Original subtitles

Wacht.

Wat is er met haar? - Vergiftigd.

Wat? - Ik ben vast besmet.

Er is een tegengif, maar dat hebben zij.

M'n enige kans is me gevangen laten nemen.

De deal gaat niet door. Iemand probeert me dwars te zitten.

Ik heb geen tijd om uit te zoeken of jij daar deel van uitmaakt.

Dus neem ik maar aan van wel en handel ik navenant.

Harold Harper heeft me gestuurd om te zien hoe je het maakt.

Ga je mee?

Hallo, Marion.

Ik weet van het kartel. En van de Meshbahar-ader.

Faraz Hamzad ging niet op ons aanbod in.

Om de Meshbahar-ader jaren of decennia te exploiteren...

op een stabiele manier, heb je een ander soort partner nodig.

Ik hielp je Parwana Hamzad te redden.

Ik wilde dat je me aan Parwana Hamzad voorstelde.

Pap?

Kun je me van de speaker halen? - Ik hoor je.

Je moet iets voor me doen. - Wat dan?

Je moet dit accepteren.

Waarom dit gebeurt. Waarom dit is gebeurd.

Ik heb iets ontdekt.

Deze familie is belangrijk voor me.

Dat is waar.

Daarmee wijs ik jou of mama niet af. Dat is ook waar.

Probeer dat te accepteren.

Ga je er niet de rest van je leven over opwinden.

Boos op mij. Of boos op deze familie.

Accepteer dat dit is wat ik wilde.

Kun je dat doen?

Alsjeblieft?

Wacht.

Ik ben de enige Hamzad.

Faraz Hamzad is dood.

Ik ben z'n dochter.

Wie zijn dat?

Niemand belangrijks.

Hij had een zus.

Die is net gedood.

Ik ben de enige die van hem afweet.

Laat hen met rust.

Dan help ik je.

Me helpen?

Hoe? - Door alles te vertellen over deze plek.

Hoe het werkt, waar alles verstopt is.

Dingen die je weten moet en waar je nooit achter komt.

Die vertel ik.

Ik moet de familie scheiden.

Ze elimineren.

Niemand weet dat je hier bent.

Als je liegt...

zien ze je nooit meer.

Schrijf alles op.

Hoe weet ik dat ze veilig zijn?

Bedankt.

Spreek je Russisch?

Een beetje.

Waarom sprak je het eerder niet?

Ik was in de war.

Ik was bang.

Ik ben Pavel.

Daar verbergen ze hun wapens.

Ben je een Amerikaan?

Je familie is hier.

Je verraadt ze in een taal die ze niet begrijpen.

Waarom?

Om ze te beschermen.

Omdat ik van ze hou.

Van de kapitein.

Alles klopt tot nu toe.

De wapens. De opslag. De dossiers. Alles lag waar jij zei.

Hij wilde laten weten dat men het waardeert.

Bedankt hij me?

Of vraagt hij om meer?

Hij wil namen.

Van mensen voor wie we moeten oppassen.

Die hun mond niet houden, ons last bezorgen.

Je wilt dat ik zeg wie je moet doden.

Ik hoef geen beloning.

Daarom doe ik het niet.

Denk je dat ze je terugnemen?

Wat?

Degenen die je redt.

Voor wie je je compromitteert.

Stel dat je bij je terugkeer bij hen...

te anders bent geworden.

Te zeer veranderd. Te...

Lelijk?

Stel dat ik altijd zo ben geweest.

Maar dat niemand dat ooit heeft gemerkt.

Stel dat ik overal toe in staat ben...

om m'n geliefden te redden.

De Russen.

Ze zijn de mijn kwijt.

Ja. - Aan wie?

Dat is onduidelijk.

Dat is niet wat ze net tegen jou hebben gezegd.

Of niet alles.

Wie heeft de mijn?

Een zeer vastberaden groep plaatselijke krijgers...

lijkt de Russen te hebben geëlimineerd.

En?

Er gaan geruchten dat ze door een vrouw werden geleid.

Een Amerikaanse vrouw.

Angela.

Angela leeft nog.

Misschien niet lang meer.

Pavlovich haalt overal reserves vandaan. Zelfs Afrika.

Al z'n mannen om het te heroveren.

Jij kunt ze tegenhouden.

Waarom zou ik?

Jij weet dat het fout was hem erbij te betrekken.

Dat Angela op lange termijn een betere partner zou zijn.

Je zei dat ze niet met me zou samenwerken. Dat het onbegonnen werk was.

Haar leven is in gevaar. Johnny's leven ook.

Ik zou er nu alles voor overhebben.

Je bent een stuk scherper geworden.

Ik weet dat het niet waar is, maar heel even geloofde ik je echt.

Laten we het beëindigen. Daarna kunnen we uitvechten wat er verder moet gebeuren.

Naderhand.

Hoe doen we dat?

Is hij dood?

Dat weten we niet. - Uiteraard. Maar wat denk je?

Wat maakt het uit wat ik denk?

Omdat je me in het ene geval zou helpen hem te redden.

En in het andere geval zou doen alsof...

zolang je me nodig hebt om Pavlovich te doden.

Ik heb je m'n woord gegeven.

Al is dit nieuw voor mij, ik weet dat dat niets voorstelt.

Die ouwe heeft dat ding met jou gedaan, hè?

Welk ding?

Die onzin waarbij het mes in z'n ene hand empathie voorstelt en in de andere...

Heeft hij iets anders. - Meedogenloosheid.

Precies. Dat.

Is dat niet waar dan?

Voor hem? Zeker wel.

Ik wist dat ik niets van wat hij zei kon vertrouwen.

Of misschien wist ik na veel moeite wat ik wel of niet kon vertrouwen.

Hoe dan ook, dat was het rollenspel.

Vuile slang.

Niemand kon dat beter.

Hij wist dat elk woord dat ik zei in steen gebeiteld was.

Dat was mijn rol in het spel.

Help me bij Pavlovich te komen.

Dan help ik jou Chase te vinden.

Begrepen. We zijn er over tien minuten.

Wat je ook doet, doe het snel.

Hij nadert het doel. Wat wil je doen?

Ik vraag je niet iets te doen wat je niet toch al wilt.

Zelfs als Pavlovich uit deze puinhoop raakt...

hoelang duurt het dan tot er een puinhoop van komt die onmogelijk op te ruimen is?

Onmogelijk te ontwarren? - Onmogelijk.

Dat is geen woord voor een man als jij. En toch gebruik je het te pas en te onpas.

Angela Adams klaarstomen is onmogelijk.

Inlichtingenwerk en een gezin gaan onmogelijk samen.

Ik ben onmogelijk te begrijpen, tevreden te stellen, te vertrouwen.

De ambitieuze jonge meid. Hoe was het mogelijk?

Dat denken in absolute waarden van jou kon ik nooit begrijpen.

En ik begreep jouw aversie ervan niet.

Sommige dingen moeten absoluut zijn. - Zoals?

Wat we onze geliefden verschuldigd zijn.

Die horen constant en onschendbaar te zijn.

De dingen die je opofferde voor Angela, waren die ook onschendbaar?

Ongeacht wat het je nu gaat kosten?

Je had een groot man kunnen zijn.

Als je niet zo bang was anderen teleur te stellen.

Val dood.

De directeur, graag.

Het is dringend.

Met mij.

Ik hoor dat er ontwikkelingen zijn geweest.

Ik help je de boel onder controle te krijgen.

Het gaat beginnen.

Ik geef je zo instructies voor hoe je het doelwit benadert.

Congresgast.

Er komt zo iemand.

Die laat je rustig binnen.

Ben je binnen?

We zijn er.

Er zijn veel mensen met geweren.

Als het misgaat, kan het snel uit de klauwen lopen.

Stand-by.

Er gebeurt iets.

Wat dan?

De beveiliging van de Chinese delegatie...

heeft de beveiligers van andere delegaties gevraagd...

het komende kwartier te doen alsof jullie niet bestaan.

Pavlovich is in huisje 14 met zijn beveiligers.

Zeven man. Die niet weten dat jullie er zijn.

Doe het en wegwezen.

Begrepen. Stand-by.

Wat kan ik doen?

Niets.

Ik zoek het doelwit en waarschuw je.

Wat kan ik doen? - Niets.

Ik laat er één leven.

Ik doe m'n best om de locatie van Chase los te krijgen.

Maar er is weinig tijd voor het tegengif.

Opschieten dan.

Ze laten me met rust. Voorlopig tenminste.

Ik loop naar het huisje.

Ben je er?

Ik zag twee mannen jouw richting op gaan. - Begrepen.

Wie ben jij verdomme?

Weet je wie ik ben?

Jij hebt de ouwe vermoord.

En ik heb jou te pakken.

Recente bestemmingen

Ik heb er een.

Ik probeer de locatie los te peuteren. - We hebben hem niet nodig.

Ik heb hem al.

Het is gedaan.

M'n collega's verzinnen wel een verhaal.

Je bent me voor.

Hij is leeg.

Ik ben blij dat je gekomen bent. Het was goed je weer te zien.

Zoals je al zei, had je me nooit bij Angela in de buurt gelaten.

Het spijt me.

Vast wel.

Ik heb hem.

Leeft hij nog? - Geen idee.

Controleer z'n hartslag. Achter z'n luchtpijp.

Wacht even.

Ik weet het niet. Misschien.

Heb je het tegengif gegeven? - Doe ik nu.

Geef alle drie de doses. En de gele.

Daar gaat ie.

Enig effect?

Je kon toch reanimeren? Doe maar.

Daar gaat ie.

Ik kan het.

Je bent wakker.

Waar zijn we? - Een onderduikadres.

Ooit van Morgan. Lang niet gebruikt. Niemand weet dat we hier zijn.

Hoe heb je... - Ik had hulp om je hier te krijgen.

Nee, Julian. Morgans partner.

Maar we zijn al een tijdje alleen.

Je was af en toe bij bewustzijn. - Ik heb te lang stil gezeten.

We zijn hier veilig.

Er zullen mensen achter ons aan komen. - We zijn veilig.

Niemand weet dat we hier zijn. We zijn ontsnapt.

Niemand weet het? - Julian wel. Maar Morgan vertrouwde hem.

Het leek ons niet veilig om contact te zoeken.

Ooit misschien. Drink wat.

Er is nog iemand, toch?

Nog één.

M'n kind, maar niemand kan ons linken.

Degenen die ons willen vinden, weten niet dat Zoe McDonald bestaat.

Ik ben voorzichtig geweest. Julian heeft uitgelegd hoe dat moet.

Dit is een eiland.

Bedankt.

We zijn veilig. We kunnen blijven zo lang het moet. Zo lang we willen.

Wil je hier een tijdje blijven?

Als klein meisje was ik bang voor het donker.

Voor de dingen die ik niet zag.

De hoopvolle beloften waarin je moest geloven...

de verhalen...

vertrouwde ik niet.

Ik snapte niet dat anderen dat wel deden.

Want in die duisternis voor ons...

kon van alles schuilen.

Ik was ervan overtuigd dat er nog meer was in het donker.

Maar dit...

voelt anders.

Bij je vader voelde het altijd alsof ik me moest verdedigen...

tegen wat er uit het onbekende zou opduiken.

Iets wat om de hoek schuilde.

En voel je dat nu niet?

Nee, nu niet.

Je klinkt gelukkig.

Dat heb je verdiend.

Misschien ontmoet ik hem ooit.

Heb je m'n bril gezien?

Wat? - M'n bril.

Net had ik hem nog.

Ik raak van alles kwijt. Het zullen de kaboutertjes zijn.

Lijkt me stug.

Je bent de weg kwijt.

Dat is geen grap.

Maak je je zorgen?

Dat is juist het probleem.

Er is zoveel om me zorgen om te maken.

Een wereld vol vragen zonder antwoorden.

Er is geen nieuws geweest over het kartel. Hoezo niet? Is het uit elkaar gevallen?

Zijn we misleid over hoe dichtbij het was?

Of zijn we de enigen die het weten?

Heeft die spion op dat Britse politiebureau z'n vriendjes ingelicht?

Kunnen ze ons in dat geval opsporen?

Er is een Duits woord waar ik niet op kan komen.

Voor een idee dat onzichtbaar pretendeert te zijn.

Want zodra je het constateert, kan niemand ontkennen dat het waar is.

Wist ik het maar.

Als dat je zorgen zijn, waarom heb je ze dan genegeerd?

Omdat ik eeuwig zo door wil.

Ik wil niet dat het eindigt.

Dit is Zoe.

Zoe, dit is m'n dochter Emily. - Wat leuk om je eindelijk te ontmoeten.

Insgelijks.

Je was moeilijk te vinden.

Sorry. We dachten...

Het geeft niet.

Ik ben blij dat je er bent.

En dat je in orde bent.

En jij?

Ik ben er nog.

Ik ben nog heel.

Ik vertel het allemaal nog wel.

Je komt het te weten.

Maar niet nu.

De tijd dringt en ik heb hulp nodig.

Jullie zitten hier vrij afgelegen en weten vast niet wat er met Harold is gebeurd.

Wat dan?

Hij is verdwenen.

Zomaar?

Hij ging z'n ex-vrouw om hulp vragen om jullie en mij te redden.

Zij heeft hem ergens.

Ze wil hem gebruiken om de Meshbahar-ader in handen te krijgen.

Van wie?

Ik dacht dat een stel woestelingen hem van Pavlovich had afgenomen.

Bij wijze van spreken.

Wie heeft de ader nu?

Ik.

En wat er van de familie over is. Ik mag namens hen spreken.

En mee beslissen wat we gaan doen.

Marion gebruikt Harold om me te naaien.

En ik wil niet genaaid worden. Niet nu en niet hierom.

Dus ga ik hem terughalen.

En daar heb ik jou bij nodig.

Kun je me bezorgen wat ik nodig heb? Wat het ook is?

Tuurlijk.

Ik wil toegang tot Lou Barlow.

Ik moet door Marions pantser dringen. Lou Barlow had daar de connecties voor.

Dat is de enige manier.

Harolds leven staat op het spel.

Ik snap dat je die deur niet meer wilt openen, maar je moet het toch doen.

Wie is Lou Barlow?

Pap, alsjeblieft.

Wil je me helpen? - Natuurlijk help ik je.

Maar er zijn betere manieren.

Ik zal het je laten zien.

Wie is Lou Barlow?

Dat was ik.

Wat heb je gedaan?

Je hebt me verteld wat je deed. Over het ergste geweld.

Wat is er dan nog meer?

Ik heb je sommige dingen verteld.

Sommige dingen.

Maar er zijn ergere dingen dan geweld.

We gaan hem terughalen.

Ik zal er alles aan doen.

Ik vind wel een manier. - Ik heb al een manier.

Een manier om Marion te pakken. - Dit is de manier.

Emily... - Dit is de beste manier.

Ik kende Marion al voor je geboren werd.

Geloof me nou. - Ik wil het op mijn manier doen.

Harold Harper heeft zich opgeofferd voor jou en mij.

Ik vraag alleen dat je doet wat je mij geleerd hebt.

En hem verschuldigd zijn. Om z'n leven te redden.

En jij begint een discussie of de methode onaangenaam is?

Er is geen discussie. - Inderdaad.

Het enige wat ik niet weet...

is of je nee zegt omdat je niet wilt doen wat ervoor nodig is...

of omdat je niet wilt dat zij het ziet.

Wie zijn dat?

Ze brengen ons naar een vliegtuig dat ik klaar heb staan.

Ze brengen ons?

Wie zijn dat?

Ik heb iets onvervangbaars in handen.

Elke regering op aarde heeft het nodig.

Elke regering is bang dat haar vijanden het krijgen.

Dus als ik de FBI vraag om de telefoon van Zoe's zoon af te luisteren...

of je hier te vinden...

of je het land uit te brengen...

Parwana Hamzad krijgt wat ze wil.

Dat krijgt ze.

TER NAGEDACHTENIS AAN KENNETH MITCHELL

Vertaling: Edward Rekkers