Original subtitles

Vertaling: Trilker

Eerst kwam het als een slang bij mama.

Daarna nam het andere vormen aan om haar te kwellen.

Maar mama was een braaf meisje.

Ze luisterde naar haar ouders en bleef altijd aan het touw.

Zodat het Kwaad haar buiten het huis niet kon raken.

Want als het Kwaad je raakt...

laat het je slechte dingen doen.

Gezegend huis van oud hout.

Onderdak voor de zuiveren en goeden.

We houden je helder en dwalen nooit.

De hemel is hier in ons huis.

Samuël, Nolan? Nog 10 minuten, jongens.

Nog negen minuten, Nolan.

Mama zegt dat er alleen maar liefde in ons zit.

Daarom wil het Kwaad ons zo graag.

Hij wil deze liefde vernietigen.

Ons tegen elkaar opzetten.

Elkaar dood maken.

Zoals het de mensen in de wereld heeft laten doen.

Er is maar één aanraking nodig, zonder touw.

En dan kan zelfs het huis je niet redden.

Neem het.

Goed zo.

De kikkers zongen luid vannacht.

De lente komt. -Wij zullen klaar zijn.

Het is een mooie dag voor een mooie dag.

Geef de hond geen eten.

Wij zijn niet de enigen die honger lijden.

En ik hoef niet zoveel te eten als jij.

Mama?

Mama, mogen we er vanavond naar luisteren?

Het is geen nieuwe maan. -Ik vraag mama.

We moeten wachten. Het wordt niet speciaal, als we dat niet doen.

Ik zei het toch?

Je groeit er nog wel in.

Het Kwaad kan me hier niet raken. ochtend tot avond en jaar op jaar.

Het bos zit vol met haar gevaren, nauw verbonden en veilig en wel.

Zie je het?

Ga hem halen, Koda. Breng ons een groot, dik konijn.

Zijn jullie klaar?

Nooit loslaten.

Nooit loslaten.

- I - HET TOUW IS JE REDDINGSBOEI

Mama zei dat zelfs vóór het Kwaad iedereen in bezit nam, de wereld al slecht was.

En daarom kwam het.

De mensen openden hun deur ervoor of ze het kenden of niet.

Laat ze los.

Maar oma wist het.

En opa was de enige die haar geloofde.

Hij was een goede man en bouwde dit huis voor haar.

Een gezegend huis waar het Kwaad niet binnen kon komen.

Een plek om een ​​gezin groot te brengen, ver weg van de duisternis van de wereld.

Het was een goed leven.

Maar na een tijdje begon oma een aanwezigheid te voelen, loerend in het bos.

Iets kwaadaardigs.

Dat sterker werd.

Ze weigerde het huis te verlaten.

Dus opa bedacht hoe hij het touw aan de fundering van het huis kon bevestigen,

zodat ze eindelijk naar buiten kon.

Laat ze los, Junebug.

Nolan.

Wat doe je?

Ik maak wat ruimte, zodat ik dit ei kan pakken.

Niet doen.

Het kan een truc zijn.

Ik kan het zo pakken. Daar ligt het.

Geef me een kapmes. -Nee.

Nou, laat mama beslissen.

Ze kan de touwen aan elkaar knopen.

Ik wilde het niet loslaten.

We zijn niet zo ver gekomen om van de honger te sterven.

Hoe kun je zo zeker zijn van alles?

Omdat ik ouder ben dan jij.

Ja. Drie minuten.

Ze houdt meer van mij. -Wat?

Wat?

Wat zei je?

Ik zei niets.

Mijn touw.

Sam.

Samuel.

Kom op.

Nolan.

Rennen. Ga weer aan het touw.

Heeft het je geraakt?

Heeft het je geraakt, Nolan? -Nee. Ik denk het niet.

Houd het touw vast.

Wat zie je? Mama, wat is er?

Ademen. Gewoon ademen.

Ademen.

Het is oké. Het is oké. Gewoon ademen. Gewoon ademen.

Gewoon ademen.

Op je knieën. Ik moet het zeker weten.

Kijk niet naar mij. Raak het hout aan.

Handen op de kelder.

Zeg het.

Zeg het.

Gezegend huis van oud hout.

Onderdak voor de puren en goeden.

Wij zorgen dat je helder blijft en dwalen nooit.

De hemel is hier in ons huis.

Oké, sta op.

Wat gebeurde er? -Het was per ongeluk.

Ik stapte op zijn touw. -Ben je gek geworden?

Het is goed, mam. Hij deed het... -Stil.

Nog één seconde en alles was voorbij geweest. Voor ons allemaal.

Dat touw is je levenslijn. -Het spijt me.

Je moet geen spijt hebben. Je moet je hoofd gebruiken.

Kun je het bewegen?

Ik denk dat het gebroken is.

Blijf daar niet zo staan. Geef me een spalk voor zijn enkel.

Ik weet het, ik weet het.

Kom op. Het is oké.

Hoe zag het er deze keer uit?

Als mijn moeder.

Het probeert mij bang te maken.

Zoals het mijn moeder voorheen probeerde bang te maken.

Dat is alles wat we vandaag hebben.

Eet niet te snel.

Maar het is lekker.

Ik was altijd dankbaar...

dat het Kwaad zich niet aan jullie liet zien.

En toen kwam ik erachter ik wat het deed.

Ik heb jullie dit nooit verteld...

maar op een keer...

kwam het naar mij toe als klein meisje...

...dat schreeuwde om hulp.

Ze was net op het einde van mijn touw.

Haar voet zat vast in een molsgat.

Ze jammerde en schreeuwde.

Ik zag hoe het bot...

...er uitstak.

Ik moest tegen mezelf blijven zeggen dat het niet echt was.

Maar het geschreeuw ging dagenlang door.

Dus elke ochtend...

...ging ik naar buiten om te kijken...

om te zien of het Kwaad het had opgegeven.

Maar ze was er nog steeds.

Haar huid werd blauw en grijs...

De stank...

Ik vroeg me af waarom ze daar nog was.

Waarom?

Omdat het wilde dat ik naar dat meisje ging kijken.

Het wilde dat ik aan mezelf ging twijfelen.

Mij van het touw lokken.

Het Kwaad is slim...

en geduldig.

Net als de slang die je in het bos hebt gezien...

kan het Kwaad heel veel uiterlijken hebben.

En de grootste truc van alles is dat het jullie bespeelt, jongens.

En na verloop van tijd, vergeet je dat het er überhaupt is.

Je let even niet op...

En dan grijpt het je.

Eén aanraking...

...zonder het touw...

meer is er niet nodig...

om iemand van ons te bezitten en het huis binnen te komen.

Nooit...

los laten.

Nooit loslaten.

Hoe lang?

Ongeveer een uur.

Het voelde langer vanavond.

Heb je je het voorgesteld?

Ja.

Vertel ons erover.

Ik stelde me voor dat alles weg was.

Jij.

Sam.

Coda.

Het huis.

Ik had alleen nog maar de duisternis.

En wat toen?

Ik dacht aan onze geboorte in het huis.

En hoe veilig het ons elke dag houdt.

En ik voelde de duisternis wegdrijven.

Kijk om je heen.

Kijk hoeveel geluk je hebt.

Al je dromen zijn uitgekomen.

Het Kwaad kan je hier niet raken.

Samuël, jouw beurt.

Tijd om je ziel te reinigen.

Denk eraan. Verlies ons volledig en zoek ons ​​dan weer.

Vul de kelder met al je liefde.

Herinner het huis eraan waarom we haar bescherming verdienen.

Mag ik me al bewegen? -Nee.

Nolan, ik heb jeuk.

Ik zei: niet bewegen.

Het is maar een kriebel.

Oké.

Zo moet het lukken.

Zijn dat uilenvleugels?

Ik kan vliegen waar ik wil. -En eten wat je wilt.

Er was eens een jongen die kon vliegen en alle eekhoorns in de bomen kon vangen.

Hé, Sam.

Toen je touw brak, heb je toen iets gemerkt?

Zoals wat? -Iets vreemds.

Dat was de eerste keer dat we ooit loslieten.

En er veranderde niets.

Omdat het ons niet kreeg.

Ja.

Als het ons wel kreeg, denk je dan dat mama ons zou hebben gedood?

Zoals ze papa heeft gedood?

Zoals ze oma en opa heeft gedood?

Het Kwaad raakte hen.

Ze beschermde ons.

Dat weet ik.

Wat?

Niets.

Wens je wel eens dat je vrij kon rondlopen zoals Coda?

Zonder touw om je borst? -Maar Coda is een hond.

Het Kwaad geeft niets om dieren.

Wens je wel eens dat je kunt zien wat zij ziet?

Één keer maar.

Ik voelde dat er vandaag iets dichterbij kwam.

Je was gewoon bang.

Waarom vraag je dat allemaal?

Mama heeft nooit tegen ons gelogen.

Ze houdt meer van mij.

Dat hoorde ik je zeggen voor ik op je touw stapte.

Dat heb ik niet gezegd.

Ik deed het niet expres.

Ik weet het.

Gezegend huis...

van oud hout.

Thuis...

...voor mijn weggelopen vrouw.

Hoi, Junebug.

Wat is er?

June.

June.

June, ik ben het.

Het is een tijdje geleden.

God, wat heb ik je gemist.

Denk je dat ik ze kan zien?

Je vertelt niet de waarheid over hun vader.

Ik snap het.

Want dan moet je ze zeggen wie je echt bent.

Is dat niet zo, mijn kleine Junebug?

Ik ben haar niet meer.

Weet je dat je ervan hield?

Wat ben je van plan?

Ik ken jou.

Je hebt geen plan.

Je kunt ze net zo goed aan mij geven.

Of zie je ze liever verhongeren?

Ik kwam zo dichtbij vandaag.

Vroeg of laat...

...zul je loslaten.

En als dat gebeurt...

Laat ik je je baby's opeten.

June.

June.

Voorzichtig. Breek die wortels niet.

Denk je dat het beter wordt?

Moeilijk te zeggen.

De winter heeft ons parten gespeeld.

We kunnen nu alleen nog maar hopen.

Wat?

Niets.

De slang op je rug.

Je zei dat je die kreeg toen je in de stad was.

Maar je zei ook dat het Kwaad er al was,

en iedereen vermoordde.

Ik begrijp niet... -Ik kreeg hem voor het allemaal begon.

Toen ik je papa ontmoette, was ik een ander persoon.

Maakt het je nog steeds bang?

Niet meer.

Ik vind hem nu mooi.

Waarom?

Omdat het uit je eerdere leven komt.

In de oude wereld.

Een wereld vol pijn en lijden?

Wat is daar mooi aan?

Ik weet niet.

Toen ik zo oud was als jij...

stelde ik ook vragen zoals jij.

Ik geloofde mijn moeder ook niet echt.

Ben je daarom weggegaan?

Nooit gedacht dat ik hier terug zou komen.

Maar het is de enige plek waar ik jullie veilig kan houden.

Maar wat als het Kwaad een van ons zou aanraken en in het huis zou komen?

Wat zou er dan gebeuren?

Het zou ons elkaar laten vermoorden.

Zo eindigde de wereld.

Maar hoe weet je dat we alleen zijn?

Misschien is ons huis niet het enige dat beschermd is.

Zou je je dan beter voelen?

Dan waren we de rest van ons leven niet alleen.

We zijn niet alleen, Nolan.

Wij hebben elkaar.

En dat is alles.

Er is niemand anders, schatje.

Wij zijn nu de wereld.

Er woonde eens bij een groot bos

een arme houthakker met zijn vrouw en twee kinderen,

een jongetje genaamd Hans en een meisje genaamd Grietje.

Eens, toen er een grote hongersnood in het land was,

kon hij zijn dagelijks brood niet eens kopen.

Toen hij op een avond in bed lag te tobben vanwege de problemen...

zuchtte hij en zei tegen zijn vrouw: "Wat zal er van ons worden"?

Hoe zal ik mijn kinderen eten geven,

als we zelf niets meer te eten hebben?

Dan weet, mijn man, antwoordde zij: "Wij zullen ze wegbrengen,

heel vroeg in de ochtend,

naar het dichtste deel van het bos.

En daar maken we een vuur voor ze,

en geven ze ieder een stukje brood.

En dan gaan we naar ons werk, en laten ze alleen.

Ze zullen de weg naar huis niet meer vinden.

En wij zullen van hen bevrijd zijn."

Hij is nieuw. -Weet je het zeker?

Je hebt toch ogen, niet?

Het is nieuwe maan. Toch, mama?

Mogen we er vanavond naar luisteren?

Kom op, mama.

Nolan?

Nolan?

Slaap je nog?

Nolan? Zo dan.

Je bent je bel weer vergeten.

Het smaakt beter met sap.

Ja. Dan smaakt het minder als een boom.

We doen ons best.

Eten.

Mama? Sam?

Nee.

Nee. Nee. Nee.

Nee.

Raak het hout aan.

Zeg het.

Gezegend huis van oud hout.

Onderdak voor de zuiveren en goeden.

We houden je helder en dwalen nooit.

De hemel is hier in ons huis.

Zeg het nog eens.

Gezegend huis van oud hout. -Opnieuw.

Gezegend huis van oud hout. -Luider.

Onderdak voor de puren en goeden.

Mama.

Mama.

Ik moet plassen, mama.

Mama.

Voelde je de duisternis verdwijnen?

Sam.

Ben je wakker?

Nee.

Sam.

Sam.

Ja.

We moeten het huis verlaten.

Welterusten, Nolan.

Ik meen het.

Sam.

Hoe wil je weggaan?

Het Kwaad zal ons vangen zodra we het touw afdoen

Wij kennen het bos.

Als we op elkaar passen, kunnen we het misschien afschudden.

En mama dan?

We komen haar halen zodra we iets te eten vinden.

Mama weet wat goed voor ons is.

Ik denk dat ze dat niet meer weet.

Heb je haar gezien?

Ze lijdt ook honger.

Ze bedenkt ​​altijd iets.

Voor één keer moeten we helpen.

Door ongehoorzaam te zijn?

Ga je het touw echt loslaten?

Ik kan het touw loslaten.

Maar ik kan mijn broer niet loslaten.

Het is te gevaarlijk.

Het spijt me.

Dit is heel bijzonder apparaat.

Het heet een camera.

Wat doet het? -Het maakt foto's.

Het legt vast wat het ziet, met dit oogje.

Je richt het.

Dan druk je op deze knop.

En...

Er komt een echte afbeelding tevoorschijn.

Zoals deze.

Dit was ik.

Uit de oude wereld.

Ben jij dat echt?

Voorzichtig.

Ik was toen een ander mens.

Of deze...

Die heb ik buiten op de veranda gemaakt.

Sam?

Dit zijn wij?

En dit is Coda.

Ja.

Je kunt een foto maken van wat je maar wilt.

Maar een goede foto laat meer zien dan waar de camera naar kijkt.

Hij laat een bijzonder moment zien.

Bevroren in de tijd.

Het kan zelfs een gevoel weergeven.

Zoals liefde.

Waar is papa?

Hij hield de camera vast.

Heb je een foto van hem?

Dit zijn de enige twee die ik wilde houden.

En er zit er ook nog eentje in.

Die heb ik bewaard.

Voor wanneer?

Zoek het juiste moment.

Misschien vind je er een dat ons eraan herinnert waar we voor leven.

Ook al is het iets kleins.

Want sommige momenten in het leven zijn moeilijk.

Maar als we onthouden waarom we volhouden, worden we weer sterk.

Dit staat op het punt een van die moeilijke momenten te worden.

We hebben een aantal vreselijk barre winters gehad, niet?

Maar niet zoals deze.

Alles in de tuin is weg.

De wortels zijn doordrenkt.

De dieren zijn nog niet terug.

We hebben water.

En daar kunnen we misschien nog een paar weken mee, misschien een maand.

Maar binnenkort...

gaan onze lichamen er mee stoppen.

En gaan we dood.

We hadden dus maar één optie.

En dat is Koda.

Wat? -We kunnen het vlees zouten.

Misschien is het genoeg voor een maand of zo voor het bedorven is.

Nee.

Ik weet dat je van hem houdt. Wij allemaal.

Maar hij nadert het eind van zijn leven, en hij heeft al maanden niks gevangen.

We kunnen meer kikkers eten. -Dat is niet genoeg.

Ik eet de bast, insecten. Maakt niet uit, mam, echt.

Nee. -Misschien is het veilig.

Ik was er zonder touw.

Het Kwaad had me kunnen raken, maar deed niks.

Omdat het dat niet wilde. Het wil dat je aan mij twijfelt, en zie...

Dat doe je precies. -Wat als je het mis hebt?

Wat als de wereld er nog steeds is? -Dit is de wereld.

Er is daar niets.

Het is het huis of het Kwaad. Meer niet.

Nee, dit is slecht.

Familie op eten is slecht.

Als we onszelf niet kunnen voeden, hoe gaan we de hond dan voeden?

Wil je dood?

Ik wil niet dood, maar ik wil mijn vriend niet zien sterven.

Maar dit is niet eerlijk. Hij heeft ons altijd beschermd.

Laten we het Samuël vragen.

Natuurlijk doet hij wat je zegt. -Hij kan voor zichzelf praten.

Samuel?

We moeten wel.

Ik haat je. Ik haat jullie allebei. Ik haat dit huis.

Ik haat dit huis.

Kom op, Coda.

Mama, ik kan het doen als je wilt.

Nee.

Nee. Nee. Nee. Nee.

Nee, mama. Alsjeblieft.

Alsjeblieft, nee. Coda.

Coda.

Alsjeblieft.

Je bent een brave hond.

Mama.

Mama.

Nolan. -Het is niet echt.

Luister naar mij.

Je moet het zien.

Je moet zien dat er niets is om bang voor te zijn.

Dat is wat het wil dat je denkt, schat. Niet doen.

Nolan. Doe die deur open.

Nolan.

Doe de deur open. Nolan.

Nolan, ik heb gelogen.

Ik heb je niet alles verteld. Ik heb het Kwaad hier gebracht.

Het Kwaad is echt.

En als het mij aanraakt en het huis binnendringt, zal ik je vermoorden.

Open de deur.

Alsjeblieft.

Doe die verdomde deur open.

Nolan.

Stout geitje.

Stout geitje. Stout geitje.

Betrapt in mijn stoel.

Laat die bips maar eens zien.

En dan zorg ik dat je nergens kunt zitten.

Het is hier. Het is hier.

Mama.

Verdomme, wat nou?

Stout...

Stout...

Stout geitje, vergif in mijn eten te doen.

Stout geitje.

Stout...

Ik heb het je gezegd. Ik laat je je baby's opeten.

Je komt nooit binnen.

Nee.

Mama?

Mama.

Word wakker, mama.

Mama, word wakker.

Het is oké, mama. Ik knoop de touwen aan elkaar.

Het is oké, mama. Het is oké.

Mama, alsjeblieft.

Gezegend huis van oud hout. Onderdak voor de puren en goeden.

We houden je helder en dwalen nooit.

De hemel is hier in ons huis.

Mam, alsjeblieft.

Het huis heeft ons nu, mama. Je kunt wakker worden.

Alsjeblieft, mama. Wakker worden.

Ik heb je nodig. Alsjeblieft, mama.

Gezegend huis van oud hout. Onderdak voor de puren en goeden.

We houden je helder en dwalen nooit.

De hemel is hier in ons huis.

Mama, alsjeblieft.

Alsjeblieft, mama.

Koda.

Koda.

Koda. Koda.

Kom terug.

Koda.

Ik heb dennennaaldthee gemaakt.

Dat helpt tegen je honger.

Was jij dat daarbuiten?

Waar?

Ik zag je in het bos...

naar me lachen dat je haar niet kon redden.

Ik denk dat je dat droomde.

Raak het hout aan.

Raak het aan.

Gezegend huis van oud hout, onderdak voor de puren en goeden.

We houden je helder en dwalen nooit. De hemel is hier in ons huis.

Oké.

Nu drinken.

Je hebt wat lucht nodig.

Ik laat je dood gaan.

Help.

Help.

Hallo.

Help.

Neem me niet kwalijk.

Hoi.

Sorry dat ik stoor, ik was aan het wandelen en ik...

Ik dacht dat ik iemand om hulp hoorde roepen.

Dat was jij toch niet toevallig?

Ik dacht dat mijn oren me voor de gek hielden.

Ik dacht niet dat hier iemand woonde. Dit is...

Gaat het goed?

Hoe heet je, jongen?

Sorry, dat heb niet verstaan.

Nolan. -Nolan?

Hallo Nolan, ik ben Cole.

Het is leuk je te ontmoeten.

En...

...waar zijn je ouders? Zijn ze in de buurt?

Mijn moeder is dood.

Het spijt me heel erg dat te horen.

Hoe is ze overleden?

Mijn broer is ziek. Hij heeft eten nodig.

Oké. Nou, ik heb wat eten in mijn rugzak.

Weet je, Nolan, ik heb een auto ongeveer acht kilometer hiervandaan,

en ik kan jou en je broer meenemen... -Achteruit.

Kijk, ik heb geen kwade bedoelingen.

Nolan zegt dat je ziek bent.

We zijn niet dom. -Sam.

Ik zei niet dat je dom was. Ik dacht alleen...

...dat er iemand in de problemen zat. Meer niet.

Je hebt mijn moeder vermoord. -Nee, jongen, ik ken je moeder niet.

Kijk, dit was gewoon een vergissing.

Het spijt me. Ik ga weg. -Blijf staan.

Oké? Ik... Oké, rustig maar.

Wat als hij een echt persoon is? -We waren gelukkig.

Luister naar me, oké?

Ik draai me om...

Ik ga gewoon terug, terug naar waar ik vandaan kwam. Oké?

Maar... -Ik zei: niet bewegen.

Kijk, alles is in orde.

Laat hem maar gaan. -Alles is in orde.

Laat hem gaan, Sam.

Alsjeblieft.

Het is voorbij.

Ze is weg.

Nee.

Sam.

Help me.

Help me.

Nolan, niet doen.

Hij zei dat hij eten heeft. -Het is een truc.

Help me.

112, hoe kan ik u helpen?

Meneer?

Meneer, kunt u mij horen?

Kunt u zeggen...

Meneer, zeg me waar u bent.

Het is van die man.

Hij is dood.

Dat was geen man.

Probeer het.

Heb je het losgelaten?

Nee.

Ik raakte hem aan met het touw vast.

Dat had hij niet toegelaten als hij het Kwaad was, toch?

Je leert het nog steeds niet.

Je trapt er steeds weer in.

Probeer het nou gewoon.

Nee.

Misschien bestaat er geen Kwaad.

Mama heeft tegen ons gelogen.

Wij zijn niet de enigen die er nog zijn in de wereld.

Als we dachten dat er niks was, dan wilden we haar niet verlaten.

Ze doodde zichzelf om ons veilig te houden, en je gelooft het nog steeds niet.

Probeer het gewoon.

Je zult zien dat het echt is.

Dan voel je je beter

Dat beloof ik je.

Er waren eens twee broers die elkaar vertrouwden.

Ze hield van jou.

Ze hield van jou.

En het spijt me vreselijk wat ik gedaan heb.

Maar we zijn niet veilig.

We gaan dood.

Dan zijn we tenminste weer bij mama.

Misschien is dat dit keer genoeg voor je.

Hallo?

Wie is daarbinnen?

Koda?

Hallo?

Mama?

Hallo?

Ik zoek mijn vader.

Hij vroeg me bij de auto te wachten, maar kwam niet terug.

Wil je dat omlaag doen?

Bedankt.

Hoe ben je hier gekomen?

Ik volgde zijn voetstappen in de modder.

Hij is lang, zwart haar, een beetje grijs aan de zijkanten.

Heb je hem gezien?

Waarom zit dat touw om je middel?

Om mij veilig te houden.

Voor wat?

Hoe kom je aan die zaklamp?

Die is van mijn vader.

Het was een vergissing.

Het was niet mijn bedoeling. -Waar heb je het over?

Waar is hij?

Wat heb je gedaan? Wat heb je met hem gedaan?

Ik dacht dat hij het Kwaad was.

Nee, wacht.

Ik dacht dat hij het Kwaad was.

Kom terug.

Kom terug.

Alsjeblieft, kom terug.

Ik weet dat ze echt is.

Sam.

Sam.

Sam.

Nolan.

Sam.

Sam.

Nolan.

Sam.

Sam.

Waar zit je?

Nee.

Sam?

Het is niet echt.

Het is niet echt.

Sam?

Waarom heb je mijn touw doorgesneden?

Sam?

Sam?

Gezegend huis van oud hout. Onderdak voor de zuiveren en goeden.

We houden je helder en dwalen nooit. De hemel is hier in ons huis.

Hou op, Sam.

Sam. Sam.

Sam.

Sam. Dit moet je niet doen.

Het huis zal je niet meer beschermen.

Nolan.

Kom hier, schat.

Kom hier.

Ik ben niet boos op je, Nolan.

Ik was net als jij toen ik zo oud was als jij.

Ik wil je weer vasthouden, schatje. Kom.

Mijn lieve jongen.

Ik heb je zo gemist.

Jij bent haar niet.

Ik zag wat je met Sam deed. -Je zag wat hij echt was.

Ik heb hem alleen maar geholpen het te zien.

Kijk wat je gedaan hebt.

Je hebt je hele familie vernietigd.

En ik hoefde je niet eens aan te raken.

Dat wilde ik niet.

Het is goed.

Je hoeft niet meer bang te zijn.

Je bent mijn moeder niet.

Ik ben meer haar dan zij ooit was.

Ik ben de duisternis die in haar zat.

Ik ben de duisternis die nu in jou zit.

De duisternis zit in je bloed.

Je hoeft alleen maar...

...los te laten

Dat kan ik niet.

Daar is niets voor jou, gekkie.

Heb je het je voorgesteld? -Ja.

Vertel ons erover.

Ik dacht aan onze geboorte en het huis en hoe veilig het ons elke dag houdt.

En ik voelde de duisternis wegdrijven.

Als we onthouden waarom we volhouden en voor wie we volhouden...

...worden we weer sterk.

Je kunt mij hier niet aanraken. Ochtend tot avond en jaar na jaar.

Gezegend huis van oud hout. Schuilplaats voor de puren en goeden.

Nooit loslaten. -Nooit loslaten.

We houden je helder en dwalen nooit. De hemel is hier in ons huis.

Ik hou van je mama.

Mijn broer. Ik moet mijn broer vinden.

Je bent nu veilig. -Mijn broer. We kunnen hem niet achterlaten.

Je bent nu veilig. -Nee. Waar is hij?

Adem maar. -Ik zei toch...

Het is wel goed. Hij is hier.

Sam. Sam.

Hier.

Sam. Ik ben hier Sam.

Ik ben hier.

We zijn vrij.

We zijn vrij.

Ze houdt meer van mij.

Vertaling: Trilker