Original subtitles

ΣΑΤΝΕΡ: Ένα δίκτυο τούνελ ονομάζεται η Αυτοκρατορία των Νεκρών.

Μια λεγεώνα από πήλινους πολεμιστές

στέκεται φρουρός για την αιωνιότητα.

Και αρχαίες τελετουργίες που καθοδηγούν την ψυχή

στη μετά θάνατον ζωή.

Σε όλη την ανθρώπινη ιστορία,

πολιτισμούς σε όλο τον κόσμο έχουν δημιουργήσει πολλούς τρόπους

να τιμήσουν αυτούς που έχουν φύγει από τη ζωή.

Από παραδοσιακές ταφές και καύσεις

στην τέχνη της μουμιοποίησης,

χρησιμοποιούνται ιερές τελετουργίες να δείξει ευλάβεια

και σεβασμό στους νεκρούς.

Τι γίνεται όμως αν αυτά πρακτικές δεν ακολουθούνται;

Είναι δυνατόν αυτός ο λάθος χειρισμός τα λείψανα του νεκρού

μπορεί πραγματικά να καταραστεί τους ζωντανούς;

Λοιπόν, δηλαδή τι θα προσπαθήσουμε και θα μάθουμε.

♪ ♪

Είναι μια αναπόφευκτη αλήθεια της ανθρώπινης εμπειρίας

ότι όλοι γεννιόμαστε,

ζούμε όλοι και τότε, μια μέρα,

όλοι τελικά πεθαίνουμε.

Για πολλούς πολιτισμούς, το σωστό τρόπος να τιμήσουμε τον νεκρό

είναι να παρέχουν το σώμα τους με μόνιμο χώρο ανάπαυσης

χρησιμοποιώντας την ιερή πρακτική

της ταφής.

ΡΟΜΠΕΡΤ ΚΑΡΓΚΙΛ: 65 εκατομμύρια άνθρωποι

πεθαίνουν κάθε χρόνο.

Και ανάλογα με το πού θα πεθάνουν,

ανάλογα με το τι πιστεύουν,

διαφορετικούς πολιτισμούς, διαφορετικές θρησκείες

θάβουν τους ανθρώπους με διαφορετικούς τρόπους.

Ωστόσο, όλες αυτές οι ταφές,

ανεξάρτητα από το πού εμφανίζονται,

έχουν μερικά κοινά πράγματα.

Ίσως το πιο σημαντικό είναι δεν τα βάζεις με τους νεκρούς.

Είτε πιστεύεις στον παράδεισο και στην κόλαση ή όχι,

είτε πιστεύεις σε έναν Θεό ή όχι,

υπάρχει κάτι για την τιμή του εκλιπόντος

αυτό είναι κοινό σε όλη την ιστορία.

Οι πρώτες μας ταφές είναι περίπου 100.000 ετών.

Μάλλον κάποια από τα αρχικά λόγοι για την ταφή των νεκρών

δεν αφορούσαν τελετουργία ή θρησκεία αλλά πρακτικότητα.

Βρίσκουμε πολλούς πρώιμους ανθρώπους θαμμένος σε σπηλιές...

μέρη όπου οι άνθρωποι ζούσαν στην πραγματικότητα.

Οπότε η ταφή τους ήταν ένας τρόπος για να επισημάνετε την περιοχή.

«Εδώ είναι οι πρόγονοί μου είναι θαμμένοι».

JOSEPH LAYCOCK: Πολλές ταφικές παραδόσεις

περιστρέφονται γύρω από την ιδέα ότι αυτό δεν είναι μόνο σάρκα σε αποσύνθεση.

Αυτό είναι ένα πρόσωπο. Αυτό είναι κάποιον που η ζωή του είχε σημασία.

Και αυτό πάει μέχρι πίσω μέχρι την πέτρινη εποχή,

όπου βασικά, άνθρωποι των σπηλαίων έχουν δεθεί

στην εμβρυϊκή θέση

και θάφτηκε με εργαλεία που θα είχαν χρησιμοποιήσει στη ζωή.

Αυτές οι παραδόσεις λοιπόν είναι πραγματικά τόσο παλιά όσο η ανθρωπότητα.

ΣΑΤΝΕΡ: Κατά τη διάρκεια δεκάδων χιλιάδων ετών,

πρακτικές ταφής άρχισε να στοχάζεται

τις αρχές της οργανωμένης θρησκείας.

Αρχαίοι πολιτισμοί πίστευαν σε όλο τον κόσμο

ότι μια σωστή ταφή εμπλέκονται στην εκδήλωση σεβασμού,

όχι μόνο για σώμα νεκρού

αλλά και για την ψυχή τους.

CARGILL: Στην αρχαιότητα υπήρχαν

πολύ συγκεκριμένες τελετές που χρησιμοποιήθηκαν για να βοηθήσουν

πλοήγηση της ψυχής του νεκρού το δρόμο του στη μετά θάνατον ζωή.

Για παράδειγμα, στην αρχαία Αίγυπτο,

υπήρχε το διάσημο Βιβλίο των νεκρών,

που είναι ουσιαστικά ένα σύνολο CliffsNotes

που βοηθάει πλοήγηση της ψυχής του νεκρού

αυτή η σειρά δοκιμών και πύλες και παγίδες

που πρόκειται να δοκιμάσουν να κρατήσει την ψυχή

από την είσοδο στη μετά θάνατον ζωή.

ΜΑΡΚ ΝΤΟΝΕΛΥ: Οι αρχαίοι Έλληνες

πίστευε ότι το πνεύμα

άφησε το σώμα σαν πνοή αέρα.

Και ήταν σημαντικό για να πάρει το ίδιο το σώμα

στη μετά θάνατον ζωή όσο το δυνατόν γρηγορότερα

να επανενωθεί με το πνεύμα.

Για το σκοπό αυτό, ήταν συχνά θαμμένο με ένα νόμισμα στο στόμα

ως πληρωμή στον Χάροντα,

ο πορθμετης πάνω από τον ποταμό Στύγα,

για να τους βοηθήσει στο ταξίδι τους και βοηθήστε τους να εντοπίσουν το πνεύμα τους.

ΣΑΤΝΕΡ: Αν και πολλά αρχαία ευρωπαϊκά κοινωνίες όπως οι Έλληνες

πίστευε στην ταφή των νεκρών,

πολλές φορές, δεν στρώνονταν ατομικοί τάφοι

με ωραίες, προσεγμένες επιτύμβιες στήλες για κάθε σώμα,

όπως κάνουμε σήμερα.

KEITH EGGENER: Ιστορικά μιλώντας, στην Ευρώπη,

άτομα όλων των τάξεων τυπικά θάφτηκαν σε

ομαδικούς τάφους.

Ήταν πραγματικά μόνο οι άνθρωποι

των υψηλότερων επιπέδων της αριστοκρατίας

ποιος θα ελάμβανε κάθε είδους ατομική ταφή

και ατομικός δείκτης του θανάτου τους.

Ωστόσο, τελικά, καθώς μπαίνουμε στην πρώιμη σύγχρονη εποχή,

το 1400, το 1500 και μετά,

όλο και περισσότερο, οι άνθρωποι θέλουν να τους θυμούνται.

Μόνιμη ταφή για ιδιώτες

του ακόμη οι μη αριστοκρατικές τάξεις

γίνεται όλο και πιο συνηθισμένο,

και βλέπουμε η άνοδος των ταφόπλακων.

ΣΑΤΝΕΡ: Όπως έγιναν ατομικοί τάφοι πιο συνηθισμένο για τις μάζες,

ευρωπαϊκή και αμερικανική κοινότητες τον 19ο αιώνα

δημιούργησε νέα, περίτεχνα μέρη ταφής

που βρίσκονταν μακριά από εκκλησίες και κατοικημένες περιοχές.

Αναφέρθηκαν ως νεκροταφεία κήπου.

DONNELLY: Τα νεκροταφεία κήπου είναι

ενδιαφέρουσα εξέλιξη. Μπαίνουν μέσα,

τουλάχιστον στο αμερικανικό πλαίσιο,

περίπου τη δεκαετία του 1830.

Ήταν ένα διαφορετικό μέρος,

ένα μέρος έξω από την πόλη.

Έχουν τη δική τους νεκρόπολη

που μπορούμε να επισκεφτούμε μέσα από μεγάλες περίτεχνες πύλες.

EGGENER: Αυτά τα νεκροταφεία,

όπως το Mount Auburn στο Κέμπριτζ,

Laurel Hill στη Φιλαδέλφεια,

Greenwood στο Μπρούκλιν και πολλοί άλλοι

ήταν πολύ μεγαλύτερες παρά οι ταφικοί χώροι της εκκλησίας.

Επίσης διαμορφώθηκαν με γραφικό τρόπο,

με ελικοειδή μονοπάτια και λόφους

και όλων των ειδών από ποικίλες φυτεύσεις.

Άρα δεν σκέφτεσαι της λήθης του τάφου

αλλά μάλλον σκέφτεσαι

των αναχωρητών καθώς αναπαύεσαι ειρηνικά,

περιτριγυρισμένο από όμορφα λουλούδια και όσοι τους αγαπούν.

Ο θάνατος έγινε ευρέως ορατός ως ήπιος ύπνος.

ΣΑΤΝΕΡ: Σήμερα, υπολογίζεται

ότι υπάρχουν 144.000 νεκροταφεία στις Ηνωμένες Πολιτείες,

στην οποία περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι θάβονται κάθε χρόνο.

Από την πρακτική της ταφής είναι χιλιάδων ετών,

ίσως δεν είναι περίεργο που έχουμε κληρονομήσει

μια σειρά από δεισιδαιμονίες για το πώς αυτό το τελετουργικό

πρέπει να πραγματοποιηθεί.

LAYCOCK: Υπάρχει μια δεισιδαιμονία του

μεταφέροντας το σώμα έξω του σπιτιού τα πόδια πρώτα.

Και η ιδέα ήταν ότι αν εσύ βγάλτε το σώμα με το κεφάλι,

το πτώμα παίρνει αυτό το βλέμμα προς τα πίσω,

και αυτή η ματιά θα μπορούσε ίσως να προσκαλέσει κάποιον

να έρθει με τον αποθανόντα στη μετά θάνατον ζωή.

Άλλο είναι ότι δεν μπορείς να το πάρεις το σώμα στο οικογενειακό αυτοκίνητο.

Πρέπει να νοικιάσετε νεκροφόρα.

Η νεκροφόρα δεν μπορεί να σταματήσει στο δρόμο για το νεκροταφείο.

Γιατί αν σταματήσει, το σπίτι όπου σταματάει

θα μπορούσε ίσως να πάρει μερικά αυτής της ενέργειας του θανάτου.

Υπάρχει μια δεισιδαιμονία να έχεις οι παλαίμαχοι φορούν γάντια.

Και αυτή είναι η ίδια λογική... ότι θα μπορούσε να υπάρχει

κάποιου είδους παραμονή ενέργεια θανάτου στο φέρετρο,

και αν έχεις γάντια, που θα σου δώσει

κάποια προστασία από αυτό.

Όλοι οι άνθρωποι οδηγούνται σε τελετουργούν τη διαδικασία του θανάτου.

Έτσι, όταν σκεφτόμαστε τι είναι αυτές οι τελετουργίες και τελετουργίες

κάνει για εμάς,

φροντίζοντας ότι τηρούνται ορισμένοι κανόνες,

μας δίνει κάποιο στοιχείο ελέγχου

σε ένα βασίλειο που είναι,

εξ ορισμού, ανεξέλεγκτη.

(τραγούδι)

ΣΑΤΝΕΡ: Δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πιστεύουν

ότι ιερές τελετουργίες και παραδόσεις

είναι ο σωστός τρόπος προετοιμασίας α ψυχή του ανθρώπου για τη μετά θάνατον ζωή.

Αλλά από την άλλη, σε όλη την ιστορία,

υπήρξαν επίσης έθιμα που προορίζονταν

να μην ωφεληθεί η ψυχή του νεκρού

αλλά μάλλον για να το βλάψει.

Αυτές οι πρακτικές αναφέρονται ως αποκλίνουσες ταφές.

LAYCOCK: Η λέξη «παρεκκλίνουσα ταφή»

προέρχεται από την αρχαιολογία.

Όταν οι αρχαιολόγοι κοιτάξτε τους νεκρούς,

αν κάποιος έχει θαφτεί κατά κάποιο τρόπο

αυτό είναι διαφορετικό από όλους τους άλλους,

αυτό είναι γνωστό ως παρεκκλίνουσα ταφή.

Για παράδειγμα, σε αυτό το χωριό της Πολωνίας,

ανακάλυψαν οι αρχαιολόγοι περίπου έξι θαμμένα πτώματα

όπου υπήρχαν δρεπάνια που είχε τοποθετηθεί πάνω από το λαιμό

ή πάνω από τη λεκάνη,

με τη λογική να φαίνεται,

αν αυτό το πτώμα προσπαθήσει να σηκωθεί, θα κοπεί με σίδερο.

Και μια πιθανότητα είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι

έκανε κάτι πολύ κακό όσο ζούσαν.

Ασκήθηκαν μαύρη μαγεία ή φόνος.

Και η ιδέα είναι ότι αν μπορούμε βασικά ακρωτηριάζουν το σώμα τους,

αυτό θα τους εμποδίσει μπαίνοντας στη μετά θάνατον ζωή.

ΣΑΤΝΕΡ: Είναι ανησυχητικό να σκέφτεσαι ότι βεβηλώνει ανθρώπινα λείψανα

θα μπορούσε να καταστρέψει την ψυχή ενός ανθρώπου στη μεταθανάτια ζωή.

Γι' αυτό, για χιλιάδες χρόνια, οι άνθρωποι έχουν φύγει

σε μεγάλα μήκη για την πρόληψη τέτοιες παραβιάσεις να συμβαίνουν.

Όπως στην περίπτωση ενός Κινέζου αυτοκράτορα

του οποίου ο βασιλικός τάφος ήταν προστατευμένος

κατά χιλιάδες άγριοι πολεμιστές από τερακότα.

ΣΑΤΝΕΡ: Εδώ σε αυτό το τραχύ, ορεινή περιοχή

που συνορεύει με την έρημο Γκόμπι,

δύο αδέρφια αρχίζουν να σκάβουν ένα πηγάδι στο οικογενειακό τους αγρόκτημα.

Αλλά αντί για νερό, αποκαλύπτουν τα φτυάρια τους

ένα άγαλμα σε φυσικό μέγεθος ενός στρατιώτη.

Όταν οι αρχαιολόγοι αργότερα ανασκάψει την τοποθεσία,

ξεθάβουν χιλιάδες από αυτά τα γλυπτά

γνωστός ώς οι πολεμιστές από τερακότα,

το καθένα με αξιοσημείωτα ρεαλιστικές εκφράσεις του προσώπου.

Κάθε τόσο, υπάρχει μια στιγμή που αλλάζει το παιχνίδι

στην αρχαιολογική ιστορία.

Αυτό είναι μια ανακάλυψη αυτού του μεγέθους

γιατί όσο περνούσε ο καιρός,

έγινε σαφές ότι αυτό δεν ήταν μόνο μερικές γλάστρες.

Ήταν στην πραγματικότητα ένας τεράστιος υπόγειος στρατός

από 6.000 στρατιώτες στέκεται στην προσοχή.

ΣΑΤΝΕΡ: Αυτά απίστευτα ζωντανά αγάλματα

αποτελούν στην πραγματικότητα μέρος μιας μαζικής υπόγειο ταφικό συγκρότημα

που ονομάζεται Μαυσωλείο του Πρώτου Αυτοκράτορα Τσιν.

Το μαυσωλείο καλύπτει μια περιοχή σχεδόν τεσσάρων μιλίων

και περιέχει πολλά υπόγεια παλάτια και αίθουσες

που περιβάλλουν έναν τύμβο τάφου στο κέντρο του συγκροτήματος.

Ο ίδιος ο τύμβος του τάφου είναι αρκετά ανεπιτήδευτο.

Είναι ένα είδος πυραμίδας, αλλά είναι φτιαγμένο από χώμα.

Και αυτές τις μέρες, είναι καλυμμένο με δέντρα,

έτσι είναι όλα πολύ πράσινα,

αλλά όταν ήταν που κατασκευάστηκε αρχικά,

θα υποστήριζε μερικές μεγάλες κατασκευές,

μερικές μεγάλες κατασκευές ναών.

Άρα, το ταφικό συγκρότημα είναι πολύ μακριά

από τον τόπο όπου είχαν ανακαλύψει

οι πολεμιστές από τερακότα.

Και όλοι δεν καταλαβαίνει πραγματικά,

αρχικά, πώς μπορούν να είναι μέρος του ίδιου πράγματος.

Το τεράστιο μέγεθος του συγκροτήματος είναι άνευ προηγουμένου.

Είναι καταπληκτικό θέαμα.

Το εύρος αυτού είναι δύσκολο να περιγραφεί.

Υπάρχουν άρματα. Υπάρχουν άλογα.

Υπάρχει ένας ολόκληρος λαβύρινθος σύμπλεγμα που υπάρχει,

και όλα αυτά επίτηδες διατηρούνται υπόγεια

σε αυτό που είναι κυριολεκτικά ένας υπόκοσμος.

ΣΑΤΝΕΡ: Αυτό το τεράστιο ταφικό συγκρότημα χτίστηκε τον τρίτο αιώνα π.Χ

να είναι ο τελευταίος τόπος ανάπαυσης για τον Qin Shi Huang,

ο πρώτος αυτοκράτορας μιας ενοποιημένης Κίνας.

Οι περισσότεροι από τους αρχαίους τάφους στην Κίνα

είναι δηλώσεις του ποιος ήσουν.

Λοιπόν, τι παίρνετε με αυτόν τον τάφο είναι μια τεράστια δήλωση

για το πόσο σημαντικός ήταν αυτός ο άνθρωπος.

Το καταπληκτικό για τη βασιλεία του

κράτησε μόνο 11 χρόνια,

αλλά εκείνη την εποχή, μεταμόρφωσε εντελώς την Κίνα

καθιστώντας το ένα ενιαίο σύνολο.

Ακόμα και το όνομα "Κίνα" φαίνεται να προκύπτει

από το όνομα του κράτους του, Τσιν.

Αυτός είναι λοιπόν ένας τύπος που ήταν πρωτοφανής.

Σκέφτηκε τον εαυτό του ως κυβερνήτης του γνωστού κόσμου.

DOMINIC STAVU: Μόλις ήρθε στην εξουσία, άρχισε να χτίζει

αυτό το ταφικό συγκρότημα ως τρόπος μεταφοράς

αυτό που είχε αποκτήσει και τι είχε καταφέρει

στον ζωντανό κόσμο στη μετά θάνατον ζωή,

στον κόσμο των αθανάτων, και αυτό περιλαμβάνεται

υλικά πράγματα, όπως θησαυροί και τεράστια, αμύθητα πλούτη.

ΣΑΤΝΕΡ: Το σχήμα πυραμίδας, τεχνητός τύμβος στο κέντρο

του συγκροτήματος έχει ύψος 250 πόδια.

Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν που κάτω από αυτό το τύμβο

είναι ένας θάλαμος που περιέχει Ο τάφος του αυτοκράτορα Τσιν.

Σύμφωνα με αρχαία κινεζικά γραπτά,

κάθε λεπτομέρεια αυτού του θαλάμου

σχεδιάστηκε για να αντικατοπτρίζει τέλεια το βασίλειο του αυτοκράτορα.

Υπάρχει ένα πολύ περίτεχνο απόσπασμα που περιγράφει γλαφυρά

πώς σχεδιάστηκε ο τάφος

από τα Αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού

από τον Szuma Chien.

Το κύριο χαρακτηριστικό ήταν μια αναπαράσταση μικρής κλίμακας

της κινεζικής αυτοκρατορίας εκείνη την εποχή,

και έτσι είχε όλες τις πλωτές οδούς και τα ποτάμια και τους ωκεανούς

και γεωγραφικά χαρακτηριστικά που ήταν διπλές

σε μικρή κλίμακα.

Υπάρχει αυτή η αίσθηση στην κινεζική κοινωνία,

επιστρέφοντας στην προϊστορία, ότι, όταν πεθαίνουν οι άνθρωποι,

κάπως αλλάζουν σε ένα άλλο επίπεδο ύπαρξης,

και η ζωή συνεχίζεται για αυτούς εκεί.

Λοιπόν, το φέρετρο του πρώτου αυτοκράτορα

κάθεται στο κέντρο ενός χάρτη του γνωστού κόσμου,

και έτσι μετά, οι πόλεις είναι αυτά τα μικρά κοσμήματα

και οι δρόμοι είναι χρυσοί.

Και μετά από πάνω του, έχεις ταβάνι

που έχει τους αστερισμούς

στον ουρανό γιατί οι αστερισμοί

υποτίθεται ότι αντανακλώνται από τον κόσμο στο έδαφος.

Έτσι, έχετε ουρανό και γη και ο αυτοκράτορας στη μέση,

και είναι όλα επιλεγμένα σε πολύτιμα μέταλλα.

ΣΑΤΝΕΡ: Μέχρι σήμερα, τον κεντρικό ταφικό τύμβο

ήταν μόνο μερικώς ανασκαμμένο

γιατί οι αρχαιολόγοι πιστέψτε ότι,

σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία,

μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνο να αποκαλύψει.

STEAVU: Σύμφωνα με ο μεγάλος ιστορικός,

ο ίδιος ο τάφος είναι εξαιρετικά μολυσμένο με υδράργυρο.

Τα ποτάμια και οι ωκεανοί εκπροσωπήθηκαν

με ροή υδραργύρου.

Και αυτός ο υδράργυρος τροφοδοτήθηκε

μέσα από ένα πολύ σύνθετο σύστημα αποχέτευσης

και ενεργοποιήθηκε μηχανικά

έτσι ώστε να κυκλοφορεί μόνιμα.

CLEMENTS: Στην αρχαία Κίνα,

Ο υδράργυρος πιστεύεται επίσης ότι είναι,

μία από τις ουσίες

που θα μπορούσε να βοηθήσει κάποιον επιτύχει την αθανασία.

Και έτσι ακριβώς συμβαίνει ότι, από το 1981,

ξέραμε ότι υπάρχουν πολύ υψηλές συγκεντρώσεις

του υδραργύρου στο έδαφος γύρω από τον τύμβο του τάφου.

STEAVU: Γιατί το χώμα γύρω από τον τάφο έχει υψηλά επίπεδα υδραργύρου,

οι αρχαιολόγοι είναι επιφυλακτικοί για το άνοιγμα του τάφου.

Υπάρχει μια ανησυχία μπορούσαν να εκθέσουν

τους τοπικούς πληθυσμούς σε δηλητηρίαση από υδράργυρο.

Και ότι θα οδηγούσε σε μεγάλη ποσότητα

των αντικειμένων που έχουν υποστεί ζημιές ή χάθηκε ανεπανόρθωτα.

ΣΑΤΝΕΡ: Θα αρχαιολόγοι να μπορέσετε ποτέ να ανοίξετε με ασφάλεια

ο τάφος του Ο αυτοκράτορας Τσιν Σι Χουάνγκ;

Κανείς δεν είναι σίγουρος.

Υπάρχουν όμως και αυτοί που πιστεύουν το σώμα του αυτοκράτορα

δεν εντοπίστηκε ποτέ στον ταφικό θάλαμο του τάφου

στην πρώτη θέση.

CLEMENTS: Στα βιβλία της κινεζικής ιστορίας, λέει ότι ο αυτοκράτορας

θάφτηκε στο όρος Λι, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο αν αυτό σήμαινε

στο βουνό ή μέσα ένα τύμβο κοντά στο βουνό.

Και αυτό είναι σημαντικό γιατί στον Μεσαίωνα,

υπήρχε ένας ιστορικός που πρότεινε ότι, στην πραγματικότητα,

ο αυτοκράτορας θάφτηκε σε α ορυχείο νεφρίτη σε ένα βουνό κοντά.

Άρα, είναι πολύ πιθανό ότι ο ίδιος ο τάφος

είναι ένα δόλωμα. Ότι δεν είναι καθόλου εκεί.

Και αν αρχίσουν να σκάβουν εκεί,

θα σκάβουν σε λάθος μέρος.

Μια μεγάλη ερώτηση που μας μένει ακόμα είναι,

φυσικά τι άλλο υπάρχει;

Εμείς μόνο αποκαλύψαμε μέρος αυτού του τάφου.

Έτσι, πολλά από αυτά ακόμα δεν έχει αποκαλυφθεί.

Και ποιος ξέρει αν είναι θα ανακαλυφθεί ποτέ.

ΣΑΤΝΕΡ: Πάνω από δύο εκατομμύρια άνθρωποι ζεις και δουλεύεις

σε αυτό το 41 τετραγωνικό μίλι μητρόπολη.

Και παρόλο που το Παρίσι είναι ένα από τα παγκόσμια

πιο άμεσα αναγνωρίσιμες πόλεις,

ακριβώς κάτω από την επιφάνεια της Πόλης του Φωτός

κρύβεται ένα μυστηριώδες σκοτάδι.

Ένας λαβύρινθος αιώνων των σηράγγων που περιέχει

τα οστά εκατομμυρίων σωμάτων.

Οι κατακόμβες του Παρισιού.

ΙΕΡΕΜΙΑΣ: Όταν περπατάς εκεί, θα δείτε κόκαλα στοιβαγμένα.

Είναι παντού.

Θα έχετε κόκαλα από τους μηρούς στοιβάζονται κατά τόπους.

Θα έχετε κρανία στοιβαγμένα σε άλλα μέρη.

Είναι σχεδόν σαν μια αποθήκη ανθρώπινων οστών.

ΔΑΝΤΕΛΕΝΙΟΣ: Δεν ξέρουμε ποιο κόκαλο πηγαίνει με το οποίο.

Μερικές φορές, είναι απλά συσσωρεύτηκαν, αλλά μερικές φορές

είναι σχεδόν μια διακόσμηση, όπου τα βάζουν.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι πιο αρχιτεκτονικά

ή καλλιτεχνικά τοποθετημένο.

JONATHAN YOUNG: Υπάρχουν, με επένδυση κατά μήκος των τοίχων,

χιλιάδες σκελετοί,

μερικά με κομμάτια ρούχα κρεμώντας τους.

Είναι ένα ολόκληρο δίκτυο των σηράγγων, πραγματικά.

Υπάρχει περίπου ένα μίλι από αυτό που είναι ανοιχτό για επισκέπτες,

και μπορείτε να δείτε μερικά από αυτά τα μέρη.

ΣΑΤΝΕΡ: Πάνω από την κύρια είσοδο στις κατακόμβες του Παρισιού,

υπάρχει σκαλισμένη πινακίδα, που όταν μεταφράζεται διαβάζει,

«Σταμάτα! Αυτή είναι η Αυτοκρατορία των νεκρών».

Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, οι κατακόμβες του Παρισιού

κρατήστε τα οστά του περισσότερο από έξι εκατομμύρια άνθρωποι.

Γιατί όμως οι Παριζιάνοι αποφασίσετε να στοιβάξετε

όλα αυτά τα κόκαλα μαζί στην πρώτη θέση;

ΔΑΝΤΕΛΕΝΙΟΣ: Στο Παρίσι, είχες ανθρώπους να θάβονται

με μια παραδοσιακή έννοια σε ένα νεκροταφείο,

αλλά αυτές είναι πεπερασμένες τοποθεσίες.

Και ξεκίνησαν ξεμένει από χώρο.

Έτσι, αν ισχύει αυτό, μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα,

άτομα θα κάνουν ξεθάψου πίσω

για τη δημιουργία χώρου για νέες ταφές,

και κάτι πρέπει να κάνεις με αυτά τα κόκαλα.

Έτσι, άρχισαν να χρησιμοποιήστε τις κατακόμβες ως τρόπο

να μεταφέρουν εκείνα τα οστά.

THOMPSON: Στις Παριζιάνικες Κατακόμβες, πολύ συχνά,

τα οστά έχουν αναδιαταχθεί,

έγινε ακόμη και γλυπτική είδος των μορφών.

Με πολλούς τρόπους, αυτό έρχεται σε αντίθεση με αυτό,

Χριστιανική ιδέα της διατήρησης του σώματος ενωμένο.

ΠΑΥΛΟΣ ΚΟΥΔΟΥΝΑΡΗΣ: Το ένα πράγμα πιο κηδεία πρακτικές στον κόσμο

είναι κάποιο είδος σεβασμού για τον πρόγονό του

ή κάποιου είδους συναίσθημα ότι αυτή είναι μια τελευταία πράξη

της φιλανθρωπίας που χρειάζεται να ολοκληρωθεί

για την ψυχή για να προχωρήσουμε σωστά.

Από την άλλη πλευρά, οι κατακόμβες του Παρισιού

δεν ήταν ιερός χώρος.

Θα ξεφορτωθούν από τα παλιά κόκαλα, και δεν το κάνουν

θέλουν να έχουν αυτό το πρόβλημα πάλι.

Θα αναρωτιόμουν αν το Οι κατακόμβες του Παρισιού σέβονται

στους νεκρούς ή όχι.

ΣΑΤΝΕΡ: Έκαναν οι οικοδόμοι των Κατακόμβων του Παρισιού

βεβηλώνουν τις ψυχές των νεκρών

μετακινώντας τα οστά τους από νεκροταφεία

στα σκοτεινά τούνελ κάτω από την πόλη;

Υπάρχουν πολλά που πιστεύουν ότι η απάντηση είναι ναι.

Και υπάρχει ένας τοπικός μύθος που λέει

που κινεί τα οστά τόσων πολλών νεκρών

εξαπέλυσε ένα σκοτάδι και κακόβουλη δύναμη

που εξακολουθεί να στοιχειώνει τις κατακόμβες.

Και πιστεύεται ότι αν είσαι εκεί

στις ώρες του σκότους,

μετά τα μεσάνυχτα,

που ακούς ψίθυρους να έρχονται

από τα πνεύματα των σκελετών

σε τραβάει όλο και πιο βαθιά και βαθύτερα στις κατακόμβες,

που χάνεσαι τόσο, δεν θα βγεις ποτέ.

ΝΕΟΣ: Το σύστημα των σηράγγων είναι πραγματικά περίτεχνο.

Μπορείτε να γυρίσετε εκεί κάτω και χαθείτε.

Υπάρχει ένας θρύλος στην πόλη του Παρισιού

ότι υπήρχε ένας θυρωρός

σε νοσοκομείο με το όνομα Philibert Aspairt,

και πήγε σε μια αποστολή κάτω από μια σκάλα.

Μια φήμη είναι ότι πήγαινε στην κάβα

για να πάρει ένα συγκεκριμένο κονιάκ. Δεν ξέρουμε.

Υπάρχουν όμως διάφορα σημεία του είσοδος στις κατακόμβες του Παρισιού,

και, προφανώς, πήγε κάτω από τη λάθος σκάλα.

Και μπήκε εκεί μέσα και γύρισε και έχασε

και δεν βγήκε ποτέ

και πέθανε εκεί μέσα.

Και δεν βρήκαν το σώμα του για 11 χρόνια.

Έτσι τον έθαψαν εκεί ακριβώς το 1804.

ΚΟΥΔΟΥΝΑΡΗΣ: Οι κατακόμβες του Παρισιού πραγματικά σχεδιάστηκαν για να είναι θέαμα

και τουριστικό αξιοθέατο.

Ξέρετε, δεν σχεδιάστηκαν να έχει ιερό λειτούργημα.

Δεν κατέβηκες εκεί και προσευχήσου.

Το σχεδίασαν να είναι ένα διάσημο μακάβριο site.

Και το όλο νόημα ήταν, όπως, ξέρεις,

κοιτάς σε αυτό το δωμάτιο και δεν μπορείς να πεις

ένας βασιλιάς από έναν φτωχό.

Δεν μπορείς να πεις ο σοφός από τον ανόητο.

Ο θάνατος είναι αυτός ο μεγάλος ισοπεδωτής.

Κατανόηση αυτή η πτυχή του θανάτου

είναι ένα κίνητρο για να ζεις σωστά.

Έκανε τη μετεγκατάσταση εκατομμυρίων ανθρώπινων σκελετών

στις Κατακόμβες του Παρισιού εξαπολύσω μια απαίσια κατάρα;

Είναι μια ανατριχιαστική σκέψη.

Αλλά ίσως τι είναι ακόμα πιο περίεργο

είναι η μοίρα πολλών Καθολικών αγίων

των οποίων τα σώματα έχουν διατηρηθεί ως εκ θαύματος

για όλη την αιωνιότητα.

♪ ♪

ΣΑΤΝΕΡ: Κολωνία, Γερμανία.

Κοντά στο κέντρο αυτής της αρχαίας πόλης

υψώνονται οι υψηλές δίδυμες κώνοι του καθεδρικού ναού της Κολωνίας.

Κάθε μέρα, περισσότεροι από 20.000 άνθρωποι συρρέουν

μέσα από τις τοξωτές πόρτες του

για να επισκεφθείτε έναν από τους καθολικισμούς πιο σημαντικοί ιστότοποι:

ο τάφος των τριών βασιλιάδων.

Αυτοί που προσεύχονται σε αυτό το αρχαίο ιερό πιστεύουν

ότι θα είναι ευνοημένος από το Θεό,

γιατί περιέχει τα οστά των τριών βιβλικών σοφών

που επισκέφτηκε τον Ιησού λίγο μετά τη γέννησή του

και τους οποίους η Καθολική Εκκλησία θεωρεί ότι είναι άγιοι.

ΙΕΡΕΜΙΑΣ: Μετά θάνατον, πολλοί από τους λεγόμενους αγίους

στον Καθολικό Χριστιανισμό--

τα μέρη του σώματός τους διανεμήθηκαν.

Και ο λόγος για αυτό υπήρχε αυτή η ιδέα

ότι ήταν πηγή θεϊκής δύναμης

που θα μπορούσε να επηρεάσει τους ανθρώπους,

που θα μπορούσε να επηρεάσει θαύματα.

ΣΑΤΝΕΡ: Για τους πιστούς, όντας στην παρουσία

έστω και μιας μικροσκοπικής μερίδας σώματος ιερής μορφής

είναι μια ισχυρή υπενθύμιση

της υπόσχεσης του Θεού της αιώνιας ζωής στον ουρανό.

Φανταστείτε λοιπόν πώς πρέπει να νιώθουν

όταν παρουσία του όχι απλώς τα μέρη του σώματος ενός αγίου

αλλά ολόκληρο το σώμα ενός,

όπως στην περίπτωση των υπολειμμάτων της Αγίας Μπερναντέτ της Λούρδης,

που βρίσκονται τέλεια διατηρημένα σε ένα παρεκκλήσι στη Γαλλία

περισσότερο από έναν αιώνα μετά τον θάνατό της.

ELIZABETH HARPER: Αγία Μπερναντέτ

γεννήθηκε στη Γαλλία το 1844,

και είδε μια οπτασία της Παναγίας 18 φορές.

Και ξεκίνησε όταν ήταν 14 ετών.

Η άνοιξη που η Αγία Μπερναντέτ είδε την Παναγία

είναι πλέον σημείο θεραπείας για πολλούς ανθρώπους,

και πολλοί άνθρωποι πηγαίνουν στη Λούρδη μόνο για να πάρει το νερό.

ΙΕΡΕΜΙΑΣ: Η Αγία Μπερναντέτ κατέληξε να πεθάνει το 1879 της φυματίωσης,

και η Εκκλησία αποφάσισε

ότι ο ισχυρισμός της ότι επισκέφτηκε με την Παναγία

στη Λούρδη της Γαλλίας,

ήταν αξιόπιστος και αποφάσισε να την κάνει αγία.

Και ως τέτοιο, έπρεπε να αφαιρέσουν το σώμα της

από τον σημερινό τάφο, προσδιορίστε το

και μετά μετακινήστε το πιο κοντά στην εκκλησία.

Και όταν το έκαναν αυτό, ανακάλυψαν

ότι ήταν σε τέλεια κατάσταση της διατήρησης.

Κοίταξε σαν να ήταν ακόμα ζωντανή.

ΣΑΤΝΕΡ: Μέχρι σήμερα η Αγία Μπερναντέτ εμφανίζεται ως νεανικό στο θάνατο

όπως έκανε στη ζωή της.

Θα μπορούσε να είναι δυνατό αυτό Η έλλειψη φθοράς της Αγίας Μπερναντέτ

είναι στην πραγματικότητα το αποτέλεσμα της θείας παρέμβασης;

Ένας άγιος άφθαρτος συμβολίζει

που ευλόγησε ο Θεός το συγκεκριμένο άγιο πρόσωπο

ώστε το σώμα τους που τόσα πολλά οι άνθρωποι έχουν αγαπήσει στη ζωή

είναι ακόμα αναγνωρίσιμο

και γίνεται εστίαση για αφοσίωση.

ΣΑΤΝΕΡ: Παρά το συμβολικό θαύμα

τέτοια αδιάφθορα σώματα αντιπροσωπεύει για τους πιστούς,

σύμφωνα με πολλούς ερευνητές,

δεν υπάρχει τίποτα θαυματουργό σχετικά με αυτούς.

ΙΕΡΕΜΙΑ: Πολλά οι λεγόμενοι αδιάφθοροι--

μουμιοποιήθηκαν κατάφωρα.

Η Αγία Μπερναντέτ ήταν κλεισμένη δύο ερμητικά σφραγισμένα κασετίνες.

Μόλις εκτεθεί στον αέρα, άρχισε να φθείρεται.

Έτσι κάλυψαν το πρόσωπό της και τα χέρια με κερί.

ΣΑΤΝΕΡ: Στα εκατομμύρια των πιστών που επισκέπτονται το μικρό ξωκλήσι

όπου το σώμα της Αγίας Μπερναντέτ τώρα ψέματα,

η παράξενη εμφάνισή της παραμένει απόδειξη της δύναμης της πίστης.

Σε αντίθεση με άλλο άφθαρτη μούμια,

που πολλοί θεωρούν να είναι αποδεικτικά στοιχεία

πολύ διαφορετικής ισχύος:

η εξουσία του κράτους.

Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο πενθούντες σταθείτε για ώρες

σε θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν

για να αποτίσουν τα τελευταία τους σέβη στον Βλαντιμίρ Λένιν,

ο ηγέτης των Μπολσεβίκων που εγκαινίασε στην Κομμουνιστική Επανάσταση.

ΑΛΕΞΕΙ ΓΙΟΥΡΤΣΑΚ: Όταν ο Λένιν πέθανε το 1924,

συσχετίστηκε στα μυαλά εκατομμυρίων ανθρώπων--

όχι όλοι, αλλά η πλειοψηφία...

με μια ριζική μεταμόρφωση της ανθρώπινης ιστορίας.

Ο Λένιν και οι... ιδιαίτερα την οικογένειά του

ήθελε να τον θάψουν.

Αλλά ο Στάλιν αποφάσισε να δημιουργήσει έναν συμβολισμό

μιας ουτοπίας που δημιουργήθηκε.

Λοιπόν, η ιδέα ήταν για να τον κρατήσει συντηρημένο

για τις επόμενες γενιές.

ΣΑΤΝΕΡ: Σύμφωνα με αναφορές, Σοβιετικοί επιστήμονες επινόησαν

μια εντελώς νέα μέθοδος για τη δημιουργία της μούμιας του Λένιν,

ένα που προορίζεται να διατηρήσει το σώμα του για την αιωνιότητα,

σαν να ήταν παγωμένος εγκαίρως.

ΓΙΟΥΡΤΣΑΚ: Έπρεπε να είναι

την ακριβή ομοιότητα του Λένιν.

Έπρεπε επίσης να νιώθει σαν τον Λένιν.

Η λεγόμενη παρουσία έπρεπε να είναι εκεί.

ΣΑΤΝΕΡ: Σχεδόν εκατό χρόνια αργότερα,

Η μούμια του Λένιν παραμένει ακόμη στην οθόνη

στο μαυσωλείο του κοντά στην Κόκκινη Πλατεία στη Μόσχα.

Και φαίνεται σαν το σώμα του δεν έχει αποσυντεθεί

με το παραμικρό.

Κάθε λίγους μήνες, του δίνουν μια επαναφόρτιση.

Ξέρεις, τον ενυδατώνουν λίγο.

Του έβαλαν ψεύτικες βλεφαρίδες.

Όπως η τέχνη προόδους μουμιοποίησης,

το ίδιο και του Λένιν.

Κάθε χρόνο δείχνει καλύτερος.

STONEHILL: Για πολλούς ανθρώπους,

ήταν περισσότερο απλώς ένα απλό σώμα που διατηρούνταν.

Ήταν το πνεύμα της εποχής.

Και ο Στάλιν είχε φύγει. Ο Χρουστσόφ είχε φύγει.

Αλλά ο Λένιν ήταν πάντα εκεί.

ΣΑΤΝΕΡ: Δυνατότητα συντήρησης τα λείψανα των νεκρών

διατηρούν πραγματικά το πνεύμα τους ζωντανός για πάντα;

Μμ, ίσως.

Υπάρχουν όμως και αυτοί που πιστεύουν

ότι η ψυχή δεν είναι μόνο αθάνατο

αλλά μπορεί και να ξαναγεννηθεί

σε ένα νέο σώμα.

ΣΑΤΝΕΡ: Η τρίχρονη Ντόροθι Έιντι παίρνει μια τραυματική ανατροπή

κάτω από τις σκάλες του σπιτιού της οικογένειάς της.

Τα τραύματά της, αν και σοβαρά, δεν είναι απειλητικές για τη ζωή,

αλλά αλλάζουν τη ζωή.

Γιατί στα χρόνια μετά το ατύχημα της,

Ντόροθι Έιντι αρχίζει να ανακαλεί αναμνήσεις

από ότι ισχυρίζεται να είναι μια προηγούμενη ζωή.

CHRISTINE SIMMONDS-MOORE: Η ιστορία πάει ότι έπεσε από τις σκάλες,

είχε ένα τραύμα στο κεφάλι και στην πραγματικότητα πέθανε και μετά επέστρεψε στη ζωή.

Και μετά, όταν εκείνη επανήλθε στη ζωή

αφού χτύπησε το κεφάλι της,

είχε μεταγενέστερες εμπειρίες όπου φαινόταν να ξέρει πράγματα

για την αρχαία Αίγυπτο

ότι αυτή πραγματικά δεν έπρεπε να γνωρίζει.

RAMY ROMANY: Θα την έπαιρνε ο μπαμπάς της στο Βρετανικό Μουσείο,

και όταν πήγε εκεί, είδε εικόνες και αντικείμενα

από το Νέο Βασίλειο της Αιγύπτου

και είπε: «Εδώ είναι σπίτι».

Και της έγινε εμμονή με την αρχαία Αίγυπτο.

McGOWAN: Η Ντόροθι Έιντι μπόρεσε

να διαβάσω μερικά ιερογλυφικά

από τη στιγμή που ήταν δέκα χρονών,

και από την εποχή ότι ήταν έφηβη,

ουσιαστικά έγραφε

σε έναν τύπο ιερογλυφικής γραφής.

ΑΘΙΓΓΑΝΟΣ: Μετά, καθώς μεγάλωνε,

ισχυρίστηκε ότι είχε μετενσαρκώθηκε

από μια ιέρεια στην αρχαία Αίγυπτο

που ήταν σε σχέση

με τον βασιλιά Σέτι Α',

ο οικοδόμος του Ναού της Αβύδου.

ΣΑΤΝΕΡ: Οι ισχυρισμοί της Dorothy Eady μιας προηγούμενης ζωής

μπορεί να φαίνεται τραβηγμένο,

αλλά η αλήθεια είναι ότι πολλοί πολιτισμοί

πιστεύουμε ότι οι ψυχές μας είναι αθάνατοι

και μπορεί να ξαναγεννηθεί ξανά και ξανά,

πηδώντας σε νέα σώματα κάθε φορά που πεθαίνουμε.

Αλλά θα μπορούσε κάτι τέτοιο απίστευτο η ιδέα είναι πραγματικά δυνατή;

AMIR HUSSAIN: Έτσι, μετενσάρκωση,

κυριολεκτικά, είναι αυτή η ιδέα ότι μπορούμε να ζήσουμε πολλές ζωές.

Δεν ζούμε μόνο μια ζωή, ζούμε μια ζωή,

πεθαίνουμε και ξαναγεννιόμαστε.

Ξαναγεννηθήκαμε σε ένα φυσικό σώμα.

Για παράδειγμα, Οι Θιβετιανοί Βουδιστές πιστεύουν

ο Δαλάι Λάμα είναι μια μετενσάρκωση

του Avalokiteshvara, η θεά της συμπόνιας.

Και όταν το προηγούμενο Ο Δαλάι Λάμα πεθαίνει,

ψάχνουν για αγόρι γεννημένος με συγκεκριμένα σημάδια.

Και έτσι, υπάρχει μια υπέροχη ιστορία

για τον σύγχρονο Δαλάι Λάμα, ότι, ως μικρό παιδί,

φέρεται μέσα το μοναστήρι

και δείχνει σε μια βιβλιοθήκη, λέει,

«Τα δόντια μου είναι εκεί μέσα, τα δόντια μου είναι εκεί μέσα»

και το ανοίγουν και φυσικά, είναι τα δόντια

του προηγούμενου Δαλάι Λάμα.

Και έτσι, έχετε ανθρώπους

που έχουν αυτή την αίσθηση της επίγνωσης

από κάτι που είναι συνέβη στο παρελθόν,

έχουν ζήσει μια προηγούμενη ζωή.

ARIEL BAR TZADOK: Η Καμπάλα διδάσκει ότι οι ανθρώπινες ψυχές

έχουν σκοπό όπως ορίστηκε από τον Θεό,

να μάθουν όσο είναι εδώ στη Γη.

Και μερικές φορές, μια μόνο ζωή δεν είναι αρκετή

να εκπληρώσει την αποστολή και η αιτία

για τα οποία ο Θεός έχει ορίσει ότι γεννιόμαστε εδώ στη Γη.

Και ως εκ τούτου, οι ψυχές θα επιστρέψουν.

SIMMONDS-MOORE: Πολλοί άνθρωποι που έχουν

υποθέσεις προηγούμενης ζωής τείνουν να συνδέονται με τραύμα,

και νομίζω ότι έτσι ήταν με την Ντόροθι.

Θα μπορούσε να είναι κάτι να κάνουμε με το δικό της τραύμα στο κεφάλι.

Έχει γίνει πολλή έρευνα που προσπαθεί να πει

υπάρχει ψυχή που μετενσαρκώνεται,

αλλά νομίζω ότι δεν μπορούμε να ξέρουμε πραγματικά

τι ακριβώς συμβαίνει

όταν οι άνθρωποι έχουν αυτές οι αναμνήσεις.

ΣΑΤΝΕΡ: Στην περίπτωση της Dorothy Eady,

τις ακριβείς αναμνήσεις της της ζωής στην αρχαία Αίγυπτο

ήταν εκπληκτικοί.

Σε ηλικία 29 ετών, Η Ντόροθι μετακόμισε στην Αίγυπτο,

παντρεύτηκε και γέννησε σε έναν γιο που ονόμασε Σέτυ,

για να αντικατοπτρίζει τη σύνδεσή της με τον αρχαίο Φαραώ.

Τελικά θα την καλούσαν Omm Sety, ή Mother of Sety.

Αν και δεν είναι επίσημα εκπαιδευμένοι,

Η Ντόροθι έγινε ένας αξιοσέβαστος συνάδελφος

πολλών από τον κόσμο ο κορυφαίος Αιγυπτιολόγος,

ξοδεύοντας 50 χρόνια εργάζεται ως συντάκτρια,

συγγραφέας και αντισυμβατικό ιστοριογράφος.

Αφού πέρασα χρόνο με την Omm Sety,

πολλοί ειδικοί άρχισαν να πιστεύουν ότι οι απίστευτες ιστορίες της

μπορεί όντως να είναι αλήθεια.

Omm Sety σε αυτή τη ζωή είχε εξαιρετικές γνώσεις

και μνήμη των εργασιών του Ναού της Αβύδου,

και το έργο τέχνης μέσα.

Ο Ναός της Αβύδου ήταν το άγιο των αγίων

για τον αιγυπτιακό λαό.

Η άφιξη της Omm Sety στην Άβυδο

ήταν εκπληκτική για όλους τους εμπλεκόμενους

γιατί ως Αγγλίδα

περπατώντας στο ναό για πρώτη φορά,

ήξερε ακριβώς όπου ήταν όλα.

Αμέσως κατάλαβε πώς να βρείτε ορισμένες αίθουσες.

Ήταν σε θέση ακόμη και να ερμηνεύσει

μερικά από τα ιερογλυφικά στο σκοτάδι.

ΑΘΙΓΓΑΝΟΣ: Ο επικεφαλής Αιγυπτιολόγος

την πήγε σε ένα μέρος στο ναό όπου ήξερε

δεν θα ήξερε τις απαντήσεις γιατί δεν είχε δημοσιευτεί ακόμα.

Ήταν ο ίδιος που μεταφράστηκε

κάθε μέρος του, του πήρε μήνες.

Αλλά αν ο Omm Sety είναι πραγματικά

μια μετενσαρκωμένη ιέρεια της Αιγύπτου, τότε θα ήξερε.

Και ήξερε κάθε μέρος αυτού του τοίχου.

Έτσι, είτε ήταν πολύ καλή

στα αρχαία αιγυπτιακά ιερογλυφικά ή ήταν πραγματικά

ένας μετενσαρκωμένος αρχαία Αιγύπτια ιέρεια.

McGOWAN: Η Omm Sety έγινε μια από τις πιο πολλές σημαντικοί Αιγυπτιολόγοι,

ένα από τα πιο σημαντικοί μεταφραστές

των ιερογλυφικών στον κόσμο,

και δεν είχε μια τυπική εκπαίδευση.

Η ιστορία της Dorothy Eady είναι αναμφισβήτητα

το πιο πειστικό λογαριασμός της μετενσάρκωσης

που έχουμε οπουδήποτε στην ιστορία.

ΣΑΤΝΕΡ: Υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν

εκείνη την ιστορία της Ντόροθι Έιντι το αποδεικνύει

η μετενσάρκωση είναι, στην πραγματικότητα, πραγματική.

Αν όμως οι ψυχές μας πραγματικά γεννιούνται ξανά

σε νέα σώματα αφού πεθάνουμε,

γιατί μόνο μερικοί από εμάς θυμόμαστε αναμνήσεις από τις προηγούμενες ζωές μας;

SIMMONDS-MOORE: Αν κοιτάξεις την έρευνα της προηγούμενης ζωής,

και κοιτάς τις περιπτώσεις που φαίνονται λίγο πιο ενδιαφέροντα,

δηλ. φαίνονται να είναι παρέχοντας ισχυρότερα στοιχεία

για κάτι ανώμαλο συμβάντα,

αυτό που βλέπουμε είναι αυτό είναι άνθρωποι που πέθαναν ξαφνικά.

Συμφωνεί με την ιδέα των ημιτελών εργασιών.

ΑΘΙΓΓΑΝΟΣ: Αν και Αιγύπτιοι μην πιστεύετε στη μετενσάρκωση,

αυτά γύρω από τον Omm Sety θα αποφασίσει να πιστέψει πραγματικά

αυτή η ιστορία της Omm Sety--

είναι λίγο πάρα πολύ για σύμπτωση.

ΣΑΤΝΕΡ: Η κυβέρνηση της Νότιας Κορέας ψηφίζει έναν αμφιλεγόμενο νόμο

δηλώνοντας ότι οι άνθρωποι μπορούν παραμένουν θαμμένοι μόνο για 60 χρόνια.

Μετά από 60 χρόνια,

το σώμα τους πρέπει να εκταφευτεί και απορρίφθηκε

σε μια περιβαλλοντικά φιλικό τρόπο.

Η ιδέα του λεγόμενου προσωρινές ταφές

μπορεί να ακούγεται σοκαριστικό, αλλά το γεγονός είναι,

χώρο του νεκροταφείου έχει μειωθεί

σε όλο τον κόσμο για δεκαετίες.

EGGENER: Σήμερα, στις περισσότερες χώρες

στον κόσμο όπου η ταφή εξακολουθούν να ασκούνται,

άνθρωποι θάβονται για μια προσωρινή περίοδο.

Εσείς, ουσιαστικά, μίσθωση τάφου,

και μετά τελικά, τα λείψανά σας αφαιρούνται.

Αυτό είναι, σε μεγάλο βαθμό, μια απάντηση στο γεγονός

ότι υπάρχουν πολλά των ανθρώπων στη Γη,

πάνω από επτά δισεκατομμύρια τώρα,

και ακόμα πεθαίνουμε, όπως πάντα.

Τελικά, μας τελειώνει η γη

και δεν υπάρχει άλλος χώρος για ταφή.

Και έτσι, η ταφή γίνεται όλο και λιγότερο κοινό.

Η καύση έχει γίνει όλο και πιο δημοφιλής

σε πολλά μέρη του κόσμου.

ΣΑΤΝΕΡ: Τα τελευταία 65 χρόνια,

οι αποτεφρώσεις έχουν αυξηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες

πάνω από 1.000%.

Μάλιστα, από το 2015, περισσότεροι από τους μισούς Αμερικανούς

που έφυγε από τη ζωή επέλεξε να αποτεφρωθούν τα λείψανά τους.

Και πολλοί άνθρωποι πειραματίζονται

με νέους τρόπους να χειριστεί τις στάχτες τους.

CARGILL: Αλλοτε,

όταν κάποιος αποτεφρώθηκε,

βάζεις όλη τη στάχτη στην τεφροδόχο.

Κι όμως, σήμερα, υπάρχουν κάθε είδους εναλλακτικές λύσεις.

Οι άνθρωποι θέλουν να έχουν οι στάχτες τους απλώθηκαν

σε όλα τα αγαπημένα τους μέρη.

Έτσι, το σώμα απλώνεται.

LAYCOCK: Πιο πρόσφατα, όσον αφορά το τι μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι

με αυτές τις κρέμες,

μπορείς να έχεις τις στάχτες σου μετατράπηκε σε α-διαμάντι.

Στην Κορέα υπάρχει μια εταιρεία που γυρίζει τις κρέμες σας

σε ένα βάζο με πέλλετ που μοιάζουν λίγο με χαβιάρι.

Υπήρξαν άνθρωποι έχοντας τις στάχτες τους ανακατεμένες

με μπετόν και πετάχτηκε στον ωκεανό

όπου μπορούν να γίνουν μέρος ενός κοραλλιογενούς υφάλου.

Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε με κρέμες.

Ένα από τα πιο περίεργα πράγματα που έχω δει

στην καριέρα μου ως ταριχευτής και νεκροθάφτης

είχα κάποιο αίτημα

που έβαλα του αγαπημένου τους αποτεφρωμένα λείψανα

σε buckshot, σαν κοχύλια, και ήθελαν να τους πυροβολήσουν.

ΣΑΤΝΕΡ: Πυροβολισμός από όπλο σίγουρα κάνει την ιδέα

μιας παραδοσιακής ταφής αισθάνονται μάλλον κοσμικά.

Ωστόσο, ένα πράγμα Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι,

σε τελική ανάλυση, δεν πειράζει τελικά

πώς λέμε αντίο σε ένα άτομο και τα λείψανά του.

Μάλλον αυτό λέμε

ήτοι πολύ μεγαλύτερης σημασίας.

Αυτές είναι στιγμές που θα συμβαίνουν βιολογικά,

χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση,

αλλά συγκεντρώνουμε τις τελετουργίες μας και τις πεποιθήσεις μας γύρω τους.

Και ακολουθώντας αυτές τις οδηγίες

μας λέει ένα πολύ σημαντικό πράγμα:

αυτό το άτομο είναι ακόμα εδώ.

Αν δεν ήταν ακόμα εδώ, αν κάποιο στοιχείο τους--

η ψυχή τους, το πνεύμα τους... δεν ήταν ακόμα εδώ,

δεν θα χρειαστήκαμε να κάνεις αυτά τα πράγματα.

Άρα, το γεγονός ότι τα κάνουμε βοηθάει να μας θυμίζει

ότι υπάρχει ακόμα κάτι αυτού του ατόμου.

Είναι αναπόφευκτο γεγονός ότι όλα όσα ζουν

πρέπει επίσης, τελικά, να πεθάνει.

Και είτε είτε όχι πιστεύεις στην ψυχή,

η μεταθανάτια ζωή ή ακόμα και μετενσάρκωση,

το μυστήριο του τι συμβαίνει σε εμάς μετά θάνατον

παραμένει ατελείωτα συναρπαστικό.

Μα φυσικά, η απογοητευτική αλήθεια

είναι ότι μέχρι να έρθει η ώρα μας,

τις απαντήσεις σε όλες μας τις ερωτήσεις

για το τι ψέματα στο μεγάλο υπερπέραν

θα συνεχίσει να είναι ανεξήγητο.

ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΑΠΟ Α Ε ΔΙΚΤΥΑ