Original subtitles

West India Docks, Londen 1948

Plaats het woord 'moeder' voor het woord 'land', en je denkt aan een veilige plek...

waar je talent wordt gekoesterd en je fouten worden vergeven.

Hortense heeft nooit de liefde van een moeder gekend.

Misschien koesterde ze daarom al zo lang de droom om naar Engeland te komen.

Maar zou het het einde van de regenboog zijn voor alle ambities die ze nastreefde?

Quality over Quantity (QoQ) Releases Small Island S01E01 Episode 1

Soms moet je, om een droom uit te laten komen, je trots opzij zetten.

Hortense hield zichzelf voor dat liefde een luxe was die zij zich niet kon permitteren.

Goedenavond.

Is dit toevallig het huishouden van Gilbert Joseph?

U kunt onmogelijk zijn vrouw zijn? - Dat ben ik wel, ja.

Heeft die luie donder u niet afgehaald van de boot?

Nee. - Kom maar naar binnen.

Nee, ik blijf liever hier wachten, dank u.

Gilbert, je vrouw is er.

Hortense.

"Ik sta op de kade om je af te komen halen", zei hij.

Ik zeg je, Hortense, ik stond vanochtend op de kade.

Maar er was geen schip. Ze zeiden dat ik morgen terug moest komen.

Wil je dat heel Engeland onze priv� aangelegenheden ziet?

Ik ben Mrs Bligh. Maar iedereen noemt me Queenie.

Mrs Bligh.

Kom, dan laat ik je je nieuwe huis zien.

En de rest?

Waar zijn de andere kamers? - Die zijn er niet, dit is het, hier woon ik.

Dit is alles? Je laat me hiervoor van de andere kant van de wereld overkomen?

Iedereen woont hier zo. Er is oorlog geweest.

Een heleboel mensen wonen slechter dan dit. Sommigen hebben zelfs geen dak boven hun hoofd.

Kijk, we hebben alles wat we nodig hebben.

Het fornuis, dat is onze keuken. De gootsteen is daar.

Een tafel, stoelen, de eetkamer.

En de slaapkamer. Compact, maar effici�nt, nietwaar?

En het toilet? - Beneden. Maar we hebben deze als we...

Het spijt me, ik was vergeten om...

Was je je beker op dezelfde plek af waar je je...

Normaal gooi ik het in het toilet... - Ongelooflijk dat je me hierheen liet komen...

om als een beest te moeten leven. Dat je zo min over mij denkt.

Luister goed, kakmadam.

Je gaat je bordje, je groenten en ook je achterste in die wasbak wassen.

En wat je je nu nog niet beseft, omdat je net van een boot af komt, is dat je geluk hebt.

Op een dag, niet vandaag, maar op een dag, zul je je dat beseffen.

Het zal eerder in de hel sneeuwen voordat die dag komt, Gilbert Joseph.

Vergeet de koffer niet, Gilbert.

En God zeide: "Daar zij licht, en daar werd licht."

En God zag het licht, dat het goed was...

en God maakte scheiding tussen het licht en tussen de duisternis.

Jamaica, negen jaar eerder.

En God noemde het licht dag...

en de duisternis noemde Hij nacht.

Amen.

Hang niet zo, Hortense.

In feite, pap...

is het de omwenteling van de aarde dat ervoor zorgt dat er dag en nacht is.

Dat leren ze je vast op die dure kostschool waar ik je heen stuur?

Ze hebben me heel veel dingen geleerd. Bijvoorbeeld, het is nu onomstotelijk bewezen...

dat de mens niet van Adam en Eva afstamt, maar van apen. Mensapen om precies te zijn.

Jij durft in mijn aanwezigheid de Bijbel te bespotten, Michael?

Is een onderzoekende geest niet... - Zulke godslastering wil ik niet...

aan mijn tafel horen. - Is het godslastering kennis te verwerven...

om te willen begrijpen hoe de wereld in elkaar steekt?

Verlaat de tafel. - Doe hem alstublieft geen pijn.

Ik heb nu mijn eigen mening, pap.

En ik accepteer niet dat ik tot onderdanigheid word geslagen. Niet meer.

Ik ben nu volwassen, Hortense.

Ik kan voor mezelf opkomen.

Iets wat jij ook moet leren.

Ik hoop niet dat jij je plichten verzaakt, door mij elke dag naar mijn werk te begeleiden.

Het is een genoegen, geen plicht.

En wees een braaf meisje. - Ik ben ook volwassen, Michael.

Hoe komt het dat iedereen dat ziet, behalve jij?

Heel goed, kinderen. En ga nu maar weer zitten.

Vandaag behandelen we de heerschappij van de Tudors.

Op de radio was net een dringende waarschuwing. Er komt een orkaan aan.

Iedereen moet onmiddellijk naar huis.

Jullie hebben Mr Ryder gehoord. Pak jullie spullen, opschieten.

Blijf hier met Hortense, mijn liefste. Doe alle luiken dicht en vergrendel de deuren.

Goed zo, opschieten.

Michael zegt altijd: "Een storm is God die zijn meubels verplaatst."

Praat tegen me, Hortense. Vertel me over je broer.

Michael is niet mijn broer, Mrs Ryder, al wonen we wel in hetzelfde huis.

Ziet u, mijn ouders waren leraren...

Ze praatte om Mrs Ryder te kalmeren.

Over hoe haar ouders een tragische dood waren gestorven toen ze nog jong was.

Ze vertelde haar niet dat ze een buitenechtelijk kind uit Savannah-la-Mar was.

Mijn moeder stierf terwijl ze mij in haar armen hield...

Dat haar vader een regeringsambtenaar was...

en haar moeder een arm plattelandsmeisje dat voor hem werkte.

Dat zij hem had gesmeekt Hortense naar zijn neef, Mr Roberts te sturen om opgevoed te worden...

zodat zij zou kunnen leren om te lezen en te schrijven.

En ze vertelde haar niet dat ze vastbesloten was...

de opoffering die haar moeder voor haar heeft gemaakt te eren.

Ik was vijf jaar oud toen ik Michael voor het eerst zag.

Hij heeft zulke grote plannen. Hij wil ooit in Engeland gaan wonen.

Als ik ouder ben. Ga ik dan naar hem toe. En dan gaan wij weer samenwonen.

Maar dan als man en... - O, mijn hemel, wat was dat?

Het is de deur. Mr Ryder is weer terug.

Laat me niet alleen, Hortense.

Ik kan gerust wel voor mezelf zorgen.

Ik zag je man bij de bushalte met de kinderen en dacht dat hij je hier alleen had achtergelaten.

Ik wist niet dat je Mrs Ryder zo goed kende? - We hebben elkaar in de kerk ontmoet.

Heb ik met mijn ogen geknipperd en die dag gemist?

Maakt het uit waar we elkaar hebben ontmoet? Maak je zelf nuttig en haal wat dekens.

Ga dan.

Ik ben er nu, en laat je niet alleen.

Als Jeffrey terugkomt... - Dan zeg ik dat ik hier voor Hortense ben.

Alleen voor haar.

Orkanen komen nooit zonder waarschuwingen. Net zoals in het leven.

Maar net als je denkt dat hij klaar is met schade aan te richten komt er vaak nog iets ergers.

Waar is Mrs Ryder? We moeten met haar spreken, meisje.

Haar man was op weg terug naar de school...

toen een vrachtwagenchauffeur de macht over het stuur verloor. Hij was kansloos.

We moeten haar vertellen dat hij dood is.

Hij is een kwade god.

Een angstaanjagende god. Dit is Zijn straf.

Kalm aan, Hortense. Is ze binnen? - Ze is daar, samen met Michael Roberts.

Ze zijn daar alleen. Dit is Gods straf voor hun zonde.

Wist je dat mijn zoon een doodzonde pleegde met die vrouw?

Nee, meneer, dat wist ik niet.

Niet tot vandaag, toen... - Jij besloot...

het aan de dominee en zijn vrouw te vertellen. Nu weet het hele eiland het.

We zijn ten schande gemaakt.

En ik ben mijn zoon verloren.

Verloren?

Het wordt tijd dat hij leert wat het woord 'plicht' betekent.

Er is oorlog op komst in Europa, het moederland heeft mannen nodig die voor haar gaan vechten.

De Royal Air Force is in Kingston vrijwilligers aan het werven.

Ik heb met de juiste mensen gesproken. Hij gaat overzee.

En zodra er regelingen getroffen kunnen worden, zul jij dit huis ook verlaten, Hortense.

Je bent hier al te lang gebleven.

Ik wil nu graag mijn avondeten hebben, Miss Jewel.

Waar ben je mee bezig? - Wees alsjeblieft voorzichtig met mijn lakwerk.

Sorry, Queenie.

Rustig. - Til hem op.

Rustig aan. Duw niet te...

Sorry, Queenie.

Trekken. - Mijn been, man.

Ik til al het gewicht. - Duw niet zo hard...

Hoe de levens van mensen met elkaar verweven zijn is een van de raadsels van het leven.

Maar men zegt dat Gods wegen ondoorgrondelijk zijn.

Als er geen God is...

dan neemt iemand, ten koste van ons, ons goed in de maling.

In Hertfordshire, Herefordshire en Hampshire huizen haast...

Londen, negen jaar eerder.

In Hertfordshire, Herefordshire en Hampshire huizen haast geen hevige orkanen.

Leentje leerde Lotje lopen op de lange Lindelaan.

In...

Hertfordshire, Herefordshire en Hampshire...

huizen haast geen hevige orkanen.

Ik denk dat ik het nu onder de knie begin te krijgen.

Spraaklessen helpen je misschien met je uitspraak, Queenie...

maar ze veranderen niet wie je bent. - Maar het verandert hoe men over je denkt, tante.

Het zal deuren voor me openen.

Ik kan een baan vinden. Reizen.

De wereld zien.

Je kunt je klok gelijk zetten op die man.

Voor de kassa.

Ga nooit op de buitenkant af.

Goedemiddag, Queenie. - Bernard.

En 250 gram hopjes.

Mr Bligh, ik dacht dat ik uw stem al hoorde. Hoe gaat het u?

Heel goed, Mrs Montgomery. Dank u.

Denkt u dat er oorlog komt? Of is het alleen maar geklets?

Gezien de huidige ontwikkelingen, vrees ik dat een nieuwe oorlog onvermijdelijk is.

Zelfs Mr Chamberlain... - Vier en een halve penny.

Zie ik je later nog, Queenie?

Ongelooflijk hoe je met hem omgaat. Zo afstandelijk. Je jaagt hem nog weg.

Ik weet dat hij fatsoenlijk en betrouwbaar is, tante.

En ik mag hem graag, echt waar. Maar...

Al die maanden. Al onze wandelingen in het park, de busritjes, de bootreisjes.

Het enige wat ik van hem weet is dat hij bij een bank werkt...

met zijn vader samenwoont en van 'hopjes' houdt.

Je zult er spijt van krijgen als je hem door je vingers laat glippen.

Pluk de dag. Carpe diem.

Waarom praat je nooit over Yorkshire, Queenie?

Over je leven daar, je familie, de boerderij?

Het was een varkenshouderij.

Overal waar je heen ging, waar je keek, was slijk en bloed.

Ik moest van mijn moeder toekijken hoe mijn vader de varkens slachtte.

Voor mijn eigen bestwil, zei ze.

Ik moest gehard worden.

Nou, dat heeft gewerkt.

Toen ik klaar met school was, wist ik dat ik daar weg moest wezen.

Er was zoveel dat ik wilde doen en meemaken.

Ik schreef naar tante Dorothy en smeekte haar om me te helpen.

Zij heeft me geld gestuurd om naar Londen te kunnen komen.

Zij heeft me gered.

En nu ben je hier.

Sinds ik je heb leren kennen, Queenie...

jij hebt gevoelens in mij omhoog gebracht waarvan ik niet wist dat ik die in me had.

Dat is jouw gave.

Ik weet dat ik niet zo gezellig en wereldwijs ben als andere mannen, of...

Maar niemand zal meer om je geven dan ik... - Bernard, ik...

Nee, laat me alsjeblieft uitpraten.

Ik hoop alleen dat op een dag, mocht je ooit...

Ik zal op je wachten, Queenie. Hoelang het ook duurt, ik wacht.

Hij behoort nu toe aan jou.

En niemand anders.

Nog een prettige avond, Bernard.

God zegene je, Queenie.

Bernard, de deur zit klem. Er iets blokkeert hem.

Blijf daar.

Nee, alsjeblieft.

Niet dit. Alles behalve dit.

Dank je.

Gaat het, Queenie?

Ken je Bernard al?

Mijn moeder.

Je moet je spullen gaan inpakken. Daarna gaan we naar huis toe.

Vanmiddag gaat er een trein. Je vader haalt ons van het station af.

De huisbaas wil dat je hier vertrekt.

Je hebt geen dak boven je hoofd en hebt geen middelen om jezelf te onderhouden.

Je moet de waarheid onder ogen zien, Queenie. En niet zoals jij het graag zou willen zien.

Ze zal een dak boven haar hoofd hebben, Mrs Buxton. Ze zal bij mij wonen.

We gaan trouwen.

Nietwaar, Queenie?

Meteen als we de trouwvergunning hebben.

U hoeft zich dus geen zorgen meer te maken. Van nu af aan zorg ik voor haar.

Is dat werkelijk wat je wilt, Queenie?

Carpe diem, tante.

Dit was de lappendeken van je moeder. Ik heb het bewaard voor als je gaat trouwen.

Ik zal die dag nu niet meemaken.

Ga naar Kingston en ga hard studeren aan die universiteit.

Ze zullen een goede lerares van je maken.

Miss Jewel...

als Michael terugkomt... - Hij komt niet terug, meisje, nooit meer.

Vergeet hem.

Kan ik u helpen?

Sorry.

Heb jij even mazzel, Gilbert, ga achter haar aan.

Er wordt gesproken om de metro als schuilkelders te gaan gebruiken.

Ik was van plan er zelf een onder te trap te maken. Jij wilt me toch wel helpen, of niet, pap?

We kunnen hem gaan uitproberen als je hem leeg hebt gehaald.

We kunnen er een nacht in doorbrengen en een nachtelijk feestmaal eten.

Dat wordt gezellig.

Niet echt, lieverd.

Waarom worden de kamers op de bovenverdieping niet gebruikt, Bernard?

Vroeger werden ze wel gebruikt, toen hadden we huurders. Maar sinds de dood van mam...

is zijn shellshock verergerd en zijn gedrag was zo onvoorspelbaar...

vooral in de buurt van vreemden. Het was beter dat we alleen waren.

We zouden ze weer kunnen gaan gebruiken en er een echte gezinswoning van maken.

Het heeft geen nut om dingen te veranderen omwille van verandering, of wel?

We onderbreken dit programma voor een speciale uitzending van de premier.

O, mijn god, het is zover. Het is zover, Queenie. Het gaat nu echt gebeuren.

Vanochtend heeft de Britse ambassadeur in Berlijn...

de Duitse regering een laatste ultimatum geven...

waarin staat dat als we voor elf uur niet hebben vernomen...

dat zij bereid zijn om onmiddellijk hun troepen uit Polen terug te trekken...

er staat van oorlog tussen onze landen zal heersen.

Ik moet u nu melden...

dat wij geen bericht hebben ontvangen...

en derhalve dit land in oorlog met Duitsland is.

U kunt zich voorstellen wat voor slag...

Er moeten nu dingen gaan veranderen, of niet? Of we willen of niet.

Mijn god, het is het dak. Het dak is weg. - Ik ga kijken.

Nee, Queenie. Nee.

Kom terug, het is niet veilig.

Ik zie hem, Bernard, het dak zit er nog op. Het is er nog steeds.

Ze hebben het nog niet veilig verklaard. Ga naar binnen.

Ik krijg geen lucht, daarbinnen.

In Hertfordshire, Herefordshire en Hampshire...

huizen haast geen...

Om voor je eigen land te vechten.

Om iemand met een donkere huid op de gouverneurszetel te zien.

Meer doen dan vloeren schoonvegen, dat is wel een oorlog waard.

We moeten de Britten bevechten in plaats van tegen ze aan te kruipen.

Weet je hoe Hitler kleurlingen noemt, Elwood?

"Antropo�den" Ik heb het woord opgezocht.

"Lijkt op mensen maar is zeer primitief, zoals apen".

Als we niet vechten worden we opnieuw slaven. Dat is wel een gevecht waard.

Wat heb ik te verliezen?

Ik wilde naar de universiteit om advocaat te worden.

Ik kan de boeken niet eens betalen.

Nu vecht ik tenminste voor mijn land en leer een vak.

Als de oorlog voorbij is kan ik mijn studie bekostigen.

Waar krijg ik anders zo'n mogelijkheid?

Gilbert, we hebben genoeg mogelijkheden met onze eigen taxi.

Er zijn immers ook nog avondscholen.

Hoe vaak ben ik naar de avondschool geweest, Elwood?

Nooit, want elke keer als ik daarheen wilde...

was ik bezig om die verdomde taxi te repareren.

Ik heb alleen verstand van verbrandingsmotoren.

Prima, doe maar wat je wilt.

Luister goed, Gilbert. De Engelsen zijn leugenaars.

Het zijn allemaal verdomde leugenaars.

Goedemorgen, meneer. Welkom bij Royal Air Force.

"Het spel is begonnen.

"Laat je leiden door je moed en schreeuw tijdens deze aanval...

"God, voor Harry, Engeland en Sint-Joris."

Uitstekend, Hortense.

Wat een prachtige uitvoering en zeer geschikte keuze op dit moment.

Dank u, Miss Morgan.

Klaar, Miss Morgan.

Begin dan opnieuw, liefje.

England is een erg koud land.

We moeten ervoor zorgen dat onze jongens warm blijven.

Ik ben hier om onderwezen te worden, niet om sokken te breien.

Celia, het kan een broer of een geliefde zijn die daar de dood onder ogen komt.

Ik brei elke dag een paar.

Allemaal robijnrood, net als de borst van een kolibrie.

Ik kan hem niet vinden, Celia.

Ik heb overal gezocht maar hij is weg.

Af en toe is ze wat in de war.

Je vader is verdwenen.

Moeder, ik heb je verboden om hier te komen.

Kom dan gaan we, goed?

Zei ik het je niet?

Ik heb je toch gezegd dat die nietsnut op een dag zou vertrekken?

Hij is bij die sloerie in Spanish Town.

Alles is verloren, Celia.

God heeft ons de rug toegekeerd.

Bedenk je eens wat ze allemaal in Engeland zullen zien, Celia.

Trafalgar Square.

Buckingham Palace.

Op een dag zal ik dat ook zien.

Ik word lerares op een nette Engelse school.

En woon dan in een mooi huis met elektrisch licht.

Met een bel bij de voordeur. Wat zal ik vaak aanbellen.

Daar dromen Michael en ik al sinds onze kinderjaren van.

Als de oorlog voorbij is...

beseft hij zich dat hij zich heeft vergist en komt hij mij halen.

Als ik het zo hoor, leert hij niet van zijn fouten, Hortense.

Hij komt wel terug. Let maar op.

Dit eiland is te klein als je grote dromen hebt, Celia.

Zonder dromen, zijn we niets.

Ze verhuizen iedereen maar overal naartoe.

Als je gebombardeerd wordt in Rotherhithe, blijf je daar en word je niet overgeplaatst.

Een of andere idioot van het ministerie heeft ze huisnummer 29 ondergebracht.

Dit is het begin, let op mijn woorden. Straks is het jouw huis, daarna het mijne.

Die gebombardeerde familie in Rotherhithe?

Mr Todd is bezig met een petitie om ze ergens anders heen te sturen.

Ze hebben net als iedereen een dak boven het hoofd nodig, toch?

Hebt u ze wel eens goed bekeken? Onder de luizen en god mag weten wat nog meer.

Het is erg genoeg dat de Polen en Joden hier binnenstromen.

Laat staan dat de Cockneys ons ook nog overnemen.

De bewonerscommissie neemt nog contact op. Bedankt.

Mrs Bligh.

We moeten die mensen onze hulp aanbieden. En niet de zaak erger maken.

We hebben ruimte genoeg. Het is niet eerlijk.

Ze zijn niet onze verantwoordelijkheid. De autoriteiten regelen het maar.

Bernard, heb jij er wel eens aan gedacht...

wat we onze kinderen vertellen als ze vragen wat wij voor de oorlogsinspanningen hebben gedaan?

Ik moet ze dan het antwoord schuldig blijven.

Oorlog heeft een verschillende betekenis een verschillende mensen.

Voor sommigen is het een bedreiging dat alles vernietigd wordt wat hen dierbaar is.

Voor anderen is het een vorm van vrijheid en nieuwe ervaringen.

Want ook Queenie had een reddingstouw voor een toekomst nodig.

Het betekende dat ze oude dromen kon omruilen voor nieuwe.

Ik ben bang dat er een probleem is.

Het is niet het beste tijdstip om een gezin te stichten.

Ik heb geen gebrek aan tijd.

Ik betwijfel dat een gezonde jonge vrouw zoals u lichamelijke problemen heeft.

We zijn al meer dan een jaar gehuwd.

U voldoet regelmatig uw echtelijke plichten, neem ik aan?

Hoe is het?

Geniet u ervan? Is het plezierig?

Als een vrouw niet met volle teugen geniet, Mrs Bligh...

verminderd ze haar kansen om zich voort te planten.

En dat is een medische feit?

Een feit van het leven.

U bent niet zwanger, of wel?

Ik moet bewijzen dat ik het aankan.

Niet aan mij, Bernard. - Nee, maar wel aan onze kinderen.

Vader.

Wat een fantastische prestatie. Het hele eskadron zal jaloers zijn.

Kijk eens hoe ze glanzen, Queenie.

Er zijn momenten in het leven die aan je voorbij kunnen gaan.

En een kans die dan voorgoed is verdwenen.

Het moment zelf kan vluchtig zijn maar het kan een enorme impact hebben.

Twee jaar later

Royal Air Force luchtmachtbasis Filey, Yorkshire

Waarom breien ze altijd sokken voor ons in plaats van handschoenen.

Zeg, wat is dit?

Ik zweer je, Fulton, je hebt nog niets geleerd sinds we hier zijn.

Dit is gewoon gekookte moes.

Je hebt witte moes, daar wat bruine.

Dit is de grootste delicatesse, groene moes.

Hoe kunnen de Engelsen een rijk regeren met een buik vol smurrie?

Het heeft jaren, eeuwen geduurd...

om hun geavanceerde systeem te ontwikkelen om alles in water te koken...

om zo elke smaak te vernietigen

Een hele prestatie. Echt, zo makkelijk is dat niet.

Zelfs niet voor een blanke.

Wie van jullie is Joseph?

Dat ben ik, meneer. - Sergeant.

Sorry, meneer.

Sergeant.

Jullie, aan het werk.

Hier staat dat je kunt rijden. Klopt dat? - Ja, meneer.

Je dienstopdracht is binnen.

Meld je bij het landtransport. Ze hebben een chauffeur nodig.

Er is vast sprake van een vergissing. Ik heb mij voor de luchtmacht aangemeld.

Om overzee als marconist of navigator te werken.

Men zei dat de RAF zulke mensen nodig had en ons zou opleiden.

Raad eens, je bent al overzee.

Nee, ik bedoel overzee aan het front. Aan de frontlinie.

Dit is het thuisfront. Je doet wat je word opgedragen.

Kleed jezelf om en meld je bij landtransport.

Ja, meneer.

Sergeant.

O, daar is het.

De huisvestigingsofficier stuurt ons.

U verhuurt kamers aan dienstplichtigen? - Maar natuurlijk, kom binnen.

Officieel heet ik Walter maar iedereen noemt mij Rooie.

En jij? - Kip. Afkorting van Kipling.

Moeder was een vurige bewonderaar.

Het had erger gekund, ze was ook gek op Trollope.

Dat is onze maat, denk ik. Punctueel zoals altijd.

Mrs Bligh, neem ik aan?

Sergeant Michael Roberts. Kip en Rooie zijn hier al, neem ik aan?

Sorry, ja ik...

Ga maar naar boven, ze wachten al op u.

Goedenavond, Mrs Bligh.

Ik hoop dat ik u niet stoor? - Ik dacht dat jullie uit waren.

De andere twee hadden beiden een afspraakje.

Ik heb besloten het niet laat te maken.

We moeten morgenvroeg om zeven uur op station Paddington zijn.

Een kleinigheidje als waardering voor uw gastvrijheid.

O, dat is echt niet nodig. - Alstublieft. Ik sta erop.

Goedenavond, meneer.

Oorlogstrauma van de vorige oorlog.

Is hij uw vader? - Mijn schoonvader.

Overzee. RAF, net als u.

Heeft u misschien zin in een spelletje poker, meneer?

Ik speel het liefst seven card stud.

Tenzij u liever een ander spel prefereert?

Waar ben je mee bezig, Queenie?

Hij wil vast niet om geld spelen.

Uw schoonvader heeft hele andere plannen, Mrs Bligh.

Hij speelt vals, ik weet nog niet hoe, maar...

Zelfs als hij dat zou kunnen, dan ligt het nog niet in zijn aard.

Mensen zitten vol verrassingen, Mrs Bligh.

Zolang ik hem ken heb ik hem nog nooit zoiets zien doen. Arthur?

Ik moet ook naar bed. - Uw thee staat er nog. Alstublieft?

Nu kunt u mij alle vragen stellen die u plagen sinds mijn komst hier.

Wat, bent u niet nieuwsgierig naar deze gekleurde man in uw huis?

Kent u de uitdrukking, 'nieuwsgierigheid doodde de kat?'

Ik hoor liever die over zijn negen levens.

Ik kom van een Caribisch eiland, genaamd Jamaica.

Hebt u er ooit van gehoord?

U zult het wel enorm missen. En ook met uw familie.

Jammer genoeg kun je je familie niet zelf kiezen.

Onze teleurstelling in elkaar is wederzijds.

Maar u mist vast uw soortgenoten.

Mijn soortgenoten? - O, nee.

U bent zover van huis en... - En u, mist u uw echtgenoot?

Maar natuurlijk.

Vertel mij eens...

Ben ik de eerste gekleurde man die u ooit zag? - Nee.

Ik heb er ooit eentje op een schoolreisje gezien op de Britse wereldtentoonstelling in Wembley.

Ze hadden een jungle gemaakt met een Afrikaans dorp erbij.

Het was zo realistisch. Net als National Geographic. Levensecht.

Die grote, zwarte man kwam uit een van de hutjes.

Het leek net of hij uit gesmolten chocolade gekerfd was.

Ik was doodsbang.

Toen glimlachte hij.

Hij pakte mijn hand en kuste het.

Achteraf zei men dat hij een prins was.

Maar desalniettemin een prins.

Ik had als kind zulke grote plannen.

Ik wilde van alles doen. Reizen die ik wilde maken.

Ik dacht altijd dat alles mogelijk was.

U kunt nog altijd reizen. In uw hoofd.

We hebben een vogel in Jamaica.

Een kolibrie. Het is ons nationale vogel.

Klein van stuk. Niet groter dan zo, maar prachtig.

Als hij vliegt...

bewegen de vleugels zo snel dat je het nauwelijks ziet.

Ze bewegen zo snel dat je ze niet kunt zien.

Daardoor blijft hij hangen, net zo stil als een man met een wapen.

Daarna steekt hij zijn gele snavel in de bloemkelk en zuigt hij alle nectar op.

Een keertje in Londen, tijdens de Blitz...

was er overal dood en wanhoop.

Je kon bijna niet ademhalen door al het stof.

Weet je wat ik toen zag?

Te midden van alle puin en wanhoop? Een kolibrie.

Ik dacht dat mijn ogen mij voor de gek hield.

Maar daar was het.

Ik durfde mij niet te bewegen, bang om de betovering te verbreken.

Wil je dat ik blijf, Queenie?

Het is aan jou om dat te beslissen.

Het moet je eigen keuze zijn.

Blijf.

Blijf.

Er zijn twee soorten liefde. Eentje is solide en voortdurend.

Zoals de grond onder je voeten.

De andere is als een orkaan.

Woest en krachtig.

Je maakt het misschien in je leven maar een keer mee.

Het laat een afdruk achter in je hart.

Kopje thee?

Ik...

Zijn trein vertrekt pas om zeven uur.

Arthur.

Arthur. Ik ben hier.

Ik laat je niet in de steek. Het is goed.

Ik breng ons in veiligheid.

We gaan ergens heen waar het veilig is.

Kan ik iets voor u doen, meneer?

Bent u verdwaald?

Laten we tot een overeenkomst komen.

U neemt deze rots.

Ik ga wel ergens anders zitten. Wat vindt u daarvan?

Ik zeg u, meneer. Mijn geduld begint op te raken.

Rustig maar, meneer. Het is maar een vliegtuig.

Een vliegtuig van de basis, meer niet. Meneer? Kijk dan. Het is maar een vliegtuig.

Vertelt u mij eens waar u woont.

Ik breng u naar huis.

Weet u welke kant u op moet?

"Mijn naam is Arthur Bligh."

"Als u mij wilt helpen breng mij dan naar 21 Nevern Street, Londen."

Man, u bent ver van huis.

Ik weet hoe dat voelt.

Natuurlijk. Kom.

Ga aan de kant. Schiet op.

O, je wordt nog eens mijn dood, Arthur. Wat heb je nu weer gedaan?

Waar was hij? - Op het strand.

Hij vond me aardig, mevrouw.

Het is hem niet, Arthur.

Het is iemand anders. Het is Michael niet.

Hij komt uit Londen. Hij is wat in de war. Ga naar binnen.

Ik zal wat te eten voor je klaarmaken.

Wie denkt hij dat ik ben?

Iemand die we kennen, iemand zoals u.

Nog een RAF man? - Nee, een gekleurd iemand.

Ik verzeker u, mevrouw, er is geen andere gekleurde man zoals ik.

Luchtsoldaat Gilbert Joseph. Tot uw dienst. - Queenie Bligh.

Kan ik u een kop thee aanbieden in ruil voor mijn dwaallicht?

Ik moet terug naar de basis.

Misschien een andere keer.

Mijn complimenten. Je herkent het niet meer terug.

Ik doe mijn best.

Ik hoop op betere een betere plek als ik in Engeland.

Er is een brief voor je gekomen.

Hij was geadresseerd aan het schoolhoofd maar hij is voor jou bedoeld.

Van je voogd, Mr Roberts.

Het gaat over Michael.

Dank u, Mrs Morgan.

Zou ik misschien de brief mogen houden?

Wil je er niet over praten, Hortense? - Elk nieuws over Michael Roberts is mij welkom.

Ik wacht er al zo lang op, weet u.

Ik denk niet dat je de betekenis van deze brief begrijpt, lieverd.

Deze jongeman wordt officieel als vermist gerapporteerd.

Hij komt weer opdagen. Zo is Michael, het spreekwoordelijke onkruid.

Hij vergaat nooit.

We hebben plannen om naar Engeland te gaan, weet u.

Als de oorlog voorbij is...

komt hij terug om me te halen en dan... - Ga zitten, meisje.

Hortense hoorde de woorden die gesproken werden, maar ze kon niet accepteren...

dat Michael voor haar verloren was.

Als ze daaraan zou toegeven, zou al haar hoop op een toekomst met hem in Engeland...

de bodem worden ingeslagen.

De smart van verloren dromen is teveel voor elke menselijke ziel om te verdragen.

Een nikker die kan schrijven.

Niets verbaast me nu nog.

Arthur.

Je zegt me toch niet dat je hem weer kwijt bent?

Ik wil hem echt vinden. - We kunnen van hier naar hem uitkijken, weet je.

Thee en scones, alstublieft. - De scones zijn er niet meer.

De cakes, koekjes en de muffins zijn er ook niet meer.

Er niet meer?

Zijn ze bedorven? - Nee, het betekent niet meer op het menu.

Op.

Mag ik vragen wat er wel is? - Rockcakes.

Twee rockcakes, alstublieft. - Er is nog maar ��n over.

Alleen die ene dan. Voor de dame.

Jullie Engelsen, waarom zeggen jullie, "vind je het niet erg als ik dat doe?" of...

"zijn er niet meer"? Is het om ons, Jamaicanen, in de war te brengen?

Wat doe je op de basis, Gilbert? - Ik ben chauffeur.

Ik had op iets meer gehoopt, maar in een oorlog is daar behoefte aan.

Mijn vriend kwam ook van Jamaica. Degene, waar Arthur je voor aanzag?

Ik heb hem maar ��n keer ontmoet, maar...

toen hij over Jamaica sprak klonk het zo exotisch.

Wat ik wil weten is waarom zouden jullie...

zo'n plek willen verlaten en naar hier te komen om voor ons te vechten?

Het is zoals een familielid die ver weg woont, die je nooit hebt ontmoet...

en wiens relatie je zo dierbaar is omdat ze bekend staat als 'moeder'.

Op haar verjaardag zing je en geef je een feest ter ere van haar.

Thuis en op school praat iedereen over haar als...

"Ze is zo mooi, zo verfijnd, zo beschaafd."

"Zoals de Heer, zorgt ze voor je over grote afstand."

"Zij houdt van ons als haar eigen kinderen."

"En je moet hard werken om haar liefde waardig te zijn."

Dan, op zekere dag...

hoor je dat je moeder in de problemen zit, zij doet een beroep op je, zij heeft je nodig.

Je verlaat dus je thuis en je trotseert de zee�n met golven zo hoog als bergen.

Je bent koud en hongerig...

en je voelt voor de eerste keer de smaak van angst in je mond.

Maar je weet dat je je plicht doet.

Dat is de reden dat we komen.

We kunnen delen.

Een rots, zowel in naam als in werkelijkheid.

Daar is hij.

Sorry, vind je het erg als ik... - Nee, ga naar hem toe.

Arthur.

Wat moet ik met je aan? Je moet dicht bij me blijven.

Herinner jij je Gilbert? Hij bracht je die dag thuis.

Zullen we?

Waarom niet?

Jij.

Je staat in de verkeerde rij. Wacht met hen op je beurt.

Wat wil je? - Zij kunnen daar blijven. Jij, wacht daar.

Ik ben geen Amerikaan. Ik ben bij de Britse RAF.

Alle kleurlingen zitten bij elkaar achterin.

Dit is Amerika niet. Er is geen rassenscheiding in dit land.

Ik ga waar ik wil en ik zit waar ik wil.

Maak toch geen moeilijkheden, jongen, wanneer je binnen bent, in het donker...

weten ze niet waar je zit, nietwaar?

Opschieten, nikker. Ik zeg het je niet nog een keer.

Wie noem je nikker, klootzak? - Laat hem met rust.

Waarom houd jij je benen niet gesloten, jij hoerige nikkerliefje.

Zo is het genoeg. Verontschuldig je bij de dame.

Verontschuldig je nu...

Gilbert.

Blijf van hem af.

Achteruit. Zorg voor Arthur.

O, God, nee. Arthur?

Achteruit, geef de dame ruimte. Hij werd door een afgeketste kogel geraakt.

Achteruit.

Arthur.

Ga bij haar weg, nikker. Achteruit.

Er wordt gezegd, militaire training is niet alleen om mannen op de veldslag voor te bereiden...

maar het doet ze er naar verlangen.

Iedereen verlangt naar vrede, maar niemand bereidt zich daarop voor.

Als je terugkomt uit de oorlog...

bezie je het leven dat je hebt achtergelaten met nieuwe ogen.

Elwood.

Man, het is goed om je weer hier te hebben. Zo verdomd goed.

Alsof ik nooit ben weggeweest.

Heeft het Ministerie van Oorlog iets over Bernard gezegd?

Ze hebben ook geen idee waar hij is.

Zij bevestigden dat zijn eenheid zes maanden geleden terug was gekomen...

dat hij bij hen was, dat hij niet gewond was.

Weet je, de knul keek mij zo zielig aan alsof hij wilde zeggen...

"Hij heeft je verlaten, zie dat onder ogen". Hij kent Bernard niet zoals ik hem ken.

Misschien ken je hem minder goed dan je denkt.

Als hij terug in het land is en niet naar huis komt dan heeft hij zijn keuze gemaakt, nietwaar?

Hij heeft voor een nieuwe start gekozen.

Jouw vader heeft zijn zinnen gezet op een nieuwe varkensstal, heb ik dat al verteld?

Extra ruimte voor het mesten van varkens.

We zouden daarmee de tijd halveren naar hun slachtgewicht.

Het land schreeuwt om voedsel, om vers vlees.

Er is nog nooit een betere tijd geweest om uit te breiden.

Bernards spaarcenten zijn bijna op, nietwaar?

En wat dan?

Voordat hij vertrok schreef hij het huis over op jouw naam...

voor het geval dat er iets met hem zou gebeuren, nietwaar?

Een huis van deze grootte zou een mooi bedrag moeten opbrengen.

Je zou het geld kunnen investeren in de boerderij, kom naar huis, je zou ons kunnen helpen.

En wat als Bernard terugkomt?

Is het niet meer dan genoeg dat hij naast zijn vader ook zijn huis kwijt zou zijn?

Het is jouw eigen vlees en bloed waaraan je nu zou moeten denken, Queenie.

Niet aan een man die jou in de steek heeft gelaten.

Je dacht altijd al dat je te goed voor ons was, nietwaar?

Dit is nu mijn thuis.

Voor Gilbert, thuis was niet langer een toevluchtsoord.

Nu hij iets van de wereld had gezien, realiseerde hij zich hoe klein zijn eiland was.

Elke dag voelde hij dat zijn hoop op de toekomst kleiner werd.

En daarmee, zijn mogelijkheden.

Maar hoop is meestal het laatste dat in een man sterft.

Hij heeft geweldige verhalen over Engeland, Hortense.

Hij was daar verwikkeld in de strijd...

bij het grondtransport in de Royal Air Force, zoals jouw Michael.

Michael was een navigator, niet gebonden aan de grond.

Hij vloog vele missies naar Europa, zelfs boven Duitsland.

Hij kwam terug van Duitsland toen zijn... - Daar is hij.

Gilbert.

Kom.

Hortense Roberts. Gilbert Joseph.

Miss Hortense.

Hebben we elkaar al eens eerder ontmoet?

Vroeger of later ontmoet iedereen hier elkaar.

Nu we allemaal aan elkaar zijn voorgesteld zullen wij nu gaan picknicken, Gilbert?

Ik zou er trots op zijn om jullie, mooie dames, te escorteren.

Hortense heeft nog werk te doen op onze school.

School? De school komt wel een andere keer.

Kom, Hortense, bedenk hoe elke man mij zal benijden.

Zij zullen zeggen, wat een mazzelaar dat hij twee van zulke schoonheden aan zijn arm heeft.

Zou je me van dat plezier willen beroven?

Ik vergeet nooit een gezicht.

We hebben elkaar niet eerder ontmoet, Mr Joseph, ik kan u dat verzekeren.

Sinds uw terugkeer naar Jamaica, Mr Joseph, mag ik u vragen hoe u uw geld hebt verdient?

Ik heb een aandeel in de taxi van mijn neef.

Als we die aan de praat krijgen kan iedereen die geld heeft ons inhuren.

Ik vraag me nu af waarom ik hier ben teruggekomen. Dit land is nu armer dan voor de oorlog.

Celia...

Ik heb besloten dat mijn beste kansen liggen in Engeland.

Kijk wat de krant meldt. De SS Empire Windrush vertrekt op 28 mei naar Londen.

Dat is over nog geen maand.

Maar de prijs van de overtocht is slechts achtentwintig pond en tien shilling.

Natuurlijk heb ik die achtentwintig pond en tien shilling nog niet.

Maar ik heb nog vier weken om ze te vinden. Maar krijgen doe ik ze zeker.

Ik moet ze krijgen.

Weet je dat zij net een parlementaire wet hebben aangenomen?

De wet van burgerschap noemen ze het.

Wij Jamaicanen zijn nu niet alleen burgers van het Rijk...

maar burgers van het Verenigd Koninkrijk.

Wij zijn gelijk aan hen die daar geboren en getogen zijn. We zijn nu Brits, net als zij.

Is het waar wat ze zeggen? Dat elke kamer in een Engels huis elektrisch licht heeft?

Meer dan ��n. Soms twee, zelfs drie.

O, ik zou dat graag willen zien.

Ik zou met je mee naar Engeland kunnen gaan, Gilbert.

Met dit schip zouden we samen kunnen gaan. - Heb je daarvoor genoeg geld, Celia?

Ik zal mijn vader vragen om het te betalen. Hij is mij dat op z'n minst schuldig.

We vragen Hortense ons te schrijven over orkanen en rijsttekorten...

terwijl wij thee drinken in de chique hotels en de koning gaan bezoeken op Buckingham Palace.

Alsjeblieft?

Goed. - Ja.

Ik ga ook. Ja, O mijn god.

Ik ga naar Engeland.

Naar Engeland.

Hoe moet het dan met je moeder, Celia?

Je vertelde mij dat je moeder dood was.

Celia's moeder is nog springlevend, Mr Joseph. Maar ze is...

Hoe zeg je dat, Celia? Niet helemaal goed bij haar hoofd.

Een triest gezicht, echt.

Zij is moederziel alleen, haar man heeft haar verlaten.

Is dat waar?

Ik vind wel een plek voor haar. We hoeven haar niet mee te nemen.

Ik laat haar hier. - Zou jij je moeder hier achterlaten?

Ik zal een plek voor haar zoeken waar ze mensen zoals zij verzorgen.

Te worden verzorgd door vreemden?

Ik denk dat ik je niet zo goed ken als ik dacht, Celia.

Alsjeblieft, Gilbert. Soms weet zij niet eens waar ze is, of wie ik ben.

Ik beloofde Elwood dat ik vandaag dienst zou doen op de taxi.

Zie je later, Celia.

Miss Hortense.

Moest je hem dat nou vertellen?

Je kunt me niet de schuld geven van jouw leugens, Celia.

Mr Joseph?

Miss Hortense.

Hebt u een momentje, ik wil met u praten, Mr Joseph.

Ik hoop dat u net zoveel klappen hebt uitgedeeld als u heeft ontvangen.

Wat verschaft mij de eer, Miss Hortense?

Als u nog steeds met dat schip wilt meevaren kan ik u het geld voor uw reis geven, Mr Joseph.

Ik stort elke week de helft van mijn loon op een spaarrekening.

Over de jaren is dat flink gegroeid. Ik heb nu bijna dertig pond gespaard.

Dat is veel geld om aan een man te geven die... - Het is een lening, geen cadeau.

Hier is mijn voorstel.

Ik leen u het geld.

Voordat u vertrekt trouwen wij.

U laat me naar Engeland komen zodra u een plek om te wonen hebt gevonden.

Het past niet dat een ongetrouwde vrouw alleen reist.

Maar een getrouwde vrouw kan gaan en staan waar ze wil.

Ik heb er al lang van gedroomd om naar Engeland te gaan.

Hier is mijn adres. Laat me weten wat u besluit.

Nog een goede dag, Mr Joseph.

Man, als dat niet alles slaat. Zij is uit op een lift hiervandaan...

en zij denkt dat jij die haar kan geven.

Zij probeert jou te kopen, man.

Zij probeert jou te kopen.

Geen kamers vrij

Tussendek bootticket

Een kleine tas voor het starten van een nieuw leven lijkt me niet erg toereikend, Mr Joseph.

Ach, ik heb jou...

Mrs Joseph.

Jij bent meer dan voldoende voor wat ik nodig heb.

Het is een groot vertrouwen dat ik je geef.

Beloof me, dat wanneer je in Engeland bent, je mij niet vergeet en me hier laat zitten?

Je bent nu mijn vrouw. Ik heb een plicht jegens jou.

Ik zou iets met een tuin willen. Een kleine tuin volstaat.

En kies geen meubels uit voor mijn huis. Dat kan wachten totdat ik arriveer.

Ik kies liever zelf uit wat ik...

Schrik niet, Hortense. Dit is alleen maar mijn mannelijkheid.

Doe dat ding weg. Doe het weg. - Maar ik ben nu jouw man.

Kom niet dichterbij met dat ding. - Wil je dat iedereen het hoort?

Wacht. Ik heb je nooit pijn gedaan. Ik heb je nooit aangeraakt.

Kijk, hij is weg.

Weg.

Ik slaap hier op de vloer, goed? Ik zal je niet aanraken.

Ik geef je mijn woord. Ik geef je mijn RAF-saluut.

Morgen ben ik uit je buurt.

Ik ga naar het moederland om ons nieuwe huis klaar te maken.

Maar, tjonge, verwaande kakmadam, ik hoop alleen dat Engeland klaar voor jou is.

Er zijn gedachten die, wanneer ze hardop uitgesproken worden...

je wereld in twee�n delen.

Er is het leven voordat je ze uitspreekt...

en een veranderd leven nadat ze zijn uitgesproken.

Dus vertelde Hortense de man die ze was getrouwd niet...

dat hij een povere plaatsvervanger was voor die ene van wie ze heel veel had gehouden.

Op haar eerste nacht in Londen, met die gedachte onuitgesproken...

zou haar droom om in Engeland te wonen intact blijven.

Terwijl, een verdieping lager, een andere ziel de kracht voelde van een orkaan.

Niet ��n keer, maar twee keer.

Ze wist dat de schade die de man in haar leven had veroorzaakt nog maar nauwelijks was begonnen.

Jij brengt me naar een huis met muizen?

Mijn vrouw, Hortense, zij denkt dat ze alles over Engeland weet...

maar ze weet niets.

Sergeant Roberts.

Ik dacht dat ik je nooit meer zou zien. - Nu alleen nog maar Mr Roberts...

en je hebt verkeerd gedacht.

Je bent me een verontschuldiging verschuldigd, roetmop, maar ik hoor niets.

Queenie.

Geen vrouw van mij zal in dit land op haar knie�n vallen.

Niet nu, nooit.

Waar ben je in godsnaam al die tijd geweest? - Waar is papa, Queenie?

En zij noemen dit een beschaafd land. - Jij bent een dwaas, Gilbert Joseph.

Ik ben nooit opgehouden van je te houden.

Denk jij dat je blanke huid je beter maakt dan ik?

Ik ben hier geboren. Ik wil hier geen zwartjoekels hebben.

Zwartjoekels? - Ze gaan nu hun koffers pakken en vertrekken.

Laat me gaan. - Dit is mijn vrouw.

Ben je in orde? - Haal een dokter, nu, alsjeblieft.

Vertaling: Quality over Quantity (QoQ)

Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -