Original subtitles

We hadden één kans en you fucked up.

Jij weet niet hoe 't is. Ik deel een kind met hem.

Ik zie jou nog wel een keer.

- In die kluis zat een schijf. - Die ligt bij mij thuis.

Die heb ik nodig.

[Nina] Het is beter dat we elkaar even niet zien

tot alles is overgewaaid.

- Dank je wel. - Ik kom een schijf ophalen.

[computerpiepje] [motor maakt toeren, piepende banden]

Ik ben op zoek naar Julius Koppers.

Ik wil dat je me vertelt wie dat zijn, die achter 'm aan zitten.

Klanten van Heezink, 't geld dat ie beheert.

Wat wil je dat ik doe? Een berichtje sturen in de groepsapp?

- Mevrouw? - Ik weet niet waarom je het nodig hebt

maar die grootouders van Radu hebben een belastingschuld van 30K.

Ben jij de zoon van Sylvia van Maele?

[Ed] Ik weet niet goed wat we nu moeten doen.

[Sylvia] Dat kan niet, Ed. Jij bent z'n vader.

[feestgedruis, gejoel] Kom op.

[pistoolschot] [piepende banden]

- Gaat het? - Ja.

- Syl? - Ja, Ed. Ik ben aan het rijden.

Ja, maar we gaan echt 40.

[Sylvia zucht]

Ik zweet me kapot.

Jezus, mam. Wat heb je?

- Vrouw, midden 40. - Komt goed, mevrouw.

Ik voel helemaal niks.

Kan ik uitleggen aan de dokter wat er gebeurd is?

De dokter komt zo. We nemen haar mee naar de operatieruimte.

In het geval van een schotwond gaan we ervan uit

dat de politie wordt ingelicht.

- Maar ik wil dus uitleggen... - Meneer.

U kan het bij de dokter uitleggen.

Ja.

Er zijn waarschijnlijk schoten gelost.

Sylvia is vertrokken.

Julius is ook weg.

En Koppers?

Het komt goed, hè. Zei de dokter.

Wat een teringbende.

En dat allemaal om zo'n dom schijfje.

Even nog één keer, alle bullshit aan de kant.

Jij weet niet waar dat ding is?

Nee.

- Hai, mam. - Hé.

Om eerlijk te zijn, mevrouw van Maele, we hadden het erger verwacht.

Raar om te zeggen, maar als je neergeschoten wordt

hoop je dat het zo afloopt.

De kogel is erin gegaan en miraculeus er weer uit.

We verwachten nog tamelijk veel pijn en we moeten eventuele koorts

of ontsteking in het oog houden. U heeft ook zware pijnstillers gekregen.

U zal vanavond hier moeten blijven.

- Dank u wel. - We kunnen eventueel, als u wilt

deze stoel uitklappen.

Maar één van de heren zal naar een hotel moeten.

Gaan jullie allebei maar naar een hotel.

- En jou alleen laten? - Ben jij gek?

Nee, ik ga jullie niet alleen laten.

Anders ga ik naar een hotel en blijven jullie lekker hier.

[ze schieten in de lach]

[diepe zucht]

Ja, dit is Ed Koppers.

Ehm, ik weet het ook allemaal niet meer, niet meer zo goed.

En kijk, Julius, die is nu bij mij, en die heeft dat ding niet.

Echt niet, dus, dus zou je dat alsjeblieft willen doorgeven aan die golem van je?

Luister, zo lang ik op de vlucht ben, kan ik niks oplossen.

Nee! Nee! Laat mij dit verdomme oplossen.

[telefoon gaat over]

Hallo?

Met wie spreek ik? Hallo?

[telefoon gaat over]

- Julius? - Kom.

- Maar wat is er gebeurd? - Pap, niet zeiken, kom.

- Rijden maar. - Waar gaan we heen?

Papa weet waarheen.

[spannende muziek]

Begrijpt u wat ik zeg, mevrouw Ciobanu?

Het komt erop neer dat mevrouw van Deurne

graag wil helpen met de opvoeding van Radu.

En daarbij dus ook financieel wil bijdragen.

U kende de moeder van Radu?

Kennen is een groot woord. Maar het is allemaal niet zo ingewikkeld.

Ik heb een erfenis gekregen en daar wil ik graag van af.

- Hm. - Ik bedoel, zie mij

als een anoniem iemand die een gift wil doen.

Is toch niet zo raar?

Het is de ervaring van mevrouw Ciobanu dat als iemand een gift wil doen

dat diegene daar meestal toch iets voor terug wil.

Nou, ik niet. Ik wil alleen de kans krijgen te helpen.

[rustige Franse muziek op de radio]

[Ed zet radio zachter]

[Julius zet radio harder]

- Juul, hou eens op. - Hij mag gewoon naar de radio luisteren.

Ja, prima. Natuurlijk mag hij dat.

Jij mag ook uitstappen, als jij dat wil.

Geen enkel probleem mee.

[Ed zucht]

Zet jij lekker die radio aan als je dat wil.

Dank u wel, mijn vader.

Zet jij nog wat leuke muziek op, mooie jongen?

[Julius gniffelt] [Franse muziek]

[Sylvia ademt zwaar]

Marcus?

Nee, ik ben veilig. Voor nu. Ehm ja, het, het gaat prima.

Ja, luister, Marcus. Jij moet even iets voor mij doen.

Ik weet wie ons kan helpen. Ik heb een plan.

[Ed in de verte] Au revoir, au re-voir.

- Gaat het goed? - Heb je de pillen?

Moeten we een ander ziekenhuis voor jou vinden?

- Wil je geen water? - Jij weet hoe je moet rijden, toch?

- Ja. - Oké, let's go.

[Sylvia ademt zwaar]

[spannende muziek]

[deurzoemer]

Martin, ga zitten.

En jullie laten ook maar iedereen binnen trouwens, hè?

[zucht]

[deur sluit]

Ik ben hier namens een aantal van jouw investeerders

die, nou ja, mij gevraagd hebben om even te komen kijken hoe het gaat.

Ja, ik vind dat jullie ongelooflijk aan het paniekvoetballen zijn.

Heb je nou echt die gek achter Sylvia aangestuurd?

Het gaat erom dat mensen natuurlijk op 'n gegeven moment nerveus worden.

Waarover? Ben jij nerveus?

[hij grinnikt] Nou ja, iedereen heeft altijd een heilig vertrouwen in jou gehad.

Maar je bent met een aantal mensen een deal aangegaan

een nogal lucratieve deal, mag ik wel zeggen.

Ja, mag jij dat wel zeggen, Oscar?

Mensen willen nu graag weten

of jij je aan jouw gedeelte van de afspraak gaat houden.

Ja, niemand hoeft zich zorgen te maken.

- Fijn. - Ja.

Da's goed om te horen.

Ja, ik zit toch binnen een week weer buiten.

Sorry?

Heb je enig idee hoeveel geld ik beheer, Oscar?

Als ze mij veroordelen, gaat de economie van een middelgroot land

in rook op, wie wil dat nou?

Precies. Dus geef maar door dat niemand zich zorgen hoeft te maken, oké?

Maar als het toch tot een veroordeling komt

dan ga ik echt niet in m'n eentje voor jullie boevenstreken opdraaien.

Normaal zou iedereen erop toezien dat een investering van jouw formaat

in veilige handen blijft.

Er komt een punt dat 'n grote afschrijving goedkoper is dan door financieren.

[deurzoemer]

[deur slaat dicht]

Herken je het al?

- Nee. - Nee?

Grappig dat jij dat niet meer weet. We hebben dit vroeger zo vaak gereden.

- Kijk, de hoge pief. - De hoge wat?

Hè, en dan bukken voor de poort, over de dam, langs die toren

en dan wist jij dat we er bijna waren.

En jij noemde 'm altijd de hoge pief.

O, ja. Ja, er begint wel iets terug te komen.

[onheilspellende muziek]

Marcus.

[ze spreken Duits]

Dank u wel.

Ik zal je zeggen, in Nederland moeten we het zelf halen.

O. Maar dat doen we alleen de eerste keer, hoor.

Nou, wat kunnen we voor u doen, meneer Frederiks?

Ja. Eh, nou.

Zoals u wellicht weet, hebben we ene Martin Heezink in hechtenis.

En in Duitsland heeft er een soortgelijk onderzoek gelopen

tussen 2016 en 2018, verspreid over meerdere landen en instanties.

Nou...

Ons bureau is wellicht bij de zaak betrokken.

En de officier van justitie is ondergedoken.

En ze is gewond.

Nu zijn er nog maar enkele loyale mensen in ons team over, maar eerlijk gezegd

weten we niet wie we nog kunnen vertrouwen in de hogere bestuurslagen.

En dus hebben we hulp nodig.

Laten we nog maar even niks tegen m'n vader zeggen.

- Is goed. - Goed.

[ze ademt zwaar]

- Hé. - Hé.

Solaris.

- Pap. - Kon je het nog vinden?

Ja, natuurlijk. Kom hier. [diepe zucht]

Kom 's.

- Wat heb ik? O. - Niks, een beetje zaagsel.

Dag, Frans. Goed om je te zien.

Meneer Koppers, pas je nog wel in dat stoeltje?

Nou, kom. Ik heb water op staan.

En wie is dat, die telefoonverslaafde bonenstaak, m'n kleinzoon?

- Wegdoen, hè. - Ik heb m'n VPN aan.

Meneer Koppers, je kan de auto naast de schuur zetten, binnen.

Weet je de weg nog?

[poort sluit met een doffe knal]

[Ed zucht diep]

Vroeger sliepen we hier hele zomers lang.

Dat eh, dat weet jij denk ik niet meer.

In die vensterbank daar heeft papa nog wel eens weken met jou gezeten.

Omdat je tandjes kreeg en je bleef maar huilen.

Dan zong hij de hele tijd "Dromenland" voor je.

- Ik dacht dat jij dat altijd zong. - Nee. Nee hoor, dat was papa.

[zucht en steunt]

- Moeten we er even naar kijken? - Eh, nee. Het gaat wel, het gaat wel.

Juul, kun je die schijf niet gewoon beter aan mij geven?

Dan ben je er maar van af.

[onheilspellende muziek]

[voetstappen op de trap]

Mag ik vragen wat u aan het doen bent, meneer?

Hallo? U mag daar geen foto's van maken.

[gekletter van bestek]

- Moet hij niet naar school? - We wilden er even tussenuit.

O.

Eh, wil jij even een paar bieten pakken en ze even onder de kraan houden, ja?

Eh, brood is eh, daar.

Ja.

Ja, zo zien echte bieten er uit.

Alles wat ik hier eet, groeit hier.

Ik kom maar één, twee keer per maand bij de super.

Weet je hoe ze mij hier noemen in het dorp?

- Die vriendelijke meneer van verderop? - Zo, meneer de conferencier.

Laat mij de grappen maar maken.

- Tafelkleed. - Ja.

Die oude Hollandse gek, zo noemen ze mij hier. Ja.

Kijk, jij bent natuurlijk zo verwend door je ouders. Ja, ja, ja.

Jij weet helemaal niet hoe echte bieten smaken.

Zeg, die twee waren toch uit elkaar? Hoe zit dat?

[Rebecca] Ja, mevrouw van Deurne, eh, ik ben bang dat ik vervelend nieuws heb.

De grootouders van Radu wilden op zich uw gift wel aannemen

maar na overleg met de schuldsanering

bleek hun schuld, met de bijgekomen boetes

nog een stuk hoger dan we aanvankelijk dachten, dus dan...

zou uw geld meteen door de belastingdienst geïncasseerd moeten worden

zonder dat dat hun kans op voogdijschap van Radu

ook maar iets zou verbeteren.

Jammer dat uw gift niet kan helpen.

En dan zeggen ze dat we in een belastingparadijs leven.

De klanten van Heezink, dat zijn wapendealers, drugsdealers

oligarchen, dictators.

En die willen niet gezien worden. En wij gaan achter hun geld aan.

[pistoolschoten]

Jij was toch zo tegen wapens?

Ja, tegen om er als een kleuter mee te zwaaien, ja.

Maar niet als het hard nodig is.

[ze zucht diep]

Gaat het wel goed?

[spannende muziek zwelt aan]

[getsjirp van krekels]

- Hé. - Ik dacht, ik pak even een borreltje.

Ja.

Ik ga zo naar boven, hoor.

Ik had je laptop even nodig.

Gaat ie nog aan, dat ding?

Ja, ik heb alleen niet zo'n goeie kabel.

Het kabeltje van die schijf past niet, dus...

- Ehm... - Misschien heb ik nog wel wat.

Ik zeg jou al jaren, die meneer Koppers, dat is niks dan gezeik.

A joh, pap, nee. Ed is eh...

- Hij doet z'n best. - Ja. Als jij het zegt.

Ik ben niet het type dat zich ergens mee bemoeit.

O, daar ben je niet het type voor? O, da's wel even goed om te horen.

- Is dit iets? - Top.

Wat fijn dat we hier kunnen crashen.

[berichttoon]

Jij moet 'm morgen even de deur uit nemen. En het liefst Julius ook.

Hm-m?

Je bent gloeiend heet, joh.

Een beetje koorts. Komt goed.

[onheilspellende muziek]

[geluid van richtingaanwijzer]

Moet jij niet blijven liggen?

Ik moest even frisse lucht.

O.

Hoe lang voor ze ons hier vinden?

Hoe zouden ze moeten weten waar wij zitten?

Jouw vader heeft volgens mij niet eens meer een bankrekening.

Luister, wij moeten even hergroeperen.

Twee dagen uitrusten en dan ga ik--

Nee, jij hoeft helemaal niks.

- Ik heb er nooit mee verdiend, ja? - Oké.

Nee, Syl, echt. Dat moet je geloven. Geen cent.

Oké.

Nooit gedacht dat het zo erg zou worden. [diepe zucht]

Als, als ik denk aan hoe wij uit elkaar zijn gegaan

al die eindeloze ruzies die wij hebben gehad, dat...

- Dat was eigenlijk altijd dit. - Wat?

Dat ik dacht, het loopt wel los.

Hè, dingen lossen zichzelf op, eh...

Ja, daar moet ik sowieso eens heel goed over na gaan denken.

Waarom ik zo in elkaar zit.

Kijk, nu noemen ze dat ADHD, denk ik.

Ik tril helemaal van de stress. Zie je het?

Ik moet weten of dit alles was.

Of ik alles weet nu.

- Ja. Dan moet ik even nadenken. - Ed.

- Ja, dan moet ik even terugrekenen. - Koppers!

Ja. Jij weet alles nu.

[knipt met vingers]

Daar ligt ze.

Maar ehm, verder gaat alles goed? [Nina gniffelt]

- Waar is jouw bewaking? - Heb ik naar beneden gestuurd.

Och, Nina, Nina, Nina.

Ja, begin jij nou niet ook al. Er is al iemand over me heen gereden.

Maar ja... Hier.

Ik heb iets gevonden wat ik niet kan plaatsen.

Misschien kun jij er iets mee?

- Ik mag niet naar buiten. - Waarom niet?

- Hè, Nina. Kom op. - Ja, ik lig al.

Wat doe je nou? Je moet echt stoppen hiermee.

Mag ik alsjeblieft naar de kamer hiernaast?

Maar dan heb je iemand naast je.

Dat weet ik, maar ik vind het hier dodelijk saai in m'n eentje.

Nou, ik zal kijken wat ik voor je kan doen.

- Maar niet meer werken, oké? - Beloofd, alle rust.

Je moeder? Dag, mevrouw.

Oké, ik ben benieuwd.

[Nina, lachend] Dag, mama. [diepe zucht]

[spannende muziek zwelt aan]

Hallo, meneer. Goedendag. Ehm...

Hebt u misschien een Nederlands gezin gezien de afgelopen paar dagen?

- Nee, het spijt me. - Bedankt.

A, er woont wel een oude Nederlander aan de andere kant van de heuvel.

Op een grote boerderij. Volg de weg en dan rechts afslaan.

[auto start]

Hé. Weet je zeker dat het gaat?

Ja, ja. Laat mij maar lekker op de bank liggen.

Kom op, meneer Koppers. Anders hebben we niks te eten vanavond.

[deur gaat op slot]

[ze kreunt van de pijn]

[onheilspellende muziek zwelt aan]

[Marcus] A, en volgens mij is Sylvia er nu ook.

- Sylvia, ben je daar? - Ja. Hallo, Marcus. Hoi.

- En hallo, Stephan. Aangenaam. - Hallo, Sylvia, alles goed?

Eh, we houden vol. Dank je wel.

Eh, Sylvia, ik heb Stephan over onze zaak verteld en ze zijn erg benieuwd.

O, dat is geweldig. Wat een geweldig nieuws.

Nou, ik weet niet of Marcus het al heeft verteld

maar we hebben wat problemen met... [verbinding stoort]

O, Sylvia, je valt even weg.

- Hoor jij mij? - Kan je me nu horen?

Wa...

- Sylvia? - Marcus, ik heb alleen beeld of...

- Sylvia? - Zijn we nog verbonden?

- We willen graag samenwerken... - Sylvia?

[geluid valt telkens weg]

[spannende muziek]

Ja. Hallo, jongens. Ik...

Oké, eh, geef me heel even, oké?

[piepende scharnieren]

[rommelt aan deur]

[onheilspellende muziek zwelt aan]

[geweerschot in de verte]

A, volgens mij is Sylvia weer terug.

- Sylvia, ben je daar? - Ja.

Zoals ik zei, hebben we toestemming van de regering nodig.

Zoals u weet, is de vorige officier die aan deze zaak werkte, overleden.

Ja.

Maar ik weet dat Europol heel graag corruptie wil bestrijden.

Ja, ehm...

Maar het gaat voornamelijk om Martin Heezink, toch?

Natuurlijk. En de mensen die hem op die plek hebben gekregen.

Marcus, heb jij ze over Ed verteld?

Eh, nee, nog niet.

Dat wil ik nog even onder ons houden.

- Eh, hoezo? Twijfel je? - Is er een probleem?

- Nee, nee. - Nee, helemaal geen probleem.

Mooi. We hebben al jullie harde bewijzen nodig.

Ja, ik heb het bij me. Ik moet het alleen nog even doornemen.

Oké. Nou, hou je taai.

- Oké, ja, doe ik. - En ik spreek je snel, Sylvia.

[diepe zucht]

[onheilspellende muziek]

[ze grinnikt]

[inspanningskreun]

Test.

Martin vertrok naar één van de duurste opleidingen van dit land

en dat werd betaald door een particuliere rekening.

- Hm-m. - Een stichting, dus dat was een gift.

Ik begrijp dit, dit heb ik allemaal al verteld.

- Nee, dat werd geregeld. - Precies. Door wie?

Door mensen.

De overheid.

Ik dacht omdat ie zo slim was.

De overheid zorgt niet voor slimme mensen.

Ook niet voor domme mensen.

Dat kind is misschien wel de grootste vergissing uit m'n leven.

- Zo. - Ja.

Dan ga je naar de hel, hè, als je dat zegt.

Nou, heb ik tenminste geen koude voeten meer.

[ademt diep in en uit]

Nogmaals met Van Deurne van de FIOD.

Ik heb jullie gemaild over een 15 jaar oude rekening.

Ja, maar ik heb nog niks ontvangen, geen naam, adres, niks niet.

Fijn, dank je wel.

Ja, stichting, klopt.

Weet u dat zeker?

En waar kan ik die administratie zelf inzien?

Goed, mensen. Ehm, mijn excuses.

Ik was even bezig met persoonlijke zaken.

Zoals overreden worden door een auto.

Eh, maar ik begrijp dat jullie allemaal heel erg nieuwsgierig zijn

naar wat ik te vertellen heb.

[zucht] En er is van alles geprobeerd om mij de mond te snoeren.

Ze hebben geprobeerd me om te kopen.

Om op me in te praten. Ze hebben geprobeerd me te doden.

Maar de waarheid is de waarheid.

En die komt nu aan het licht.

Mijn naam is Nina Jacobs.

Dit zijn de Martin Heezink Files.

Aflevering 1.

West-Afrikaanse Staatsolie.

[zucht]

[geroezemoes op de achtergrond]

[het wordt steeds stiller]

[deur valt dicht]

- Hé. - Ik eh, ging er net vandoor eh...

Kan ik jou even wat vragen?

[geschreeuw] Hé, stoppen.

Blijf staan, blijf staan. [opgewonden rumoer]

Handen omhoog!

[hij hijgt] [pijnkreten op achtergrond]

[deur valt in het slot]

[spannende muziek]

- Hallo. - Ja.

- Ik heb ze. - Mooi.

- En nu? - Wachten. Tot we de go krijgen.

Oké. Het is jullie geld.

[ze lachen]

[telefoon trilt]

[telefoon gaat over]

Sylvia privé, beter te bereiken op m'n werktelefoon.

Ja, hé, Syl. Eh, bel me terug. Ik moet je spreken, het is dringend.

En zorg ervoor dat je alleen bent.

Dat Koppers je niet kan horen. Ik kom eraan.

Juul, ik moest naar het gymnasium, hè.

- Hm-m. - In Harderveld.

Dat is echt drie dorpen verderop, hè.

Dus op een dag was het denk ik, nou, wat was het eh

20 graden aan het vriezen

dus ik vroeg aan m'n vader hier:

Pap, wil je me brengen? Wat denk je dat ie zei?

Nou, wat zit je nou te jokken? Ik bracht je gewoon.

Da's niet waar! Dat is absoluut niet waar.

Maar was dat dan, was dat dan voor of na de Hel van 63, Sylvia?

[schiet in de lach] Ik was blij dat ik van haar af was.

Ja, jij toch ook, hè? Jij was toch ook blij dat je bij me kon opdonderen?

Toch?

Hou eens op, pap, da's helemaal niet waar.

Geeft niks, hoor.

Eh... Jij zat vol grote plannen.

Je had het hoog in je bol. Nou, prima.

In die zin

was ik best blij, meneer Koppers, dat u haar van me overnam.

Ik riep al de hele tijd: Ik weet niet wat ik met haar moet aanvangen.

Neem het van me over. Hè?

- Nou. - En in jouw handen

- was ze zo mak als een lammetje. - Hou op, Frans, dat is gelul.

Nou, sorry hoor. Grapje. Dat je daar boos om wordt. Bonenstaak.

- Geef mij nog zo'n bolletje. - Ik ga naar bed.

Mam.

- Kom maar zitten. - Gaat goed.

Nou, avond voorbij. Gezellig.

[kreunt van de pijn]

[voetstappen op de trap]

- Hé. - Hai.

Nou, dat eh, was weer een mooie Frans van Maele-show, hè, net?

Ik kan je ook laten, hè. Ik kwam alleen even kijken of je oké was.

We gaan Duitsland inschakelen.

Ze gaan misschien de hele zaak overnemen.

Het gaat voor jou ook gevolgen hebben.

Ja, dat kan je wel zeggen.

Misschien zelfs wel vervolging.

Moeten we daar anders later iets uitgebreider over praten?

[onheilspellende muziek]

[onheilspellende muziek zwelt aan]

[ze ademt zwaar]

[blaffende honden]

[gerinkel van flessen]

Ik heb jou even nodig.

Ze blaffen nooit zomaar.

- Ik ga er gewoon op af. - Niemand gaat er op af. Kom mee.

Ja.

- Meneer Koppers. - Wat, Frans? Die man wordt betaald.

- Ik heb ook geld. Ik kan gewoon... - Pap, wat ga je doen?

[alarmpiepje]

[telefoon trilt]

[Marcus] Dag Sylvia, zeg tegen Ed dat het me spijt.

We kunnen Heezink niet meer redden.

Maar als je die schijf aan ons geeft, hoef jij je nergens meer zorgen om te maken.

Ook niet over je gezin.

Mam? Wat heeft ze?

[ze kreunt]

Doe het licht uit, Julius.

[onheilspellende muziek]

[handschoenenkastje gaat open en dicht]

[honden blaffen op achtergrond]

[onheilspellende muziek zwelt aan]

[glasgerinkel]

[deur valt dicht]

Blijf hier.

[gerinkel]

[geweerschoten]

[ze ademen zwaar]

[licht klikt aan]

[naderende voetstappen]

[voetstappen op de trap]

[ze snikt]

[zucht]

We kunnen niet meer bij 'm.

Dus hij leeft nog?

En nu?

[snuift lucht in]

[gebrom van een vlieg]

Huh.

Er was een inbreker, gewapend, ik heb 'm neergeschoten.

Zodra jullie weg zijn, bel ik de politie.

Hoe is het met Sylvia?

- Hé. - Hé.

- Waar is Juul? - Beneden.

- Waar is Ed? - Ook ergens.

- O. - Ik wil je graag iets laten zien.

- Ja. - Dit oude ding.

Dat is geen oud ding. Ja, in leeftijd. Maar het is weinig gedragen.

Als je 'm past, dan mag je 'm hebben. En als ik 'm pas...

[deur valt in het slot]

Goed.

Dus. Iedereen vraagt zich eigenlijk af

hoe kan Martin Heezink op z'n 25e al miljonair zijn?

Maar zoals je kan zien, is hij op z'n 18e geholpen aan een goeie baan

en daarvoor ook al aan een hele goede opleiding

en alles werd betaald, via een stichting.

Feitelijk is hij vanaf zijn 14e voortdurend onderhouden.

- Door wie? - Ja, dat is dus het probleem.

Da's allemaal anoniem. Dat kon toen nog. Maar...

Op z'n school wordt één keer gewag gemaakt van...

"Betaald door z'n vader."

Dames, ik moet de oplader van Juul hebben.

Dat joch, ik weet niet van wie hij het heeft

maar maakt zich de pis totaal niet lauw.

Alsof er niks gebeurd is.

Nou, bingo.

Juul, wanneer luister je nou eens naar je vader?

Hij lag gewoon in je bed.

"Dank je wel, papa."

Ondertiteld door: Jan Willem van Noort