Original subtitles

[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย]

♫พูดคำโกหกซ้ำสักร้อยรอบ มันจะกลายเป็นจริงใช่ไหม♫

♫ความขุ่นเคืองจะหายไปจริง ๆ ใช่ไหม♫

♫ฟังคำสาบานซ้ำสักร้อยรอบ ไม่ว่าใครจะหักหลังก่อน♫

♫ไม่ว่าใครที่ยังแสดงละครอยู่♫

♫ใช้เวลาที่มีจำกัดของพวกเราก่อนฟ้าสาง♫

♫ทำให้ความจริงร้อยเรียงเข้าด้วยกัน♫

♫อยู่ระหว่างสีแดงและสีดำ ขอบแห่งความอันตราย♫

♫ฉายภาพซ้ำใหม่♫

♫นี่คือโลกที่แสนบ้าคลั่ง♫

♫เพื่อน ถ้าไม่มีนาย ฉันเองก็ไร้หนทางกลับ♫

♫นี่คือโลกที่แสนบ้าคลั่ง♫

♫เมื่อฟ้าถล่มลงมาบนบ่า พวกเราจะต่อสู้เพื่อมัน♫

=ยอดนักสืบพิชิตคดี=

=ตอนที่ 14=

นีเป็นผักดองที่ผมเพิ่งดองเสร็จ คุณลองชิมดู

ขอบคุณครับลุงเฮ่อ

ไว้วันหลัง ก็จะใช้ผักดองนี่ของคุณ

ทำหมูสามชั้นตุ๋นผักดองให้คุณชิม

รู้เรื่องดีมาก

ผมไปละ

ลูกพี่

ลูกพี่ เกิดเรื่องแล้ว

มีอะไร

เสิ่นหัวถังถูกคนลักพาตัว

ผมเห็นคนที่มาแจ้งความน่าสงสัย

ก็เลยกักตัวไว้ที่ห้องสอบสวนก่อน

คุณเล่าเหตุการณ์ตอนนั้นมาหน่อยครับ

ไม่กี่วันก่อนคุณหนูสั่งจอง ครีมพอกหน้าที่ร้านอวี้หนีฝางไว้

วันนี้ให้ฉันไปรับ

เธอบอกว่าจะรอฉันที่ร้านกาแฟข้าง ๆ

[อวี้หนีฝาง]

ช่างเถอะ เธอไปรับให้ฉันหน่อย [อวี้หนีฝาง]

ช่างเถอะ เธอไปรับให้ฉันหน่อย

ฉันจะไปรอเธอที่ร้านกาแฟทางนั้น

ค่ะ

คราวหน้าก็มาใหม่นะครับ

ขอบคุณค่ะ

กลับดี ๆ นะครับ

เถ้าแก่

ครีมพอกหน้าอวี้หนีฝาง

ที่คุณหนูสั่งจองไว้มาถึงหรือยังคะ

ในที่สุดคุณก็มาเสียที

มาแล้วครับ มาแล้ว

เก็บไว้ให้คุณแล้วหนึ่งชุด

คุณไม่รู้อะไร

พวกคุณหนูลูกผู้ดีทั่วทั้งฮาร์บิน

เข้าแถวตั้งตารอกันเลยนะครับ

เชิญคุณรอทางนั้นสักครู่

ผมจะไปหยิบมาให้เดี๋ยวนี้เลยครับ

ให้คุณรอเสียนาน

คุณครับ คุณ

ปล่อยฉันนะ

คุณหนู

ปล่อยฉันนะ แกนี่

ปล่อยฉันนะ

คุณครับ คุณ

ของของคุณ

คุณหนู

คุณหนู

เห็นหน้าตาของคนนั้นชัดไหมครับ

รู้แค่ว่าเป็นผู้ชาย อายุไม่มาก

หน้าตา เห็นไม่ชัดค่ะ

เรื่องนี้เหมือนมีการวางแผนไว้ก่อน

เขารู้กำหนดการทุกอย่างของคุณหนูของเธอ

ไปร้านไหนบ้าง

แล้วรอโอกาสลงมือ

คนในคนนอกร่วมมือกัน

เปล่านะคะ เปล่า

พวกเราอย่างมากก็แค่ลักพาตัวสุนัข

กล้าลักพาตัวคนที่ไหนล่ะคะ

คุณซือถู คุณต้องสืบให้ชัดเจนนะคะ

ฉันเปล่าจริง ๆ นะคะ

ครั้งนี้คุณหนูตัวจริงถูกลักพาตัวแล้วสินะ

ไม่ใช่ฉันจริง ๆ นะคะ

ไปดูที่เกิดเหตุกันก่อน

ผู้ดูแลหลี่

ฉันมาถอนแจ้งความค่ะ

เจอคุณหนูแล้วเหรอคะ

กลับบ้านแล้ว

งั้นไม่มีอะไรแล้วเหรอคะ

เดิมทีก็ไม่มีเรื่องอะไร

แค่ถูกขอทานขวางทางเอาไว้

ให้เงินไปหน่อยก็ไปแล้ว

กลัวเธอจะตกอกตกใจ

ไม่นึกว่าจะมาที่นี่จริง ๆ

เขาก็เป็นห่วงคุณหนูเสิ่น

เป็นเรื่องเข้าใจผิดก็ดี

เธอรีบกลับบ้านเถอะ

ไปดูว่าคุณหนูเสิ่นบาดเจ็บหรือเปล่า

เรื่องแบบนี้น่าจะตกใจมากทีเดียว

ขอบคุณที่เป็นห่วงค่ะ

วันนี้ผมเลี้ยงเอง

อันนี้ อันนี้

แล้วก็อันนี้ด้วย

คุณช่วยเขาประหยัดเงินหรือไง

ที่ฉันบอกไปเมื่อกี้ไม่เอา

ที่เหลือเอามาหมด ขอบคุณค่ะ

กรุณารอสักครู่ครับ

กินไม่หมดมั้ง

ยังมีอาจารย์แม่อีก

กินไม่หมดเราก็เอากลับไป ค่อย ๆ กิน

วันนี้เลยทำให้นายเสียเงิน

หุบปากเถอะนายน่ะ

ถ้ายังไงฉันแอบตามเสิ่นหัวถังอีกก็แล้วกัน

จับเสิ่นหัวถังมาเลยก็หมดเรื่อง

ทำให้ตกใจหน่อย เดี๋ยวก็สารภาพทุกอย่างออกมาเอง

นายไม่กลัวอวี๋ต้าเริ่นนั่น

รายงานเรื่องพวกเราบ้างหรือไง

งั้นฉันไปเล่นไพ่นกกระจอกอีกรอบ

ไม่แน่อาจจะมีคนรู้จักเฝิงเฉิงฉู่คนนี้ก็ได้

สายลับจะให้คนอื่น

รู้สถานะตัวเองไม่ได้

ฉันคิดว่าเฝิงเฉิงฉู่ไม่ใช่สายลับ

เคยแต่ได้ยินว่าสายลับปลอมตัวเป็นคนอื่น

เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินว่า

มีคนปลอมตัวเป็นสายลับ

เฝิงเฉิงฉู่นั่นอาจจะเป็นสายลับ

ส่วนอีกคนไม่แน่

ฉันเข้าใจแล้ว

อะไรล่ะ

เขาบอกว่าเฝิงเฉิงฉู่เป็นสายลับจริง ๆ

แต่ว่าคนที่อยู่ที่นั่น เรียกตัวเองว่าคุณเฝิง

ใช่ว่าจะเป็นเฝิงเฉิงฉู่

จ้าวเฉียนซุน เฝิงเฉิงฉู่ เป็นชื่อปลอมทั้งนั้น

จ้าวเฉียนซุนบอกนายเหรอ

จ้าวเฉียนซุนหลี่ เฝิงเฉิงฉู่เว่ย

นี่เป็นชื่อในหนังสือร้อยสกุลทั้งนั้น

เมื่อกี้นายก็พูดเอง

สายลับจะให้คนอื่นรู้

สถานะของตัวเองไม่ได้

แต่คุณนายเฝิงคนนี้

ด้านหนึ่งก็เก็บซ่อนสถานะของตัวเองอย่างมาก

ส่วนอีกด้านกลับประกาศบอกคนอื่นให้รู้

ว่าสามีของตัวเองคือเฝิงเฉิงฉู่

น่าสงสัยไหม

ได้

ฉันให้เหล่าเปาไปสืบ

ที่แท้ก็เสียเปล่า

ไม่เป็นไร

ซือถูมอบหมายเรื่องนี้

ให้จินฉี่หมิงแล้ว

เพราะรู้ว่าคุณจะช้าหนึ่งก้าว

คุณช่วยเงียบหน่อยได้ไหม

ฉันเงียบจะตายไป

ดื่มน้ำเถอะ

เหล่าเปา เรื่องเฝิงเฉิงฉู่คุณไม่ต้องสืบแล้วนะ

ได้เลย

พูดจาไม่รู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่

ใครเป็นเจ้านายใครกันแน่

ปากไวไปหน่อย

เจ้าเด็กนี่

หัวหน้าเปา

เกิดเรื่องแล้วครับ

อะไร

ไม่ได้ให้นายไปจับตาอวี๋ต้าเริ่นไว้หรือไง

อวี๋ต้าเริ่นถูกคนลอบฆ่าครับ

เขาน่ะ ได้รับบาดเจ็บนิดหน่อย

ทำแผลเสร็จก็กลับไปแล้วครับ

วันหลังจะรายงาน

ก็พูดให้จบรวดเดียวไม่ได้หรือไง

ไปเลย ไป

ภาพต่อของคุณต่อไปถึงไหนแล้ว

ยังไม่มีกรอบน่ะ

กรอบเหรอ

กรอบรวบรวมง่ายจะได้

แค่คุณต่อภาพด้านในเสร็จ

ฉันวาดกรอบให้เองก็ได้

กรอบเป็นตัวตัดสิน

ว่าคดีนี้เป็นคดีแบบไหน

จนถึงตอนนี้

ข้อมูลที่เรามีกระจัดกระจายมาก

ฆาตกรฆ่าหลี่เฉิงเหยียน แล้วโยนความผิดให้ม่อลี่

ฆ่าคุณนายเฝิงแล้วปลอมตัวเป็นตัวเอง

เป้าหมายคืออะไร

คุณนายเฝิงคนนี้เป็นใครกันแน่

สถานที่เกิดเหตุต้องไม่ใช่บ้านของเธอแน่

เธอกับหลี่เฉิงเหยียนคนนั้นเกี่ยวข้องกันยังไง

วัยรุ่นคนนั้นเป็นใคร

วัยรุ่นคนนั้นกับเสิ่นหัวถังต้องเกี่ยวข้องกันแน่

แล้วเสิ่นหัวถังเกี่ยวข้องกับ การตายของพวกเขาหรือเปล่า

จริงสิ

คุณรู้สึกไหมว่า

หลี่เยียนถงคนนั้นคุ้นหน้ามาก

บางทีผู้ชายเห็นหญิงสาวหน้าตาดี

ก็รู้สึกคุ้นหน้าไปหมด

ไป ตามฉันไปสถานีตำรวจ

มีวัยรุ่นลอบฆ่าอวี๋ต้าเริ่น

ตอนนี้เหตุการณ์เป็นยังไง

บ่ายวันนี้

เสิ่นหัวถังเพิ่งจะถูกหาตัวเจอ

อวี๋ต้าเริ่นออกมาจากธนาคาร

ก็ถูกคนยิงใส่หนึ่งนัด

คุณอวี๋

ไล่ตามไป เร็วเข้า

ครับ

เป็นยังไงบ้าง

ไม่เป็นไร

ใครเป็นคนยิงปืน

ไม่ทราบครับ

รีบไปจับคนสิ

ครับ

รีบส่งคุณอวี๋ไปโรงพยาบาล

ครับ

หลบหน่อย

หลบหน่อย

หยุดนะ

หลีกทางหน่อย

หยุดนะ

หยุดนะ

เขาสารภาพหรือยัง

ตั้งแต่จับตัวมาก็ไม่พูดเลยครับ

ปากแข็งมาก

แล้วตรวจสอบได้หรือยังว่าเขาเป็นใคร

ผมรู้สึกว่าเจ้าหนุ่มนี่คุ้นหน้า

เหมือนคนที่อยู่ในประกาศจับของเราก่อนหน้า

ใคร

ก็คนที่ไปกินข้าวที่ร้านอาหารจัสมินครับ

ประกาศจับที่คุณชายลั่วให้ประกาศ

[ประกาศจับเฉินชิ่งซาน]

เขาชื่อเฉินชิ่งซาน เป็นนักเรียน [ประกาศจับเฉินชิ่งซาน]

เขาชื่อเฉินชิ่งซาน เป็นนักเรียน

ก่อนหน้านี้ที่พรรคปฏิวัติเดินขบวน นัดหยุดงาน

ก็มีเจ้าเด็กนี่ด้วย

หรือว่าทางใต้คิดจะเอาชีวิตอวี๋ต้าเริ่น

แบบนี้ก็ถูกแล้ว

ฉันจะไปเจอเขาเอง

พอแล้ว ๆ ๆ

เลิกเฆี่ยนได้แล้ว เจ็บจะตายไป

รูปถ่ายในประกาศจับคือนายใช่ไหม

ใครเป็นคนบงการให้นายฆ่าอวี๋ต้าเริ่น

ทางใต้เหรอ

ไม่มีใครบงการ

ไม่ใช่ทางใต้

งั้นก็ออกไปเถอะ

ครับ

แล้วทำไมนายต้องฆ่าเขาด้วย

อยากฆ่า

เจ้าเด็กบ้า

ดูท่านายอยากจะลองวิธีการของฉัน

เจ้าเด็กบ้า ปากแข็งนักนะ

วันนั้นที่นายไปร้านอาหารจัสมิน

เพื่อฆ่าอวี๋ต้าเริ่นใช่ไหม

[ฉันจะบอกให้นะ]

[ถ้านายยังไม่พูดอีก]

[ฉันจะให้นายชิมเหล็กร้อนนี้]

[ว่านาบลงไปบนตัวนายแล้วจะมีรสชาติยังไง]

[จะพูดหรือเปล่า]

[ฉันจะดูซิว่าปากของนาย]

[จะแข็งแค่ไหนเชียว]

[รีบสารภาพออกมาซะ]

- [ไม่แน่นายอาจจะมีทางรอดก็ได้] - [รายงาน]

[ถามเขาว่าเมื่อบ่ายจับตัวเสิ่นหัวถังไปทำไม]

ที่แท้เสิ่นหัวถังเป็นคนบงการนาย

ให้ฆ่าพ่อเลี้ยงของเธอ

ไม่ใช่ ๆ

เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเสิ่นหัวถัง

เดี๋ยวฉันจะจับตัวเธอมา

เมื่อกี้ที่นายได้ลิ้มรสไป

ฉันก็จะให้เธอได้ลิ้มรสเหมือนกัน

พวกคุณมีอะไรก็มาลงที่ผม

ผมบอกแล้วว่าไม่เกี่ยวกับเธอ

[นายอย่าคิดว่าไม่พูดอะไรแล้วจะรอดไปได้]

นายเขียนอะไรไปกันแน่

ช่างเถอะ

ต่างวิธีเพื่อเป้าหมายเดียวกัน

ตอนนี้คุณไปหาเสิ่นหัวถัง

บอกเธอว่าเฉินชิ่งซานถูกจับแล้ว

ดูว่าเธอจะมีปฏิกิริยายังไง

เสี่ยวลิ่วคุณก็ไปด้วย

มีเบาะแสอะไร

รีบบอกผมทันที

ครับ

คุณหนูรอคุณอยู่ที่ห้องรับแขกค่ะ

หลี่อิ๋ง

เธอก็ถือว่าติดหนี้บุญคุณเล็ก ๆ ของฉันอยู่ใช่ไหม

อาจารย์โจว มีอะไรจะสั่งฉันเหรอคะ

อีกเดี๋ยวถ้าฉันไอ

เธอก็เข้ามาเติมน้ำให้ฉัน

แล้วหยิบกระดาษที่ฉันเขียนไว้แล้วออกมา

ส่งให้คนในรถที่จอดอยู่ที่หน้าประตู

พวกคุณจะทำอะไรคะ

เธอไม่ต้องกลัว ที่อยู่ในรถคือตำรวจ

ได้ค่ะ อาจารย์โจว

ฉันจำบุญคุณของคุณได้

อาจารย์โจว คุณมาหาฉันดึกขนาดนี้

มีเรื่องเร่งด่วนอะไรหรือเปล่าคะ

ฉันได้ยินว่าเธอถูกลักพาตัวไป

เปล่าค่ะ

นั่นเพราะคนรับใช้เป็นห่วงไปเอง

ไม่ได้สร้างความวุ่นวายให้ทางตำรวจใช่ไหมคะ

จับตัวคนทำได้แล้ว

จับได้แล้วเหรอ

ฉันไม่ได้ถูกลักพาตัวสักหน่อย

พวกคุณคงไม่ได้ไปจับขอทานมาหรอกใช่ไหมคะ

เฉินชิ่งซาน เธอไม่รู้จักเหรอ

ไม่รู้จักค่ะ

อวี๋ต้าเริ่นถูกลอบยิงเมื่อบ่ายวันนี้

เธอรู้หรือเปล่า

เหล่าอวี๋ถูกปืนยิงเหรอคะ

มิน่าเขาเลิกงานแล้วก็ตรงไปโรงพยาบาลเลย

แต่เขาไม่ได้บอกอะไรฉันเลย

ไม่ได้แล้ว ฉันต้องไปดูเขาหน่อย

ทางตำรวจให้เขาเก็บเป็นความลับน่ะ

เฉินชิ่งซานเมื่อบ่ายวันนี้

ถูกจับตอนใช้ปืนยิงใส่อวี๋ต้าเริ่น

ตอนนี้ เขาสารภาพทุกอย่างแล้ว

เป็นไปไม่ได้

เป็นไปไม่ได้เหรอ

พวกเธอรู้จักกันจริง ๆ ด้วย

อาจารย์โจว คุณหลอกฉัน

ไม่มีใครทนการสอบสวนของหัวหน้าเปาได้

เฉินชิ่งซานพูดแล้ว

พวกเธอมีความสัมพันธ์กันลึกซึ้ง

แล้วเธอก็เป็นคนให้เขาไปฆ่าอวี๋ต้าเริ่น

เขาบอกว่าฉันให้เขาฆ่าเหรอ

แต่ว่าอาจารย์โจว

คน คนคนนี้ไม่สำนึกบุญคุณคนเลยจริง ๆ

ฉันจะให้เขาไปฆ่าอวี๋ต้าเริ่นได้ยังไง

ดูท่าความสัมพันธ์ของพวกคุณจะลึกซึ้งจริง ๆ

เธอมีบุญคุณต่อเขาเหรอ

ฉันรู้แล้ว

อาจารย์โจว

ดึกขนาดนี้ฉันเต็มใจพบคุณ

เพราะฉันเห็นคุณเป็นเพื่อน

แต่ถ้าคุณมา

เพื่อแค่พูดหลอกฉันละก็

ขอโทษด้วยค่ะ

เชิญคุณกลับไปเถอะ

คุณหนูเสิ่น ดึกขนาดนี้ยังเต็มใจมาพบฉัน

ฉันเชื่อว่าเธอก็ไม่ได้เห็นฉันเป็นเพื่อนเหมือนกัน

แต่คุณอยากรู้ว่าเฉินชิ่งซาน

พูดชื่อเธอออกมาหรือเปล่า

ในเมื่อคุณเรียกฉันว่าอาจารย์โจว

ลูกสาวสุดที่รักของเธอฉันก็เป็นคนช่วยตามหา

แล้วทำไมเธอถึงไม่เชื่อว่า

ฉันจะช่วยเธอจัดการ

ผู้ชายที่ตามตื้อไม่เลิกคนนี้ได้ล่ะ

[ทั้งคู่รักกัน ความสัมพันธ์ลึกซึ้ง]

ม่อลี่ หลี่เฉิงเหยียน คุณนายเฝิง

ชีวิตคนสามชีวิต

ก็เพียงพอให้โทษประหารนายแล้ว

ลูกพี่

เราถามเสิ่นหัวถังแล้ว

คุณทำเพื่อเธอ

ถึงได้จะฆ่าอวี๋ต้าเริ่น

พวกคุณมีเรื่องอะไรก็พุ่งมาที่ผมเถอะ

เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับคุณหนูเสิ่นเลย

คนอย่างเขาสมควรตายแล้ว

พวกคุณอยากจะตัดสินโทษผมยังไงก็เชิญ

วันที่ 16 เดือนนี้

ที่ร้านอาหารจัสมิน

คุณก็เตรียมลงมือแล้ว

คุณเป็นเพื่อนของคุณหนูเสิ่น

ส่วนเธอ ก็เป็นลูกสาวของอวี๋ต้าเริ่น

คุณจะฆ่าคน แต่ก็ไม่พูดอะไรเลย

คุณคิดว่าคุณกำลังปกป้องเธอเหรอ

ถ้าคุณถูกตั้งข้อหาฆ่าคน

แล้วต่อไปคุณหนูเสิ่นจะมีหน้าไปเจอใครได้ยังไง

คุณคิดว่าเธอจะไม่เกี่ยวข้อง

อะไรเลยกับเรื่องนี้ได้งั้นเหรอ

คุณคงไม่รู้ว่าคุณนายมีเงินพวกนั้น

ชอบนินทาลับกันมากแค่ไหน

ด้วยปากของพวกเธอ

คุณหนูเสิ่นจะกลายเป็นฆาตกรที่ฆ่าพ่อ

ต่อไปคุณจะให้เธอใช้ชีวิตยังไง

ผมบอกแล้ว

ว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับคุณหนูเสิ่น

ถ้าคุณอยากปกป้องเธอ

ทางที่ดีพูดความจริงออกมา

ผมอยากฆ่าอวี๋ต้าเริ่นจริง ๆ

แต่ว่าผมฆ่าไม่สำเร็จ

ผมยิงไม่ถูก

พวกหลี่อะไรเหยียนนั่น ม่อลี่

แล้วก็คุณนายอะไรนั่น

ผมไม่รู้จักเลยสักนิด

วันที่ 16 เดือนนี้

คุณไปร้านอาหารจัสมินมาหรือเปล่า

วันนั้นผมไม่ได้ไปฆ่าคน

วันนั้นผมแค่อยากจะไปเจออวี๋ต้าเริ่น

ผมอยากเจอเขา

หัวถังบอกว่าเขาไม่เห็นด้วย กับเรื่องแต่งงานของเรา

ผมอยากพูดโน้มน้าวเขาต่อหน้า

เรื่องแต่งงานเหรอ

ผมรักเธอ

เธอก็รักผม

ผมขอเธอแต่งงาน

เธอตกลงแล้ว

แต่ว่าพ่อของเธอไม่เห็นด้วย

รังเกียจที่ผมเกิดมายากจน

แต่เกิดมายากจนแล้วจะทำไม

อวี๋ต้าเริ่นก็เกิดมายากจนเหมือนกันไม่ใช่เหรอ

ผมกับหัวถังรักกันด้วยใจจริง

ไม่ว่าใครก็ขัดขวางพวกเราไม่ได้

ผู้ชายคนนี้เป็นอันธพาลจริง ๆ

ตอนที่เขาเดินขบวนประท้วงถูกตำรวจจับแล้วทุบตี

ฉันทนดูไม่ได้ก็เลยช่วยเขาไว้

แต่นึกไม่ถึงว่า ฉันจะถูกเขามาเกาะติด

ไม่นึกว่าเขาจะส่งดอกไม้ แถมเขียนจดหมายมาด้วย

แล้วยังทำอะไรที่คิดเอาเองว่าโรแมนติก

อาจารย์โจว

ที่น่าตลกที่สุดคือ

เขาถึงกับบอกว่าจะแต่งงานกับฉัน

คุณว่าฉันควรจะพูดยังไง

ฉันจะปฏิเสธเขายังไงล่ะ

ฉันได้แต่พูดว่า

เพราะว่าพ่อของฉัน

ไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานของเรา

พ่อของฉันคิดว่าเขายากจน

ฉันนึกว่าเขาจะฟังเข้าใจแล้ว

ไม่นึกว่าเจ้ากวางโง่นี่

บอกว่าจะไปคุยกับเหล่าอวี๋

ดังนั้นเธอก็เลย

บอกเขาเรื่องที่อวี๋ต้าเริ่นจะไปกินข้าวที่

ร้านอาหารจัสมิน

แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ

เรื่องของผู้ชายสองคน

จะให้เด็กสาวอย่างฉันทำยังไงได้ล่ะ

ที่จริงตอนแรกฉันคิดแบบนี้ค่ะ

ฉันคิดว่า

ไม่ว่าจะเป็นเหล่าอวี๋อบรมเขา

ให้เขาเลิกบีบคั้นฉันได้แล้ว

หรือจะเป็น

เขาสั่งสอนเหล่าอวี๋

ไม่ให้เหล่าอวี๋เข้มงวดกับฉันมากนัก

ยังไงก็ได้

แต่ฉันไม่นึกเลยจริง ๆ ว่า

พวกเขาจะถลำเข้าไป

ในคดีฆาตกรรมแบบนี้

อาจารย์โจว

บอกตามตรงฉันกลัวมากจริง ๆ

ฉันไม่ได้คิดอะไรเลยจริง ๆ

จริง ๆ นะคะ

ฉันกลัวมากว่าตำรวจจะจับเฉินชิ่งซาน

ทำให้เหล่าอวี๋คิดว่าฉันอยากฆ่าเขา

คุณดูสิ ทำไมฉันถึงซวยแบบนี้นะ

ผมก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร

ผมแค่มองอวี๋ต้าเริ่น

ก็ถูกพวกคุณประกาศจับ

ผมไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น

หัวถังเธอเป็นห่วงมาก

เธอบอกให้ผมไปซ่อนตัว

เธอบอกว่าหลบไปยิ่งไกลก็จะยิ่งปลอดภัย

เธอยังซื้อตั๋วรถไฟให้ผมด้วย

เธอให้ผมไปโซเวียต

หัวถังเธอรักผมมากจริง ๆ

แต่ผมจะทนให้เธอเป็นห่วงได้ยังไง

ผมก็เลยไปหาเธอ

ผมจะแต่งงานกับเธอ

ผมจะปกป้องเธอ

ผมจะให้ทุกคนอวยพรในความรักของเรา

หลายวันมานี้เขาถูกประกาศจับ

ไม่กล้าโผล่หน้ามา

เขาเอาแต่พูดว่า

วันนี้ไม่ว่ายังไงก็ต้องเจอฉันให้ได้

กลัวว่าฉันจะเป็นห่วง

อาจารย์โจว

คุณว่าเรื่องนี้น่าตลกหรือเปล่า

ทำไมฉันต้องไปเป็นห่วงเขาด้วย

ความกลัวทั้งหมดของฉันก็มาจากเขานั่นแหละ

แล้วเขายังบอกอีกว่า

จะพาฉันหนีไป

จะไปแต่งงานกับฉันที่โซเวียต

ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงแล้ว

แล้วฉันก็ไม่รู้ว่าต้องปฏิเสธเขายังไง

ฉันเลยได้แต่เอาเหล่าอวี๋มาอ้างอีก

ฉันเลยบอกว่า

เหล่าอวี๋ถึงตายก็ไม่ตกลง

แต่ฉันไม่นึกว่า

เพราะสาเหตุนี้

เขาก็คิดจะให้เหล่าอวี๋ไปตาย

คุณว่า เรื่องนี้โทษฉันได้เหรอ

แล้วทำไมเธอถึงไม่ปฏิเสธเขาไป

ตั้งแต่ทีแรกล่ะ

ฉันพูดไปแล้วค่ะ

เธอพูดไปว่ายังไง

ฉันบอกเขาว่า คุณมีอนาคตที่ดี

ไม่ต้องมาหยุดอยู่เพื่อฉัน

นี่ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอคะ

เขาคงไม่ได้คิดเอาเองว่า

ฉันชื่นชมความสามารถเขาหรอกใช่ไหมคะ

ใช่ครับ

หัวถังชื่นชมความสามารถของผม

ถึงได้อยากจะอยู่กับผม

แต่ว่าพ่อเลี้ยงของเธอไม่เห็นด้วย

ดังนั้นเธอถึงได้ให้ผมไปโน้มน้าวอวี๋ต้าเริ่น

เธอให้ผมไปโน้มน้าวพ่อของเธอ

ดังนั้นคุณก็เลยปรากฏตัวขึ้นที่ร้านอาหารจัสมิน

ครับ

แต่พอผมเห็นอวี๋ต้าเริ่น

ผมยอมแพ้ก่อน

เขาใส่สูทที่ดูมีราคาขนาดนั้น

ส่วนผม

จะใช้อะไรไปพูดโน้มน้ามเขาล่ะ

สุดท้ายผมได้แต่กลัวแล้วหนีจากไป

แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่า

อวี๋ต้าเริ่นจะไปที่ร้านอาหารจัสมินล่ะ

หัวถังเป็นคนบอกครับ

อวี๋ต้าเริ่นบอกกับคนดูแลบ้านว่า

วันถัดมาจะไปทานข้าวที่ร้านอาหารนั้น

แต่พวกเราไม่รู้ว่าตอนไหน

ฉะนั้นผมเลยไปรอตั้งแต่สิบเอ็ดโมง

รอจนถึงเที่ยงยี่สิบ

ผมกลับหนีไป

หัวถังต้องผิดหวังในตัวผมมากแน่ ๆ

เสิ่นหัวถังรู้ตั้งแต่วันก่อนแล้ว

ว่าอวี๋ต้าเริ่นจะไปกินข้าวที่ร้านอาหารไหน

งั้นคุณจองที่นั่งของร้านอาหารจัสมิน

ไว้ประมาณตอนไหนเหรอครับ

ที่จริงในรุ่งเช้าของทุกวัน

เลขาก็จะคอนเฟิร์มเรื่องงานกับผมเสมอ

รวมไปถึงการทานข้าว

คุณมั่นใจใช่ไหมว่าตอนที่คุณออกไป

คือเที่ยงยี่สิบ

มั่นใจครับ

[ตอนแรกผมอยากให้เขาสั่งอาหารเสร็จ]

[แล้วในช่วงระหว่างที่รออาหารไปหาเรื่องคุยกับเขา]

- เมนูเด็ดของร้านเรามีสปาเก็ตตี้ซอสดำ - [แต่ว่า]

อาหารของเถ้าแก่อวี๋ได้สั่งล่วงหน้าไว้แล้ว

บอกเหล่าม่อให้หน่อย เอามาเสิร์ฟได้แล้ว

ได้ครับ

เถ้าแก่ครับ คุณนั่งก่อน

รอสักครู่นะครับ

[ผมอยากไปคุยกับเขาตอนนี้]

[สุดท้ายเขาก็ไปเข้าห้องน้ำ]

ร้านอาหารทั้งใหญ่และเล็กที่อยู่แถวนี้

ฉันชิมมาหมดแล้ว

มีแต่ร้านพวกคุณที่ทำได้ถูกปากฉัน

อวี๋ต้าเริ่นไปห้องน้ำ

ใช่ครับ

ตอนไหน

ก็ก่อนที่อาหารจะมาเสิร์ฟ

ประมาณเที่ยงสิบห้า

เข้าไปแค่หนึ่งนาที

ทำไมสั้นจัง

ใช่ครับ ก็คือไปช่วงเวลาที่อาหารมาเสิร์ฟ

เพราะฉะนั้น สรุปคุณก็ไม่ได้ไปคุยกับเขา

ผมหาโอกาสไม่ได้จริง ๆ

ก็เลยคิดจะหนีออกไปก่อน

แต่ผมกลัวพนักงานเสิร์ฟคนนั้นจะห้ามผมไว้

ถามผมเรื่องทำไมไม่กินอะไรแล้วก็จะไปเลย

ก็เลยหนีไปทางประตูหลัง

เที่ยงยี่สิบ

ใช่ ร้านอาหารนั้นมีนาฬิกาอยู่พอดี

ตอนนี้ผมหนีออกไปก็ไม่เจอใครในครัวเลย

[มีแค่สปาเก็ตตี้จานหนึ่งตั้งอยู่ตรงช่องเสิร์ฟอาหาร]

ผมไม่ได้ฆ่าใครจริง ๆ

คุณมั่นใจใช่ไหมตอนเที่ยงยี่สิบ

ไม่มีใครในห้องครัวเลยจริง ๆ

ผมมั่นใจ

[ถ้าตอนเที่ยงยี่สิบ]

[ในห้องครัวไม่มีคน]

[แล้วสปาเก็ตตี้จานนั้นที่โผล่มาตอนเที่ยงครึ่ง]

[ใครเป็นคนทำล่ะ]

ตอนเที่ยงครึ่ง

เถ้าแก่ม่อเป็นคนทำสปาเก็ตตี้ซอสดำจานนั้นจริง ๆ

ผมเป็นคนเอาไปเสิร์ฟให้

คุณผู้ชายที่เสียชีวิตคนนั้นเองครับ

มั่นใจเวลาใช่ไหม

เที่ยงครึ่งจริง ๆ ต้องไม่ผิดแน่

นาฬิกานั่นอยู่ข้างหลังเถ้าแก่เหอพอดีครับ

คุณลองคิดดูดี ๆ อีกที

สปาเก็ตตี้ซอสดำจานนั้นในวันนั้น

มีอะไรแตกต่างไปจากเดิมบ้าง

จางเสียวสี่ นี่มันกี่โมงแล้ว

ลูกค้ารออาหารไปเสิร์ฟอยู่นะ เร็ว ๆ

คุณลูกค้าครับ ทานให้อร่อยนะครับ

ผมนึกขึ้นได้แล้ว

วันนั้นเถ้าแก่ม่อไม่ได้กดกระดิ่ง

กดกระดิ่ง

พี่เหอ ฝั่งฉันทำไม่ทันแล้ว

คุณไปเสิร์ฟอาหารหน่อยสิ

หลังจากที่เถ้าแก่ม่อทำอาหารเสร็จ

เขาก็จะกดกระดิ่งที่อยู่ตรงช่องเสิร์ฟอาหาร

พวกเราได้ยินเสียงถึงจะไปยกอาหารครับ

วันนั้นผมไม่ได้ยินเสียงกระดิ่ง

จนถึงตอนที่เถ้าแก่เหอมาเรียกผม

อย่างนี้นี่เอง

ของที่คุณอยากได้

เถ้าแก่ ฉันขออาหารแบบเดียวกับชามนี้

ได้ครับ คุณรอสักครู่นะครับ

นี่คืออะไรเหรอ

รองเท้าหนังของบ้านคุณนายเฝิง

นำเข้ามาจากอังกฤษทั้งนั้น

ไซส์รองเท้าคือเบอร์ห้า

แต่ฉันว่าคู่ที่ใส่อยู่ตรงเท้าของคุณนายเฝิง

คือเบอร์สี่

ฉันว่าเท้าของคุณนายเฝิงน่าจะอยู่ที่เบอร์สี่

แต่บางทีใส่เบอร์ห้า

น่าจะสบายเท้ากว่า

แล้วถุงน่องเป็นแบบแบ่งไซส์เหมือนกันใช่ไหม

แบ่งสิ ต้องแบ่งอยู่แล้ว

งั้นถุงน่องเบอร์แปดตรงกับรองเท้าเบอร์ไหนเหรอ

ฉันใส่ถุงน่องเบอร์สิบ รองเท้าเบอร์หก

เบอร์แปดน่าจะเล็กกว่าหน่อย

ทำไม

ลุกขึ้นยืน

ไม่ได้ ใส่ไม่ลง

ยังไงก็ใส่ไม่ลง

ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอ

ฉันต้องใส่ถุงน่องเบอร์สิบ

นี่เป็นไซส์ของฉันพอดี

คุณใส่รองเท้าไซส์อะไรเหรอ

เจ็ดนิ้วนิด ๆ

คุณมองอะไรของคุณ

ไซส์ยูเคล่ะ

ไซส์ยูเค

เบอร์สี่

งั้นปกติคุณจะใส่รองเท้าเบอร์ห้าไหมครับ

รองเท้าเบอร์ห้า

รองเท้าส้นสูงคงไม่ใส่ มันจะหลุดจากเท้า

รองเท้าแบบอื่นถ้าไม่มีไซส์ละก็

สามารถใส่แทนกันได้

คุณน่าจะใส่เบอร์ห้าไม่ได้ใช่ไหมครับ

คุณอยากตายใช่ไหม

งั้นก็ได้ ช่วยอะไรเสร็จก็รีบไปเปลี่ยนเลย

ว่ามาเลย อยากจะทำอะไรกันแน่

ฉันอยากเจอเสิ่นหัวถัง

คุณยังอยากให้เสิ่นหัวถังใส่ถุงน่องให้คุณดูเหรอ

ผู้ตายที่เจอในซอยผิงหยวน

ก็คือเฉิงเซียงจวิน

คุณบอกเองไม่ใช่เหรอว่าคน ๆ นั้นคือคุณนายเฝิง

รองเท้าคู่นั้น และรอยลวกที่ข้อมือ

สามารถยืนยันได้ว่าเขาไม่ใช่เฉิงเซียงจวิน

เฉิงเซียงจวินคนนี้ไม่เหมือนเฉิงเซียงจวินคนนั้น

พวกเราให้ฆาตกรพาเดินอ้อมไปไกลมากแล้ว

หมายความว่ายังไง

คุณนายเฝิงจะฆ่าเฉิงเซียงจวินทำไมล่ะ

คุณยังจำเหตุการณ์ที่คุณไปเจอกับ

เสิ่นหัวถังได้ไหม

ที่คุณเจอกับอวี๋ต้าเริ่นที่หน้าประตูตอนนั้น

ยังมีผู้หญิงที่ชื่อเฉิงเซียงจวิน

คุณรู้จักไหมคะ

เฉิงเซียงจวิน เขาอีกแล้วเหรอ

เธอรู้จักเหรอ

คือคนที่

ทักทายคุณตอนนั้นไม่ใช่เหรอ

คนไหน

ก็วันนั้นที่อยู่หน้าประตูธนาคารของเรา

จำไม่ได้แล้ว

หรือว่ายังมีเฉิงเซียงจวินอีกคน

มีความเป็นไปได้สูงมาก

ฉันจะไปหาเสิ่นหัวถัง

ช่วยฉันหาของสักชิ้นจากอาสะใภ้นายหน่อย

ของอะไร

สูตรยาที่ทำให้อ่อนเยาว์นิรันดร์ และกลับเป็นหนุ่มสาวอีกครั้ง

นายอ่านมันมานานขนาดนี้ ได้เรื่องยังไงบ้างล่ะ

เมื่อกี้ฉันไปที่สถานีตำรวจ

เฉินชิ่งซานจะโดนประหารด้วยการยิงในวันมะรืนนี้

ม่อลี่ หลี่เฉิงเหยียน แล้วก็คุณนายเฝิง

ชีวิตของสามคนนี้คิดในบัญชีเขาหมดเลย

หัวหน้าเปาให้เวลาพวกเราสามวันไม่ใช่เหรอ

ใช่

เมื่อวาน วันนี้ พรุ่งนี้

ก็สามวันพอดีไม่ใช่เหรอ

โดนประหารด้วยการยิงในวันมะรืนนี้

เมื่อวานดึกป่านนั้นนับเป็นวันหนึ่งเหรอ

ไม่ใช่พรุ่งนี้ก็ดีแล้ว

เฉินชิ่งซานเป็นคนซื่อ

แถมเขาไม่ได้ฆ่าคนพวกนั้นสักหน่อย

ทำไมถึงจับเขาไปเป็นแพะรับบาปล่ะ

เรื่องนี้ไม่ได้ง่ายเหมือนที่นายคิด

หลังการสืบสวน

เฝิงเฉิงฉู่นี่เป็นสายลับจริง ๆ

ทำงานให้กับรัฐบาลเป่ยหยาง

พอเบื้องบนรู้เรื่องเข้า

ก็ไม่อยากให้สืบต่อไป

พอถึงเวลานี้เฉินชิ่งซานก็มาตายแทนพอดี

สุดท้ายก็จบได้สวย

เขาโชคไม่ดีเอง

นายปล่อยให้พวกเขาทำแบบนั้นแล้วไม่ทำอะไรเลยเหรอ

แล้วฉันจะไปทำอะไรได้

ฉันสามารถทำอะไรได้

เฉินชิ่งซานพยายามฆ่าคนก่อน

เรื่องสำคัญอีกอย่างก็คือ

พวกเราสองคนหาหลักฐานใหม่ไม่ได้

ขี้เกียจคุยกับนายแล้ว

ล้อเล่นเฉย ๆ

เรื่องมันเป็นแบบนี้

พอเบื้องบนรู้เรื่องเข้าก็ให้ปิดเงียบ

สั่งห้ามพูดเด็ดขาด

และห้ามไปแตะต้องเฝิงเฉิงฉู่เด็ดขาด

นายรู้ไหมว่าเป็นเพราะอะไร

จ้าวเฉียนซุนตายแล้ว

อะไรนะ

เรื่องนี้มีแค่พวกผู้ใหญ่รู้เรื่อง

ตายได้ยังไง

นักฆ่าอาชีพ เชี่ยวชาญมาก

ไม่ทิ้งร่องรอยเลยสักนิด

เพื่ออัญมณีเหรอ

น่าจะใช่

ตอนที่พบเจอศพ

ไม่มีอะไรเหลือเลย

อัญมณีหายไปไหนลองสืบหรือยัง

จะให้สืบยังไง

คนก็หายไป ของก็หายไป

ไม่มีเบาะแสอะไรเลย

ขอแค่อัญมณียังไม่ถูกเปลี่ยนเป็นเงิน

นั่นก็แค่ก้อนหินธรรมดา

เฝ้าจุดที่สามารถขายได้ไว้

ยังไงก็ต้องมีเบาะแส

นายก็พูดง่าย

อัญมณีมีหน้าตาแบบเดียวกัน

จะให้สืบยังไงล่ะ

อัญมณีจะเหมือนกันหมดได้ยังไง

การตัดพื้นผิวต่างกัน ประกายเพชรก็จะต่างกัน

เรื่องความบริสุทธิ์ สีพวกนี้อย่าเพิ่งไปพูดถึง

ถึงขั้นสามารถพูดได้ว่า

บนโลกนี้จะไม่มีเพชรที่สามารถเหมือนกันได้

เวลานี้คุณก็อยู่เงียบ ๆ ไปเถอะ

ซือถู เสิ่นหัวถังมาแล้ว

ตั้งแต่ต้นยันจบเฉินชิ่งซาน

ไม่เคยว่าร้ายคุณเลยสักคำ

จะให้เขาพูดอะไรเหรอ

เขาไปฆ่าเหล่าอวี๋

ก็ทำให้ฉันตกที่นั่งลำบากแล้ว

ถึงเหล่าอวี๋จะไม่ว่าอะไรเลยก็ตาม

แต่ในใจคงเกลียดฉันไปแล้ว

คุณยืนยันมาตลอดว่าเขากับคุณ

สามารถมีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกว่านี้

สุดท้ายทำให้เรื่องบานปลายจนจัดการไม่ได้

ส่วนคุณ

ก็แค่ดื่มด่ำกับความรักที่ผู้ชายคนหนึ่งมีต่อคุณเฉย ๆ

คุณซือถู

ฉันไม่รู้ว่า

ทำไมคุณถึงมีความคิดที่สุดขั้วขนาดนี้

การปฏิเสธคนอื่นตรง ๆ มันดูเหมือนไร้การศึกษา

มันจะทำให้คนที่รักตัวเองเสียใจได้

เขาขอคุณแต่งงาน

คุณก็ไม่ได้ชอบฐานะยากจนของเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

แต่คุณก็ไม่ได้ปฏิเสธเขามาตลอด

การศึกษาของคุณ

ก็ไม่ได้มีไว้เพื่อ

คนที่รักตัวเองเสียใจอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

กลับเป็นไม่ว่าจะเวลาไหน

คุณก็จะยืนอยู่บนจุดสูงของคุณธรรมตลอด

ฉะนั้นมีแต่ให้พ่อเลี้ยงของคุณ

มารับหน้าที่แทนใช่ไหม

ในใจของเฉินชิ่งซาน

คุณก็รักเขาเหมือนที่เขารักคุณ

แต่เป็นเพราะพ่อเลี้ยง

ที่โหดร้ายของคุณคอยขัดแข้งขัดขา

พวกคุณเลยคบกันไม่ได้

แบบนี้ก็มีผู้ชายเพิ่มมาหนึ่งคนแล้ว

คนที่มองว่าคุณเป็นสิ่งที่ครอบครองและลืมไม่ได้ ในใจเขาตลอดไป

น่าเสียดาย

เขาจะไม่มีวันรู้เลย

ว่าการเริ่มต้นของเรื่องราวนี้

มันคือคุณไม่ได้ชอบเขา

ฉันไม่เข้าใจว่า

ทำไมคุณซือถูถึงคิดแบบนี้

ถ้าเปลี่ยนวิธีการไป

ถ้าจะให้คุณชายลั่วขอผู้หญิงไร้ฐานะ

คนหนึ่งแต่งงาน

คุณจะยินดีไหม

ผมยินดีอยู่แล้ว

ผมมีทุกสิ่งทุกอย่าง

ได้

ถ้าบอกให้คุณหนูโจวไปแต่งงาน

กับผู้ชายที่ไม่มีอะไรเลยล่ะ

งั้นผมไม่ยอมอยู่แล้ว

ทำไมต้องให้จิ้งเซวียน ไปแต่งงานกับคนที่ไม่มีอะไรเลยล่ะ

ฉะนั้นในใจของคุณก็ไม่ได้ยอมรับ

เรื่องการแต่งงานของแม่คุณและอวี๋ต้าเริ่น

นี่เป็นเรื่องในครอบครัวของฉัน

ไม่ต้องการให้คนนอกมาให้ความเห็น

คุณซือถู

ถ้าคุณเชิญฉันมา

เพื่อพูดอะไรที่

มันไม่มีประโยชน์ละก็

ขอโทษค่ะ

ฉันขอตัวนะคะ

มีเรื่อง ๆ หนึ่งคุณอาจจะไม่รู้

สตริกนินไม่สามารถทำให้เกิดพิษเรื้อรังได้

ถ้าทำตามคำสั่งแพทย์

สตริกนินจะไม่ทำให้เกิดพิษเรื้อรังได้

แต่แม่ของคุณก็ตายเพราะสตริกนินจริง ๆ

นี่ก็หมายความว่าต้องมีคนเป็นฆาตกร

นี่เป็นการฆาตกรรมไม่ใช่อุบัติเหตุ

ผมอ่านแฟ้มคดีแล้ว

พี่ชายของคุณเสิ่นหัวหรงเป็นคนให้ปิดคดีเอง

แต่พี่ชายของคุณเรียนเกี่ยวกับการแพทย์และยา

เขาต้องรู้เรื่องราวในจุด ๆ นี้

คุณหมายความว่ายังไง

คุณจะบอกว่าพี่ชายฉันเป็นคนฆ่าแม่ฉันเหรอ

เฉินชิ่งซานให้ประโยชน์อะไรกับคุณกันแน่

คุณถึงต้องออกหน้าให้เขาขนาดนี้

พวกคุณอยากได้เงินใช่ไหม

ฉันให้เงินพวกคุณ แต่พวกคุณหุบปากได้ไหม

คุณหนูเสิ่น ผมรู้ว่าคุณรักแม่คุณมาก

หรือว่าคุณไม่อยากรู้ความจริงของ เรื่องราวทั้งหมดเหรอครับ

เธอต้องเชื่อใจฉัน

ซือถูเหยียนจะไม่โดนใครซื้อไปแน่นอน

เขาจะมุ่งแต่ตามหาความจริง

คดีที่พ่อผมโดนฆ่านั่น

โชคดีที่มีซือถูช่วยหาเบาะแสให้ผม

สุดท้ายก็ไขคดีได้

หัวถัง เธอเชื่อใจพวกเราเถอะ

พวกเราไม่ได้คิดร้าย

คุณอยากรู้อะไร

เล่าจุดเริ่มต้นของเรื่องราวให้ผมฟังหน่อย

ตั้งแต่เรื่องราวทั้งหมดที่แม่ของคุณโดนฆาตกรรม

ฉันเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้พวกคุณฟังก็ได้

แต่พวกคุณต้องรับปากว่าพวกคุณ

จะไม่ไปยุ่งกับครอบครัวของฉัน

พี่ชายฉัน พี่สะใภ้ฉัน

ได้

คดีนี้

เป็นข่าวเก่าของฮาร์บินแล้ว

เช้าวันหนึ่งของสามปีก่อน

พวกเราพบว่าแม่ของฉัน

เสียชีวิตอยู่บนเตียงของเธอ

[นั่นเป็นภาพที่ฉัน]

[ลืมมันไม่ได้ไปตลอดชีวิต]

[เพราะเป็นวันสิ้นสุดไตรมาส]

วันนั้นเหล่าอวี๋ตรวจบัญชีอยู่ที่ธนาคารทั้งคืน

ไมได้กลับมา

แต่หลังเกิดเหตุกลับมีหมอคนหนึ่งไปร้องเรียน

ว่าเหล่าอวี๋ไปซื้อสตริกนิน

[พินัยกรรม]

[บวกกับพินัยกรรมของแม่ฉัน] [พินัยกรรม]

[บวกกับพินัยกรรมของแม่ฉัน]

[แม่ยกมรดกแทบทั้งหมด]

[ให้กับอวี๋ต้าเริ่น]

ฉะนั้นไม่ว่าจะเป็นตำรวจ

ฉันหรือจะเป็นพี่ชายฉัน

ต่างก็คิดว่าเขาคือฆาตกร

แต่เขาไม่ใช่

วันนั้นพวกเรา

เห็นการสอบสวนด้วยตาของตัวเอง

พวกคุณมีหลักฐานอะไรมากล่าวหาว่า ผมเป็นคนฆ่าภรรยาของตัวเอง

คุณแต่งงานกับเสิ่นไป๋เฟิ่ง

ก็ไม่ได้บริสุทธิ์ใจตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

พวกเราสืบมาหมดแล้ว

ในพินัยกรรมของเสิ่นไป๋เฟิ่งเขียนว่า

เธอเอาสมบัติในธนาคารส่วนมากยกให้คุณหมดเลย

พอเธอตาย

คุณก็เป็นผู้ที่ได้รับประโยชน์สูงสุด

ได้

ถ้าพวกคุณจะเข้าใจแบบนี้จริง ๆ

งั้นพวกคุณก็เอาหลักฐานออกมา

พวกเราสืบมาหมดแล้ว

ก่อนที่จะเกิดเหตุ

คุณไปซื้อสตริกนินที่โรงพยาบาล

หมอที่โรงพยาบาล

ใช้เวลาเพียงแป๊บเดียวก็สามารถยืนยันได้ว่าเป็นคุณ

คุณตำรวจครับ

คุณบอกว่าผมฆาตกรรมภรรยาของตัวเอง

ก็เพื่อรับมรดกของเธอ

แล้วก็มาบอกกับผมว่าตัวผมไปซื้อสตริกนินที่โรงพยาบาล

แถมยังให้หมอที่นั่นมาชี้ตัวคนร้าย

คุณคิดว่าสมองของผมมีปัญหา

หรือสมองของพวกคุณมีปัญหากันแน่

ผมบอกไปแล้ว

เวลานั้นผมกำลังตรวจบัญชีอยู่ที่ธนาคาร

ทุกวันสิ้นสุดไตรมาส

จะยุ่งเป็นพิเศษ

ผมไม่มีเวลาที่จะไปไหนมาไหนอยู่แล้ว

ถ้าพวกคุณไม่เชื่อ

คุณสามารถไปที่ธนาคาร

สืบสวนจากคนทุกคน

เหมือนจะใช่ ก็เหมือนจะไม่ใช่

ใช่หรือไม่ใช่กันแน่

คล้าย ๆ กัน

คล้ายกันอะไรล่ะ

ใช่ก็บอกใช่ ไม่ใช่ก็บอกไม่ใช่

จะบอกคล้ายกันไม่ได้

วันนั้นคุณอวี๋สวมหมวกไว้

ผมก็ไม่ได้เห็นหน้าเขาชัดอยู่แล้ว

พอมาจ้องแบบนี้ เขาก็คือคุณอวี๋

แต่พอมาตอนนี้

วันนั้นคุณอวี๋น่าจะผอมกว่านี้อีกหน่อย

เป็นเพราะวันนั้นเขายืนอยู่

คุณเลยคิดว่าเขาดูผอมใช่ไหมคะ

ก็อาจจะเป็นไปได้

พวกคุณสืบคดีกันเป็นหรือเปล่า

ฉันบอกแล้วว่าฆาตกรต้องเป็นเขาแน่นอน

พวกคุณจับเขาเพื่อปิดคดีก็จบแล้ว

ไม่มีคนอื่นอยากฆ่าแม่ของฉันหรอก

หรือว่า

หรือว่ามีปัญหาอะไรตอนที่

แม่กินยาบำรุงความงามเข้าไป

ในนั้นมีส่วนผสมของสตริกนิน

ผมบอกท่านตลอดว่าหยุดกินได้แล้ว

ยาบำรุงความงามอะไร

นี่ก็คือยาบำรุงความงามที่มีส่วนผสมของสตริกนิน

แม่ผมไม่ฟังที่ผมพูด

กินมาได้สองสามหลักสูตรแล้ว

เอาแบบนี้

พวกเราขอเอาของชิ้นนี้กลับไปก่อน

ให้หมอตรวจสอบดู

ได้ครับ

หลายวันผ่านไป ตำรวจก็เอาผลตรวจกลับมา

บอกในยาไม่มีส่วนผสมของสตริกนิน

สุดท้ายก็เลยปิดคดี

ฉันยอมรับ

ก่อนหน้านี้ฉันอคติกับอวี๋ต้าเริ่นมากเกินไป

พวกคุณดูว่าเขาอ่อนกว่าแม่ฉันตั้งเยอะขนาดนี้

นอกจากอายุน้อยแล้วไม่มีอะไรทั้งนั้น

ฉันกับพี่ชายต่อต้านการแต่งงานของพวกเขามาตลอด

แต่แม่ฉันกลับเหมือนโดนทำของใส่

หลงคนที่ทั้งวัยละอ่อนและมีความสามารถ

แบบกู่ไม่กลับ

ยืนยันว่าจะคบกับเขาให้ได้

ตอนนี้

แม่ฉันก็เสียไปสามปีแล้ว

เหล่าอวี๋เอาแรงกายและแรงใจทั้งหมด

ทุ่มให้กับธนาคารจริง ๆ

ดูแลพวกเราดีด้วย

ฉะนั้น

พวกเราอาจจะเข้าใจเขาผิดจริง ๆ ก็ได้

พี่ชายคุณเองใช่ไหมที่เป็นคนให้เลิกสืบคดี

โดยใช้เหตุผลว่ากินยาบำรุงความงามเกินขนาด

ใช่

คุณยังจำได้ไหมว่าวันก่อนหน้านั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง

ฉันจำได้อยู่แล้ว

เรื่องนี้เหมือนฝังอยู่ในหัวสมองของฉัน

ฉันไม่สามารถยอมรับคำให้การ

ที่พี่ชายและตำรวจที่จงใจยัดให้ฉัน

แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าฆาตกรคือใครกันแน่

ขอโทษค่ะ

ก่อนวันเกิดเหตุ

เป็นงานเลี้ยงวันเกิดของฉัน

วันนั้นเป็นเพราะที่บ้านไฟดับ

ฉะนั้นพวกเราเลยฉลองกันจนดึกดื่นถึงค่อยกลับบ้าน

และเช้าวันต่อมา

แม่ฉันกับพี่สะใภ้ก็ทะเลาะกันอีก

เสียงดังมาก

จริงเหรอ

งั้นคุณยัดอะไรลงไปในตู้ล่ะ

ทั้งวันทั้งคืนคุณอย่าเอาแต่

จุ้นจ้านในบ้าน

ที่หัวหรงไม่กลับบ้านก็เป็นเพราะเธอ

เพราะหนูเหรอ

เป็นเพราะในใจของเขามีคนอื่นแล้วไม่ใช่เหรอ

หลายปีมานี้หนูใช้ชีวิตยังไง

คุณไม่รู้เลยหรือไง

เช้าขนาดนี้ จะให้คนอื่นนอนไหมเนี่ย

หนูขอไม่พูดถึงผู้หญิงใจง่ายพวกนั้น

ที่อยู่ข้างนอกกับเขา

ตอนนี้เขา

ตอนนี้เขาขาดแค่เอาคู่รักสมัยเด็กคนนั้น

มานอนบนเตียงของหนูแล้ว

หรือเป็นเพราะเขาเป็นลูกชายของคุณ

คุณก็เลยจะปกป้องเขาแบบนี้เหรอ

ฉัน

หลายปีมานี้ฉันดูแลเธอยังไง

เธอไม่รู้เลยเหรอ

ฉันมองเธอเป็นลูกสาวแท้ ๆ

ของฉันตลอด

เธอเข้าใจหรือยัง

หนูรู้

ที่ตระกูลเสิ่นของพวกคุณมีวันนี้ได้

ก็เป็นเพราะฉันเป็นสะพานให้

ถ้าลูกชายของคุณหย่ากับฉันละก็

พ่อของฉันจะไม่ให้อภัยพวกคุณแน่

ฉะนั้นคุณไปเอาหลักฐานออกมาเดี๋ยวนี้

ให้ทุกคนใช้ชีวิตอย่างสงบสุข

หลักฐานอะไร

เรื่องที่ฉันคุยกับเยียนถงมันไม่ได้เกี่ยวกับหัวหรงเลย

เช้าขนาดนี้ หนวกหูจะตายอยู่แล้ว

ในใจพี่ชายฉันมีคนอื่น

พี่ก็รู้เรื่องตั้งแต่ก่อนแต่งงานแล้ว

มีผู้ชายคนไหนจะลืมเรื่องราวในอดีต

แบบหมดจด

ในวันแต่งงานล่ะ

พวกเธอทั้งบ้านรวมหัวกันรังแกฉันใช่ไหม

ใช่

ฉันคือคนนอก

ฉะนั้นที่ฉันมาปรึกษาปัญหา

ก็คือหาเรื่องใส่ตัว

เธอจะมายุ่งทำไมล่ะ

เดี๋ยวก่อน เรื่องมันเป็น...

พี่หนูเป็นผู้ชาย

บ้านพวกเราจะแต่งงานกับผู้หญิง สักแปดคนสิบคนมันยากตรงไหน

เช้าขนาดนี้ หนวกหูชะมัด

แม่คุณซ่อนอะไรไว้

น่าจะเป็นจดหมายรัก

ฉันได้ยินจากพี่สะใภ้

ในจดหมายรักนั้นเหมือนเขียนไว้ว่า

คนสองคนถ้าอยู่ด้วยกันมาเป็นเวลานาน

มันจะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ได้ยังไง

น่าจะเป็นจดหมายที่

พี่ชายฉันเขียนให้กิ๊ก

แล้วแม่ฉันก็ไปเจอเข้า

เลยอยากปิดบังพี่สะใภ้ไว้

ทำให้เรื่องนี้ไม่เกิดขึ้น

แต่คิดไม่ถึงว่า

สุดท้ายเธอก็มาเจอเข้าพอดี

แม่คุณไม่ได้เอาให้เธอดูใช่ไหม