Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย]
=ยอดนักสืบพิชิตคดี=
=ตอนที่ 22=
นายรู้แล้วใช่ไหมว่าใครคือฆาตกร
ฉันไม่รู้จริง ๆ
ฉันคิดว่าเป็นต่งฉือซิน
มีเหตุผลพอในการฆาตกรรม
เธอคิดมาตลอดว่าที่ตู้เหิงไม่คบกับเธอ
ฟางเจี้ยนฉีคืออุปสรรคคั่นกลาง
ดังนั้นจึงรู้สึกคับแค้น
แล้วตอนนี้ตู้เหิง
ก็ชอบจิ้งเซวียนมาก
เธอรับไม่ได้ถึงได้ทำแบบนี้
แล้วจะอธิบายที่เธอฆ่าอาจารย์ฉันยังไง
ใจเย็น
ความจริงใกล้จะกระจ่างแล้ว
ฉันไปห้องครัวก่อน
แก้วบอร์โดซ์อีกใบไม่ได้แตกใช่ไหม
คุณหมายความว่ายังไง
คุณหมอฟางแทบจะไม่ใช้แก้วชุดนั้น
คุณก็เลยคิดว่า
แอบเอาไปขายหนึ่งใบ
ก็คงไม่มีใครรู้
คุณซือถู
คุณอย่าใส่ความฉันนะ
ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น
งั้นเหรอ
สร้อยที่ข้อมือนั่นของคุณใช่ของคุณไหม
ใช่สิคะ
คุณหมอฟางรู้สึกว่าฉันทำงานขยันขันแข็ง
เลยให้เป็นรางวัล
จริงเหรอ
จริงสิ
นี่ก็คือ...
คุณอย่าใส่ความฉันนะ
ฉันไม่ใช่พวกที่จะรังแกกันง่าย ๆ นะ
ถ้านี่เป็นของที่คุณหมอฟางให้คุณ
คุณก็น่าจะรู้ว่า
นี่ไม่ใช่จี้สร้อยข้อมือ
แต่เป็นกระดุมข้อมือ
ผู้ชายใช้
มันก็เหมือนกับแก้วบอร์โดซ์
เป็นคู่
แก้วอีกใบนี่ขโมยไปตอนไหน
เปล่านะคะ
ฉันไม่ได้ทำจริง ๆ
ลั่วเส้าชวนดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบคุณเท่าไร
คุณไม่พูด
ผมคงต้องให้เขามาถามคุณ
อย่านะคะ นักสืบซือถู
ฉันไม่ได้ขโมยแก้วจริง ๆ ฉันสาบาน
คือว่า...
แก้วใบนั้น
คุณหมอฟางมักจะหยิบออกมาชื่นชมบ่อย ๆ
ฉันเคยเล็งแก้วนั้นเอาไว้
แต่ถึงฉันมีความคิดจะขโมย
แต่ก็ไม่ได้กล้าขนาดนั้น
ครั้งสุดท้ายที่คุณเห็นแก้วคู่นั้น
คือตอนไหน
เหมือนว่าเมื่อสองวันก่อนนะคะ
เขาเคยเอามาให้จินหม่านถังดู
นักสืบซือถู
จี้นี้คุณเจิ้งไป๋ให้มา
คุณหมอฟางรับมาก็ไม่ได้หยิบออกมาอีก
ฉันก็เลยคิดว่า
ฉันเอามาใส่เล่นหน่อย
ฉันจะเอาไปคืนเขา
ฉันคืนให้คุณตอนนี้เลย
ขอร้องนะคะ อย่าบอกตำรวจนะคะ
นักสืบซือถู
ฉันเชื่อฟังคุณว่า
ไม่ว่าอะไรก็ทำตามคุณหมด
ไปเถอะ
ทำเหมือนเมื่อวาน
ตั้งใจหน่อย
ไม่ต้องห่วงค่ะ นักสืบซือถู
ฉันรับรองว่าจะทำให้เหมือนกับเมื่อวาน
ฟางเจี้ยนฉีเพิ่งตาย
เธอก็อดใจรอไม่ได้ที่จะเอาของคนอื่น
มาเป็นของตัวเอง
ทำเอาตอนนี้ต้องมายอมก้มหัวให้คุณ
คนแบบนี้ฉันเคยเจอมาเยอะ
สำหรับพวกเขาแล้ว
ของนอกกายสำคัญขนาดนี้เลยเหรอ
แต่ไม่มีของพวกนี้
ก็อยู่ต่อไปได้อย่างสบายมาก
แต่พวกเขาเห็นว่าเจ้านายตัวเองเกิดมาร่ำรวย
แต่งตัวหรูหรา
ในสายตาพวกเขา
นั่นต่างหากคือชีวิตที่ควรมี
เมื่อพิจารณาดูแล้วถึงได้รู้สึกว่า
ตัวเองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเจ้านาย
แค่ว่าเกิดมาผิดท้องเท่านั้น
ของเหล่านี้
พวกเขาก็ควรมีส่วนเหมือนกัน
ผมเองที่ไม่เข้าใจความลำบากของโลก
กลับเป็นอาจารย์โจว
รักษาใจตัวเอง
รอดมาอย่างยากลำบาก
คุณอยากตายใช่ไหม
ผมชมคุณอยู่นะ
ตอนนั้นคุณหมอฟางบอกว่า จะจัดเซอร์ไพรส์ให้ทุกคน
คุณตู้
คุณแสดงเป็นจินหม่านถังที่หายตัวไป
เสิร์ฟเหล้าให้ทุกคนวนตามเข็มนาฬิกาก็โอเค
ได้เลย
รบกวนด้วยครับ
มีอะไรหรือเปล่า
ไม่มีอะไร
พวกเราไม่ได้ดื่มด้วยกันมานานแล้ว
เหล่าตู้ เหล่าตู้
เหล่าตู้
เหล่าตู้
เหล่าตู้คุณเป็นอะไรไป
เหล่าตู้
คุณฟื้นสิ
คุณเป็นอะไรไป
เหล่าตู้ คุณอย่าทำฉันตกใจนะ คุณรีบลุกขึ้นมา
ทำอะไรน่ะ
คนเขาเป็นสภาพนี้
นายยังจะถ่ายอีก
เอากล้องมา
เหล่าตู้
ถ่ายได้แล้วใช่ไหม
ถ่ายได้แล้วครับ
เหล่าตู้ คุณฟื้นสิ
เหล่าตู้
คุณตู้ครับ
ลำบากคุณแล้วครับ
ไม่เป็นไร เด็กโง่
ฉันกำลังแสดงละครอยู่
เด็กโง่
ฉันกำลังช่วยนักสืบซือถูแสดงละครอยู่
คุณทำฉันตกใจหมด
เป็นยังไงบ้าง
สมจริงดีใช่ไหม
ดีมากครับ
พี่ซือถู
ผมต้องการห้องมืด ๆ ห้องหนึ่ง
มี ๆ ๆ
มีอยู่แล้วค่ะ
คุณหมอฟางมีห้องสำหรับล้างรูปโดยเฉพาะ
ฉันพาคุณไป
เธออยากรู้ไหมว่าลั่วเส้าชวนคิดยังไง
คิดยังไงเหรอ
เธอไม่เห็นเหรอ
เมื่อกี้ตอนที่เธอเป็นห่วงตู้เหิง
ท่าทางของเขา
ต้องหึงแน่นอน
ไม่มั้งคะ เขา...
สร้อยคอล่ะ
สวยจริง ๆ
ฉันจะใส่ให้เธอนะ
นี่สร้อยอะไรเหรอ
สวยไหม
ฉี่หมิง
นายถ่ายฉันน่าเกลียดเกินไปไหม
ไม่น่าเกลียดนะครับ
สมจริงออก
ผมทำความต้องการของพี่ซือถูอย่างเคร่งครัด
ตอนที่คุณตู้ล้มลงไปนั้น
ให้ถ่ายปฏิกิริยาของทุกคนไว้ตามจริง
ถ้าภาพนี้หลุดออกไปนะ
ฉันเอานายตายแน่
ไม่ครับ
สร้อยของโจวจิ้งเซวียนเส้นนั้น
นายให้เหรอ
ที่เป็นทับทิมน่ะ
เปล่านี่
ฉันรู้แล้ว
ทำไมเหรอ
สร้อยเส้นนั้นคุณตู้เป็นคนให้
ตู้เหิงให้เหรอ
คุณอยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย
มีธุระกับฉันเหรอ
ผมจะไม่อ้อมค้อมนะ
เหมือนคุณจะรู้ว่าฆาตกรคือใคร
ฉันไม่รู้
งั้น...
ผมบอกเอง
เชิญตามสบาย
ที่จริงคุณบอกผมแล้วว่าเป็นใคร
คุณไม่ต้องมาหลอกให้ฉันพูด
พฤติกรรมแบบนี้โง่เขลามาก ไม่มีความหมาย
วันหลังคุณแต่งงาน
จะต้องให้ฉันออกแบบชุดแต่งงานให้นะ
แต่งงานเหรอ
แต่งงานอะไร
กับใคร
ฉันเห็นด้วยหรือยัง
ทำไมต้องให้คุณเห็นชอบด้วย
เธอเป็นคนของตระกูลลั่วเรา
อีกอย่างผมกับเธอหมั้นหมายกันไว้
คุณโจวหมั้นกับคุณเหรอ
ขอโทษค่ะ
ฉันคงเข้าใจผิดไป
- ฉันยังคิดว่า... - ใครนะ
คุณโจว
ไม่ใช่เธอเหรอ
แล้วใครล่ะ
มากับฉันหน่อย
มีอะไรก็รีบพูดนะ
พลาดโอกาสนี้ไปก็ไม่มีอีกแล้วนะ
จิ้งเซวียน
เธอคือนายหญิงในอนาคตของตระกูลลั่ว
ดังนั้น
แวดวงธุรกิจก็จะมีคนมากมาย
เจตนาเข้าหาเธอ
ตีสนิทเธอ
คนพวกนั้นจ้องแต่จะหาผลประโยชน์
ดังนั้นอย่าไปซาบซึ้งอะไร
กับบุญคุณเล็ก ๆ น้อย ๆ แค่นั้น
สร้อยบ้านี่
ทำไมถอดไม่ออกนะ
เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ
ตระกูลลั่ว
ผู้หญิงอะไรนะ
ดูอะไรเหรอ
ดูคุณชายลั่ว
กลับตัวกลับใจ
ฉันเป็นคนรู้กาลเทศะ
คุณเจิ้ง
ถ้าหากว่าต้องการ
มาหาผมได้ทุกเมื่อ
ผมก็เป็นทนายคนหนึ่ง
เคยเป็นค่ะ
ขอบคุณค่ะ
มองอะไรเหรอ
เป็นไงบ้าง
ช้าไปก้าวหนึ่ง
ตายแล้วเหรอ
บอกว่าผู้ป่วยคนนี้
วันนี้ได้รับ
ช็อกโกแลตสอดไส้เหล้า
ที่ส่งมาในนามฟางเจี้ยนฉี
นิโคตินนี่
ซ่อนอยู่ในไส้ที่เป็นเหล้า
เป็นการปิดฉากการแสดงที่เพอร์เฟกต์จริง ๆ
หมายความว่าไง
ช็อกโกแลตส่งไปจากที่ไหน
สืบมาแล้ว
ส่งออกจากไปรษณีย์เช้าวันนี้
ไปรษณีย์
แต่ฆาตกรควรอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ
ฉันได้ยินพวกเขาพูดกันว่า
เช้าตรู่วันนี้
ฆาตกรฆ่าคนป่วยที่ศูนย์พักฟื้น
พวกเขาบอกว่า
ฆาตกรอยู่ในบรรดาพวกเราไม่ใช่เหรอ
เมื่อกี้ฉันได้ยินหัวหน้าเปาพูดอยู่ตรงทางเดิน
คุยกับนักสืบซือถู
คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจับฆาตกรไม่ได้
เลยคิดจะโยนความผิดให้เราใช่ไหม
กลับมาแล้วเหรอ
เป็นยังไงบ้าง
นายหาเรื่องตายเหรอ
ทั้ง ๆ ที่พวกนายก็รู้ว่า
ฆาตกรไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ
ยังขังพวกเราไว้ที่นี่หมายความว่ายังไง
ใครบอกนาย
เลิกเสแสร้งได้แล้ว
วันนี้ฆาตกร
ยังไปฆ่าคนที่ศูนย์พักฟื้นใช่ไหม
ฆาตกรทำอะไร
นายนี่รู้ดีจังเลยนะ
นายคิดจะใส่ความฉันเหรอ
ฉันขอสู้ตาย
นายบ้าไปแล้วเหรอ
ยิงเลย
ยิงใส่ฉันเลย
คิดว่าฉันไม่กล้าใช่ไหม
เส้าชวนคุณอย่าวู่วาม
ตำรวจฆ่าคนแล้ว
อย่า ๆ ๆ
ยังขายหน้าไม่พอหรือไง
อย่าทำแบบนี้ ๆ
นังแพศยา
ฉันว่าเธอเป็นคนจัดแจงใช่ไหม
คุณไปห้ามเขาโน่น
หยุด
ผมรู้แล้วว่าใครเป็นฆาตกร
เรียกทุกคนให้กลับไปที่ตำแหน่งจัดงานเลี้ยง
ผมต้องหาฆาตกรได้แน่
ที่จริง
เป้าหมายที่ฆาตกรจะฆ่า
ตั้งแต่ต้นจนจบมีแค่คนเดียว
ทนายเสิ่นเหรอ
ไม่ใช่
คุณหมอฟาง
งั้นครั้งแรกนี่ทำพลาดเหรอ
ไม่ได้พลาด
ครั้งนั้นคือการซ้อม
ซ้อม
ฆ่าคนยังมีการซ้อมด้วยเหรอ
เพราะฆาตกรรู้ว่า
ฟางเจี้ยนฉีไม่ดื่มค็อกเทล
ดังนั้นเขาก็ไม่เคยคิดว่า
จะฆ่าเขาที่งานเลี้ยงนั่น
กลับกัน
เขายังต้องรับประกันด้วยว่า
เขาไม่มีทางตายอยู่ที่งานเลี้ยงนั้น
นี่ไม่ทำเกินความจำเป็นเหรอ
ไม่
การซ้อมครั้งนี้สำหรับฆาตกรแล้วเป็นสิ่งจำเป็น
เพราะเขาจะได้แน่ใจ
ว่าขั้นตอนการฆาตกรรมของเขาสมบูรณ์แบบ
รับประกันได้ว่าหลังก่อคดีแล้ว
เขาจะรอดตัวไปได้สำเร็จ
[ที่ผมน่ะ]
[ทางที่ดีพวกคุณอย่าได้ใช้ดีกว่า]
[สหภาพทนาย]
[ได้คุณคอยเป็นกำลังสำคัญ]
[ผมซาบซึ้งเป็นอย่างยิ่ง]
[ดี]
แต่ว่า
ใครก็มีโอกาสสัมผัสค็อกเทลแก้วนั้นนี่
จริงด้วย
อีกอย่างที่เกิดเหตุก็ไม่เจอแก้วที่มียาพิษ
นี่ก็คือความสำคัญของการซ้อม
ที่จริงแล้ว
การซ้อมก็คือการฆ่าแบบไม่เลือกหน้า
ขอแค่ตัวเขาไม่ดื่ม
คุณหมอฟางไม่ดื่ม
งั้นใครจะดื่มที่จริงก็ไม่สำคัญ
ที่จริงแล้ว
ทุกคนในที่นี้ที่เคยร่วมงานเลี้ยง
วันนั้นก็เคยเฉียดตายมาแล้วทั้งนั้น
เพียงแค่อาจารย์เสิ่นโชคร้ายเป็นพิเศษ
ส่วนแก้ว
เป้าหมายของฆาตกรก็เพื่อที่จะยืนยันว่า
ท่ามกลางความวุ่นวาย
สลับแก้วที่มียาพิษ
จะมีคนเห็นหรือไม่
ตอนที่ซ้อมงานเลี้ยง
ผมก็ทดลองแล้ว
ผมใช้จังหวะตอนตู้เหิงแกล้งตาย
สับเปลี่ยนแก้วที่มียาพิษ
[เหล่าตู้ เหล่าตู้]
[เหล่าตู้]
[เหล่าตู้คุณเป็นอะไรไป]
[เหล่าตู้ คุณฟื้นสิ]
[คุณเป็นอะไร]
[ทำอะไรน่ะ]
[คนเขาเป็นสภาพนี้]
[นายยังจะถ่ายอีก]
[เอากล้องมา]
[ทำยังไงดี]
และทุกท่านที่นั่งอยู่ที่นี่
ก็ไม่มีใครเห็น
ดังนั้นหลังเกิดเรื่อง
ก็ไม่มีใครหาแก้วที่มียาพิษใบนี้พบ
[ไปตามต่งฉือซินกับเจิ้งไป๋มาที]
[ผมบอกพวกคุณให้นะ]
[ผู้หญิงสมัยนี้]
[เทียบกับเมื่อก่อนไม่ได้]
[ทนายเสิ่น]
[เหลาเสิ่น]
[- ทนายเสิ่น - เหลาเสิ่น]
[เหลาเสิ่น]
หาแก้วที่มียาพิษไม่เจอ
ทางตำรวจก็ทำคดีไม่ได้
ต่อให้หาเจอ
เพราะความสัมพันธ์ของฆาตกร กับเหยื่อห่างกันค่อนข้างมาก
กระทั่งว่าเพิ่งเจอหน้ากันวันนั้นครั้งแรก
ดังนั้นก็คงไม่มีใครสงสัยเขาแน่นอน
แต่ว่านานหลายเดือน
เมื่อคืนนี้เอง
เขาส่งเหล้าที่มียาพิษส่งให้คุณหมอฟาง
แล้วก็อาศัยจังหวะชุลมุน
เปลี่ยนแก้วบอร์โดซ์ใบนั้น
[นายท่าน]
[นายท่าน ท่านเป็นอะไรไป]
[นายท่าน นายท่าน นายท่าน]
[หลบไป]
[คุณหมอฟาง คุณหมอฟาง]
[ผมจะไปแจ้งความ]
[หยุดนะ]
[ฉันไม่อนุญาต]
[ใครก็ห้ามไปไหน]
คุณจะบอกว่า
จินหม่านถัง
ไม่เห็นเคยได้ยินชื่อคนคนนี้เลย
ใครน่ะ ไม่เห็นรู้จัก
ไหนบอกว่าจินหม่านถังหายตัวไปนี่
เขาถูกฆาตกรฆ่าไปแล้วหรือเปล่า
ผมไม่เคยพูดแบบนี้นะ
นักสืบซือถู
ถ้าคุณคิดว่าที่ผมวิเคราะห์ไปก่อนหน้านี้ไม่ถูกต้อง
ตอนนั้นก็พูดออกมาได้เลย
พวกเราก็ไม่ใช่มืออาชีพ
ไม่เห็นจะต้องมาคิดบัญชีย้อนหลัง
ใครกันที่จะรู้ว่า
ฟางเจี้ยนฉีมีแก้วบอร์โดซ์หนึ่งคู่
แล้วต่อหน้าใครกันที่ฟางเจี้ยนฉี
จะเอาแก้วคู่นี้ออกมา
[แก้วชุดนี้]
[ตู้เหิงเอามาฝากเขาจากต่างประเทศ]
[เก็บรักษาไว้เหมือนสมบัติล้ำค่ามาตลอด]
[นอกจากตู้เหิงมา]
[เขาก็ไม่มีทางเอาแก้วออกมา]
[จะแตกได้ยังไง]
[ครั้งสุดท้ายที่คุณเห็นแก้วคู่นั้น]
[คือตอนไหน]
[ประมาณสองวันก่อนค่ะ]
[เขาเคยเอามาให้จินหม่านถังดู]
ฆาตกรสร้างรูปลักษณ์
ของจินหม่านถังขึ้นมา
หลอกทุกคนได้สำเร็จ
กระทั่งคุณหมอฟางเองก็ชื่นชมมาก
เขาคิดว่า
เพื่อนเก่าที่รักการแสดงของเขา
ทำเพื่อเพิ่มความประหลาดใจให้กับงานเลี้ยง
ก็เลยยอมรับด้วยความเต็มใจ
แต่การแสดงสุดท้ายก็คือการแสดง
ที่สุดแล้วก็ยังทิ้งหลักฐาน
จินหม่านถังเพิ่งเริ่มเรียนเขียนหนังสือ
ลายมือจะยึก ๆ ยือ ๆ
แต่ตัวหนังสือของเขา กลับเรียงเป็นระเบียบเรียบร้อย
จุดนี้ขัดแย้งกัน
จินตนาการนี้สุดยอดจริง ๆ
เลิกเล่นลิ้นได้แล้ว
จินหม่านถัง
[คุณไม่ต้องมาหลอกให้ฉันพูด]
[พฤติกรรมแบบนี้โง่เขลามาก ไม่มีความหมาย]
[คุณหมอฟางรักคุณมา 20 กว่าปีแล้ว]
[ตลอดชีวิตของเขาพบเจอศพมานับไม่ถ้วน]
[เผยความเสียดายของผู้ตาย]
[ที่พูดออกมาไม่ได้มากมาย]
[ตอนนี้ถึงตาของเขาแล้ว]
[คุณทนเห็นเขาตายอย่างไม่ยุติธรรมได้เหรอ]
[แล้วยังไง]
[คนคนหนึ่งรักฉัน]
[ฉันจำเป็นต้องรักตอบด้วยเหรอ]
[ที่จริงคุณหมอฟางเป็นสุภาพบุรุษมาก]
[เขายินดีถูกคุณกล่าวโทษ]
[แต่ก็ไม่ยอมพูด]
[ว่าความจริงตู้เหิงไม่ได้รักคุณเลย]
[ตัวประกอบที่คอยยุแยงคนให้แตกคอกันแบบคุณ]
[ในหนังสือฉันมีเยอะ]
[คุณคิดมากไปแล้ว]
[ผมก็แค่จะบอกความลับ]
[ที่ทุกคนในคฤหาสน์ต่างก็รู้กัน]
[มีคุณคนเดียวเท่านั้นที่ถูกปิดหูปิดตา]
[คุณพยายามจะหลอกนักเขียนนิยายเหรอ]
[พ่อหนุ่ม]
[คุณไปเอาความมั่นใจแปลก ๆ นี้มาจากไหน]
[ตู้เหิงปฏิเสธคุณ]
[ไม่ใช่เพราะว่ามิตรภาพลูกผู้ชายอะไร]
[เขามีครอบครัวตั้งนานแล้ว]
[คุณว่าอะไรนะ]
[ตู้เหิงไม่เคยรักคุณเลย]
[เขาช่วยคุณเขียนนิยาย]
[ก็ไม่ใช่เพราะคุณ]
[แต่เพราะภรรยาเขาชอบเรื่องนี้]
[เพียงแค่ยืมมือของคุณ]
[สารภาพกับคนรักเขาเท่านั้น]
[ฟางเจี้ยนฉีรู้จุดนี้]
[แต่เขาทำเพื่อปกป้องคุณ]
[นักเขียนนิยายหน้าใหม่]
[จึงแบกรับบาปของความรักนี้]
[พูดจาเหลวไหล]
[เรื่องความรักของพวกเรา]
[คุณจะไปรู้อะไร]
[นี่คือสิ่งที่ฟางเจี้ยนฉีบอกกับเจิ้งไป๋]
[ตู้เหิงก็เอ่ยปากบอกโจวจิ้งเซวียนเอง]
[แม้ภรรยาเขาจะตายไปหลายปีแล้ว]
[คุณหมอฟางก็ตายไปแล้ว]
[ตอนนี้เขาก็ยังไม่สนใจคุณใช่ไหม]
[เขาคอยตามจีบสาวสวยอย่างโจวจิ้งเซวียน]
[จุดนี้คุณเองก็เห็น]
[เมื่อกี้นี้เอง]
[เขายังมอบสร้อยคอราคาแพง]
[ให้กับโจวจิ้งเซวียน]
[ผมไม่มีความจำเป็นต้องโกหกคุณ]
[ถ้าคุณไม่เชื่อละก็]
[คุณไปถามใครก็ได้]
[แน่นอนว่า]
[คุณก็ไม่จำเป็นต้องเกลียดใคร]
[เพราะก็เหมือนกับที่คุณบอกเมื่อกี้]
[คนคนหนึ่งรักคุณ]
[คุณต้องรักตอบด้วยเหรอ]
[คุณคิดว่า]
[คุณเป็นนักเขียนนิยายที่สูงส่ง]
[แต่ท้ายที่สุดแล้ว]
[คุณก็แค่เป็นตัวตลกของคนอื่นเท่านั้น]
[พอแล้ว]
[ไม่ต้องพูดอีกแล้ว]
[คุณอยากถามอะไร]
[ไม่ใช่ผมที่อยากถาม]
[ผมถามแทนคุณหมอฟาง]
[สีหน้าของคนอื่นต่างตกใจ หวาดกลัว]
[ส่วนสีหน้าของคุณคือประหลาดใจ]
[เหมือนกำลังพูดว่า]
[คุณจะถูกพิษแล้วล้มลงไปได้ยังไง]
[ทำไม]
[เขาก็คือ]
[จินหม่านถัง]
ช่วงนี้ที่ข้อมือฉัน
มักจะมีไฝขึ้นมาเม็ดสองเม็ด
ดังนั้นจึงชินที่จะมองข้อมือคนอื่น
ตอนที่จินหม่านถังรินเหล้าให้ฉัน
ฉันเผลอมองข้อมือเขาโดยไม่รู้ตัว
ตอนที่แสดงจัดงานเลี้ยงซ้ำ
ตู้เหิงรินเหล้าให้ฉัน
ฉันก็มองข้อมือของเขา
เหมือนกันไม่มีผิด
ฉันไม่มีทางจำข้อมือนั้นผิดแน่
ตอนนั้นฉันก็รู้แล้วว่า
จินหม่านถังคือตู้เหิงปลอมตัวมา
ดังนั้นตอนที่เขาถูกพิษล้มลงไป
ฉันก็ไม่เชื่อเลย
คำพูดของเธอ ผมคิดว่าพวกคุณอย่าไปฟังเลย
ก็แค่รักที่ไม่สมหวังเลยเกิดเป็นความแค้น
จุดนี้หลายคนก็เข้าใจสถานการณ์ดี
นักสืบซือถู
ผมคิดว่าผมต้องเตือนคุณหน่อยนะ
วันนี้เช้าผม
ถูกคุณพามาจากข้างนอกนะ
นี่ก็ต้องพูดถึงคดีฆาตกรรมที่สาม
ช็อกโกแลตสอดไส้เหล้า ที่ส่งไปศูนย์พักฟื้นกล่องนั้น
ส่งออกจากไปรษณีย์ฮาร์บินพอดี
[ประมาทเกินไปนะ]
[ครับ ๆ ๆ]
[คุณพูดถูกครับ]
[คุณไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว]
[ทำไมเหรอครับ]
[ไม่เป็นอะไรนะครับ]
[ขับเร็วไป]
[ไม่เป็นไร]
[คุณตู้]
[อาจารย์โจว]
ทำไมฟางเจี้ยนฉีจะต้องให้จินหม่านถังร่วมโต๊ะ
ทำไมเขาถึงบอกว่า
เรื่องดี ๆ เกิดขึ้นต่อเนื่อง
เพราะการแสดงของตู้เหิง
คือการเตรียมเซอร์ไพรส์ให้ทุกคน
คนใช้ที่จู่ ๆ ก็กลายเป็นเพื่อนเก่า
ต้องเป็นจุดฮือฮาของงานเลี้ยงแน่นอน
แต่ที่เขาไม่รู้ก็คือ
เซอร์ไพรส์ที่ตู้เหิงพูดถึง
กลับเป็นการเตรียมฆ่าเขาไปพร้อมกัน
จะเป็นไปได้ยังไง
ต่อให้เขาคือจินหม่านถัง
ทำไมเขาถึงคำนวณได้ว่า
จะมีงานเลี้ยงที่เหมือนกัน
เหล่าตู้คุณพูดสิ
เขาทำได้
ก็เพราะงานเลี้ยงนี้เขาก็เป็นคนจัด
เมื่อกี้ผมส่งคนไปค้นอะพาร์ตเมนต์ของเขา
ผมเดาว่า
น่าจะยังมีนิโคตินอยู่บางส่วน
มีจริง ๆ ครับ
ที่อะพาร์ตเมนต์เขามีนิโคตินจริง ๆ
เป็นไปไม่ได้
นี่เป็นไปไม่ได้
เขา...
เขาไม่มีเหตุผลที่จะฆ่าเพื่อนเก่าตัวเอง
คุณ...
นั่งลงฟังก่อน
ผมเดาว่า
น่าจะทำเพื่อคนบางคนใช่ไหม
ไม่ต้องพูดแล้ว
ผมเป็นคนฆ่าคนเอง
ผมยอมรับผิด
ถ้าคุณอยากรู้มากขึ้น
ก็ไม่ต้องพูดต่อแล้ว
รอเดี๋ยว
ผมยังมีเรื่องจะถามเขา
พูดมา
ผมจะพูดกับซือถูเหยียนตามลำพัง
ได้ไหม
ได้
พวกนายออกกันไปก่อน
ฉันคิดว่าไม่ได้
เขาเจ้าเล่ห์ขนาดนั้น
ถ้าหากเขา
ไม่ต้องห่วง
นายไปดูแลจิ้งเซวียน
ตอนนี้เธอน่าจะรู้สึกแย่มาก
นายมีเรื่องก็เรียกฉันนะ
ฉันรอนายอยู่ข้างล่าง
ทำตัวดี ๆ หน่อยนะ
จริงสิ
อันนี้คืนให้เขา
จิ้งเซวียนน่ะ
ไม่ชอบของเก่า
คุณทำงานให้ประกาศิตแห่งเทพใช่ไหม
คุณรู้ได้ยังไง
ถ้าคุณอยากปกป้องจิ้งเซวียนจริง ๆ
ก็ไม่ควรมอบสร้อยให้กับเธอ
คุณรู้ความสัมพันธ์ของผมกับจิ้งเซวียนตอนไหน
ตอนนี้
คุณฆ่าฟางเจี้ยนฉีก็เพราะว่า
เขารู้ความลับของคุณ
20 ปีก่อนคุณเคยแต่งงาน
ภรรยาเป็นคนมีฐานะในท้องที่
เดิมทีผมคิดว่าคุณจะตามจีบโจวจิ้งเซวียน
จึงให้ใครรู้ไม่ได้ว่าคุณแต่งงานแล้ว
จนกระทั่งผมเห็นสร้อยเส้นนี้
การมอบของเก่าให้
จะต้องมีความหมายให้ระลึกถึงเป็นพิเศษ
สร้อยเส้นนี้เป็นของแม่เธอ
คุณต้องการถอนตัวจากประกาศิตแห่งเทพ
ที่ผมมาฮาร์บินครั้งนี้ก็เพื่อที่จะจากไป
แต่ก่อนที่ผมจะไป
จะต้องปิดปากคนที่รู้ความลับทั้งหมด
แบบนี้ถึงจะรับประกัน ความปลอดภัยของจิ้งเซวียนได้
คุณเป็นคนฆ่าจ้าวเฉียนซุน
ใช่
ดังนั้นงานเลี้ยงครั้งนั้น
ไม่ใช่เพราะอาจารย์ผมโชคร้าย
แต่ช้าเร็วเขาก็ต้องตาย
อาจารย์ผม
ประธานลั่ว
ฟางเจี้ยนฉี
เซี่ยฮว่า
ช้าเร็วพวกเขาก็ต้องตาย
ใช่
แล้วก็เจิ้งไป๋ ต่งฉือซิน
บางทีพวกเธอเองก็ต้องตาย
ตอนนั้นทำไมถึงจากไป
คุณเองก็รู้
ภรรยาผมเกิดมามีฐานะ
ครอบครัวของเธอ
ไม่มีทางยอมให้เธอแต่งงานกับนักแสดง
พวกเราแอบแต่งงานกัน
ต่อมาเธอก็ถูกจับไป
เพื่อที่จะประสบความสำเร็จ
ผมทำได้แค่จากบ้านเกิดไปไกลถึงญี่ปุ่น
เพื่อที่ว่าสักวัน
จะมารับเธอไปได้อย่างเปิดเผย
แต่ใครเลยจะคิด
ปีที่สองที่ผมจากไป
ภรรยาผมก็ป่วยแล้วจากโลกนี้ไป
สิ่งที่ทำให้ผมยิ่งนึกไม่ถึงก็คือ
เธอยังคลอดลูกของผม
กระทั่งสองปีก่อน
ผมกลับมาเจอเหล่าฟางที่ฮาร์บิน
ผมถึงรู้ว่า
จิ้งเซวียนก็คือลูกสาวของผม
จิ้งเซวียนถูกส่งไปเลี้ยงที่ตระกูลลั่ว
แค่ดูก็รู้ว่าตั้งแต่เล็กจนโต
ไม่เคยเจอความลำบาก
ผมรู้สึกขอบคุณลั่วเหวินเซิงเป็นอย่างมาก
แต่ในตอนนั้น
ผมเป็นคนของประกาศิตแห่งเทพแล้ว
วิธีการขอบคุณของคุณก็คือฆ่าเขางั้นเหรอ
ไม่ใช่ผม
เป็นหัวหน้าของผม "เอ็กซ์"
เขารับผิดชอบวางแผนและปฏิบัติการที่ตงเป่ย
พวกคุณคิดทำอะไรกันแน่
คนญี่ปุ่นวางแผนมาตลอดว่า
จะสร้างรอยแยกที่ตงเป่ยและบุกเข้าจีน
ตอนนี้ก็เริ่มจากระบอบประชาธิปไตย
วัฒนธรรม การศึกษา การค้าและในด้านอื่น ๆ
ก่อนอื่นจะต้องกำจัด
ก็คือตัวแทนคณะปฏิวัติหัวรุนแรง
ต่อมาก็จะมีการดำเนินการที่ใหญ่ขึ้น
หลังจากที่ผมรู้ว่ามีจิ้งเซวียน
ผมก็ไม่อยากทำงานให้พวกเขาอีก
แต่ผมก็รู้ว่าพวกเขาไม่ปล่อยผมไปแน่
ผมจึงทำได้แค่พยายามทุกทาง
เอาเงินที่จ้าวเฉียนซุนตามกลับมาได้ก้อนนั้น
เอามาเป็นของตัวเอง
เดิมผมคิดว่าตัวเองทำได้โดยไม่มีช่องโหว่
แต่ "เอ็กซ์" ก็ยังรู้
ในรายงานไม่เคยมีใครพูดถึงเงินก้อนนี้
ทางตำรวจก็ยิ่งไม่มีใครรู้เรื่องนี้
"เอ็กซ์" รู้ได้ยังไง
เขาอยู่ข้างกายผม
หัวหน้าเปา
หัวหน้าเปา
แย่แล้วครับ
ด้านนอกหิมะตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ
สะพานแขวนถูกปิดทับหมดแล้ว
พวกเราไปไม่ได้แล้ว
อะไรนะ
ลองไปดูหน่อย
ครับ
นี่มันยังไงกันเนี่ย
ผมบอกคุณได้แค่ว่า
เขาต้องให้คุณเอาชีวิตมาเดิมพัน
เล่นกับเขาจนถึงตาสุดท้าย
สิ่งที่คุณแลกเปลี่ยนกับ "เอ็กซ์" คือ
คุณล่อพวกเรามาที่นี่
เขาก็จะให้คุณไป
ใช่
งั้นสิ่งนี้
นี่คือสิ่งที่เขาอนุญาตให้ผมเอาติดตัวไว้ใช้
ผมทำงานให้เขามาหลายปี
ไม่มีความดีก็ต้องมีความชอบบ้าง
นี่คือของหมั้นของผมกับแม่ของเธอ
ผมหวังว่าจะทิ้งเอาไว้ให้จิ้งเซวียน
หวังว่าคุณจะส่งมันมอบให้กับเธอ
ถ้าหวังดีกับจิ้งเซวียนจริง ๆ
คุณก็ไม่ควรดึงเธอเข้ามาเอี่ยวด้วย
ผมไม่มีโอกาสอื่นที่จะบอกลาเธอแล้ว
ข้อแลกเปลี่ยนของพวกคุณคืออะไร
ที่นี่ยังจะเกิดคดีฆาตกรรมขึ้นอีกสามคดี
ถ้าหยุดเขาได้ก่อนที่จะเกิด
คดีฆาตกรรมครั้งที่สาม
คุณก็ชนะ
แต่ว่าคุณเองก็จะกลายเป็นศพ
เขามีสิทธิ์อะไรมั่นใจว่าจะฆ่าผมได้
ไม่รู้สิ
ทุกครั้งที่เกิดการฆาตกรรม
เขาจะไม่ลงมือเองใช่ไหม
เหมือนกับที่ผ่านมา
เขาคือใคร
คุณไม่ถามหน่อยเหรอว่าคุณแพ้แล้ว
จะเป็นยังไง
นี่เป็นสถานการณ์ที่ลำบากทั้งคู่
ไม่ว่าแพ้หรือชนะ
ผมก็จะถูกบีบให้จนมุม
คุยกับคนฉลาดนี่สบายจริง ๆ
การฆาตกรรมสามครั้ง แสดงว่ามีฆาตกรอย่างน้อยสามคน
เหยื่อสามคน
ทั้งหมดหกคน
อัตราที่ทุกคนจะเข้ามาเกี่ยวข้องก็เกือบครึ่ง
คุณไม่เคยคิดถึงจิ้งเซวียนเหรอ
จิ้งเซวียนเป็นเพื่อนคุณ
คุณไม่มีทางไม่สนใจเธอแน่
ดูท่าแล้ว
คุณก็ยังคิดว่าผมมีโอกาสชนะมากกว่า
ฆาตกรก็จับได้แล้ว
ยังไม่ปล่อยพวกเราไป
ที่บ้านี่ซวยจริง ๆ
นี่ไม่เห็นจะเข้าใจเลย
ทำไมคุณตู้ต้องฆ่าคุณหมอฟางด้วย
เมื่อกี้ซือถูไม่ได้บอกเหรอ
เขาบอกแล้วเหรอครับ
ที่จริงก็ยังไม่ได้บอก
ผมจำได้ว่าตอนนั้นพี่ซือถูบอกว่า
คุณตู้ทำเพื่อคนคนหนึ่ง
แล้วก็มองไปที่คุณหนูโจว
แล้วจู่ ๆ คุณตู้ก็ยอมรับผิด
ฉันเหรอ
นายเพ้อเจ้ออะไร
บางทีก็อาจจะเป็นเพราะเธอ
จิ้งเซวียนของเราสาวสวยแล้วยังไง
หมายความว่ายังไง
มีเรื่องไม่ดีอะไร
ก็มาโยนให้บ้านเราตลอด
ใช่
ลูกสาวบ้านคุณ
แน่นอนคงไม่แต่งงานเป็นอนุภรรยาใคร
ตู้เหิงอยากแต่งงานกับคุณโจว
แน่นอนก็คงให้คนอื่นรู้ไม่ได้ว่า
เขาเคยแต่งงานมาแล้ว
เหล่าตู้เคยบอกฉันนานแล้วว่าเขามีภรรยา
พวกเราเป็นแค่เพื่อนกัน
เหล่าตู้
เรียกซะสนิทสนมเชียวนะ
จิ้งเซวียนบอกว่าเป็นเพื่อนก็เพื่อนสิ
คุณจะไปไหน
คนใจสกปรก
มาพูดให้รู้เรื่องก่อนค่อยไป
อาสะใภ้
รอออกไปก่อนค่อยว่ากัน
คนแบบไหนเนี่ย
ลูกพี่
สะพานแขวนเกิดเรื่องแล้ว
ช่วงนี้ยังไปไม่ได้
คุณว่าจะทำยังไงดี
ตอนนี้ก็แปลกมาก
แต่ก่อนตอนพี่ซือถูไขคดี
ก็จะบอกอธิบายแรงจูงใจ
ของฆาตกรอย่างชัดเจน
ครั้งนี้ทำไมไม่บอกนะ
เพราะคุณตู้รีบยอมรับผิดหรือเปล่า
อาจารย์โจว
คุณค่อนข้างรู้จักพี่ซือถู
คุณคิดว่ายังไง
รอให้ซือถูถามเสร็จออกมา
คุณลองถามเขาก็รู้
คุณคิดว่า "เอ็กซ์" จะปล่อยคุณไปจริง ๆ เหรอ
ถ้าครั้งนี้จิ้งเซวียนพ้นอันตรายไปได้
วันหน้า
คุณคิดว่าเธอคิดกับคุณยังไง
วันหน้า
คนแบบผมยังมีวันหน้าด้วยเหรอ
ห้ามให้จิ้งเซวียนรู้ว่าผมเป็นพ่อเด็ดขาด
และห้ามให้บุคคลที่สามรู้
ความสัมพันธ์ของผมกับจิ้งเซวียน
ผมรับปาก
ขอบคุณ
ไม่ใช่ผมไม่อยากบอกคุณนะว่า "เอ็กซ์" คือใครนะ
ผมไม่รู้จริง ๆ
ตลอดมาพวกเรา
จะมีแค่เบื้องบนที่ติดต่อมาทางเดียว
เคยทำต้องทิ้งร่องรอย
ขอแค่เขาเคลื่อนไหว
ต้องทิ้งร่องรอยไว้แน่
คุณบอกสิ่งที่คุณรู้กับผม
ผมจะต้องหาตัวเขาได้แน่
คุณจะต้องรับปากว่าจิ้งเซวียนจะรอด
ต่อให้เธอเป็นฆาตกร
คุณก็ห้ามเปิดโปงเธอ
คุณไม่รู้จักจิ้งเซวียนเอาซะเลย
รับปากผมมาก่อน
คุณว่า
พี่ซือถูเองก็ไม่รู้หรือเปล่าว่า
ตู้เหิงทำไมถึงได้ฆ่าคน
จะเป็นไปได้ยังไง
ที่นี่คุณสนิทกับคุณตู้ที่สุด
คุณลองคิดให้ละเอียดดูอีกที
เขามีเหตุผลอะไรที่จะฆ่าคน
ที่จริง
ฉันกับเหล่าตู้
รู้จักกันก็ยังไม่ถือว่านานมาก
[คุณผู้หญิง]
[นี่กระเป๋าคุณหรือเปล่า]
[ใช่ค่ะ]
[ขอบคุณนะคะ]
[ทำไมถึงเป็นคุณ]
[เธอคือจิ้งเซวียนใช่ไหม]
[คุณรู้จักฉันเหรอ]
[ตระกูลลั่วมีลูกสาวที่โตแล้ว]
[ฮาร์บินมีใครบ้างที่ไม่รู้]
[ลืมแนะนำตัวไป]
[ฉันเป็นเพื่อนของลุงเธอ]
[ชื่อตู้เหิง]
ต่อมา
ที่งานเลี้ยงของทนายเสิ่น
ทนายเสิ่นกับลุงฉันเป็นเพื่อนกัน
ดีกับฉันมาก
ตอนนั้น
ฉันเห็นเขาถูกหามออกไป
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะจากไปแบบนี้
จากนั้นเหล่าตู้ก็มาแนะนำฉัน
ว่าจะลองสืบดูไหม
ไม่แน่ว่าอาจจะมีเงื่อนงำอะไร
ฉันก็เลยตกลง
[คนพวกนี้]
[ต้องไล่สืบให้หมด]
พวกคุณตรวจสอบผู้ต้องสงสัยทุกคนในงาน
ใช่ไหม
ที่พี่ซือถูไม่บอกอะไรเลย
คงเพื่อปกป้องความรู้สึกของคุณมั้ง
คุณกับคุณตู้เป็นเพื่อนกัน
คุณตู้อาจจะยัง...
ขอโทษนะครับ
เขาอาจจะชอบพอคุณอยู่บ้าง
ดังนั้นที่เขารีบยอมรับผิดเร็วขนาดนี้
ต้องคิดว่า
อยากทิ้งความทรงจำดี ๆ ไว้ให้คุณ
คือว่า...
คุณก็อย่าเสียใจไปเลยนะ
ผมจะไปจัดเรียงข้อมูลหน่อย
ขอตัวนะครับ
จิ้งเซวียนกับคุณ ร่วมกันสืบเรื่องการตายของอาจารย์ผม
แต่ไม่รู้ว่าฆาตกรตัวจริงอยู่ตรงหน้าเธอ
เพื่อประกาศิตแห่งเทพ
คุณทิ้งครอบครัว ฆ่าเพื่อน
แล้วก็ยังฆ่า
ประธานลั่วที่เลี้ยงดูเธอมาจนโต
ตอนนี้ก็ดึงเธอมาเสี่ยงด้วย
คุณไม่คู่ควรจะมีลูกสาวแบบเธอ
คุณพูดถูก
ผมไม่คู่ควรจะมีลูกสาวแบบนี้จริง ๆ
จิ้งเซวียนโตมาในตระกูลลั่ว
ถึงได้โตมาแบบใสซื่อบริสุทธิ์
แต่ผมไม่รู้สึกเสียใจเลยสักนิดที่ตอนนั้นผมจากไป
ช่วงที่ผมได้รู้จักกับจิ้งเซวียนนี้
เพียงพอที่จะปลอบใจ อดีตที่ผ่านมา 20 ปีของผมได้แล้ว
[อยากต่อสัญญาก็ได้]
[แต่ตระกูลลั่วของคุณ]
[จะต้องยอมถอย]
[เถ้าแก่หลี่]
[กำไรนี้]
[สำหรับพวกคุณ]
[ก็สูงมากแล้ว]
[พูดแบบนี้แล้วกัน]
[คุณหนูโจว]
[ก่อนหน้านี้ผมเห็นแก่หน้าท่านลั่ว]
[ถึงได้เซ็นสัญญานี้]
[ถ้าพวกคุณอยากจะต่อสัญญา]
[เถ้าแก่หลี่]
[ถ้าอยากจะสนุก]
[ผมพาคุณไปได้นะ]
[อย่าทำให้ผู้หญิงคนนี้ลำบากใจเลย]
[เหล่าตู้]
[ตอนนี้ของขึ้นก็ราคา]
[สัญญานี้เซ็นไปแบบนี้]
[ผมก็ขาดทุนน่ะสิ]
[สรุปคือ ห้ามรังแกผู้หญิงคนนี้]
[ไว้หน้าผมหน่อย]
[ถ้าผมไว้หน้าคุณ]
[งั้นบ้านผมก็คงต้องอดตาย]
[ผมไม่ให้คุณเสียเปรียบแน่นอน]
[ส่วนต่างราคา ผมจะชดเชยให้]
[หนังสือของเชกสเปียร์เขียนได้ดีจริง ๆ]
[เวลาฉันว่าง ๆ]
[ก็จะพลิกดู]
[ฉันอิจฉาเขามาก]
[เลือกทำผิดตั้งมากมาย]
[สุดท้ายภรรยา ลูกสาว]
[ก็ได้กลับมาอยู่ข้างกาย]
[เพราะว่าเป็นพ่อ]
[ไม่ว่าเขาจะเป็นคนยังไง]
[เคยทำอะไรมา]
[ก็มักจะคิดว่า]
[ได้เจอเขาสักหน่อย]
[รู้ว่าเขาเป็นใคร]
[ตอนนี้]
[อยู่ที่ไหน]
[อยากจะได้เจอเขาสักครั้งจริง ๆ]
[ขายหน้าคุณแล้ว]
[ฉันก็แค่คิดถึงตัวเอง]
[ไม่เป็นไร]
[เป็นธรรมดาของคน]
[เหล่าตู้]
[รู้จักคุณมานานแล้ว]
[ทำไมไม่เคยเจอคุณนายตู้เลย]
[เธอเสียไปนานแล้ว]
[ขอโทษนะคะ]
[ไม่เป็นไร]
[หม้อไฟแบบปักกิ่งเนี่ยที่พิถีพิถันก็คือ]
[ห้ามไม่มีฟองของเลือดเลยรู้ไหม]
[ไม่มีฟองของเลือด]
[ใช่]
[ใช่ เธอดูน้ำแกงนี่เป็นแบบใส]
[ถังหูลู่]
[ตอนกินระวังนะ]
[ระวังน้ำตาลที่เคลือบทิ่มปากนะ]
[ค่ะ]
[ไปเถอะ]
[คุณไปปักกิ่งเพื่อหาทุนดำเนินแผนลอบฆ่า]
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.