อย่างไร

[ดนตรีสนุกสนาน]

ฉันรู้แล้วกันน่า

แล้ววันนี้ฉันจะหาทางไปหาเขาให้ได้

กล้า ไป

ถ้าเจ้าสัวมาซื้อข้าวก็ดี

เราจะได้มีเงินไปคืนชาวบ้านที่กู้เขามา

ให้มันหมดเรื่องไปเสียที

ลำพังตัวข้าไม่กระไรนักหรอก

แต่นี่มันมีลูกในท้อง

ถ้าพี่ชดมันมาขู่ถามความอีก เราจะทำกันอย่างไรดีพี่

เราก็แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นบ้าง

แล้วก็หาเรื่องไปปดมัน

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ดนตรีระทึก]

นี่ห้องทำงานของเจ้าสัวเหลียงหรือเปล่าคะ

ใช่ พวกลื้อเป็นใคร ต้องการอะไร

อ๋อ ฉันชื่อแพร ส่วนนี่นายกล้า

- [ดนตรีจบ] - เราสองคนจะมาขอพบเจ้าสัวเหลียงน่ะค่ะ

อือ

ท่าเจ้าสัวท่านงานยุ่ง ไม่ว่างให้ใครเข้าพบหรอก

ลื้อไปได้แล้ว ไปๆ ไปๆ

[ดนตรีซุกซน]

- [กล้ากระซิบ] ไปเถอะ - [แพรพึมพำ เดาะลิ้น]

อาเฮียคะ อาเฮียสุดหล่อ

อาเฮียลองไปแกล้งๆ ถามท่านเจ้าสัวได้ไหมคะ

[แพร] ไปบอกเขาว่าพวกเราเนี่ย มีข้าวจากแปดริ้วมาเสนอขาย

เพื่อท่านเจ้าสัวอาจจะ เกิดสนใจขึ้นมาอะไรอย่างงี้ค่ะ

- [ถอนหายใจ] - [ดนตรีจบ]

อั๊วจะบอกอะไรให้นะ

ท่านเจ้าสัวจะเจรจาค้าขายกับคนคุ้นเคยเท่านั้น

พวกลื้ออยู่ก็เกะกะ ไปๆ ออกไป

ถ้าไม่ไป อั๊วจะเอาคนงานมาไล่ลื้อนะ

[เชง] ไป

- [เชง] ไปสิวะ - ค่ะ

- [ถอนหายใจ] - [เสียงกลองชวนลุ้น]

[แค่นเสียง]

นี่ฉันนะแค่ขอคุยด้วยแป๊บเดียว นี่ไล่อย่างกับหมูอย่างกับหมา

โอ้โฮ พูดจาแย่มากเลยอาแปะคนนั้นน่ะ

นางแพร เดี๋ยวก่อน

[เสียงชาวบ้านโวยวาย]

[ชาวบ้านชาย 1] ตอนมาขอเงิน บอกมีสัญญาขายข้าวกับฝรั่ง

ตอนนี้มาบอกว่าโดนฝรั่งโกง

- ใครกันแน่วะที่โกงน่ะ - [ชาวบ้านโวยวาย]

[ชาวบ้านตะโกนโวยวาย]

- [ดนตรีชวนลุ้น] - ใครโกงกันแน่วะ

- [ชาวบ้านชาย 1] ใครกันแน่วะที่โกง - ใจเย็นๆ ก่อนนะจ๊ะ

ใจเย็นก่อนจ้ะ ตอนนี้พวกข้ากำลังเร่งหาเงินทุกทาง

หากหาเงินมาได้จะรีบเอามาคืนทุกคนนะจ๊ะ

อย่าเพิ่งใจร้อนกันนะจ๊ะ นะ

จริงจ้ะ พวกเราไม่ได้โกงจริงๆ นะจ๊ะ

[แค่นเสียง] อีแพร อีนางตัวดี

มันโกงเงินแล้วหนีไปแล้วใช่ไหม

[ชาวบ้านโวยวาย]

[อึกอัก] ไม่ได้หนีนะจ๊ะ ไม่ได้หนีจ้ะ

ใจเย็นๆ นะจ๊ะ

ถ้าไม่ได้หนีแล้วมันอยู่ไหนล่ะ

- มันอยู่ไหน - ออกมาคุยกันให้รู้เรื่อง

[ชาวบ้านโวยวาย]

เฮ้ย นางแพร

เอ็งไปหลบก่อนเถิด

- [ชาวบ้านโวยวาย] - [ลิ้นจี่] ใจเย็นๆ

แล้วพี่ตุ่นกับลิ้นจี่ล่ะ

- ไปเถอะน่า - [พัด] ใจเย็นก่อนจ้ะ

- [พัด] ใจเย็นก่อนจ้ะ - ไป

- [ชาวบ้านโวยวาย] - [พัด] ฟังข้าก่อน ฟังข้าก่อนจ้ะๆ

[ลิ้นจี่] อ้าว พี่พัด มาได้ไงเหรอ

ข้าชื่อพัด บ้านข้าอยู่แปดริ้ว

- [ดนตรีลุ้นระทึก] - ข้าทำการค้าขายกับแม่แพรและพ่อกล้าจ้ะ

นี่แปลว่าพวกเอ็งรวมหัวกันโกงพวกข้างั้นหรือ

[ชาวบ้านโวยวาย]

ไม่ใช่อย่างนั้นจ้ะ

ข้าเนี่ยได้ยินมาว่าแม่แพรหยิบยืมเงินพวกท่านไป

แล้วยังหามาคืนไม่ได้ตามกำหนด ข้าเข้าใจถูกหรือไม่จ๊ะ

เออ มันก็หลอกคนไปทั่วแหละ

ไม่ได้หลอกหรอกจ้ะ การทำค้าขายมันก็มีติดขัดกันบ้าง

แต่เอาอย่างนี้นะจ๊ะ

เงินในส่วนของพวกท่านที่พวกท่านนำมาลงทุน

ข้าขอเป็นคนคืนให้แทนก่อนจะได้หรือไม่จ๊ะ

ฮะ

พี่ตุ่น จดบัญชีไว้ใช่ไหมจ๊ะว่าของใครเท่าไรบ้าง

- จดแล้วจ้ะ - ไปเอามาเลยจ้ะ

จ้ะ

เอ้า ใครอยากได้เงินคืนมาต่อแถวกันเลยจ้ะ

[ชาวบ้านจอแจ]

[ดนตรีปลุกใจ]

[แพรเดาะลิ้น]

[ชาวบ้านชาย 2] ส่วนฉันสองใบจ้ะ

โคตรหล่อ

[แพร] อือ กินน้ำก่อน

[แพรถอนหายใจ]

ฉันนะเกรงใจพ่อพัดจะแย่

ค่าข้าวที่แปดริ้วที่พ่อพัดออกให้ก่อนน่ะ

ฉันยังไม่ทันได้คืนเลย

นี่มาจ่ายเงินคืนชาวบ้านให้ฉันอีก

หากยังไม่จ่ายเงินชาวบ้าน ก็จะถูกตามทวงไม่เลิกราสิ

เงินทองตั้งมากมาย

เดี๋ยวจะเป็นบุญคุณกันยกใหญ่กระมัง

[กระแอม]

เป็นไรไปเล่า พวกเอ็งเป็นเพื่อนข้า

เมื่อพวกเอ็งเดือดร้อน ข้าก็ย่อมต้องช่วยเหลือ

ข้าเชื่อว่าเมื่อข้าเดือดร้อน

พวกเอ็งก็ย่อมต้องช่วยเหลือข้าเช่นกัน

[แพรในลำคอ] หือ

หล่อ ใจดี สปอร์ต ฉะเชิงเทรา

- เอ็งว่ากระไรนะ - เอ็งว่ากระไรนะ

[เอฟเฟกต์ตลก]

แล้วพ่อพัดมาถึงนี่ มีธุระอะไรหรือเปล่า

[ดนตรีซึ้ง]

ไม่มีไรหรอก ข้ามาธุระแถบบางซื่อพอดี

เลยแวะมาเยี่ยมพวกเอ็ง

[แพรในลำคอ] อ๋อ

[หัวเราะเบาๆ]

อยากขอให้คุณพระยกเลิกข้อตกลงหรือเจ้าคะ

[ทับทิมจุปาก] พี่แฟง

อย่าพูดเสียงดังสิ

แต่ตอนนี้คุณพระท่านไม่สบายอยู่นะเจ้าคะ

อย่าเพิ่งเอาเรื่องหนักใจมากวนใจท่าน

รอให้ท่านหายดีก่อนแล้วค่อยเจรจากัน

จะเหมาะควรกว่านะเจ้าคะ

[เสียงไฟตัด เสียงไฟช็อต]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[อึกอัก] เอ่อ…

น่ากลัวโรงไฟฟ้าของ

ท่านขุนเอกเนี่ยจะมีปัญหานะขอรับ

[ก้อน] ได้ยินมาว่า ลูกค้าเนี่ยบ่นกันขรมเลยนะขอรับ

[ดนตรีจบ]

อย่าหาว่าผมสอนเลยนะขอรับ

- แม้อยากได้เงินจากกระเป๋าลูกค้า - [ดนตรีระทึก]

ย่อมต้องดูแลอย่างดีที่สุด

หาใช่ปล่อยให้เกิดปัญหาเช่นนี้ไม่

ท่านขุนเก็บเงินเสียแพง แต่ไฟฟ้าดันมาติดๆ ดับๆ

ไม่เคยใช้ได้ตลอดรอดฝั่งสักคืนวัน

นี่เท่ากับอิฉันเอาเงิน มาทิ้งไปเสียเปล่าๆ เลยนะคะ

ขอเวลาให้ฉันได้จัดการ ซ่อมบำรุงโรงไฟฟ้าให้กลับมาใช้ได้

อีกสักพักเถอะ

ไม่ต้องซ่อมแล้วขอรับ

เพียงท่านขุนคืนเงินมา เท่านั้นเป็นอันจบ

[เอกอึกอัก]

ช่วยเห็นใจฉันด้วยเถิด

ถึงขั้นจะต้องคืนเงินกันเชียวหรือ

ใช่ ฉันไม่ต้องการใช้ไฟฟ้าแล้ว

ฉันต้องการเงินของฉันคืน

[ดนตรีระทึก]

[พ่นลมหายใจ]

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีจบ]

[ถอนหายใจ]

พ่อพัด

- [กล้า] นี่เอ็งยังอยู่อีกหรือ - อ้าว

[กล้า] ข้านึกว่าเอ็งกลับแปดริ้วไปแล้วเสียอีก

ข้ามีธุระติดพันน่ะ ยังต้องค้างอีกหลายคืน

[ถอนหายใจ]

แล้วนี่แม่แพรนั่งหน้าหมองอย่างนี้

มีเรื่องกลุ้มใจอะไรเล่า

- คือฉันน่ะได้ชื่อพ่อค้าจีนรุ่นใหญ่มา - [ดนตรีซุกซน]

พยายามไปเสนอขายข้าวให้เขา แล้วก็ไปหาเขาถึงที่

แต่เขาบอกว่าเขาไม่พบคนนอก

ฉันเนี่ยไม่รู้ว่าจะทำยังไงแล้วเนี่ย

ใครหรือพ่อค้าจีนผู้นั้น

เขาชื่อว่าเจ้าสัวเหลียง

เจ้าสัวเหลียงเชียวหรือ

- [เอฟเฟกต์ตะลึง] - [ดนตรีจบ]

เอ็งพูดเหมือนรู้จักท่านดีนักหนา

[พัด] รู้สิ

ถ้าไม่รู้จักเจ้าสัวเหลียง จะเรียกว่าเป็นคนค้าข้าวได้เยี่ยงไร

เหรอ งั้นแบบนี้

พ่อพัดช่วยพาพวกเราเข้าไปหาเขาหน่อยได้ไหม

พาไปพบเนี่ย

พอจะได้อยู่

แล้วเอ็งทำให้เขายอมซื้อข้าวของเราได้หรือไม่

- เรื่องนั้นไม่รับปาก - [ดนตรีชวนลุ้น]

[พัด] เพราะเจ้าสัวเหลียงเป็นพ่อค้า

ถ้าไม่มีผลประโยชน์ให้เขาเต็มเม็ดเต็มหน่วย

ก็คงทำการค้ากับเขายาก

นี่ ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นเลย

ฉันว่าแค่มีพ่อพัดช่วยนะ ฉันน่ะพอมีทาง

ต่อให้ไม่มีทาง

ฉันก็จะช่วยแม่แพรเต็มที่

[ดนตรีซึ้ง]

ท่านเจ้าสัวมาแล้ว

[เชง] อ้าว นี่พวกลื้อพูดไม่รู้เรื่องหรือไง

ถึงได้กลับมาที่นี่อีก

[ถอนหายใจ]

- อาเชง พวกนี้อีเป็นใครเนี่ย - [ดนตรีจบ]

พวกนี้คือ…

[เอฟเฟกต์ชวนตะลึง]

ฉันไหว้จ้ะท่านเจ้าสัว ฉันพัด จำได้หรือไม่จ๊ะ

- [ดนตรีสนุกสนาน] - [หัวเราะ] อ๋อๆ อั๊วจำได้ อาพัดลูกแม่พิม

[เหลียง] ใช่ไหม ที่แปดริ้ว โอ้โฮ

ไม่เจอตั้งนานแล้ว หน้าตายังดีเหมือนเดิมนะเนี่ย [หัวเราะ]

ว่าแต่ว่านี่ลื้อพาใครมาหาอาเจ็ก

เพื่อนฉันเองจ้ะ ชื่อแม่แพรกับพ่อกล้า

มาจากบางซื่อจ้ะ

อาคนนี้อีชื่อแม่แพรเหรอ

อั๊วเคยได้ยินเรื่องผู้หญิงชื่อแพร

ผมสีทองอยู่บ่อยๆ

[เหลียง] นี่คงจะเป็นลื้อกระมังนะ

จ้ะ [หัวเราะเบาๆ]

[พัด] สองคนนี้เป็นคนดีไว้ใจได้จ้ะ

เขามีเรื่องค้าขายอยากคุยกับอาเจ็กหน่อยจ้ะ

อ๋อ

เอ้า ลื้อมีอะไรจะคุยกับอั๊ว ว่ามา

- คือฉันรู้มาว่าท่านเจ้าสัวเนี่ย - [ดนตรีจบ]

ส่งข้าวขายให้กับสิงคโปร์ ฮ่องกง อังกฤษ แล้วก็อีกหลากหลายประเทศเลย

[แพร] แล้วท่านเจ้าสัวก็กำลังวางแผน

ที่จะตั้งสมาคมจีนค้าข้าวในไทย [หายใจเฮือก]

เอ๊ย ในสยามอยู่ใช่ไหมคะ

เดี๋ยวนะ ไอ้เรื่องตั้งสมาคมเนี่ยเป็นความลับนะ

- [ดนตรีลุ้นระทึก] - รู้กันเฉพาะคนวงใน

[เหลียง] ลื้อไปเอาข่าวมาจากไหนเนี่ย

อาพัด ลื้อบอกอีเหรอ

จะบอกได้ยังไงเล่าอาเจ็ก เรื่องนี้ฉันก็ยังไม่รู้เลย

[ถอนหายใจ เดาะลิ้น]

- นางแพรหัวทองคนนี้ - [ดนตรีจบ]

เป็นคนมีญาณขอรับ

[เอฟเฟกต์ตลก]

มันเที่ยวได้รู้เหตุการณ์ล่วงหน้าไปทั่ว

[เหลียงกลั้วหัวเราะ] นี่ลื้อกำลังจะบอกว่า

อาผู้หญิงคนนี้นี่เป็นเซียนผู้วิเศษอย่างงั้นเหรอ

[หัวเราะ]

แล้วฉันก็รู้มาอีกนะคะ

ว่าท่านเจ้าสัวกำลังขาดแคลนเรือ

ที่จะขนส่งข้าวไปขายให้กับต่างชาติ ใช่ไหมคะ

[ดนตรีระทึก]

[ดนตรีปลุกใจ]

การค้าข้าวสมัยรัชกาลที่ห้า

[หัวเราะเบาๆ] เจ้าสัวเหลียง

นายกล้า เรามีหวังแล้ว

[แพร] ฉันก็เลยพาตัวแทนของ บริษัทสก๊อตติชโอเรียนทัลสตีมชิพ

บริษัทเรือกลไฟของฝรั่งที่เพิ่งเปิดใหม่

มาหาท่านเจ้าสัวถึงที่เลยค่ะ

อั๊วเนี่ยนะ

รู้จักบริษัทเรือในสยามทุกบริษัท

ถ้าหากมันมีไอ้บริษัทอย่างที่ลื้อว่าจริงๆ น่ะ

มีเหรอคนอย่างอั๊วจะไม่รู้จักฮะ

[ตัวแทน] ท่านเจ้าสัวขอรับ

ต้องขออภัยท่านเจ้าสัวด้วยนะขอรับ

คือทางเรายังไม่ทันได้ป่าวประกาศไปทั่ว

แม่แพรเนี่ยก็ติดต่อมาเสียแล้ว

[ตัวแทน] ก็ไม่รู้ว่าไปทราบข่าวมาจากที่ใดขอรับ

นี่ นางแพร

ที่เอ็งรู้เหตุการณ์เหล่านี้

เป็นเพราะไอ้ของวิเศษนั่นของเอ็งใช่หรือไม่

[เอฟเฟกต์เสียงปิ๊ง]

[ดนตรีปลุกใจ]

[เพื่อนเอก] ร้อยวันพันปี ไม่เคยเห็นเอ็งกลุ้มใจกับใครเขา

โรงไฟฟ้าข้ามันทำพิษ

จ่ายไฟติดๆ ดับๆ

- นี่ลูกค้าก็ร้องทุกข์กันให้วุ่น - อ้าว

แล้วไยเอ็งไม่จัดการซ่อมเสียเล่า

ใจข้าใช่ไม่อยาก

หากแต่ช่างฝรั่ง ที่มาติดตั้งระบบเดินเครื่องไฟฟ้าให้

มันหนีกลับบ้านเมืองมันไปเสียแล้ว

[ถอนหายใจ] ทีนี้ข้าก็จนใจ

[เอก] ไม่รู้จะทำอย่างไรดี

[ถอนหายใจ]

[เพื่อนเอกแค่นเสียง]

ชาวสยาม ถ้าจักหา คนที่รู้เรื่องไฟฟ้าก็คงหาได้ยาก

ถ้าเป็นคนที่พอจะรู้เรื่องบ้าง

เห็นทีต้องเป็นวิศวกร

ข้าได้ยินมาว่ามีคนหนึ่ง มาจากอังกฤษ มาอาศัยอยู่แถบนี้

[ดนตรีชวนลุ้น]

เอ็งหมายถึงใครหรือ

นายช่างพอลไง

[ดนตรีระทึก]

[เพื่อนเอก] แม้นตัวนายช่างเองจะซ่อมไม่ได้

แต่ก็คงจะแนะนำคนที่พอซ่อมได้เป็นแน่

นายช่างพอล

- [ดนตรียะเยือก] - [ทับทิม] พี่กล้าให้สร้อยแบบเดียวกับที่ให้ฉัน

[ทับทิม] ให้แม่แพรเช่นกัน

ข้ามีเรื่องอยากถามเอ็ง

เอ็งมีใจรักชอบแม่แพรอยู่ใช่หรือไม่

[พัด] ข้าไม่อาจเก็บเรื่องนี้เป็นความลับได้

[เอี่ยว] มาถึงที่นี่กัน

พร้อมหน้าพร้อมตาทุกคนก็ดีแล้ว

ฉันมีเรื่องจะเจรจากับคุณพระ

[เพลง “คำรัก”]

♪ ฉันเคยเอ่ยคำรัก ♪

♪ เมื่อนานเนิ่นนัก ได้เรียนรู้รักครั้งแรกจากเธอ ♪

♪ เริ่มจากวันนั้น ในวันที่เราพบเจอ ♪

♪ กาลผ่านไปหัวใจล้นเอ่อ ♪

♪ เปี่ยมด้วยรักเธอ จึงบอกออกไป ♪

♪ เพราะรักจึงย้ำว่ารัก ♪

♪ เพราะรักจึงพร่ำบอกไป ♪

♪ นับร้อยพันครั้ง เธอฟังอยู่ไหม ♪

♪ เธอหน่ายหรือยัง ♪

♪ เพราะรักมันท่วมมันท้น ♪

♪ ย้ำซ้ำได้จนเป็นหมื่นล้านครั้ง ♪

♪ ฉันขอเพียงเธออยู่ฟังนานๆ ได้ไหม ♪

♪ ฉันจะเอ่ยคำรัก ♪

♪ แด่เธอที่รัก ตราบนานเท่านานถึงวันสิ้นใจ ♪

♪ จะบอกทุกครั้ง หากตัวฉันยังพูดได้ ♪

♪ คำที่มันสำคัญยิ่งใหญ่ ♪

♪ สุขเต็มหัวใจ ♪

♪ เมื่อบอกรักเธอ ♪

[เพลงจบ]