Original subtitles

In dit kasteel heb ik twintig kandidaten uitgenodigd

voor een bloedstollend spel over goed versus kwaad.

Drie van hen heb ik aangeduid als verraders.

De anderen werden bondgenoten.

Ik ben een verrader.

Jonatan en Lotte werden al snel ontmaskerd

en verbannen aan de ronde tafel.

Ik kan daar niet tegen blijven liegen.

Wat een spel is dit?

Sean werd gechanteerd en Roman werd verleid.

Zij behoren nu samen met William tot het kamp van de verraders.

Ik wilde dit echt niet. Ik denk geen enkele bondgenoot.

Elke nacht komen de verraders samen in het conclaaf

en vermoorden een bondgenoot.

Die kandidaat moet het spel meteen verlaten.

Aan de ronde tafel kunnen de bondgenoten wraak nemen

en jacht maken op de verraders.

Na een stemming wordt er elke dag één kandidaat verbannen.

Verraders en bondgenoten gaan elke dag samen op missie.

Hiermee kunnen ze een schild winnen

dat beschermt tegen een moord door de verraders

én een dolk, waarmee ze een dubbele stem hebben aan de ronde tafel.

De bondgenoten krijgen tien dagen de tijd

om de verraders te ontmaskeren. Slagen ze erin of niet?

Dit is 'De Verraders'.

Vorige keer sloegen de verraders genadeloos toe.

Gilles werd vermoord op zijn verjaardag.

Ik voel de bui al hangen. - Het is geen verjaardagskaart.

Ik ben vermoord.

De bondgenoten wisten nog steeds niet hoeveel verraders er zijn

en begonnen elkaar te verdenken.

En de drie verraders bleven buiten schot.

Het zijn toch duidelijk voor jullie: Ender en Astrid?

Nee, Astrid niet. - Astrid volledig wel.

Te gevaarlijk volgens William

en dus riep hij zelf op om op de blinde vlekken te letten.

Zo werden voor het eerst ook de namen van verraders verspreid.

Roman is een blinde vlek. Wouter. - Ook. Ik heb die nog nooit verdacht.

De kandidaten speelden een missie met een heel hoge inzet.

Pak hem vast. Ho, jong.

Als jullie als team de vier gouden kruiken stukschieten,

komt er vanavond geen conclaaf.

Huh? - Oh, dat is tof.

We gaan voor de vier gouden kruiken. - Geen conclaaf. Iedereen?

Geen conclaaf. - Geen conclaaf.

De vier gouden kruiken gingen eraan

en dus was er geen conclaaf,

maar geen conclaaf betekent niet dat er geen moord was,

maar die belangrijke nuance leek niemand te zien.

Geen conclaaf is naar mijn gevoel alleen maar goed voor deze groep.

We hebben echt een win nodig tegenover de verraders.

Ingeborg en Slongs raakten verwikkeld in een hevige discussie.

Schiet alsjeblieft op een kruik.

We kunnen straks nog kumbaya, maar morgen is er nog een dag.

En ook aan de ronde tafel

ging het er stevig aan toe tussen de twee.

Gasten, ik ben nog niet altijd onder de radar geweest, hè.

Ik heb al drie aanvallen moeten verteren. - Alleen die van mij, dus...

De rest van de wereld durft niet... En dat is met alle liefde.

Dat gaat niet over durven. Het gaat over aanvoelen.

Jij bent toch een intuïtieve vrouw? Ga in interactie met mij.

Al was het uiteindelijk Astrid

die na een spannende raad verbannen werd.

En zo was er alweer een bondgenoot minder.

Ik ben een bondgenoot. - Oh, fuck.

Dank je wel, Astrid. Dank je wel. - We love you.

Als vervanging voor het conclaaf

trakteerde ik de groep op een deugddoende cocktailparty.

Wat ga jij drinken? - Ik ga een margarita drinken, denk ik.

Maar de cocktails die ik serveerde, kwamen met een twist.

Er is geen conclaaf, maar dat betekent niet dat er niet gemoord wordt,

want vanavond mogen jullie de kus des doods geven.

Bij de bestelling van jullie tweede drankje

verwacht ik de naam van degene die de kus geeft

en de naam van degene die de kus zal krijgen.

Dat is... Dat is waanzin.

Maar zijn William, Sean en Roman in hun opzet geslaagd

en wie hebben ze dan vermoord?

Het is dag 8. Voor de bondgenoten is het op het eerste gezicht

een ochtend zonder zorgen,

want gisteravond was er geen conclaaf en dus geen moord.

Of dat is toch wat ze denken.

Oh-oh...

Er is een massamoord gepleegd.

Allemaal voor mij.

Ik heb goed geslapen, hoor. Ik heb goed geslapen.

Op zich is het fijn om even te kunnen ontspannen op een cocktailparty.

Er was geen conclaaf en geen gruwelijke moord. Zalig.

Binnen, binnen.

Good morning. - Good morning.

Welkom, mijn zoon, aan de tafel.

Vader Abraham had zeven zonen.

Zeven zonen had Vader Abraham.

It's me.

It's me. - Julia.

Ik heb vannacht voor de eerste keer gedroomd van dit alles.

Ik heb gedroomd dat ik heel opstandig werd tegen iedereen.

'Leugenaars, allemaal. Loop naar de hel, smeerlappen.'

Hola. - Goeiemorgen.

De boysband. - We zijn nog met negen.

Zijn we nog met negen?

Ja. Maar ja, wat gaat er gebeuren vandaag?

Dat is wel waar. - Wat is dat?

Dat is mijn hoofd.

Mag ik 's zien?

In het begin was dat nog ordelijk en nu is dat mijn hoofd.

Enthousiast zijn, mannekes. Enthousiast, hè. Kom maar binnen.

Was het echt enthousiasme of... - Ja.

Want ik hoorde iemand zeggen: Echt enthousiast zijn, hè.

Shit. De muren zijn hier dunner dan we denken.

De sfeer aan het ontbijt is uitgelaten,

maar Ingeborg is minder rustig opgestaan.

De aanvaring met Slongs heeft er zwaar in gehakt.

Om haar innerlijke rust terug te vinden,

legt ze haar tarotkaarten.

Deze ochtend heb ik als dagelijks ritueel een kaartje getrokken,

het hertje en de leeuw. Ik heb natuurlijk een favoriete...

keuze in mijn leven om voor het hertje te gaan,

maar nu was de uitnodiging van de kaart: Nodig de leeuw ook uit,

de nijdigheid en het gemene. We hebben het allemaal in ons.

Goeiemorgen. - Goeiemorgen.

Oei. - Ik ben zo kwaad, gasten. Echt waar.

Oei, wat nu? - Hoezo?

Ja, gewoon. Door alles. Mag ik even een vraag stellen?

Wie is op dit moment onzeker? Steek de armen even in de lucht.

Onzeker? - Wie is onzeker over het ding?

Hallo.

Dit heeft niks geholpen, trouwens.

Ingeborg, wat scheelt er? Je bent zo helemaal...

Echt waar. Weet je, ik ben echt te gevoelig voor dit spel.

En dan komt die lading... Pas op, ik heb vannacht een boek geschreven.

Ik ga het niet aan iedereen zeggen,

maar wel aan een paar mensen die ik nu honderd procent vertrouw

en die heb ik ook.

Heel de setting van dit programma is ons de hele tijd uit balans brengen,

zodanig dat we niet meer vertrouwen op onze eigen intuïtie,

dat we geen vertrouwen meer hebben in andere mensen

en dat we dus verloren zijn.

Mijn hertje ligt nu op de intensive care. Versta je?

Good morning. - Goeiemorgen.

Grote verrassing, hè.

Ik heb iets beslist. De cocktailparty was fantastisch.

Ik vond dat heel leuk, ik had dat echt nodig.

En ik heb mij gisteren...

Ik was emotioneel en ik was mijn cool kwijt.

Ik ga vandaag terug als een dartel kind in het spel stappen.

Ik ga spelen en grapjes maken

en me niet meer laten opfokken door de verraders.

Ik ga vandaag mij niet meer laten leiden

door mijn frustratie, boosheid en onmacht. Ik ga vandaag... Ik ga de nar spelen.

Kom maar binnen, Wouter. - De Wouter, de Wouter.

Goeiemorgen.

Hoe kan dat nu?

Oh, nee. Begin niet hè, jij.

Is er iets met Wouter?

De cocktailparty kwam voor iedereen als een cadeau.

Er werd gedanst, gedronken en even niet aan het spel gedacht.

Ik vind het idee van de cocktailparty heel leuk,

om even uit te blazen en even te relaxen, dus niet te veel nadenken.

Voor mij was het eigenlijk een beetje een adempauze.

Maar terwijl iedereen aan het genieten was,

kregen de verraders van mij een opdracht.

Ze moesten aan één bondgenoot de kus des doods geven.

Wie dat zou worden, moesten ze stiekem proberen te overleggen

in het bijzijn van alle nietsvermoedende bondgenoten.

Het is heel moeilijk op 'n cocktailfeestje om echt met mekaar te babbelen,

want de groep hangt heel hard samen,

dus het is niet logisch om apart te gaan staan.

Amai. Die van jou is al op, of wat?

Ik heb die daar gewoon gezet, want...

Wouter?

Toch... - Toch?

Wel straf.

Ik zal de andere wel informeren.

Ja. Roman kan kussen, hè.

Roman kust Wouter.

En dan was het gebeurd. Dat ging in a split second

en dat was zo spannend.

Het was echt heel fijn om dat in het geheim te proberen zeggen

en zonder dat de rest je gekonkelfoes doorheeft.

Sean en William hebben afgesproken om Wouter te vermoorden.

Nu is het een kwestie

van heel subtiel Roman op de hoogte te brengen.

Ik moet stoppen met geeuwen.

Bij mij is het gedaan. Ik was overdag aan het geeuwen.

Nu ben ik er terug door.

Ik ben een nachtmens. - En straks is het weer om zeep.

Maar toen die Wouter dat vanmorgen zei, was ik aan het geeuwen, man.

Hij spreekt de naam Wouter zo duidelijk uit

en ik maak oogcontact en ik denk: Oké, hoe kan ik dit bevestigen?

Woutertje, Woutertje, wiede wiede wiede woep.

Woutertje, Woutertje, wiede wiede wiede woep.

Ken je dat?

Wouter is wel schattig. Die zou ik zo willen kussen.

Allee, of jij hem kussen.

William... - Ja.

Eerst moet ik nu een naam horen

van degene die de kus zal geven en degene die de kus zal ontvangen.

Pas dan, als ik die naam van jullie alle drie gehoord heb,

mag de daad gebeuren.

Roman zal die geven aan Wouter.

Roman gaat Wouter een kusje geven.

Ik ga Wouter kussen.

Klaar voor de doodskus?

Succes. - Dank je wel.

Je hebt een opdracht gekregen en je moet dat doen.

Je hebt daar weinig tijd voor. Dat moet sneaky gebeuren, dus ja.

What the fuck?

Wauw. - Ja, jong.

Die Roman... Wat een natural born killer is dat?

Die pakt hem vast en geeft hem een kus. Gewoon los voor zijn doel gaan.

Als een torpedo. Bam, kapotgemaakt.

Zeker, kapitein.

Wat? Hey, Staf.

Beste Wouter, ik heb slecht nieuws.

Slecht nieuws? - Je bent vermoord.

Hoe kant dat nu? Er was toch geen conclaaf?

Het is niet omdat er geen conclaaf is dat er niet gemoord kon worden.

Er is tijdens de cocktailparty gemoord.

Oké.

Ja, ik ben geschrokken.

Staf heeft toch verschillende keren gezegd: Er is geen conclaaf.

Dus hebben wij te snel geredeneerd van: Dan wordt er niemand vermoord.

Dat heeft hij eigenlijk niet gezegd, dat er niemand vermoord werd.

Heb je enig idee wie het kunnen zijn, de verraders?

Ik heb nog zitten te bedenken:

Probeer uit die tunnelvisie te geraken en stem niet alleen op slimme jongemannen,

maar bijvoorbeeld iemand als William, die heel dicht bij zichzelf blijft

en altijd maar aandringt op feiten en concrete argumenten geven,

maar zelf nooit met iets komt.

Hij spreekt me ook nooit spontaan aan van: Wat denk jij?

Hij is nu bij mij wel in het vizier gekomen.

De verraders spelen het fantastisch goed.

Er was niemand van de bondgenoten die de minste clue had

om te vermoeden dat er die avond iets zou gebeuren.

Ik zie echt geen enkele mogelijkheid

dat die verraders de kans hebben gehad om af te stemmen,

laat staan om mij te vermoorden.

Ik... Ja, ja...

Ik vind het spijtig, natuurlijk, maar...

Bedankt. - Merci, Staf.

Tot de volgende. - Mannen, saluutjes. Ciao.

Ja... Ik ben een beetje emotioneel.

Er is vannacht gemoord.

Wat? - Waarom?

De verraders hebben een opdracht gekregen en die zijn daarin geslaagd.

Wat?

Wouter had geen schild. De schoenmaker is terug naar zijn leest.

Het gruwelijkste dat de verraders mij in deze fase konden aandoen,

is Wouter vermoorden. Ja.

Dat zou eigenlijk de doodsteek kunnen zijn,

maar ze weten niet dat er een leeuw is opgestaan vandaag.

En vandaag... - Echt, hè. Verdomme.

Meen jij dat nu? - Rustig aan, Ingeborg.

Staf Coppens.

Mijn enige zekerheid hier nog.

Ik pak jullie, jongens. Ik pak jullie.

Oké, ga verder. Allee, laat je gaan. Laat je gaan, Staf, komaan.

Amai. Dat was raar.

Dat was raar.

Bij iedereen zitten de emoties zo hoog

en de vermoeidheid bij sommige mensen,

dus dat verklaart waarschijnlijk de heftige emoties.

Mag ik nog een vraag stellen? Het feit dat Wouter nu gestorven is...

Is hij aangewezen als minst betrouwbaar?

Gisterenavond kregen de verraders een opdracht

en die zijn daarin geslaagd.

En die opdracht was tijdens de cocktailparty?

Die opdracht was tijdens de cocktailparty. - Belangrijk.

Tuurlijk was die cocktailparty niet gewoon...

Nee, dat was natuurlijk een gifbeker die ons geschonken werd,

zonder dat we het wisten.

Waarom hebben de verraders niet gewoon een andere opdracht gekregen dan wij...

Tijdens het bestellen?

Die moeten die opdracht daar hebben gekregen.

Alleen dan waren we niet samen. - Ah ja, tuurlijk.

Tijdens 'kom maar een cocktail bestellen'.

De grote vraag onder de bondgenoten is nu:

Wat is daar gebeurd op die cocktailparty? Hoe kan dat nu?

Dat had niemand zien komen.

Amai. Dat vind ik wel echt heftig, eigenlijk.

En bondgenoten... Bondgenoten, en ik kijk niet meer naar iedereen...

Bondgenoten?

Bondgenoten, we moeten echt winnen. Ik heb het gehad, gasten.

Als ze Wouter Torfs raken, raken ze mij.

Ik denk dat Ingeborg vanochtend...

een combinatie van heel veel emoties had, zowel boosheid als onmacht.

Van: Fuck, ik heb hier geen controle en dat frustreert.

Ik word al de vrouwen vol gif.

Je gaat zelfs niet meer in mijn ogen kunnen kijken.

Ik heb daar wat schrik van.

Geen schrik hebben, want jij leidt mijn team van bondgenoten all the way.

Insgelijks. - Ja, wij... Allee.

Maar als er durft één verrader in de buurt komen...

ik spuug erop, hè.

Dus als er een verrader... Ik zeg dan: Nee, buiten nu.

Als je niet luistert, spuug ik. Zover ben ik.

Nu Wouter vermoord is, is alle houvast voor Ingeborg weg.

Momenteel is Ingeborg een losgeslagen projectiel. Ze gaat...

Ze gaat volgens mij nog aan iedereen beginnen te twijfelen.

Julie, ik moet met jou iets bespreken

over jouw intuïtieve weten van bij de start.

Ik weet wat je wil zeggen. Ze wil zeggen: Het is Slongs.

Ik kan je één ding zeggen: Als je vanavond mij naar huis stampt,

ga je heel dikke spijt hebben. Dat zeg ik aan de bondgenoten.

Ik ga nu één ding zeggen.

Luister naar mij, want ik heb een paar dingen gezien

en ik lag er vannacht van wakker. Ik zag het. Ik zag het ineens.

Ik ga nu dezelfde taal beginnen te spreken.

Sorry, maar nu ga je er lichtjes over. - Wel, dat is net wat jij gisteren deed.

Oké. Nee, als jij dat zo zag, dan is dat zo en dan laat ik dat toe.

Je moet dat nu begrenzen, je hebt dat nu gedaan

en ik respecteer dat.

Oké.

Dat zullen we dan de rest van de dag wel zien, of je dat respecteert.

Wauw. Ik was er echt niet goed van. Ik heb geprobeerd kalm te blijven,

maar het was wel heftig. What the fuck was dat?

Niemand durft te eten. - Ik durf niet te eten.

Ik wil daar een stukje brood halen. - Ingeborg? Even stoppen nu.

Anders is er ons niets meer te zeggen. - Ja, ja. Dat je niet...

Ik durf niet meer naar boven te kijken.

Ingeborg was wel heel heftig.

Ik denk dat ze een hele nacht heeft zitten malen

over wat er gezegd is geweest aan die ronde tafel

en dat ze dat zo heeft opgekropt dat het er allemaal uit moest.

En dat Slongs daar wel even de dupe van was.

Ik had Ingeborg nog nooit zo gezien.

Ik denk niet dat iemand Ingeborg echt ook al zo gezien heeft.

Liefde, liefde, liefde.

What the fuck was dat, maat?

Ik denk dat het heel wijs is dat Ingeborg en ik vandaag elkaar een beetje mijden.

Dat is het beste wat je kunt doen als je in een soort conflict zit

of een geladen situatie... dat is: alle twee even afstand pakken.

Oh, ik heb het echt lastig. - Kom hier. Ja, ik weet het.

Wouter is wel vermoord. Ik vind dat niet eerlijk.

Ze hadden gezegd dat er niemand ging vermoord worden

en ze hebben mij zo gepakt, jong. Kom, jij mag er ook één hebben.

Ja, eigenlijk kwam Slongs goed binnen.

Weet je, ik heb mij wat laten gaan gisteren, maar ik ga nu...

Dus ja, oké. Dus eigenlijk had ik het gewoon moeten laten,

maar ja, het was vanuit die pijn van gisteren.

En dan heb ik gewoon hetzelfde gegeven wat zij mij gaf gisteren.

Dan zitten we dus in dat waar ik een bloedhekel aan heb als ik het zie:

dat vrouwen niet solidair zijn.

Dus ja, dat is heftig. Dat is echt heftig,

omdat dat voor mij zoiets is wat ik niet wou. Maar ja, kijk.

Het was een hevig ontbijt,

maar de rust lijkt eindelijk weergekeerd

en dus komen ook de verschillende theorieën opnieuw naar boven.

Sinds gisterenavond ben ik duidelijke bondgenoten beginnen te identificeren

en jullie zijn er vier van.

Bij jou is de reden dat jij om exact dezelfde reden op Astrid gestemd hebt.

Deze emoties, ik denk niet dat iemand dit kan spelen,

dus ik wil je echt geloven.

En Hans, bij jou is het omdat jij gisteren al hebt gestemd

op de persoon waarvan ik denk dat hij de verrader is.

Ik denk dat Slongs zichzelf de titel van OV, Original Verrater, gegeven heeft.

Het is zot hoe ik buiten schot blijf.

Mijn naam komt misschien heel af en toe eens voorbij,

maar ligt dan even snel weer aan de kant.

Je krijgt heel snel, zonder dat je erom moet vragen,

een inkijk in de kopjes van de bondgenoten.

Maar wie denk je dan dat de verraders zijn?

Ik denk dus Slongs en ik weet dat jij Roman heel erg vertrouwt...

Nee, dat kan ik echt niet. Ender, alsjeblieft. Begin niet, hè, jong.

Dat is ook één van mijn zekerheden.

Hij mag niet beginnen over Roman, want dan speel ik niet meer mee.

Stel je voor dat Roman een verrader zou zijn.

Maar dat kan toch niet, jongens. Komaan. Nee.

Roman is niet toevallig een acteur.

Nee, jongens. Echt waar, ik ga niet mee.

Het moet ook niet. - Het spijt mij.

Dan moet je wel nog alternatieven geven.

Roman gaat ondertussen verder

met het plan van opperverrader William

om de verraders niet langer onder de radar te houden.

Hij benoemt de blinde vlekken en maakt William verdacht.

Ik zeg het tegen jou omdat ik je vertrouw

en tegen jou omdat je mij gisteren in Team Slongs gezjaard hebt.

William. Ik ben eigenlijk gewoon alles beginnen te overlopen.

Verschillende situaties waar hij in gezeten heeft,

wat hij gezegd heeft en wat hij gedaan heeft.

En er zijn dingen voor mij die...

apart zijn. Als er twijfel is of als er veel namen gedropt worden,

is hij ineens the voice of reason die rechtstaat.

'Mannekes, we moeten blijven nadenken.' - Dat is waar.

Ik ben voorzichtig geweest.

Ik heb heel veel van wat ik in mijn hoofd had niet gezegd.

Maar het is een sprong in het diepe en ik weet niet hoe het gaat uitdraaien.

Nog iets wat hij altijd doet,

dat is een beetje luisteren naar wat de namen zijn,

daar dan even in meegaan, maar dat direct ook omzetten, van:

Maar ja, je weet nooit. - Dat is waar.

Ik ben misschien ook in een tunnelvisie bezig nu.

Ik heb nog niet over William durven na te denken,

dus ik ben er blij voor dat je nu wel durft...

Hij is ook gewoon supersterk. Er zijn al gespannen situaties geweest,

maar hij kan ook gewoon een mop maken.

De situatie wordt ontmijnd en de concentratie wordt geshift.

Met wat ik nu weet, denk ik dat ik vanavond,

tenzij er andere elementen bovenkomen, ga inzetten op William.

De kandidaten hebben zich verdeeld in twee teams

en verlaten het kasteel om op missie te vertrekken.

Daar spelen ze voor een dolk en een schild

en die worden in deze fase van het spel steeds belangrijker.

Vertel, Ingeborg. Vertel.

Op dit moment is deze wagen nog mijn enige veiligheid,

waarvan met stip honderd procent vertrouwen in Julie en Roman...

Ik vind... - En puur... Nee, ik weet het.

Ik vind het heel erg dat je mij... - En jou 80 procent.

En al de rest veel minder. Dat wil niet zeggen

dat daar geen bondgenoten zitten, want dat zou heel goed kunnen.

Allee, vrienden, we zitten samen in een team. Ik wil naar die wapenkamer,

want anders ben ik er morgen niet meer.

Ik moet nu wel zeggen: Door die oprechte emotie van Ingeborg van vanochtend

is ze wel terug van mijn radar af. - Is het zo?

Ik durf ze ook nog niet op te schrijven. - Ik denk: Als je een verrader moet zijn,

hoef je zo boos niet te worden. En dit was niet geacteerd. Dit was echte boosheid.

Ik ga Ingeborg ook niet opschrijven. - Ik ook niet meer.

Dat betekent dat jij dan mij opschrijft, waarschijnlijk, Slongs?

Daar ben ik nog altijd over aan het twijfelen, Ender.

De kans is volgens mij wel groot dat ik er vanavond uit lig. Slongs of ik.

Ik zeg altijd: Ja, Chelsey.

Of in het Frans: Oui, Chelsey.

Slongs, stel dat ik vanavond op jou stem,

hoe wil je dat ik je naam op mijn bordje schrijf?

Ik dacht: Misschien had je graag een koosnaampje gekregen, of zo.

Klein lief appeltoertje vind ik goed. - Klein, lief appeltoertje.

William en Slongske waren vanmorgen aan het ontbijt weer bij elkaar.

Ik ben gisteren naar die ronde tafel gegaan met in mijn hoofd Slongs,

maar ik vond dat zij met de beste theorieën op de proppen kwam.

Op de één of andere manier heeft zij elke verdenking die ik had naar haar uitgewist.

Ik heb in de auto Slongs verdedigd, want ik voelde gisteren...

tijdens de ronde tafel...

dat zij alles aan het openleggen was.

Ze was... in iedereen zijn richting aan het kijken

en het was een kwestie van tijd voor ze ook in mijn richting begon te kijken.

Ik dacht: Ik moet haar voor mij winnen.

Jij zegt William. - Ja...

Die vertrouw je ook?

Nee. Oké. Hij is rustig.

Maar zijn track record vind ik ook niet zo...

Niet zo normaal, of zo. Ik weet het niet.

Roman heeft mij even wakker geschud vanochtend.

Hij zei: Wat denk je van William?

Ja... Wat denk ik van William?

Waarom kunnen wij zeker zijn dat jij een bondgenoot bent?

Het enige argument dat je tegen mij hebt, is mijn stemgedrag.

Dat klopt, maar dat kan ik ook verantwoorden.

Ik zou het wel wat zuur vinden, omdat ik de enige ben die heeft gezegd:

Mannen, we moeten nu eens echt rondkijken naar onze blinde vlekken.

Dat ik er dan zelf het eerste slachtoffer van ben,

so be it. Mij goed, maar ik zou het jammer vinden.

Hij was precies een klein tikkeltje op zijn teentjes getrapt.

Ik dacht: Dat is een reactie die ik van jou nog niet gezien heb.

Het plan om ook William zijn naam op de kaart te zetten

en zo verwarring te veroorzaken tussen de bondgenoten

blijkt zijn vruchten af te werpen,

maar hopelijk schieten ze zichzelf daarmee niet in de voet.

Allee, vrienden.

Zullen we even dat andere team afdrogen? Wat denk je?

Wat denk je, jong?

Ik vind het ook wel leuk om ze weer op het verkeerde been te zetten

door één van de verraders...

misschien toch een verrader te laten opwerpen als eerste

om die op zo'n manier zichzelf veilig te laten stellen.

Misschien zit ik te diep in dit spel. Dat kan ook.

Misschien zit ik in mijn eigen rabbit hole nu,

maar ik heb het gevoel dat dit gaat werken.

Zo meteen:

Wij krijgen nu de eerste fles te zien. - Oh, maar dat is al moeilijk, man.

Oh, Scheisse, dat is... Oh, my god.

Inderdaad. Zo is dat.

Ik ga vanavond jou toch ter sprake brengen.

Mijn hart bonsde in mijn keel toen ik zijn naam moest noemen.

De kandidaten zijn aangekomen op de missielocatie.

Hier zullen ze strijden voor de sleutels van de wapenkamer,

want daarmee kunnen ze een dolk en een schild winnen.

Welkom allemaal. Jullie zijn met twee teams van vier.

Jullie gaan dat team straks ook nog eens opsplitsen

in een duo en twee individuele spelers.

Het duo zal straks plaatsnemen aan één van die tafeltjes

en die krijgen wijn voorgeschoteld door een sommelier.

Op die wijnflessen staat een etiket zonder tekst, maar wel met een tekening.

De bedoeling is dat die duo's die tekening zo goed mogelijk omschrijven

via een walkietalkie aan een individuele speler,

die ergens in de wijngaard aan een schildersezel staat.

Die moet dat etiket natekenen en daar dan een foto van nemen

om die foto naar de laatste individuele speler te sturen,

die in de wijnkelder zit...

en daar exact dezelfde fles wijn moet zoeken.

Het team dat de meeste juiste flessen wijn verzamelt, mag naar de wapenkamer.

Oké. Ben jij een goeie tekenaar?

Ik kan niet tekenen.

Ik denk dat ik vannacht misschien weleens een schildje nodig zou kunnen hebben.

Er zijn een paar namen die blijven vallen.

Dat is mijn naam, die van Slongs, van William en die van Roman.

Mocht mijn vermoeden juist zijn

en mocht ik vanavond de juiste namen aan de tafel noemen...

lijkt het mij niet onlogisch om mij te vermoorden.

Dan mag iedereen vertrekken naar zijn plek.

De twee teams hebben zich opgesplitst

en verdelen zich over drie locaties,

maar met zo veel afstand tussen de locaties

zal communicatie cruciaal zijn,

zeker gezien deze maar in één richting verloopt.

Er kan dus niet over en weer gecommuniceerd worden.

Jij voert het woord...

en ik spring bij als het nodig is.

Julie en Hans zullen voor Team Groen de etiketten omschrijven.

Voor Team Paars hebben verraders Sean en William

zich strategisch samengezet.

Oh, Scheisse, dat is... Oh, my god.

In de wijnkelder moeten Roman voor Team Groen en Ender voor Team Paars

straks de juiste wijnflessen uitzoeken.

Putain, zeg. Dat lijkt allemaal op elkaar.

Ik heb precies al vier dezelfde flessen gevonden met een klein...

verschil in de achtergrond.

En hoewel Ingeborg en Slongs elkaar vandaag liever wilden mijden,

staan zij elk voor hun team samen en ver van de anderen

midden in een wijngaard, om de etiketten te tekenen.

Als er één ding is dat ik geleerd heb in het leven,

iets belangrijks: Kalmte zal u redden.

Ik zeg het: Als twee honden neus aan neus staan te blaffen,

is het beste wat je kunt doen die even uit elkaar halen.

Gelukkig kunnen ze zich focussen op het spel,

dat nu van start gaat.

Slongs, wij krijgen nu de eerste fles te zien.

Oh, maar dat is al moeilijk, man.

We zien eigenlijk een riviertje... - Met een bootje, linksonder.

Met daarrond riet... - Ja, riet.

...en ook een aantal bomen in de achtergrond, aan de horizon.

In het midden bovenaan heb je een cirkel met daarbinnen nog een cirkel.

Binnenin de kleinste cirkel staan boven elkaar twee visjes in een schild.

De cirkel is ongeveer de grootte van een euro.

Shit.

Ik vreesde een beetje...

Met heel die rare ochtend die er geweest was,

dacht ik: Oh, die Ingeborg.

En wij vreesden het ergste.

Ik kwam tot rust in die velden.

Ik ga gewoon nu even terug op mijn plooi komen,

met de hertjes onze leeuw eren in ons.

En verder, hè. Verdergaan.

Ingeborg heeft haar etiket in sneltempo getekend.

De eerste die op zoek mag naar de bijhorende fles is dus Roman.

Huh? Wat is dat weer?

En dat is een groot voordeel,

want er is van elke fles maar één juist exemplaar.

Echt waar.

Maar is de tekening van Ingeborg duidelijk genoeg voor Roman

om alle details te spotten?

Hoe dan ook start Team Groen al

met de omschrijving van het tweede etiket.

Daar staat één afbeelding en dat is een ouderwetse kurkentrekker

met bovenaan een handvat en dan de spiraal eronder.

Sean en William van Team Paars, daarentegen,

bomen oeverloos door op het eerste etiket.

Dan hebben we drie, naar mijn gevoel, zwaluwen.

Maar daar is een goede verklaring voor.

Ik heb geprobeerd om te saboteren,

omdat ik liever niet heb dat Slongs die dolk heeft.

Ze weet hoe een spel gespeeld moet worden en dat is gevaarlijk.

En dus wordt er tijd gerekt

door te vervallen in eindeloze details.

Dan zitten we ter hoogte van één derde van het etiket.

Daar is er een soort stempel, een logo.

Ja, een logo met aan de linkerbovenkant, de linkeronderkant, de rechteronderkant

en de rechterbovenkant... Dus eigenlijk ter hoogte van de cirkel

is er telkens één streep.

Ik denk dat we het goed beschreven hebben. We gaan over naar het volgende etiket.

Slongs heeft haar best gedaan

om met de aanwijzingen van William en Sean een etiket te tekenen.

Ze stuurt het resultaat door naar Ender.

Die kan nu in de wijnkelder op zoek naar zijn eerste fles.

Oké.

Ik denk dus nu: What the fuck?

Dit is echt heel vaag, hè.

Ender en Roman zijn dus nu naar identiek dezelfde fles op zoek.

Wie de fles vindt met het etiket waarvan echt alle details kloppen,

krijgt het punt.

Het tweede etiket krijgen we nu te zien. Het is een ovalen etiket.

Er staat binnenin een oude kurkentrekker. De punt is aan de linkerkant.

Zowel Slongs als Ingeborg zijn het tweede etiket aan het tekenen:

een kurkentrekker.

Moeten we nog iets detailleren? - We kunnen niks detailleren.

Als we meer gaan geven, gaat ze helemaal in de war geraken.

Ik vermoed dat die kurkentrekker heel gedetailleerd gaat moeten zijn.

De kurkentrekker is ook in 2D.

Het handvat daarvan is horizontaal. - Horizontaal?

Twee vissen met een rondje, boompjes, water, een bootje onderaan.

Dat gaat ze zijn.

Als we dezelfde aan het zoeken zijn, heb jij een veel betere tekening.

In de wijnkelder heeft Roman zijn eerste fles uitgekozen.

Hij kan nu op zoek naar fles nummer twee.

Een kurkentrekker. Wacht, dat is er één.

Net zoals bij de eerste fles

staan er nu ook verschillende flessen op tafel

met een bijna identiek etiket.

Het verschil zit hem dus echt in de kleinste details.

Oh, maar dat is een tjoepentrekker voor een bierflesje.

Ender is nog steeds op zoek naar zijn eerste fles,

want het kan natuurlijk zijn

dat Roman een foute fles in zijn mandje gestoken heeft.

Ik heb nog steeds die eerste echt niet. Geen idee.

Ik zie Slongs heel graag,

maar Ingeborg haar schilderijen waren net iets beter,

voor zover ik kan zien.

Het is eigenlijk gewoon hopen dat Roman de verkeerde flessen uitkiest,

zodat ik meer tijd heb om de juiste te nemen.

Op de een of andere manier leunt deze er het dichtst bij aan nu.

Ik zie een bootje, dat logo. En zouden dat vogels zijn?

Dat weet ik niet, hoor.

Hoe dan ook heeft Ender nog wel even tijd om zijn keuze te maken,

want terwijl Team Groen al volop bezig is met fles drie...

Het etiket is opgedeeld in twee delen wat de tekening betreft.

Het bovenste deel is eigenlijk een soort Alpenritueel.

Bergtoppen.

...blijft Team Paars fles twee omschrijven...

Dan spreken we over de nerven, hè. De nerven van het hout.

...en omschrijven...

Dan is er een uitstulping naar beneden toe.

...en omschrijven.

Ik zou het omschrijven als een snoepje, een karamel,

aan beide kanten dichtgedraaid, maar dan niet dichtgedraaid.

Dat slaat nergens op.

Het was goed dat William en ik in één team zaten

om de missie ook deels te saboteren, dus dat ging wel.

Dat hadden we wel in de hand.

Het is deze voor mij, nummer één.

Ook Ender heeft zijn eerste keuze gemaakt

uit de overblijvende opties.

Hij mag onmiddellijk zijn tweede tekening proberen te ontcijferen.

Dat meen je niet.

Dat is wel goed geprobeerd. Dat is echt heel goed geprobeerd, maar...

ik denk dat ik hem gewoon in één keer heb.

Dus... ik denk dat deze ze is.

Ze lijken alle twee zeker van hun stuk bij de tweede fles.

Het zal nu op details aankomen,

maar bij een gelijke stand is het de snelste die wint.

Ja, vierkant. Oké, het gaat deze zijn.

Roman heeft inderdaad de juiste fles beet,

maar in plaats van de fles bij te houden,

begint hij te twijfelen,

dus de eerste die deze fles in zijn mandje deponeert,

haalt het punt binnen.

Nee. Dat is rond en het moet dat...

Het moet dit etiket zijn, maar in deze vorm.

Maar Roman twijfelt best niet te lang,

want ook Slongs stuurt haar derde tekening door naar Ender.

Precies Mickey Mouse die een andere Mickey Mouse...

Als Ender goed heeft opgelet,

kan hij dus nu zomaar de fles voor Roman zijn neus wegkapen.

Ik denk dat het deze is.

Ja, ik wou die pakken. - Ik ook.

Ja, fuck it. - Oh, my god. Echt waar.

Ja, ik hoop niet dat je het tegen mij gebruikt straks.

Wat een cheat. Allee, ik moet niet veel zeggen.

Ik belieg hier alles en iedereen, maar die missie, sorry...

Ja, ik was ook zo stom. Ik heb dat daar gewoon laten staan

en hij heeft mijn fles gepikt, hè.

Pech voor Roman.

Hij gaat dan maar op zoek naar zijn vierde en laatste fles.

Windmolen, check. Gras ervoor, check. En hier zitten vogeltjes op de dingen.

Ender zal nog even moeten wachten,

want zijn team is nog heel uitgebreid

het laatste etiket aan het omschrijven.

Die wieken staan volledig stil en zijn in de vorm van een X.

Dat vind ik wel moeilijker... - Ja, dat zijn wieken, hè.

Je kunt het vergelijken met dat je vier vliegenmeppers aan elkaar hebt gehangen.

Vliegenmeppers?

Dus allemaal vierkantjes naar elkaar. - Als een wafel, precies.

Pure chaos.

Slongs slaagt erin het laatste etiket te tekenen

en door te sturen.

Terwijl Ender en Roman in de wijnkelder hun laatste fles zoeken,

begint de ruzie van deze ochtend te knagen aan Ingeborg.

Mag ik eens komen kijken?

Kom maar. Als ik ooit stop met zingen, heb ik nog wel een toekomst als tekenaar.

Is dat je kurkentrekker? - Ja.

Oké.

Komaan, Sergeantje. Allee, vergeef jezelf ter plekke.

Wees mild en begin opnieuw.

Allee. Knuffel? Is alles weer goed? - Alles is goed.

Alles is vergeven, hè. - Alles is goed.

Merci, madam. - Waarom?

Dat je zo veilig voor mij voelt van... - Inderdaad. Zo is dat, dat dat kan.

Voilà, dus dat is dat. - Dat is dat.

We moeten er dankbaar voor zijn dat we daar samen door zijn mogen gaan.

Maar het was heftig, hoor. Wouter dood, potverdikke.

Ja, dat had ik niet zien aankomen. - En jij kreeg precies alle schuld, hè.

Je moest ontladen op iemand en beter dat je het op mij deed.

Dankzij wat er bij de ronde tafel gebeurd was.

Omdat ik je openlijk beschuldigde.

Ja, en dan is dat normaal dat je eens wilt terug fighten.

Dus dat is oké. - Oké.

Een heel leuk moment.

Zo twee waanzinnige, passionele vrouwen kunnen ongelooflijk botsen

en kunnen het ook bijleggen. Ja.

Dat is oké. We gaan dat niet meer doen. Het is eruit, hè.

Nu is er terug vrede op aarde. - Die woede mag je niet laten zitten.

De ruzie is uitgepraat en de flessen zijn gekozen.

En net voor ik de resultaten van de missie bekendmaak,

grijpen William en Sean nog even hun kans om kort te overleggen.

Zou je het mij kwalijk nemen, mocht ik op jou stemmen?

Dat is een stomme vraag, natuurlijk. - Absoluut niet. Het is een spel, hè.

Maar ik heb geen argumenten.

Wel, dat is ook het ding dat ik ermee heb. Niemand heeft argumenten, eigenlijk.

Het is puur dat je onder de radar zit, maar ja, ik ook.

Ja, dat is waar.

Roman ook, Hans ook. Een hele lijst. Julie ook.

Je kunt er nog vijf...

Amai, het ziet er wel romantisch uit.

Ik denk dat momenteel ofwel ik, ofwel Roman, één van de twee,

het snelst verdacht gaan zijn.

Dan blijft Sean weer buiten schot, dus hij moet dat doen.

Hij moet volgen als de groep één richting uit wijst.

Dus ik zie daar ook geen probleem in.

In het slechtste geval zal ik geofferd worden voor het verraad. So be it.

Weet dat we spelen voor een dolk en een schild in de wapenkamer,

dus het is wel van groot belang dat je deze proef wint, denk ik.

Laten we beginnen bij de eerste fles.

De fles die jullie moesten hebben, was deze.

En jullie inzendingen...

Is dat allebei juist? - Ja, ja.

Dat is niet allebei juist. - Wij hebben ze juist.

Kijk goed waar er vogeltjes zijn en waar er geen vogeltjes zijn.

Lap. Verdomme. - Dat is niet erg.

Het is met andere woorden 1-0 op dit ogenblik voor Team Paars.

Goed gedaan, die vogeltjes.

Fles nummer twee is een fles met een kurkentrekker.

Met een horizontaal handvat. En wat vind ik in jullie mandjes?

Eentje met een horizontaal handvat en een andere.

Met andere woorden: Team Paars, daar falen jullie.

Het staat 1-1. - Yes.

We gaan naar de derde fles en daar vind ik een landschap.

Echt waar, als dat degene is die jij gepikt hebt...

En in jullie mandjes zit er telkens een landschap,

maar de onderkant ziet er een beetje anders uit.

Ja.

Verdomme, hè. - Dat was die twijfelfles?

Dat is degene die hij gepakt heeft. - Het staat nu 2-1 voor Paars.

2-1 voor Paars. - Ik had die daar direct moeten zetten.

De laatste was deze.

Een Hollands molentje.

Allebei hadden jullie die bijna goed.

Dat is heel dichtbij, zeg.

Tenminste, de ene heeft hem helemaal goed, want hier staan vogeltjes op en daar niet.

Met andere woorden: Groen heeft hier het punt te pakken.

2-2. Een gelijke stand, maar jullie weten wat dat wil zeggen.

Degene die het mandje het snelst had gevuld,

dat team wint en mag naar de wapenkamer.

Dus proficiat, Team Groen. Jullie mogen naar de wapenkamer.

Ach ja, zo eens een spelletje verliezen is op zich niet erg,

maar er hangt wel heel veel aan vast.

Dat wil zeggen: geen wapenkamer.

Geen bescherming, geen dolk.

So, I'm fucked.

Yo.

Ja, kijk... Close but no cigar, zeggen ze dan.

Ik heb jullie amper gezien tijdens de proef, maar het was wel smooth.

Toch? - Ja, het ging echt goed.

In de auto's op de terugweg wordt er alweer druk gespeculeerd

over wie op wie gaat stemmen.

By the way, sweetie darlings, ik heb het uitgepraat met Ingeborg.

Serieus? - Ja, jong.

Dat is al gebeurd ondertussen? Ah, tof. - Met twee op de berg, dat was heerlijk.

Ah, maar dat is weer een gelukkig toeval.

Ja, heel goed. - Allee.

Alle emotionaliteit is nu weg, want ik heb het echt bijgelegd

en we hebben elkaars respect voor elkaar geuit.

Allee, dat was heel fijn daarboven.

En voor mij is dat dan gemakkelijk, de legacy van Wouter respecteren.

Wouter heeft als laatste Slongs opgeschreven

en ter ere van zijn leven ga ik op Slongs.

En al de rest zijn gissingen en dat gaat mij rust geven.

Oké. I respect your opinion, maar ik ga dat niet doen.

Ik ga niet op Slongs. - Oké. Dat kan, hè.

Ingeborg, door hoe ze je aanviel vanochtend,

denk ik dat ze los op jou gaat. - Dat kan.

Tuurlijk. Dat kan. En als Hans dat dan ook doet

en Ender, ja, dan word ik verbannen.

Nog niet per se, want wij hebben geen dolk.

Ik weet dat er sommigen mijn kant uit kijken.

Ah ja, ook true. Heb jij nog meer zekerheden, William?

Ja, nee. Er zijn geen zekerheden. Ik...

zeg al langer dat we naar onze blinde vlekken moeten kijken, maar...

Ja, blinde vlekken, William...

Sorry dat ik het zeg, maar jij bent ook een blinde vlek voor mij

en jouw sterkste wapen is je humor, denk ik.

En William... Goed, ik weet dat hij nu genoemd wordt,

maar het enige dat we hebben, is dat hij heel...

aan de oppervlakte blijft en een heel subtiele verrader is dan.

En dat dat misschien een strategie is, dat kan.

Als we vanavond weer mis zijn...

what the fuck gaan wij dan doen? - Ja, dat weet ik echt niet.

Dan word ik echt werkelijk zot.

Maar dat is... We moeten er één uit spelen.

Het moet. - Een verrader.

Er moet vandaag een verrader verbannen worden,

dat lijkt het enige waarover de bondgenoten het eens zijn.

Eens terug op het kasteel begint iedereen elkaar uit te horen.

Zeg, en wil jij je top drie delen of is het lastig?

Mijn top drie zat bijna in de auto bij mij.

Ik ben nog steeds... - Ja, jij zit nog altijd op mij.

Roman is voor mij gewoon...

Ik weet dat jij dat niet graag hoort, maar ik ben voor hem.

Ik wil die gast te graag vertrouwen, denk ik.

Te graag? Dat zou een valkuil kunnen zijn, ja.

Ik wil die echt heel graag vertrouwen. - Ja, omdat je zo weinig info hebt,

begin ik al naar daar te grijpen en dat is verder niet echt onderbouwd.

Dat is niet onderbouwd, buiten: Ik wil die gast te graag vertrouwen,

misschien is dat de perfecte kwaliteit voor een verrader.

Roman verdenk ik ook niet. Ik weet ook niet waarom.

En wat is jouw top drie? - Ender...

William. En ondertussen ben jij eraf.

En Hans, omdat hij mij ook al drie keer genoemd heeft.

Ze gaan toch niet op mij stemmen, hè. Zo ineens, zoals bij Isabelle.

Ah, jij? Nee, niet genoemd.

Ik denk dat niemand zich aan het inhouden is

om iemand buitenspel te zetten.

Ik denk dat de namen die nu genoemd worden Ender, Slongs en William zijn.

Iedereen is zo druk bezig met uit te zoeken wie op wie gaat stemmen

dat Roman ongezien medeverrader William apart kan nemen

om hem alle info door te spelen.

Ik ben keiblij dat ik William voor de eerste keer in heel lang

gewoon even one-on-one kon spreken en alles overlopen.

De situatie hoe ze nu is, is dat Ingeborg op Slongs zit.

Ik denk...

Ik ga straks met Slongs overleggen en ik ga haar briefen,

want op die manier bind ik mij nog meer aan haar.

Als zij er vanavond uit ligt, dan gaat niemand naar mij kijken.

Ik ga op Slongs stemmen dan. - Oké.

Dus jij kunt Slongs dan overtuigen van jouw ding.

Ja. Ik ga vanavond misschien jou toch ter sprake brengen,

want ik denk dat als ik je niet ter sprake breng,

dat Julie en Slongs, wie ik gebrieft heb over mijn theorie...

Ik heb vannacht twee uur geschreven aan een exposé over jou.

Maar echt in detail. Ik heb het niet helemaal gedeeld,

maar wel bepaalde dingen. Ik denk dat ik daarover ga praten.

Dan hebben we een joker achter de hand.

Dat is wat ik wil. - Oké.

Ik denk dat Slongs vanavond naar de exit begeleid gaat worden.

En als ik vanavond niet op Slongs stem en ik verdedig haar vol vuur,

dan gaan mensen niet meer mijn richting uit kijken.

Ik ga je waarschuwen: Ingeborg gaat op jou stemmen.

Het zou goed kunnen dat William en Ender meegaan,

dus dan lig ik eruit straks. - Nee, nee.

Dat gaat het worden.

Ik dacht dat het bijgelegd was,

maar als ze mij verdenkt, begint het spel terug.

Het is dan niet van: Daarna gedaan en lekker aan het kampvuur.

Nee, nee, je moet er los terug in gaan, dus ja...

die emoties zijn nog niet helemaal verwerkt,

want je blijft gespannen en je moet gefocust blijven.

Voor de verraders is het fantastisch als ik met Ingeborg in de clinch lig.

Dan kijkt niemand naar ergens anders, hè. - Ja.

Ik zeg niet dat die willen dat wij ambras hebben,

maar als we dat de hele tijd uitvechten,

dan zijn we niet meer aan het zoeken naar de echte verraders.

Als twee bondgenoten met elkaar vechten,

dat is het ideale scenario voor een verrader. Toch?

Het is tijd voor de wapenkamer.

Julie, Hans, Roman en Ingeborg maken alle vier kans

op een schild en op een dolk,

al blijkt die dolk eerder een vergiftigd geschenk.

En? - Niks.

Hoe, niks? - Niks.

We gingen het niet zeggen. - Ja, maar ja.

Het is gewoon... - Dus die dolk ligt daar nog?

Bereid jullie voor, hè.

Wil jij eerst gaan of ik? Ga maar.

Ik heb wel wat stress om naar de wapenkamer te gaan,

want stel dat ik een dolk heb...

en ik moet op William stemmen vanavond en de numbers zijn gelijk,

dan kan zo'n dolk wel gewoon ineens richting verbanning wijzen.

Dat vind ik heel spannend.

Ik heb het liefst een schild, want een dolk wil ik niet,

omdat ik niet honderd procent zeker ben van de naam die ik moet opschrijven

en dan wil ik die verantwoordelijkheid niet van die dubbele stem.

Echt?

Oh, dat had ik niet zien aankomen.

Cool. Cool, cool, cool.

Godver...

Shit.

Shit.

Hans heeft de dolk en dus een dubbele stem.

Die zal belangrijk zijn,

want het belooft een spannende raad te worden.

Al drie keer op rij werd een bondgenoot verbannen,

maar nu de naam van William steeds meer circuleert,

zou het vanavond weleens anders kunnen uitdraaien.

De verraders hebben vandaag met vuur gespeeld.

Hoe loopt dat af?

Ik wil een heel betoog tegen William doen,

maar het is wel aan mij om in te schatten hoe en hoeveel en...

Als we te fel gaan, is de mogelijkheid er dat hij verbannen wordt.

Als we te weinig doen, gaan mensen misschien raar naar mij kijken.

Het blijft spannend. Het blijft echt spannend.

Het is een risico, maar ja, goed...

we zijn hier niet gekomen om het saai te spelen, hè.

We moeten toch een beetje spelen, of niet? Het is toch een spel?

Tranen zijn er op voorhand al, hè. Vooral tranen van ontlading.

Die fight met Ingeborg... Wauw.

Ik heb nooit ruzie met niemand, dus dat was heftig

en ik heb me de hele dag sterk gehouden...

maar ja, there's only so much...

I can take.

Goeienavond. We zitten in de laatste rechte lijn naar de finale.

De eindmeet is in zicht.

Nog twee keer slapen en iedereen weet alles over iedereen.

Meer dan ooit is het vanavond van het grootste belang

dat de bondgenoten er een verrader uit sturen.

Faites vos jeux. Het woord is aan jullie.

Ik wil wel beginnen.

Ik voel de bui hangen.

En...

op zich is dat oké... Wauw.

...want ik ben moe.

Wat er vandaag gebeurd is, heeft er serieus in gehakt.

Zowel bij jou als bij mij.

En...

door wat er vanochtend gebeurd is, ben ik jou minder beginnen te verdenken,

omdat je emotie zo oprecht was, naar mijn mening,

dat je dat als verrader niet nodig hebt.

Dus... ik ben blij dat je van mijn radar bent.

Eerlijk? Op dat moment denk ik: Fuck dit spel.

Fuck dit spel. Ik wil gewoon Slongs even vastpakken.

Ik wil haar op dat moment echt zeggen: Slongs, chill. Ik ben het, hè.

Ik ben dat hier al de hele week.

Ik zie je graag en kom, we gaan iets drinken.

Probeer te onderzoeken, lieve bondgenoten, wie je in mijn richting heeft gestuurd,

want dat zijn je verraders.

Dat is alles wat ik wil zeggen.

Ik heb jou eigenlijk de hele dag verdacht, maar hoe jij hier nu zit,

voelt voor mij ook weer zo echt dat ik terug in de war ben.

Ik weet het niet meer. Ik weet het nu terug niet meer,

dus please, als jullie naar mij kijken voor iets van uitleg, ik heb niks.

Ik denk niet dat er ooit al een groepje verraders zo goed gelogen heeft,

want ik geloof iedereen die momenteel in dit kasteel rondloopt.

Er zijn een paar mensen die gigantisch goed kunnen liegen.

Slongs brengt echt iedereen in de war, denk ik, nu.

Dat is mijn bedoeling niet. Ik probeer duidelijkheid te scheppen.

Eén argument om jouw richting uit te kijken:

Gisteren was er maar één persoon die een paar namen opwierp.

In een groep die niks weet, vond ik dat gewoon opvallend.

'Opvallend' is het enige woord dat ik kan gebruiken.

'Verdacht' is misschien niet eens het juiste woord.

Er moest iemand het doen, want blijkbaar ging niemand anders het doen.

Klopt ook volledig. - Dus voilà...

Amine is weg, Gilles is weg, Dorianne is weg.

Degenen die het durfden te doen, zijn weg.

Dus dan is het aan de volgende om zichzelf voor de leeuwen te gooien.

Dat is hoe je het doet in een bondgenootschap.

Ik denk dat je al veel gezegd hebt nu

en dat het misschien goed is dat ik ook iets zeg,

want anders blijven we te eenzijdig één richting uit praten.

Maar de verraders...

die vermoorden Gilles op zijn verjaardag. Allee, de nacht voor zijn verjaardag.

Dus dat zijn geen schapen, hè.

Die zijn gruwelijk.

En wat ze ook gedaan hebben, is ons voor een deel tegen elkaar opgezet

en misschien mij meer in jouw richting geduwd,

waardoor ik zelfzekerder was. - Maar wie heeft jou geduwd?

Ik heb dat eerst zelf bedacht en William heeft mij gezegd:

Ja, ja, dat vind ik nu toch wel een logische uitleg.

Wie verdenk jij, als jij bondgenoot bent?

Vandaag heb ik eerlijk gezegd: Degene die op mijn radar verschenen is,

is William.

Ender, je weet dat. Schone jongen, maar je staat er al lang op.

Wij kijken naar elkaar. - En ja,

nu ben jij mijn nieuwe hoofdverdachte, omdat je...

Ik voel mij vereerd. - ...mij al drie keer erop hebt gegooid.

Maar dat is oké. Je moet er iemand op gooien.

Dus dat is mijn top drie.

Ik had je iets beloofd, hè. Dat ik jou ging verdedigen,

want ik ben er echt van overtuigd dat jij een bondgenoot bent.

We hebben vandaag met elkaar gepraat en ik heb gedeeld wat ik dacht.

Ik ben eerst beginnen na te denken over mijn stem van gisteren

en die was op jou, Ender.

Maar ik ben beginnen na te denken over wat je allemaal gezegd hebt

en er was één ding dat terugkwam.

Dat was dat jouw stemgedrag verdacht was. - Superverdacht.

Echt alles wat een verrader zou moeten doen, by the way.

Gewoon dat iedereen dat weet.

Maar ook dat jouw stemgedrag vrij goed correspondeert met William.

Mijn hart bonsde in mijn keel toen ik zijn naam moest noemen.

Ik noem hem de grootmeester.

Ik kijk ook heel erg naar hem voor initiatief en raad,

omdat hij dit meesterlijk doet, al van in het begin,

dus als hij zegt van 'oké, dat is een plan',

dan wil ik dat opvolgen.

Zo meteen:

Weet jij al voor wie jij gaat gaan? - Ik ga op William stemmen.

Zijn er nog mensen die op William willen stemmen?

Ik vind het heel spannend worden.

Ik heb geen verhaal en ik vind dat zo verschrikkelijk.

Ik ben een verrader.

Kom, laat ons stemmen.

Het is de eerste keer in het spel dat ik ook niet goed weet wat er gaat gebeuren.

De verraders kunnen niet meer terug.

Roman is aan de ronde tafel

zijn aanval op medeverrader William gestart.

Een riskante zet.

William, nu moet ik eerlijk zeggen dat jij mijn blinde vlek bent.

En ik heb nooit naar jou gekeken en ik ben dan beginnen na te denken.

Er is mij iets opgevallen en dat is dat...

wanneer er echt een sterke consensus is, dat jij lijnrecht meegaat.

Als er consensus is met twijfels, werp jij je op als...

de sterke man die zegt dat we rationeel moeten blijven denken.

Ik vind dat iets wat heel sterk zou zijn als verrader.

Ja, ik speel altijd met onzekerheid.

Maar ik ben ook de enige die vooraf,

toen het helemaal nog niet duidelijk was dat iedereen voor Isabelle zou gaan,

heeft gezegd: Ik ben niet zo zeker daarvan.

Dat is nu helemaal hoe ik ook echt in mekaar zit.

Ik twijfel altijd om alles, maar ik ben ook de enige die heeft gezegd:

We moeten naar de blinde vlekken kijken.

En op dezelfde manier... William, sorry, ik heb het in de auto ook gezegd:

Jij zou voor mij ook de perfecte blinde vlek...

Ik hou van je humor

en jij kunt je humor ook perfect gebruiken als schild als verrader.

Eén van je vele talenten is: hop, een mopje ertussen gooien,

iedereen is aan het lachen en is vergeten dat we misschien iets op het spoor waren.

Dus jij zit sinds kort ook op mijn radar, maar ik heb geen argumenten.

Ik vind het heel spannend worden

en ik merk vooral dat de zenuwachtigheid van William en Roman niet gespeeld is.

Ik begrijp het en ik vind dat ook... goed, op een manier.

Dat klinkt raar, maar voor ons, bondgenoten, is dat echt goed

dat iedereen eens op de radar staat. - Ja, zeker weten.

Dan gaan we echt kritisch nadenken over wie het potentieel kan zijn

zonder dat we echt, echt blinde vlekken hebben.

De meesten van ons vertrouwen Julie honderd procent,

heb ik het gevoel. Dat heb ik vaak horen vallen.

Wat denk jij?

Ik zou echt willen dat ik het wist, dat ik een clue kon geven

en dat ik... mensen kon meetrekken in een verhaal waarin ik geloof,

maar ik heb geen verhaal en ik vind dat zo verschrikkelijk.

In mijn job staat gewoon echt alles zwart op wit.

Dat is de misvatting geweest die ik misschien in het begin had,

van: Misschien kan mijn job mij hierin helpen.

Maar het staat er zo ver van af.

Ik ben weer geneigd om de tranen van Slongs te geloven.

En als ik dan argumenten hoor tegen William denk ik: Ah, ja.

Ja, klopt. Maar ik heb veel te weinig feiten

en ik ben een feitenmens.

Kom, laat ons stemmen. Dan kan ik daar gaan staan

en dan kunnen jullie allemaal dikke, grote bollen van ogen trekken

als je een bondgenoot naar huis hebt gespeeld.

Weet jij al voor wie jij gaat gaan? - Ik ga op William stemmen.

Zijn er nog mensen die op William willen stemmen?

Ik zit verscheurd tussen William en Slongs.

Ik twijfel heel vaak

en het enige wat ik kan doen om in het reine te zijn met mezelf, nu,

is volgen wat de padre mij voorgespiegeld heeft en gezegd heeft:

Speel nu het spel, volg je hart, volg je buik.

En er is een diep verlangen in mij dat straks...

onze engel daar gaat staan en in het schoon Antwerps gaat zeggen:

Ik zen een verrader.

Dat zou ik zo graag meemaken. - Het gaat niet gebeuren.

Het kan dat het niet gebeurt, maar het ding is:

Dan ben ik in het reine met mijn eeuwige twijfel.

Ik zat daar heel gesloten, in de zin van:

Ik stem op Slongs en zo is het. En al de rest kan mij gestolen worden.

Dat is eigenlijk giftig, want dan zit je zo vast in je eigen gelijk,

dus dat was echt wel een heel lastige raad.

Oké, we gaan stemmen.

Neem jullie schrijfplankje en schrijf daarop de naam van de persoon

van wie jij denkt dat hij of zij een verrader is.

Ik wist dat Roman op William zou gaan, daar waar ik op Slongs zou stemmen.

Wat wel heel spannend is:

Hoeveel mensen zouden er meegaan in het Slongskamp

en hoeveel in het Williamkamp?

Ik zou het heel jammer vinden dat ik er nu uit lig.

En ze weten dat ik een bondgenoot ben. Ze weten het, maar ze zitten weer...

in een tunnelvisie, hè.

Het is de eerste keer in het spel dat ik ook niet goed weet wat er gaat gebeuren.

Het kan nu echt de twee kanten op. Het zal spannend zijn.

Sean, we beginnen vandaag bij jou.

Ik heb niet genoeg argumenten, alweer.

En dat voelt niet goed,

maar ik heb er daarom ook drie hartjes bij gezet.

Ik hang altijd aan je lippen, Slongs.

Het is oké. - En je blijft altijd Dievanongs.

Julie?

Slongs, ik...

Ik geloof je.

Ik heb je nu toch niet opgeschreven.

Ik moest iemand anders opschrijven en ik heb William opgeschreven.

Met weinig argumenten.

Roman, naar wie gaat jouw stem?

Team Antwerpen. No fucking way.

William, ik heb voor jou gestemd.

Ik ben ook van Antwerpen, hè. Dat weet je toch?

William?

Slongs, ik zie je supergraag. Je weet dat. Je bent mijn home girl.

Het is oké, sweetie.

Twee stemmen tegen Slongs, twee tegen William.

Ingeborg?

Alle respect.

De stem gaat naar Slongs.

Slongs?

William.

Ender?

Ik heb je gevraagd hoe ik je moest opschrijven.

Er was niet genoeg plek op dit bordje om het groot te schrijven,

maar ik heb 'Slongs, lief klein appeltoertje.'

Oh, zalig.

Slongs heeft vier stemmen, William heeft er drie.

De laatste stem wordt bepalend. Hans, die is voor jou.

Ik wil nog even iets laten zien. - Oh, nee.

Slongs.

Drie William, zes Slongs.

Slongs, ik ga je moeten vragen om naar de plaats te gaan

waar je je identiteit moet bekendmaken.

Wat een pittig spelletje was dit.

Ik vind het heel, heel, heel jammer dat ik eruit lig,

want ik was nog niet klaar om de strijd op te geven.

Ik ben een bondgenoot, lieve bondgenoten. - Nee.

Merci voor je strijd.

Merci. - Wauw. Perfect.

'Mannekes, ik zen een verrader'. Dat had ik zo graag gehad.

Maar het was niet zo.

Het is een engel.

Het is een engel.

Amai.

Even ontlading.

Ik weet dat ik niet meer moet vechten, dus ik kan het laten gaan.

Ik moet niet meer... stoer zijn en verraders gaan vangen.

Maar voilà, het is wat het is. Oké.

Ik ben echt onder de indruk van de skills van de verraders.

Hoedje af, petje af, kniebuiging.

Heel goed gespeeld. Echt heel straf.

Het was spannend vanavond.

Allee ja, spannend... Het was wel berekend.

Het lijkt nu alsof ik drie stemmen tegen had.

Ja, één daarvan wist ik en die tweede stem is uitgeschakeld.

Voorlopig is er maar één iemand die mij echt verdenkt

en dat is Julie.

Wij zijn de enige twee die juist zitten.

Als er hier nog bondgenoten aan tafel zitten,

denk aan dit moment.

En ik ben zo blij dat ik het eindelijk juist heb.

Goed gedaan.

Ineens ben je wel zeker van je stuk.

Je bent heel het spel lang nooit zeker geweest.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik nu een vrouw heb gezien

die ik geloofde en dat heeft gemaakt dat ik er niet op gestemd heb.

Julie zegt daar dan ook direct:

Ik ben blij dat ik het bij het rechte eind heb.

Ja, mijn naam staat op haar bordje. Wat moet ik doen?

Ik moet daar hard op reageren.

Als speler moet ik mij een beetje kwaad maken,

moet ik geaffronteerd zijn.

Ja, maar allee, we moeten iemand opschrijven.

Maar ja, ik ben de eerste die zegt: Kijk eens naar de blinde vlekken.

En de enige blinde vlek waar naar gekeken wordt,

is degene die die boodschap brengt. - Dan schrijf je morgen een andere naam.

Wat moet ik... Dat vind ik raar. Sorry.

Ik voel mij hier elke dag dommer en dommer.

Ik ben naar hier gekomen met het idee van: Ik heb mensenkennis.

En ik heb er nu al drie keer...

Vier keer volledig naast gezeten.

Ik weet het terug niet.

Het was nipt, maar het plan van de verraders is gelukt.

William is geen blinde vlek meer,

maar met alweer een bondgenoot verbannen,

zakken de laatste overgebleven bondgenoten steeds dieper weg.

En daar maakt William maar al te graag misbruik van.

Echt waar, ik word hier zot van.

Ik volg ook wel wat Julie zegt.

Ze zegt: Ik heb het gezien. Dat betekent niet per se:

Ik heb het gezien, jij bent het. Het ging over Slongs, hè.

Dat ging over het feit dat ik gezien heb dat die vrouw gewoon echt was.

Ja, voilà. - Sorry. Meer heb ik niet bedoeld.

Oké. - Ik wil geen gevoelens kwetsen

en ik zeg erbij dat ik van niemand anders zeker ben.

Ik zie geen andere verraders op dit moment.

Het enige wat ik heb gezien, terwijl Slongs bezig was,

was dat het echt was.

Echt mijn excuses. Ik heb dat eruit geflapt

en dat was enkel en alleen omdat ik zo blij was

dat ik na een hele week in het duister tasten...

Even... Yes. - ...iemand zag die echt was.

Ik kan het je ook niet kwalijk nemen, want ik weet het zelf ook niet, dus...

Maar het is gewoon even... Het is fucking heftig.

Het is fucking heftig. - Ingeborg had gisteren dezelfde reactie.

Het is fucking heftig. Door drie mensen genoemd.

Je bent nu ook door drie mensen opgeschreven, Slongs inclusief.

Ja, je wordt erin mee...

Het is voor mij ook de eerste keer dat ik voel: Ik word hierin meegesleurd.

Ik wou ze ongemakkelijk maken.

Zodat ik daarop kon reageren, dat ik heel aangeslagen kon zijn.

Zo kon ik terug stil worden in de groep,

waardoor ze toch terug gaan twijfelen aan zichzelf

en dat ze eigenlijk daarmee bezig zijn

in de plaats van waarmee ze zouden moeten bezig zijn,

namelijk verraders zoeken.

Zeg, verraders onder jullie, weet wat jullie aanrichten.

Ik zeg het maar even. Je mag een klein beetje schuldgevoel beginnen te krijgen.

Allee, gewoon zo naar de menselijkheid. Hou daar een beetje rekening mee.

Er zijn mensen die goed willen doen, er zijn mensen die slecht willen doen

en je hebt mensen die gewoon alles willen zien branden.

Enchanté.

En ook de andere verraders zijn niet te stoppen.

Als je ooit twijfels had over mij, zijn ze weg?

Ik heb nu toch bewezen wat voor een bondgenoot ik ben, hè.

Heb ik het naar jou toe bewezen? - Ja.

Oké.

Ja, of je bent ook medeplichtig.

Oké, maar... - Ja, het kan, hè.

Het kan zeker, maar dat kan ik ook van jou zeggen.

In alle weinige zekerheden die we hebben,

is het mij wel heel duidelijk wie goed gestemd heeft vanavond.

We hebben groepsbescherming met dat schild. We zijn met zo weinig.

We hebben onze kop uitgestoken. Ik heb poepers voor vannacht.

We zijn kwetsbaar, ja.

Ik heb gewoon echt keihard in Julie haar gezicht staan liegen.

Maar ja, je krijgt de kans om zo laat in het spel samen te werken.

Als ik het goed speel en haar theorieën kan bevestigen

of misschien een klein beetje sturen... Ja, dat is goed, hè.

En ja, dat is keihard liegen, maar ja, het moet gewoon. Het moet.

Heel dat bondgenotenstuk... Dat voel je, dat hangt weer uit elkaar.

Dat is in frennen vaneen.

Slongs heeft gezegd: Je glimlachte, maar je ogen gingen niet mee.

Oké, Ender. - Nee, niet zo snel.

Ik wil heel snel, dat ik er weer niet van wakker lig.

Ik heb gisteren of eergisteren op Ender gestemd

en dan heb ik dat weer laten gaan, omdat het altijd bij één argument bleef.

Maar het moment dat ik bij Ender benoemde van:

Jullie zijn gruwelijk, met Gilles zijn verjaardag.

Ja, de verjaardag.

Die jongen trok bleek weg.

Dat kan ik nu wel zeggen. - Serieus?

Ik merk dat ik echt strategisch een ramp ben. Echt een ramp.

Manipulatie, strategisch, ik ben een ramp. Weet je waar ik heel goed in ben?

In humor en zelfrelativering.

Ik ben alleen maar strategisch goed. Humor is echt mijn ding niet.

In alle bescheidenheid, het zijn misschien Ender en William.

Misschien. Misschien is het Ender en Sean. Misschien is het Hans en Sean en William.

Maar ik ga geen uitspraken meer doen, want...

ik wil echt in de bescheidenheid blijven. Dat is voor mij echt de les hier ook.

De nacht valt over het kasteel. Een bewogen dag zit erop.

De laatste vier bondgenoten trekken zich terug op hun kamer.

Ik heb het zo ver geschopt ondertussen

zonder al te veel juist te hebben en zonder al te veel te weten,

maar ik zit er wel nog in en het is mijn plicht om dit af te maken.

Ik ga er alles aan doen, dus er is werk aan de winkel morgen. Echt.

Ik voel me vooral, boven alles, gewoon echt, echt dom.

Omdat er hier een paar mensen zo goed aan het liegen zijn

dat ik die volledig vertrouw.

Ik was ervan overtuigd dat ik zou kunnen zien wanneer mensen liegen.

Blijkbaar niet.

De verraders gaan naar de torenkamer,

want daar hebben ze veel te bespreken.

Het plan om hun eigen naam op de kaart te zetten,

was bijna faliekant afgelopen.

Dat was spannend, hè? - Dat was kantje boordje.

Maar het heeft wel gewerkt. - Ja.

Ik ben kapot. Dat was spartelen.

Zonder communicatie, ik vond dat verschrikkelijk.

Dat is. Dat merk ik ook.

Ik had zo graag even met jullie overlegd en dat ging gewoon niet.

Echt. - Ik snap het.

Ik vond vandaag verschrikkelijk. Ook het plan om jou aan te wijzen...

Dan dacht ik: Oké, we gaan het in werking zetten

en daarna was ik toch onzeker, dus moest ik dat plan een beetje afzwakken.

Tijdens de ronde tafel vanavond hetzelfde.

Aanvoelen wat de temperatuur is. Ik ga er wel in mee,

maar toch afzwakken om je niet volledig onder de bus te gooien.

Dat is constant gaan en bijsturen. - Dat was balanceren.

Julie heeft vandaag op mij gestemd en ik heb daar nogal heftig op gereageerd.

Ik weet niet of het opviel dat dat volledig gespeeld was.

Viel dat op? - Oh, nee.

Nee, je hebt dat heel goed gedaan.

Ik vind dat William wel goed gespeeld heeft.

Hij heeft daar een verontwaardiging getoond

en ik denk dat hij door zijn reactie die verdenking die er nog steeds is,

misschien een beetje heeft kunnen counteren.

Dat moet ook heftig zijn geweest om voor het eerst drie keer beschuldigd te worden.

Dat was waarschijnlijk niet gespeeld in die zin,

maar het kwam heel authentiek over.

Denk je dat Julie morgen terug op mij gaat stemmen?

Ja. - Ja. Ik heb ook dat gevoel.

Ik heb ook dat gevoel persoonlijk,

maar als we vanavond iemand vermoorden, staan we gewoon 3-3.

Klopt. - Dan hebben wij de overmacht.

Het gaat nu wel heel vlotjes.

Zo vallen ze één voor één als vliegen, zonder dat wij...

ons, als verraders, in bochten moeten wringen.

Het is bijna... Nu moet ik zorgen dat ik niet overmoedig word,

maar het is bijna te makkelijk.

Er is een wapenkamer geweest waar ik in zat.

Ik heb niks. Geen schild, geen dolk.

Zou je dan voor Hans gaan?

Dan is de kans nog altijd dat Hans beide had.

Klopt. Eigenlijk kan het schild bij iedereen zitten van de wapenkamer,

behalve bij jou. - Behalve bij mij, dus...

Dat is een risico dat we dus...

Oh, ik wist het, hè. - Ja.

Plottwist.

Dag, beste verraders.

Ik heb een opdracht voor jullie.