Original subtitles

[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย]

=ยอดนักสืบพิชิตคดี=

=ตอนที่ 8=

มีความสามารถน่ะมันก็เรื่องหนึ่ง

แต่การจะทำให้คนอื่นเชื่อในความสามารถของคุณ

มันก็อีกเรื่อง

สถานการณ์ตอนนี้น่ะ

คือคนของสำนักงานตำรวจแห่งชาติจำคุณได้

ที่สำคัญก็คือต้องไว้หน้าคุณชายลั่ว

คุณยื่นมือเข้ามาแทรกการตรวจสอบเพื่อหาหลักฐาน

พวกเขายังพอทนได้

แต่ถ้าคุณแสดงความคิดเห็น

ที่วิพากษ์วิจารณ์พวกเขา

พวกเขาจะกระโดดขย้ำคุณ

แล้วก็ด่าว่าคุณและไล่คุณออกไป

ผมคิดว่าเรื่องนี้ยังคงต้องรอไปก่อน

รอจนถึงตอนที่พวกเขาหาความจริงไม่พบ

และถูกฆาตกรปั่นหัวเล่น

แล้วคุณค่อยปรากฏตัวออกมาเหมือนกับพระเอกขี่ม้าขาว

จนถึงตอนนั้น

คุณจะเป็นคนควบคุมสถานการณ์

พวกเขาก็ทำได้แค่ทำตามคุณ

จริงไหมครับ

นักข่าวแบบนายมองปัญหาได้อย่างมีชั้นเชิงจริง ๆ

นับวันฉันก็ยิ่งชอบนาย

ไม่หรอกครับ

เมื่อกี้นายเพิ่งพูดไปห้านาที

แต่มีแค่สามวิเองที่นายพูดเข้าเรื่อง

มีผู้เสียชีวิตในห้องดนตรีมากกว่าหนึ่งราย

ฉันกำลังอธิบายสภาพแวดล้อมของที่เกิดเหตุ

มันสำคัญมากนะ

จิ้งเซวียน

ถ้าเธอกลัว

ก็ปิดหูเอาไว้

นี่เป็นเรื่องที่ลือต่อ ๆ กันมาของโรงเรียนเรา

คุณเป็นตำรวจ...

ผมจะบอกคุณให้นะ

ในโลกนี้ไม่มีเรื่องที่เกิดขึ้นมาโดยไม่มีมูลหรอก

ตอนนั้นนักเรียนหญิงคนนั้น

ผูกริบบิ้นสีแดง สวมกระโปรงสีแดง

ใส่รองเท้าส้นสูงสีแดง

ที่ที่เธอแขวนคอ

ก็คือด้านบนตรงจุดที่

หลินเจี๋ยตายพอดี

ต่อมา

สิ่งที่ผมจะพูดคือ

เรื่องแปลกประหลาดอีกเรื่องหนึ่งในห้องดนตรีของคุณ

เริ่ม

หยุด ๆ ๆ

อาจารย์คะ

มีอะไรอีก

อาจารย์คะ

หนูไม่ค่อยสบาย

ขอลากลับไปพักก่อนได้ไหมคะ

อย่ามาสำออย

ไม่ได้ป่วยก็อย่ามาแกล้งป่วย

เธอเล่นไวโอลินห่วย ๆ

แล้วยังจะกล้าพักอีกเหรอ

นั่งลง

อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ

ว่าพวกเธอคิดอะไรกันอยู่

ทุกคนฟังให้ดี

ไม่ว่าใครก็อย่าได้คิดที่จะลาเด็ดขาด

ถ้าวันนี้ยังเล่นได้ไม่ดี

ก็ไม่ต้องพัก

[คืนนั้น]

[หลินเจี๋ยที่ไม่เชื่อเรื่องผี]

[ให้นักเรียนอยู่ต่อและให้ยืนทำโทษ]

แต่ละคนหน้าตาสะสวย

แต่สมองกลับโง่เหมือนหมู

ฉันเคยบอกตั้งกี่รอบแล้ว

ว่าการเล่นไวโอลินไม่ได้ใช้แค่มือ

[หลังจากนั้น]

[หลินเจี๋ยก็ไปส่งพวกเธอกลับหอ]

[และยังมีปากเสียงกับผู้ดูแลหอด้วย]

เกิดอะไรขึ้น

เธอเป็นลมค่ะ

เป็นลมเหรอ

คุณไม่เหมาะกับการเป็นอาจารย์สอนดนตรีเลย

คุณเป็นแค่ผู้ดูแลหอ

ทำงานของตัวเองให้ดีก็พอ

ฉันจะสอนยังไงมันก็ไม่เกี่ยวกับคุณ

ฉันเป็นผู้ดูแลหอ

คุณเอาเด็ก ๆ ไปทรมาน

จนดึกดื่นค่อยมาส่งทุกที่ทุกวัน

แล้วตอนนี้ยังเป็นแบบนี้อีก

ฉันไม่ดูแล้วใครจะดู

พอแล้ว

ทะเลาะอะไรกัน

นี่มันกี่โมงกี่ยามกันแล้ว

กี่โมงเหรอ

คุณถามเธอดูสิ

แต่ละวันพาเด็ก ๆ ไปจนดึกดื่น

แล้วค่อยมาส่ง

คุณดูสิเด็กเป็นลมไปแล้วเนี่ย

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

คุณคิดว่าการเรียนดนตรี

แค่ขยับนิ้วไปมั่ว ๆ งั้นเหรอ

แค่นอนพักสักหน่อยก็ดีขึ้นแล้ว

ตื่นตูมไปได้

เธอสองคนพยุงเขาไปที่ห้องเถอะ

ถ้ามีปัญญาอะไร

ค่อยมาหาฉัน

ค่ะผอ.

ระวังนะ

ผอ. คะ

คุณจะไม่จัดการอะไรหลินเจี๋ยหน่อยเหรอคะ

เด็ก ๆ พวกนี้

ล้วนแต่มีชาติตระกูลและบอบบาง

จะไปทนความทรมานแบบนี้ได้ยังไงกัน

พอได้แล้ว

หลัวจิ่นเหยียนเป็นคนเรียกตัวเธอกลับมา

ฉันทำอะไรไม่ได้

คุณรีบ

ไปล็อกประตูเถอะ

แม้ว่าผู้ตายจะมีอำนาจ

แต่ก็ต้องบอกเลยว่า

เพื่อนร่วมงานของคุณคนนี้เป็นตัวปัญหา

ไม่ค่อยมีใครชอบเธอเลยใช่ไหมล่ะ

คดีที่โรงเรียนสตรีนี่

ฉันอาจจะรู้อะไรบางอย่างจริง ๆ ก็ได้

มีผีที่ห้องดนตรีโรงเรียนสตรี

เรื่องนี้ที่ฮาร์บินมีมานานแล้ว

ว่ากันว่าเมื่อเจ็ดแปดปีก่อน

มีนักเรียนหญิงคนหนึ่ง

แขวนคอฆ่าตัวตายในห้องดนตรี

หลังจากเรื่องนั้น

ที่โรงเรียนก็เริ่มมีข่าวลือเรื่องผี

ห้องเรียนนั้นเดิมทีก็เก่ามากแล้ว

และยังไม่ค่อยสว่างด้วย

ได้ยินว่าตอนกลางคืน

มักจะได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้

ทำไมเธอถึงฆ่าตัวตายเหรอ

ไม่รู้สิครับ

โรงเรียนปิดเรื่องนี้เอาไว้

เห็นว่าพวกผู้ปกครองเองก็ไม่ได้ตามต่อ

นายพูดอะไรไร้สาระ

คนที่เข้าโรงเรียนนี้ได้

ครอบครัวมีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้มีอิทธิพล

ตั้งไม่รู้เท่าไร

เด็กคนนี้แขวนคอฆ่าตัวตาย

ผู้ปกครองบอกว่าช่างมันแล้วจะช่างได้ยังไง

ผมได้ยินมาว่าผู้อยู่เบื้องหลังโรงเรียนนี้เป็นคนใหญ่คนโต

งั้นฉันก็จะขอดูหน่อย

ว่าจะใหญ่โตสักแค่ไหน

ถึงได้กล้าฆ่าคนกลางวันแสก ๆ

เข้าเรื่องเถอะ

ต่อเลย

มีอะไรอีกเหรอคะ

เร็วเข้า

ไปที่ห้องดนตรีกับฉันหน่อย

เร็ว ๆ ๆ

คุณได้ยินเสียงอะไรที่ห้องเรียนเหรอคะ

ใช่ เมื่อกี้ยังมีแสงไฟอยู่เลย

มีคนอยู่ข้างในมั้งคะ

ระวังนะคะผอ.

ไม่เป็นไร

ระวังค่ะ

ค่อย ๆ นะคะ

ประตูเปิดอยู่

หลินเจี๋ย

อาจารย์หลินหรือเปล่าคะ

อาจารย์หลิน

อาจารย์หลินคะ

อาจารย์หลิน

หลังจากนั้น

เราก็เรียกอาจารย์และนักเรียนของโรงเรียนมารวมตัวกัน

เพื่อสอบถาม

พวกเธอบอกว่า

เมื่อคืนคุณก็ไม่ได้อยู่ที่โรงเรียน

งั้นจะสมมติว่า

คุณไม่มีเวลาลงมือก็แล้วกัน

คุณสงสัยว่าฉันฆ่าคนเหรอ

ฉันเป็นผอ.

จะฆ่าอาจารย์ตัวเอง

ในโรงเรียนตัวเองเหรอ

คุณคิดอะไรอยู่

ผมแค่ขอให้คุณช่วยอธิบาย

ว่าตอนที่เกิดเหตุคุณทำอะไรอยู่

คุณอย่ามาเสียเวลากับฉันเลย

จะไม่พูดใช่ไหม

ได้

งั้นคุณอธิบายมาหน่อย

ว่าเรื่องที่โรงเรียนมีผีเป็นมายังไง

มีผีเหรอ

ตอนที่พวกเราเป็นนักเรียนก็เหมือนกันไม่ใช่หรือไง

ชอบแต่งเรื่องผีกัน

แล้วเล่าให้ทุกคนฟัง

ทำไมน่ะเหรอ

แก้เบื่อไงล่ะ

ตำรวจแบบพวกคุณคงจะไม่ได้เชื่อเรื่องแบบนี้หรอกนะ

ไม่อย่างนั้นคนว่าคงหวังอะไรกับคุณไม่ได้แล้วล่ะ

ผมน่ะไม่ใช่นักเรียนของคุณ

อะไรควรเชื่อ

อะไรไม่ควรเชื่อ

ไม่ต้องให้คุณมาสอนหรอก

ฉันชื่อหลี่เพ่ยค่ะ

สอนภาษาจีน

มาสอนที่โรงเรียนนี้ได้เจ็ดปีแล้ว

เมื่อคืนตอนตีสอง

คุณทำอะไรอยู่

เตรียมการสอนค่ะ

ตีสองแล้วยังเตรียมการสอนอยู่อีกเหรอ

ฉันพักร้อนไปหนึ่งปี

กลับมาสอนเด็ก ๆ แบบกะทันหัน

ก็เลยตามไม่ค่อยทัน

ฉันจำได้ว่าตอนนั้น

หลินเจี๋ยยังทะเลาะกับผู้ดูแลหออยู่เลย

พวกเธอทะเลาะกันอยู่บ่อย ๆ

ฉันเลยไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก

แล้วเรื่องที่มีผีในโรงเรียน

คุยเคยได้ยินมาบ้างไหม

เคยค่ะ

เป็นเรื่องเพ้อเจ้อทั้งนั้น

เทอมนี้ที่เรื่องมันลือกันหนาหูขึ้น

คงจะเป็นเพราะหลินเจี๋ย

หลินเจี๋ยไม่ได้เพิ่งมาเป็นอาจารย์เทอมนี้เหรอ

ใช่ค่ะ

แต่พวกนักเรียน

ดูจะไม่ค่อยชอบเรียนวิชาของเธอเท่าไร

ก็เลยเอาเรื่องเก่า ๆ

มาแต่งขึ้นอีกครั้ง

พูดกันไปต่าง ๆ นานา

ชื่อล่ะ

จ้าวเฉียนซุน

คืนที่เกิดเหตุ

ผมไม่ได้อยู่ที่โรงเรียน

ผมไม่สนว่าคุณอยู่ที่โรงเรียนหรือเปล่า

เมื่อคืนตอนตีสองคุณทำอะไรอยู่

อธิบายมาหน่อย

ผมไม่ได้อยู่ที่โรงเรียน

ยังต้องอธิบายอีกเหรอ

ที่โรงเรียนของเรา

มีบันทึกการเข้าออกตลอด

ผมว่าคงไม่จำเป็นต้องพูดอีกหรอกมั้ง

ฮะ...

ฮะ...ฮะ...ฮุ่ยฟางหลี่

ฉันเห็นค่ะ

ผีผู้หญิงเป็นคนฆ่า

เธออยู่ในห้องดนตรี

เธอกำลังหาตัวตายตัวแทน

ถ้าเลยเที่ยงคืนไปแล้ว

ใครยังอยู่ที่ห้องดนตรี

เธอก็จะ...

เธอก็จะค่อย ๆ

มายืนอยู่ด้านหลังคุณเงียบ ๆ

เสี่ยวลิ่ว

พาออกไป

คุณครับ

ให้ความร่วมมือหน่อย

ข้างหลัง...

แปลกทั้งโรงเรียนทั้งอาจารย์

ไปหามาจากไหนกัน

ตอนที่เกิดเรื่อง

ฉันหลับไปแล้วค่ะ

ไม่มีหลักฐานที่อยู่

เซี่ยหรูอัน

เลขาผอ.

คุณจำฉันได้ด้วยเหรอ

แน่นอน

ส่วนนักเรียนไม่มีอะไรน่าสงสัย

อยู่หอพักรวม

ก็เลยเป็นพยานให้กันและกันได้

ส่วนอาจารย์

ผอ.ฟ่านลี่หัว

แล้วก็ป้าหลันผู้ดูแลหอ

พวกเธอสองคนมีหลักฐานที่อยู่

คนที่เหลือ...

อาจารย์ที่เหลือต่างก็มีเวลาก่อเหตุ

ล่าสุดก็ตรวจสอบถึงนี่แหละ

พูดจบแล้วเหรอ

นายใช้เวลาของคนสองคนจนเกือบหมดเลย

ยังเหลืออีกห้านาที

ฉันเคยบอกแล้วไง

ว่าลูกสาวของเสิ่นหัวถัง

ถูกลักพาตัวไปเมื่อเช้า

ทั้งยังได้รับจดหมายจากคนร้ายลักพาตัวด้วย

ว่าถ้าพรุ่งนี้ไม่ได้เงินจะฆ่าทิ้ง

แค่นี้เหรอ

ได้ครับ

ไปหาคนก่อน

ไม่จับผีแล้วเหรอ

ที่เธอพูดมีเหตุผล

และชีวิตคนก็สำคัญ

ฉันปล่อยให้คนตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้

ต่อให้คุยเรื่อง

ผีผู้หญิง ยมโลกหรืออะไรต่อ

ก็ไม่เกี่ยวกับฉัน

และฉันก็เข้าไปยุ่งไม่ได้ด้วย

เรื่องผีผู้หญิงก็แค่เอามาหลอกให้กลัว

ฉันคิดว่ามันก็เป็นแค่วิธีเบี่ยงเบนความสนใจ

ฉันก็ไม่เชื่อว่าผีมีจริง

เธอไม่ต้องพูด

คุณโจวพูดถูก

ขอแค่มองกลอุบายเล็ก ๆ ออก

คดีนี้ก็ง่ายมาก

ถ้าคุณมองมันไม่ออก

ก็แสดงว่าคุณไม่เหมาะจะเป็นตำรวจ

รวมหัวกันต่อต้านผมเหรอ

ซือถูเหยียน

ฉันรู้แล้วว่านายมันเห็นผู้หญิงดีกว่าเพื่อน

พอมีผู้หญิงก็เผยธาตุแท้ออกมา

ไม่มีใครไปใช่ไหม

ได้

ฉันไปเอง

ฉันจะพลิกแผ่นดินหาผีผู้หญิงให้เจอ

ให้พวกคุณดู

นายจะไปทำไม

สถานีตำรวจจะเลิกงานอยู่แล้วนะ

ไปหาคนมาจับผี

จิ้งเซวียน

เธอจะอยู่นี่เหรอ

จะอยู่กินข้าวกับพวกเขาก่อนแล้วค่อยไปหรือไง

ทานให้อร่อยนะครับทั้งสองท่าน

ขอบคุณค่ะ

เมื่อวานตอนประมาณสิบโมง

เสิ่นหัวถังไปห้างซงผู่ที่เต้าหลี่

คนรับใช้ของเธอพาลูกสาวเธอ

ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะ

ระหว่างนั้นมีคนมาถามทางกับคนรับใช้

พอหันกลับไป

ก็ไม่เจอเด็กแล้ว

คนรับใช้หาไปทั่วสวนด้วยความร้อนใจ

ตอนนั้นหลายคนที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็เห็นกัน

แต่กลับไม่มีใครเห็นว่า

คนร้ายลักพาตัวหน้าตาเป็นยังไง

แต่ว่า

ไม่นานพวกเขาก็ได้รับจดหมายเรียกค่าไถ่

เด็กอายุเท่าไรครับ

ห้าขวบค่ะ

ค่าไถ่ล่ะครับ

ห้าร้อย

ทั้งยังให้เสิ่นหัวถัง

ส่งธนบัตร 10 หยวน จำนวน 50 ใบ

ด้วยไปรษณีย์แบบไม่ลงทะเบียน

ไปที่โรงแรมซงเจียง

ลงชื่อผู้รับคุณซาโต้

คนร้ายลักพาตัวหลานสาวเจ้าของธนาคาร

และทำเรื่องซับซ้อนขนาดนี้

เพื่อเรียกค่าไถ่แค่ห้าร้อยเหรอ

ที่จริงนี่ก็นับว่าเป็นเงินไม่น้อย

พอให้ครอบครัวทั่วไปใช้จ่ายได้ทั้งปีเลย

อีกอย่างฉันคิดว่า

อีกฝ่ายคงไม่อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่

แค่อยากให้เถ้าแก่ใช้เงินนิดหน่อยแก้ปัญหา

ยังไงซะเสิ่นหัวถังก็ยังไม่ได้แต่งงาน

ลูกสาวเธอคนนี้

อาจจะเป็นลูกสาวนอกสมรสก็ได้

เธอได้บอกไหมว่าพ่อของเด็กคือใคร

ไม่รู้สิ

ฉันคิดว่าเธอคงไม่อยากเปิดเผย

ก็เลยไม่ได้ถามต่อ

เถ้าแก่ธนาคารจงจี้แซ่อวี๋

ทำไมลูกสาวเขาถึงแซ่เสิ่นล่ะ

คุณไม่ใช่คนฮาร์บินสินะ

ผมเพิ่งมาที่นี่เดือนนี้เอง

เจ็ดปีก่อน

อวี๋ต้าเริ่นแต่งงานกับแม่ของเสิ่นหัวถัง

ต่อมาแม่ของเสิ่นหัวถังก็เสียไป

อวี๋ต้าเริ่นสืบทอดธนาคารต่อ

ในความสัมพันธ์ทางกฎหมาย

พวกเขาเป็นพ่อลูกกัน

แต่ในความจริง

พวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือด

แต่อวี๋ต้าเริ่นก็ดีกับเสิ่นหัวถังมาก

เห็นเธอเป็นเหมือนลูกสาวตัวเอง

อีกอย่างอวี๋ต้าเริ่น

ก็ไม่มีความคิดที่จะแต่งงานใหม่

แล้วเถ้าแก่อวี๋รู้เรื่องนี้ไหมครับ

ตอนนี้อวี๋ต้าเริ่นไม่ได้อยู่ที่ฮาร์บิน

และก็เพราะว่าหาเงินไม่ได้

เสิ่นหัวถังถึงได้ร้อนใจขนาดนี้

แต่

พออวี๋ต้าเริ่นกลับมา

ใครที่ช่วยหาลูกเธอเจอได้

เธอยินดีที่จะให้เงินห้าร้อยนั่นเป็นค่าตอบแทน

แล้วจดหมายเรียกค่าไถ่นั่นล่ะ

เจออะไรบ้างไหม

จดหมายเอาพาดหัวข่าวในหนังสือพิมพ์

มาแปะติดกัน

นอกจากรอยนิ้วมือของเสิ่นหัวถังกับคนรับใช้

ก็ไม่มีเบาะแสอื่นเลย

อีกทั้งจดหมาย

ถูกใส่ไว้ในกล่องจดหมายของเสิ่นหัวถัง

โดยไม่ผ่านไปรษณีย์

แล้วคนรับใช้ในบ้านล่ะ

ตรวจสอบหรือยัง

ตรวจสอบแล้ว

ไม่พบจุดที่น่าสงสัย

การที่สามารถลักพาตัวหลานสาวเจ้าของธนาคาร

ไปได้อย่างไร้ร่องรอย

สิ่งแรกที่ฉันคิดได้ก็คือมีเกลือเป็นหนอน

แต่ในความเป็นจริง

เสิ่นหัวถังไปห้างซงผู่อย่างกะทันหัน

เดิมทีเธอจะไปห้างชิวหลิน

ห้างชิวหลินอยู่ที่ถนนซินซื่อ

ห้างซงผู่อยู่ที่เต้าหลี่

ทั้งสองที่อยู่ห่างกันมาก

การวางแผนไว้ล่วงหน้า

ไม่น่าจะเป็นไปได้

คุณคิดได้ละเอียดมาก

เธออยู่ข้างไหน

เธอพูดเข้าข้างใครกันแน่

ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร

เธอรู้ไหม

แล้วถ้าคนร้ายลักพาตัวฆ่าคนขึ้นมาจริง ๆ ล่ะ

มาตอนไหนก็ไม่มา

กลับมาตอนที่มีเรื่องผีในโรงเรียนสตรี

ไม่ว่าฉันจะมองยังไงก็คือเธอนั่นแหละที่คิดไม่ซื่อ

หาเหตุผลที่จะรั้งตัวซือถูเหยียนไว้

เรื่องผีในโรงเรียนสตรี

ไม่ใช่เพิ่งมามีปีสองปีนี้สักหน่อย

คุณจะมาตะคอกใส่จิ้งเซวียนไปทำไม

ก็บอกแล้วว่าเธอเป็นคนเรียกผีสาวนั่นมา

เรื่องนี้คุณก็รู้ด้วยเหรอ

ใครก็รู้กันทั้งนั้น

ในฮาร์บิน

ไม่มีเรื่องอะไรที่ฉันไม่รู้

ฉันได้ยินมาว่า

นักเรียนหญิงคนนั้น

ถูกผอ.กับรองผอ.

บีบบังคับจนตาย

ผมรู้อยู่แล้วเชียว

คุณรู้อะไรของคุณ

คุณจะไปไหน

ไปทรมาน

นี่ครับ

ผมตั้งใจเอามาให้คุณลองเลย

นี่เป็นอาหารที่ผมเตรียมจะแนะนำ

นี่คืออะไรเหรอคะ

น้ำถั่วเขียวครับ

เป็นไงบ้างครับ

พิเศษพอไหม

ทำไมกลิ่นมันแปลก ๆ

นี่น่ะ

ทำมาจากถั่วเขียว

กรองแป้งออก

แล้วนำไปหมักกับส่วนผสมที่เหลือ

ที่ปักกิ่งน่ะ

ถ้าไม่มีน้ำถั่วเขียวถ้วยนี้

คู่กับผักดองสับละเอียด

จะไม่นับว่าเป็นการเริ่มต้นวันที่ดี

ผู้เชี่ยวชาญ

ไปยกมาให้คุณซือถู

อีกถ้วยหนึ่ง

แล้วก็เอาผักดองมาด้วย

-ค่ะ -ช้อนของน้ำถั่วเขียว

อยู่ในถ้วยที่สองทางซ้ายมือ

ถ้าใช้เสร็จแล้ว

เอาถ้วยกลับไปคืนให้ฉันด้วย

ได้ค่ะ

มีผ้าเช็ดหน้าไหมครับ

อย่าเข้าใจผิดนะครับ

ผมแค่ชินน่ะ

พวกคุณสองคนเหมือนกันจริง ๆ

ผ้าเช็ดในครัวเป็นสีขาวทั้งหมด

ผืนหนึ่งล้างหม้อ ผืนหนึ่งล้างจาน อีกผืนเช็ดเตา

แบ่งไว้ชัดเจนว่าอันไหนวางไว้ตรงไหน

มีครั้งหนึ่งที่ฉันใช้ผิด

ฉันคิดว่า

มันเป็นสีขาวเหมือนกันหมด

แยกไม่ออกหรอก

ทำให้เถ้าแก่ระเบิดตู้ม

เหมือนถังแก๊สเลย

เขาจับฉันฝึกตลอดทั้งบ่ายเลย

ล้างจานก็ส่วนล้างจาน

เช็ดเตาก็ส่วนเช็ดเตา

เป็นของที่ต้องเอาเข้าปากทั้งนั้น

เธอใช้มันปนกัน

แล้วจะเอาให้ลูกค้าทานได้ยังไง

เหตุผลนี้

คุณทั้งสองต่างก็เข้าใจ

ใช่ไหมครับ

เป็นคนแปลกไหมล่ะคะ

พิถีพิถันก็ดีแล้วครับ

แต่ว่าน้ำถั่วเขียวของคุณ

รสชาติยังไม่ค่อยเหมือนนะครับ

ใช่ไหมครับ

ผมก็คิดเหมือนกัน

ว่ายังขาดอะไรไป

แต่ไม่รู้ว่าขาดอะไรนี่สิ

ปัญหาน่าจะอยู่ที่ถั่วนะครับ

เมื่อก่อนการทำน้ำถั่วเขียว

จะใช้ถั่วเขียวแขก

ถั่วเขียวชนิดนี้ถึงจะไม่สวย

แต่มีปริมาณแป้งสูง

ต้มง่าย

อันนี้

ดูเหมือนจะใช้ถั่วเขียวผิวมัน

เหมาะกับการทำถั่วงอกเท่านั้น

ปัญหาอยู่ตรงนี้นี่เอง

เหล่าเฮ่อนี่

เรื่องผักกาดดองก็ไว้ใจได้อยู่หรอก

แต่ถั่วเขียวนี่

ไม่ไหวเลย

เหล่าเฮ่อเหรอ

เหล่าเฮ่อ

ชายแก่ที่อยู่ตรงถนนถนนใต้สายที่หก

บ้านเลขที่ 48

บ้านเลขที่ 48 เหรอ

เพื่อนบ้านผม

งั้นคุณก็ซวยแล้ว

พอถึงฤดูใบไม้ผลิ

เหล่าเฮ่อนี่

ยิ่งน่าปวดหัว

นี่ก็ดึกแล้ว

ช่วยห่ออาหารให้ผมสองที่นะครับ

ผมจะห่อกลับ

ได้ค่ะ

เปิดประตู

เข้ามา

ถ้ายังตรวจสอบต่อไปแบบนี้

เรื่องในปีนั้น

จะต้องแดงออกมาแน่

คุณจะกลัวอะไร

ตอนที่เกิดเรื่องในปีนั้น

หลินเจี๋ยยังไม่มาสักหน่อย

อีกอย่าง

ถ้าตำรวจพวกนั้น

โยนความผิดไปให้นักเรียนหญิงที่ฆ่าตัวตาย

นั่นก็แปลว่าพวกเขาไร้ความสามารถ

เราจะเอาชื่อเสียงของโรงเรียนมาเดิมพัน

กับความสามารถของตำรวจไม่ได้นะ

จะให้ตำรวจ

ตรวจสอบไปทางนักเรียนหญิงที่ฆ่าตัวตายไม่ได้เด็ดขาด

ฟ่านลี่หัว

นักเรียนคนนั้นฆ่าตัวตายนะ

การที่คุณตื่นตระหนกแบบนี้

อย่าบอกนะว่า

คุณเป็นคนทำให้เธอตาย

พูดอะไรไร้สาระน่า

ดูท่าทางของคุณสิ

ทำไมถึงขี้ขลาดขนาดนี้

คุณเหนียม ๆ อาย ๆ

ท่าทางเหมือนผอ.ตรงไหนกัน

รอให้ฉันกลับมาแล้วจะเปิดวิชาพลศึกษา

คุณไปเรียนหน่อยแล้วกัน

เอาละ

ตอนนี้

นี่ไม่ใช่เวลามาห่วงเรื่องตำรวจพวกนี้

แต่ต้องคิดให้ดีว่า

จะรับมือกับผู้ปกครองพวกนั้นยังไง

คุณชายลั่วล่ะคะ

ฉันกะว่า

จะทำอาหารให้พวกคุณทานสักหน่อย

อาจารย์แม่ครับ

ช่วงนี้

ยิ่งยุ่งก็ต้องยิ่งพักผ่อนให้มาก ๆ

ไม่งั้นจะไม่ไหวเอานะครับ

คุณอยู่นี่ทั้งที

จะมีอะไรที่ฉันทนไม่ไหวกันล่ะ

เอาละ

พวกคุณไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก

หาตัวคนเจอหรือยังคะ

ยังเลยค่ะ

เราไปดูที่เกิดเหตุกันเถอะ

ถ้ามีอะไรที่จะต้องดูละก็

ผมอยากจะไปดูผู้เสียหายก่อน

ฉันหวังว่าคุณจะเข้าใจนะคะ

ยังไงเสิ่นหัวถังก็เป็นหญิงที่ยังไม่ได้แต่งงาน

เธอไม่อยากพบใคร

เลยขอร้องฉัน

ให้ฉันช่วยจัดการให้

เพราะงั้น

ถ้าคุณยังอยากรู้เรื่องอะไร

คุณถามฉันได้เลยค่ะ

แย่แล้ว ๆ

ใครให้คุณเข้ามา

ออกไปก่อน

เกิดเรื่องแล้ว

ตำรวจที่แซ่ลั่วคนนั้น

พาคนกลุ่มหนึ่งมา

ก่อเรื่องในโรงเรียนเรา

บอกว่าจะชำระแค้นกับผีสาวนั่น

เต้นดี ๆ นะ

เอาให้สิ่งชั่วร้ายพวกนั้น

เต้นออกมาเลยนะ

หยุดเต้นนะ

มาทำอะไรที่นี่กัน

ไขคดีไง

ถือกลองป๋องแป๋งนี่มา

คุณเรียกว่าไขคดีเหรอ

กรมตำรวจของคุณนี่เลี้ยงแต่พวกขยะจริง ๆ

ถ้าไขคดีได้ก็รีบไข

ถ้าไขไม่ได้

ก็อย่ามาเล่นตลกที่นี่

ไสหัวไปให้หมด

ผมจ่ายเงินเรียกมานะ

คุณบอกไม่ให้เต้นก็ต้องไม่เต้นงั้นเหรอ

เต้นต่อไป

ยังจะกล้าเต้นอีก

หยุดเต้นนะ

นี่มันอะไรกัน

อะไรกันเนี่ย

หยุด

หยุดเต้นให้หมดเลย

ห้ามเต้น

งั้นพวกเราไปกันตอนนี้เลยเถอะ

สิ่งที่ต้องตรวจสอบคุณก็ทำหมดแล้วไม่ใช่เหรอ

ฉันไม่ใช่นักสืบมืออาชีพสักหน่อย

ถ้าคนร้าย

ทิ้งเบาะแสเล็กน้อยเอาไว้

แล้วฉันไม่เห็นมันล่ะ

เช่นอะไร

เช่น

รอยรองเท้าของคนร้าย

เวลาที่เด็กถูกจับตัวไป

ร่องรอยการต่อสู้

รวม ๆ ก็คือ

ร่องรอยในที่ ๆ คนร้ายไป

คุณเป็นนักสืบมืออาชีพ

เรื่องพวกนี้คงไม่ต้องให้ฉันสอนมั้ง

ผมเพิ่งเคยเป็นนักสืบวันแรกจริง ๆ นะ

คุณมีความรับผิดชอบบ้างไหม

ม่อหว่าน

เขากำลังหยอกเธอเล่นอยู่น่ะ

ผมไม่เคยพึ่งพาเบาะแสเล็ก ๆ พวกนั้น

ค้นหาความจริง

แต่สิ่งเหล่านี้เป็นพื้นฐานของการไขคดี

ถ้าคุณไม่พึ่งพวกนี้แล้วคุณพึ่งอะไร

พึ่งดวงเหรอ

พึ่งแค่การแก้สมการเดียว

แก้สมการเดียวเหรอ

แก้สมการเลขฐานสองเหรอ

สำหรับผม

ไขคดีหาความจริง

ก็เหมือนเล่นเกมตัวต่อ

ชิ้นส่วนข้อมูลที่ผู้เสียหายแต่ละคนมีอยู่ในมือ

ต่างก็เป็นส่วนหนึ่งของตัวต่อ

ชิ้นส่วนพวกนี้มีเป็นพันเป็นหมื่นชิ้น

แต่วิธีที่จะนำชิ้นส่วนพวกนี้มาต่อกัน

มีเพียงแค่วิธีเดียว

ฉันว่าคุณก็แค่ขี้เกียจ

แล้วยังมาปั้นน้ำเป็นตัวแบบนี้อีก

อาจารย์แม่ครับ

กินข้าวเสร็จแล้วรีบพักผ่อนนะครับ

เราจะไปคุยกันที่ห้องหนังสือก่อน

ไป ๆ

ไสหัวไป

ไสหัวออกไปจากโรงเรียนนะ

ไม่ต้องหันมามอง

รีบ ๆ ไสหัวไป

ออกไป

ไสหัวไปเลย

ไปสิ ไป

พอแล้ว ๆ ๆ

สายสืบลั่ว

ที่นี่คือโรงเรียน

จะมาทำแบบนี้ไม่ได้นะ

ตอนที่ถามพวกคุณ

แต่ละคนก็เอาแต่อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ

ไม่ใช่ว่ามีผีเหรอ

เลยมาไล่สิ่งชั่วร้ายให้ไง

ต่อให้มีผี

ผีก็ฆ่าหลินเจี๋ยไม่ได้หรอกค่ะ

หลินเจี๋ยเป็นอาจารย์ที่มาใหม่

เธอเป็นอาจารย์ใหม่เหรอ

งั้นเธอต้องกลัวใครล่ะ

ผอ.หรือว่ารองผอ.

ทำไมถึงยังไม่จบอีก

ทำไมถึงไม่ยอมจบสักที

ผอ.หลัว

ผมมาแล้ว

ผมมาแล้วครับ

ผมมาแล้ว

สายสืบลั่ว

คุณพูดแบบนี้มันก็ไม่ถูกนะ

ปล่อยฉัน

ผอ.หลัว

ผมมาแล้ว ๆ

สวัสดีครับอาจารย์ทั้งสองท่าน

คุณชายลั่วเขากระตือรือร้นที่จะทำคดี

แม้ว่าวิธีการของเขา

จะบ้าบิ่นไปบ้าง

ตะ...ตะ...แต่เขาหวังดีนะครับ

หวังดีน่ะ

คุณเข้าใจใช่ไหม

เพราะงั้นอย่าถือโทษเลยนะครับ

ยกโทษให้ด้วย

เราจะแยกย้ายกันเดี๋ยวนี้เลยครับ

แยก ๆ ๆ

ให้พวกเขาแยกย้ายกันเดี๋ยวนี้เลย

ไป ๆ ๆ

ผมจ่ายเงินไปแล้ว

จะแยกย้ายได้ไง

เหล่าเปาคุณดูสิ

ว่าคุณเลี้ยงลูกน้องแบบไหนมา

ไม่ใช่นะครับ

พาเขาไสหัวไปเลย

ผอ.ครับ ๆ

ใจเย็นก่อน ๆ

เลิกสร้างปัญหาให้ผมได้แล้ว

รีบ ๆ ไปเร็ว

ไปกับผม

แยก ๆ ๆ

พาไปให้หมดเลย ๆ

ไสหัวไปเลย

ผอ.ทั้งสองท่านครับ

เดี๋ยวไว้พวกเราค่อยคุยกันนะครับ

อย่าโมโหเลยครับ ๆ

อย่าถือสาเลยนะ

ไปกัน ๆ

รีบ ๆ ไป

พวกนายอยู่ไหนกัน

พวกไร้ประโยชน์

จะทำให้พวกนั้นขุ่นเคืองมากก็ไม่ได้

แบบนั้นจะไม่ดีกับโรงเรียนเรา

คุณมันอ่อนแอเกินไปไง

ผอ.ฟ่านครับ

ผอ.ฟ่าน

ถึงผีตัวนี้จะไม่ได้ฆ่าหลินเจี๋ย

แต่การหาตัวออกมา

ก็ไม่มีอะไรเสียหายไม่ใช่เหรอครับ

ถ้าเกิดว่าเธอพอจะรู้อะไรอยู่บ้างล่ะ

จริงไหมครับ

เราไปหาด้วยกันดีไหมครับ

ไม่แน่ว่า

เธออาจจะมีอะไรอยากพูดกับเราก็ได้

คุณอย่าหาเรื่องวุ่นวายเพิ่มเลย

จากนี้ไปทุกคนในโรงเรียน

ไม่ต้องพูดเรื่องนี้กันอีกแล้ว

ปิดห้องดนตรีไปซะ

ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน

ห้ามใครเข้าไปทั้งนั้น

ตำรวจก็เข้าไม่ได้

ฉันเข้าใจแล้ว

คุณกับคุณชายนั่นเป็นคนประเภทเดียวกัน

เขาไปตามล่าผีอยู่ข้างนอก

ส่วนคุณก็ดูดวงอยู่ในบ้าน

ช่างเป็นกิ่งทองใบหยกจริง ๆ

ฉันจะบอกคุณให้นะ

ถ้าคุณหน้าเงิน

รอลาภลอยอย่างเดียว

งั้นคุณก็เลือกคนผิดแล้ว

ถ้าคุณทำคดีนี้ไม่ได้

ก็รีบบอกฉันมาเร็ว ๆ

ฉันจะได้ไปหาคนที่พึ่งพาได้

ผมไม่ต้องการค่าตอบแทนจากคุณ

หมายความว่าไง

ผมช่วยคุณหาคน

คุณช่วยผมไขคดีผีผู้หญิง

ฉันไม่รู้เรื่องการไขคดีสักหน่อย

คุณไม่ต้องรู้หรอก

คุณชายน้อย

คราวหน้าก่อนจะทำเรื่องใหญ่โตแบบนี้อีก

ช่วยมาปรึกษาผมก่อนได้ไหม

ถ้าคุณมาช้ากว่านี้อีกนิดนึง

ผมก็ไขคดีได้ไปแล้ว

คุณไม่เห็นเหรอว่าผู้หญิงสองคนนั้นคิดไม่ซื่อ

โชคดีนะที่ผมไปทัน

ถ้าผมไม่ช้ากว่านี้นิดนึง

พรุ่งนี้ผมคงไม่ได้มารายงานตัวเข้างาน

ที่กรมแล้ว

คุณนี่มันจริง ๆ เลย

ผมกำลังเล่นไพ่นกกระจอกอยู่ที่บ้านผู้กำกับ

ไพ่เรียงกันสวยเลย

เกือบจะชนะอยู่แล้ว

โทรศัพท์สายเดียวจากผู้บังคับบัญชา

ทำผมถูกลากคอออกไป

พวกคุณจะปล่อยให้ผมอยู่ที่นี่

รอเกษียณ

แบบสงบสุขไม่ได้เลยเหรอ

แค่โรงเรียนสตรีเนี่ยนะ

ยังจะมาแค่

คุณไม่สนใจเรื่องที่เกิดขึ้นข้างนอกบ้างเลยเหรอ

คุณก็รู้ว่ามีพวกคุณหญิงคุณนายเยอะแค่ไหน

ที่จบจากโรงเรียนนั้น

คุณเป็นคุณชายลั่วเลยไม่สนใจ

ไม่กลัวว่าจะทำให้ใครขุ่นเคืองใช่ไหม

ยังมีลูกน้องอีกกี่คน

ที่ทำงานหนัก

เพื่อให้มีข้าวกิน

ได้

โรงเรียนนี้ผมจะไม่ยุ่ง

แต่แค่จับหลัวจิ่นเหยียนคงได้ใช่ไหม

โดยเฉพาะหลัวจิ่นเหยียน

คุณยิ่งยุ่งไม่ได้เลย

เธอเป็นคนที่พิเศษมาก

ถ้าวันนี้คุณจับเธอ

พรุ่งนี้หนังของผม

คงจะโดนถลกออกมาแน่

คุณเชื่อไหม

ผมแค่สืบคดี

เธอก็ขัดขวางต่าง ๆ นานา

พอผมถามคำถาม

เธอก็เฉไฉไปเรื่อย

วันนี้พอผมไป

เธอก็ขัดขวางงานราชการ

ไม่ว่าผมจะมองยังไง

ก็เป็นไปได้สูงที่เธอจะเป็นคนร้าย

แล้วทำไมผมจะจับเธอไม่ได้

จับได้

เอาหลักฐานมาให้ผมสิ

ถ้าคุณมีหลักฐาน

ผมจะขุดบรรพบุรุษเธอสิบแปดชั่วโคตร

ขึ้นมาจากนรก

ให้คุณจับเลย

มีหลักฐาน

เธอระบายความโกรธใส่ผม

คุณดูที่เธอข่วนผมสิ

เนี่ย คุณดูสิ

ข่วนเหรอ

ข่วนไม่นับเป็นหลักฐาน

มีหลักฐานไหม

มีไหม

ถ้าไม่มี

คุณก็เลิกก่อเรื่องวุ่นวายได้แล้ว

ไม่อย่างนั้น

คุณก็ไปพูดกับผู้บังคับบัญชาเองเลย

รองผอ.โรงเรียนสตรีคนหนึ่ง

โหวกเหวกอยู่บนหัวเรา

ลงไม้ลงมือไม่ได้ ด่าก็ไม่ได้

ตำรวจแบบเรา

จะเป็นแค่สิ่งประดับเกินไปหน่อยมั้ง

ทุกอย่างในชีวิต

ต่างก็เตรียมพร้อมไว้ให้ตรงหน้าคุณแล้วไม่ใช่เหรอ

เที่ยวเล่นก็ทำแล้ว

ควรระบายความโกรธก็ทำแล้ว

ทำไมคุณถึงไม่เรียกเพื่อนคุณ

ที่ชื่อซือถูเหยียนอะไรนั่นมาถามล่ะ

คุณคิดว่าผมเล่นอยู่เหรอ

ผมเป็นตำรวจตัวจริง

ทำไมผมจะไขคดีไม่ได้

ได้

คุณไม่ได้เล่น

คุณกำลังทำเรื่องที่ถูกต้อง

ได้

งั้นคุณก็ทำต่อไปแล้วกัน

ตอนนี้ผมต้องกลับไปที่สถานีแล้ว

ขาดขาอยู่

และกำลังรอให้ผมกลับไปทำเรื่องที่ถูกต้องเหมือนกัน

ไพ่ที่เรียงสวยเมื่อกี้

ยังไม่ชนะเลย

เลิกหาเรื่องให้ผมบ่อย ๆ ได้แล้ว

ฉันไม่เชื่อหรอกว่าถ้าไม่มีซือถูเหยียน

แล้วฉันจะไขคดีไม่ได้

คุณว่าเธอเคยไปที่ห้างซงผู่เหรอ

ใช่

จากนั้นเด็กก็หายไปที่สวนสาธารณะริมถนน

ใช่

ผมจำได้ว่าคนร้ายบอกว่า

ให้นำเงินไปที่โรงแรมซงเจียงเพื่อแลกกับคน

อยู่แถว ๆ เส้นนี้ใช่ไหม

โรงแรมซงเจียง

อยู่ตรงนี้

คุณเคยไปเหรอ

ฉันเคยไป

และคุณซาโต้ที่เป็นผู้รับเงิน

ฉันก็ไปสืบมาแล้ว

สวัสดีค่ะ

มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ

สวัสดีค่ะ

ฉันมาหาคน ๆ หนึ่ง

มาหาท่านไหนคะ

ฉันมาหาคุณซาโต้ค่ะ

ซาโต้เหรอคะ

ซาโต้อะไรคะ

ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจค่ะ

เถ้าแก่ของเรา

ให้ฉันมาหาคุณซาโต้

เพื่อรับเอกสารฉบับหนึ่ง

ที่นี่

เรามีแขกสามคนที่ชื่อคุณซาโต้ค่ะ

ไม่ทราบว่าคุณมาหาท่านไหนคะ

เชิญตามฉันมาค่ะ

สามคนเหรอ

น่าจะเป็นคุณซาโต้ที่พักอยู่ในจีนนาน ๆ

ใช้ภาษาจีนได้คล่องค่ะ

คุณซาโต้ที่พักอยู่กับทางเรา

ภาษาจีนไม่ค่อยคล่องสักท่านเลยค่ะ

เถ้าแก่เราเขียนจดหมายให้เขาฉบับหนึ่ง

แต่ไม่มีการตอบกลับมาเลย

เมื่อกี้ฉันลองหาดูตรงนั้นแล้ว

จดหมายไม่ได้อยู่บนชั้น

คิดว่าเขาน่าจะรับไปแล้ว

รบกวนคุณช่วยหาให้ฉันหน่อยนะคะ

ว่าช่วงนี้ลูกค้าที่ออกไปจากที่นี่

หรือลูกค้าที่เพิ่งจองเข้ามา

มีคนชื่อซาโต้หรือเปล่า

ทางโรงแรมเราถ้าได้รับจดหมาย

จะวางไว้บนชั้น แล้วให้ลูกค้ามารับเอง

ถ้าผ่านไปนานแล้วยังไม่มีคนมารับ

เราก็จะส่งกลับไปที่ไปรษณีย์

คุณลองให้เถ้าแก่ของคุณรออีกสักหน่อยนะคะ

ค่ะ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ

คุณซาโต้สามคนนี้

ดูเหมือนจะไม่ใช่คนร้าย

แล้วก็

ชั้นวางจดหมายนั่น

ค่อนข้างมิดชิด

มองจากแผนกต้อนรับไม่เห็นพอดี

ดังนั้นคนร้ายคนนี้

ต้องรู้การเคลื่อนไหวของเสิ่นหัวถังเป็นอย่างดี

และคุ้นเคยกับโรงแรมนี้มาก

คุณสงสัย

คนในบ้านเธองั้นเหรอ

วางแผนมารอบคอบขนาดนี้

คงต้องมีการเตรียมการล่วงหน้า

คุณสืบดูคนรับใช้ในบ้านพวกเธอหรือยัง

ฉันคิดว่าไม่น่าจะเป็นไปได้

ก่อนที่เสิ่นหัวถังจะออกจากบ้าน

ไม่มีใครรู้ว่าเธอจะไปที่ห้างซงผู่

เดิมทีที่ที่เธอจะไป

ที่จริงแล้วคือห้างชิวหลิน

การไปซงผู่นั้นคิดขึ้นมากะทันหัน

พอไปถึงหน้าห้าง

ก็รู้สึกว่าพาลูกไปด้วยไม่ค่อยสะดวก

ถึงได้ให้คนรับใช้พาลูกไปที่สวนสาธารณะ

วาดได้ไม่เลวนี่

เคยเรียนมาเหรอ

เปล่า

งั้นคุณก็มีพรสวรรค์มากเลย

มีพรสวรรค์อะไรกัน

ก็แค่วาด ๆ ไปเรื่อย

ซือถู ม่อหว่านมานี่สิ

มาดื่มชา

กับกินถั่วสักหน่อย

ขอบคุณค่ะคุณนายเสิ่น

แต่ถ้าสืบคดีนี้ได้ไม่ชัดเจน

ฉันก็กินอะไรไม่ลง

เติมพลังหน่อยนะ

ไม่แน่ว่าอาจจะมีเบาะแสอะไรขึ้นมาก็ได้

อาจารย์แม่รู้ใจจริง ๆ เลยครับ

แค่พวกเธอชอบก็พอแล้ว

ช่วงนี้สวนสาธารณะที่เต้าหลี่ไม่ค่อยสงบ

ทำไมเหรอครับ

สองวันก่อน

ฉันเจอคุณนายซุนของร้านอาหารจิงหยาง

คนรับใช้ของเธอ

พาสุนัขไปเดินเล่นที่สวน

แต่สุนัขวิ่งหนีไป

เห็นว่าเสียเงินไปสองร้อยหยวน

ถึงหาคนเอาสุนัขมาคืนได้

สุนัขอะไรกันครับถึงแพงขนาดนี้

พันธุ์ปักกิ่ง

สุนัขสิงโตราชวังน่ะ

ได้ยินมาว่าหายากมาก

พวกเขาพาสุนัขไปเดินเล่นกันที่สวนบ่อยไหมครับ

คุณนายซุนไปสวดภาวนาที่โบสถ์เซนต์โซเฟีย

ทุกอาทิตย์เลย

เอาสุนัขเข้าไปด้วยไม่สะดวก

เธอเลยให้คนรับใช้

พาไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะ

คนรับใช้ไปเห็นคนผลักเด็กอยู่

ก็เลยมองดูนิดหน่อย

พอหันกลับมา

เชือกคล้องสุนัขก็ถูกตัดไปแล้ว

แล้วตอนสุดท้ายได้คืนไปยังไงเหรอครับ

ฉันไม่ได้ถามเยอะขนาดนั้นน่ะสิ

โบสถ์เซนต์โซเฟียอยู่ที่ไหนเหรอ

โบสถ์เซนต์โซเฟียเหรอ

ตรงนี้

ม่อหว่าน

วันนี้นอนที่บ้านเถอะ

ฉันได้ยินมาว่าที่โรงเรียนเกิดเรื่องขึ้นอีกแล้ว

แล้วยังมีผีด้วย

ไม่เป็นไรค่ะคุณนายเสิ่น

ฉันใจกล้าไม่กลัวผี

ผีไม่น่ากลัว

แต่ว่านะ

คนที่ปลอมเป็นผีมาทำร้ายคนน่ะน่ากลัว

ยังไงก็เก็บกวาดห้องรับแขกไว้ให้แล้วด้วย

จะได้อยู่คุยเป็นเพื่อนฉันพอดีเลย

ฉันก็อยากอยู่คุยเป็นเพื่อนนะคะ

แต่ว่าห้องที่ฉันเคยใช้

คุณซือถู

คงต้องยุ่งยากกับการตกแต่งใหม่อีกรอบแน่

ก็ได้

ก่อนหน้านี้ผมผิดเอง

คุณใช้ไปก่อนเถอะ

จะได้อยู่คุยเป็นเพื่อนอาจารย์แม่

พรุ่งนี้เช้า

เราจะไปโบสถ์กัน

ไปทำไมเหรอ

ไปสวดภาวนา

คุณนายซุนครับ

คุณคือ...

ผมเป็นลูกศิษย์ของคุณเสิ่นเจี้ยนเสียนครับ

คุณนายเสิ่นภรรยาของอาจารย์ผมเป็นเพื่อนกับคุณ

คุณนายซุน

ผมได้ยินอาจารย์แม่บอกว่า

ก่อนหน้านี้สุนัขที่บ้านของคุณหายเหรอครับ

เรื่องนี้คุณนายเสิ่นบอกคุณด้วยเหรอ

เป้ยเป้ยถูกขโมยค่ะ

แถมฉันยังถูกคนร้ายเรียกเงินอีกจำนวนหนึ่งด้วย

เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ

คุณพามันไปด้วยตลอดเลยเหรอ

สามีของฉันยุ่งมาก

ไม่มีเวลาให้ฉัน

ลูกเองก็อยู่ต่างเมือง

ฉันกับเป้ยเป้ย

ตัวติดกันเหมือนเงา

มีแค่ตอนที่ฉันสวดภาวนาเท่านั้น

ที่จะให้คนรับใช้พามันออกไปเดินเล่น

รอจนฉันสวดภาวนาเสร็จ

ถึงค่อยพามันกลับมา

อยู่ดี ๆ มาตลอด

แต่เดือนที่แล้วกลับเกิดเรื่อง

ที่รักของฉัน

คิดถึงฉันแล้วสินะ

ช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมครับ

ว่ามันหายไปได้ยังไง

นี่เป็นความผิดของเอมี่

ฉันให้เธอพาเป้ยเป้ย

ออกไปเดินเล่น

สุดท้าย

เธอเอาแต่ดูอย่างอื่นเพลิน

เชือกคล้องถึงได้ถูกตัด

เป้ยเป้ยก็เลยถูกคนอุ้มหนีไป

คนร้ายน่ะ

หยิ่งผยองมาก

ยังส่งจดหมายเรียกค่าไถ่มา

บอกให้ฉันเอาเงินให้เขาสองร้อยหยวนด้วย

ไม่อย่างนั้นจะต้มเป้ยเป้ยของฉัน

ขอโทษค่ะคุณนาย

ฉันไม่ดีเอง

คุณหักจากเงินเดือนฉันเถอะค่ะ

ฉันไม่ได้โทษเธอสักหน่อย

เธอมาทำงานแค่ระยะสั้น

จะมีเงินสักเท่าไรกัน

ต่อไปแค่ระวังหน่อยก็พอแล้ว

ทำไมคุณถึงชื่อเอมี่ล่ะครับ

คนต่างชาติเหรอ

คนจีนค่ะ

เมื่อก่อนเธอน่ะ

ทำงานให้ท่านทูตโซเวียต

ภรรยานักการทูต

ก็เลยตั้งชื่อที่เรียกง่าย ๆ ให้เธอ

ดูเหมือนต่างชาติเลย

แล้วสายคล้องที่ขาดเส้นนั้นล่ะครับ

ยังไม่ได้ทิ้ง

อยู่บนรถน่ะ

ฉันเอาไว้ให้เธอดู

จะได้เตือนตัวเองอยู่เสมอ

ผมขอดูหน่อยได้ไหมครับ

ไปสิ

ไปเอาเชือกเส้นนั้นมา

มีรอยตัดชัดเจนมากเลย

คุณนายซุนครับ

ขอโทษที่รบกวน

ขอโทษที่รบกวนการสวดภาวนาของคุณนะครับ

ไม่เป็นไรค่ะ

ฝากบอกคุณนายเสิ่นว่า

ถ้าเธอว่าง ๆ มาเจอกันหน่อยนะ

ครับ

ต่อไปถ้าคุณมีปัญหาทางกฎหมายอะไร

มาหาผมได้ทุกเมื่อเลยนะครับ

ค่ะ

พวกเราก็ต้องไปแล้ว

เด็กคนนี้

ก็ต้องกินข้าวแล้ว

คุณนายซุนครับ

เมื่อก่อนเอมี่ทำงานที่กงสุลโซเวียต

แล้วมาอยู่บ้านคุณได้ยังไงครับ

ให้เราเข้าไป

ให้เราเข้าไป

ให้เราเข้าไป

ทุกคนเงียบหน่อย

เงียบหน่อยตกลงไหม

คือแบบนี้ค่ะ

ฉะ...ฉันไปเชิญผอ.มาแล้ว

รอให้ผอ.มา...

เชิญผอ.มาแล้วจะมีประโยชน์อะไร

ผมต้องการพาลูกไปด้วย

ไม่ได้นะคะ...

ตอนนี้เรื่องมันถึงขั้นมีคนตายแล้ว

ลูกสาวฉันอยู่ข้างใน

ยังไม่รู้เลยว่าเป็นอันตรายหรือเปล่า

คุณหลบไป

ให้เราเข้าไป

ฉันให้พวกคุณเข้าไปไม่ได้ค่ะ

ฟังฉันพูด

ฟังฉันพูดให้จบก่อนได้ไหม

ฟังฉันพูดให้จบก่อนค่ะ

ถ้า...

ถ้าหนึ่งในพวกคุณมีคนร้ายอยู่

แล้วบุกเข้าไปแบบนี้

ลูก ๆ ของพวกคุณจะไม่ยิ่งอันตรายเหรอ

ก็ถูกนะ

เธอพูดถูก

ใช่

มีเหตุผล

คิดไม่ถึงเลย

เธอมาทำงานระยะสั้นค่ะ

นักการทูตกลับประเทศไปแล้ว

คนอื่นเลยแนะนำเธอให้ฉัน

ในเมื่อเป็นงานระยะสั้น

ทำไมไม่หาคนที่คล่องแคล่วกว่านี้หน่อยล่ะคะ

ถ้าทำเป้ยเป้ยหายอีกจะทำยังไง

คุณไม่รู้สินะคะ

ที่บ้านของนักการทูตมีสุนัขพันธุ์ปักกิ่งอีกตัว

ที่เหมือนกับเป้ยเป้ย

เอมี่น่ะ

ดูแลเป้ยเป้ยเป็นอย่างดี

อีกอย่าง

ที่บ้านเธอ

น่าสงสารมาก

ที่บ้านมีพี่สาวที่ขาไม่ค่อยดีอยู่คนหนึ่ง

ทำได้แค่ใช้ชีวิตแบบขัดสน

ต้องพึ่งเงินทองจากเธอ

ฉันมาคิด ๆ ดู

ยังไงตอนนี้ก็ได้เป้ยเป้ยกลับมาแล้ว

ถือซะว่าทำบุญ

แล้วปกติเธอหยุดพักวันไหนครับ

วันพุธค่ะ

วันพุธฉันจะเล่นไพ่นกกระจอกกับพวกคุณนายจาง

ก็เลยให้เธอกลับไปเยี่ยมพี่สาว

คุณนายซุน

ผมมีคำถามสุดท้าย

คุณจ่ายเงินยังไงครับ

มีคนมารับหรือว่า

ให้คุณไปส่งที่ไหนหรือเปล่า

เงินสองร้อยหยวน

ให้ฉันส่งไปที่โรงแรมต้าซิง

โรงแรมต้าซิงเหรอ

ใช่ค่ะ

โรงแรมต้าซิง

แต่ว่า

พวกเขารักษาคำพูดมากนะ

พอส่งจดหมายไป

ตอนเย็นก็มีคนอุ้มมาคืนให้แล้ว

คุณไม่ได้ไปดูที่โรงแรมต้าซิงเหรอคับ

ไปค่ะ

จดหมายนั่น

วางอยู่บนชั้นจดหมาย

ที่หนา ๆ

เพียงแต่...

เพียงแต่

เงินข้างในกลายเป็นเศษกระดาษไปแล้ว

ใช่ค่ะ

คุณรู้ได้ยังไง

ว่าเงินนั่นกลายเป็นเศษกระดาษแล้ว

ผมเดาน่ะครับ

คนร้ายเอาเงินออกมา

จากนั้นก็ยัดกระดาษใส่เข้าไป

เพื่อไม่ให้คนรู้ว่า

จดหมายไม่อยู่แล้ว

คุณฉลาดมากจริง ๆ

สมแล้วที่เป็นลูกศิษย์คุณเสิ่น

คุณนายคะ

ฉันต้องไปแล้วจริง ๆ

เด็กคนนั้นคงจะหิวแล้ว

ไปกันเถอะ

ไปกินข้าวกัน

แต่ว่าตอนนี้...

ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรอก

เชื่อผมสิ

ทานให้อร่อยนะครับ

คุณได้สังเกตเอมี่ไหม

สังเกตแล้ว

แค่พูดถึงเรื่องที่สุนัขหาย

เธอก็ดูเกร็งมาก

กลัวคุณนายซุนจะหักเงินหรือเปล่านะ

แต่ว่า

เรื่องตามหาเด็กกับสุนัขหายมันเกี่ยวอะไรกัน

คุณช่วยเอา...

คุณไม่ได้ต้องการนี่เหรอ

ใช่

โรงแรมต้าซิงอยู่ที่ไหน

มา

โรงแรมต้าซิง

อยู่แถว ๆ ตลาดเหนือ