Original subtitles

Hoe mensenlevens met elkaar verweven zijn is een van de mysteri�n van het leven.

Voor Hortense was leven in Engeland een jeugddroom dat ze met Michael deelde.

Ik word lerares op een goede Engelse school...

en zal in een mooi huis met elektrisch licht en een bel bij de voordeur gaan wonen.

Maar oorlog heeft de gewoonte om dromen uiteen te laten spatten.

Hij gaat overzees. Het moederland heeft mannen nodig die voor haar gaan vechten.

Voor Gilbert was de oorlog een kans om van zijn kleine eiland te ontsnappen...

terwijl in Engeland, Queenie haar eigen dromen had.

Ik kan een baan vinden, reizen, de wereld zien.

We gaan trouwen.

Maar de oorlog liet ook haar dromen uiteenspatten.

Maar de chaos van oorlog kan mensen ook samenbrengen.

Mrs Bligh, neem ik aan?

Maar ook scheiden.

Sommigen misschien voor altijd.

Je moet nu aan je eigen vlees en bloed denken. Niet een man die jou in de steek heeft gelaten.

Dit is nu mijn thuis.

Het verlies van Michael betekende niet dat Hortense haar droom liet varen.

Liefde was een luxe die zij zich niet langer kon permitteren.

Ik leen u het geld.

U laat me overkomen naar Engeland zodra u een plek heeft om te wonen.

Terwijl Queenie moest boeten voor de liefde.

Quality over Quantity (QoQ) Releases Small Island S01E02 Episode 2

Londen, 1948

Er is een ondiepe slaaptoestand net voordat men ontwaakt...

waar de realiteit zich met een droom vermengt en de twee, ��n worden.

Dat had Hortense ook op haar eerste ochtend in Engeland.

Ze had dezelfde droom die ze al zo vaak in Jamaica had gehad.

Dat ze op een dag in een mooi huis met een eigen deurbel zou wonen...

en een warm vuur in de kachel.

Ze zou daar dan met haar kinderen omheen gaan zitten...

en hen vertellen over de kracht om te dromen hebben.

Terwijl Gilbert naar haar kijkt hoe ze slaapt...

voelde hij de liefelijkheid van haar droom aan en het herinnerde hem aan zijn eigen droom...

die hij toen ook had toen hij voor het eerst in Engeland aankwam.

Wat is dat voor geluid? - Het zijn maar ratten.

Muizen. Het zijn maar muizen in het dak. - Je hebt me naar een huis met muizen gebracht?

Elk huis in Londen heeft muizen. Zij zijn ook platgebombardeerd.

Is het nog niet licht?

Dat heb je met een Engelse winter.

Het blijft donker tot 09:00 uur 's ochtends. Om 16:00 uur is de zon weg...

en is het weer donker.

Soms, als je met je ogen knippert, mis je een hele dag.

Hou jullie mond. Weten jullie dan niet dat er hier een dame aanwezig is?

Ik moet nu naar mijn werk toe. Ik heb het kachel voor je aangezet.

Als het gas op is, moet je geld in de meter stoppen.

Ik leg het hier voor je neer.

Voor de...

Ik ben om 18:00 uur weer terug.

Er ligt een ei en aardappelen in de kast. Je kunt dus patat maken voor het avondeten.

Je weet toch wel hoe je patat moet maken? - Zie ik eruit als een idioot?

We hebben alle onderdelen van huishoudkunde tijdens mijn opleiding behandeld.

Misschien wil je mijn diploma zien? - Ik zweer je, Hortense...

soms ben je meer prikkelbaar dan een cactus.

Ik durf te wedden dat jij vannacht geen oog hebt dicht gedaan.

Als ik zo'n vrouw had die helemaal hierheen was gekomen om bij mij te zijn.

Wat ik er wel niet voor over zou hebben voor zoiets als dat om me warm te houden.

Winston. Wil je even buiten op me wachten?

Heb ik je wakker gemaakt? - Wat denk je zelf?

Hortense, mijn vrouw, denkt dat ze alles over Engeland weet, maar ze weet niets.

Als je vandaag weg gaat, zou je haar dan willen meenemen?

En haar rondleiden, om te zorgen dat ze in orde is.

Vooruit dan maar.

Dank je.

O, Queenie.

Vertel haar niet dat ik het aan jou heb gevraagd.

Ze is een trotse vrouw. - Ok�.

Sommigen geloven dat het lot...

het voorbestemd pad is dat we in het leven bewandelen.

Anderen beweren dat het het roulettewiel van toeval is dat ons vormt.

Als het toeval is...

is het misschien niet zozeer wat er met ons gebeurt...

maar hoe het in onze eigen karakter schuilt...

hoe we omgaan met de kaarten die we krijgen toebedeeld.

Drie maanden eerder

Gilbert, word nou wakker, man. - Niet doen.

Het is mijn beurt. Sta op.

Ik zeg het je...

ik trek dit niet veel langer meer, Winston.

Dan moet je een huis voor ons zien te vinden, zoals je had beloofd.

"Dat wordt een makkie, jongen", zei je.

"We vinden makkelijk een baan", zei je.

Bij hoeveel deuren heb ik aangeklopt sinds we hier zijn, Winston?

Hoeveel zijn er in mijn gezicht dichtgegooid?

Je zei dat je hier vrienden had. Dat je mensen uit de oorlog kende.

Al je grootspraak op het schip.

We zitten hier al vast maanden in dit krot zonder enige vooruitzicht op een baan.

Het was anders tijdens de oorlog. Toen hadden ze ons nodig.

Je zat bij de RAF zie ik. Ik toevallig ook.

Waar was je gestationeerd? - Yorkshire, meneer. En daarna in Schotland.

Schotland? Hoe was het daar? - Een prachtig land, meneer. Echt majestueus.

Maar koud. Ik heb nog nooit zulke koude wind gevoeld.

Ach, het zal overal wel koud voor je aanvoelen, vermoed ik.

Hoelang ben je alweer terug in Engeland? - Bijna twee maanden.

Werk vinden is erg...

Elke baan waar ik voor kom lijkt te zijn verdwenen als ik er kom.

Geloof me, als ik iets hier iets voor je kon doen zou ik het doen.

Meteen, echt waar.

Ze zeiden bij het arbeidsbureau dat er bij u een vacature voor magazijnbeheerder openstond.

Het is voor me opgeschreven.

Of is deze baan ook verdwenen? - O nee, de vacature staat nog open.

Maar er werken ook vrouwen in deze fabriek.

Wat als je, wanneer je je werkzaamheden uitvoert, in gesprek raakt met een van hen?

Dan ben ik natuurlijk beleefd. - O, dat betwijfel ik niet, maar...

als de mannen zouden zien dat je met een blanke vrouw praat, breekt de pleuris uit.

Dat zouden ze niet accepteren. Ik kan de meningen van mijn personeel niet negeren, of wel?

Dat begrijp je toch wel?

Mag ik u misschien een vraag stellen? - Natuurlijk.

Waarom zei u dat niet voordat het gesprek begon? Toen ik nog gevoel in mijn achterwerk had.

Een gekleurde man die in Londen iets probeert te bereiken...

kan vaak het gevoel hebben dat het geluk tegen hem gekeerd is.

Maar dat kan in een oogwenk veranderen.

In een vluchtig moment kan hij toch geloven...

dat hij controle over zijn eigen lot heeft.

Kamers vrij.

Geen kamers vrij

Ga naar huis, zwartjoekels

Maar aan de andere kant, kan geluk simpelweg het herinneren van een vriendelijk gezicht zijn.

Burger neergeschoten door de militaire politie

Queenie. Ik ben het, Gilbert. Gilbert Joseph. We hebben elkaar in Yorkshire ontmoet.

Gilbert Joseph. Krijg nou wat. - Ik herinnerde me het adres van het kaartje...

die je schoonvader bij zich had. - Blijf daar niet zo staan, kom binnen.

Kom binnen.

Goedemorgen, Mr Todd.

Ik vind het zo erg wat er die dag is gebeurd, Queenie.

Ik wilde langskomen om je te condoleren met je... - Je hoeft je nergens voor te verontschuldigen.

Of om je schuldig over te voelen.

Het is het lot dat je nu bent komen opdagen.

Ik vroeg me net op dat moment af waar ik een man vandaan kon halen.

Ik had dat rotding nooit in mijn eentje gered.

Ben je alleen?

Je man is niet... - Nee, hij is niet dood. Hij is ervandoor.

Nog ��n verdieping.

Na de oorlog is hij met zijn eenheid vanuit India teruggekomen.

Hij vond het alleen niet nodig om bij mij terug te keren.

En wat zijn jouw plannen nu je hier weer terug bent?

Ik heb eindelijk een baan gevonden, post rondrijden voor het postbedrijf.

Ik had op iets beters gehoopt dan weer een chauffeur te zijn, maar...

het betekent wel dat er eindelijk geld binnenkomt.

Wat ik nu nog nodig heb is een plek om te wonen...

zodat ik, zoals beloofd, mijn vrouw kan laten overkomen.

Zeg dat nog eens? - Mijn vrouw.

Ik ben nu getrouwd. - Nee, dat je een plek nodig hebt om te wonen.

Daarom kom ik bij je langs.

Ik dacht dat jij misschien iemand kent die... - Ik zei toch dat het het lot was dat je langskwam?

Daar is al dit gedoe voor. Ik maak de kamers gereed om te verhuren.

Ze hebben een likje verf nodig, wat meubels... - Ik heb een vriend, Winston.

Hij heeft ook een woning nodig.

Hij kan een van de andere kamers krijgen. Stuur hem maar langs. Waarom niet?

Sorry.

Wanneer komt je vrouw? - Zodra ik genoeg heb gespaard voor haar overtocht.

Is ze je jeugdliefde, of was het liefde op het eerste gezicht?

Denk je dat dat echt bestaat? - Het maakt niets uit.

De kans is groot dat je toch alleen achterblijft.

Ben je niet kwaad op hem? Je man?

Nee, dat lost niets op.

Dit is fijn.

Ik ben erachter gekomen dat sommige Engelsen...

ons gekleurde mannen niet zo gastvrij behandelen nu de oorlog voorbij is.

Op school leerden we alles over het moederland.

Toen ik tien was kon ik alle grote kanalen van Engeland opnoemen...

Hij vertelde Queenie hoe hij als kind had geleerd over de staalfabrieken van Sheffield...

en de porseleinfabrieken in Stoke-on-Trent, de spoorwegen...

het parlementaire systeem van Westminster en alle belangrijke wetten die daar zijn ingevoerd.

Alle West-Indische kinderen moeten dat uit hun hoofd leren.

Terwijl Queenie luisterde, begreep ze, misschien voor de eerste keer...

hoe het voelde om in de schoenen van iemand anders te staan.

Toen ik hier aankwam...

keken de Engelsen naar mijn donkere huid en zeiden: "Je komt uit Afrika."

Ik zei: "Nee, ik kom uit Jamaica in West-Indi�, ik ben Brits, net als jullie."

En hun gezichten werd uitdrukkingsloos.

Ik realiseerde me dat dit moederland, waar wij Jamaicanen zoveel over weten...

niet eens weet waar haar eigen kinderen wonen.

Ze geeft geen ene moer om ons.

Tijdens de doop...

Tijdens de doop van het eerstgeborene kind en de hertog van Edinburgh.

Charles Philip Arthur George...

Charles Philip Arthur George Windsor.

Kant brokaten mantel.

Na de ceremonie was er een lunch met de familie op Buckingham Palace...

Wie is daar?

Queenie van beneden. We hebben elkaar gisteravond ontmoet.

Hortense, was het toch?

Ik kwam even kijken of je al een beetje gesetteld bent.

O, je was aan het opruimen. Die Gilbert van je is niet echt afgericht, of wel?

Ik ben blij dat je hem hebt aangezet. Het is rillerig weer buiten.

O, we zeggen rillerig als het koud is.

Je weet wel...

Rillerig koud, zeggen we.

Je zult die uitdrukkingen wel snel onder de knie krijgen.

Hoelang zijn jij en Gilbert al getrouwd?

Sinds de dag voordat hij naar Engeland vertrok.

Ik heb hem tijdens de oorlog ontmoet. Heeft hij je dat verteld?

Hij heeft iets van dien aard in een brief vermeld, ja.

Hij is een goeie vent. Betrouwbaar, fatsoenlijk.

Je boft maar met hem.

Als je wilt, kan ik je meenemen om te winkelen en je een rondleiding geven.

En je laten zien hoe je je rantsoenboekje moet gebruiken. O, heb je die al?

Die gaan we binnenkort voor je regelen.

Nou...

klop maar op mijn deur als je klaar bent om te gaan. Meestal ben ik er wel.

Er is ��n ding, als ik u dat vragen mag?

Kunt u mij misschien vertellen wat 'patat' is?

Patat? Wat je kunt eten, of... - Wat men kan nuttigen, ja.

Dat zijn aardappelen die aan kleine stukken zijn gesneden.

Een beetje zout en azijn, en klaar is kees.

O, Hortense, ik wil dat je weet dat ik niet zoals de meeste mensen hier ben.

Ik vind het niet erg om samen met je gezien te worden, dus maak je daar niet druk om, ok�?

Hier kan je bijna alles kopen wat je nodig hebt. En hier verse vis. Cakes, brood, enzovoort.

Daar is de kruidenier voor fruit en van allerlei andere zaken.

Mrs Bligh? - "Queenie."

U bent een zeer nauwkeurige lerares. En ik kan dat weten, want ik ben een lerares.

Maar misschien kunnen we tot een overeenstemming komen.

Als ik niet weet wat iets is, dan zal ik het vragen.

Borstels, spijkers, knijpers...

Kan ik u misschien helpen?

Ik wil graag drie bassins kopen. Ongeveer zo groot.

Drie bassins. Zo groot.

Wat zegt ze nou?

Wat zei je? - Bassins, voor de gootsteen.

O, ze bedoelt een teiltje. Een wasteil.

Dat is dan negen en een halve penny. - Ik wil er drie, alstublieft.

Drie? Waarom drie?

Een voor de groente, een voor het servies en een om de kleren te wassen.

Nee. Je hebt er maar eentje nodig en je spoelt hem daarna om.

Eentje is genoeg. - Dat is nog steeds negen en een halve penny.

Op de toonbank.

Nog een prettige dag, meneer.

Ik kom een lading voor het Earls Court sorteercentrum ophalen.

Zei iemand wat? - Ik hoor helemaal niets.

Kunt u me misschien vertellen welke ik moet meenemen?

Nou hoor ik het weer. Maar ik zie niks. Jij wel?

Prima, dan zoek ik zelf wel.

H�, afblijven. Die zijn niet voor Earls Court.

Blijf er met je zwarte poten vanaf. - Zijn dat ze?

Hoeveel roetmoppen zijn ervoor nodig om een wc-rol te vervangen?

Niemand weet het, het is het nog nooit eerder gedaan.

Zeg nou gewoon welke ik moet meenemen. Dan kan ik gaan.

Waar heeft die zwartjoekel het over?

Weet je wat, roetmop, ik beantwoord jouw vraag, als jij de mijne beantwoordt.

Wanneer ga je weer teug naar de jungle?

Nog niet. Ik ben hier net...

en ik heb je vrouw nog niet geneukt.

Wat zei je?

Ik zou me maar bedenken, roetmop.

Wil je je baan houden en uit de gevangenis blijven?

Iedereen hier zal zeggen dat je een weerloze blanke man hebt aangevallen.

De politie smijt je zo snel terug op de bananenboot dat je voeten de grond niet eens zullen raken.

Wilden. Beesten.

Je bent me een excuses verschuldigd, roetmop. En die hoor ik niet. Op je knie�n.

Op je knie�n.

Zeg het.

Het spijt me.

Goedenavond.

Wat doe je? - Ik maak de vloer schoon.

Mijn vrouw gaat in niet op haar knie�n in dit land. Niet nu, nooit.

Kom aan tafel en ik breng je je avondeten.

Zie je wel. Het is klaar om zes uur, zoals je aan me hebt gevraagd.

Doe je je jas niet uit? - Het is te koud.

Wat is dit? - Patat, waar je om hebt gevraagd.

Dit is geen patat. Dat is gefrituurd. Hoe kan je nou niet weten wat patat is?

En dit, wat is dit?

Heeft je dure school je niet geleerd hoe je verdomme een ei moet koken?

Ze hebben ons geleerd dankbaar te zijn voor het eten dat de Heer ons geeft...

een les dat goed zou zijn als jij die ook leert, denk ik.

Wat doe je? Eten doe je aan een tafel. - Je kunt eten waar je wilt, mevrouwtje kakmadam.

Ik heb het koud. Ik ga hier eten.

Je kunt niet eens zoiets eenvoudigs als een ei en patat klaarmaken.

Kun je �berhaupt wel koken?

Je bent een ondankbare man, Gilbert Joseph.

Ik heb de hele dag hard gewerkt. En dit is waar ik voor thuiskom?

Dit ei is verrot.

Ik kan hier niet meer tegen.

Niet meer.

Je hebt je handschoen laten vallen.

Je liet hem verderop in straat vallen, maar je loopt te snel voor me.

Neem een hoestsnoepje. Om je op te warmen.

Verrekte dingen. Ze plakken altijd aan elkaar.

Het ziet eruit als een kostbaar juweel, nietwaar, wanneer het licht er doorheen schijnt?

Ik ga maar weer eens naar huis. De beste plek voor een nacht zoals deze.

Jij zou ook naar huis moeten gaan.

Nog een prettige avond.

Prettige avond...

Het spijt me erg, Hortense.

Kijk, ik heb iets voor ons gehaald.

Wil je samen met mij eten?

Mevrouw?

Dit hier is een Engelse delicatesse.

Vis en patat.

Weet je wat de Engelsen doen?

Ze eten dit direct vanaf een krant.

Geen bord, geen bestek. Ze eten het met hun vingers.

Zoals apen? - Ja.

Les nummer ��n, Hortense.

Dit is een patat.

Les nummer twee. Luister nu goed, Hortense.

Wat ze ons in Jamaica vertellen, is hoe goed het wel in Engeland is?

Dat is niet waar. Daar moet je op voorbereid zijn.

Ik ben dat al vanaf mijn geboorte, Gilbert Joseph.

Je kunt het licht nu uitdoen.

Ik heb vele talenten, Hortense, maar zien in het donker behoort daar niet toe.

Of vertrouw jij jezelf niet door niet stiekem naar mij te kijken?

Wie de schoen past trekke hem aan, Gilbert Joseph.

Welterusten, echtgenote.

Welterusten...

echtgenoot.

Het wordt The Times Onderwijsbijlage genoemd.

Het is de uitgave waar de beste onderwijsbanen in worden geadverteerd.

Ik zocht het in de bibliotheek op voordat ik uit Jamaica vertrok.

Niet reageren. Blijf lopen.

Hebben ze het tegen mij? - Alleen maar stomme kinderen.

Nikker - Kom hier.

Kom hier, nu direct. - Je verspilt je adem, Hortense, het zijn...

Bedankt, ik handel het verder af.

Ik ben haar echtgenoot. Ik neem het nu van u over...

Ze woont hier, Bernard. In de bovenste kamer. Ik verhuur die.

Ik ben weer in orde, Hortense.

Kom hier.

Neem even de tijd om op adem te komen.

Het is niet verstandig, Queenie, om kamers te verhuren aan dat soort mensen.

Vond je niemand anders...

Denk je niet dat ik degene zou moeten zijn die vragen zou moeten stellen?

Sinds de oorlog heb ik niets meer van je gehoord.

Ik wist niet of je nog leefde of dat je dood was, of dat ik een weduwe was.

Waar was je al die tijd in vredesnaam?

Het ligt ingewikkeld, Queenie.

Ik was niet in orde. - Ik heb met het ministerie gesproken, Bernard.

Ze zeiden dat je met je eenheid terug was uit India, je was niet gewond.

Het was niet zo'n soort letsel. Ik was de kluts kwijt.

Was jij je kluts kwijt? Lag je in het ziekenhuis?

Brighton.

Even kijken of ik het goed begrepen heb.

Ik zit hier vast, vechtend om een dak boven mijn hoofd te houden...

terwijl jij op het strand zit met een emmer en schepje, hier uur vandaan met de trein?

Waar is papa, Queenie?

Ik heb je geschreven toen je in India zat.

Heb je mijn brief niet gekregen?

We stonden voor een bioscoop te wachten, en...

een paar Yankees begonnen problemen te maken.

De militaire politie kwam erbij. Een kogel kaatste tegen een muur af.

Een tragisch ongeluk, zo noemden ze het.

Ik nam hem mee naar Yorkshire om daar veilig te zijn.

Dat heb ik goed verprutst, of niet?

Niemand heeft meer voor hem gedaan dan jij, Queenie.

Het is je favoriete dag van de week, huurgelddag. - Deze keer precies op tijd.

Dit is mijn man Bernard.

Gilbert Joseph, de man van Hortense, die je hebt ontmoet en Winston Seymour.

Fijn om u te ontmoeten, meneer. - Ook zo, meneer.

We zijn in het midden van iets. Vindt u het erg?

Wonen zij hier ook? Lieve God, Queenie, wat dacht je wel?

Hoe dacht je dat ik de rekeningen kon betalen terwijl jij verstoppertje speelde in Brighton?

Door mijn lichaam te verkopen? Door te tippelen?

Waarom ben je teruggekomen, Bernard? Waarom nu?

Jij bent mijn vrouw.

Wat? Moet ik je weer toelaten in mijn leven, in mijn bed?

Alleen omdat je tot bezinning bent gekomen en jij je dat herinnerde...

en het je ineens goed uitkwam?

Je kunt slapen in de kamer van je vader.

Islington is aan de andere kant van Londen, Hortense.

Waarom moet je daarheen? - Daar is de onderwijsinstantie gehuisvest.

Ik ben niet van plan mijn dagen door te brengen met koken en schoonmaken als jouw dienstmeid.

De krant staat vol advertenties met banen voor onderwijzeressen.

Ik zal het ze natuurlijk duidelijk maken.

Ik zal alleen een baan op een goede school overwegen.

Ik ben niet zo wanhopig dat ik alles zal accepteren.

Hoe ga je naar Islington toe, Hortense?

Met de bus, ik heb al uitgezocht welke ik moet nemen.

Het is beter met de metro vanaf Earl's Court.

Neem de Piccadilly Line. - Dat is de donkerblauwe lijn.

Ga naar King's Cross, stap daar over op de Northern Line, City Branch.

Dat is de zwarte lijn.

Misschien is het beter als ik met je mee ga, Hortense.

Woensdag werk ik maar een halve dag. Ik breng je er in de middag naartoe.

Je mag me vergezellen, als je dat wilt.

De man van Queenie is niet erg vriendelijk.

Queenie zal met hem babbelen.

Wil je met ons mee-eten, Winston? Het is vanavond vis, verse vis van de markt.

Wat? Een zelf gekookte maaltijd? Dat is een traktatie.

Jij bent maar een gelukkige vent wiens vrouw elke avond iets lekkers kookt.

Wat?

H�, man. Weet je wat mij net te binnen schiet?

Ik had beloofd om met wat vrienden af te spreken, dus...

een andere avond, ok�?

Zie je wel weer.

Het doet er niet toe dat zij vragen om weg te gaan.

Binnenkort heb ik een baan op een goede school...

en vinden we een goede plek om te wonen, een huis met een eigen deurbel...

elektrische verlichting in elke kamer en een tuin voor het verbouwen van groenten.

Een huis dat gepast is voor een onderwijzeres zoals ik.

Eet, voordat het rillerig wordt.

Hoelang ben je hier al? Rillerig betekent dat het koud is.

Acht maanden eerder

Allemachtig.

Ik zou kunnen zeggen dat ik toevallig voorbijkwam, maar...

mijn vader zei altijd dat een leugentje om bestwil je toegangskaart naar de hel is.

Sergeant Roberts.

Ik dacht dat ik je nooit meer zou zien. - Het is nu gewoon Mr Roberts.

En wat je dacht was fout.

Ben je alleen?

Je schoonvader is...? - Niet langer onder ons.

En je echtgenoot?

Idem dito.

Maak het jezelf gemakkelijk terwijl ik even...

Er was een tijd dat Queenie nog haar brutale veerkracht in haar loop had.

Ze liet hoofden omdraaien. Ze was, zoals dat wordt gezegd, aanwezig.

Maar sinds de oorlog was haar veerkracht verdwenen.

Hoofden draaiden zich niet meer om wanneer ze voorbijkwam.

Ze was onzichtbaar geworden.

Maar die dag in het park draaiden de hoofden weer om, om naar haar te kijken.

Queenie wist dat zij niet de reden daarvoor was...

maar wel het zien van een zwarte man en een blanke vrouw die arm in arm liepen.

Met Michael naast haar was ze weer zichtbaar.

Ze bestond.

We vlogen boven Frankrijk na een nachtelijke aanvalsvlucht in Duitsland...

toen het vliegtuig werd geraakt en in een vuurbal veranderde.

Toen ik naar beneden kwam zag ik het vliegtuig exploderen.

In de verte zag ik Rooie. Zijn parachute stond in brand.

Het leek op de vlam van een lucifer, die naar beneden dreef in de donkere lucht.

Ik kon hem horen schreeuwen.

Ik kwam neer in een raapstelenveld.

Ik had alleen maar een verstuikte enkel.

Ik bracht dagen door in dat verdomde veld...

raapstelen opgravend, ze rauw opetend.

Toen vonden een paar Franse kinderen mij. Eerst staarden ze me alleen maar aan.

Vervolgens kwamen ze ��n voor ��n op mij af...

wreven over mijn huid om te zien of de kleur eraf zou gaan.

Ik was niet boos.

Ik dacht, misschien zou deze keer mijn zwarte huid mij redden...

en mij een rariteit vinden, en geen bedreiging.

Zij brachten me naar hun boerderij...

en de boer daar, hij verborg me.

Toen de Yankees kwamen leverde hij me aan ze uit.

Ik was een van de gelukkigen.

Je hebt de vorige keer iets achtergelaten.

Mijn geluksamulet.

Toen ik voor het eerst missies vloog zweerde ik dat dit me beschermde.

Was dat je zuster? - We zijn samen opgegroeid.

Zij was me er eentje, zeker weten.

Niets kon dat meisje eronder krijgen.

Ik kan niet geloven dat je het al die tijd hebt bewaard.

Deze wil ik zelf houden.

Dat was mijn geluksamulet die jou bij me terugbracht.

Hoelang heb ik je deze keer, Michael Roberts?

Tot maandag.

Een weekend.

Dan moeten we er het beste van maken.

Wanneer je morgen vertrekt, ga je dan terug naar je familie in Jamaica?

Naar het meisje op de foto? - Voordat ik vertrok was er een orkaan.

De dingen zijn nooit hetzelfde na getroffen te zijn door een orkaan.

Er is daar nu niets meer voor mij.

Heb je ooit de kracht van een orkaan gevoeld, Queenie Bligh?

Je kunt hier blijven als je wilt. Ik heb immers genoeg ruimte.

Voordat ik naar Engeland kwam...

had ik grootse idee�n over hoe het hier was.

Maar het is gewoon een ander eiland, net zoals het eiland dat ik verliet.

Vol bekrompen mensen, net zoals daar.

Ik ga naar Canada.

Ik zeg je, het land is daar immens. Een man kan daar ademen.

In zo'n land is hij in staat een goede toekomst voor zichzelf op te bouwen.

Zij wachtte.

In de hoop dat hij haar zou vragen om met hem mee te gaan naar Canada.

Als hij dat deed, zou ze het huis op slot doen, vaarwel tegen haar leven zeggen en met hem meegaan.

Maar hij vroeg het niet, dus besloot ze dat zij het hem zou vragen.

Maar toen het erop aankwam, durfde zij de woorden niet uit te spreken.

Zij was te bang voor het antwoord dat hij zou geven.

Dus, die maandagmorgen, zag zij hem uit haar leven weglopen...

zonder nog eens achterom te kijken.

In Hertfordshire...

huizen haast geen hevige orkanen.

Het is niet alleen ik die zo denkt.

Mrs Lucas op nummer 25 denkt er net zo over, net zoals de Reids op nummer 19.

De hele straat is erover in alle staten.

Ze zeggen dat, of je vrouw zorgt dat de zwartjes weggaan, of ze nemen de zaak in eigen handen.

Nu u terug bent kunt u het afhandelen, godzijdank.

Maar ik zou het niet te lang uitstellen.

Het was om een vrouw, nietwaar?

Het moet een vrouw geweest zijn.

Niet zoals jij denkt.

India was...

Na een tijdje denk je dat je wel immuun wordt voor die smerigheid en de dood.

We verloren meer dan de helft van de mannen in onze eenheid in ��n maand.

De meesten van hen nog jongens.

Amper oud genoeg om zich te scheren. Ze noemden mij paps.

Om nog te leven op VJ-Day...

Een paar van die jongens...

wilden naar een bordeel in Calcutta.

Ze hebben me dronken gevoerd en haalden mij over om met ze mee te gaan.

Op het schip op de terugweg naar Engeland, kreeg ik een zweer op mijn...

Ik wist meteen dat het syfilis was.

Op weg naar India...

vertelde een arts ons over de symptomen en wat te verwachten als...

Beroerte, waanzin, dood.

Dat alles door een paar vergooide minuten met een hoer in Calcutta.

Ik dacht toen over zelfmoord, maar ik had het lef er niet voor.

Toen we in Londen terug waren, ik...

wist dat ik niet naar huis kon gaan.

Ik belandde op Waterloo Station en nam een trein naar Brighton.

Ik dwaalde daar rond en zag een advertentie in een etalage bij het strand.

"Klusjesman nodig in hotel in ruil voor kost en inwoning".

Ik nam dat aan en wachtte op mijn dood. - Men sterft niet meer aan syfilis, Bernard.

Ik wilde sterven. Dat was mijn straf, omdat ik jou had verraden.

Waarom zou ik aan de dood ontsnappen als zovelen dat niet konden?

Maar er gebeurde niets. Geen symptomen.

Na een tijdje ging ik naar een dokter en hij zei...

dat na al die tijd zonder penicilline ik ofwel gek of dood geweest zou zijn.

Hij zei dat het geen syfilis was...

maar waarschijnlijker een ge�nfecteerde insectenbeet.

Je hebt wel een vreemde echtgenoot, niet?

Je bent een mens, net als de rest van ons, Bernard.

Niemand van ons is perfect.

Je kunt nu gaan, Gilbert. Ik wil je dag niet verder in de war brengen.

Ze willen mij misschien meteen de school laten zien waar ik ga werken.

Hortense?

Heb niet teveel verwachtingen, h�?

Engeland doet dingen op haar eigen manier.

Een onderwijzeres wordt zeker niet op dezelfde manier behandeld...

als iemand zonder opleiding. Ik zie je thuis.

Binnen.

Goedemiddag.

Ik heb begrepen dat ik hier moet zijn om mijzelf aan te melden...

voor een functie als onderwijzeres?

U bent een onderwijzeres? - Inderdaad.

Mijn aanbevelingsbrieven.

Zoals u zult zien, eentje is er van het hoofd van mijn laatste school.

Sorry, waar komt u vandaan?

Jamaica. Deze brief is geschreven door het hoofd van mijn laatste school...

en u zult zien dat... - Waar was die school?

De Coral Hill Parish School in Kingston, Jamaica.

En hier is de aanbeveling van de Alexandria Hall kweekschool...

die ik eerder bezocht en onder leiding stond van mevrouw...

Is die ook in Jamaica? - Natuurlijk, ja.

Als u hier niet bent opgeleid kunt u hier niet lesgeven. Dat is onmogelijk.

Als u de brieven leest ziet u dat ik drie jaar opleiding heb gehad tot onderwijzeres.

Het onderwijsdiploma dat aan mij werd uitgereikt vermeld een eervolle vermelding.

Zeker, maar uw kwalificaties worden hier niet erkend.

Ze zijn voor ons van geen nut.

De onderwijsinstantie maakt de regels. Wij moeten die naleven.

Moet ik weer van voren af aan een opleiding volgen?

Is dat wat u zegt?

Ervan uitgaande dat u wordt geaccepteerd.

Ik moet u waarschuwen, de concurrentie voor een studieplaats is hevig.

Hoe ging het?

Hortense? Wat is er gebeurd? Wacht.

Waarom stel je me die vragen? Wat heb jij ermee te maken?

Jij bent mijn vrouw. - Ik kan voor mezelf zorgen.

Ik deed dat al vele jaren voordat jij langskwam, ik kan het opnieuw.

Ik heb je niet nodig... - In godsnaam, vrouw.

Wat zeiden ze tegen je?

Ze zeiden dat ik hier geen les mag geven.

Praat tegen me, vertel me wat ze zeiden.

Mijn onderwijskwalificaties zijn hier niet geldig.

Ik moet opnieuw een opleiding volgen.

En toen ik opstond om weg te gaan...

liep ik een kast binnen.

Een kast?

Ik dacht dat het de deur was om naar buiten te gaan maar het was een kast.

En de vrouwen lachten me uit.

Wat zat er in die kast?

Een bezem en zwabbers.

Weet je, ik ben zelf ook veel kasten ingelopen.

Een bezemkast, schrijfwarenkast. - In deze lag ook papier.

Bezem en papier?

Je moet tegen ze zeggen: u heeft hier wel een erg vreemde kast.

Reinigingsspullen samen met briefpapier.

Hoelang was je in die kast?

Lang genoeg om te zien dat het een zooitje was. Alles stond schots en scheef.

Ik stootte daar zelfs mijn voet tegen een emmer.

Je deed je voet pijn omdat deze mensen hun kasten niet netjes kunnen opruimen?

En dit noemen ze een beschaafd land.

Ga weer naar binnen en zeg ze dat waar jij vandaan komt...

je gewend bent dat kasten opgeruimd zijn.

Je bent een dwaas, Gilbert Joseph.

Ik probeer het. God weet dat.

Ik heb een idee.

We gaan doen wat de Engelsen doen in tijden van problemen.

We gaan een kopje thee drinken.

Maar eerst bezoeken we de koning.

Moet je al die kamers eens zien.

Ik bedoel, je kunt toch maar in ��n bed op hetzelfde moment slapen.

Maar hij is de koning. Hij springt misschien van de ��n in de ander?

Je toont geen respect, Gilbert Joseph.

Wat moet ik doen, Gilbert? Hier lesgeven heb altijd van gedroomd.

Kun je naaien? - Natuurlijk.

Ik doe al naaiwerk sinds ik een meisje was.

Een kleermaakster die ik passeer op weg naar mijn werk...

heeft een bord in haar etalage en zoekt een naaister.

Ik ben een onderwijzeres, geen naaister.

En dat zul je te zijner tijd ook zijn.

Jij kunt naaien en ik rijd mijn postauto...

en sparen genoeg geld zodat jij naar school kunt gaan...

en kunt studeren om hier onderwijzeres te worden.

Zou je dat voor mij doen?

Ik hoopte ooit om rechten te gaan studeren.

Het was een illusie.

We kunnen jouw droom nog steeds laten uitkomen.

Natuurlijk, ik kan ook gaan koken.

Mijn lerares Miss Plumtree zei dat mijn citroencake...

de beste was die ze ooit had geproefd.

Zelfs beter dan die ze had gegeten in de beste theesalon in Londen.

Heeft ze gezegd waar die theesalon is?

Omdat we daar zeker nooit naartoe moeten gaan.

Je plaagt me weer, Gilbert Joseph.

Het trauma van een oorlog is als een wond die nooit echt geneest.

Wanneer een man terugkeert kan hij zich voelen als een charlatan in zijn eigen leven.

Zijn strijd om erkenning kan hem op een manier doen laten gedragen...

die hijzelf zelfs niet herkent.

Wat doet u hier, Mr Bligh? - Ik wil dat jullie vertrekken.

Geen idee hoe jullie je in Queenie's gunst hebben gemanipuleerd...

maar ik ben terug en ik van plan om een schoon en respectabel huishouden te voeren.

Zegt u dat we niet respectabel zijn? Dat we niet schoon zijn?

Afgelopen nacht? Het huis stonk naar de geuren van je kookkunst.

Beledig het koken van mijn vrouw niet. U gaat te ver.

Vertel me niet wat ik moet doen en kan zeggen in mijn eigen huis.

Ik wil dat jullie weggaan, vanavond... - Wat gebeurt er? Ik kan jullie beneden horen.

Ik ben in dit huis geboren. Ik wil hier geen zwartjoekels hebben.

Zwartjoekels? - Ze moeten hun koffers pakken en vertrekken.

Beter nog...

Wat denk je wel?

Hou op. - Ik wil dat jullie weggaan.

Hou op. Dit is nu mijn huis.

Jij hebt op mijn naam gezet toen je wegging. Jij bent het die hier niet thuishoort.

Het spijt me zo. Hij is geen gemakkelijke man om mee om te gaan.

Haal alsjeblieft een dokter.

Help me naar beneden. Help me naar beneden, alsjeblieft.

Help me met uitkleden. - De dokter komt eraan, hij zal je helpen.

Je bent zwanger. - Maak het los. Wikkel het er snel af.

Ik voel dat het komt. Het komt.

Ik kan het voelen, het komt eraan. - Maar de dokter is er nog niet.

Het is zoals in 'Gone With The Wind'. Toen de baby werd geboren.

Was het Scarlett of die andere? Ik kan het me niet meer herinneren?

Denk je dat ik die stomme slavin ben in 'Gone With the Wind'?

Ik een vrouw die heeft gestudeerd, onderwijzeres... - In godsnaam, niet nu, Hortense.

Haal handdoeken, snel haal handdoeken.

Het hoofdje is er, Mrs Bligh.

De baby komt eraan, Mrs Bligh.

Je moet nu persen. Pers, Mrs Bligh, pers.

In godsnaam, noem me Queenie.

Pers, Queenie, pers.

Ze wacht op jou.

Mijn perfecte jongen.

Dit heeft niets met mij te maken.

Ik zweer het, ik ben de vader niet.

Verdomme. Deze toestand heeft niets met mij te maken.

Ik ben niet de enige zwarte man in Engeland.

Hortense? Kom op, laat me binnen.

Hortense, alsjeblieft.

Ik zal iemand sturen voor mijn koffer zodra ik iets gevonden heb.

Waar ga je naartoe? Wacht. Hortense?

Je raakt doorweekt.

Laat me los.

Dit is mijn vrouw.

Ben je in orde?

God mag weten, wie de vader is.

Een of andere idiote Jamaicaan die oog heeft voor een mooie vrouw. Maar ik ben dat niet.

Ik ben hier pas zes maanden. Het kan mijn kind niet zijn.

Hortense? Het kan mijn kind niet zijn.

Ik heb hem tijdens de oorlog ontmoet.

Hij zat bij de RAF, net zoals jij.

Vanuit het niets kwam hij weer opdagen.

Ik wou dat ik je kon vertellen dat ik er spijt van heb.

Maar dat is niet zo.

Je hebt eens gezegd dat ik gevoelens bij je teweeg breng waarvan je niet wist dat je die had.

Dat het een geschenk was aan jou.

Dit was zijn geschenk aan mij.

Dus vertelde ze hem dat, toen ze merkte dat ze zwanger was...

zij van alles probeerde om er vanaf te komen.

Hete baden, versjouwen van zware meubels...

zelfs zichzelf van de trap gooien. Maar niets werkte.

Toen, op een avond, zei ze dat ze een kleine schop voelde...

als het kloppen van een morsecode.

Ze realiseerde zich dat de vijand niet in haar was, zoals ze had gedacht...

maar in de wereld daarbuiten, en dat alleen zij hem daartegen kon beschermen.

Zo was het dat Queenie's zoon het leven in een la begon...

en wel in een onderste lade.

Wanneer je het leven begint aan de onderkant...

is er geen andere plek om naartoe te gaan dan omhoog.

Wat is er vandaag met jou aan de hand? - Vandaag is een bijzondere dag.

Vandaag kan ik open kaart spelen.

Waar heb je het over? - Heb ik je niet gezegd dat ik een plan had?

Wat voor plan? Straat vegen?

Ik had iets in gang gezet. Iets groots.

Mijn oma, in Jamaica, heeft haar land voor een goede prijs aan een dwaas verkocht...

een idiote Amerikaanse filmster. Zij heeft me het geld gestuurd.

Echt waar?

Genoeg om een huis in Londen te kopen. In Finsbury Park. Ken je het?

Natuurlijk ken ik het. - Het huis is een beetje verwaarloosd.

Maar nu de verkoop rond is, wil ik dat je het opknapt, Gilbert.

Je kunt daar met Hortense wonen.

De andere kamers verhuren we aan mensen die van ons eiland komen.

Jij int de huur, je runt de plek, je houdt het netjes.

Je betaalt me een klein percentage.

Je kunt dit toch allemaal zelf doen.

Ik heb een ander huis op het oog. Ik wil daarmee hetzelfde doen.

Je wilt nu geen geld? - Nee, man, niet voordat de huur binnenkomt.

En ik en Hortense kunnen daar wonen? - Dat is het plan.

Waarom doe je dit allemaal voor mij?

Van alle jongens die ik ontmoet heb sinds we hier arriveerden, ben jij het die op mij past.

Je hebt gezorgd voor een dak boven mijn hoofd toen ik dat nodig had, dus...

nu doe ik iets voor jou terug. - Weet je wat je bent?

Een reddende engel.

Dat is wat je bent. Een reddende engel.

Wat er is gebeurd met jou en de vader van het kind, is mijn schuld, Queenie.

Als ik niet naar Brighton was gegaan...

als ik de moed had gehad je onder ogen te komen, dan zou ik hier zijn geweest.

Al die tijd ben ik nooit opgehouden met van je houden, Queenie.

Ik zal het kind aannemen, als je wilt. Ik zal een vader voor hem zijn...

of ik ga weg. Wat je ook maar wilt.

Het is verwaarloosd. Verwacht dus geen paleis.

Het stond lang leeg. Er was een oorlog, weet je nog.

De deur klemt een beetje.

Is dit het?

Is het alleen dit?

Wees niet te snel met je oordeel, Hortense. Geef het een kans.

Het is een schitterende kamer, Gilbert, maar is dit alles wat we hebben?

Of is er meer?

Bevalt de kamer je? - Het is een voortreffelijke kamer.

Het is erg verwaarloosd. - Wat?

Ben je bang voor een beetje werk? Er is hier niets dat we niet voor elkaar kunnen krijgen.

Wat verf en wat vloerbedekking. Een tafel en stoelen, hier bij het raam.

Een paar vrolijke gordijnen. En hier twee fauteuils voor de open haard.

Ja, het zal heel mooi worden...

zoals een huis zou moeten zijn voor een onderwijzeres die ik zal worden.

Ik vraag je opnieuw, Gilbert Joseph...

is het alleen deze ene kamer voor ons of zijn er nog andere?

Er zijn er nog meer, Hortense. Veel meer. Ik zal ze je laten zien.

Is Queenie er? - Niet op dit moment.

Vertel haar, alsjeblieft, dat wij aan het einde van de week vertrekken.

Wij allemaal.

Ik sprak zonder alle feiten te kennen. Ik heb me vergist.

Je denkt dat jij met je blanke huid beter bent dan ik, nietwaar?

Beiden hebben wij in een oorlog gevochten voor een betere wereld. We vochten aan dezelfde kant.

En na alles wat we hebben meegemaakt...

denk je nog steeds dat ik niets waard ben en dat jij beter bent dan ik.

Vertel me, waar hebben we dan precies voor gevochten?

Gilbert?

Gilbert. - Zijn het de muizen?

Het zijn niet de muizen.

Wil je bij mij in bed komen?

Zeg dat nog eens. - Ik zei, wil je bij me in het bed slapen?

Ik ril hier van de kou, Gilbert Joseph.

Dit zal je spoedig sterker maken.

Het is me ook gelukt om ook een paar goede biefstukken van de slager te krijgen.

De gekleurde kerel lijkt helemaal klaar te zijn om te vertrekken.

Ik ga wat in de tuin werken, denk ik...

terwijl het weer nog goed is. - Bernard?

Je hebt me nooit verteld dat je in dit huis bent geboren.

Toch heb je het op mijn naam gezet.

Ik hou van je.

Ik dacht erover om wat groenten te planten voor volgend jaar.

Hij zal dan op vast voedsel zijn, nietwaar?

Ik zal dit vader-zijn onder de knie krijgen, je zult het zien.

Ik heb nog geen kans gehad je te bedanken voor alles wat je voor ons hebt gedaan.

Ik ga de fluitketel opzetten. Wil je hem vasthouden?

Hallo knappert.

Je hebt echt aanleg, Hortense. - Ik kon altijd al goed overweg met baby's.

Al zegt zij dat zelf.

Hij is erg zoet, echt waar. Hij is helemaal niet lastig.

Je kunt zien dat hij je leuk vindt. Laat hem eens aan Gilbert zien.

Je maakt het arme kind bang.

Heb je al een naam voor hem? - Michael.

Noem je hem Michael?

Vind je het een mooie naam? - Het is voor mij een favoriete naam.

Hallo, baby Michael.

Hallo.

Ok�, ik ga wat thee voor ons maken.

Je kunt hem nu maar beter overnemen.

Ik wil dat je hem bij je houdt, Hortense.

Ik durf geen hete thee te drinken terwijl ik...

Nee, ik bedoel, ik wil dat jij en Gilbert hem meenemen wanneer jullie vertrekken.

Wat zeg je nou, Queenie?

Ik wil dat jullie hem opvoeden als jullie zoon.

Ik weet dat het erg veel is om te vragen, maar jullie zijn goede mensen.

Ik weet dat jullie voor hem zullen zorgen, en hem een huis zullen geven.

Wil jij je baby niet? - Ja, ik wil hem. Natuurlijk wil ik hem.

Maar ik wil wat het beste voor hem is, en ik kan hem dat niet geven.

Zeg alsjeblieft ja. Ik smeek het jullie als dat nodig is.

Ik heb over niets anders gedacht. Het is de enige manier.

Queenie? Wat is er aan de hand?

Ze vraagt ons om de baby mee te nemen. - Het is het beste voor hem.

Jij bent zijn moeder. Jij bent het beste voor hem.

Ik zal je helpen, dat heb ik je al gezegd.

In vredesnaam, sta op. - Dat zeg je nu, nu hij nog een baby is.

Maar wat gebeurt er als hij een jonge knaap wordt met een eigen mening en iets verkeerds doet?

Je zult dan denken: "Jij nikker, zwarte bastaard." - Ik zou zoiets nooit denken.

Je zult het niet kunnen helpen, Bernard, omdat je dan boos bent...

boos om al die keren dat de buren je meden...

om alle stenen die door de ramen zijn gegooid, om al het gegniffel achter je rug om.

Hij zal de woede in je ogen zien...

en weet dan dat hij er de oorzaak van is.

Als hij het enige zwarte gezicht is...

zal hij nooit het gevoel hebben dat hij bij ons hoort.

Ik wil dat hij zijn hoofd recht omhoog kan houden en niet wordt neergehaald...

omdat mensen hem zullen krenken waar hij ook...

Ik smeek jullie, neem hem alsjeblieft mee. Doe het niet voor mij, doe het voor hem.

Je hebt veel meegemaakt, Queenie. Dit ben jij niet.

God, als jullie ons al niet willen helpen, wie dan wel?

O, God.

Terwijl Gilbert Queenie troostte, zag hij een blik in Bernards ogen die hij herkende.

Een blik van afkeer.

Hij had het te vaak gezien om het verkeerd te begrijpen.

Hortense, kom. Geef de baby terug.

Hij wist dat die blik hem voor altijd zou achtervolgen, maar toch vocht hij ertegen.

Hoe zullen we ons voelen, wetend dat we onze rug toekeerden...

We kunnen het niet doen, Hortense.

Hoe moet dat dan? We hebben onze eigen levens te leiden.

We hebben genoeg aan ons hoofd zonder dit alles.

Hij is niet onze verantwoordelijkheid. - Maar als we hem hier alleen laten...

Hij is niet alleen. Hij heeft Queenie. - Zij is niet voldoende.

Dat weet ze. Mijn moeder wist het ook.

Op te geven van wie je het meeste houdt?

Ik betwijfel of ik die moed zou hebben.

Dit was de Michael die ik kende.

We zijn samen opgegroeid als broer en zus.

Hij kwam om in de oorlog.

Ik was toen nog een kind. Ik ben nu een volwassen vrouw.

Oud genoeg om een moeder te zijn.

Laten we eens naar jouw luier kijken.

Daar gaat ie.

Heden

Hoi, paps.

Hallo jongens. Kom op, pak je spullen.

We hebben onze afkomst opnieuw bekeken. - Is dit het huis waar ze naar verhuisden?

Een paar jaar later kochten ze het.

En dit is je overgrootmoeder.

Hortense, de vrouw die mij opgevoed heeft.

Wie is dat?

Zij is mijn moeder.

Hup, pak je spullen.

We gaan naar het park. Ga je met ons mee, pap?

Waarom niet?

Vertaling: Quality over Quantity (QoQ)

Download deze ondertitel op: - www.OpensSubtitles.org -