Original subtitles

[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย]

♫พูดคำโกหกซ้ำสักร้อยรอบ มันจะกลายเป็นจริงใช่ไหม♫

♫ความขุ่นเคืองจะหายไปจริง ๆ ใช่ไหม♫

♫ฟังคำสาบานซ้ำสักร้อยรอบ ไม่ว่าใครจะหักหลังก่อน♫

♫ไม่ว่าใครที่ยังแสดงละครอยู่♫

♫ใช้เวลาที่มีจำกัดของพวกเราก่อนฟ้าสาง♫

♫ทำให้ความจริงร้อยเรียงเข้าด้วยกัน♫

♫อยู่ระหว่างสีแดงและสีดำ ขอบแห่งความอันตราย♫

♫ฉายภาพซ้ำใหม่♫

♫นี่คือโลกที่แสนบ้าคลั่ง♫

♫เพื่อน ถ้าไม่มีนาย ฉันเองก็ไร้หนทางกลับ♫

♫นี่คือโลกที่แสนบ้าคลั่ง♫

♫เมื่อฟ้าถล่มลงมาบนบ่า พวกเราจะต่อสู้เพื่อมัน♫

=ยอดนักสืบพิชิตคดี=

=ตอนที่ 15=

แม่ของคุณซ่อนอะไรไว้

น่าจะเป็นจดหมายรัก

ฉันได้ยินพี่สะใภ้พูดว่า

ในจดหมายรักเหมือนจะเขียนว่า

ขอเพียงรักกันไม่แปรเปลี่ยน

ใยจักต้องอยู่ด้วยกันทุกวันด้วย

คงจะเป็นพี่ชายฉัน

ที่เขียนถึงชู้รักของเขาน่ะค่ะ

แล้วแม่มาเห็นเข้า

คิดจะปิดบังพี่สะใภ้

แล้วหยุดเรื่องนี้ไว้

แต่นึกไม่ถึงว่า

ก็ยังถูกเธอไปเจอเข้าจนได้

แม่ของคุณไม่ได้ให้เธอดูเหรอ

ไม่ได้ให้ค่ะ

แล้วเธอรู้ได้ยังไง

เธอรู้ได้ยังไงนะ

เธอพูดถึงจดหมายฉบับนั้นตั้งแต่เมื่อไร

ตอนที่หย่ากับพี่ชายฉัน

พี่ชายฉันเป็นคนพูด

ตอนนั้น

แม่ฉันเพิ่งเสียไปได้ไม่นาน

ความจริงพี่ชายฉันมีแฟนค่ะ

แต่ว่าถูกแม่ฉันจับแยกออกจากกัน

แต่หลังจากพี่ชายคุณหย่ากับเจียงหนิง

ก็ปรากฏตัวน้อยมาก

แม้แต่ฮุ่ยฟางหลี่กับต้าซื่อเจี้ยก็ไม่ค่อยไป

ถ้าคุณบอกว่าเขาออกบวช ผมก็เชื่อ

ห้องของคุณกับห้องนอนใหญ่ของแม่คุณ

มีประตูเชื่อมถึงกัน

แล้วในคืนนั้น

คุณนอนด้วยกันกับพี่สะใภ้คุณ

ใช่ค่ะ

คุณรู้ได้ยังไง

วันนั้น พี่สะใภ้ฉันเหมือนจะคิดได้แล้ว

คิดว่าตัวเองอาจจะทำเกินไปหน่อย

ดังนั้นในคืนนั้น

ก็เลยคิดจะยกน้ำชาขอโทษแม่ฉัน

แม่คะ เรื่องเมื่อตอนกลางวันหนูผิดเอง

หนูไม่ควรเถียงกับแม่เลย

เชิญดื่มชาค่ะ

เมื่อเช้าที่ฉันกับเยียนถงพูดถึงก็ไม่ใช่เธอ

เธอก็อย่าคิดมากเลย

หนูรู้ค่ะ

แม่คะ แม่หายโกรธแล้วก็ดีค่ะ

คืนวันนั้น

ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงนอนหลับลึกขนาดนั้น

ดังนั้นเรื่องที่เกิดขึ้นในห้องของแม่

ฉันไม่ได้ยินเลยสักอย่าง

งั้นก่อนที่แม่ของคุณจะดื่มยาบำรุง

ยังดื่มชาที่พี่สะใภ้คุณรินให้ด้วย

ค่ะ

ความจริงฉันก็เคยคิดเรื่องนี้

แต่ว่าแม่ฉันเลือกหยิบแก้วชาเอง

ไม่มีทางวางยาพิษในน้ำชาได้

คุณได้ตรวจสอบหรือเปล่า

วันนั้น

เช้าวันนั้นเพราะว่าตำรวจจะมา

พี่สะใภ้ฉันคิดว่าบ้านรกมาก

ก็เลยเอาแก้วชาพวกนั้น...

เธอนั่นเอง

เธอเป็นคนฆ่าแม่ฉันใช่ไหม

แล้วยังทำลายหลักฐานพวกนั้นทิ้ง

ต่อหน้าต่อตาฉันด้วยใช่ไหม

ดังนั้นพี่ชายฉันถึงได้รีบร้อนปิดคดี

จริงสิ

ไม่ได้การ

ฉันต้องไปหาพี่ชายฉันหน่อย

รอเดี๋ยวครับ

พี่สะใภ้คุณน่าจะใส่ยานอนหลับในชา

ยานอนหลับเหรอ

คุณบอกว่าคืนนั้นคุณนอนหลับเป็นตาย

ใช่ค่ะ

แล้วพี่สะใภ้คุณก็เคยอ่านจดหมายฉบับนั้น

ใช่

ดังนั้นจุดประสงค์ที่เธอยกน้ำชาขอโทษ

น่าจะเพื่อวางยาพวกคุณ

แล้วแอบเข้าไปในห้องนอนแม่คุณ

ไปหาจดหมายฉบับนั้นได้อย่างสะดวก

ดังนั้นอ้อมไปอ้อมมา

ก็ยังสืบไม่ได้ว่าใครเป็นฆาตกรใช่ไหมคะ

คุณหนูเสิ่น

สะดวกให้ผมไปที่บ้านคุณไหม

คุณรู้ว่าเป็นใครเหรอคะ

ยังไม่แน่ใจครับ

ได้

ฉันจะรอต้อนรับพวกคุณที่บ้าน

ฉันคิดว่าเสิ่นหัวถัง

เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย

แต่งงานกับเขาลำบากน้อยลงสิบปีเลยนะ

ได้ดูแลธนาคารที่ใหญ่ขนาดนี้

ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ

ที่แท้พี่ซือถูก็สนใจธนาคารเหมือนกันเหรอคะ

ฉันนึกว่าคุณอยากดูแลแค่ธุรกิจเปียโนเสียอีก

ทำไมเธอถึงเหมือนแม่เธอเข้าไปทุกวันเลยนะ

เดี๋ยวไม่ต้องไปหาเสิ่นหัวถังแล้ว

จ้าวเสี่ยวหลิงมารถไฟวันนี้

ไปรับเธอให้ที

เธอกลับมาแล้วเหรอ

เหอว่านเหนียนบอกเธอว่าเหล่าม่อตายแล้ว

เธอจะต้องกลับมาให้ได้

เดี๋ยวก็จะถึงแล้ว

ช่วยรับเธอมาที่นี่ให้หน่อย

ได้

ไปเถอะ

คุณสงสัยว่า

ฆาตกรจงใจกันเสี่ยวหลิงออกไป

เธอรู้จักร้านอาหารเป็นอย่างดี

ถ้าเธออยู่ละก็

เธอจะต้องจำได้แน่นอนว่า

สปาเก็ตตี้ที่เอาไปให้หลี่เฉิงเหยียนชามนั้น

มาถึงช่องออกอาหารตอนกี่โมง

เธอถึงขั้นที่แยกออกว่าสปาเก็ตตี้ชามนั้น

ม่อลี่เป็นคนทำหรือเปล่าด้วย

เอาเป็นว่า รอเธอมาถึงก่อนค่อยว่ากัน

ไปที่ทำการโทรเลขก่อนเถอะ

ดูว่ามีโทรเลขส่งมาจากปักกิ่งหรือเปล่า

ด้วยประสิทธิภาพของหมิงเจิ้ง

น่าจะตอบจดหมายแล้ว

ถ้าไม่มีล่ะ

งั้นก็ส่งไปอีกฉบับ

ไปเร่งอธิบดีวังคนนี้หน่อย

ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าคุณจงใจกันทุกคนออกไป

จะได้ไปบ้านเสิ่นหัวถังคนเดียว

เหล่าเปาให้เวลาผมสามวัน

ตอนนี้ผ่านไปสองวันแล้ว

ผมต้องไขคดีวางยาฆ่าคน

ของสามปีก่อนที่ไม่มีใครปิดคดีได้

แถมยังต้องช่วยชีวิตวัยรุ่นเลือดร้อนด้วย

คุณยังมีเวลามาล้อผมเล่นอีกเหรอ

รายละเอียดก่อนหลังที่แม่คุณกับพี่สะใภ้ทะเลาะกัน

คุณรู้ไม่น้อยทีเดียว

ฉันสะลึมสะลือได้ยินอยู่บ้าง

เหมือนแม่ฉันกับผู้ดูแลหลี่

กำลังพูดเรื่องนอกใจอะไรอยู่นี่แหละ

แล้วยังพูดอีกว่า

ห้ามให้เด็ก ๆ อย่างพวกเรารู้เด็ดขาด

จากนั้นก็ให้ผู้ดูแลหลี่ไปเชิญทนายมา

บอกว่าต้องเตรียมพร้อมสำหรับการหย่า

ผู้ดูแลหลี่ก็เลยพูดว่าจะกล่อมแม่ฉัน

บอกว่าเรื่องนี้ต้องปรึกษาพี่ชายฉันก่อน

ผลลัพธ์ก็ถูกพี่สะใภ้ฉันได้ยินเข้า

เธอเข้ามาได้ก็อาละวาดทันที

แล้วแม่ฉัน แน่นอนว่าไม่พูดเรื่องไม่ดีของพี่ชายฉัน

ก็เลยได้แต่ปฏิเสธอย่างเดียว

วันนั้นทนายมาหรือเปล่าครับ

พี่สะใภ้ฉันอาละวาดขนาดนั้นแล้ว

ยังจะเชิญทนายมายังไงล่ะคะ

ผู้ดูแลหลี่อยู่ไหมครับ

วันนี้น่าจะไม่อยู่

ปกติเธอจะหยุดวันพุธ

วันนี้อาจจะมีธุระ

ก็เลยขอลาหยุด

ลาหยุดเหรอ

ค่ะ

แม่ของคุณเหมือนกับเชื่อใจเธอมาก

พี่หลี่ทำงานเก่งมาก

แล้วก็เข้าใจแม่ฉันมากด้วย

ฉะนั้นถ้าแม่ฉันมีเรื่องอะไร

ก็จะปรึกษากับเธอ

เธอลาหยุดบ่อยไหมครับ

ก็ไม่บ่อยค่ะ

แต่หลังจากที่แม่ฉันเสีย

ก็ลาบ่อยอยู่ค่ะ

แต่ว่าฉันก็เข้าใจได้

เพราะยังไงพี่หลี่ก็ยังโสดอยู่

ออกไปข้างนอกบ่อย ๆ ก็ไม่แปลก

ลาหยุดตอนกลางคืนบ่อย ๆ เหรอ

ตอนกลางวันต้องดูแลพวกเราทั้งครอบครัวนี่คะ

ส่วนตอนกลางคืน

พวกเราก็หลับกันหมดแล้ว

เธออยากทำอะไรก็แล้วแต่เธอ

แล้ววันที่แม่ของคุณเกิดเหตุเธออยู่ไหมครับ

น่าจะไม่อยู่นะคะ

วันนั้นเป็นวันพฤหัส

ไม่อยู่ค่ะ ไม่อยู่จริง ๆ

ถ้าเธออยู่ละก็

แก้วชาพวกนั้นไม่ควรจะอยู่ถึงวันรุ่งขึ้น

แล้วพี่สะใภ้ฉันเป็นคนล้าง

พาผมไปดูห้องนอนของแม่คุณหน่อยได้ไหมครับ

ได้ค่ะ

หลังจากที่แม่ฉันเสีย

ห้องนี้ก็มีแต่เหล่าอวี๋ใช้คนเดียว

เขาบอกว่าต้องการจะเก็บร่องรอยของแม่ไว้

ดังนั้นเลยไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร

ฉันก็ซาบซึ้งมาก

ก่อนที่แม่คุณจะกลับห้อง

นอกจากชาของพี่สะใภ้คุณแก้วนั้น

ยังดื่มอะไรอีกหรือเปล่า

ไม่มีแล้วค่ะ

พวกเราคุยเล่นกันนิดหน่อย

แม่ฉันก็พูดว่าเหนื่อยแล้ว

แล้วกลับไปพักผ่อนที่ห้อง

เวลาที่สตริกนินจะออกฤทธิ์

มีแค่สิบถึงยี่สิบนาที

ดังนั้นความหมายของคุณคือ

แม่ของฉันก็ยังตายเพราะยานั่นอยู่ดี

ผมดูใบสั่งยาแล้ว

ดูจากความเข้มข้นของยา

ถ้าจะให้ถึงปริมาณที่ทำให้ถึงแก่ชีวิต

ก็ต้องดื่มยารักษาทั้งระยะเวลาให้หมดในครั้งเดียว

ระยะเวลาในการรักษา

ตอนนั้นยาก็วางอยู่ตรงนั้น

ทุกวันก่อนนอนแม่ฉันจะดื่มหนึ่งแก้ว

แก้วใหญ่ประมาณนี้ค่ะ

แต่ว่ายานั่น

เหมือนว่าทุกสองสัปดาห์แม่ฉัน

ก็จะไปรับยาชุดใหม่

ตอนนั้นที่บ้านยังมีใครอีกบ้าง

มีแม่ฉัน ฉัน แล้วก็พี่สะใภ้ฉัน

แต่ว่าเหล่าอวี๋ไม่อยู่

เหล่าอวี๋วันนั้นตรวจบัญชีอยู่ที่ธนาคารทั้งคืน

ไม่ได้กลับมา

ผู้ดูแลหลี่ก็ไม่อยู่เหมือนกัน

ผู้ดูแลหลี่กลับมาตอนเช้าวันรุ่งขึ้น

หลังจากเธอกลับมาแล้ว

ถึงได้พบว่าแม่ฉันเสียชีวิต

แล้วไปแจ้งตำรวจ

ประตูยังล็อกจากด้านในอยู่เลย

ล็อกจากด้านในเหรอ

ค่ะ

ผมจำได้ว่าคุณบอกว่า

มีประตูเชื่อมระหว่างห้องสองห้องนี้

ใช่ค่ะ

วันนั้นพี่สะใภ้นอนอยู่กับฉัน

คงไม่ใช่ว่าพี่สะใภ้ฉันเข้าไปในห้องนั้นอีก

แล้วให้แม่ฉันดื่มอะไรหรอกนะคะ

ประตูนั่นอยู่ที่ไหนครับ

อยู่ในห้องของเหล่าอวี๋

เพราะตอนนี้เหล่าอวี๋อยู่ห้องนั้น

ดังนั้นก็เลยรื้อประตูบานนั้นออก

ก็ด้านหลังโต๊ะเครื่องแป้งน่ะค่ะ

ผู้ดูแลหลี่กลับเข้าไปหาแม่คุณในห้อง

พบว่าแม่คุณตายอยู่ในห้อง

หลังจากนั้นพวกคุณต่างคิดว่าอวี๋ต้าเริ่นเป็นฆาตกร

ดังนั้นทางตำรวจก็...

ไม่ใช่ค่ะ ผู้ดูแลหลี่เป็นคนพูด

เธอบอกว่าฆาตกรต้องเป็นเหล่าอวี๋

บอกว่าเหล่าอวี๋ต้องมีผู้หญิงอื่นอยู่ด้านนอกแน่นอน

กลัวแม่ฉันรู้เข้า

ดังนั้นเลยชิงลงมือก่อน

ฆ่าแม่ของฉัน

แต่ฉันคิดว่าน่าจะไม่ใช่

เพราะว่าเหล่าอวี๋ไม่มีเวลาก่อคดีเลยด้วยซ้ำ

สองสามวันนั้นเขาไม่ได้อยู่บ้านเลย

ผู้ดูแลหลี่ทำไมถึงคิดว่า

อวี๋ต้าเริ่นถึงเป็นฆาตกร

พวกเขาสองคนไม่ลงรอยกัน

สองวันก่อนเกิดเหตุ

ฉันยังเห็นพวกเขาสองคนทะเลาะกันด้วย

ทางที่ดีคุณอยู่ให้ห่างจากเธอหน่อย

จำสถานะของตัวเองเอาไว้ด้วย

รักษาระยะห่างกับเธอด้วย

คุณ...

ผมไม่เข้าใจเลย

คุณกังวล กังวลอะไรกันแน่

พี่อวี๋ให้พวกเราระวังเหล่าอวี๋บ่อย ๆ

แต่ถ้าเขามีคนอื่นจริง ๆ

สองสามปีนี้ก็ควรจะพากลับมาแล้ว

แต่เขาทุ่มเทกายใจ

ไปกับการบริหารธนาคารทั้งหมด

ดังนั้นฉันเลยคิดว่าเรื่องเมื่อตอนนั้น

อาจจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดจริง ๆ ก็ได้มั้งคะ

ผู้ดูแลหลี่ติดตามแม่คุณตั้งแต่เด็กเลยหรือเปล่า

ไม่ใช่ค่ะ

พี่หลี่มาที่บ้านฉันเกือบสิบปีได้

แต่ว่าเธอเข้าใจแม่ฉันมาก

พวกเธอสองคน

มักจะคิดไปในแนวทางเดียวกันบ่อย ๆ

ดังนั้นแม่ฉันมีเรื่องอะไร

ก็จะถามเธอ

แล้วคุณรู้หรือเปล่าว่าเธอลาหยุด

ไปที่ไหนบ้าง

เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้แล้วค่ะ

ฉันก็ไม่สะดวกที่จะถาม

เพราะทำแบบนี้เป็นการเสียมารยาท

คุณซือถู

แม่ฉัน ไม่ได้ตายเพราะอุบัติเหตุจริง ๆ เหรอคะ

ผมยังต้องยืนยันรายละเอียดอีกหน่อย

ได้ ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร

ฉันก็ต้องขอบคุณคุณ

ขอบคุณที่คุณเป็นห่วงในคดี

ที่ไม่มีใครสนใจมาสามปี

ถ้าสุดท้ายคุณหาความจริงเจอจริง ๆ

สำหรับตระกูลเสิ่นเราแล้ว

จะเป็นบุญคุณที่ยิ่งใหญ่มาก

คุณหนูเสิ่นเกรงใจเกินไปแล้ว

สืบหาความจริงเป็นหน้าที่ของนักสืบ

สำหรับคุณเป็นหน้าที่

แต่สำหรับฉันเป็นน้ำใจ

ผมได้ยินว่าคุณอวี๋ยุ่งมาก

ทุกเรื่องต่างนับหน่วยเป็นนาที

ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ต้องนัดล่วงหน้า

เขาเป็นพวกบ้างานค่ะ

งั้นรบกวนฝากบอกเขาด้วย

วันนี้สายหน่อย

ไม่ว่ายังไงก็ให้เขาทำตัวให้ว่างหนึ่งชั่วโมง

ผมจะมาหาอีกรอบ

ได้ค่ะ

งั้นพี่ซือถู

ฉันจะรอข่าวดีจากคุณนะคะ

กลับธนาคาร

คุณกันพวกเราออกไป

แล้วตัวเองก็ไปจีบสาวจริง ๆ ด้วย

ดีมาก

ดูท่าฉันต้องเตรียมใส่ซอง

ให้นักสืบซือถูของเราซะแล้วสิ

เดิมทีนะ ผมก็ตั้งใจว่าแต่งเข้าบ้านผู้หญิง

แต่ว่าเสิ่นไป๋เฟิ่งยกธนาคาร

ให้อวี๋ต้าเริ่นไปแล้ว

คุณเสียดายด้วยเหรอ

ก็ไม่เสียดายหรอก

ความจริงผมชอบที่แก่กว่าผม

คุณพูดอะไรนะ

ทางวังหมิงเจิ้งมีข่าวหรือยัง

เห็นตัวอักษรเหมือนเห็นหน้า ช่วงนี้สบายดีไหม

ได้ข่าวว่าอาจารย์เสียแล้ว

ถ้าฮาร์บินไม่มีที่อยู่ ก็กลับมาได้ทุกเมื่อ

บ้านที่ปักกิ่งของนาย

ฉันยังเก็บไว้ให้อยู่

เรื่องที่นายฝากฉันตรวจสอบก็ได้เรื่องแล้ว

กลัวว่าโทรเลขจะบรรยายได้ไม่ละเอียด

จึงส่งจดหมายด่วนมาหนึ่งฉบับ

หวังว่าจะไม่ทำให้นายล่าช้า

เฉิงเซียงจวินกับหลี่เยียนถงเป็นเพื่อนนักเรียนกัน

คุณอวี๋

ฉันเองค่ะ เฉิงเซียงจวิน

ผู้ดูแลหลี่

ฉันมาถอนแจ้งความค่ะ

เฉิงเซียงจวินที่ผมเจอก็คือหลี่เยียนถง

ช่วยผมเรื่องหนึ่งสิ

ไปหาแฟ้มคดีของเสิ่นไป๋เฟิ่ง

ผมอยากยืนยันเรื่องอีกเรื่องหนึ่ง

แต่ฉันยังไม่เข้าใจอยู่ดี

ทำไมเขาต้องยืมมือของม่อลี่

ฆ่าหลี่เฉิงเหยียนด้วย

หลี่เฉิงเหยียนไม่ได้เปิดร้านเหล้าเฉย ๆ

เขามีประวัติฉ้อโกง

บริหารร้านเหล้ามาหลายปี

แต่ก็ยังขาดทุนอยู่

แต่ก็ยังคงเปิดอยู่

นี่เป็นเพราะอะไร

ฉันจะไปหาหัวหน้าเปาเดี๋ยวนี้

ผมต้องการแค่ของอย่างเดียว

ผมต้องการใบสั่งยาของเสิ่นไป๋เฟิ่ง

ละเอียดถึงเวลาที่จ่ายยา

หมอครับ

คุณครับ มีอะไรให้ช่วยไหมครับ

ผมต้องการเภสัชกรเก่ง ๆ หนึ่งคน

ผมมีเรื่องจะสอบถาม

จ่ายเงินครับ

ฉี่หมิง

พี่ซือถู

ผมสืบเรื่องบางอย่างมาได้

ไม่รู้ว่าจะมีประโยชน์หรือเปล่า

เดี๋ยวคุณลองดูนะครับ

ซือถู ทำไมเธอถึงกลับมาคนเดียวล่ะ

พวกเขายุ่งกันอยู่ครับ

ฉันไม่สนหรอกนะ

วันนี้ทำไก่ตุ๋นเห็ดหอม

พวกเธอต้องกลับมากินข้าวด้วย

เสี่ยวจิน

เธอก็อย่าไปไหนล่ะ

ยอดไปเลยครับ

ขอบคุณครับคุณนายเสิ่น

นานมากแล้วที่ไม่ได้กิน

ไก่ตุ๋นเห็ดหอมที่ทำที่บ้าน

งั้นก็กินให้เยอะหน่อยนะ

บ้านในซอยผิงหยวนนั่น

สามีภรรยาเฝิงซื้อไว้ตั้งแต่แปดปีก่อนแล้ว

ผมไปถามคนที่ขายมา

คุณเฝิงไม่เคยปรากฏตัวเลยตั้งแต่ต้นจนจบ

มีแต่คุณนายเฝิงที่เป็นคนคุยกับเขา

ตามที่เขาพูด

คุณนายเฝิงดูชาติกำเนิดไม่เลว

สูงโปร่งหน้าตาดี

จ่ายเงินมือเติบด้วย

มีความเคลื่อนไหวที่ละเอียดกว่านี้ของสองคนนี้ไหม

ก็น่าจะเหมือนกับที่คุณชายลั่วพูดครับ

คุณนายเฝิงไม่ค่อยออกจากบ้าน

เพื่อนบ้านปกติจะเห็นเธอในวันพุธ

ส่วนคุณเฝิงคนนี้

ไม่เคยมีใครเคยเห็นเขา

ว่ากันว่าทุกวันกลับบ้านดึกมากตลอด

แล้วออกไปตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง

วันพุธเหรอ

แล้วหน้าตาของคุณนายเฝิงคนนี้

มีบรรยายแบบละเอียด ๆ ไหม

ผมวาดภาพมาหนึ่งภาพครับ

- ฉี่หมิงมาเหรอ - อาจารย์โจว

ฉันได้ใบสั่งยามาแล้ว

ทั้งหมดกินไปราวสี่เดือน

ไปรับยาทุกสองสัปดาห์

ใบสั่งยาทุกใบห่างกัน 14 วัน

ใบหลังสุดคือวันที่ 26 ตุลาคม

จากวันที่ 26 ตุลาคมถึง 9 พฤศจิกายน

15 วัน

เสิ่นไป๋เฟิ่งถูกพิษถึงแก่ความตาย

เป็นแบบนี้จริง ๆ ด้วย

[ฮาร์บิน]

คุณชายลั่ว

จ้าวเสี่ยวหลิง

ไปกันเถอะ

ไม่ถูก

บิลหายไปหนึ่งใบ

อยู่ตรงนี้หมดไม่ใช่เหรอครับ

ขาดของใครครับ

เฉิงเซียงจวิน

ใช่

เธอสั่งกลับบ้าน

พวกเราลืมเธอไป

บิลสำหรับสั่งกลับบ้าน

น่าจะใส่ลงไปในถุงอาหารด้วย

[ฉันกลับมาแล้ว]

มา

เหล่าม่อ

ตายแล้วจริง ๆ เหรอคะ

ฉันไปเจอเหล่าม่อครั้งสุดท้ายได้ไหมคะ

เหล่าม่อไม่มีทางฆ่าตัวตายหรอกค่ะ

ผมรู้

ฆาตกรเป็นใคร

นี่ก็คือเหตุผลที่ผมเรียกคุณมา

มีบางเรื่อง

ผมต้องยืนยันกับคุณหน่อย

ทำไมถึงไปแมนจูเรียครับ

อวิ๋นเฟิง ก็คือคู่หมั้นของฉัน

ได้งานที่ให้เงินเดือนสูงมาก

ที่แมนจูเรีย

บอกว่าจะให้ฉันไปดูให้ได้

พอฉันไปถึงที่นั่นถึงได้รู้ว่า

คนเขาต้องการคนไปเป็นคนขับรถ

กับเป็นแม่บ้าน

แต่ แต่ว่าต้องเป็นสามีภรรยากัน

บอกว่าปลอดภัย

ให้เงินเดือนสูงมาก

เขารั้งฉันไว้เต็มที่

บอกว่าโอกาสไม่ได้มาบ่อย ๆ

ฉันก็เลยตกลงรับปาก

บ้านที่จ้างพวกคุณชื่ออะไร

เหมือนจะชื่อ

มีโรงงานอาหาร

ชื่อ

โรงงานอาหารอวี้ซินเหรอ

คุณรู้ได้ยังไงคะ

ไป๋เฟิ่งยังมีกิจการที่แมนจูเรียด้วยนะ

ใช่ โรงงานอาหารอวี้ซินนั่นไง

เปิดร่วมกับตระกูลของเหล่าซุน

อวี๋ต้าเริ่นน่ะ

ญาติห่าง ๆ ที่แทบไม่เกี่ยวข้องกันของเขา

ดูแลที่นั่นอยู่

เธอว่าไหม จริง ๆ เลย

หนึ่งคนได้อำนาจ พรรคพวกก็โชคดีกันหมด

ตรงกันหมดแล้ว

ช่วยฉันหน่อยสิ

นายไปบ้านตระกูลเสิ่น ไปหาเสิ่นหัวถัง

ให้เธอเชิญอวี๋ต้าเริ่น แล้วก็หลี่เยียนถง

ไปร้านอาหารจัสมินให้ได้

วางใจได้ ถ้าไม่เชื่อฟังก็จะจับตัวมาเลย

คุณอวี๋ เราเจอกันอีกแล้วนะครับ

อยากพูดอะไรก็รีบหน่อย

เวลาของผมมีค่ามาก

แน่นอนว่าผมทราบครับ คุณอวี๋

แต่ว่าคุณวางใจ

วันนี้ผมจะให้คุณคุ้มค่าที่มาแน่

ทุกท่าน

ที่เชิญทุกคนมาก็เพราะคดีฆาตกรรม

ที่เกิดขึ้นที่นี่ในวันที่ 16 เดือนนี้

พ่อครัวและเถ้าแก่ของที่นี่ ม่อลี่

ถูกคนยิงตาย

ทุกท่านเป็นผู้เกี่ยวข้องที่อยู่ในสถานที่เกิดเหตุตอนนั้น

ตอนนี้ ผมขอเชิญทุกท่านย้อนนึกถึงไปยัง

ช่วงก่อนหลังที่เกิดคดีขึ้น

เหล่าม่อไม่ได้ฆ่าตัวตายจริง ๆ เหรอ

ไม่ใช่

เขาถูกคนยิงตาย

แล้วจัดฉากให้ดูเหมือนเป็นการฆ่าตัวตาย

วันนั้น ฆาตกรมารับประทานอาหารที่ร้านอาหารม่อลี่

สั่งอาหารเสร็จเขาก็ไปที่ห้องครัว

ฆ่าม่อลี่

แล้วเขาก็กลับมานั่งที่โต๊ะของตัวเอง

กินอาหารต่อ

ไม่ถูกนะครับ

วันนั้นผมไม่เห็นว่า

มีใครเดินเข้าไปในครัวแล้วออกมานะครับ

คุณไม่เห็นก็ไม่แปลก

เพราะข้ออ้างของฆาตกรคือไปห้องน้ำ

แต่ว่าก็มีคนเห็น

เพราะว่าคนคนนั้นมาเพราะเขา

ดังนั้นจึงจับตามองทุกการกระทำของเขาเป็นพิเศษ

น่าเสียดาย

พยานคนนี้มาที่ที่เกิดเหตุไม่ได้

เพราะว่าเขาถูกจับขังพร้อมบาดแผลเต็มตัว

ถ้าวันนี้ยังจับฆาตกรตัวจริงไม่ได้

พรุ่งนี้เขาก็จะถูกยิงเป้า

ดังนั้นผมจะพูดแทนเขาเอง

เขาเห็นคนคนนั้นไปเข้าห้องน้ำ

[แล้วก็ออกมาอย่างรวดเร็ว]

เราทุกคนต่างคิดว่าเขาไปเข้าห้องน้ำ

แต่จริง ๆ แล้ว

เขาไปที่ห้องครัวที่อยู่ตรงข้ามกับห้องน้ำ

คุณอวี๋ คุณเข้ามาที่ห้องครัวได้ยังไง

ผมอยากเพิ่มมันบดหนึ่งที่

คุณก็บอกกับพนักงานเสิร์ฟได้

ไม่ต้องเข้ามาเองก็ได้

ผมก็แค่อยากจะมาดูคุณหน่อย

[แล้วก็รีบยิงม่อลี่ทิ้งอย่างรวดเร็ว]

ที่จริงตอนแรกผมก็ถูกฆาตกรชักจูงให้เข้าใจผิด

ผมนึกว่าเป้าหมายของพวกเขาก็คือม่อลี่

ดังนั้นผมจึงไม่เคยสงสัยพวกเขาเลย

แผนนี้ล้ำเลิศมากจริง ๆ

เป้าหมายของพวกเขาที่จริงแล้วคือหลี่เฉิงเหยียน

ส่วนม่อลี่

ก็เป็นแค่ขั้นตอนให้พวกเขาหลุดพ้นความผิดเท่านั้น

ไม่ถูกนะ

ถ้าม่อลี่ถูกฆ่าตั้งแต่ตอนนั้น

งั้นตอนเที่ยงครึ่ง

สปาเก็ตตี้ชามที่ทำให้หลี่เฉิงเหยียนถูกพิษ

ทำออกมาได้ยังไงล่ะ

ผมไม่สนใจ

มาฟังพวกคุณวิเคราะห์

คดีที่ปิดไปแล้วที่นี่

ยังมีอีกจุดที่ผมไม่เข้าใจ

เพื่อนักโทษประหารในคุกคนหนึ่ง

คุณมารบกวนเวลาอันมีค่าของทุกคน

หมายความว่ายังไงกันแน่

เฉินชิ่งซานไม่มีโอกาสแตะต้องสปาเก็ตตี้ชามนั้นเลย

เขาจะเป็นฆาตกรได้ยังไง

คุณถามผมเหรอ

เขาทำได้ยังไง ผมจะไปรู้ได้ยังไง

แล้วผมก็ไม่สนใจอยากจะรู้ด้วย

ผมรู้แค่ว่าผมกินสปาเก็ตตี้ชามนั้นของผม

รู้สึกเหมือนรอดจากความตาย

คุณอวี๋ คุณจำได้หรือเปล่าว่า

เมื่อกี้ผมใช้คำว่า "พวก"

หมายความว่ายังไง

เถ้าแก่เหอ

วันนี้ทำสปาเก็ตตี้ซอสดำออกมากี่ที่กันแน่

สองที่ครับ

สองที่เหรอ

คุณลองคิดอีกที

สั่งกี่ที่

ร้านเล็กร้านใหญ่สิบกว่าร้านแถวนี้

ฉันไปชิมมาหมดแล้ว

ร้านพวกคุณถูกปากฉันที่สุด

พอกินเข้าไปนะ

ก่อนหน้านี้มีผู้หญิงมาสั่งกลับบ้าน เฉิงเซียงจวิน

เหมือนเธอจะสั่งสปาเก็ตตี้ซอสดำเหมือนกัน

แล้วสั่งแบบห่อกลับบ้านครับ

บิล บิลก็ยัดอยู่ในนั้น

ก่อนที่หลี่เฉิงเหยียนจะสั่งอาหาร

ก็มีสปาเก็ตตี้ซอสดำสองที่แล้ว

งั้นอีกที่

ก็อยู่ในมือเฉิงเซียงจวินใช่ไหม

คุณอวี๋

คุณแค่ฆ่าม่อลี่

ที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่คู่หูคุณ

ไปทำให้เสร็จ

ถ้าไงผมซื้อยาให้คุณ

คุณไม่ต้องสนใจหรอก ตัวฉันน่ะขายยาค่ะ

เรื่องเล็กค่ะ

ฉันกลับทางนี้ก็แล้วกันนะคะ

[คู่หูของคุณเข้าไปในห้องครัวอย่างรวดเร็ว]

[เธอวางถุงอาหารในมือลงทันที]

[หลังจากสวมถุงมือ]

[ก็นำศพของม่อลี่ไปซ่อนไว้]

[แล้วยัดปืนใส่มือของม่อลี่ให้กำไว้]

[จัดท่าทางให้เหมือนการฆ่าตัวตาย]

[แล้วรีบจัดการรอยลากให้เรียบร้อย]

[จากนั้น]

[ค่อยเทสปาเก็ตตี้ในกล่องออกมา]

[ทำให้เป็นเหมือนอาหารที่ม่อลี่ทำ]

[แล้ววางไว้ที่ช่องออกอาหาร]

[ในตอนนี้]

[หลี่เฉิงเหยียนก็มาถึงร้านอาหาร]

[ตอนนี้พวกคุณสองคน]

[ก็แค่รอให้สปาเก็ตตี้ซอสดำ]

[ที่ใส่ยาเบื่อหนูชามนั้น]

[ถูกยกไปวางบนโต๊ะของเขา]

[เฉิงเซียงจวินที่เสร็จภารกิจรีบออกไป]

[จากที่นี่โดยเร็ว]

[ส่วนเฉินชิ่งซาน อีกสักพัก]

[ก็แอบออกไปทางห้องครัว]

[ของร้านอาหารจัสมินเหมือนกัน]

[นี่ก็คือที่มาของสปาเก็ตตี้ใส่พิษ]

[ชามนั้นตอนเวลาเที่ยงครึ่ง]

[และสาเหตุที่ตอนเฉินชิ่งซานออกไป]

[ไม่เห็นว่ามีคนอยู่ในห้องครัว]

มิน่าผมถึงไม่ได้ยินเสียงกดกระดิ่ง

ผมยังนึกว่าผมใจลอยอีกแล้วเสียอีก

พูดได้น่าตื่นเต้นมาก

ผมแทบอยากจะปรบมือให้คุณไม่ไหวแล้วนะเนี่ย

นักสืบใหญ่

เพื่อนักโทษประหารคนนั้น

คุณใส่ร้ายนักการธนาคาร

ทั้งยังสร้างเรื่องผู้สมรู้ร่วมคิดขึ้นมาอีกด้วย

เอาสิ

งั้นตอนนี้คุณก็เรียกผู้สบคบคิดคนนั้นออกมาสิ

ให้เขาชี้ตัวผมต่อหน้าเลย

เฉิงเซียงจวินมาไม่ได้แล้ว

คุณอวี๋สมแล้วที่เป็นนักการธนาคาร

เจ้าแผนการจริง ๆ

เฉิงเซียงจวิน

เธอไม่มีทางชี้ตัวคุณได้ตลอดกาล

ทำไมล่ะ

เหล่าอวี๋

ถ้าหาตัวคนคนนี้เจอก็จะคืนความบริสุทธิ์ให้คุณได้

เธอตายมาครึ่งเดือนแล้ว

อะไรนะ

คนตายอีกแล้วเหรอ

พยานของคุณไม่ใช่คนตาย

ก็เป็นคนที่กำลังจะถูกประหาร

หัวหน้าเปา

ตอนนี้ผมรู้สึกว่า

นี่เป็นแผนการร้าย

ที่เตรียมการมาเพื่อพุ่งเป้ามาที่ผม

ผมขอให้คุณ

จับคนคนนี้ ที่พูดจามั่วซั่ว

ทำลายชื่อเสียงผมเดี๋ยวนี้เลย

ได้

งั้นตอนนี้ผมจะไปหาผู้กำกับของพวกคุณ

ไม่สิ ผมจะไปหานายกเทศมนตรี

ผมจะให้พวกคุณ

จ่ายค่าตอบแทนสำหรับเรื่องนี้

หยุดเดี๋ยวนี้เลย

ไม่ฟังเขาพูดให้จบ

วันนี้ใครก็ห้ามไปไหนทั้งนั้น

คุณ

เกิดเรื่องผมรับเอง

นี่

อย่าใจร้อนสิ คุณอวี๋

จะรีบร้อนไปขนาดนี้เลยเหรอ

ใช่

เฉิงเซียงจวินมาไม่ได้แล้ว

แต่คนที่ซื้ออาหารกลับแล้วยังวางยามาได้นี่นา

แถมเธอก็อยู่ที่นี่ด้วย

ผมพูดถูกไหม

คุณหลี่เยียนถง

ทำไมพวกคุณต้องฆ่าหลี่เฉิงเหยียนด้วย

ใครคะ

ฉันเหรอ

คุณลืมแล้วเหรอ

เราเคยเจอกันหน้าร้านอาหาร

คุณเป็นโรคประสาทหรือเปล่า

ฉันไม่เคยเจอคุณ

จริงด้วย คนที่มาวันนั้นต้องเป็นเฉิงเซียงจวิน

ตั้งแต่ที่เธอมาฮาร์บิน

ก็มาซื้ออาหารที่ร้านเรา

ผมไม่มีทางจำผิดหรอก

แล้วถ้าเกิดคนที่มาตั้งแต่ตอนแรก

ก็คือหลี่เยียนถงล่ะ

ล้อเล่นหรือเปล่าครับ

นี่ไม่เหมือนสักหน่อย

ก็ ก็เหมือนอยู่นิดหน่อย

พี่ซือถู

คุณจะบอกว่า เฉิงเซียงจวิน

เป็นหลี่เยียนถงแสดงมาตลอดเหรอครับ

ฉันไม่สนว่าคุณสติไม่ดี หรือว่าเป็นโรคประสาท

แต่บทละครที่ไม่เอาไหนแบบนี้

คุณเลิกแต่งต่อได้แล้ว

ถ้าไงฉันแนะนำคุณให้ไปทำงานที่สำนักข่าว

แต่งเรื่องที่นั่นได้เงินไม่น้อยเลยทีเดียว

พอได้แล้ว หุบปากกันให้หมด

ฟังที่ผมถาม

ถ้าวันนั้นคนที่มาตั้งแต่แรกคือผู้ดูแลหลี่

แล้วเฉิงเซียงจวินล่ะ

หรือว่าจะไม่มีคนคนนี้ตั้งแต่แรก

แน่นอนว่ามี

ก็ในกระเป๋าเดินทางที่คุณหาเจอ ในซอยผิงหยวนยังไงล่ะ

เดี๋ยวนะ ๆ

คุณบอกว่าศพในกระเป๋าเดินทางนั่น

ไม่ใช่เฉิงเซียงจวินไม่ใช่เหรอ

ไม่ใช่เฉิงเซียงจวินที่ทุกท่านเห็นในวันที่เกิดเหตุ

แต่เป็นเฉิงเซียงจวินตัวจริง

ของแท้แน่นอนคนนั้น

แล้วใครทำร้ายเธอกัน

แน่นอนว่าเป็นคุณเฝิงกับคุณนายเฝิง

เดี๋ยว ๆ ๆ

ตอนนี้คุณทำผมสับสนไปหมดแล้ว

เดี๋ยวคุณก็บอกว่าศพนั่นเป็นคุณนายเฝิง

เดี๋ยวก็บอกว่าเป็นเฉิงเซียงจวิน

แล้วตกลงเธอเป็นใครกันแน่

นี่ก็คือความฉลาดของฆาตกรรายนี้

เธอไม่ได้ทิ้งรอยบาดแผลไว้ที่ข้อมือของศพ

แถมยังจงใจใส่รองเท้าใหม่

[แบบเดียวกัน]

กับตอนที่ทำโบว์หลุดต่อหน้าผมด้วย

ก็เพื่อทำให้ผมเข้าใจว่า

ศพไม่ใช่เฉิงเซียงจวินในวันนั้น

แต่ระวังแค่ไหนก็มีจุดที่พลาดได้

เท้าของคุณนายเฝิงเบอร์ห้า

แต่รองเท้าที่เฉิงเซียงจวินตัวจริงสวมคือเบอร์สี่

รองเท้าที่ศพสวมก็เบอร์สี่พอดี

ถึงจะเป็นแบบนี้

งั้นคุณเฝิงกับคุณนายเฝิงฆ่าเฉิงเซียงจวิน

กับคุณอวี๋ ผู้ดูแลหลี่และหลี่เฉิงเหยียน

ไปเกี่ยวข้องกันยังไง

เดี๋ยวสิ ทำไมตอนนี้คุณถึงทำเรื่องนี้ผสมกัน

จนยิ่งเละเทะแล้วล่ะ

หลี่เฉิงเหยียนกับเฉิงเซียงจวินมีความสัมพันธ์กัน

ตอนที่ผมตรวจค้นข้าวของที่เหลือของพวกเขาพบว่า

พวกเขาสองคนนั่งรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรส

ที่ขับมาฮาร์บินในวันที่ 8 ธันวาคมทั้งคู่

ใบหนึ่งคือตู้โดยสารชั้นหนึ่ง ห้องหมายเลขสอง

อีกใบคือตู้โดยสารชั้นหนึ่ง ห้องหมายเลขสาม

ผมจำได้ครับ สองห้องนั้นเป็นห้องเชื่อมติดกัน

นอกจากนี้ ในห้องของหลี่เฉิงเหยียน

ผมยังเจอถุงน่องคู่นี้ด้วย

ขนาด ลักษณะ

เหมือนกับของเฉิงเซียงจวินทุกประการ

ก็หมายความว่าพวกเขาสองคนรู้จักกันมาก่อนแล้ว

เนื่องจากพวกเขาสองคนจองโรงแรม

ที่ฮาร์บินคนละโรงแรมกัน

ผมเดาว่า น่าจะรู้จักกันบนรถไฟ

ผมนั่งด้วยได้ไหมครับ

นั่งค่ะ

ยังอยากกินอะไรอีกไหมครับ

มื้อนี้ผมเลี้ยงเอง

จะรับวิสกี้สักแก้วไหมครับ

ไอร์แลนด์ครับ

สมัยนี้ทำธุรกิจลำบากจริง ๆ

ที่ฮาร์บินก็ไม่รู้จักใครด้วย

ฉันมีเพื่อนที่ฮาร์บิน

เป็นประธานกรรมการธนาคารจงจี้

ชื่ออวี๋ต้าเริ่น

คุณรู้จักได้ยังไง

ภรรยาเขาเป็นเพื่อนสนิทฉัน

เป็นเพื่อนที่รู้จักกันตอนเรียนแพทย์

พวกเขาต้องมีช่องทางเยอะแน่นอน

คุณอวี๋

ฉันเองค่ะ เฉิงเซียงจวิน

ฉันเป็นเพื่อนนักเรียนกับภรรยาคุณ

เรายังเคยกินข้าวด้วยกันด้วยนะคะ

งั้นที่ฉันเจอวันนั้นก็คือเฉิงเซียงจวินตัวจริง

แต่เธอบอกว่าภรรยาคุณเป็นเพื่อนนักเรียนเธอ

แม่ฉันจะเป็นเพื่อนนักเรียนเธอได้ยังไง

เหล่าอวี๋ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่

ผมจะรู้ได้ยังไง

ผมไม่รู้จักคนคนนั้นเลยสักนิด

งั้นเหรอครับ

ดูนี่สิครับ

นี่หลี่เยียนถงไม่ใช่เหรอ

เหล่าอวี๋ คุณกับพี่หลี่เคยอยู่ด้วยกันเหรอ

ใช่ พวกเราเคยอยู่ด้วยกัน

แต่ว่าเราเลิกกันตั้งแต่เมื่อสิบปีก่อนแล้ว

ที่เจอกันที่ตระกูลเสิ่นเป็นเรื่องบังเอิญ

ฉันรู้ว่าเขาเป็นคนที่เห็นแก่ตัว

ในใจมีแต่เรื่องงาน

ฉันเลยต่อต้านเรื่องที่คุณนายจะแต่งงานกับเขา

จะหางานดี ๆ ได้ไม่ใช่เรื่องง่าย

ดังนั้นพวกเราจึงไม่พูดถึงเรื่องในอดีต

คิดแต่จะใช้ชีวิตตอนนี้ให้ดี

มีปัญหาเหรอคะ

เอาละ ๆ

พวกนี้เป็นเรื่องส่วนตัวทั้งนั้น

นี่เกี่ยวกับคุณเฝิง คุณนายเฝิงฆ่าเฉิงเซียงจวิน

กันยังไงล่ะ

แน่นอนว่าเกี่ยวข้องกัน

ผมบอกแล้ว

ผมจะต้องบอกจุดเชื่อมโยง

ระหว่างสองคดีนี้ให้คุณรู้

คุณเฝิง คุณนายเฝิง

ก็คืออวี๋ต้าเริ่นกับหลี่เยียนถง

พวกเขาไม่เคยเลิกกันเลย

บ้านที่ซอยผิงหยวนนั่น

ก็คือจุดที่พวกเขาปกติใช้นัดพบกัน

คุณอวี๋ชื่อเสียงโด่งดัง

ดังนั้นเขาจึงกล้าไปเฉพาะตอนกลางคืน

ดังนั้นจึงไม่เคยมีใครเคยเจอคุณเฝิง

ส่วนผู้ดูแลหลี่ ก็จะไปทุกพุธที่เป็นวันหยุด

นี่ก็คือเหตุผลที่ว่า

เฉพาะวันพุธเท่านั้นที่จะมีคนเจอคุณนายเฝิง

คุณนายเฝิงอยู่ที่นี่สามปีแล้ว

ฉันไม่เคยเห็นคุณเฝิงเลยสักครั้ง

ผู้ดูแลหลี่อยู่ไหมครับ

ปกติเธอจะหยุดวันพุธ

วันนี้อาจจะมีธุระ

ก็เลยขอลาหยุด

ลาหยุดตอนกลางคืนบ่อย ๆ เหรอ

ตอนกลางวันต้องดูแลพวกเราทั้งครอบครัวนี่คะ

ส่วนตอนกลางคืน

พวกเราก็หลับกันหมดแล้ว

เธออยากทำอะไรก็แล้วแต่เธอ

เธอจงใจแต่งตัวให้ดูธรรมดา

เธอต้องการจะปกปิดอีกสถานะของตัวเอง

แต่ก็ไม่ยากจะลดตัวไปใช้ของราคาถูก

คุณนายเฝิง รองเท้าคุณก็เบอร์ห้าเหมือนกันใช่ไหม

พูดจาไม่มีมูล

คนทั่วฮาร์บินที่ใส่รองเท้าเบอร์ห้า มีเป็นพันเป็นหมื่น

ทุกคนต้องเป็นคุณนายเฝิงงั้นเหรอ

ฉันมีเหตุผลอะไรต้องฆ่าเฉิงเซียงจวินด้วย

นี่ก็ต้องเกี่ยวพันกับ

คดีเก่าอีกคดีของตระกูลเสิ่นแล้ว

การตายของเสิ่นไป๋เฟิ่ง

หลังจากที่เฉิงเซียงจวินเจอกับอวี๋ต้าเริ่น

จะต้องรู้สึกประหลาดใจมากแน่

ที่จริงแค่เธอตรวจสอบสักหน่อย

ก็เดาได้ไม่ยากว่าเสิ่นไป๋เฟิ่งตายยังไง

คนอื่นอาจจะคิดว่าเป็นอุบัติเหตุ

แต่ว่าเธอเหมือนกับคุณ เรียนพยาบาลมา

คดีนี้ปิดไปแล้ว

มันเป็นอุบัติเหตุ

วันพุธที่ 8 พฤศจิกายน 1922

ผู้ดูแลหลี่ลาหยุด

นักการธนาคารอวี๋ต้าเริ่น ตรวจบัญชีปลายไตรมาสตลอดคืน

ในตอนนี้บ้านตระกูลเสิ่นไฟดับ

ถ้าคุณนายเสิ่นประสบเหตุในเวลานี้

เช่นนั้นทุกอย่างก็จะสมบูรณ์แบบ

ดังนั้น จึงมีคนจงใจตัดสายไฟ

ก็เพื่อให้เสิ่นไป๋เฟิ่งดื่มยาบำรุง

ที่จะคร่าชีวิตของเธอชามนั้น

ไปโดยไม่รู้ตัวท่ามกลางความมืดมิด

เดี๋ยวนะ

วันนั้นพวกเขาสองคนต่างก็ไม่อยู่

แล้วจะวางยาพิษได้ยังไง

ไม่มีใครวางยา

แค่ใช้ยาบำรุงความงาม

ที่เดิมมีสตริกนินอยู่ในนั้นก็ได้แล้ว

นี่ทำตามสูตรผสม

ของยาบำรุงความงามในตอนนั้น

สตริกนินจะทำปฏิกิริยากับโบรไมด์

และเกิดเป็นตะกอน

และนี่ก็คือตอนครั้งสุดท้ายที่ไปรับยา

เสิ่นไป๋เฟิ่งจะดื่มสตริกนินในปริมาณ

ที่ทำให้ตายลงไปในคราวเดียว

คืนนั้นก็คือคืนที่บ้านตระกูลเสิ่นไฟดับพอดี

[รอบระยะเวลาที่เสิ่นไป๋เฟิ่งดื่มยาหนึ่งขวดคือ 14 วัน]

[พวกคุณใส่โบรไมด์ไปก่อนหน้าแล้ว]

[รอแค่ขั้นตอนสุดท้าย]

[วันที่เธอจะดื่มสตริกนินเข้มข้นลงไป]

[จะได้สร้างหลักฐานไม่อยู่ในที่เกิดเหตุ ของพวกคุณสองคนได้]

จากนั้น

พวกคุณยังแกล้งทำเป็นทะเลาะกัน

ฉันจะบอกให้นะ

ทางที่ดีคุณอยู่ให้ห่างจากเธอหน่อย

จำสถานะของตัวเองเอาไว้ด้วย

รักษาระยะห่างกับเธอด้วย

คุณ

ผมไม่เข้าใจเลย

คุณกังวล กังวลอะไรกันแน่

เหมือนจะเป็นเขา แต่ก็เหมือนไม่ใช่

หลี่เยียนถงปลอมตัวเป็นอวี๋ต้าเริ่น

ไปซื้อสตริกนินที่โรงพยาบาล

ให้เขากลายเป็นผู้ต้องสงสัย

แล้วค่อยให้พยานล้างข้อสงสัยให้ผู้ต้องสงสัย

พวกคุณคำนวณถูก

ตำรวจจะไม่สงสัยคนคนเดียวสองครั้ง

ความจริงแม่ของคุณมีชีวิตมากขึ้นหนึ่งวัน

จากแผนการที่วางเอาไว้

เพราะว่าเธอไปร่วมงานเต้นรำวันเกิดของลูกสาว

วันนั้นเหนื่อยเกินไป เลยลืมดื่มยา

วันรุ่งขึ้นเสียงทะเลาะกันที่คุณได้ยิน

ไม่เกี่ยวอะไรกับพี่ชายคุณ

เพราะว่าแม่ของคุณเจอจดหมายรัก

ที่อวี๋ต้าเริ่นเขียนให้ผู้หญิงอื่น

แต่ที่เธอไม่รู้คือ

ผู้ที่รับจดหมาย

ก็คือผู้ดูแลหลี่ที่เธอเล่าความในใจให้ฟังทุกวัน

เธอถึงขั้นให้ผู้ดูแลไปหาทนาย

มาแก้ไขพินัยกรรม

และทนายคนนี้

แน่นอนว่ามาไม่ได้

หลี่เยียนถง

คุณพูดเรื่องไม่จริง

คุณมีหลักฐานหรือเปล่า

ผมไม่มี

ความจริงเฉิงเซียงจวินก็ไม่มี

เดิมทีเธอไม่ต้องตายก็ได้

น่าเสียดาย

เพื่อนใหม่คนนั้นที่เธอรู้จัก

ภายนอกดูเป็นสุภาพบุรุษมีการศึกษา

แต่ลับหลัง

กลับเป็นผู้กระทำผิดซ้ำฐานฉ้อโกง

ฉันกับอวี๋ต้าเริ่นเลิกกันนานแล้ว

จู่ ๆ เธอก็ไปหาเขาแบบนั้น

เธอทำให้คนเข้าใจผิด

ฉันคิดเยอะขนาดนั้นที่ไหนล่ะ

ตอนนั้นพวกเธอสองคนหมั้นกันแล้ว

ฉันนึกว่าพวกเธอแต่งงานกันแล้วซะอีก

ทำไมพวกเธอถึงเลิกกันล่ะ

สองวันนี้ฉันยุ่งนิดหน่อย

เอาแบบนี้

เธอ เธอรอฉันยุ่งสองวันนี้ให้เสร็จก่อน

ฉันจะพาเธอไปเดินเที่ยว

ตอนนี้เธอทำงานที่ไหนเหรอ

ฉันจะไปหาเธอ

ฉันไม่สะดวก

ฉันเป็นผู้ดูแลบ้านอยู่ที่บ้านของคนอื่น

เธอว่าแบบนี้ได้ไหม

ถ้าว่างแล้วฉันจะไปหาเธอ

ก็ดีเหมือนกัน

คุณรู้หรือเปล่า

ว่าอวี๋ต้าเริ่นเป็นประธานกรรมการได้ยังไง

เดิมทีเขาเป็นแค่ลูกน้อง

แต่งงานกับผู้ถือหุ้นใหญ่ของธนาคารจงจี้

ไม่กี่ปีก่อนภรรยาเขาตาย

เขาก็เลยได้รับช่วงต่อ

ตายยังไงเหรอ

เห็นบอกว่ายาบำรุงความงามที่ดื่มมีสตริกนิน

ดื่มเยอะไปก็เลยเป็นพิษแล้วตาย

จะเป็นไปได้ยังไง

แล้วเพื่อนของคุณ หลี่เยียนถง

ก็เป็นคนดูแลบ้านอยู่ที่บ้านของเขา

ผมอยากทดสอบพวกเขาดูหน่อย

ดูเพื่อนที่คุณคบสิ

[ฉันรู้ว่าพวกคุณทำอะไรกับเสิ่นไป๋เฟิ่ง เตรียมเงินสดหนึ่งแสนไว้]

ต้องเป็นเฉิงเซียงจวินแน่นอน [ฉันรู้ว่าพวกคุณทำอะไรกับเสิ่นไป๋เฟิ่ง เตรียมเงินสดหนึ่งแสนไว้]

[ฉันรู้ว่าพวกคุณทำอะไรกับเสิ่นไป๋เฟิ่ง เตรียมเงินสดหนึ่งแสนไว้]

พอเขามาก็เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

ฉันจะไปคุยกับเขา

เรื่องแบบนี้ ต้องตัดรากถอนโคน