Original subtitles

[stem] Kan iemand mij vertellen what the hell er aan de hand is bij het OM?

Ik wil dat jij uitzoekt wie er met die podcast heeft gepraat.

Wie heeft Sylvia van Maele de mond gesnoerd?

- Die kist was gelinkt aan Heezink. - Marcus.

Marcus heeft die lading gewoon laten gaan.

Fijn dat jij er nu zit, want Sylvia was toch altijd zo...

Ik probeer je te helpen.

Nee, je helpt me niet. Je houdt me gevangen.

- Eh... - Ghost.

- Misschien dat dat kan helpen. - Da's weer een hele goeie, Ghost.

Sorry, hoor, maar jij weet echt helemaal niks van mijn werk.

- Juul. - Wilt u zijn kamer eens zien?

We zoeken de naam van dat bedrijf op Guernsey.

- We hebben iemand. - Iemand? Wat?

Iemand die kan getuigen tegen Heezink.

Hij is één van de vele UBO's voor Heezink.

[stem] De reden dat wij als samenleving zo in de problemen zitten,

is dat wij jongemannen leren dat het leven een zero sum game is.

Het Trumpiaanse idee dat iedere deal een winnaar moet hebben.

En per definitie dus ook een verliezer.

[Lars] Zo, die is goed stuk.

Ik plak hem de hele tijd weer, maar hij gaat telkens weer kapot.

- Krijg je geen nieuwe schoenen, dan? - Nee, alleen hele oude.

Nou, doei hè?

- Bent u familie? - Nee. Ik heb z'n moeder gekend.

Tragisch, hè?

Ja.

- Hé, Sylvia. Mag ik je heel even spreken? - Nou, ik ben eigenlijk even bezig, Daniel.

- Het duurt maar heel even. - Ja.

- Daniel, zeg het eens. - Ja, Sylvia, ik vroeg me af

of we binnenkort een soort functioneren zouden kunnen bespreken.

- Met mij? - Ja.

- En waarom niet met Marcus? - Officieel werk ik nog steeds voor jou.

En wat voor soort functioneringsgesprek dan?

Nou, meer een soort wederzijds functioneren.

- Jij wil mijn functioneren bespreken? - Nee, nee, onze werkrelatie.

Onze werkrelatie is dat ik dingen vraag en jij ze doet, Daniel.

Buiten koffie zetten, dan.

Behalve dat ik in het bezit ben van een stukje kennis waar ik iets mee moet.

- Pardon? - Dat jij met de pers gepraat hebt.

Ja, Marcus vroeg of ik daarachter wilde komen, maar ik dacht:

Ik kom eerst even naar jou toe.

Sorry, Daniel, ik moet niet lachen, ik...

- Ga door. Jij wilde mij chanteren? - Nee, nee.

- Nee, ik wil jou helemaal niet chanteren. - O, nee?

Sorry, wat was je dan aan het doen?

Ik wilde gewoon laten weten dat ik het weet.

En dan?

En dan kun je me misschien wat meer betrekken bij dingen.

Ik wil er ook niet mee naar Ed Koppers.

Lieve jongen, laat me jou één ding duidelijk maken:

Ed Koppers en ik zijn dit.

Het lijkt misschien niet zo, maar geloof mij nou maar.

Er moet heel wat geks gebeuren willen hij en ik uit elkaar vallen, ja?

- Oké. - Ben ik duidelijk?

Lekker, dank je wel.

- Hoe laat zou hij komen? - 10.00 uur.

Jullie hadden een afspraak met Rob Visser, toch? Ik denk niet dat hij komt.

Want?

Goed, wie wisten allemaal dat hij zou komen getuigen?

Jij en ik, Kim, Daniel.

- [Sylvia] Marcus. - En Koppers.

[Sylvia] Het is niet Koppers. Ondenkbaar.

Het spijt me, maar ik moet weten van wie die tip over Heezink kwam.

Die was anoniem.

- Ik wil echt heel graag weten wie dat was. - Goeie.

Ja, luister, ik snap heus wel dat jij je bronnen wil beschermen.

- Ja, snap je dat? - Je tipgever komt niet in de problemen.

Het is juist het tegenovergestelde.

Het zou kunnen dat er bij ons een lek is en jouw tipgever weet misschien wie.

Nog meer vragen?

Sorry hoor, Martin. Dit circus is natuurlijk gewoon

omdat jij in de problemen bent gekomen--

Ik begrijp dat je er niet doorheen kan kijken, maar het wordt echt fantastisch.

En komende week komt de hele wereld ingevlogen

om de financiering rond te krijgen. Sterker nog, die is al zo goed als.

Ze staan in de rij.

Ik begrijp dat jij in Nederland de FIOD in je nek hebt zitten.

Je begrijpt het verkeerd. Het is andersom.

Wij zitten hier omdat ik op tijd gewaarschuwd ben door het OM.

Natuurlijk, af en toe is het een beetje sabelkletteren,

doen alsof ze me op de hielen zitten...

maar uiteindelijk weet iedereen hier waarom ze bij mij zitten.

- Ik en het OM zijn dit. - Ja, ja. Dat heb je al eerder gezegd.

Maar er zijn doden gevallen in Nederland en daar gonst jouw naam omheen.

Ik heb je gezegd dat je niet met die gekken in zee moet gaan.

Dat is, zeg maar, een soort van rode lijn voor ons.

Dus ik wens je veel succes verder, maar wij stappen eruit.

Er zijn boeteclausules. Jawel, er zijn boeteclausules.

We willen ons geld terug. Zeg dat maar tegen je vriend bij het OM.

Ja.

Ik word graag teruggereden naar het vliegveld.

[vrouw] Ha, lieffie, kan je heel even wat borrelhapjes

en wijn en zo halen voor vanavond, ergens vandaag?

O, en minipizza's voor Enzo. Ik zie jou vanavond.

En doe jij een beetje gezellig vanavond, met m'n vader? Love you!

Hé, weet jij waar Sylvia is?

- [man] Hé, Marcus. - Ze is naar die getuige, Rob.

Die zou toch hiernaartoe komen?

Het ging een beetje ingewikkeld, die is dood.

Maar dat is heel slecht nieuws.

Wat hebben we zonder de getuigenis van die Rob?

Een witwastraject met paardensperma.

- Dat kunnen we niet bewijzen. - Wel als we de juiste papieren krijgen.

Als. En zo'n rechtshulpverzoek kan zo maanden duren. O, wat een zooi, dit.

Ik zei toch dat dit veel te voorbarig was?

Oké, ik moet echt weg. Ik heb een belangrijke afspraak.

Hé, hij gaat nu weg. Ja, dat zei hij.

Syl, even iets ander: C.V. Edelweiss op Guernsey heeft een adres in Nederland.

Ja, ik denk dat het gewoon een brievenbusadres is.

Maar zal ik anders even...

Check.

[buzzer]

- Dag, mevrouw. - Goedemiddag.

Ik ben op zoek naar Martin Heezink.

- Sorry. - Och, lieverd.

Sorry, ik ben erachter gekomen dat hij een, eh...

een dubbelleven leidt.

Dat hij met allemaal andere meisjes...

- Wil je een glaasje water? - Ja.

Kom maar met mij mee, kind. Kom maar mee.

Maar je hebt geen sleutel meer van dit appartement?

Nooit gehad van dit appartement.

Hij heeft dus gewoon twee huizen, hij heeft me zo bedonderd.

- [lift] 21st floor. - Och, kind.

Wel erg rustig, hier.

Ja, ik dacht: ik ga mooi op stand wonen

tussen gelijkgestemden, dan heb ik een leuke oude dag.

Maar dat valt vies tegen.

Het hele gebouw hier, van onder tot boven, staat helemaal leeg.

Ik begrijp dat die mensen hun geld ergens kwijt moeten,

maar dan kun je er toch wel iemand laten wonen?

En als je dan eindelijk eens wel iemand ziet,

is het een gevluchte Russische puber of er ligt iemand dronken in de hal.

En als je er met een vinger aankomt, heb je meteen een beveiliger in je nek.

Maar ach, kind, sorry.

Je hebt zo'n verdriet en ik loop maar te klagen.

- Geeft niks, hoor. - Nou, kijk.

Hier woont meneer Heezink en daar woon ik.

- U bent buren. - Ja.

Ja, hij is al twee jaar m'n buurman maar ik zie hem zelden, hoor.

Ik wacht hier wel even.

- Martin? Ben je daar? - Ik denk niet dat hij er is, lieverd.

Kunt u mij een belletje geven als u denkt dat hij er is?

- Ja, hoor. - Dank u wel.

Kom, Mops. Kom.

[Lars] Nou, dat is Ellen van Raat, van Trust Visions. Die kennen we.

En wie is die meneer?

Dat is Oscar Vlijmen, ex-Nederlandse Bank.

Vertrokken na een groot corruptieschandaal.

Zit nu in het bestuur van Trust Visions.

Ik zal superkort zijn: het aanbod staat nog steeds.

We kunnen je helpen met al je problemen. We hebben een backoffice,

juridische bijstand.

Dat zijn allemaal wel dingen die je in je eentje niet hebt.

Zeker als het OM jou loopt te bullyen.

Maar, luister, je behoudt je volledige redactionele vrijheid.

Laten we wel wezen, je bent een jonge vrouw van kleur

met een extreem succesvolle financiële podcast.

Waar zouden wij ons mee gaan bemoeien?

Oké, ik ga erover nadenken.

- Jullie zijn overgenomen, toch? - Door de Belgen, een jaar geleden.

Weet jij wie daarachter zitten?

Ik zou het om eerlijk te zijn niet eens precies weten.

Zou je dat voor mij op papier kunnen krijgen?

Tuurlijk. Jij zou ons moeten kopen, in plaats van wij jou.

[telefoon trilt]

Syl, moeten we dit niet aan de rijksrecherche overlaten, eigenlijk?

Nee, we moeten het eerst echt 100 procent zeker weten.

Als iemand van ons corrupt is, dan is dat een nucleaire ramp.

Maar als we hier een onderzoek van maken en we hebben het fout,

dan is het einde carrière.

[Lars zucht]

Shit.

Zo'n jonge officier, hè...

- Hoeveel verdient hij nou per jaar? - 100.000 ongeveer.

- 100.000? - Zoiets.

- En jullie dan? - Nou, in ieder geval geen 100.000, jeez.

Ja, hoi, met mij.

Kun jij voor mij even de WOZ-waarde opzoeken van een huis in Wassenaar?

Ja. Beekseweg 2.

[fluisterend] Hé.

[deur gaat open]

- Kijk aan, kijk aan. Daniel, toch? - Klopt, ja.

- En jij wilde mij spreken? - Klopt, ik eh...

Ik dacht, voordat we beginnen

konden we het misschien even hebben over mijn positie.

En welke positie is dat?

Hé...

We weten waar hij woont, we weten waar hij is.

Syl, wat doen we hier? Wat gaan we zo meteen doen?

Achter hem aan de supermarkt in? Kluisje naast hem in de sportschool?

- Twee gaten in een krant? - Nee.

Ja, nou dan?

[zucht]

- Hallo? - Hé, ja, ik heb me toch bedacht.

- Ik blijf liever anoniem. - Dat is helemaal goed.

- Wil je het dan bij bellen houden? - Ja, voor nu wel, als dat oké is.

Maar er is alleen één naam die niet genoemd mag worden.

- En dat is? - Ed Koppers.

Ed Koppers?

- Je bent niet blij met Sylvia? - Jawel, jawel.

Heel blij, maar ja, ik ben gevraagd om een van mijn collega's te verraden.

Zoals je je misschien kan voorstellen, word je daar niet populair van.

- Kan ik me iets bij voorstellen, ja. - Ja.

Ik weet natuurlijk niet hoelang zij hier nog blijft zitten...

Sylvia die blijft hier sowieso heel lang. Die raken we nooit meer kwijt.

- Ik moet naar kantoor, ik heb een afspraak. - Ja.

Ja, wat 'ja'?

Maar wat wil je dan? Parketofficier, of zo?

Ja, of eh... of hulpofficier.

Weet je...

Vertel mij wat je te vertellen hebt, en dan kijken we daarna verder.

Wat ook kan...

is dat Koppers door Marcus is ingelicht dat Rob vandaag zou gaan getuigen.

- Ja, dus? - Dus misschien is het toch Koppers.

- Meen je dat nou echt? - Waarom niet?

Ik heb al gezegd dat het onmogelijk is dat het Koppers is.

Lars, er is bij mij ingebroken. Bij mij en bij Julius, die doodsbang is.

Denk even na, zeg.

- Tja... - Wat nou, 'tja'?

O, daar is hij.

Laat me eruit. Ik wil eruit. Ik wil hier niks mee te maken hebben.

Ga samen in therapie, of zo.

[klop op raam]

Sylvia.

Hé. Had jij met Marcus afgesproken?

- Ja. - Wil je anders even binnen wachten?

Sorry, hoor. Het is hier een beetje een rommel.

Nou, geeft niks hoor.

Zo leuk, dit. Marcus heeft het echt heel vaak over je.

- Wat te drinken? - Ja.

- Ik heb thee, ik heb koffie, ik heb wijn... - Kopje thee is prima.

Ja?

Ik heb Marcus net nog geappt, maar soms staat er zo'n file bij de naschoolse...

O, ja.

- Had jij suiker in je thee? - Nee. Nee, dank je wel.

Marcus appt net dat het nog ongeveer 15 minuten duurt,

maar ik moet de baby te eten geven.

- O, joh, dan ga ik gewoon naar huis. - Nee, dat bedoel ik niet.

Het is meer, ze heeft nogal een nauwkeurige klok.

Net haar vader. [ze grinnikt]

Normaal zou ik zeggen 'ik wacht even', maar als je het niet erg vindt...

O, nee, ga. Ga.

Nou, ga lekker zitten. Er staat thee en hij is er met een kwartier.

- U weet dat ze binnenkort gaan verhuizen? - Nee, dat weet ik niet.

Ja, z'n opa en oma nemen hem mee terug naar Roemenië.

Fijn toch, voor die jongen?

Ja, zeker.

Ja.

Lieverd, we gaan het liedje niet nog een keer luisteren.

Dat heeft papa al veel te vaak geluisterd.

Andere keer weer, dat liedje. We gaan nu--

[plotseling remgeluid]

[verschrikt geluid]

[Enzo] Wat deed jij?

[claxon]

Come on.

Ik ga even mama een berichtje sturen.

Lieffie, die wijn en borrelhappen, doe maar even laten bezorgen, ja?

Want anders ben ik morgen nog niet thuis en dit is echt...

Ik kom dan gewoon nu naar huis.

Ik ben er dan over twee minuten, dus verstop je minnaar.

[Marcus] Liefje, ben je bij de baby?

[zachtjes] O, nee.

- [Enzo] Hallo. - Hallo.

- Wat doe je? - Ik ben aan het opruimen.

Enzo, ga jij even zeggen tegen mama dat we er zijn, boven?

Enzo?

- O, hoi. - Marcus.

Hadden wij... Mis ik iets?

Ik heb een zaak die ik even met jou wil bespreken.

Oké, kan dat niet morgen?

Nou, ik zit er eigenlijk nogal mee.

En ik dacht: we zouden toch meer samenwerken?

Enzo, ik had toch gezegd dat jij daar niet moest komen?

Kom, ga maar even op de tablet.

[hij draait de deur op slot]

Sorry, hoor.

Maar geen enge filmpjes kijken!

- Ja, laat maar zien. - Ja.

Ja.

Ik snap dat het lastig is om een taxi te regelen.

Maar ik wacht al de hele dag.

[zachtjes] Belachelijk...

[deur gaat open]

- Nou, dat lijkt mij prima, ja toch? - Ja, hè? Oké.

Hé, lief, je bent er. Ik was je nog aan het appen, maar je reageerde niet.

Ja, sorry.

Heb jij Sylvia al wat anders aangeboden? Een glaasje wijn?

Sylvia stond volgens mij op het punt om te gaan.

Nou, ik lust eigenlijk wel één glaasje wijn, hoor. Ja, hoor.

- Leuk. - Ja.

- Wat ben jij nou aan het doen? - Niks. Ik deed niks, pap.

- Zat jij nou door mijn spullen te gaan? - Nee, nee, ik was gewoon op zoek naar--

Weet jij wel wat daartussen zit? Wat er gebeurt als ik dat kwijtraak?

- Nee. Ik bedoel, ja. - Hè?

Nee, sorry, ik was gewoon op zoek naar 10 euro.

Jij was op zoek naar 10 euro en dat ga je dan uit mijn tas jatten?

Ja, sorry, ik durfde het niet te vragen.

Wat sta je nou te bibberen, man? Kom nou eens hier, grote gek.

Kom eens hier, gek.

Zo erg is het nou ook niet.

Wil je beloven dat je voortaan gewoon om geld vraagt als je het nodig hebt?

Hé, hm?

[hij maakt gromgeluidjes]

Dank je wel. Ik heb wijn!

Je moet echt nu komen. Please!

- Ik leg het je allemaal uit, oké? - Nee, Sylvia. Je zoekt het maar uit.

Het is Marcus. Ik heb bewijs.

Ik heb bewijs, Lars. 4 transacties in 2021 alleen al.

Bij elkaar 80k uit Malta. Lars, hij is het.

[klopt op deur] Sylvia?

Ja? Ja, ik kom.

Ik doe eén wijntje hoor, en dan ben ik zo weg.

- Wat ben jij precies aan het doen? - Hoe bedoel je? Niks.

- Nou moet ik even één ding weten, hoor. - Ga je gang.

- Die borrel van jullie, op vrijdagmiddag... - Welke borrel?

Die vrijmibo.

Ik wil daar graag een keer mee naartoe,

maar Marcus zegt dan dat het alleen voor collega's is.

O, natuurlijk. O, sorry. O, nee. Nee, daar wil je echt niet bij zijn, hoor.

Dat is echt een heel verdrietige kantoorborrel.

- Ik heb Sylvia betaald om dat te zeggen. - Ja, precies.

Ja, jullie dekken elkaar heel goed in allemaal hier, hè?

[ze lachen alle drie]

[deurbel gaat]

- [Enzo] Opa! - Ja, Sylvia, zal ik je er even uit laten?

Ja. [Oscar] Wat ben je groot geworden!

- Nou ja, wacht even, Sylvia van Maele! - Hè?

Enzo, ga maar even met je blokken spelen, ja?

- Hé! - Hé, nou zeg.

De laatste keer dat ik jou zag was je met Ed Koppers op vakantie in Schotland.

- O, ja! Ja, ja, ja. - Vreselijk gelachen.

Wat leuk, wat leuk. Maar jij bent niet meer met Ed, toch? Heb ik begrepen?

- Nee. Nee. - Ah, groot gelijk. Het is zo'n ijdeltuit.

Ik hou van die man, hoor, maar als je daarmee zou moeten leven...

[ze lachen samen] Maar...

jij werkt natuurlijk met Bolle hier?

- En jullie zijn... - Dat is mijn schoonvader. Ja.

- Ben jij zijn baas? - Nou, nee. We delen een afdeling.

Dat is een ontzettende firecracker, hoor. Dat wil je niet weten.

Maar je gaat toch niet weg?

Kom op, zeg. Ik wil heel veel van je weten, alsjeblieft.

- Nou, Oscar, wij zouden eigenlijk praten... - Hou toch op. Dat geld komt straks wel.

Je gaat je eigen baas toch niet wegsturen?

- Sowieso is dat les één van carrière maken. - Ik ben niet z'n baas.

Nee, dat weet ik toch, maar ik mag die jongen graag op de kast jagen.

Nou...

Hoe hebben jullie elkaar eigenlijk leren kennen?

- Wie, Livia en ik? - Ja.

Wij zijn jaargenoten. Corps.

Hoe denk je anders dat zo'n jongen aan dit meisje is gekomen?

Marcus is een soort golddigger. [hij lacht]

Ja, toch? Ja, toch? [hij lacht uitbundig]

Enzo, zeg je even dag tegen opa? Wij gaan slapen.

Moet hij al naar bed?

Doe niet zo gemeen tegen hem, papa. Hij werkt zich bijna dood.

Dan doet hij iets niet goed. Ja, oké, luister. Ik heb vanmiddag...

...te koppelen aan een advocatenkantoor, dan doet hij zo...

ongemakkelijk, zo op z'n ongemak.

[fluisterend] Oké...

[fluisterend] Goed...

[geroezemoes van gesprek]

- ...maar ik weet niet meer waarvandaan. - Een rioja'tje, ja ja.

- Hij ligt erin. - O, wat goed.

Die ken ik. Die komt nog uit mijn kerstpakket.

- Echt? Wat geinig. - Ja, ja, ja.

[spannende muziek overstijgt gesprek]

Marcus?

Ik snap dat jullie er anders naar kijken, maar...

Ik krijg een belletje van m'n boekhouder,

en hij zegt 'meneer van Vlijmen, zus en zo,

wilt u uw spaargeld op een bankrekening daar en daar zetten?'

In plaats van 50.000 euro aan de fiscus, betaalt hij 0 euro.

Wat doe ik dan? Dan ben ik heel netjes, dan vraag ik nog: is dat wel legaal?

Dan zegt m'n boekhouder: is volkomen legaal.

En nu is het van: u hebt de belasting ontweken, u bent een misdadiger, een dief.

Wat een dief doet is stelen, en stelen is illegaal. Wat ik doe is niet illegaal.

- Het is wel amoreel. - Amoreel?

[lachend] Maar je wil wel geld van me lenen?

Amoreel, wat is dat? Je woont in een kast van een huis.

'Kan ik nog even wat geld lenen?' [hij lacht]

Wat is dat nou voor stom woord, amoreel?

Wat ben je nou voor jurist? Zit hij bij jullie ook zo te miepen?

Nou, hij is eigenlijk een van de beste die we hebben.

En sowieso de jongste officier bij het FP sinds--

- Ooit. Toch, liefste? - Nou, dat weet ik niet precies, maar...

En iemand die ze de hele tijd proberen weg te kopen, maar die dat niet doet.

- Vind ik heel knap, op die leeftijd. - Ja, slimme kerel. Ongetwijfeld waar.

Moet ook wel, als je met deze hier bent getrouwd.

[ze lachen]

[telefoon piept]

Arm en rijk vermengen zich, planten zich voort...

Dat is een van de verworvenheden van onze tijd. Mooi, toch?

- Ik ga er maar weer eens vandoor. - Ah, nee!

Ja.

- Zal ik je er even uit laten? - Ja.

- Sorry, hoor. Ik ben echt zo weg. - Thanks.

Wat is dat met die vrijmibo?

O, dat is... Ja, een beetje gênant.

M'n vader heeft er een beetje een zooitje van gemaakt, financieel.

Elke vrijdag ga ik bij hem langs en breng ik hem wat boodschappen, wat cash.

Dat mag eigenlijk niet, hij heeft een uitkering.

Dat ga jij niet verklappen, toch?

Nadat mijn moeder was overleden, heeft m'n pa zichzelf in de problemen gewerkt.

Hij had geld geleend via flitskredieten.

- Ken je dat? - Hm-hm.

Je stuurt een mailtje, hoeft geen BKR-check te doen,

en dan heb je morgen 100 euro op je rekening.

Maar goed, dan moet je de volgende maand wel 126 euro terugbetalen.

Toen ik erachter kwam hoe erg het was, zat hij al voor 80k in het schip.

En toen ik verhaal wilde gaan halen bij die leenbank,

bleek die met een EU-vergunning en al op Malta te zitten.

- Heb je dat geld nog teruggekregen? - Nee, ja, dat heb ik teruggekregen.

Nee, dat speelde zich af toen ik stage liep bij Ed Koppers.

Die heeft die gasten toen helemaal gesloopt. In totaal 80k, ja.

- Anyway... - Ja.

- Ik zie je morgen. - Ja.

[telefoon trilt]

- Met Kim. - Ja, hallo, met Jet.

- Jet, zeg het eens. - Ik geloof dat ik iets hoor.

- Weet je het zeker? - Bij de buren, ja.

- Daar vroeg je toch naar? - Oké, blijf daar, ik kom er nu aan.

[buzzer]

[buzzer gaat herhaaldelijk]

- [vrouw via intercom] Hello? - Package for Ivanovski.

[piepje, deur gaat open]

Jet? Jet?

[liftbel]

[lift] 21st floor.

[kreet]

- Kind, ik schrik me dood. - Waar was u?

Ja, sorry, maar ze begon te piepen en dan moet ze plassen.

- U zei dat u Martin hoorde. - Ja.

Ja, ik dacht iets gehoord te hebben, ja. Maar ik kan me natuurlijk vergist hebben--

Hé, stop.

Bel de politie.

Politie! Staan blijven!

Ik heb me vergist. Het is niet Marcus.

[lachje]

Toen ik net was begonnen,

had ik van mijn toenmalige teamleider een nogal aparte opdracht gekregen.

Ik moest samen met een paar anderen

éénoudergezinnen controleren op pgb-fraude.

Maar ik dacht...

als ze niks fout hebben gedaan, dan hebben ze ook niks te vrezen, hè?

Ik bedoel, alleen als je fraudeert, dan heb je een probleem.

Ja, dat dacht ik toen.

En ik wilde ook gewoon de beste zijn, ik wilde m'n werk goed doen.

- Promotie maken, focus... - Hm-hm.

Begin van het jaar 2017 heb ik...

een Roemeense moeder haar persoonsgebonden budget afgepakt.

Ze had boodschappen gekregen van de buurvrouw en dat had ze niet opgegeven.

En dat is fraude.

Dus...

ze raakte haar baan kwijt, ze raakte haar huis kwijt.

En een halfjaar daarna heeft ze er een einde aan gemaakt.

Ja.

Haar zoontje bleef alleen achter. Radu.

Hij was toen twee.

En vanaf toen dacht ik:

Ik moet nooit meer zomaar doen wat iemand mij vraagt.

Ik moet niet in zo'n tunnel raken.

Als het Marcus niet is...

- Hallo? - In de keuken.

Hé.

Als je mij een berichtje stuurt, dan zorg ik dat er wat lekkers te eten is.

- Waar kom jij nou zo laat vandaan? - Van niks. Waar is Julius?

- Die is thuis, bij mij. - O.

Ik wilde even met jou praten over Julius...

want ik maak me zorgen.

Hoezo?

Ik heb hem vandaag betrapt terwijl hij door m'n tas zocht.

- Door je tas? - Ja.

- Wat deed hij daar dan? - Ja, ik weet het niet.

Maar hij zat door m'n spullen te neuzen, als een bedrijfsspion.

- Wat had hij daar te zoeken? - Ja, eh...

Dus ik dacht: misschien is hij aan de drugs.

- Julius? Ach, welnee. Nee. - Dat weet je niet.

Ik denk dat hij gewoon meer zakgeld moet.

- Wil je wijn? - Nee. Nee, thanks.

- Ik heb er al een paar op, dus... - Waar kom je vandaan dan?

- Marcus. - O. Hoe dat zo?

- Zijn jullie helemaal vrienden nu? - Ja, sort of.

- Z'n schoonvader was er ook. - Die Oscar?

Da's een mooie vent. Wel heel ijdel.

Die hebben we nog eens ontmoet in Schotland.

Die ken ik al heel lang, heb ik nog mee gestudeerd.

- Is dat zo? - Hm-hm.

Ja, hoe denk jij dat Marcus aan die baan is gekomen?

Nee, die ken ik al 40 jaar.

Ondertiteld door: Robin Sonders