Original subtitles

STRAKS MEER

Dan nu...

6 MEI 1981

...een comedian die z'n debuut maakt in The Tonight Show.

Hij komt uit New York City.

Hij heeft in clubs gewerkt in New York en Los Angeles.

Applaus voor Jerry Seinfeld.

In de jaren 70 had je in New York twee zalen waar nieuwe comedians optraden.

Een stand-up comedian was iets nieuws.

Ze traden op als voorprogramma voor een band...

...en het was mijn grote droom om dat te zijn.

Het was het enige wat ik wilde.

Ik zat op dit richeltje toen ik besloot de sprong te wagen.

Dit is die plek.

EEN NETFLIX ORIGINAL-COMEDYSPECIAL

FORD TEGEN STAD: VAL DOOD

LAAT NEW YORK NIET FAILLIET GAAN

GESTICHT IN 1976

Zijn jullie klaar voor de show?

Ja? Oké, mooi. Geweldig.

Hij is hier begonnen als een van de vaste mensen...

...in de zomer van 1976.

Geef hem een hartelijk applaus: Jerry Seinfeld.

Ongelooflijk.

Dank je wel.

Heel erg bedankt.

Dank je. Fijn om hier te zijn.

Ongelooflijk dat ik hier weer sta.

Dit is echt geweldig.

Wat vinden jullie van het jasje?

Dit is m'n favoriete jasje.

Het is een bijzondere avond, daarom draag ik dit jasje...

...want ik sta weer in de Comic Strip...

...waar m'n carrière begonnen is...

...hier op dit podium.

Ik ga je het hele verhaal vertellen, hoe het gegaan is.

Ik woonde in Massapequa.

Ik ben geboren in Brooklyn.

Dat is mijn borough.

M'n ouders verhuisden naar Massapequa, wat indiaans is...

...voor 'bij het winkelcentrum.'

Zelfs de native Americans voelden het al aan:

'Als de Joden en Italianen hier komen...

...gaat de detailhandel enorm aanslaan.

Weg met die teepees, die mensen moeten parkeren.

Dus verhuisden we van de stad naar 'op Long Island.'

Je woont niet in Long Island, maar op Long Island.

Als je in het centrum woont, zeg je: 'We wonen in het centrum.'

Je woont niet er niet op.

Maar als je er weggaat, je bent er nu...

...maar als je er weggaat, ben je op het eiland.

Long Island is niet zo'n plek.

Je kunt er niet in. Er is niets...

Er is niets om in te stappen. Je blijft er gewoon op.

M'n ouders zeiden: 'We gaan naar het centrum, dus maak je gereed.

We gaan erin.

We stappen op de trein.'

Je stapt niet in de trein.

Je stapt op de trein, hoewel je nooit iemand op een trein ziet.

Je ziet nooit iemand boven op een trein.

Maar zo zeg je dat. Als je hier wilt wonen, moet je zo praten.

We stappen op de trein. Waarom stap je op de trein?

Waarom?

Zodat je uit kunt stappen.

'Uitstappen, hier moeten we eruit.

We moeten de taxi in.'

Je stapt niet op een taxi.

Je stapt op een trein, niet op een taxi.

Je stapt in de taxi.

Waarom stap je in een taxi?

Zodat je uit kunt stappen.

Je moet uit de...

'We zijn er, stap uit. We zijn er.

Wat zit je daar nou? Ga die taxi uit.'

'Oké Jerry, en Uber dan?

Wat doe je met Uber? Dat is nieuw.'

Stap je in? Nee.

Erop? Nee.

Uit? Nee.

Wat doe je met Uber?

Je pakt hem.

Je neemt hem. -Je neemt hem. Je neemt een Uber.

Want er komt geen geld aan te pas.

Het is gratis of zo. Ik weet niet hoe het werkt.

Betaal je ervoor?

Je krijgt het bij je telefoon, geloof ik.

Wanneer je maar...

Kleine autootjes rijden overal heen.

'Hoe kom je hier?' 'We hebben een Uber genomen.'

Net als M&M's in een kom. Je pakt ze gewoon.

Je neemt gewoon wat je wilt.

Dus ik kwam hier...

...en ik deed auditie op dit podium.

Buiten hing een intekenlijstje.

Ik schreef erop: 'Jerry Seinfeld.'

En het adres van m'n ouders.

Soort act: 'comedian.'

Speciale benodigdheden: 'Nee.'

Ik had maar één grap die werkte...

...en die ga ik nu voor jullie doen.

Als je ooit denkt dat je zelf comedy zou willen doen...

...is dit niet de manier.

Zeg nooit: 'Ik ga nu een grap vertellen.'

Ik ben linkshandig.

Linkshandige mensen vinden het niet leuk...

...dat het woord 'links' zo veel negatieve associaties oproept.

Twee linkerhanden, links laten liggen.

'Wat eten we vanavond?' 'Linke soep.'

Als niemand op een feest met je wil praten, word je gelinkst.

Dat was hem.

Dat was m'n eerste grap.

Het was een leuke grap.

Ik kwam door de auditie heen...

...en ik kwam hier elke avond.

Ik ben opgegroeid in de jaren 60...

...en ik zie hier veel mooie, jonge mensen...

...genieten van hun leven...

...met oneindig veel potentieel en kansen.

Want jullie zijn jong en het leven ligt nog voor je.

Het gaat allemaal nog gebeuren.

Ik zal jullie eens wat vertellen.

Jullie hadden niet eens een jeugd. Je had niks.

Je had rotzooi vergeleken met wat wij hadden in de jaren 60.

En weet je waarom? Jullie ouders hadden aandacht voor jullie.

Ze waren geïnteresseerd in jullie.

Mijn ouders, onze ouders, wisten niet eens hoe we heetten.

Ze wisten niks, ze verwaarloosden ons. Ze waren er niet.

We groeiden op als wilde honden in de jaren 60.

Er was geen voedingswaarde.

Geen enkele kennis van voedingswaarde...

...onderwijs, veiligheid.

Kun je je de wereld voorstellen die ik beschrijf?

Geen helmen, geen veiligheidsgordels.

Geen beperkingen.

Als er iets tot stilstand kwam, vlogen we gewoon door de lucht.

Of ik at honderd procent suiker...

...of ik vloog.

Dat was m'n jeugd.

M'n ouders wisten niet waar m'n school stond.

Ze wisten niet wat voor cijfers ik haalde.

Ze wisten niet waar ik was.

Ik was een soort wasbeer voor ze.

Je weet dat er eentje is...

...maar niemand houdt bij waar hij uithangt.

Ik rolde m'n bed uit en maakte een snoekduik...

...in de Cocoa Puffs, Frosted Flakes...

...Lucky Charms, Fruit Loops en Sugar Pops.

Ik word er nog licht van in m'n hoofd als ik eraan terugdenk.

Het was zo fantastisch.

Je kon overal mee wegkomen.

Life Cornflakes. Dat was pas een naam.

'Dat is een naam met lef,' dacht ik altijd.

'Life.'

'Hoe zullen we dit noemen, Havermoutjes?'

'Nee, dit is veel groter.

Het is het leven, zeg ik je.

Het leven.'

Of zullen we het 'Almachtige God' noemen?

Wie zou er 's ochtends geen grote kom Almachtige God lusten?

Of 'Nieuwe Almachtige God met Rozijnen.'

Niet lekker? Loop maar naar de hel.

De schoonheid van die tijd.

Ouders vonden het om een of andere reden geen enkel punt...

...dat dit totaal geen voedingswaarde had.

Het was geweldig, tot die mensen van Cookie Crisp kwamen...

...en alles verpestten.

Er is altijd iemand die net iets te ver gaat.

Cookie Crisp.

Als je niet weet wat het is, het zijn ontbijtgranen die niet lijken op koekjes.

Het zijn koekjes.

Dat is je ontbijt.

Een kom vol chocoladekoekjes.

Ze hadden het Wat Kan Het Ook Verrotten moeten noemen.

IJs als lunch, 's avonds taart, tussendoor bacon en sigaretten.

Dat is het Cookie Crisp- gezondheidsplan.

Ik wachtte altijd op de Good Humor-man.

Dat was ook zoiets, die man.

Je hoorde dat belletje en dan kwam die witte wagen.

Dat witte pak. We stonden in de rij bij die wagen.

De smaken die hij had, stonden op de achterkant...

...net boven de uitlaatpijp.

Als je een bekertje nam, was dat even slecht als een heel pakje Camel roken.

Wat boeide het?

Dat waren nog eens tijden.

Er was geen drama in mijn leven...

...of mijn familie, mijn wereld.

Zou ik grappiger zijn geweest...

...als ik in een bordeel was opgegroeid?

Absoluut.

Maar hier moest ik het mee doen.

M'n ouders waren heel aardig, Betty en Kal.

Ik had een geweldige oudere zus, Carolyn. Het was een leuk gezin.

Maar ik dacht altijd: laat me toch met rust.

M'n eerste woorden waren 'laat me met rust.'

Ik liep altijd lampen omver en dan zeiden ze: 'Laat dat met rust.'

Op een dag riep ik terug: 'Laat me met rust.'

Ik wilde niks normaals.

Ik wilde dat niks normaal was.

Ik dacht: de wereld waar die mensen in leven is heel saai.

Ik wil op een leukere plek wonen.

Ik had een bril op m'n 10e, een beugel op m'n 12e.

Ik zei: 'Laten we nu niet stoppen.

Ik wil een gehoorapparaat en steunzolen.

Ik denk erover om voor het eerst een meisje aan te spreken.

Ik wil zo veel mogelijk corrigerende apparaten op m'n hoofd.

Dat vinden vrouwen leuk.'

Ik had een jojo.

Die jojo was leuk. Het was m'n favoriete speelgoed.

Ik kon goed jojoën.

Ik las over de jojo...

...dat hij was uitgevonden als wapen op de Filipijnen.

Een interessant en obscuur feitje.

Stel je voor, Filipijnse stammen die ten strijde trekken met jojo's.

Vliegtuigen die laag over dorpen vliegen.

Ze hangen uit de deur.

'Dat was het opperhoofd.'

Maar er was geen Chuck E. Cheese of Toys "R" Us.

Dat had je allemaal niet.

Dus je deed wat je ouders ook deden.

Als ze ergens heen gingen, ging jij mee.

Als m'n moeder naar de behangwinkel wilde...

...was dat m'n dag.

Dat was haar favoriete winkel.

Ze hield van die enorme boeken met behang.

Ze las ze, sloeg de bladzijden om.

Het was net de Koran.

Enorm. Ze keek naar de patronen.

'Ja, ik begrijp wat er staat.'

Als jongetje kun je niet goed tegen zulke plekken.

De verveling is zo intens.

Het is zo overweldigend.

Als je vijf bent en je verveelt je, kun je je eigen gewicht niet dragen.

Je moet letterlijk...

Ik zakte in elkaar. Ik moest gaan liggen.

Ik weet nog dat we naar de bank gingen. Je weet niet eens wat een bank is.

Je denkt: ik kan hier niet tegen. Ik weet niet eens wat het is.

En ik ging op de grond liggen.

Plat op de grond.

'Sorry Mam, ik kan er niks aan doen. Het is hier zo saai, ik kan niet opstaan.'

Zo zie ik volwassenheid.

Het is het vermogen om verveeld te zijn...

...en te blijven staan.

Je staat in een lange rij. Geen probleem.

Ik ging niet naar Disneyland, oké?

Dat gebeurt gewoon niet. Het is niet iets wat je kon doen.

M'n ouders namen me niet mee...

...naar een andere staat, zodat ik in een theekopje kon zitten.

M'n beide ouders waren wezen...

...en ik had een kamer met een bed. Ze zeiden:

'Dat is je attractie. Ga maar zitten.

Zo is het wel goed.'

En het was ook goed.

Soms had je buiten een winkel...

...twee rode, metalen paarden op de stoep.

Dat was geweldig.

Als je tien cent had. Het was geen attractie.

Het was een stukje...

...dat van een attractie was gevallen...

...en daar terecht was gekomen.

Het deed niks waarvan je 'joepie' ging roepen.

Ze gingen alleen langzaam voor- en achteruit.

Het was net een motor van een graanelevator met twee paarden erop.

'Zijn we boekweit aan het malen of is dit een pretpark?'

Maar vergeleken met op de grond liggen in de bank was dit Space Mountain.

Ik vond het geweldig. Ik zei: 'Mam, dat was fantastisch.

Ik voel me duizend procent beter.

Ik ben opgefrist en rustig. Ik ben klaar voor de behangwinkel.

Ik ben er klaar voor. Sierkussens, raamdecoratie. Kom op.'

M'n moeder had het altijd over wat ze wilde doen met de woonkamer.

Dat was haar obsessie.

Ze wilde de woonkamer veranderen.

Ze zei: 'Als je één muur van een kamer een spiegel maakt...

...denken mensen dat je nog een hele kamer hebt.

Dat geloven ze.'

Welke idioot loopt naar een spiegel toe...

...en zegt: 'Hé, kijk. Daar is nog een hele kamer.'

Er staat daar een kerel die sprekend op me lijkt.'

M'n parkiet trapte erin. Ik liet hem uit z'n kooi.

Ik vond het erg dat hij in een kooi zat, dus ik liet hem eruit.

Hij vloog rond en dan bam...

...zo tegen die spiegel met z'n kleine kopje.

De veren vlogen in het rond.

Hij viel en vloog dan weer weg, de andere kant op, een beetje schuin.

Maar al denkt hij dat daar een andere kamer is...

...waarom wijkt hij dan niet uit voor die andere parkiet?

Kijk eens op.

Vogels zien toch zo goed?

Er komt een andere parkiet op je af.

Ik kon het niet meer aan om kind te zijn. Je wordt het zat.

Ik kon niet nog een zweefvliegtuig van balsahout bouwen.

Weet je wat ik wilde?

Ik wilde bepaalde dingen doen die volwassenen doen.

Ik vond het leuk hoe ze hun zakken controleren.

Dat dacht ik als kind. Ik vond het leuk hoe ze dit deden.

'Heb jij die...

Ik kan de sleutels niet vinden.

Bill, heb jij mijn sleutels? Ik kan ze niet vinden.'

Als iemand je als kind om iets vroeg, zei je: 'Nee, heb ik niet.'

Alles wat je bezit, heb je in je hand.

'Zeker weten?' Je spreidt je vingers nog verder. 'Nee, ik heb het niet.'

Ik werd het zat om te horen: 'Je bederft je eetlust.'

Als volwassenen weten we: als je je eetlust bederft...

...komt er nog een eetlust achteraan.

Er is geen risico dat je eetlusten opraken.

Ik kan er honderd bederven en dan heb ik er nog duizenden.

Waarom doe ik er zo voorzichtig mee? Ik heb er miljoenen.

Ik wilde aan de thermostaat zitten.

Nog zoiets waar ik niet aan mocht komen.

Ik weet het verhaal niet eens.

'Wat is ermee, waarom mag ik daar niet komen?'

Ik weet nog dat m'n ouders me vertelden over de bloemen en de bijen...

...en geslachtsgemeenschap. Ik dacht: ja, en de thermostaat?

Dat is het geheim waar ik achter wil komen.

Ik heb geen thermostaat aangeraakt tot ik 28 was.

In een hotelkamer in Pittsburgh durfde ik het eindelijk wat warmer te maken.

Ik heb die nacht niet geslapen uit angst dat m'n vader binnen zou stormen.

'Wie heeft aan de thermostaat gezeten?

Ik heb hem niet voor niks zo gezet.'

Zeg het maar.

Ik herken die boeksteunen.

Staan die hier altijd? -Nee, die zijn van mij.

Dat is Superman. Ik ben dol op Superman.

Dit is...

Dit is Kal-El op Krypton.

Hij zit in de raket.

Daar is z'n vader, Jor-El, en z'n moeder, Lara.

Hij gaat de raket in...

...en hij landt...

Waar landt hij, Kansas?

Daar is hij, en ze hebben een Superman-baby, daar.

Die zijn van mij.

Wat nog meer? Pardon? -Van wie zijn die boeken?

Dat zijn nepboeken.

Het zijn rekwisieten. Dit is showbusiness, ik woon hier niet echt.

Je moet veel vaker de deur uit.

Ik had ieder comedy-album, alles wat je kon krijgen.

Ik heb op school een show gedaan met deze pop.

Als er vroeger een comedian op tv kwam...

...zat ik doodstil naar hem te staren.

M'n obsessie met comedy was bevrijdend...

...omdat het los stond van de echte wereld.

Zoals het blad Mad.

Je begon het te lezen en je dacht: die mensen hebben nergens respect voor.

Dat vond ik zoiets fantastisch.

Je hoefde het niet voor zoete koek te slikken.

Je kon zeggen: 'Dit is belachelijk.'

Toen zei de broer van een vriend dat er een plek was in New York...

...waar jongeren op het podium stand-up comedy deden.

Niet zoals bij Ed Sullivan, met een smoking en een sigaar.

Gewoon jonge, gekke mensen.

Toen ik hoorde dat er zo'n wereld was...

...dacht ik: ik wil bij die wereld horen, niet bij de echte.

Dus ik kwam naar New York in 1976. Dat heb ik je verteld.

In die tijd was New York een beetje een moeilijke stad...

...maar in mijn ogen de beste plaats om comedian te worden.

Ten eerste is iedereen in New York een beetje grappig.

Jullie vinden jezelf allemaal grappig.

Daarom hou je van comedy, omdat je zelf ook erg grappig bent.

Je denkt waarschijnlijk dat je dit ook zou kunnen.

'Het is dat ik me aan andere dingen heb gewijd.

Als ik had gewild, had ik makkelijk...

Ik had het kunnen doen.

Ik heb besloten om het niet te doen.'

En dat is een goede plek om het vak te leren...

...want in New York moet je echt iets hebben...

...om mensen aan het lachen te krijgen.

Destijds ging het ook niet zo goed met de stad.

Ze gingen failliet.

Dat jaar is ook de Roosevelt Island Tramway aangelegd.

Ik zei: 'Geweldig, de stad gaat failliet.

Ze maken attracties voor ons.

Misschien krijgen we wel een achtbaan in de South Bronx.

Dat is dan de eerste waar mensen gillen als ze rechtuit rijden.'

Dat was de tweede grap die ik ooit bedacht.

Ik had die grap over links en over de tram.

Ik was goed bezig.

Ik woonde in een klein appartement op de West Side.

Het was heel klein.

Het was 1,40 vierkante meter.

Dat is geen grap. Zo zijn appartementen in New York.

Ik nam m'n bed uit m'n kamer mee om op te slapen.

Meer had ik niet. Het boeide me niet.

Ik was niet van plan om ergens te komen met dit werk, trouwens.

Ik vond het gewoon geweldig om te doen.

Dus ik woonde in dat appartement.

Omdat ik het niet kon verbouwen, schilderde ik het vaak.

En na elke schilderbeurt dacht ik: nu is het nog iets kleiner.

Het is maar de dikte van de verf, maar het komt toch op je af.

Het komt op je af.

Ik dacht: straks komt iemand op bezoek, doet open...

...en ziet alleen een wit blok met een oog.

Dan zegt hij: 'Wauw, hij heeft iets te vaak geschilderd.'

Geen geld dus. We traden hier trouwens gratis op.

Helemaal gratis.

De mensen verdrongen zich, net als vanavond, om ons te zien.

In de jaren 70 waren wij het nieuwste.

Stand-up comedians, jongeren die dit deden.

Ik kwam hier overdag en bakte een hamburger. Dat mocht.

Dat was mooi, je mocht eten pakken, en T-shirts.

Dus ik droeg een Comic Strip-T-shirt en ik at 's middags een hamburger...

...en 's avonds at ik nog een hamburger.

Ik consumeerde zo'n 14 kilo vlees per maand.

Ik was net een getrainde zeehond.

Ze gaven me eten, ik kwam op...

...tramway, links-grap, 'goedenavond' en dat was het.

Ik kreeg een doucheradio als cadeau voor m'n flat.

Ik had wel een bank gewild. Maar het is een leuk cadeau.

Geen betere plek om te dansen dan naakt op een glad oppervlak.

Maar ik voel die comedycultuur nog steeds...

...van New York City. Ik voel dat het hier nog steeds is.

Ik sta voor een stoplicht en een man loopt langs m'n auto.

Dan springt het licht op groen, maar hij staat pal voor me.

New Yorkers tillen hun ellebogen op om te doen alsof.

Ze doen iemand na die zich haast, maar ze lopen niet harder.

Hetzelfde tempo.

Zo zou het eruitzien als ik me haastte, wat ik niet doe.

Ik til m'n ellebogen op...

...en doe de nepbeleefdheidsjog.

Iemand stak z'n vinger naar me op, maar dat kan me niet schelen.

Ik snap niet eens waarom de vinger de vinger is.

Iemand kiest een vinger uit, laat die zien en dan moet ik me rot voelen.

Slechte vinger. Dit is een goede.

Als ik deze krijg, ben ik maar één vinger verwijderd van een compliment.

Zo erg is het niet.

Die straatveegwagens in New York.

Wat voor absurd straattheater is dat?

Denkt iemand dat die dingen de straat schoonmaken?

Denken ze zelf dat ze de straat schoonmaken?

Of zitten ze zich te bescheuren?

'Aan de kant met alle geparkeerde auto's.

We gaan een irritant blaasgeluid maken...

...en laten een pisstraaltje water nadat we helemaal niets hebben gedaan.

Wacht maar, straks denk je dat je door de tekening van een architect loopt...

...een modern wonderland van de toekomst.'

Als je in New York op kauwgum stapt...

...blijft die soms een tijd aan je schoen plakken en daar plakt weer van alles aan.

Dat zijn de enige schoonmaak- werkzaamheden die er worden verricht.

We leven in het vuil.

En het kan ons niet eens iets schelen.

Een zin die je nooit hoort in New York City is:

'Laten we een nieuwe luifel nemen.'

'Er zit drie kilo vogelpoep op...

...en op 11 plekken steekt het metalen frame erdoorheen.

Het kost 200 dollar...

...en het verandert het hele aanzien van onze zaak.'

'Ik vind het geen goed idee. Ik vind het beter...

...om zo stilletjes te laten blijken hoezeer we onszelf haten...

...en hoe dom mensen zijn dat ze binnenkomen.'

'Ja, je hebt gelijk. Laat maar.'

Vorige week landde ik op LaGuardia.

Het is daar mooi.

Ik hou van de hoogte van het plafond. Het is een fijne...

Het zou wat lager kunnen, maar het is wel goed.

Het is vernoemd naar oud-burgemeester Fiorello H. La Guardia.

Ik stel me voor dat hij heel verheugd was toen hij dat nieuws hoorde.

Toen ze z'n kantoor in liepen en zeiden:

'Burgemeester, we gaan het nieuwe vliegveld naar u vernoemen.'

'Echt, welk vliegveld?'

'LaGuardia, bij Grand Central.'

'O, natuurlijk. Ik ben er zo vaak geweest.'

Ik ga door de douane. Die vent doorzoekt m'n bagage.

'Heeft u alcohol bij u, planten?' Hij zegt serieus: 'Of drugs?'

Is dat een effectieve ondervraging?

Zou iemand zeggen: 'Bingo, je hebt me.

Mijn god, die vraag zag ik niet aankomen.

20 kilo zit erin.

Je overvalt me er volkomen mee.'

New York was in de jaren 70 de stad van de misdaad, politie en kranten.

Het is mooi dat wat er in de wereld speelt...

...op een of andere manier precies op het aantal bladzijden van de krant past.

Ze komen nooit ruimte tekort.

Er zijn nooit blanco plekken waar niks is gebeurd.

Ze zeggen: 'Stuur die krant weg voordat er nog iets gebeurt.

Het paste weer precies vandaag, fantastisch.'

Het is zo leuk dat als de politie iemand arresteert met knuppels...

...hem in de boeien slaat en hem in een houdgreep neemt...

...maar dat ze, als ze hem in de wagen zetten...

...hun hand op z'n hoofd leggen.

'Je moet niet je hoofd stoten tegen die rand.

Dat doet echt zeer.

Wees voorzichtig.'

Waarom bedekken boeven, massamoordenaars...

...kapers en psychopaten hun gezicht als ze worden opgepakt?

Moet zo iemand zich zorgen maken over z'n reputatie?

Is hij aan het speeddaten? Wacht hij op promotie?

'O, als de mensen in m'n salesteam eens zagen...

...hoe ik Egypt Air 747 kaapte...

...en lijken op de landingsbaan gooide.

Dat zou ik nog heel lang moeten horen.

Ze zouden er elke koffiepauze over beginnen.'

In het begin wist ik niet wat een stroomstootwapen was.

Het leek me dat ze je ermee zappen...

...en dat je dan zegt: 'O, mijn god.'

'Gaat het?' 'Jawel.

Ik ben alleen geschokt dat je dat ding gebruikt.'

Zou je hem ook op 'verbaasd' kunnen zetten?

Dat iemand die je beschiet alleen zegt:

'Wauw.'

'Gaat het?' 'Jawel, hoor.

Ik ben alleen wat verbaasd.'

Toen ik 21 was, leek het idee van comedian worden onvoorstelbaar.

Ik woonde nog thuis...

...en had een baan, iets verderop.

Ik sloopte muren met een sloophamer voor 25 dollar per dag.

En hier zat ik te lunchen, elke dag.

Ik dacht: ook al ben ik helemaal niet goed...

...als ik genoeg verdien voor een brood per week, kan ik overleven...

...en dat zou het mooiste leven zijn dat ik kan leiden.'

Weet je dat er een belediging op elke rol wc-papier staat?

Onderaan: gezichtskwaliteit.

Wat is dat voor insinuatie? Wat heeft m'n gezicht ermee te maken?

Ja, je werd onderbroken...

...en er gooide eens iemand een glas op het podium.

Een paar mensen wilden met me vechten.

Het kon me niet schelen. Ik zat in de comedy...

...en het was net de hemel.

Een van m'n grote momenten was...

...toen m'n ouders kwamen kijken naar m'n show.

Ik had nooit...

Om een of andere reden vond ik het heel gênant om m'n ouders...

...die kant van mezelf te laten zien.

Dus toen ik dit ging doen, vonden ze dat nogal vreemd.

Ik zei: 'Ik geloof dat ik comedian wil worden' en ze zeiden:

'Oké.

Je hebt nog nooit iets grappigs gedaan.'

Uiteindelijk nam ik ze mee hierheen...

...en ze zaten daar.

Ik was die avond zo zenuwachtig...

...want ik ging ze een heel nieuwe kant van mezelf laten zien.

Het was een soort uit de kast komen, waarbij ik moest zeggen:

'Pap, Mam, ik...

Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen, maar ik ben grappig.

En ik wil me er niet meer voor hoeven schamen.

Ik wil voortaan een grappig leven leiden.

Ik wil onder andere grappige mensen zijn en ontbijten om twee uur 's middags.'

En toen was ik uit de kast.

En ik ontmoette in de bar ook meisjes.

Dat was ook iets nieuws.

Want comedians hebben soms moeite met normale sociale situaties.

Ik kan dit om een of andere reden...

...en ik heb me hier altijd op m'n gemak gevoeld.

Ik kan tegen jullie allemaal praten, maar niet met een van jullie.

Ik begrijp dat niet, maar veel andere comedians blijken dat ook te hebben.

Dus ik kwam hier en deed een show...

...en dan spraken meisjes je aan in de bar. Dat was ongelooflijk.

Daarom gingen we nooit ergens anders naartoe.

Waarom zou je niet naar de plek gaan waar iemand je datgene ziet doen...

...wat je kunt en wat best cool is.

Dus ik kreeg relaties met vrouwen en observeerde ze van nabij.

Vooral hun badkamers, fascinerende kleine wonderlandjes.

Het viel me op dat vrouwen een grote voorraad wattenbolletjes nodig hebben...

...en mannen niet.

Ik heb nooit van m'n leven zo'n bolletje gehad.

Ik heb er nooit een gekocht, bezeten of nodig gehad.

Ik was nooit in een situatie waarin ik dacht:

'Ik zou wel een wattenbolletje kunnen gebruiken om mezelf hieruit te redden.'

Vrouwen hebben ze nodig. Niet één of twee, maar duizenden. Elke dag weer.

Ze kopen zitzakken vol wattenbolletjes.

Twee dagen later zijn ze op. Ze willen er meer.

Ze gaan naar de winkel.

Je ziet er alleen twee of drie terug in een vuilnisbakje...

...die iets vreselijks hebben meegemaakt.

Martelen, verhoren. Ik weet niet wat ze ermee doen.

Een vrouw liet er eens drie bij me achter. Ik heb er een jaar mee gedaan.

Ik heb er een op de vloer gelegd zodat kakkerlakken zouden zeggen:

'Dit is een spookstad, we gaan.'

Als de arts voor een injectie alcohol op m'n arm smeerde met zo'n balletje...

...had ik er een bij me.

Hij wil er een pakken en ik zeg: 'Neem anders deze.'

Dan ging er een cent van m'n rekening af.

Ik krijg een recept, maak thuis het flesje open.

Weer een wattenbolletje.

Het wattenbolletjessyndicaat was je altijd één stap voor.

Maar relaties brengen spanning met zich mee. Dat is onvermijdelijk.

Het is essentieel en eeuwig.

In alle relaties zijn er verschillende belangen die elkaar in de weg zitten.

En dus zal er in elke relatie die je ooit hebt enige spanning zijn.

Accepteer dat maar.

Als je een vriend vraagt hoe het met de relatie is...

...raakt hij z'n gezicht aan. Meteen.

'Hoe is het met Judy?' 'Prima.

Het gaat wel goed.'

Hoe hoger op het gezicht, hoe slechter het met de relatie gaat.

'Ik hoorde dat jullie problemen hebben.' 'We moeten aan wat dingen werken.

'Ik hoor dat jullie uit elkaar gaan.' 'Ja, hoger is m'n hoofd niet.'

Dit is iets waar mannen lang over doen.

Vooral jullie jongemannen, die op alle andere vlakken zo goed bezig zijn.

Je moet de bloementruc leren.

Het duurt lang voor mannen de kracht van bloemen leren kennen.

Op ons komt het over als iets luchtigs...

...iets onbeduidends.

Maar dit is cruciaal.

Als er geen bloemen waren...

...zouden hier alleen mannen en lesbiennes zijn. Meer niet.

Vrouwen zijn bij mannen om bloemen te krijgen. Dat willen ze.

Mannen willen geen bloemen. Geef ze geen bloemen.

'O, moet ik er nu voor zorgen?

En als ze doodgaan, heb ik het gedaan zeker.'

Maar een man met een grote bos bloemen is de ster van de straat.

Geen man wil met een meisje in dezelfde straat lopen als hij.

Dan krijg je dit. 'Zie je?

Dat bedoel ik nou.'

Want hij heeft bloemen.

Hij kan een afgehakt hoofd in de andere hand hebben. Dat ziet ze niet.

Het was waarschijnlijk zelfverdediging.

Bloemenwinkels zijn niet ingericht op wat mannen nodig hebben.

Je moet kunnen zeggen wat je fout hebt gedaan...

...daar de bloemen voor krijgen en naar buiten kunnen lopen.

Ze moeten een Oké-je-broer- is-geen-idioot-boeket hebben.

Een Jouw-carrière-is- ook-belangrijk-mand.

Dat zou nuttig zijn voor mannen.

Ik ben verloofd op m'n 29e. Het ging niet door.

De datum kwam me niet uit.

Ik moest afzeggen.

Nee, het was zoiets wat veel mensen doormaken.

'Verloofd' is een heel eng woord.

Ik zou het veranderen als ik het voor het zeggen had.

Ik weet niet of vrouwen dat woord verzonnen hebben, 'verloofd.

Ik zag enorme tandwielen voor me.

'Verloofd,' het deed me denken aan de eerste helling van een achtbaan.

'Deze gaat hoog.'

Bovenop krijg je een ring en een stuk taart.

'We zijn getrouwd.'

De grootste stap in een relatie is het besluit om een kind te nemen.

Je bereikt een punt dat iedereen je doorheeft...

...en je moet een nieuw iemand creëren die niets van je afweet.

Iemand die ervan onder de indruk is dat je weet waar de lepels liggen.

Waar je moet urineren.

Maar ze worden ouder en intelligenter en gaan het huis uit.

Daarom nemen mensen huisdieren, want honden blijven dom.

Ze groeien en worden ouder, maar ze krijgen nooit iets door.

Telkens als je thuiskomt, vindt hij dat fantastisch.

Dan werkt hij z'n routine af. 'Hij is weer terug.

Het is die vent met het eten en de bal.

Hij is er weer.

Hoe wist je in welk huis ik zat?'

Het is moeilijk voor veel mensen...

...om te wennen aan het idee dat ze een kind krijgen.

Een buurman van me had ooit een aap als huisdier.

Een chimpansee. Ik dacht: kom op, man. Je bent zo dichtbij.

Als je een huisdier wilt dat kan rolschaatsen en sigaren rookt...

...ga dan aan een gezin denken.

Mannen houden van dingen. Bouwen, repareren, werken aan dingen...

...of in de buurt zijn van andere mannen die bouwen of werken aan dingen.

Als een man op z'n oprit bezig is met gereedschap...

...wordt elke andere man in de buurt naar die activiteit toe getrokken...

...als door een onzichtbare kracht. Ze komen aanlopen als zombies.

Ze lopen naar het raam en trekken het gordijn weg.

'Ik geloof dat Jim ergens mee bezig is.

Ik moet er even heen.'

Ze helpen niet. Ze willen gewoon in de buurt zijn.

We willen in de buurt zijn als ergens gewerkt wordt.

We willen domme vragen stellen.

'Gebruik je een kruiskop?

Ja, dat zijn goede schroevendraaiers.'

Altijd je broek ophijsen als je over gereedschap praat.

Daarom staan er om bouwplaatsen van die houten platen.

Om de mannen weg te houden, zodat ze kunnen doorwerken.

Er zitten gaten in...

...zodat we ons hoofd erdoor kunnen steken.

'Gebruikt hij een kruiskop?' 'Zo te zien wel. Goede schroevendraaiers.'

Dit was de zaal die ons een thuis gaf.

Wij beten ons erin vast, weet je.

Ik vond het heel erg aanvoelen als Long Island.

Omdat het niet cool Manhattan was.

We pasten daar prima bij.

Zeven avonden stonden we er.

Zeven avonden per week, maanden en maanden achtereen.

Je was de hele dag bezig met voorbereiden tot de zon onderging.

Precies.

Tot die tijd bestonden we niet.

Zodra het donker werd, dacht je: nu begint mijn leven.

En als je hier binnenkwam...

...zaten al je vrienden hier.

Ja. -En er zit daar een publiek.

Het was fantastisch.

Het was net de middelbare school, maar zonder lessen.

Ja, en wij waren de sterren van het footballteam.

Zo is het.

En niemand van ons had ooit zoiets meegemaakt...

...op sociaal gebied, tot op dat moment.

Je moest sociaal disfunctioneel zijn om dit te doen.

Je moest wanhopig zijn.

Wilt u nog iets weten?

We hebben van alles besproken. -Wat is er met de Mets?

Dat is honkbal, dat interesseert niemand.

U moet het volgende weten over sport.

Het hele concept van het team, jouw team, mijn team...

'Hé, dat is ons team. De Mets zijn ons team.'

Echt, is dat ons team? Waar komen die mannen vandaan?

Niet hiervandaan. Ze betalen ze om die kleren te dragen.

Het uniform is de enige constante factor in de sport.

Die jongens gaan naar andere teams, naar andere steden.

Eigenlijk moedigen we onze kleren aan...

...om de kleren van het team in de andere stad te verslaan.

Dat is sport.

We moedigen wasgoed aan, meer niet.

Ik vind het raar dat we boos worden...

...als iemand vertrekt en tegen z'n oude team speelt.

'Ander shirt. Ik haat die vent.

Niet te geloven dat hij dat shirt draagt.'

Iedereen draagt elke dag een ander shirt.

Op die mensen word je dan weer niet boos.

Maar het is leuk voor de kleren die jullie dragen.

Je kleren gaan uit. Dat is voor hen ook heel wat.

Kleren zijn altijd aan het wachten.

Ze wachten in de winkel, de kast, de wasmand, de la.

Alles wat je nu niet draagt is thuis en hoopt morgen te worden gekozen.

Wasdag is leuk. De wasmachine is een nachtclub voor kleren.

Het is donker, er zijn belletjes, ze dansen rond.

Ze lijken te dansen daar, toch?

Het shirt grijpt de onderbroek. 'Daar gaan we.'

Je doet de klep open, iedereen staat stil.

'Kan die deur dicht? Dit is een besloten club.'

Er zijn regels. Niemand mag om iets heen zitten.

Er zit schot in kleine Jerry's comedy-avontuur.

Na een tijdje kon ik een werkster betalen.

Dat zijn dingen die je bijblijven.

De eerste keer voelde ik me zo schuldig.

Ik liep achter haar aan door m'n flat.

'Ik weet niet waarom dat daar ligt, sorry.

Ik had het natuurlijk op kunnen rapen.

Ik heb het niet gedaan.

Ik heb geen excuus. Het spijt me.'

Daarom zou ik nooit kunnen schoonmaken.

Ik zou door het huis lopen, zo van: 'Dus jij kunt dit zelf niet.

Nee, laat mij je troep maar oprapen...

...terwijl jij erbij zit, als een rat met een trustfonds.

Misselijk word ik van je.'

Sokken haten hun leven. Ze zitten aan stinkvoeten, liggen in laden.

Ze wachten om gewassen te worden.

Dat is hun kans om te ontsnappen en dat weten ze.

Hoe vaak doe je niet de was...

...je telt de sokken na en is er een ontsnapt.

Verdwenen. Hij neemt nooit z'n partner mee.

'Barst maar. Ik ben het zat dat ze denken dat we hetzelfde zijn.'

De drogerdeur zwaait open. De sok wacht tegen de trommel.

Jij voelen. 'Ik weet dat hij daar is, dat kreng.

Hij probeert te ontsnappen.'

Soms houden ze zich vast aan een trui.

En daar gaan ze, de straat op.

Hoe wil hij daar overleven?

Een poppenshow, een geamputeerd been. Wat zijn de opties?

Soms zie je een vuile sok op straat, in z'n eentje.

Vuil, verwrongen, uitgeput.

Hij is maar een paar straten ver gekomen.

En z'n partner, die achterblijft, wat heeft die voor opties?

'Dus nu word ik weggegooid vanwege hem? Is dat eerlijk?

De hele la wist dat hij dit een keer ging doen.

Daarom zat hij altijd binnenstebuiten. Hij was gewoon niet een van ons.'

Ik vertelde dat m'n ouders naar me kwamen kijken.

Ze waren toen toch al verhuisd naar Florida.

Ze wilden er niet heen, maar ze werden oud en zo is de wet.

Een golfkarretje met sirene stopte.

'We gaan. Witte broek, witte riem en schoenen. Instappen, alles is klaar.

Je gaat hier weg. Het is afgelopen.'

Ik zocht m'n ouders op in Florida, in zo'n...

Ik snap die lichtbewaakte gevangenissen daar niet.

Een wachthuisje, zo'n ding komt omlaag voor je auto.

Een jochie in een nep- politie-uniform komt naar buiten.

'Waar denk jij dat je heen gaat? Je naam staat niet op de lijst.'

'Gast, wie steelt oude mensen? Waarom...

Vanwaar die beveiliging?'

'Ik heb een omaatje, kom op.'

Je zoekt je ouders op...

...en belandt in een jacuzzi met je vader en drie heel oude mannen.

Dat is een goede manier om bejaarden te ontmoeten...

...halfnaakt, in een bak met borrelend water.'

Net een advertentie voor zwaartekracht.

Waarom houden die oudjes van warmte?

Stoombaden, sauna's, jacuzzi's.

Als ze ooit iemand op de zon willen zetten...

...kan zo'n gepensioneerde er wel tegen.

Geen ruimtepak, alleen een handdoek en slippers.

Zittend op een houten bank met een washandje op hun hoofd. 'Deur dicht.

Kom op, naar binnen of naar buiten. Alle warmte stroomt weg.'

M'n moeder rijdt nog auto. Ze ziet geen steek.

Moet je niet kunnen zien om te mogen rijden, hoort dat er niet bij?

Ik heb een staarcorrigerende voorruit in haar auto laten plaatsen.

Het is bol glas van 30 centimeter dik...

Een voorruit op sterkte.

Alle hoofden in die auto lijken reusachtig.

Mensen denken dat er een auto vol sportmascottes langsrijdt.

Ze weten niet wat het is.

M'n vader wachtte op me zodat ik hem meubels kon helpen verplaatsen.

Zo schept hij een band.

Ik heb hem drie maanden niet gezien. 'Help eens even.'

'Ik heb je maanden niet gezien.' 'Neem jij de andere kant.'

Z'n verplaatstechniek is om iets ontzettend zwaars op te tillen...

...en dan uit te leggen wat we ermee gaan doen.

Hij heeft altijd een sigaret in z'n mond waardoor de rook in z'n ogen komt.

Want je kunt het best tranende ogen hebben...

...als je achteruit van een trap af loopt met een muurdeel.

Dat is het makkelijkst.

'Rustig,' dat is z'n favoriete woord. Optillen. 'Oké, rustig. Rustig.'

Ik vind het juist heel druk.

Zeg dat liever. 'Druk gedoe, druk gedoe. Hectisch, hectisch.

Zet maar neer, veel te druk.'

Ik stop zo veel mogelijk sigaretten in m'n comedy om dit te kunnen doen.

Als ik discussieer met een roker heeft hij een sigaret en ik niet. Daar ga je al.

'Snap je wel?

Ik heb een sigaret en jij niks. Dat bedoel ik.

Jouw handen zijn leeg en de mijne zijn bezig.

En hij brandt. Heb je daar last van? Ik niet, ik ben eraan gewend.'

Hij maakt hem uit, we zijn uitgepraat.

Hij heeft er niks meer aan toe te voegen.

Ik sta daar van: 'Ik vind dit, dat is m'n standpunt.'

Hij zegt: 'O, is dat je argument?'

'Hij is uit. Je hebt ongelijk.'

HIJ IS UIT, JE HEBT ONGELIJK.

Alles draaide om het materiaal, de grappen.

Rodney Dangerfield zei: 'De killers worden gezocht in alle 50 staten.'

Minuten. Comedians denken in minuten.

'Hoeveel minuten willen ze, hoeveel minuten heb je?

Hoeveel minuten duurde het?'

Als ik iets geschreven had dat werkte, bewaarde ik het in deze ordner.

Iedere grap.

En dit is het...

...van 1975 tot vanochtend.

Veel banen zou ik niet willen vanwege de houding van die mensen.

Notarissen lijken erg ingenomen te zijn met hun macht en aanzien.

'Kun je dit notarieel bekrachtigen?'

'De notaris is er niet, wacht maar.'

Alleen de notaris kan iets notarieel maken.

Hij heeft de techniek, de achtergrond...

...om een stempel te pakken en boem te doen.

Soms wil ik die stempel uit z'n handen grissen.

'Zo, nu heb ik de macht.

Zie je, hij is gewoon een man.'

Hoe leren ze dat aan mensen, in een notarissenklas met een docent?

'Oké, allemaal. En één en twee en...

...druk en stempel, duw en terug naar het kussen.

En duw en op en overheen en stempel...

...duwen, op en terug naar het kussen.

Duwen, stempelen, hou vast en op en terug naar het kussen.

Duw en stempel, hou vast en op en terug naar het kussen.'

Bij een muzikale notarissenschool zou ik me zoiets voorstellen.

Dank je.

Ik hou ook niet van goochelaars. Daar heb ik ook veel mee gewerkt in clubs.

Ik hou niet van hun houding. Erg vol van zichzelf, en arrogant.

'Ik kom op, ik hou je voor de gek, je voelt je dom, afgelopen.'

Ze leggen niks uit en je snapt het nooit.

'Hier is een kwartje, nu is het weg. Jij bent een zak.'

De bizarste act was iemand die kogels opving met z'n tanden.

Het was een circusact, maar het was echt.

Dat denk ik tenminste. Ik weet het niet.

Die vent kwam op...

...ze beschoten hem met een pistool en...

Hoe weet je dat je daar goed in bent...

...voordat je het doet?

Zouden ze hem eerst een paar keer heel hard naar je gooien?

Dan het pistool. 'Oké, Jim. Deze gaat iets harder aankomen.

We gaan het tempo flink opvoeren.'

Het is geen huis waar je moet inbreken als je een boef bent.

Je schiet hem neer in de slaapkamer.

'Je bent aan het verkeerde adres.

Ik doe dit de hele dag door.

Dus schiet maar raak.'

Het ergste was dat ik die man heb zien optreden, ik stond versteld...

...en ik heb geen idee hoe hij heet. Geen idee.

Als hij dat wist, zou hij zeggen: 'Wat moet ik in godsnaam doen...

...om indruk te maken?'

President is een rare baan.

Mensen zeggen: 'Ik denk dat de president gek is.'

O ja? Wat had je dan gedacht?

Als iemand vindt dat hij president zou moeten zijn...

...is dat toch al een teken.

Als je werkelijk denkt dat je...

Dan ben je gestoord. Je bent gek.

'Ik moet president worden' klinkt voor mij net als: 'Ik moet Thor zijn.'

'Ik denk dat ik Dr Neil Clark Warren moet zijn van eHarmony.com.

Dat wil ik.'

Je bent niet goed wijs, oké?

Dat zijn belachelijke ideeën.

Wie moet de machtigste man van Amerika worden...

...opperbevelhebber en leider van de vrije wereld?

'Weet je, ik denk eigenlijk ik.

Het klinkt als iets waar ik goed in zou zijn.

Ik kan geen beter iemand bedenken...

...om de leiding te krijgen over alles ter wereld.'

'Omdat ik gestoord ben,' moet daar nog achter. 'Omdat ik gestoord ben.'

Ik begrijp die mensen wel.

Ik probeer niet boos te worden...

...op mensen in de politiek.

Want je hoort te weten dat ze gewoon zo zijn.

Ik begrijp het.

Wat ik niet begrijp is hoe de olifant en de ezel...

...de twee mascottedieren zijn geworden van twee grote partijen.

Je hebt het hele dierenrijk...

...om uit te kiezen. Een magistrale hengst, de Bengaalse tijger.

De Democraten: 'En een ezel?

Laten we de ezels zijn.'

'Goed idee van die ezel. Horen jullie dat? Een heel indrukwekkend dier.'

'Zouden mensen niet denken dat wij ezels zijn als we de ezel kiezen?'

'Nee, dat staat daar totaal los van.'

De Republikeinen zeggen:

'Zullen wij dan een stinkend, dommig circusdier kiezen?'

Een olifant is indrukwekkend...

...met z'n vijf ton en het kleinste hoedje dat je kunt vinden.

Dit is een feitje over circusolifanten.

Voor de show pakken ze een bezemsteel...

...en steken die in z'n kont zodat hij z'n behoefte doet...

...zodat hij dat niet tijdens de show doet.

'En dat vind ik ook een goed beeld voor onze partij...

...dat uitdrukt dat we bereid zijn om te doen wat we moeten doen.'

'GOED IDEE VAN DIE EZEL.'

'Pony.'

O, dit gaat over ponyritjes.

Hoe kinderen ponyritjes maken met hun kinderen...

...en dat je niks anders met pony's kunt...

...behalve er ritjes op maken met kinderen.

De politie gebruikt ze niet voor ordehandhaving.

Dit werkte best goed.

Ik liet die agent zeggen: 'Ik zou maar achter het hek blijven staan.'

Ja, dit is heel grappig. Absoluut eind jaren 70.

Het idee dat je gevoel voor humor gedeeld wordt...

...is de enige erkenning waar ik ooit om gegeven heb.

Het boeide me niet of ze me aardig vonden.

Het ging mij erom dat ze het materiaal leuk vonden.

De grappen, dat wat ik bedacht had.

Ik zit hier niet van: 'Ik wou dat jullie me leuk vonden.'

Als je het leuk vindt, prima. Zo niet, ook goed.

M'n tijd is bijna om.

Tijd is...

...hetgeen waar mensen het meest over liegen.

'20 minuten' is altijd een leugen.

Als iemand zegt 'Ik ben er over 20 minuten, het duurt 20 minuten.'

'Je zei 20 minuten.' 'Dat was het ook.' Niemand weet wat 20 minuten is.

Als je wilt liegen, zeg je gewoon: 'Ik ben er over 20 minuten.'

Ik zag pas een advertentie voor een matrassenwinkel.

'Pas betalen in juni.'

Want ze weten dat ons idiotenbrein dan denkt: o, juni.

Nou, dat is dan niet mijn probleem.

Het wordt toch nooit juni.

Dat lost de man van juni maar op.

Net als wanneer je 's avonds laat tv-kijkt.

Je bent moe...

...en je bent Netflix-series aan het bingewatchen.

En je denkt dat ik niet weet dat je het zo gaat doen...

...als je klaar bent met mij.

Je gaat weer naar je serie. Misschien hoor je nu wie de moordenaar is.

En morgen dan? Je moet naar je werk.

'O, dat is het probleem van de ochtendman.

Ik ben de avondman.

Het feest gaat door voor de avondman.

Doe nog maar een aflevering.

Maak nog een pak Oreo's open.

Geen regels voor de avondman.'

De volgende ochtend gaat de wekker.

Je bent brak, kruimels in bed.

'Waarom heb ik dat gedaan? Ik haat je, avondman.'

Want de avondman... Wacht, er is meer.

De avondman naait altijd de ochtendman.

En de ochtendman wordt de-hele-dag-koffieman...

...die de kan-niet-slapenman wordt...

...doet-z'n-werk-nietman en ontslagen- man. Dat boeit de avondman niet.

Hij slaapt op een nieuw matras dankzij pas-betalen-in-juniman.

Als je stand-up comedy doet...

...moet je beslist contact zoeken met het publiek.

Dat is niet zo bij elke kunstvorm.

In veel films die ik zie...

...lijkt het ze niet uit te maken of je het kunt volgen.

Ik ben zo iemand die moeite heeft...

...met films als Jason Bourne en Mission Impossible.

Zo iemand die na de film, op de parkeerplaats...

...tegen z'n vrienden zegt:

'O, dus dat was dezelfde man als in het begin?

Daarom droeg hij die valse baard nadat hij het geld had gestolen.'

'Vond je het een leuke film?' 'Nu op de parkeerplaats wel.

Daarbinnen had ik geen idee hoe het zat.'

Niemand wil je in een bioscoop iets uitleggen als je het niet meer begrijpt.

'Wat gebeurt er nu?'

'Let nou maar op.'

'Waarom hebben ze die vent vermoord? Ik dacht dat hij bij hen hoorde.'

'Ze moesten wel.'

'Ik mocht die vent.

Dat was de enige die ik mocht.'

'Kijk nou gewoon naar de film.'

'Ik kijk naar de film.

Ik begrijp er niks van.'

'Je weet evenveel als ik.'

'Ik weet niks.

Is dit een ruimtefilm, een western?

Ik ben totaal de weg kwijt.

Ik haat deze film.

En ik haat jou ook.'

Waarom zijn er geen ondertitels voor het verhaal?

Een toelichting voor slechtbegrijpenden.

Naar die films zou ik wel toe gaan.

Een kadertje verschijnt: 'Deze man komt alleen in deze ene scène voor.'

'Dit is de naam van de film waar je niet op kunt komen waar hij ook in speelde.'

Hoe dan ook, dit is het verhaal dat ik je wilde vertellen.

Als je ooit wilt weten hoe ik bereikt heb wat ik heb bereikt:

alles is begonnen in de Comic Strip.

Hier heb ik al het materiaal gecreëerd dat ik voor jullie heb gedaan vanavond.

Het ene moment stond ik op het open podium op maandagavond...

...terwijl ik nog bij m'n ouders woonde...

...en vijf jaar later zat ik naast Johnny Carson in The Tonight Show.

Dit materiaal bracht me er.

Hartelijk bedankt. Jullie waren een fantastisch publiek, ik hou van jullie.

Dank je wel dat ik m'n verhaal mocht vertellen.

Goeienavond.

Jerry Seinfeld. Dank je, Jerry.

Ondertiteld door: Arno Zeeman