Original subtitles

Wat zei je? 'Geef de erwtjes door en ik stop met studeren?'

Nee: 'Geef alsjeblieft de erwtjes door en ik stop met studeren.'

Ze zei alsjeblieft. Geef haar de erwtjes maar.

We hebben voor vier jaar studie betaald.

Ik ben afgestudeerd, ik kan tellen: jij hebt er drie afgelegd.

Ja, ik ga het vierde overslaan.

O? Heb je een baan? - Zo ongeveer.

'Zo ongeveer' en 'ja' zijn niet hetzelfde.

Heb je een baan? - Binnenkort wel.

Binnenkort wel. Heb je een geheugen of ben je helemaal gek geworden?

Ik weet nog dat je thuiskwam van school en wou stoppen.

Toen heb je ons iets beloofd. - Ja, dat ik het zou proberen.

'Ik zal het proberen' betekent 'ik ga zakken'. Zit het zo?

Blijf je eten of ga je met die wildebras praten?

Zo te zien wil ze niet echt praten.

Nog één jaar en dan heb je een diploma.

Je mag kiezen wat je... - Ik heb m'n keuze gemaakt.

Ze heeft dienst genomen.

Als ik jou was, at ik m'n bord leeg.

Ze is er nog niet klaar voor. - Zij niet of jij niet?

Het is oorlog, Jonas. - Je bent het militaire leven gewend.

Ik dacht dat je hier klaar voor zou zijn.

Ik was er niet eens op voorbereid toen ze naar de kleuterschool ging.

Ik was niet voorbereid...

op haar eerste gebroken hart.

Doe er iets aan. - Dat zou ik doen als ik het kon.

Wil je dat ze ten strijde trekt? - Wat ik wil is dat ze...

wat ze ook wil doen met toewijding en eer doet.

Als vrouw van een soldaat ben ik trots dat m'n man z'n land dient...

maar er is een groot verschil tussen een vrouw van een soldaat...

en een moeder van een kind dat net dienst heeft genomen.

Ze is er nog niet klaar voor. - Zij denkt van wel.

Wat denk jij?

Wat is er mis mee?

Met je studie kun je stoppen.

In het leger kun je niet opeens zeggen: 'Weet je wat, ik wil naar huis.'

Ze is volwassen, schat.

En ze woont niet meer thuis.

ABIDJAN, IVOORKUST

Laat liggen. Ga weg. - Al onze persoonlijke informatie...

Is dat het waard om voor te sterven?

Er was hier een bomaanslag. - Een bus.

De mensen zaten hier vast. - Acht mensen plus m'n team.

We konden niemand spreken en nu komt u hier en stuurt u ons weg.

We kunnen... - Meneer de ambassadeur.

Wilt u liever nog langer wachten? - De staat deed niks.

Waarom hebben ze ons niet meteen geëvacueerd?

Het leger kon hier niet binnenkomen. De helikopter kon niet opstijgen.

Hoe denkt u dat wij hier gekomen zijn?

We moesten zes kilometer verderop uit een vliegtuig springen...

en kogels ontwijkend hierheen gaan om u te redden.

Wij zijn uw laatste verdedigers. De cavalerie.

Wilt u hier veilig weg? - Natuurlijk.

Mooi. Terwijl ik regel dat u hier weg kunt...

moet u echt eens met uw man praten.

Edward. - Vertel me niet wat ik moet doen.

Rustig. Hun granaten komen nu niet meer hier neer.

De evacuatiebus is bijna klaar.

Tenzij u andere instructies hebt...

moet u naar de veilige ruimte op de bovenverdieping gaan.

Het ziet er erg uit. Dat is het niet.

Gaat u weg?

Laat u ons in de steek?

Laat u ons achter omdat we geen Amerikanen zijn?

We hebben een lijst.

Dat zal een hele troost zijn voor de doden.

Ze gaan naar het noordoosten. - Dan kunnen we blijven.

Dan kunnen we uw veiligheid niet garanderen.

Blijf maar hier als je wilt, maar ik ga met deze mannen mee.

Laat je me hier? - Luister naar sergeant Black.

Jij verwijt hem dat hij ons in de steek liet...

terwijl hij ons komt helpen. Lieverd...

Ja, 11.00 uur, vijf à zes kilometer verderop.

Als rebellen ons onderscheppen en vragen of u Amerikaan bent...

zegt u nee. Als ze u doorzoeken, mogen ze niks vinden.

Geef me uw paspoorten en identiteitskaarten.

Nu.

Ik denk op z'n laatst 13.30 uur op het ophaalpunt.

Dit is niet belangrijk. - Ga met de truck naar het water. Over/.

Blijf vlak achter me. - Ik kom naar jou en de lading toe.

Moet hij niet mee?

Hij controleert of er niemand achter ons aankomt.

Blijf niet te lang weg. - Als ik te laat ben, kom ik niet meer.

Blijf onder de ramen. De rebellen zoeken niemand uit Abidjan.

Ze willen de Amerikanen.

We moeten opschieten. - We kunnen hen niet achterlaten.

Als we weg zijn, zijn ze veilig. - Sommigen zijn gewond.

De rebellen laten wel artsen binnen zodra wij weg zijn.

Ik heb een vriendin. - Wij hebben allemaal een vriendin.

We moeten weg, Mr Kapp.

Veel succes, allemaal.

Doe wat ze van je vragen, oké?

Ik weet wel dat dit geen computerspel is, oké?

Yo, Bets. Yo, Betsy.

Dag, liefje. Hang even op, oké?

Ik moet weg, Sues. M'n vader.

Ik was aan het bellen. - Dat zag ik.

Ik wilde wat tijd met je doorbrengen voor je weg moet.

We gaan een ritje maken. - Ik ben net wakker.

De auto werkt ook voor twaalven. Doe het voor mij.

Laat maar hier, die heb je niet nodig.

Doe maar aan. - Pa.

Doe ze aan, zei ik.

Stap uit.

Het is bloedheet. - Het is nog heter als je moet lopen.

Moet ik lopen? - Het kamp is vijf kilometer verderop.

Volg deze weg. Ik zie je daar wel.

Hij werkt met me samen. Mag hij mee? - Sorry, nee.

Maar hij is een vriend. - Schiet op.

Dit draait niet alleen om u, ook om uw...

En het ging allemaal net zo goed.

Met die pony gaan we hier weg. M'n vrienden nemen de rest mee.

August O'Neill. M'n vrouw komt zo met onze dochter.

Ze zijn binnen. - Rondneuzen kan niet.

Haar melk is opgedroogd. Eva is pas zes maanden.

Ze is melkpoeder zoeken. - Hoop maar dat er een koe is.

Telling? - We missen een vrouw en een kind.

Die stappen dan als laatste in.

Maddy Shelette, z'n secretaresse.

Kon je nog... - Genoeg. Luister niet naar hem.

Deze houdt het nooit 15 kilometer vol.

Drie is al voldoende. Ellis Kapp en Jamie Kapp.

Ambassadeur Blashek en Mrs Blashek.

Mr O'Neill? - Wacht op m'n gezin.

Nee. Ga de bus in. - Ik ga ze zoeken en haal jullie wel in.

Als m'n mannen iets vragen, doe het dan. Doe de poort open.

Ik draai erin als jij weg bent.

Hou je stil en blijf kalm. Ga opzij, je verzuipt hem nog.

Ik wil nu de wegenwacht niet bellen.

Je bent een brave bus. Je bent de mooiste bus die ik ooit heb gezien.

Als je een vrouw was, maakte ik je de mijne. Echt waar.

Rijden.

AMBASSADE VAN DE VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA

We zijn op een bom gereden. Eruit.

Allemaal uitstappen. Ga de bus uit.

Iedereen eruit. Snel, snel, snel.

Wegwezen. Ren langs het hek.

Help.

Waar is Maddy? - Kom mee.

Help. Help me. Help.

Help me. - We moeten van de weg af.

Ze heeft een verloofde in de VS.

Help. - Kom alsjeblieft met me mee, oké?

Maddy.

Maddy. - Help.

Komt alles goed met haar? - Ik kan niks zien. Ik zie niks, ik...

Ik zie niks. - Doe de kompressen erop.

Het rendez-vous is om 13.30 uur.

We moeten van de weg af...

en door het veld gaan. - Pak haar.

Steun maar op mij. Ik heb je.

Die kant op. Opschieten. Kom mee.

Allemaal op een rij achter me. Eén voor één.

Waar gaan we naartoe? - Wacht op de rest.

Opschieten. - Snel.

Oké.

Kom op, we gaan te langzaam.

Achteruit. - Het is open.

Wat doe je? Ga weer in de rij lopen.

Daar zijn ze.

Niet bewegen.

Hoe heette hij? We weten niet eens hoe die man heette.

Iedereen uitstappen aan mijn kant.

Hoofd omlaag, hoofd omlaag.

Achter die tankwagen, nu.

Bukken.

Hammerhead, ik heb hier tegenstand.

Blijf allemaal stilstaan. We staan midden in een mijnenveld.

Ben je nu blij?

Heb je twee uur gedaan over een wandeling van vijf kilometer?

Ben je soms gestopt om make-up op te doen?

Dit is niet grappig. - Dat klopt. Dit is menens.

Hoe je ergens komt en hoe snel.

Een kilometer is 1000 meter, oftewel 100.000 centimeter.

Een kilometer is zo'n 1200 stappen. Je moest dus 6000 stappen zetten.

Je moet in 12 minuten 1,5 km kunnen lopen.

Jij hebt 120 minuten gedaan over iets wat 35 minuten had moeten duren.

Dus? - Dus ben je of lui, of niet in vorm.

Ben je lui? - Nee, ik ben hongerig.

Kun je schieten? Regel maar wat te eten.

Dit kamp is niet groot genoeg... - Pardon. Nee, nee. Deze hut is van mij.

In je rugzak zit een veldfles.

Die is leeg, maar je kunt vast wel water vinden.

Je hebt ook een poncho en een mes.

O, ja. Er liggen ook overal rotsen.

Alle basiselementen voor een eigen hut.

Schiet maar op en regel het allemaal maar.

De zon gaat al onder.

Als je twijfelt, gaat hij sneller onder omdat hij zich beledigd voelt.

Het is 11.45 uur. We hebben een uur en een kwartier om dit over te steken.

Ik wil wel verder. - Ik ga wel.

Dat wordt dan je laatste daad. - Je bent 17, je kunt niks.

Mijnen zijn niet het enige probleem. Er zijn ook rebellen.

Als die ons voorbij zien sjokken, zijn ze dolblij...

omdat ze dan onze oren kunnen afsnijden en die thuis kunnen laten zien.

Jullie doen precies wat ik zeg.

En wat ik zeg is geen verzoek.

Ik moet mijnen zoeken en kan jou niet helpen.

Als je haar kunt dragen, geweldig. Anders zet je haar voeten op de uwe.

Net zoals je met papa danste toen je nog klein was.

Niet bewegen. Zet geen stap.

Maar we moeten hier snel weg.

We kunnen alleen maar langzaam en voorzichtig gaan. De rij.

Je houdt de rij aan waar je nu in loopt. Je gaat niet links of rechts.

Als hij 'één stap' zegt, zet je ook één stap.

Je bent een eend. Mama loopt voorop.

Je doet wat ze zegt en ook precies zoals ze zegt.

We hebben meer sondes nodig. Liefst van hout.

Heeft iemand van jullie iets wat bruikbaar is? Een liniaal?

Stok?

Ik heb een pen.

Ik heb... - Geef maar door aan de ambassadeur.

Jij moet Maddy vasthouden.

Geef hem over je schouder door.

Draai je niet om. Verplaats je gewicht niet.

Ik heb een nagelvijl. Als we een feest gaven...

Ik wou dat m'n nagels... - Het kan ze vast niks schelen...

hoe je eruit wilde zien. - Dank je.

Houd bij u, dat komt nog wel van pas.

We mogen hier niet blijven staan.

Straks zien ze ons en vermoorden ze ons.

Wil je liever nu jezelf de dood in jagen?

Jij moet de wacht houden.

Klim erop, blijf er niet gewoon naast staan.

Bang dat je een nagel breekt? - Dat ik m'n handen openhaal.

Ik wil geen infectie in het bos.

Je bent slim. Weet je dan ook...

wat voor gemene beesten er in dit gebied leven?

Spinnen. Je moet oppassen voor tarantula's...

zwarte weduwes. Die zijn allemaal sluw. En natuurlijk zitten hier slangen.

46 soorten en ondersoorten.

Vijf soorten adders. De ratelslang is nog de ergste.

Adders hebben verticale spleetogen, geen horizontale.

Zo herken je ze. - Ik verwacht er geen te zien.

Draai maar om en verwacht er maar een te zien. Blijf alert.

Oké. De weg is geblokkeerd. We moeten te voet gaan.

Naar het rendez-vouspunt? - Nee, wij moeten die mensen helpen.

Ze hebben alleen ons.

Die idioten zijn erg schietgraag.

Als ze die mensen vinden, schieten ze.

Ik laat m'n vrouw niet... - Het is een mijnenveld.

Zij zitten daar vast. Ze zijn kansloos.

Ze kunnen blijven en beschoten worden of op een mijn lopen.

Wij zorgen ervoor dat niemand hen ziet.

Wat zal dat ons kosten? - Dit kan iedereen wat kosten.

We moeten eerst onszelf helpen.

Afleidingen creëren. De slechteriken bezig houden.

We lokken ze naar ons toe. - Naar ons?

Als wij een bedreiging lijken, gaan ze niet naar onze vrienden toe.

Dan hebben ze tijd om te ontsnappen. Luister.

We gaan met die auto voor een afleiding zorgen.

Heb je er ooit zo een gebruikt?

Iedereen kan het. Gewoon richten en schieten.

De terugslag doet geen pijn.

Als iemand naar jou toe komt, of achter ons aan, schiet hem dan neer.

Kom mee. - Ik laat m'n vrouw en kind niet achter.

Onze vrienden hebben ons nodig. Wij gaan samen zwemmen. Pak aan.

Gus, doe het.

Oké. Pak zo veel mogelijk uit die auto...

daar kunnen we rook mee maken. - En jij?

Ik doe alsof ik bij een benzinepomp werk en ga wat knutselen. Op mijn teken.

Nu.

Jij eerst, Gus. Gaan.

Als je niet aan het sonderen bent, let je op.

Begin onder je voeten. Sonde in je handpalm, palm omhoog.

Duw hem zachtjes met een schuine hoek in de grond.

Zoek in een straal van 150 mm om je heen.

Als je weerstand voelt, stop dan.

Roep en markeer die plaats met een cirkel in de grond.

Zelfs als het veilig lijkt, zet dan geen stap tenzij wij het zeggen.

Zijn ze niet allemaal even groot? - Moordwapens zijn best creatief.

Ze kunnen 150 mm groot zijn of 50.

Er kan nog een mijn onder zitten.

Schakel je ze uit? - We omzeilen ze.

Zijn er nog grotere mijnen? - Jamie, hou op met vragen stellen.

Dat zijn goede vragen. Dat moeten we allemaal weten.

Ja. Zo groot. Voor tanks.

Je zorgen zijn voorbij. - Ga maar zitten.

Ik ga ze helpen. - Nee.

Kijk waar ze bijna op ging zitten. Een mijn.

Kijk goed. Zie je die vier punten rondom dat stukje staal?

Als je daarop gaat zitten, sterft iedereen binnen tien meter.

Ik...

Ik weet dat u een geboren leider bent, Mr Kapp.

Maar een goede leider heeft goede adviseurs...

en volgt hun advies ook op. Snapt u?

Ja, ik... - U bent haar ogen en de uwe.

Gebruik de signaalvlam.

Wegwezen.

Volg mij. Rennen.

Dirt Diver, Hammerhead, dit is Cool Breeze.

Draai je om. Ik sta op twee uur.

Je status? - Ik heb het gezin en een indruk.

Wat heb je nodig? - Sondes.

Ja, die kunnen we wel regelen.

Het is oogsttijd.

Je bent al drie keer dood. Gebeten door een giftige slang.

Uit de boom gevallen.

De vijand hoorde je en schoot.

Hier is geen vijand. - In het trainingskamp ook niet.

De drilmeester die je op alles moet voorbereiden telt niet mee.

Wacht even. Ik vind dit ook niet leuk.

Volgens mij vind je dit geweldig. - O, ja?

Je probeert me hier te ontmoedigen zodat ik niet ga...

of dat ik daar faal. Dat zal je niet lukken.

Miss Elizabeth Blane, niemand weet beter dan ik dat je niet zult falen.

Waarom doe je me dit aan?

Je training afmaken is niet genoeg. Je moet op je best zijn...

terwijl je het doet, zodat het niet zo hard aankomt.

Dit is het treffen voor het treffen. Haal het beste uit jezelf.

Blijf dit keer wakker.

Als ik ze krijg, geef ik ze aan degene voor me.

Die pakt er één uit en geeft de rest door naar voren.

Klaar.

NCAA toernooi 1992.

Duke versus Kentucky, 2.1 seconden op de klok.

Laettner gooit er net voor tijd een driepunter in.

Duke 104 tegen 103.

Hé, Jamie. Vang. - Geef door, zei ik.

Ze viel zo uit m'n handen.

Maddy.

Kom me halen. - Maddy.

Kom me halen. - De mijn heeft je been geraakt.

Ik kan er niet bij. Stelp het bloeden.

Ik zie niks, ik weet niet waar ik ben.

Doe je riem af.

Maddy, Tommy wacht thuis op je.

Je kunt het.

Doe je riem af en betast je linkerbeen.

Het is nat. Dat is bloed, niks ernstigs.

Kom op. Doe je riem af.

Oké.

Wikkel nu je riem boven de knie om je been heen.

Kom op.

Blijf het proberen.

Haal nu de riem aan. Trek hem strak aan.

Voel je dat? Nu bloedt het niet meer.

Je weet dat het niet kan.

Te laat.

Hé, kijk naar je baby.

Oké, kijk naar Eva.

Maddy.

Het is een stelletje idioten.

Gezichten die we nooit zullen zien. Een land in beroering.

Dwaasheid heeft haar vermoord.

Hé.

Concentreer je, kijk naar je baby.

Zo, ja. Oké.

Ik... Ik... Ik dacht niet na. - Dat klopt, ja.

Nu kun je helpen zoeken.

Betekent haar dood niks voor je? - Elke dood betekent veel voor me.

Er zijn hier nog vier mensen en daar zijn er nog drie.

Met ons erbij zijn we met tien man.

Dat zijn tien doden die ik thuis niet op m'n geweten wil hebben.

Oké. Jullie moeten allemaal voorzichtig zoeken.

Oké, volg mij.

Bukken.

Ga hier zitten. Jij.

Je moet de pin eruit trekken en hem in dezelfde richting gooien als de mijne.

Kom mee.

Wacht.

Nu.

Je moest de pin eruit trekken. - Doe iets.

Zijn ze allemaal dood? - Nee, eentje niet.

Ik val hem in de rug aan. Lok hem naar je toe.

Schiet zodra ik begin te rennen.

Verman je. Als hij me ziet en me neerschiet...

maakt hij jou en je gezin af. Dat is dan jouw schuld.

Pak aan. Schieten. Nu.

Zo gaat dat liedje.

Doe het op de tast. Doe je ogen dicht.

Gebruik je handen, dan praten de stenen.

Ik heb iets. - Gebruik het.

Het gaat wel.

Moet ik je komen halen? - Nee, het lukt wel.

Luister, je bent moe en je knieën zijn flink geschaafd.

Kies maar.

Wil je dat ik de beste ben of dat ik stop?

Je moet de beste zijn. - Doe dan niet alsof ik een kind ben.

Het zit niet in je armen.

Het zit in je hoofd. Het draait om het steen.

Los de puzzel van het beklimmen van de muur op.

Ik heb geschoten, maar het pistool gleed uit m'n handen.

Ik heb het niet laten vallen. Ik verstijfde niet.

Er is altijd een psychologisch motief voor ons gedrag.

Als we de deur niet op slot doen, wilden we dat niet.

Dan mag er ingebroken worden. Als je een wapen laat vallen...

wou je niet schieten. - M'n gezin mag niks overkomen.

Waarom bracht je ze dan naar Abidjan, de gevaarlijkste plek op aarde?

Dacht je dat er geen risico zou zijn? - Ik wist niet wat ik dacht.

Ik wou jullie niet in gevaar brengen. - Kom hier.

Er staan daar vrienden van mij en jouw collega's.

Over een uur worden we opgepikt. Meer tijd hebben we niet.

Als we het niet halen, houdt het op.

Bedenk dus maar snel wat je kunt doen en wilt doen...

want ik wil geen seconde meer voor jou zorgen.

Begrepen?

Hoe lang deed ik erover?

Zonder de ongelukjes 47 minuten.

Hoe lang moet het duren?

Voor een ervaren klimmer 15.

Ik doe het nog eens.

Heb je nog genoeg energie?

Wat komt er na de beste?

De op één na beste. - Dat wil ik niet zijn.

Natuurlijk niet.

Je gaat goed vooruit, schat.

Laat de tijd maar lopen.

Oké.

We binden één uiteinde om de granaat en het andere om iets wat vaststaat.

Om een boom. Of in dit geval om een paal.

We maken het andere uiteinde aan de overkant vast.

We doen het blikje... Geef het blikje eens.

Oké. We maken het blikje vast.

We doen de granaat erin en trekken voorzichtig de pin eruit.

Het blikje houdt de hefboom ingedrukt.

Als iemand de lijn raakt, valt de granaat...

en komt de hefboom vrij.

En als ze schieten als ze komen? - Als?

Ze schieten zeker. Kom mee.

Tijd?

25 minuten. Je bent klaar.

Zou een man dit beter kunnen? - Dat is mogelijk.

Mannen zijn anders gebouwd.

Hun spieren en beenderen zijn beter geschikt.

Maar vrouwen presteren beter op grote hoogtes.

Pardon? - Je hebt het goed gedaan.

Kan een man dit beter?

Hier wil je niet aan beginnen.

Wat kan het jou schelen wat een man kan? Wat kun jij doen?

Je kunt je ademhaling vertragen.

Je kunt langer uitademen.

Ik zou je niet willen ruilen voor een zoon.

Je wordt vast een geweldige soldaat.

Lach.

Ben je gek geworden? - Ik heb eens rondgekeken.

Ik heb wat benzine, olie en terpentine gevonden.

Dat leek me een goed extraatje. Ik rook namelijk.

Ben je er klaar voor? - Nee.

Schiet.

Black.

Jij moet meer roken. Een molotovcocktail is een goed idee.

Waarom duurde het zo lang? - Ik zat vast.

Vroeger moest ik alleen beslissen waar we gingen eten.

Ik kon alleen maar nadenken op de manier die me was aangeleerd.

Nu moet je improviseren. - Ja, dat had ik ook door.

Al hielpen die klappen misschien.

We komen via de rustige kant van het terrein.

We zien jullie bij de truck. Ga je gezin halen.

Je hoofddoek is nat. Bloed je? - Nee.

Ik heb het in water gedoopt.

Ik vond sleutelbloem tegen het zwellen en bies tegen de sneden.

Hoe weet jij dingen over planten? - Dat heeft m'n papa me ooit geleerd.

Dat herinner ik me nog.

Mijn record voor het maken van een kampvuur is 30 seconden.

Duurde het ook zo lang om de hotdog te doden en te villen?

Ben je nu aardig tegen me? - Ik ben altijd aardig.

Ik heb een hotdog over. Wil je die?

Ik heb een groter vuur. - Niet meer.

Kom hier, groentje.

Mag ik gaan zitten, sergeant-majoor?

Ontspan je. Dat is een bevel.

Die lagen achterin de wagen.

Heb ik je ooit verteld over Khartoum?

Carlito besloot... - Dat hij een spin wou meenemen?

En de Caraïben, 1989? - Toen barstte je blindedarm.

Ik heb je blijkbaar al veel verhalen verteld.

Wat wil je horen?

Alles, papa.

Je zou ons komen redden, maar je bracht ons hier.

Bukken, verdomme.

Wat heb jij gedaan? Een meisje vermoord.

Je was zonder ons in de ambassade, op straat...

of op dit terrein gestorven.

We hebben een 14-jarige dochter die op school zit in Zwitserland.

Elena. - Het komt wel goed.

We krijgen je weer bij haar. Dat is ons werk.

Stap. - Oké, we lopen langs de omtrek.

Stap.

Ze zijn nog niet klaar.

Dat is de riem van Orion. Meer heb je me niet geleerd.

Ik heb je meer geleerd. - Niet dat ik me herinner.

Graaf diep.

De Grote Beer.

De Poolster.

De Grote Beer is onder de horizon. Wat ligt er aan de andere kant?

Cass...

Cassi...

Cassiopeia.

De dame in de stoel.

De grote W.

Wat is er in Algiers gebeurd?

Het motto van de Rangers.

'Laat niemand achter.' Dat weet ik...

maar als je naar hem toe ging, bracht je de rest in gevaar.

Hij was toch stervende? - Ja. Hij had het nooit gered.

Maar het was Algiers.

Ze zijn daar experts in het martelen.

Beeld je eens in dat iemand je vraagt wat je grootste prestatie was.

En jij zegt dan: 'Ik heb de meest onmenselijke martelingen uitgevonden.'

Wat een erfgoed.

Als ze hem levend in dat mijnenveld hadden gevonden...

hadden ze hem gemarteld voor ze hem vermoordden.

Wat heb je toen gedaan?

Wat ik moest doen. - Je hebt hem doodgeschoten.

Ik hoop dat ze dat voor mij ook zouden doen.

Dat zou een gunst zijn.

Bukken.

We zijn bijna veilig. Ik stel voor dat we gaan rennen.

Nee. Langzaam is beter. - Er is hier een vrouw.

Je hebt ook een zoon.

Ze komen naar ons toe.

Onze tijd raakt op en mijn geduld ook.

Een mijn.

We hebben veel aan je gehad, zeg.

'Heldhaftig' is iets anders dan 'dom'.

En jij blijft dom kiezen. Ik ga niet voor jou sterven.

En ik offer deze mensen die al zo ver gekomen zijn niet op.

Kijk naar je zoon. Kijk naar hem.

Hij is dapper. Hij heeft ons op geen enkel moment last bezorgd.

Dat is heldhaftig.

We gaan het laatste stuk net zo voorzichtig aftasten als de rest...

en wij krijgen jullie hier wel weg als je naar ons luistert.

Onze Vader in de hemel, laat uw naam geheiligd worden,

Laat uw koninkrijk komen en uw wil...

Dat is van ons.

Snel, snel.

Pershing. Jones. Naar voren. Vind die mijnen.

Het vervoer is er. - Sneller.

Tel maar hardop. - 63, 64.

Ellebogen dicht als je omhoog komt.

Hoe lang gaan we dit doen? - Tot ik moe ben.

Papa. Papa, niet bewegen.

Hoezo? Ik heb geen stop gezegd.

Verticale spleetogen.

Je neemt toch als infanterist dienst?

Ik wil net als jij beginnen en dan promotie maken.

Je kunt meer.

Je bent een geboren leider.

Jij bent een leider. - Dat klopt.

Maar jij kunt officier worden. - Ik wil geen bureaucraat worden.

Er komt wel meer bij kijken.

Als officier kun je dingen veranderen.

Je maakt een verschil. - Als je baas.

We moeten niet te veel fantaseren.

Je hebt m'n leven gered, dus ben ik je iets schuldig.

Ik ga je iets geven waar ik 25 jaar over gedaan heb.

Hopelijk kost het veel. - Het kost veel als je het niet leert.

Ik leer je afscheid te nemen van je moeder...

zonder dat ze je een emotionele klap voor je kop geeft.

Niemand weet hiervoor wat voor man hij is.

Wees trots op hem.

Hij is glansrijk voor deze proef geslaagd.

Ik ben ook trots.

Zeg dat dan tegen hem.

Geef me je portemonnee. Ik zag hoe je die meenam.

12 kilometer verderop ligt het dorpje Euclid.

Ken je de windstreken? - Noord, oost, zuid, west.

Mooi. Oké.

Volg de weg drie kilometer naar het noorden.

Draai dan 35 graden en ga zo verder.

Oké. Ik zie je daar wel. - Dat denk ik niet.

Ik ga naar huis. Dat is 27 kilometer verder.

Hoe moet ik daar zonder geld komen?

Ik kan vier manieren bedenken.

Stelen, je lichaam verkopen, lopen en nadenken.

Ik zie je thuis wel.

Waar zou ze nu moeten zijn?

Euclid.

Ze probeert daar een lift te krijgen. Ze komt wel.

Je laat onze dochter zomaar ergens achter, ver van huis...

en je verwacht dat ik onbezorgd in bed stap?

Maak je maar zorgen. Ik ga naar bed.

Daar hoef je niks te verwachten.

Ik had sneller kunnen zijn, maar je lichaam verkopen kost veel tijd.

Waarom dan?

Je moet een marketingplan hebben, net zoals in elke branche.

Ik ben blij dat je niet meer studeert.

Welterusten, mevrouw en juffrouw Blane.

Ik zal wat te eten voor je maken. - Weet je wat, mama?

Als papa me m'n geld teruggeeft, gaan we uit eten.

Dan huren we een enge film...

gaan we op de bank liggen en zijn we één met de natuur.

Hoe kom je zo snel terug? - Ik heb gelift.

Is dat niet gevaarlijk? - Niet met een wapen.

Ik heb het pistool van pa gepikt.

Weet hij dat? - Ik neem aan van wel.

Wat heb je in het bos geleerd?

Dat het leger wat voor mij is.