Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
IN
HET TWEEDE BEDRIJF
Je plannetje is raar.
Mijn plannetje? Hoe vaak heb ik jou niet geholpen?
Inderdaad, je bent behulpzaam. Dat is buiten kijf.
Aarzel dan niet.
In principe doe ik het.
Ik wil alleen iets meer weten voor ik de sprong waag.
Wat is het addertje?
Waarom zou die er zijn?
Ik ben niet gek, die is er. -Echt niet, ik zweer het.
Welles. -Nietes.
Is ze lelijk of zo?
Heb je niet gehoord wat ik zei?
Ze is heel mooi.
Ze is knap. Ze heeft een prachtig lichaam.
Waarom ben je zo achterdochtig? -Omdat er iets niet klopt.
Een knap meisje zit achter je aan. Oké, dat kan.
Maar in plaats dat jij haar neemt,
wil je dat ik dat doe?
Dat is toch heel duidelijk. -Het is verwarrend.
Ik word doodmoe van je. -Er is iets met dit alles.
Vertel me de waarheid. Zeg op. Wat is er?
Er is geen addertje.
Er is niets verdachts.
Je bent paranoïde. -Helemaal niet.
Ik ken jou. Er moet iets aan de hand zijn.
Laat me niet in spanning. Is ze trans of zo?
Wat een onzin.
Hoe kom je daarbij? Dat zou ik toch zeggen.
En het maakt niks uit. -Jawel, dat verandert alles.
Je weet dat we op dat gebied anders zijn.
Jij eet van twee walletjes. Ik ben tolerant, oké...
Maar als ze een trans is, kan ik haar niet aankijken.
Daar walg ik van.
Zeg dat niet, dwaas.
Ik zeg het alleen maar.
Dat mag je niet zeggen. -Waarom niet?
Omdat we niet alleen zijn. We worden gefilmd.
Ja, shit, sorry.
Sorry, dat heb ik niet gezegd.
Het spijt me.
Ik bedoelde te zeggen...
Ik zal het herformuleren. -Ja, herformuleer het.
Dus als de vrouw aan wie je me wilt voorstellen, een man zou zijn...
Dat klopt niet. Het is: een man is.
Ik ben niet zo goed opgeleid als jij. -Ga door.
Dus? -Als deze vrouw een man is...
zou ik de daad...
Hoe zeg je dat? ...met haar of hem niet kunnen doen,
simpelweg omdat mijn seksuele geaardheid me dat helaas niet toestaat.
Ondanks mijn respect voor die mensen.
Dat ze anders zijn maakt mij niet uit.
Heel omslachtig, maar dat is niet erg.
Ik heb "walging" eruit gehaald. -Dat hebben we gehoord.
Dat meende ik echt niet. -Laat maar, zo wordt het slechts erger.
Ik beloof dat ik niet van ze walg.
Het is gewoon dat in mijn wereld...
Ik weet dat we niet allemaal in dezelfde wereld leven, maar in mijn wereld...
kan een vrouw geen... Hoe zeg ik dat?
Uitwendig geslachtsorgaan hebben. Echt niet.
Stop, alsjeblieft. -Dat kan ik me niet voorstellen.
Dat is sciencefiction.
Als ik me een vrouw met mannelijke geslachtsdelen voorstel,
blokkeren mijn hersens.
Hou op. Jouw hersens boeien niemand.
Ik zeg het maar. -Ga verder. Je maakt me bang.
We dwalen af. Ga door.
Ik leg het alleen maar uit.
Sorry.
Dus...
Florence is geen transvrouw.
Ze is als vrouw geboren.
En ze is heel mooi.
Oké, ik geloof je. -Goed.
Mag ik je in dat geval een simpele vraag stellen?
Wat wil je weten?
Als je vriendin zo knap is,
waarom laat je mij haar dan neuken?
Je luistert niet naar wat ik zeg.
Ik kan het niet. -Hoezo niet?
Ik kan die griet niet naaien.
Ik kan het niet. Moet ik het in het Italiaans zeggen?
Ik kan het gewoon niet. -Dus ik moet geloven dat jij,
de grote verleider, de drilboor die hele jaar meisjes naait,
een mooie vrouw niet kan bevredigen.
Nee, dat kan ik niet. Het is fysiek. -Dus ik had gelijk, ze is lelijk.
Nee, verdorie. -Dat zeg je in feite.
Zit ze in een rolstoel? Is ze gehandicapt?
Hou op met die beschamende woorden.
Klote... -Wat?
Wil je dat we gecanceld worden?
Denk na voor je iets zegt.
Zo komen we in de problemen.
Gedraag je en let op je woorden.
Houd je aan je tekst.
Ik bekritiseer geen gehandicapten.
Ik gebruikte alleen het woord. Dat mag toch?
Ga met je pik spelen. -Juist niet.
Mijn pik is al stijf.
Over zulke gevoelige kwesties kan je geen grapjes maken.
Vergeet het maar, oké?
Dat is cafépraat, maar niet voor hier.
Ik wil mijn rol houden. Het gaat niet alleen om jou.
Hoor je wat je zegt? "Ik wil mijn rol houden."
Ben je bang dat je je baan verliest omdat ik "gehandicapt" zei?
Kan me niet schelen. -Dat is niet normaal.
Bepaalde dingen kan je niet zeggen. Ik maak de regels niet.
Oké... -Wil je de wereld verbeteren?
Hou je dan aan je tekst.
Ga door.
Mel Gibson werd door de media gelyncht alleen omdat hij Joden zei.
Doe je het expres? -Dit is interessant, Joden.
Heel interessant, maar we moeten een scène doen.
We hebben daar geen tijd voor. Niet nu, Willy.
Kom, we gaan door.
Ik stop met praten, omdat het je stoort.
Ik slik het in, maar goed, laten we doorgaan.
Wat was de tekst ook alweer?
We hadden het over dat ik niet met Florence naar bed kan.
Ja, je zei dat het fysiek was.
Ik voel me niet tot haar aangetrokken, begrijp je?
Al is ze prachtig, het lukt niet.
Het is dus niet fysiek, maar chemisch.
Zo je wilt, het is chemisch.
Ik hou niet van haar geur, haar handen,
zelfs niet van haar stem. Eigenlijk van niets. Het klikt niet.
Zeg dat dan meteen. Dat kan ik begrijpen.
Ze is mooi, maar je voelt je niet tot haar aangetrokken.
Precies. Moest dat zolang duren?
Maar waarom al dit gedoe?
Waarom poeier haar niet gewoon af?
Waarom betrek je mij erbij?
Omdat ze blijft aandringen.
Ik wijs haar al twee maanden af.
Ze laat me niet met rust, het is de hel.
Dus ze is gek? -Helemaal niet.
Ik denk dat ze verliefd op me is.
Ze belt me en sms't me non-stop.
Breng haar op andere gedachten.
Als ze verliefd is, kan ik haar niet voor me winnen.
Kom op, Willy. Je versiert haar zo, zoals alleen jij kan.
In tien minuten. Kinderspel.
Ze vindt je ongetwijfeld leuk vanwege je geld.
Vanwege wat? -Hoe kan een man als ik jou aftroeven?
Ik woon bij mijn moeder, ik kan niet...
Dat is onbelangrijk. Heb je een minderwaardigheidscomplex?
Je bent een jonge god en briljant. Welke vrouw kan jou weerstaan?
Ik waardeer het dat je dat zegt.
Nou, het is waar. -Dat is lief.
Je bent een geweldige kerel, Willy. Jij bent ook sexy.
Kijk, we zijn geen...
We zijn geen...
vriendje-vriendinnetje.
Ik ben een traditioneel type, je kent me.
Je bent vooral een eikel.
Vind je het grappig als ik flikker zeg? Lachen, hoor.
Wanneer je dat zegt... -Het is echt gênant.
Laat maar. Laten we doorgaan.
Ik ga akkoord. -Goed.
Wat is het ideale scenario? Even samenvatten.
Kom op, maar. -Ik verleid de vette Florence...
Heel goed. -Ik overtuig haar.
Ze valt in mijn armen, het hele gedoe.
Haar hart smelt. Ze vindt me leuk.
Ze breekt met jou, zoals voorzien. -Precies.
Meer vraag ik niet: dat ze met rust laat.
En wat krijg ik ervoor terug?
Maak je een grapje? -Wat levert het mij op?
Niets, lul. Een vriend helpen. Dat is je beloning.
Dat is al veel. Wat wilde je...?
Wacht even. -Ik dacht...
Shit, het is zij.
Ze belt elke 30 minuten.
Laat me haar foto zien.
Ik heb uit woede een foto van een hond geplaatst.
Ja, Florence.
Alles goed? -Ja, prima.
Even checken of je onderweg bent. -Dat ben ik.
Ik ben er bijna.
Ik ben niet ver. Wil je mij nog zien?
Ja, graag...
Ik wil jou graag zien.
Ik hoop jij ook. -Ja, Florence.
Dat is fijn.
En ik wilde je vertellen...
Niet flippen, maar ik ben met mijn vader. Hij zet me alleen af.
Ik wilde je even voorstellen.
Slechts vijf minuten. -Oké, goed.
Vind je het niet erg?
Super, tot zo. -Tot zo.
Kusjes, doei.
Het is goed.
Hij wil je graag ontmoeten.
Ik hoop echt dat je hem leuk vindt, papa.
Omdat ik denk dat hij de ware is.
Luister, lieverd...
Weet je?
Ik kan niet meer. Ik stop ermee.
Wat doe je nou?
Ik heb geen zin meer. Ik stop ermee.
Het is gedaan. Ik heb geen zin meer.
Wat is er aan de hand?
Het ging heel goed.
Ik kan niet meer doen alsof.
Ik ben het beu, ik heb de kracht niet.
Ik zit er doorheen, ik geloof er niet meer in.
Ik ben niemand verantwoording schuldig. Ik ga weg.
Je kan een film niet zomaar verlaten.
Jawel en dat ga ik doen ook.
Natuurlijk kan ik dat. Het staat me vrij.
Hij is nog niet klaar. -O, nee?
Weet je? Probeer het niet te begrijpen.
Laat mij gewoon met rust.
Wat is er? Waarom praat je zo tegen mij?
Ik heb genoeg van die stomme films.
Ik word er gek van. We leven niet meer in de jaren 80.
Het is zinloos.
Deze dwaze liefdesverhalen laten iedereen koud. Het is voorbij.
Op een gegeven moment moet je stoppen.
Er heerst overal chaos. Is het je niet opgevallen?
Daarom hoef je nog niet tegen me te schreeuwen. Die chaos is niet mijn schuld.
We kunnen gewoon acteren. Ik zie het verband niet.
Zie je het verband niet?
Zelfs als het water op is en er wordt gemoord voor een stuk brood,
blijf jij acteren voor het publiek alsof er niets aan de hand is?
Alsof alles goed en aardig is?
Ja, waarom niet?
Is dat je antwoord? "Ja, waarom niet?"
Weet je niets beters?
Nou, ik weet het niet.
Toen de Titanic zonk, bleven de muzikanten spelen.
Dit is toch hetzelfde?
Dat was in een James Cameron-film, niet in het echt.
Jawel, het was echt. -Nee, het was niet echt.
Het is een mythe. -Niet waar.
Ze laten het zo lijken. -Ga het kijken.
Ze laten ons geloven dat kunstenaars moedig zijn.
Het is onzin. -Onzin.
Kom op, zeg.
Die muzikanten bleven spelen tot ze op het vlot doodvroren.
En het was prachtig. -Prachtig...
Ik volg hun voorbeeld. Zolang ik kan acteren, doe ik dat.
Je krijgt mij niet klein.
Ik ga door en vermaak me ook nog.
Eén detail: we zijn niet op de Titanic.
Dit gaat niet over 2.000 man op een zinkend schip.
Dit is de hel op aarde.
De chaos is mondiaal. De schipbreuk is mondiaal.
We zinken allemaal. Maar jij vindt dat prima, hè?
Het maakt jou niet uit.
Het einde der mensheid is nabij en jij wilt mijn dochter in een film spelen?
Je bent een idioot.
Ja, ik ben een idioot.
Nou en? Films hadden nooit enig nut.
Dacht je levens te redden met die B-films?
Het doet er niet toe.
Daarom zijn de films gaaf. Het is zinloos.
Nou, goed. Beter nog.
Je hebt geluk dat je plezier hebt.
Maar zou je het gratis doen?
Daar ga ik niet op in.
Geef antwoord, het is belangrijk. Zou je ook stomme tekst debiteren...
en je uitkleden in films als je geen jurken en sieraden wilde?
Weet je wat? Hou je mond?
Ik zal m'n mond houden.
Ik ga daar niet in mee.
Hou je negatieve energie voor jezelf.
Wat een onzin. Je ziet ze vliegen.
Hou op, ik zal doen alsof ik het niet gehoord heb...
anders word ik gek.
Oké, het is al goed.
We moeten verder. Ik ga door.
Ik ben een pro. Ik herneem 't vanaf hier. -Ga je gang, ik luister.
Ik luister. -Oké...
Papa,
ik hoop echt dat je hem leuk vindt, want ik denk dat hij de ware is.
Is dat het beste wat je hebt? Geef je alles?
Verdorie, klootzak.
Later zal het beter gaan. Je weet hoe het werkt.
Ze corrigeren het in de postproductie, de montage, met muziek.
Alsof jij altijd perfect bent.
Je doet nooit één take door je tics.
Wat? Mijn tics? -Ja, je tics.
Ik weet wanneer ik tics heb, maar nu niet.
Dus hou erover op.
Maakt mij niks uit.
Het is heel gemeen en zwak om dat te zeggen.
Het is goedkoop.
Stakker, je mag niet over zijn tics praten.
Wees een man. Doe je werk.
Geef antwoord. -Zal ik doen. Geen probleem.
Ga door. -Je zult zien het is stom. Hou je vast.
Luister, schat...
Is het echt...
Wacht even. Luister, schat,
is het echt de rol van een vader om te oordelen...
Wat is de tekst?
"Is het echt de rol van een vader"... -Ja, ik weet het weer.
Luister, schat, is het echt de rol van een vader om...
de man van wie je houdt te beoordelen?
Ik accepteer hem, los van kleur of geloof.
Een vader moet zijn dochter steunen. Nu blij?
Besef je hoe stom die tekst is?
Of ben je doof?
Je bent doof. -Het is heel goed.
Het is een eenvoudig verhaal. Het spreekt me aan.
Het is maar een scène om de volgende uit te leggen...
Het wordt daarna interessant. -Daarop kunnen we niet wachten.
Daarvoor hebben we geen tijd. We gaan ten onder.
Alles stort in.
Het is oorlog. We hebben geen middelen meer.
Een ogenblikje.
Nee, we filmen niet... Nou ja, niet echt.
Maakt niet uit. Zeg het eens.
Wie?
O, jee.
Ik bel je terug.
Nee, ik bel je terug.
Wat is er? -Jeetje...
Is het erg? -Dit is zo raar.
Wat dan?
Ken je Paul Thomas Anderson? -Nee. Nou, ja.
Paul Thomas Anderson wil mij in zijn volgende film.
Jeetje, je liet me schrikken.
Ik dacht dat er iemand dood was. -Heb je me gehoord? Paul Thomas Anderson.
Dit is krankzinnig. Gewoon krankzinnig.
Heb je niks te zeggen? -Geweldig, maar wilde je niet stoppen?
Ik wist dat het vroeg of laat goed zou komen.
Ik zwoeg al 40 jaar. Eindelijk een beloning.
De beste regisseur ter wereld wil mij in zijn volgende film.
Wat een schok. De schok van de eeuw.
Sorry, ik heb even een dipje.
Het gaat weer beter. Oké, laten we doorgaan.
Ik ben er weer. We gaan beginnen.
Laten we het staand doen, oké?
Dat is levendiger dan in de auto.
Oké, ik ga beginnen.
Luister, schat, is het de rol van een vader...
om de man van wie je houdt te beoordelen?
Ik accepteer hem, los van kleur of geloof.
Een vader moet zijn dochter steunen. Zo is het.
Goed...
Bedankt, papa.
Kom, ik kan niet wachten om hem te ontmoeten.
Ja, zeker...
Ik hou van wandelen en paddenstoelen plukken.
Dat is niet mogelijk.
Elkaar een beetje leren kennen...
Dat kunnen we niet betalen. Wat moet ik zeggen?
De man bij wie ze verblijft... -Haar kamergenoot.
Ja, die.
Een groot bedrijf? -Een heel groot bedrijf.
Als we in december een mooie reis willen maken...
Hallo...
Alles goed? -Prima.
Mijn vader. -Hallo.
Jij bent David?
David. Dat klopt. -Mooi.
Ik kwam Willy tegen, een vriend.
Dit is dus Willy.
Dag, Willy.
Ik hoop dat je het niet erg vindt als hij meegaat.
Vind je het niet erg?. -Prima, geen probleem.
Zullen we wat gaan drinken?
Mag ik je even onder vier ogen spreken? -Waarom?
Dat merk je wel. We komen eraan.
We roken even snel een sigaret.
Wat is er?
Midden in de scène? -Even maar, goed?
We doen het snel. Even maar.
Mogen we gaan zitten? -Ga je gang.
Is hier goed? -Toppie.
Wat een irritante vent.
Guillaume? -Ja.
Een nachtmerrie.
Ik kan hem nu al niet uitstaan.
Dit wordt een moeilijk verhaal.
Dat is niet leuk.
Ik ben heel geïrriteerd.
Sorry, jij kan er niets aan doen.
Geen probleem.
Wat zal ik doen?
Je moet de mens van de kunstenaar scheiden.
Beiden zijn verschrikkelijk.
Dat maakt het lastiger.
Martin Scorsese? -Geen oude man.
Een bekende, moderne regisseur, een gigant.
Een bekende, moderne regisseur... Tarantino?
Nee, slimmer.
Je quiz is saai. Zeg op.
Klaar? -Hup...
Paul Thomas Anderson.
Ah, hij.
Hij is goed... -Oké...
Dat is supergaaf.
Ja, bravo...
Oké, het is supergaaf?
Doe je blasé?
Nee, het is geweldig. -O ja?
Begrijp je de impact?
Wat wil je dat ik zeg? Ik ben blij voor je.
Probeer je indruk op me te maken?
Je bent jaloers. -Welnee.
Kom, de anderen wachten.
Zwartkijker, ik heb het over een ongeëvenaard genie.
Neem je hen serieus?
Veracht je ons nu je door Amerikanen gebeld bent?
Jij zou hetzelfde hebben gedaan. -Welnee...
Spreek je wel Engels?
Dat leer je in een mum van tijd. Er zijn cursussen.
Die gek sprak over het einde der mensheid, oorlog.
Sorry.
Vergeef ons.
We zijn er. Laten we beginnen.
Goed... -Sorry.
Vooruit...
Goed...
Zullen we beginnen?
Oké, klaar?
Daar gaan we.
Ik ben blij je eindelijk te ontmoeten. -Ik ook.
Florence is enthousiast over je. Ik vroeg me af of je echt bestond.
Papa, alsjeblieft, dit is gênant. -Laat hem spreken.
Het is goed. -Hij zal niet stoppen. Ik ken hem.
Hij zal het gesprek domineren.
Ze heeft geen ongelijk.
Ik praat veel. Ik kan het niet helpen.
Ik kan niet stoppen, zo is het.
Ik weet niet waarom, zelfs als ik zou moeten zwijgen, praat ik maar door.
Ik kan niet anders.
Grappig, hè? Als kind al...
Mag ik je even onderbreken?
Hebben jullie een paar lijntjes genomen?
Pardon?
Hebben jullie coke gesnoven om fris voor de dag te komen?
Eikel, we hebben gepraat.
Hij krabt steeds aan zijn neus.
Dat zie je van verre. Ik voel de sfeer wel aan, maar...
Hé, ten eerste,
praat niet over mij in de derde persoon.
Waar heb je het over?
Ik krab aan mijn neus. Nou en?
Mag dat niet?
Dat zei ik niet.
Ik veroordeel je niet, maar zeg niet praten, wees eerlijk.
Zeg gewoon: we nemen een lijntje. Dan weten we dat.
Dat is prima. Begrijp me niet verkeerd.
Wie denk je wel dat je bent?
Wie denk je wel dat je bent?
Weet je hoeveel rollen ik gespeeld heb?
Snotaap. Ik speel in vijf films per jaar.
Zou ik anders bovenaan op de affiches staan?
Sta je helemaal bovenaan?
Ja, helemaal bovenaan.
Heb je daar een probleem mee? -Laten we verder gaan met de scène.
Zou Paul Thomas Anderson een snuiver inhuren?
Domoor, hou je mond als je niet weet waar je het over hebt.
Kijk eens hoe agressief je bent.
Je bent duidelijk knetter high.
Kalmeer en keer terug op aarde.
Relax... -Hij is een idioot.
Hou op.
Moet ik inbinden als hij tegen me schreeuwt?
Ik heb het recht om te weten met wie ik werk.
Wil je weten met wie je werkt?
Fouilleer me maar. -Dat hoeft niet.
Hou daarmee op.
Fouilleer me dan. Wil je me onderzoeken, agent Kloten. Idioot.
Ik heb nog nooit iets genomen.
Dus krijg de tering.
Rustig, blijf beleefd.
Waarom maak je je zo druk?
Je ogen zijn bloeddoorlopen als een gekke koe.
"Gekke koe"?
Rustig, kan je je niet inhouden?
Je flipt elke tien minuten. -Nou en?
Zo komt de scene nooit af. -Moet ik me laten beledigen?
Hij onderbrak mijn tekst.
Zeg het aardig. Schiet niet zo uit je slof.
Ik was aardig. -Heel aardig.
Vergeleken met wat ik bedoelde.
Wees blij dat ik geen oudjes sla.
Kom mee naar buiten. Ik sla je verrot.
Niemand slaat niemand verrot. Zijn jullie gek geworden?
Je bloedt. -Stop deze nachtmerrie.
Kom, ik zal het schoonmaken.
Gaat het? -Ja.
Lulletje...
Verdorie, ze heeft gelijk.
Dit komt nooit af. Het is een ramp.
Besef je wat voor slechte indruk we maken?
Zinloos fysiek en verbaal geweld. Is dat nodig?
De zalen zijn al halfleeg, maar ik zeg je oprecht:
niemand wil ons in een film zien.
Het is gedaan.
Het publiek zal ons haten.
Probeer niet voortdurend te doen alsof je perfect bent.
Het laat het publiek koud.
Ze kennen onze namen niet eens. Ze hebben andere zorgen.
Ze zijn verder gegaan. -Wat cynisch, ik ben het er niet mee eens.
Er zijn nog steeds veel grote filmliefhebbers.
En ja, we zijn kwetsbaar, het spijt me.
We moeten het goede voorbeeld geven. Niet zomaar iemand slaan.
Het goede voorbeeld, ja, ja. Weet je wat?
Begin eens met uit te komen voor je homoseksualiteit.
Kom uit de kast. -Wat?
Flikker op, ik zie het verband niet. -Wel iedereen de les lezen.
Begin bij jezelf, daarna zien we verder.
Voor jouw informatie: ik hoef me tegenover jou niet te rechtvaardigen.
En bovendien is het geen probleem.
Ik ben biseksueel, dat is niet hetzelfde.
Wat handig.
Als een hybride: je vervuilt en gaat over op elektrisch. Geweldig, hoor.
Help, ik wil die smerige metafoor niet begrijpen.
Mijn God...
Ik had deze rol niet moeten nemen.
Hebzucht is iets vreselijks.
Als je met geld voor mijn gezicht zwaait, rol ik ongevraagd door de hondenpoep.
Wil je niet bewegen?
Het is al lastig genoeg.
Waarom had ik die stomme reflex om je als een verpleegster te verzorgen?
Misschien vind je mij een beetje leuk?
Hoe vind je mij?
In de scènes? -Ja.
Prima, je bent goed. -Echt?
Je bent geloofwaardig.
Ik heb een breed scala aan emoties.
Tot nu toe was ik terughoudend...
maar als ik de remmen los gooi, pas maar op.
Wat doe je nou? -Nee?
Nee. -O, dat dacht ik al. Sorry.
Ik kan je daarvoor kapot maken. -Waarvoor?
Als ik dit openbaar, krijg je nooit meer werk.
Heb ik je verkracht zonder het te weten?
Als ik niet was teruggeweken, had je me aangeraakt.
Maar ik was aan het oefenen.
In de film moeten we kussen.
Maar alsof, niet zo.
Precies, ik wilde alsof testen,
om te oefenen alsof.
Het voelde voor mij behoorlijk reëel.
Voel jij mensen meteen aan? -Ja.
Dus je bent een medium?
Ik ben het ideale seksmedium.
Wat had je verwacht? Ik weet wat jongens willen.
Je bent niet de eerste.
Luister goed.
Zelfs voor een miljoen dollar cash,
één miljoen, geloof me,
zou ik nog niet naakt met een man het bed delen. Echt niet.
Ik vind het onnatuurlijk. Sorry dat ik het zeg, maar zo denk ik erover.
Jullie zijn gek.
Ga door, maak jezelf nog meer belachelijk. Heel goed en stijlvol.
Denk je nu in dollars?
Denk je dat je al in Hollywood bent?
Niemand wil met jou naar bed. Kijk naar jezelf.
Ik heb veel succes bij de vrouwen.
Dat is moeilijk voor te stellen.
Wat Hollywood betreft: al ben je verbaasd, helaas voor jou,
is het realiteit, zo is het gewoon.
Ik maak deze zooi af en dan neem ik het vliegtuig.
Je zult me niet meer zien. -Ga ver, ver weg. We houden je niet tegen.
Ik probeer het een laatste keer. Bij de eerste fout word ik gek.
Pakken we het weer op? -Laten we dat doen.
Jullie zijn strontvervelend.
Gaat het weer met je bultje? Overleef je het?
Ik ben niet boos, op een acteur die op z'n einde loopt.
Kunnen we beginnen?
Zeker. Momentje, weet je?
Ik wens je zelfs maar 5% van mijn carrière toe.
Maar dat haal je niet. Weet je waarom?
Vanwege de recessie.
Kunnen we beginnen? -Maar ik hoop van wel.
Ik wens je veel succes.
Kunnen we beginnen? -Over twee jaar sta ik bovenaan.
Ik verslind iedereen.
Bovenaan wat?
Bovenaan de filmposter.
Hou op... -Het komt door hem.
Zijn jullie pubers of zo?
Laten we beginnen. -Gaat het erom wie de grootste heeft?
Laten we beginnen. -Wees professioneel. Ik schaam me rot.
Ik vind er geen reet aan.
Moet je zo vulgair zijn? Waarom "teef", "reet"?
Ik schaam me ook voor jullie. Ik ben gekrenkt.
Laten we beginnen. -Ik waarschuw je...
Eén homofobe opmerking en ik klaag je aan.
Relax, dat zal niet gebeuren.
Ik heb alles al gezegd. -Fijn, dank je.
Graag gedaan.
Klaar? -Zeker.
Vooruit, Guillaume.
Ja, baas.
Ik ga beginnen.
Ik ben blij je eindelijk te ontmoeten. -Ik ook.
Florence is enthousiast over je. Ik vroeg me af of je echt bestond.
Papa, alsjeblieft, dit is gênant. -Laat hem spreken. Het is goed.
Ik ken hem. Hij zal niet stoppen.
Hij zal het gesprek domineren. -Ze heeft geen ongelijk.
Ik praat veel. Ik kan het niet helpen. Ik kan niet stoppen, zo is het.
Zelfs als ik zou moeten zwijgen,
praat ik maar door. Ik weet niet waarom.
Grappig, hè? Toch was ik als kind behoorlijk verlegen.
Florence zei dat je een bankier bent? -Dat klopt.
Misschien praat ik daarom de hele tijd,
om mijn cliënten in verwarring te brengen. Wie weet?
Ik vind het ook grappig,
want ik heb in het echte leven nog nooit een bankier ontmoet.
Is dat zo?
Het is simpel: wij verkopen als iedereen koopt...
en we kopen als iedereen verkoopt. Zo moeilijk is het niet.
Sorry voor het wachten.
Ik heb een Bourgogne besteld. Een goede keuze?
Heerlijk. -We zullen zien.
En? -Prachtig.
Shit...
Het spijt me.
Ik ben vandaag erg gespannen.
Dat merken we.
Je morst overal, stop.
Het is mijn eerste keer als figurant.
Het is vast plankenkoorts.
Ik heb geen oog dicht gedaan.
Niet te geloven... -Sorry dat ik het allemaal verpruts.
Het was voor jou al slecht, geen probleem.
Hoe heet je?
Het komt goed, Stéphane, oké? Niet nerveus zijn.
We zijn bij je. -Mag ik het opnieuw proberen?
Ja, je hebt tijd om te oefenen.
Oké, prachtig.
Weet je zeker dat het geen neurologisch probleem is?
Ik ben gewoon erg nerveus, dat weet ik.
Ik heb buikpijn en zo.
Ik voel het.
Ik wilde namelijk altijd al in een film spelen.
Daarom verstar ik.
Ik wacht al tien jaar.
Luister, Stéphane, zet jezelf niet onder druk, anders word je nog nerveuzer.
Probeer te ontspannen.
Jeetje...
De dag dat mijn droom werkelijkheid wordt...
verpest ik het als een prutser.
Doe dat niet. -Stéphane, het is maar een film.
Oké, sorry.
Begin opnieuw.
Lekker ontspannen, het komt goed.
Goed.
Dat is goed.
O, prachtig, de Bourgogne.
Nu ben ik het eens met Guillaume, het lijkt op een epileptische aanval.
Ja, ik heb gelijk.
Het gaat niet goed met hem.
Ook een beetje Tourette?
Hou op, jij ook. Je maakt het erger.
Ik ga een luchtje scheppen. Ik heb nog nooit zoiets pijnlijks gezien.
Verlaat je de Titanic? -Reken maar.
Het spijt me,
het is mijn schuld. -Het is niet jouw schuld.
We hebben nu wat tijd. Oefen een beetje.
En? -Prachtig.
Prima, bedankt. Geweldig.
Ik ben te gespannen. Ik mors overal.
Volgens mij moet je wat er nog over is...
uit de fles opdrinken.
Vertrouw op mij. Dit kan zo niet doorgaan, anders ontplof je.
Dus...
Neem een grote slok, vriend.
Luister naar hem, hij heeft gelijk.
Zo, ja...
Ja, ik weet het zeker.
Het is een zooi, slechte sfeer. Iedereen kat elkaar af.
Ik krijg er de kanker van.
En die ander probeerde misbruik van me te maken op het toilet.
Verschrikkelijk.
Nu probeert een achterlijke figurant...
Ik heb het gehad.
We gaan een oplossing vinden.
Haal diep adem, kalmeer. Het komt goed, ik ben bij je.
Als je vandaag stopt, krijg je natuurlijk geen cent.
Klote. -Florence, jij hebt zelf getekend.
Je weet dat er grenzen zijn.
Kun jij iets bedenken?
We kunnen liegen en zeggen dat je zwanger bent.
Wat? -Je bent zwanger, voelt je ziek.
Je bent misselijk, duizelig, dus je kunt niet werken.
Een prima excuus.
Je bent de slechtste agent ter wereld.
Is doen alsof ik zwanger ben je enige oplossing?
Hoe dan? Moet ik een nepbuik om?
Ik weet het niet...
Laat maar, ik regel het wel alleen.
Ik heb niets aan je.
Fijne vakantie, van mijn geld nota bene.
Goedkope slet.
Ja, mijn David?
Ik heb je nodig voor iets geks. Heb je even?
Schatje, wat is er?
Tardieu zei dat hij een rol krijgt in de volgende Paul Thomas Anderson film.
Weet jij daarvan? -Geruchten.
Wie houdt zich daarmee bezig?
Volgens mij is dat Marine. -Oké, mooi.
Ik wil dat je hem belt en zorgt dat het mislukt.
Zeg wat je wilt, lieverd:
antisemitisme, drugs, alcohol...
Wat dan ook, zorgt dat hij het niet wordt.
En laat ze mij in zijn plaats nemen.
Hij spreekt geen woord Engels.
Is dat niet je echte naam?
Christian is mijn echte naam.
En Willy is mijn artiestennaam.
Het is nog erger dan ik dacht.
Heb jij die uitgekozen? -Ja, dat komt door...
Ik ben een fan van de serie "Arnold en Willy".
Ik hield van de Afrikaanse dwerg en identificeerde me met hem.
Meen je dat? -Ja.
Sinds school heet ik Willy, als eerbetoon aan Willy.
Ik heb alle afleveringen gezien.
Je bent echt heel dom.
Hoezo? -Willy was niet de dwerg.
Hallo. -Dat was Arnold.
Hallo. -Dat weet iedereen.
Dat de dwerg Arnold is.
Je hebt 200 afleveringen gezien en dat niet begrepen?
Zeg je nou dat ik me mijn hele leven...
met de verkeerde geïdentificeerd heb. Wil je me dood hebben?
Dat meen je niet.
Je vindt me wel leuk, want je moet lachen.
Dat is nog te vroeg om te zeggen...
maar ik wil je niet meer slaan. -Uiteindelijk ga je me leuk vinden.
Proost. -Op Arnold en Willy.
Perfect.
Lukt het met de wijn?
Ik kan het niet.
Ik zal oefenen. Ik ben hier om te oefenen.
Ja, oefen maar.
Wachten jullie op de actrice? -Niet echt.
We hebben een probleempje met de figurant.
De dikke man, de ober.
Hij heeft moeite met...
iets eenvoudigs. Hij is erg nerveus. Het is niet makkelijk voor hem.
Aha...
Dit is niet waar.
Maar verdorie...
Dit is de ergste dag van mijn leven.
Het is verschrikkelijk.
Ik krijg een zenuwinzinking.
Je moet me nu komen halen.
Hou op met huilen, schat. Het is belachelijk.
Je weet wat ik vind. Ik blijf het je zeggen.
Je bent niet geschikt voor films.
Het zijn allemaal gedegenereerden.
Je had verder moeten studeren.
Dit maakt je ongelukkig.
En je bent niet goed. Sorry dat ik het zeg, Florence.
Je bent een slechte actrice.
Zelfs je liefhebbende vader is ontzet door wat je doet.
Wat erg.
We schamen ons soms als we je op tv zien.
Ze heeft opgehangen, bedankt.
Klote, ik tril als een blad.
Ik word gek. -Rustig aan, kalmeer.
Plankenkoorts is verschrikkelijk.
Zeker voor een matige komiek.
Iedereen wacht.
De druk op hem is groot.
Het kan zo uren doorgaan.
Daar denk je niet aan als je thuis een film kijkt.
Achter de schermen gaat het er raar aan toe.
We doen ons best om...
wat magie te bieden.
Bedankt. -Is dit de eerste film...
geregisseerd door kunstmatige intelligentie?
Geschreven én geregisseerd door kunstmatige intelligentie.
Het is een wereldprimeur. -O ja?
Wat wil dat zeggen? Voor ons is het allemaal abacadabra.
Eigenlijk...
is het te triest voor woorden.
Blijf dromen.
Dat is het beste. -Goed.
Verdorie...
Ik ben erg blij je te zien, schat.
Weet je, ik mis je.
Moet je weer huilen? -Het is niets.
Ik ben gewoon moe.
Vermaak je je?
Simone's ouders zijn geweldig. Haar moeder doet normaal werk.
Ze verbouwt en verkoopt groenten.
Dat is gaaf.
Moet ik ook normaal werk gaan doen?
Dat zou te moeilijk voor je zijn.
Denk je? -Ja.
Jij doet alleen alsof je werkt.
Ik moet gaan.
Dag, schat. -Doei.
Potver...
Wat doe je nog meer behalve wijn inschenken?
Ik moet me concentreren, sorry. Anders lukt het niet.
Speel je maracas in een band?
Hij is een grote hit.
Hij geeft non-stop concerten. -Hou op.
Een groot muzikant. -Spot niet met me.
Nou, bedankt, hoor.
Ik kan dit niet, ik kan het wel.
Verdorie...
Zo is het genoeg.
Hier...
Ik ben het zat.
Wat is dat nou?
Zeg eens, is dit onderdeel van de film?
O, mijn God...
Cut. Het staat erop.
Mijn god, ik kan niet meer.
Het zit overal.
Het was top. -Ik ga douchen.
Bravo. -Bedankt.
Geniaal. -Jullie ook.
Bedankt. Tot later.
Bravo, Guillaume Tardieu en Florence Drucker.
Die take was uitstekend, vast de beste.
Ik wist het. -Jullie voldoen aan mijn instructies.
Gefeliciteerd.
Bedankt...
Eén ding hierover:
zal men begrijpen waarom...
die vent plotseling zelfmoord pleegt?
Het lijkt een beetje snel.
Vindt u niet?
Uw persoonlijke mening telt niet.
Dat weet ik, maar tijdens die scene...
Uw persoonlijke mening telt niet. -Ik hoor u.
Ik doe dit al 40 jaar.
Dus ik begin de kneepjes van het vak te kennen. Ik weet hoe het werkt.
U zou naar mij kunnen luisteren. U kunt niet in een vacuüm beslissen...
met uw algoritmen. Dat is belachelijk. Uiteindelijk...
Uw persoonlijke mening telt niet.
Ik heb het tenminste gezegd. -Als ik mag, ik deel zijn mening niet.
Ik vind deze nieuwe manier van films maken opwindend.
Ik vind het geweldig.
Uw persoonlijke mening telt niet.
Zie je? -Goed...
Ik ben begonnen met de montage van de film...
en ik ben blij te kunnen melden...
dat we nu voor 92% voldoen aan het artistieke manifest van de studio.
Een hele hoge score.
Geweldig. -Nou, als dat voor u belangrijk is,
dan zijn we heel blij.
Dus het einde van een uitstekende dag.
Ga nu naar het hotel om te rusten.
Zorg voor minimaal zeven uur slaap.
Vergeet niet...
niet...
Hij is gecrasht. -Dat snappen we, we zijn niet dom.
Tot morgen...
Je hoeft geen hielenlikker te zijn. Hij heeft geen hielen.
Ik wil er niet uitgesneden worden.
Niet, niet... -Het zou mij goed uitkomen.
We voldoen nu voor 92% aan...
het artistieke manifest van de producenten.
Een hele goede score. -Ik ben blij.
Dag, Willy. -Ik neem even afscheid.
We gaan. -Dag, moppies.
Bravo, jullie waren geweldig. Echte profs.
Tot vanavond bij de pizza? -Nee, ik ga naar huis. Ik ben doodop.
Arme ziel, hij is doodop.
Zoveel tekst. -Ja, ja.
Rust goed uit, tot morgen.
Tot morgen.
Sorry, ik ben de uwe.
Kunnen we de balans opmaken? Was ik goed of niet?
Je was goed, maar niet nauwkeurig genoeg.
Je hebt vandaag 14 regels dialoog ingeslikt of veranderd.
Sorry, dat gaat vanzelf. Ik moet eraan werken.
Sorry, ik kan niet anders.
Ik heb de automatische dialoogcorrector gebruikt om alles te verbeteren.
Er wordt 460 euro exclusief belasting op je salaris ingehouden.
Geen probleem.. -Blijf niet de hele avond praten. Gaan we?
Ik ben bijna klaar.
Sorry, ik moet gaan. Ik zal in de toekomst beter opletten.
Morgen is een zware dag.
Zorg voor minimaal zeven uur slaap.
Zever uur, natuurlijk. Komt goed. Bedankt, baas, tot morgen.
Dat weet ik.
Ik heb grote persoonlijke problemen gehad.
Mijn vrouw heeft mij verlaten, dus...
werd ik depressief.
Ik ben 23 kilo aangekomen sinds de casting.
Daarom ben ik fysiek wat veranderd.
Het spijt me.
U had ons moeten informeren over deze ferme gewichtstoename.
We zullen uw uiterlijk digitaal moeten aanpassen om
u een standaardfiguur te geven.
Nou, oké, dat maakt mij niet uit.
De hieruit voortvloeiende extra postproductiekosten...
worden helaas van uw honorarium afgetrokken.
Goedenavond en bedankt, Stéphane Jouvet.
Wat?
Dat meen je niet.
Jeetje, wat mooi hier.
Ja, het paradijs.
Ik krijg een brok in mijn keel, echt heel mooi.
Je kent mij, ik ben een plattelandsjongen. Hier liggen mijn wortels.
Onze woning in Parijs is leuk, ik klaag niet,
maar als je dit allemaal ziet...
Dit gevoel is ongeëvenaard.
Ik kan er geen genoeg van krijgen. Ik zou hier zomaar...
drie dagen alleen maar naar de natuur kunnen kijken.
We zouden vaker Parijs moeten verlaten om een frisse neus te halen.
We zijn idioten.
Wij kunnen het ons veroorloven. Ik verdien...
een goede boterham. -We zeggen het vaak, maar doen het nooit.
We raken verstrikt in onzin. -Ik weet het.
Als we een hond zouden hebben,
moeten we vaker weg.
Breng dat niet meer ter sprake. We waren het eens. Stop daarmee.
Hij zou ons volgen. We kunnen hem overal mee naartoe nemen.
Ik ben allergisch voor honden, schat.
Allergisch in je hoofd.
Je bent niet allergisch voor honden. Honden zijn het leven.
Je kan niet allergisch zijn voor het leven.
Je hebt een mentale blokkade. Net zoals ik had met spinazie.
Dat is hetzelfde. -Nee, je hebt de uitslag nooit gezien.
Het is totaal anders. -Het is hetzelfde.
Je kunt het niet vergelijken. -Als je je geest vrijmaakt,
verandert het meteen. Je zou in een kennel kunnen slapen.
Dat wil ik niet. Laat me met rust, ik wil het niet.
Ik hoef slechts een schoothondje. -Niet aandringen.
Geen grote hond.
We hebben dit tig keer besproken. Te veel verplichtingen.
Ik doe alles. Jij hoeft niets te doen.
Ik laat 'm uit, ruim op, alles. -Ze zijn vervelend en ze stinken.
Hoe moet ik het anders zeggen? -Je weet dat ik het graag wil.
Alsjeblieft, ik smeek je...
Ik vind het leuk als je smeekt.
Ga zo door.
Ik voel me plotseling machtig.
Ga door, blijf smeken.
Wil je dat ik op mijn knieën ga?
Ja, probeer het eens. -Oké, prima.
Mijn liefste...
twee mooie jaren lang, we hebben alles...
vreugdevol en hartstochtelijk gedeeld.
Wil je me aankijken?
Ik kijk naar je, schat. Alleen naar jou.
Ik heb mijn geboortedorp in de bergen verlaten om...
naar jouw woning in Parijs te verhuizen.
Je weet wat dat mij heeft gekost.
Ik heb ware vrienden verloren.
Ik had financiële zorgen,
ruzie met mijn ouders.
Moet ik zeggen wat ik van hen vind? -Laat me uitpraten.
Ik kniel voor je, ik ben de gelukkigste man.
Christian, stop ermee.
Ik meen het. -Alsjeblieft...
Dit komt uit de grond van mijn hart. Ik meen het.
Dus... Ik ben gelukkig, jij bent gelukkig.
Alles is optimaal.
Maar er is één ding dat ons leven...
nog mooier zou maken... -Ik snap het.
Geen hond, nee.
Een hond, alsjeblieft.
Ik vraag je plechtig...
mijn liefste, op mijn knieën... Laat me uitpraten.
Ik vraag je plechtig, Guillaume, mijn liefste...
Wil je met me trouwen?
Geintje, ik wil alleen een hond. -Wat smakeloos. Dit is niet oké.
Dit is niet oké. -Kijk, je gezicht.
Afschuwelijk. -Sorry, je kent me.
Dit is niet oké.
Alles goed?
Ik zie jullie niet meer. Ik ben klaar.
Je had maar één scène.
Vond je het wel leuk? -Ik heb gemengde gevoelens.
De producer heeft me ook geflikt.
Producers zijn link.
Dat zijn ze altijd.
Hoe dan ook, jij was super.
Het schudden en zo was prima.
Hilarisch. -Ja, echt goed.
Het is bovendien echt niet makkelijk.
Goed om te horen, bedankt.
Misschien kunnen we nummers uitwisselen?
Waarom?
Weet ik niet. Om...
contact te houden.
Contact te houden om...
Je lijkt het niet echt te willen.
Eerlijk gezegd bellen we niet met mensen.
We hebben mobiele telefoons, maar gebruiken ze vrijwel nooit.
Het is niet ons ding.
Met al die golven, de wifi en zo...
We zijn groen.
Oké... -We zijn groen.
Maar we zien je wel bij de voorvertoning.
Ja, oké. Ik snap het.
Vat het niet verkeerd op. -Nee, het is oké.
Het allerbeste. -Jij ook.
Tot rapiko...
Tot snel.
We hebben hem gekwetst. -Het is niet erg.
Wat maakt het uit? -Ik heb medelijden.
We kennen hem niet.
Je weet hoe het is.
Hij belt, je neemt niet op.
Dan breekt de hel los. -Dat is waar.
Je kunt niet met iedereen in contact blijven.
Dat is onhaalbaar.
Snap je?
Ik heb altijd zo'n zwevend moment,
na een dag werken.
Ik voel me heel raar.
Je maakt op de set zulke intense dingen mee.
Als we klaar zijn,
ik weet het niet, voel ik me een beetje verloren.
Leeg.
Ik wil je niet vervelen. -Ik begrijp het.
Heb jij dat niet?
Nou, nee.
Grappig dat we het er nooit over gehad hebben, maar...
ik heb daar een theorie over.
Ik denk dat...
de manier waarop wij de wereld zien...
eigenlijk omgekeerd is.
Alles is precies andersom.
Hoezo alles?
Alles.
We hebben het helemaal mis.
Wij denken dat fictie fictie is...
en de realiteit de realiteit.
Dat is helemaal verkeerd.
Als je goed kijkt, zie dat het juist andersom is.
Is dat je theorie? -Lach niet, het...
heeft lang geduurd om het te ontwikkelen.
Ik heb er jaren als een gek over nagedacht.
Het is geen gelul.
Het is duizelingwekkend als je het door hebt.
Leg uit, want ik snap het niet.
Wat jij denkt dat de werkelijkheid is, hier, nu...
Of morgenochtend, bijvoorbeeld.
Je staat op, drinkt koffie, gaat hardlopen...
Dat is allemaal fictief.
Terwijl films...
muziek, dromen, de verhalen die we vertellen, fantasieën...
allemaal echt zijn.
Je verkiest gewoon de verbeelding.
Nee, je begrijpt het niet.
Het is diepgaander.
Wij hebben het vanaf het begin verkeerd begrepen.
Men heeft altijd geloofd dat de realiteit is wat ze zien.
Ja, dat is normaal.
Nee, dat is niet normaal.
Je bent vanaf je geboorte geprogrammeerd om zo te denken.
Je kunt er niets aan doen, zoals iedereen.
Ik kan verklaren dat...
alles omgekeerd is.
Het is andersom.
Het is moeilijk te accepteren.
Het lijkt raar, dat begrijp ik.
Maar als je er echt over nadenkt,
is het onthutsend.
Oké, stel dat je gelijk hebt,
maar... Sorry als dit een domme vraag is.
Wat verandert er in je leven?
Alles.
Alles... Geef eens een concreet voorbeeld.
Het eerste waar ik aan denk, oké? -Laat horen.
Als we mijn theorie nu toepassen...
kan ik met je vrijen zonder mijn vrouw te bedriegen.
Wat? -Het is eenvoudig.
Omdat het fictie is, maakt het niet uit. Het zou niet erg zijn.
Aha, ik snap het.
Het is gewoon...
een manier om niets erg te vinden.
Helemaal niet. Het is serieus.
Het is een slechte theorie om te kunnen neuken wie je wil, zonder schuldgevoel.
Helemaal niet.
Je bent een rat.
Laat maar.
Je wilt met me neuken. -Nee.
Florence, het was een voorbeeld.
Wacht even...
Werkt het ook voor mij? -Zeker.
Echt? -Ja.
Geweldig.
Dus als ik wil slapen met...
de geluidsman...
bedrieg ik mijn man niet, bedoel je dat?
Omdat de realiteit fictie is? -Welke geluidsman?
Het is maar een voorbeeld. -Wil je dat varken neuken?
Werkt het ook voor mij?
Wil je dat varken neuken? -Vergeet het.
Hebben we het echt over Claude?
Werkt deze methode...?
Ben ik de eerste of...?
Het is geen methode.
Het is een revolutionaire filosofie die ik met je deel.
Ja, ja... Hou je mond maar.
Het is beschamend.
Ik ben geen debiel.
Claude, dat meen je niet. -Zwijg, oké?
Laat me met rust.
Ik luister liever naar de stilte.
De realiteit is de realiteit. Punt.
HET TWEEDE BEDRIJF
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.