Original subtitles

ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ ΘΕΜΑ

Εσύ είσαι, Τερεζίτα;

Εσύ είσαι, Καζιμίρο!

Θες να τρομάξεις τη γιαγιά Μαρία;

- Ναι;

- Μιλάω με Μποκαντάσε; - Ναι.

Την οικία της μις Λίβια; Εσείς είστε, Κύριε;

- Γιατί μιλάς έτσι; - Έχω μαντήλι στο στόμα.

Γιατί;

Για να μην καταλάβουν οι άλλοι.

Ο Φάτσιο μου είπε να σας καλέσω ιδιαιτέρως.

-Θα μου πεις τι τρέχει; -Κάποιος σκότωσε μια πουτάνα.

Για την ακρίβεια, την στραγγάλισε.

Καλά, δεν μπορεί να μιλήσει ο Φάτσιο με τον Αουτζέλλο;

Ο κ. Αουτζέλλο είπε ότι σ΄αυτόν τον φόνο, δεν καταλαβαίνει τίποτα.

Με πιάνετε; Ο Φάτσιο λέει ότι "κάποιος" πρέπει να έρθει γρήγορα στη Βιγκάτα.

Είναι επείγον, Κύριε. Είπε, "Είναι ακόμα εκεί;"

- Είστε ακόμα στο Μποκαντάσε; - Ναι, είμαι ακόμα εδώ.

-Πες στο Φάτσιο ότι θα έρθω ... αύριο. -Στις διαταγές σας, Κύριε.

Σάλβο!

Είναι ωραίο να επιστρέφω και να είσαι στο σπίτι!

Για το διήμερο, μπορούμε να πεταχτούμε στη Νίκαια.

Τι συμβαίνει;

Πρέπει να επιστρέψω αύριο στη Βιγκάτα.

Υπάρχει μια νέα υπόθεση δολοφονίας και ....

Σάλβο...

Είναι εξωφρενικό.

Όχι ... Λίβια!

Λίβια! Λίβια!

-Με συγχωρείτε. -Ναι;

-Μπορώ να έχω το λογαριασμό;

-Βεβαίως. -Ευχαριστώ.

Ξέρεις ότι είσαι ηλίθιος, σωστά;

Αμυδρά.

Δεν υπάρχει τρόπος να με συγχωρέσεις;

Μην υπερεκτιμάς τον εαυτό σου.

Επίτρεψε μου να προσπαθήσω.

-Ευχαριστώ, Γκαλούτσο. -Παρακαλώ Επιθεωρητά.

Πάνε στα κεντρικά, και δώστο, μόνο στον Βαράνο.

-Γεια σου, Μιμί. -Επέστρεψες νωρίτερα;

-Θα ερχόταν η μητέρα της Λίβια. Τι νέα;

-Δεν στα είπαν; -Ποιος να μου τα πει;

-Μια γυναίκα στραγγαλίστηκε. -Ποιά;

Μια πόρνη σχεδόν 70 ετών.

-Πλάκα κάνεις; -Όχι, 67 ετών και δούλευε.

-Μαρία Καστελίνο, παντρεμένη, με δύο παιδιά. -Παντρεμένη;

Ναι, και ξέρεις τον σύζυγο. Ο Σεραφίνο, ο σερβιτόρος στο μπαρ του Πιστόνε.

-Αυτός βρήκε το πτώμα. -Ήξερε το επάγγελμα της;

Ναι, αλλά δεν φαίνεται να είχε πρόβλημα.

Η Καστελίνο ήταν καλή γυναίκα, αν και πόρνη.

Ήταν αποδεκτή και όλοι την συμπαθούσαν.

-Δούλευε στο σπίτι της; -Όχι.

Ο Σεραφίνο έλεγε ότι το σπίτι τους ήταν πάντα τίμιο και αξιοσέβαστο.

-Είχε ένα στούντιο στο στενό Gramegna. -Εκεί δεχόταν.

Και εκεί την σκότωσαν. Έλα ένα λεπτό.

- Τι είναι αυτό; - Τα κρέμασα για να τα βλέπουμε.

- Στον τοίχο; - Πού αλλού, στο πάτωμα;

- Οι Αμερικανοί το κάνουν από παλιά. - Και; Είσαι Αμερικανός εσύ;

- Τι πειράζει; - Για να δούμε. Αυτή ποιά είναι;

Τερεζίτα Γκαουντέντσιο, ζει πάνω από το στούντιο.

Ήταν επίσης εκεί όταν ο Σεραφίνο βρήκε το πτώμα.

Κούκλα.

-Καλά, τι συμπέρασμα βγάζεις; -Ότι ο δολοφόνος ήταν έκφυλος.

-Έκφυλος; -Ναι, κάποιος που του αρέσουν οι γριές.

Αλλά νομίζω, δεν ήθελε να τη σκοτώσει.

Ήταν ένα από αυτά τα μοντέρνα ερωτικά παιχνίδια.

- Ονομάζεται ερωτική ασφυξία. - Μάλιστα.

- Φαίνεται ότι στραγγαλίζοντας ... - Κατάλαβα, κατάλαβα.

Η Καστελίνο, ήταν ντυμένη ή όχι;

- Ήταν ντυμένη. - Ε, τότε;

-Ίσως μόλις άρχισαν.

’στο πάνω μου, είμαι σίγουρος ότι αυτή την φορά θα τα καταφέρω γρήγορα

- Κύριε, επιτέλους. Μίλησες με τον Αουτζέλλο;

- Ναι, μου είπε τα πάντα. - Κατάλαβες γιατί ήθελα να γυρίσεις;

Δεν σε πείθει η θεωρία του γεροντόφιλου "ασφυξιομανή".

Μπορώ να μιλήσω ανοιχτά;

Όχι.

Καλημέρα, Επιθ. Μονταλμπάνο, πρέπει να μιλήσουμε.

Βεβαίως, καθίστε.

- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.

Γκαετάνο, πρέπει να μιλήσω με τον Επιθεωρητή.

Θα το αναπληρώσω μετά το κλείσιμο, εντάξει;

Ναι.

- Να σας προσφέρω κάτι; - Όχι, ευχαριστούμε.

Πώς γνωρίσατε τη γυναίκα σας;

Ήταν πριν χρόνια, όταν ήμουν είκοσι χρονών ...

και η Μαρία είχε ήδη τη δουλειά της.

Την έβλεπα όποτε μπορούσα.

Και, τελικά, συνειδητοποιήσαμε ότι ήμασταν ερωτευμένοι.

Φαντάζεστε τον πατέρα μου και την μητέρα μου ...

Αλλά αγαπήσαμε ο ένας τον άλλον ...

και παντρευτήκαμε με το κεφάλι ψηλά, ενώπιον θεού και ανθρώπων.

Ύστερα ήρθαν και τα παιδιά, ο Λούκα και ο Αντόνιο.

Ήμασταν χαρούμενοι, ήσυχοι, μια φυσιολογική οικογένεια.

-Η δουλειά της, ήταν ποτέ πρόβλημα; - Γιατί να είναι;

Διότι, πώς να το πω...

Η Μαρία έκανε πάντα αυτή τη δουλειά.

Ήταν πολύ μεγάλη για να μάθει μία τέχνη ...

εγώ ήμουν ήδη σερβιτόρος βγάζοντας λίγα.

Με ρώτησε αν θα μπορούσε να συνεχίσει την δουλειά της.

Είχα δικαίωμα να την σταματήσω ή να την κάνω να ντρέπεται;

Η Μαρία ήταν καλός άνθρωπος ...

Υγιής, καθαρή.

- Εσύ την ξάπλωσες στο κρεβάτι; - Ναι.

Την είχε αφήσει στο πάτωμα.

Δεν βρήκαμε τη ζώνη που χρησιμοποίησε για τον φόνο.

Αλλά οι ειδικοί φωτογράφησαν τα σημάδια στο λαιμό.

-Νομίζουν ότι μπορεί να αναγνωριστεί. -Έλειπε κάτι άλλο;

Όχι τίποτα, ούτε καν η τσάντα της με 200 ευρώ μέσα.

-Ποιά ήταν η ταρίφα της Καστελίνο; -50 € η υπηρεσία.

’ρα μπορεί να είχε ήδη 4 πελάτες ...

ή τα χρήματα δεν ήταν μιας μόνο μέρας.

- Ίσως τα είχε στην τσάντα της από πριν. - Πως έβρισκε τους πελάτες της;

Οι περισσότεροι ήταν ηλικιωμένοι, παλιοί πελάτες.

- Ξέρεις κανένα; - Μερικούς.

Αλλά η Καστελίνο δούλευε συνήθως, ως εξής.

Αν ήταν ελεύθερη άφηνε την πόρτα ανοιχτή ή καθόταν έξω.

Αν είχε πελάτη, η πόρτα ήταν κλειστή.

Έχει δει κανείς πελάτες να μπαινοβγαίνουν;

Είναι λίγο ερημικά εδώ.

Μόνο η κ. Γκαουντέντσιο, που ζει δίπλα θα μπορούσε να δει.

- Και δεν είδε τίποτα; - Όχι, τίποτα.

Μου είπε ότι το απόγευμα δεν καθόταν πολύ στο μπαλκόνι ...

γιατί βοηθούσε τα παιδιά της με τις εργασίες τους.

Αλλά όσο ήταν, η πόρτα ήταν κλειστή και κανείς δεν μπαινόβγαινε.

- Αυτά ποιός τα έφερε; - Δεν ξέρω, Επιθεωρητά.

Ίσως κάποιος συγγενής ή πελάτης. Χθες δεν υπήρχαν.

- Τι είναι αυτό; Βέρα; - Ναι.

- Το εγκληματολογικό δεν έλεγξε εδώ έξω; - Όχι.

Ο Αουτζέλλο, για γρήγορα, τους είπε να δουλέψουν μόνο μέσα.

- Ίσως είχε ήδη την ιδέα. - Του μανιακού "ασφυξιομανή";

- Με συγχωρείτε, πείτε μου κάτι - Ορίστε;

Είναι αλήθεια ότι η νόνα Μαρία είναι νεκρή;

Νόνα Μαρία;

Ναι, Επιθεωρητά, είναι τα παιδιά της κ. Γκαουντέντσιο.

-Που είναι οι γονείς σας; -Ο μπαμπάς δουλεύει και η μαμά εκεί.

-Μπορείς να την φωνάξεις; -Αμέσως. Μαμά! Μαμά!

Τι τρέχει;.

Επιθ. Μονταλμπάνο, κυρία. Μπορώ ένα λεπτό;

-Ανεβείτε, παρακαλώ. -Ευχαριστώ.

Κλείδωσε και έλα.

Ελάτε έχει φαγητό στο τραπέζι.

-Παρακαλώ, Επιθεωρητά, μπείτε! -Μπορώ;

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

Νόμιζα ότι τα είχα ήδη πει όλα.

-Σε ποιον; -Στον αστυνόμο Αουτζέλλο.

- Είναι ένας συνηθισμένος επανέλεγχος. - A!

Ο κ. Αουτζέλλο ήταν πολύ σχολαστικός, ήρθε αρκετές φορές.

Α, πολλές φορές. Και γιατί αυτό;

Ήθελε να σιγουρευτεί ότι η μαρτυρία μου ...

καταγράφηκε σωστά, επειδή αυτό θα βοηθούσε στην έρευνα.

Φυσικά. Ο κ. Αουτζέλλο είναι ένας πολύ σχολαστικός ερευνητής.

Φαίνεται ότι είναι ικανός, λογικός, που καταλαβαίνει τους ανθρώπους.

Ναι, σωστά.

Ξέρατε καλά την κα Καστελίνο;

Η Μαρία ήταν σαν οικογένεια.

-Είδα τα παιδιά να την φωνάζουν «γιαγιά». -Μάλιστα κύριε.

Την αγαπούσαν πολύ, ήταν σαν γιαγιά τους.

-Την γνωρίζετε πολύ καιρό; -Πάνω από δέκα χρόνια.

Από τότε που παντρεύτηκα και ήρθα να μείνω εδώ.

Ο Ρόκο γεννήθηκε πρόωρα και έπεσα στις σκάλες.

Φώναξα και η Μαρία έτρεξε. Χωρίς εκείνη, θα είχα πεθάνει...

και μαζί με μένα και ο Ρόκο.

Τόσο καλή ήταν η Μαρία.

Ποτέ δεν έγινε σκάνδαλο, ούτε μάλωσε με πελάτη.

Ποτέ δεν υπήρξε φασαρία.

Μιλήσατε ποτέ για τους πελάτες της;

Όχι, η Μαρία ήταν διακριτική.

Όμως, είναι κάτι που μου είπε σήμερα ο Καζιμίρο

-Πείτε μου. -Συνέβη πριν από δέκα ημέρες.

Καζιμίρο, έλα εδώ!

Τρέχα στα σκαλιά να δεις αν ένας άντρας φεύγει.

- Ναι! - Κατάλαβες;

- Ναι! - Γρήγορα!

- Μπες! - Ναι, ήταν ένας άντρας που έφευγε.

-Αλλά είναι μακριά, έφυγε. -Ευχαριστώ, Καζιμίρο. Περίμενε.

Τα μπισκότα είναι για τον Ρόκο και σένα.

Είναι πολύ ωραία.

Προφανώς, ήταν κάποιος που δεν ήθελε να δει.

Μάλλον τον είδε να έρχεται και έκλεισε την πόρτα,

σαν να ήταν απασχολημένη.

Το ίδιο πράγμα σκέφτηκα.

Περιμένετε, αυτή την ιστορία, θα την πω εγώ ή εσείς;

Σε ποιόν;

Στον κ Αουτζέλλο. Δεν θα ήθελα προβλήματα.

Όχι, μην ανησυχείτε, θα τη πω εγώ.

Συγγνώμη, ξέρετε ποιος άφησε λουλούδια μπροστά στην πόρτα;

- Ο διευθυντής Βασαλικό. - Βασαλικό, ο διευθυντής του δημοτικού;

Μάλιστα. Ερχόταν μια φορά την εβδομάδα. Και σαν παντρεμένος και σαν χήρος.

Ήταν καλοί φίλοι.

Φίλοι; - Ναι, φίλοι.

Εμπρός;

Λοιπόν πως πάει αυτή η επείγουσα υπόθεση;

Λίβια!

Είναι μια περίεργη υπόθεση. Σκότωσαν μια 70χρονη πόρνη ...

αλλά το χειρότερο είναι ότι ο Μιμί το τερμάτισε.

-Τι εννοείς; -Τίποτα ...

Φαντάστηκε μια ιστορία με διεστραμμένους ...

Και είναι βέβαιος ότι ο δολοφόνος είναι γεροντόφιλος.

- Γεροντόφιλος; - Ναι.

-Δεν μου φαίνεται παράλογο. -Μα τι λες;

Δεν είναι σπάνιο.

Πολλοί άντρες έλκονται από πιο ώριμες γυναίκες.

- Ίσως ψάχνουν μια μητρική φιγούρα. - Ναι, αλλά ήταν 70 χρονών.

Έγκλημα πάθους στα εβδομήντα;

Έχεις μεσαιωνική νοοτροπία.

Εννοείς ότι όταν θα είμαι 70 ετών δεν θα με θέλεις;

Μα, τι σχέση έχει με εμάς;

-’ρα, θα με θέλεις ακόμα στα 70. -Βεβαίως, αλλά τι σχέση έχει αυτό;

- Το ξέρω ότι το λες για να το πεις. - Ω θεέ μου, Λίβια σε παρακαλώ!

Χαζέ, σε πειράζω!

Αλλά εξακολουθώ να συμφωνώ με τον Μιμί. Αντίο!

Μα, γιατί συμφωνεί με τον Μιμί;

Θα μου σπάσει τα νεύρα!

- Μπράβο Σάλβο! - Μιμί!

- Έμαθα ότι χώθηκες στην έρευνα της Καστελίνο. - Και λοιπόν;

Για να ξεκαθαρίσουμε, θα την κάνεις εσύ ή εγώ;

Μην γίνεσαι παιδί. Εσύ κάνεις κουμάντο, εγώ απλώς κοιτάω ...

- Με βγάζεις ή όχι; - Όχι. Θα την έχουμε μαζί, οκ;

- Εντάξει, θα σε κρατάω ενήμερο. - Μπράβο.

Υποστηρίζεις ακόμα την ιστορία της γεροντοφιλίας;

Ψάχνω στο ίντερνετ, γιατί το διαδίκτυο είναι γεμάτο τρελούς.

Κάτι μπορεί να βγάλουμε.

Η κ. Γκαουντέντσιο μου είπε για έναν πελάτη

που η Καστελίνο δεν ήθελε να δει, φαινόταν ότι τον φοβόταν.

Σ΄αυτή τη δουλειά, θα βρεις και περίεργους.

Α Μιμί, το παιχνίδι με την Γκαουντέντσιο πότε το άρχισες;

- Την γουστάρεις; - Όχι!

Πρόσεχε, είσαι στην υπόθεση και η Μπέμπα δεν είναι χαζή!

Έχεις δίκιο, αλλά είναι στην φύση μου, τι να κάνω.

Αν η Μπέμπα σε σφάξει, εγώ δεν ανακατεύομαι.

Σ΄ευχαριστώ, αν η Μπέμπα με σκοτώσει από ζήλια, θα έχει δίκιο.

Από εδώ και πέρα θα με καλύπτεις εσύ,

και θα κάνω μόνο έρευνα.

Είσαι ... είσαι εντελώς ...

Μα τι έκανα;

Συγνώμη. Πήγαινε με τους φίλους σου, αγάπη μου.

Δεν θέλω να κακολογήσω κανέναν ...

αλλά αν έχετε υποψίες, πρέπει να το πείτε.

Καταλαβαίνετε ότι κάτι τέτοιο μπορεί να είναι σοβαρό.

Πρέπει να σκεφτείτε τα παιδιά σας.

-Συγγνώμη, κυρία, υπάρχει πρόβλημα; -Εσείς ποιός είστε;

Επιθ. Μονταλμπάνο, αστυνομία.

Όχι επιθεωρητά, μην ανησυχείτε, είναι κάτι δικά μας.

- Της τάξης. - Με συγχωρείτε, νόμισα...

- Αντίο σας. - Καλημέρα.

Σας παρακαλώ, ανοίξτε τα μάτια σας, προσέξτε.

- Παρακαλώ, καθίστε. - Ευχαριστώ.

Ήθελα να ρωτήσω,

εσείς αφήσατε τα λουλούδια μπροστά στο στούντιο της Καστελίνο;

Ναι, εγώ ήμουν.

Αγαπούσα πολύ την Μαρία. Θα μου λείψει.

- Από πότε σχετιζόσασταν; - Μια ζωή.

Δεν φαντάζεστε πόσο όμορφη ήταν.

Ήταν η πρώτη μου γυναίκα.

Και κατά κάποιον τρόπο, η πρώτη μου αγάπη.

Μετά η ζωή πήρε το δρόμο της. Αρραβωνιάστηκα, παντρεύτηκα.

Αλλά ακόμη και έτσι, συνέχισα να βλέπω τη Μαρία.

Όχι ως πελάτης, φυσικά.

Όλα αυτά τα χρόνια, γινόταν αυτό.

Πήγαινα τακτικά να την δω και να μιλήσουμε.

Την συμβούλευα, έλεγχα τα παιδιά της στο σχολείο.

Τώρα ζουν στο Βορρά.

Ο ένας είναι μηχανικός και ο άλλος γεωλόγος.

Είναι παντρεμένοι με παιδιά. Η Μαρία ήταν πολύ περήφανη.

Συμβουλεύατε την Μαρία σε άλλα θέματα;

Ναι, την συμβούλευα πως να επενδύσει τα χρήματά της.

Να αγοράσει ομόλογα, να ανοίξει λογαριασμούς.

Ήθελα να έχει σιγουριά, για το μέλλον.

Και σε αυτά τα ομόλογα και τις καταθέσεις

είχε αποταμιεύσει περίπου 400.000 ευρώ.

Δεν φοράτε πλέον την βέρα σας;

Δυστυχώς, λόγω αρθρίτιδας, τα δάχτυλά μου είναι πρησμένα.

Βλέπετε;

Και για να την βγάλω, χρειάστηκε σαπούνι.

Κύριε, συγγνώμη, πρέπει να σας μιλήσω ιδιαιτέρως.

Σ΄ακούω Καταρέ.

Πάμε λίγο παράμερα; Είναι εμπιστευτικό.

Πάμε.

Κύριε, έχω λύσει την υπόθεση.

Δεν θέλω οι άλλοι να ζηλέψουν ...

αλλά έχω λύσει την υπόθεση.

-Ποιά απ' όλες; -Την στραγγαλισμένη πόρνη, Κύριε!

- Και πως τα κατάφερες; - Χθες βράδυ είδα ένα φιλμ στην TV.

-Ήταν ένας που σκότωνε πόρνες στην Αμερική. -Ένας σήριαλ κίλερ.

Ναι, τον λέγαν Τζόνι Γουέστ.

Σκότωνε τις ηλικιωμένες πόρνες γιατί του θύμιζαν τη μητέρα του

που ήταν και εκείνη πόρνη.

Τότε σκέφτηκα ότι ήταν απλό.

Αρκεί να ψάξετε να τον βρείτε και όλα λύθηκαν.

-Μα ποιόν να ψάξω, Καταρέ; -Ένα πελάτη που είναι γιος πόρνης.

Ένα πελάτη της πόρνης που είναι γιος πόρνης.

Ναι, Κύριε.

-Καλή ιδέα, Καταρέ. Μπράβο, γύρνα στη δουλειά. -Αμέσως, Κύριε.

- Στείλτο στο Εγκληματολογικό. - Βρήκες κάτι;

Όχι, αλλά από το μέγεθος, είναι ανδρική.

- Ηλικιωμένου, λόγω φθοράς. - Και η χάραξη;

Δεν φαίνεται τίποτα. Ίσως τα καταφέρουν οι ειδικοί.

Εντάξει.

Θυμάσαι αν ο Σεραφίνο φορά βέρα;

Όχι, δεν το πρόσεξα.

Καλά, πήγαινε. - Πάω.

- Καλημέρα. Είναι ο Σεραφίνο εδώ; - Πλάκα κάνεις;

- Γιατί; - Χθες βράδυ τα παράτησε.

Έβγαλε την ποδιά και μου ΄δειξε τα αρχίδια του!

- Χωρίς εξήγηση; - Παραλίγο, ούτε να με χαιρετήσει.

Ωραία με πήδηξε! Τώρα πρέπει να βρω κάποιον, γρήγορα!

Μην μιλάς έτσι στον επιθεωρητή, τι θα σκεφτεί;

Ο καημένος, μ΄αυτό που του συνέβη, ήταν πολύ άσχημα.

- Ξέρετε αν ο Σεραφίνο φορούσε βέρα; - Φυσικά φορούσε.

Γι΄αυτόν ήταν ιερή.

- Α, την φορούσε και χθες; - Βεβαίως, όπως πάντα.

- Και πώς είστε τόσο σίγουρη;

Ο Σεραφίνο πρόσεχε να μην την καταστρέψει.

Όταν έκανε λάντζα, τη έβγαζε και την άφηνε σε μια πετσέτα

και όταν τελείωνε την ξαναέβαζε.

Το έκανε και χθες όπως τις άλλες μέρες.

Όπως πάντα.

- Εμπρός; - Γεια σου Σάλβο.

- Γεια σου, τι κάνεις; - Είμαι ψόφια.

Ήμουν έξω όλο το απόγευμα, είχε έναν ήλιο υπέροχο.

-Πήγα στο πάρκο. - Για τρέξιμο;

-Όχι, για βόλτα.

- Διασκεδάσαμε πολύ. - Δεν ήσουν μόνη;

Μην ζηλεύεις. Από σήμερα, πρέπει κάθε μέρα να κάνω αυτές τις μικρές βόλτες.

- Ναι; Τι σε αναγκάζει; - Μάντεψε!

Τι να μαντέψω; Πες μου!

Υπάρχει σκυλί εκεί; Πού είσαι;

- Είμαι στο σπίτι. - Στο σπίτι; Πήρες σκυλί;

Αναγκάστηκα. Η γλυκούλα με ακολούθησε πηγαίνοντας στην δουλειά..

και δεν μ΄άφηνε.

- Με συγκίνησε και την πήρα. - Α, είσαι σίγουρη;

Ναι, δεν είμαι 5 ετών, και υπάρχει τόσος χώρος που θα είναι μια χαρά..

Τότε, καλά έκανες. Να την πας στον κτηνίατρο.

Το έκανα ήδη, της έκανα και όλα τα εμβόλια.

Ήθελα απλά να το ξέρεις. Τώρα πρέπει να την ταΐσω.

-Λοιπόν, σε αφήνω. -Αντίο!

Εμπρός; ο καθηγητής Βασαλικό, είμαι ο Μονταλμπάνο.

Καλησπέρα, υπάρχουν νέα για τον θάνατο της Μαρίας;

Όχι, σας κάλεσα για κάτι που ξέχασα να σας πω το πρωί.

Καθώς ερχόμουν στο σχολείο, είδα μια κυρία ...

που συζητούσε με άλλες δύο και φαινόταν πολύ ταραγμένη.

Έτσι, πήγα και συστήθηκα.

Ρώτησα αν υπήρχε πρόβλημα, αλλά αυτή προσπάθησε να το καλύψει,

και μου είπε ότι δεν ήταν τίποτα.

Ωστόσο, παρατήρησα ότι ανησυχούσε για την κόρη της.

Α, κατάλαβα, πρέπει να ήταν η κ. Τριπόντι.

Προτιμώ να μιλήσουμε από κοντά, είναι ευαίσθητο θέμα.

- ’σε με! - Εμπρός!

Σταμάτα!

-Προχώρα! -Δεν έκανα τίποτα, τι με θέλετε;

- Τι συμβαίνει; - Αυτός ο μπάσταρδος λέγεται Μίμμο Ταβάνο.

Σκότωσε τη Μαρία Καστελίνο. -Δεν σκότωσα κανέναν!

Ήρεμα!

Θα σε στείλω στη Μοντελούσα για αντίσταση κατά της αρχής!

- Είμαι αθώος. - Θα το δούμε. Μέσα και ήσυχα.

Τσεκάροντας τους ιστότοπους με ραντεβού,

βρήκα ότι ο Ταβάνο είναι γνωστός γεροντόφιλος ...

και φανατικός της ερωτικής ασφυξίας.

Έτσι μ΄αρέσει!

Εσύ σκάσε, θα μιλάς όταν σου πω εγώ, εντάξει;

Συνέχισε.

Επίσης βρήκα ότι ήταν, τακτικός πελάτης της Μαρία Καστελίνο.

Η κα Γκαουντέντσιο τον έχει δει πολλές φορές.

Τελευταία φορά πριν από μια εβδομάδα.

Πηγαίνεις συχνά στο στούντιο της Καστελίνο;

Συνήθως μια φορά την εβδομάδα, αν δεν βρω καλύτερα.

Δεν σου άρεσε η κα Καστελίνο;

Ήταν πολύ νέα για το γούστο μου.

Και παίζατε το παιχνιδάκι της ερωτικής ασφυξίας;

Ναι, αλλά αυτή το έκανε σε μένα. Εγώ πλήρωνα.

- Μήπως χρησιμοποιούσατε μια ζώνη; - Όχι κύριε. Μια μεταξωτή κορδέλα.

Τη μέρα της δολοφονίας, μεταξύ 15:00 και 17:00, που ήσουν;

Στο ΚΑΠΗ της οδού Stefano D'Arrigo. Είμαι εθελοντής εκεί.

-Α, είσαι εθελοντής στους γέρους; - Ναι.

Για μένα είναι σαν κέντρο διασκέδασης,

-Καλημέρα. -Είμαι ο Επιθ. Μονταλμπάνο.

-Έχω μερικές ερωτήσεις. -Επιθεωρητά, τι συνέβη;

-Γνωρίζετε κάποιον Μίμμο Ταβάνο; -Τον Μιμμάκο;

Φυσικά τον ξέρουμε. Τι θέλετε τον Μιμμάκο μας;

-Επιβεβαιώνετε ότι είναι εθελοντής; -Ναι!

Ο Μιμμάκος είναι θησαυρός, κάνει πολλά για εμάς.

Με βοηθά να καθαρίσω, μου κάνει συντροφιά, κουβαλάει τραπέζια, καρέκλες ...

Φροντίζει τα πάντα. Τι θέλετε από τον Μιμμάκο μας;

Τι θέλουν από τον Μιμμάκο μας;

Είναι μπάτσοι! - Αυτό θα τελειώσει άσχημα!

- Ο Μιμμάκος είναι δικός μας! - Ει! Φτάνει!

Θέλουμε μόνο να ρωτήσουμε κάτι.

Πριν 4 μέρες, στις 14 Σεπτεμβρίου το απόγευμα, ο Μίμμο ήταν εδώ, μαζί σας;

Βεβαίως ήταν εδώ.

Με βοήθησε στο μάθημα του ντεκαπάζ ως τις 16:30.

Ακριβώς! Και μου πρόσφερε τσάι με μπισκότα!

- Ο Μιμμάκος μας είναι ευλογία. - Ναι, Ναι.

- Θα το ελέγξουμε. Ευχαριστώ. - Αντίο.

- Τι, τελειώσαμε; - Το άλλοθι του επιβεβαιώθηκε από 30 ανθρώπους.

Όχι. Ο Πασκουάνο είπε ότι η Μαρία δολοφονήθηκε από τις 3 ως τις 5.

Υπάρχει άλλη μισή ώρα.

Ο Ταβάνο είχε όλο τον καιρό να την σκοτώσει.

Μα η Vicolo Gramegna είναι μακριά από εδώ.

Με μηχανάκι είναι ένα τέταρτο.

Μένουν άλλα 15 λεπτά. Δεν παίρνεις στα σοβαρά την υπόθεση μου.

Επειδή έχεις κόλλημα με τον μανιακό, μοιάζεις στον Καταρέλλα!

- Δεν... μοιάζω στον Καταρέλλα; - Κοίτα τι θα κάνουμε.

Φώναξε την κα Γκαουντέντσιο για μια τελευταία επιβεβαίωση.

- Εγώ πρέπει να φύγω. - Τι επιβεβαίωση; Σάλβο!

Κύριε διευθυντά, παρακαλώ.

- Καλημέρα επιθεωρητά, από εδώ η κα Τριπόντι.

- Την συνόδεψα. - Γνωριζόμαστε, χαίρετε.

- Καλώς, σας αφήνω. - Ευχαριστώ.

Αντίο.

- Να καθίσουμε έξω; - Ναι.

Από εδώ.

Σας μίλησε η κόρη σας για την συμπεριφορά του καθηγητή;

Ναι.

Και τι ακριβώς σας είπε;

Ότι της δείχνει μια προτίμηση σε σχέση με τους άλλους,

ότι την βοηθά πάντα με το μπουφάν της

και της προσφέρει καραμέλες.

Δεν νομίζω ότι ...

- Όχι, ούτε και εγώ στην αρχή. - A !

Αλλά τότε συνέβη ...

Κουράγιο.

Μία μέρα, πήγα να την πάρω απ΄το σχολείο,

και την είδα να βγαίνει πολύ ταραγμένη.

Μου είπε ότι ήταν πολύ χαρούμενη διότι ο δάσκαλος Πιζούτο την φίλησε.

Την φίλησε;

Στο στόμα.

- Έγιναν και άλλα; - Ναι.

- Μια άλλη φορά την χάιδεψε. - Την χάιδεψε;

Στις τουαλέτες.

Την έπεισε να τον ακολουθήσει στις τουαλέτες;

Όχι ακριβώς.

Η μικρή έκοψε το δάχτυλο της και ο Πιζούτο.

την πήγε στις τουαλέτες για να το περιποιηθεί.

Και τότε την χάιδεψε. - Ναι.

- Έγιναν και άλλα; - Όχι.

Τουλάχιστον απ΄όσο ξέρω.

Καταλαβαίνω ότι υπάρχουν αγαθές χειρονομίες

και ότι η μικρή μπορεί να κάνει λάθος.

Αλλά αν δεν είναι έτσι; Αν αντιθέτως ο Πιζούτο ...

αν έκανε κάτι τρομερό;

Επιθεωρητά, είναι το κοριτσάκι μου.

Δεν θέλω να γίνει θέμα για μια πιθανή παρεξήγηση.

Γι΄αυτό μίλησα με τον διευθυντή.

Ίσως να υπάρξει μια διακριτική μετάθεση σε άλλο σχολείο.

- Δεν είναι μία λύση; - Όχι.

Διότι αν ο Πιζούτο είναι ένοχος, και πάει να δουλέψει αλλού

άλλα κορίτσια μπορεί να κινδυνέψουν.

Αν όμως είναι αθώος θα είναι μια αδικία και ένας στιγματισμός,

που δεν θα φύγει ποτέ. Μιλήσατε στον σύζυγο σας;

Στον σύζυγο; Είμαι σαν χήρα επιθεωρητά.

Ο σύζυγος μου είναι τεχνικός στην ΕΝΙ. Εργάζεται στην Σαουδική Αραβία.

Μετακομίσαμε στην Βιγκάτα γιατί εδώ ζει η μητέρα του

και με βοηθά μερικές φορές με την μικρή.

- Ο Αττίλιο έρχεται δυο φορές τον χρόνο. - ’ρα ουσιαστικά ζείτε μόνη με την μικρή.

Ναι, και δεν είναι εύκολο.

Δυό τρείς φορές την εβδομάδα κοιμόμαστε στην πεθερά μου

που είναι χήρα και της κρατάμε συντροφιά.

Μας πρότεινε μάλιστα να μείνουμε μόνιμα μαζί της.

Νομίζω ότι εκεί θα καταλήξουμε τελικά.

Τουλάχιστον έτσι δεν θα είμαστε μόνες.

Πιζούτο Ντιέγκο, γεννηθείς στο Minichillo στις 17 Μάιου 1970

γιός του Τζάκομο και της Ανίτα Κολαντζέλο, απαλλαχθείς στρατού ...

Ώστε απαλλαχθείς; Έλα, πες τα ουσιαστικά.

Εντάξει. Ζει στην Via Edison αριθμός 25

και έχουμε και φωτογραφία του.

Χωρίς μητρώο, δεν ανακατεύεται με τα πολιτικά,

άγαμος, χωρίς περίεργες συνήθειες.

Όμως από την προηγούμενη βδομάδα υπάρχουν φήμες.

- Εδώ και μια εβδομάδα; - Ναι, πολύ άσχημες φήμες, επιθεωρητά.

- Κάτι χειροπιαστό; - Όχι, μόνο φήμες.

Υπάρχει μία μητέρα που μου είπε, ότι στον Πιζούτο

έφερε γρουσουζιά η αρραβωνιαστικιά του.

Δεν καταλαβαίνω.

Ο Πιζούτο αρραβωνιάστηκε στην Βιγκάτα πριν από λίγο καιρό

και μετά από λίγες μέρες, άρχισαν οι φήμες.

Ας μιλήσουμε αύριο με αυτόν τον Πιζούτο.

Ήταν πολύ αναστατωμένος με αυτό το θέμα

και πήγε στον αδερφό του στην Ανκόνα.

- Δεν απαντά στο τηλέφωνο. - Θα το κάνουμε χωρίς αυτόν.

"ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥΤΑΝΑ, ΠΑΝΤΑ ΠΟΥΤΑΝΑ"

Ο Σεραφίνο λέει ότι δεν τον νοιάζει.

Αλλά μπορεί κάποιος να μην νοιάζεται που η γυναίκα του είναι πόρνη;

Προσπάθησε να μάθεις κι άλλα για τον Σεραφίνο, εγώ φεύγω.

Εντάξει.

- Κατάλαβες; - Ναι, αυτές οι μαλακίες με φτιάχνουν.

Σκάσε και περπάτα αργά.

Και μην γυρίσεις!

Καζιμίρο, δες αυτόν τον άντρα και πες μου

αν είναι ο ίδιος που φοβόταν η νόνα Μαρία. ’ντε!

Λοιπόν;

Όχι, επιθεωρητά, δεν είναι αυτός.

Τον είδα από πίσω, όμως φαινόταν ψηλότερος και πιο ηλικιωμένος.

Εντάξει. Τα πήγες υπέροχα, μπορείς να φύγεις.

Είναι παιδί, ίσως κάνει λάθος.

Μόνο αυτός μπορεί να δολοφόνησε την Καστελίνο!

Εμένα αυτός ο κακομοίρης δεν μου λέει τίποτα.

Πρέπει να βρούμε τον πελάτη που φοβόταν η Καστελίνο.

- Ε, ας τον βρούμε. - Ας τον βρούμε! Σε χαιρετώ.

Γύρνα πίσω!

- Παρακαλώ περάστε. - Ευχαριστώ.

Από εδώ παρακαλώ.

Μόλις γύρισα από γραφείο τελετών και είμαι ζαλισμένος.

Υπάρχουν ένα σωρό να κάνω και είμαι μόνος. Καθίστε.

Ευχαριστώ.

Πήγα στο μπαρ χθες και μου είπε ο Πιστόνε,

ότι παράτησες την δουλειά σου χωρίς ειδοποίηση. Γιατί;

Έχω συμπληρώσει για τη σύνταξή, γιατί να συνεχίσω να δουλεύω;

- Γιατί τώρα; - Τώρα ή μετά, τι αλλάζει;

Γνωρίζουμε ότι πρόσφατα, με την Μαρία διαφωνούσατε συχνά.

Δεν ξέρετε τι λέτε. Έρχεστε εδώ για να με κατηγορήσετε;

Όχι, ηρέμησε, έρχομαι εδώ για ρωτήσω, εντάξει;

Εδώ και ένα χρόνο έχω κάποια προβλήματα υγείας

και η Μαρία ήθελε να σταματήσω με το μπαρ, αλλά δεν συμφώνησα.

Γιατί;

Η Μαρία ήθελε να συνταξιοδοτηθώ,

αλλά, θα σταματούσα από σερβιτόρος

μόνο αν κι εκείνη σταματούσε το στούντιο.

Αντίθετα, αυτή ήθελε να δουλεύει για να αποταμιεύει.

Αλλά γιατί το κάνετε θέμα;

Κύριε Επιθεωρητά, δούλευα και έβγαζα το ψωμί μου

γιατί δεν ήθελα κανείς να σκεφτεί ότι ζούσα

σαν νταβατζής, εις βάρος της γυναίκας μου.

Για αυτό με σέβονται όλοι!

Και πώς πήγε αυτή η διαφωνία;

Κάναμε μια συμφωνία.

Η Μαρία θα εργαζόταν άλλους δύο μήνες

και μετά θα σταματούσαμε και οι δύο,

για να απολαύσουμε τα γηρατειά.

Αλλά δεν πρόλαβε, η γλυκιά μου.

Ξέρετε αν πρόσφατα η Μαρία είχε πρόβλημα

με κάποιον πελάτη, κάποιον βίαιο που την φόβιζε;

Όχι, κύριε Επιθεωρητά.

Η Μαρία δεν μου έλεγε ποτέ για τη δουλειά της και εγώ δεν τη ρώτησα ποτέ.

- Αυτά είναι τα παιδιά σας; - Ναι, ο Λούκα και ο Αντόνιο

Λούκα και Αντόνιο. Υπάρχουν επίσης σύζυγοι και μικρά παιδιά.

Η Μαρία τις κοίταζε κάθε μέρα.

Αυτοί είναι ο Λούκα και ο Αντόνιο.

Δεν ξέρω αν θα καταφέρουν να έρθουν εγκαίρως για την κηδεία.

Μένουν μακριά, ο ένας στο Ούντινε και ο άλλος στο Μπελούνο.

Και δεν έχουν τον χρόνο για να έρθουν;

Δεν ξέρω.

- Γεια σου. - Γεια σου!

- Ήταν πολύ καλή. - Ναι; - Ναι, δεν γάβγισε καθόλου.

- Χαίρομαι που ήρθα. - Καλά έκανες. Έλα.

Έλα.

- Δώσε μου την τσάντα. - Ναι.

Όχι ... Σελένε.

Θα την χτυπήσεις. - Τι να κάνω, να μείνω με το σώβρακο;

Δώσμου το.

Θα έχεις τέτοια όρεξη ακόμα και στα 70 μου;

Μην ξαναρχίζεις.

Μην ξαναρχίζεις, θα σε στραγγαλίσω.

Τα νέα του Ζίτο!

- Τα νέα; - Ναι, πρέπει να τα δω.

Είναι σημαντικό για την έρευνα. Επιστρέφω και ξαναρχίζουμε.

... Η πιθανότητα ενός αγνώστου πελάτη

ή εκτός του κύκλου των τακτικών πελατών της κυρίας.

Οποιαδήποτε πληροφορία, έστω και φαινομενικά ασήμαντη

θα μπορούσε να είναι πολύ σημαντική για την έρευνα.

Η αστυνομία απευθύνεται στους παλιούς φίλους της Μαρίας Καστελίνο.

Τι έγινε;

Όχι, δεν παίζουμε με αυτό, κατάλαβες;

Συμμετέχουμε στην έκκληση της αστυνομίας

ελπίζοντας, ότι κάποιος που γνώριζε τη φτωχή Μαρία,

θα βοηθήσει στη σύλληψη του ενόχου αυτού του φρικτού εγκλήματος.

- Ωραίο σκυλί η Σελένε. - Τι έκανε;

- Πάμε; - Όχι.

Τι κάνεις, μαγειρεύεις ;

- Ναι. Τέλειωσες με τα νέα σου; - Μα γιατί μαγειρεύεις τώρα;

Έχω κατεβάσει πολλές γαλλικές συνταγές και θέλω να δοκιμάσω τουλάχιστον μία.

- Γαλλική κουζίνα; - Ναι.

Είσαι ωραία έτσι.

- Ναι; - Ναι.

- Σου αρέσει η ποδιά; - Ναι.

- Μου έλεγες ότι ο Μιμί χάζεψε. - ’σε τώρα τον Μιμί.

- Ποιός να ΄ναι; - Μια στιγμή.

- Επιστρέφω αμέσως. Μην κουνηθείς! - Έτσι;

Εμπρός; - Κύριε!

Καταρέλλα, τι συμβαίνει;

Κάποιος Νίννι Βοττάνο τηλεφώνησε και ήθελε να μιλήσει μόνο με εσάς.

Νίννι Βοττάνο;

Μήπως ήταν Μίμμο Ταβάνο;

- Ναι, αυτός. - Τι ήθελε;

Λέει ότι πρέπει να πάτε αμέσως στη Vicolo Stremigna

γιατί είδε κάποιον να μπαίνει στο στούντιο της πόρνης Μαρίας.

- Τι συμβαίνει; - Καλησπέρα επιθεωρητά, άκουσα θορύβους.

Νομίζω ότι είναι κάποιος μέσα, αλλά δεν ξέρω ποιός. Είχε ήδη μπει.

Ίσως είναι ο δολοφόνος, γιαυτό και σας κάλεσα.

- Εσύ τι κάνεις εδώ; - Ήθελα να τα αφήσω μπροστά στο στούντιο,

σαν φόρο τιμής στη φτωχή Μαρία.

Ευτυχώς ήρθατε εσείς.

Ο Δρ Αουτζέλλο πιστεύει ότι είμαι δολοφόνος και αν με δει εδώ, θα με σαπίσει.

Μπορείς να φύγεις, θα αναλάβω εγώ.

- Δεν θέλετε να περιμένω; - Όχι, πήγαινε σπίτι.

- Και τα λουλούδια; - Τα λουλούδια ;

- Δώστα μου, θα το φροντίσω. -Ευχαριστώ, βάλτε τα πλάι στη πόρτα.

Καλά.

- Ευχαριστώ αντίο. - Αντίο.

- Ψηλά τα χέρια! Γύρισε χωρίς κόλπα! - Όχι ! Είμαι άοπλη!

Εσύ; Τι κάνεις εδώ;

Εντάξει λοιπόν, έλα μαζί μου στο τμήμα.

- Έκανες μια πολύ σοβαρή παράβαση. - Σας παρακαλώ μην μου το κάνετε αυτό.

- Ο άντρας μου θα με σκοτώσει! - Τότε πες μου τα πάντα, όχι ψέματα!

Μερικές φορές δούλευα με τη Μαρία.

Ως πόρνη;

Μόνο όταν υπήρχε κάποιος πελάτης που πλήρωσε καλά

και ήθελε να κάνει πράγματα σε τρίο.

- Λοιπόν, πως είμαι; - Ωραία, Έλα , στάσου να σε δω.

Γύρισε.

- Πανέμορφη! - Μα, δεν είναι υπερβολικό;

Όχι, τι λες; Είσαι καλή!

Πολύ δυνατή!

- Χρειαζόσουν τα χρήματα; - Ποιά χρήματα;

Έτσι το έκανα, γιατί μ'αρεσε.

Για να πάρω παπούτσια ακριβά, τσάντα, νέο κινητό

να πάω στην αισθητικό... Τέτοια πράγματα.

Αλλά μόνο το πρωί.

Όταν ο άντρας μου ήταν στη δουλειά και τα παιδιά σχολείο.

- Την συνεργασία την πρότεινε η Μαρία; - Όχι, δεν ήταν αυτή.

Έτυχε, πάνω στην κουβέντα.

Εγώ την ρώτησα, γιατί το σκεφτόμουν αρκετό καιρό.

Η Μαρία δεν εξεπλάγη και μου είπε ότι θα μπορούσε να γίνει.

- Και πόσες φορές έχει συμβεί αυτό; - Καμιά δεκαπενταριά φορές.

Α!

Τι έψαχνες εδώ;

Όταν γινόταν αυτό, η Μαρία μου έδινε τα χρήματα.

Έγραφε τις αποδείξεις για να θυμάται ότι με πλήρωσε.

Έψαχνα αυτές τις αποδείξεις γιατί φοβάμαι αν κάποιος τις βρει

θα μάθει τα πάντα, και ο σύζυγός μου ...

Και, τις βρήκες;

- Τίποτα, ούτε μία! - Τότε ίσως είναι στο σπίτι της Μαρίας;

Δεν ξέρω, ίσως τις πετούσε στο τέλος κάθε μήνα.

Κάθε μήνα έκανε τον λογαριασμό και μετά πήγαινε τα χρήματα στην τράπεζα.

Στο σπίτι όχι, ο Σεραφίνο δεν έπρεπε να ξέρει.

Μπήκες με κλειδί. Ποιος σου το έδωσε;

Η Μαρία μου το έδωσε, πριν καιρό. Ώστε, αν έχανε ...

Σας παρακαλώ, μην με πάτε στο τμήμα, σας είπα τα πάντα.

- Πήγαινε σπίτι. - Ευχαριστώ, κύριε επιθεωρητά.

Κύριε έχω κάτι εμπιστευτικό να σας πω.

Ακούω.

Αν θα μπορούσατε μια στιγμή... Σημαντικότατα ζητήματα.

- Τι έχεις τελικά; - Ξέρω ότι δεν βρέθηκε ακόμη

το κάθαρμα που σκότωσε την κυρία πουτάνα

οπότε είπα να βοηθήσω.

Ναι; Πες μου.

Θυμάστε που σας είπα για την ταινία του Τζόνι Γουέστ;

Πήρα το DVD για σας. Δεν έχει ωραίο τίτλο;

"Φόνος στο πεζοδρόμιο." Γιατί θέλεις να μου το δώσεις;

Αν εγώ, ρίχνοντας μια ματιά, κατάλαβα πως έγινε ο φόνος,

εσείς, που είστε και επιθεωρητής, θα καταλάβετε αμέσως τα πάντα,

ακόμα και τον δολοφόνο της Καστελίνο!

Ευχαριστώ Καταρέλλα, ξέρω ότι μπορώ να βασίζομαι σε σένα.

Καθήκον μου, Κύριε.

Επιθεωρητά!

- Καζιμίρο, δεν είσαι σχολείο; - Δεν πήγα.

Έχω κάτι να σας πω.

Όταν μου είπε η νόνα Μαρία να δω αν έφυγε εκείνος ο τύπος από το δρομάκι,

ο αδερφός μου ο Ρόκο, πήρε το τηλέφωνό μου.

Το κατάλαβα, μόνο όταν πήγα να σβήσω την κάρτα μνήμης.

-Την κάρτα μνήμης; -Την κάρτα του κινητού, επιθεωρητά.

Ο Ρόκο τραβάει πολλές φωτογραφίες για πλάκα.

Κοίτα, επιθεωρητά.

Κοίτα.

- Ποιός είναι αυτός ο άντρας ; - Αυτός ήταν ο τύπος που ήταν στο δρομάκι.

- Αυτός ; - Αυτός εκεί.

- Είσαι σίγουρος ; - Απολύτως σίγουρος.

Μπράβο! Μπορείς να μου το δανείσεις για να τυπώσω τις φωτογραφίες;

Δεν χρειάζεσαι το κινητό, θα σας τις στείλω.

- Πώς μου τις στέλνεις; - Κοίτα, επιθεωρητά.

Γράφετε τον αριθμό.

- Τον αριθμό του κινητού μου; - Ναι.

Νάτος.

Ορίστε, στάλθηκε.

Πώς φτάνει σε μένα;

Όχι!

Οι φωτογραφίες!

Είναι πολύ εύκολο.

Εντάξει.

Ήσουν φοβερός, πρέπει να είσαι περήφανος για αυτό που έκανες.

Το έκανα μόνο για τη νόνα Μαρία.

Τώρα θα συλλάβεις αυτόν που τη σκότωσε, σωστά;

Σίγουρα.

Δεν βλέπω την ώρα!

- Ορίστε; Επιθεωρητά. - Καλημέρα, πρέπει να σας μιλήσω.

Μα σας είπα τα πάντα.

Είναι κάτι που ανακαλύψαμε τώρα.

Μόνο δύο λεπτά.

- Εντάξει, ανοίγω. - Ευχαριστώ.

Καλημέρα. - Καλημέρα.

Συγγνώμη, επρόκειτο να κάνω μπάνιο.

- Θεέ μου. - Παρακαλώ.

Μερικές φορές ο σύζυγός μου είναι χειρότερος από παιδί.

Έχουμε τη φωτογραφία του πελάτη που σκότωσε την Καστελίνο.

Τον έχετε δει ποτέ;

Ναι, τον είδα μια φορά να στέκεται στην γωνία.

- Νόμιζα ότι ήταν πελάτης της Μαρίας. - Πότε τον είδατε;

Πριν από περίπου δύο εβδομάδες.

Ξέρετε το όνομά του ή ποιος είναι;.

Όχι, τον είδα μόνο εκείνη τη στιγμή.

- Μπορούμε να καθίσουμε; - Βεβαίως, καθίστε.

- Επιστρέφω αμέσως. - Ευχαριστώ.

Φάτσιο, κάνε μου την χάρη.

Πρέπει να μιλήσω μόνος μου με την κυρία, φύγε.

Γιατί, επιθεωρητά;

Ξέρω εγώ, πήγαινε.

Εδώ είμαι. Λοιπόν ;

Μιμί, έλα έξω!

- ’κουσες τα νέα; - Όχι όλα.

Ενημερώσου από την κα Γκαουντέντσιο.

Και περίμενε να φύγουμε για να βγεις,

ώστε μόνο εμείς να ξέρουμε τα σκατά που έμπλεξες!

- Φάτσιο. - Μίλησες με την κυρία;

- Ναι γιατί ;

- Τίποτα.

Πρέπει να βρούμε αυτό τον πελάτη της Καστελίνο.

- Έχεις τη φωτογραφία. - Ναι, στο κινητό. Σου την στέλνω.

- Έμαθες να στέλνεις συνημμένα; - Υπάρχει πρόβλημα;

- Κανένα. - Κοίτα.

Ολοκληρώθηκε.

Έχω κάτι σημαντικό να κάνω.

- Εσύ πήγαινε στο τμήμα. - Εντάξει.

Κατάλαβες γιατί ήθελα να μιλήσω μόνος, με την κυρία;

- Ποια κυρία; - Συνεννοηθήκαμε.

Τα λέμε αργότερα.

Αντελίνα, ο Θεός να σε ευλογεί!

Κατάλαβα αμέσως ότι ήταν μεγάλη ανάγκη.

Γιατί όμως η μις Λίβια άρχισε να μαγειρεύει;

Απαράδεκτη, είναι εντελώς ανίκανη.

- Εμένα το λες; Τώρα έχει και σκυλί! - Αλήθεια;

- Πως είναι; - Σαν σκύλος. Πώς θέλεις να είναι;

- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.

Αγάπη, είναι έτοιμο.

Μυρίζεις το άρωμα;

- Γεια. - Γεια.

Γεια σου, Σελένε. Κοίτα τι μας στέλνει η Μπέμπα.

- Παστίτσιο με μελιτζάνες. - Μα μαγειρεύω.

Ήταν ευγενική, δεν μπορούσα να αρνηθώ.

Εντάξει, ας αφήσουμε τη bouillabaisse για απόψε.

Ναι, ξεκουράσου, θα ετοιμάσω το τραπέζι.

Όντως πεινούσες! Έφαγες τα πάντα!

Όχι. Αλλά αν κρυώσει, είναι για πέταμα, κρίμα είναι.

Κοίτα την.

Έφαγε όλο το παστίτσιο.

Και τίποτα από ότι ετοίμασα εγώ.

Αναρωτιέμαι γιατί ;

Σκυλί είναι, τι να καταλάβει;

- Έχω αγωνία. - Γιατί;

Επειδή σήμερα πρέπει να δω αυτό το κοριτσάκι,

την ’ννα Τριπόντι.

Ή ο Πιζούτο είναι ένα φρικτό τέρας ή είναι ένας καημένος αθώος.

Όλα εξαρτώνται, από τι θα πει το κοριτσάκι.

Θα σου πει τι ξέρει.

Ναι, αλλά τα παιδιά λένε ψέματα

όπως και εμείς οι ενήλικες.

Φοβούνται, χειραγωγούνται

και δεν καταλαβαίνουν τις συνέπειες ενός ψέματος.

Και εγώ χρειάζομαι την αλήθεια.

Ωστόσο, τα παιδιά είναι αυθόρμητα.

Αν βρεις τρόπο να τα εκπλήξεις και να τα αποπροσανατολίσεις

η αλήθεια θα βγει χωρίς να το καταλάβουν.

- Σχετικά με τον πελάτη της Καστελίνο; - Ακόμα τίποτα.

Έδωσα κόπια της φωτογραφίας στους Γκαλούζο, Σπάντα και Καρούζο.

- Μακάρι να βγει κάτι μέσα στη μέρα. - Ας το ελπίσουμε.

- Υπάρχει κάτι άλλο; - Κάτι υπάρχει.

Ναι; Κάθισε, πες μου.

Θα συναντήσεις το κοριτσάκι από το Pirandello.

Σου θυμίζω ότι δεν υπάρχει καταγγελία, είμαστε εκτεθειμένοι.

Εδώ διακυβεύεται η ευημερία ενός κοριτσιού, και δεν με νοιάζουν οι τυπικότητες.

- Το ξέρω, αλλά ακριβώς επειδή είναι παιδί

τα πράγματα μπορεί να πάνε άσχημα για εκείνη.

Λες να ζητήσω καταγγελία από την μητέρα;

Κατά τη γνώμη μου, ναι, και το ξέρεις επίσης.

Θα το έκανα τώρα, αλλά δεν έχω τον αριθμό.

Τον έχω εγώ.

Εδώ είναι.

- Ο αριθμός των Τριπόντι;

Δεν απαντά.

(τηλεφωνητής) "Απουσιάζω προσωρινά."

"Αφήστε μήνυμα ή καλέστε 0934535267. "

Είναι ο τηλεφωνητής, λέει να καλέσω άλλο αριθμό.

Θα είναι της πεθεράς, θα πήγαιναν εκεί μέσα στην εβδομάδα.

Εξακρίβωσε το και ενημέρωσε με.

Ναι, το κάνω αμέσως.

Κύριε, αν αυτός είναι ο αριθμός της πεθεράς,

λέγεται Μπαρμπαγκάλο Μαρίζα, και ζει στη Via Edison 25.

Θα πάρω έναν καφέ και την καλέσω.

- Φάτσιο. - Ναι ;

- Έχεις τα στοιχεία του καθηγητή Πιζούτο; - Ναι.

Όχι.

- Είσαι σαν τον ΗΤΑ-ΒΗΤΑ με αυτά τα χαρτάκια! Τα ΄χεις;

Φυσικά, κύριε.

Ορίστε, Πιζούτο Ντιέγκο.

- Που μένει; - Στη Via Edison 25.

Είναι η ίδια διεύθυνση με της πεθεράς της Τριπόντι.

Ναι.

Αυτό είναι λίγο παράξενο, τι λες;

Λέω ότι προχωράμε χωρίς καταγγελία!

- Ποιος είσαι; - Είμαι φίλος του μπαμπά.

Του μπαμπά; Θα έρθει σε ένα μήνα και μου φέρνει πάντα πολλά δώρα!

- Ναι, μάλιστα μου είπε να σου δώσω αυτό. - Ευχαριστώ !

Πολύ όμορφο !

- Θέλεις σοκολάτα; - Ναι, αλλά μην το πεις στη μαμά.

Λέει ότι θα πονάει η κοιλιά μου.

Ο δάσκαλος Πιζούτο σου δίνει σοκολάτες;

Όχι, μου έδινε καραμέλες.

- Δεν σου δίνει πια; - Εγώ δεν τις θέλω.

Είναι κακός.

Γιατί; Η μαμά, μου είπε πως είναι πάντα καλός μαζί σου.

Σου κάνει αγκαλιές;

Ναι, αλλά εγώ δεν θέλω πια. Είναι πολύ κακός!

Συγνώμη.

Καταρέλλα, πάνε φτιάξε ένα καπουτσίνο, διπλό!

Είσαι αστείος.

- Λοιπόν, μάλωσες με τον δάσκαλο; - Εγώ;

- Όχι. - Όχι.

Σε έκανε να κάνεις πράγματα που δεν ήθελες;

- Ναι. - Ναι;

- Τι; - Ήθελε να με βοηθήσει με το μπουφάν,

αλλά εγώ τον κλώτσησα.

Μου φαίνεται ότι εσύ ήσουν η κακιά.

Όχι, αυτός.

Στοίχημα ότι ξέρω γιατί λες ότι ο κ. Πιζούτο είναι κακός.

Δεν ξέρεις.

- Είναι ένα μυστικό που το ξέρω μόνο εγώ. - Αλλά εγώ είμαι μάγος!

Λες κακό τον κ. Πιζούτο, επειδή έκανε τη μαμά να θυμώσει.

Είσαι αληθινός μάγος!

Ναι, αυτό είναι. Έκανε τη μαμά να κλαίει.

- Γιατί την έκανε να κλαίει; - Ο δάσκαλος δεν την αγαπά πια.

Είπε, ότι δεν χρειάζεται πλέον να τον επισκέπτεται στο σπίτι του

και η μαμά κλαίει πολύ.

Πώς είστε σίγουρος ότι ο Πιζούτο είναι αθώος;

Κάλεσα την Προστασία Ανηλίκων.

Έστειλαν ψυχολόγο και κοινωνικό λειτουργό στο σχολείο,

και η ’ννα μας είπε τα πάντα.

- Καταρέλλα, στείλε μέσα τον Ραπισάρντα. - Αμέσως, Κύριε.

Πώς; Και τι είπε η ’ννα;

Όλα αυτά ήταν ψέματα.

Ήσασταν η ερωμένη του κ. Πιζούτο

και όταν σας παράτησε, τον εκδικηθήκατε.

Ο Πιζούτο επιβεβαίωσε επίσης, τα πάντα.

- Ραπισάρντα, πάρε την κυρία στα κεντρικά. - Γιατί;

Θα κατηγορηθείτε για δυσφήμιση και παραμέληση ανηλίκου.

Πρέπει να συνεργαστείτε, ειδάλλως

μπορεί να χάσετε την επιμέλεια της κόρης σας.

Αυτό το κάθαρμα με άφησε επειδή βρήκε μια μικρότερη μου

που του άρεσε περισσότερο! Γι αυτό.

Ελάτε κυρία.

Αναγνωρίσαμε τον άντρα στη φωτογραφία.

Λέγεται Τζούλιο Ραμπόλα, δικηγόρος που έμενε στη Βιγκάτα

Τώρα νοσηλεύεται στο Λικορίς της Μοντελούσα.

Μπράβο.

Μπράβο, Φάτσιο.

Αστυνομία;

Μα γιατί; Μάρκο, τι συμβαίνει;

Μπαμπά, μην ανησυχείς. Είναι απλώς ένας έλεγχος.

Επιβεβαιώνετε ότι οι γονείς σας παντρεύτηκαν το 1968;

- Ναι, γιατί; - Μου επιτρέπετε;

Δικηγόρε, μπορείτε να τη φορέσετε;

Την βρήκατε! Ούτε θυμάμαι πότε την έχασα.

Σας ευχαριστώ που μου την φέρατε.

Θα την κρατήσω για την ώρα,

αλλά θα σας την επιστρέψω το συντομότερο δυνατό.

Γιατί; Ήμουν τόσο χαρούμενος.

- Θα μου την φέρετε, ναι; - Βεβαίως.

Θα την έχετε σύντομα.

- Ευχαριστώ, επιθεωρητά - Είναι σίγουρα δική του.

Κύριε Ραμπόλα, με συγχωρείτε.

Η βέρα βρέθηκε μπροστά στο στούντιο

στο οποίο σκοτώθηκε η Μαρία Καστελίνο.

Φαίνεται, ο πατέρας σας προσφάτως έψαχνε συχνά την Μαρία.

Νομίζω ότι του έπεσε σε κάποιο ξέσπασμα του.

Τι εννοείτε;

- Θα σας πω, ένα λεπτό. - Παρακαλώ.

- Καντζέμι, πάρε τον πατέρα μου στο δωμάτιο του. - Μάλιστα, γιατρέ

Πάμε Δικηγόρε, είναι ώρα για το πρόγευμα.

Έχει ωραίο πρόγευμα.

Εδώ και μερικά χρόνια ο πατέρας μου διανοητικά δεν είναι καλά.

Είχε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα πριν από πέντε χρόνια,

στο οποίο πέθανε η μητέρα μου.

Την αγαπούσε πάρα πολύ.

- Ποιος ήταν υπεύθυνος; - Ο πατέρας μου

Ο πόνος και η ενοχή τον έκαναν να χάσει το μυαλό του.

’ρχισε η κατάθλιψη και η θρησκοληψία.

Κάθε είδους εμμονές.

Από τότε χειροτερεύει.

Είμαι παιδίατρος και μένω σε ένα διαμέρισμα όπου έχω και το ιατρείο μου.

Προσπάθησα να τον κρατήσω μαζί μου, για να τον φροντίζω,

αλλά η κατάσταση του τελευταία επιδεινώνονταν συνεχώς.

Τι σχέση έχει αυτό με την Μαρία Καστελίνο;

Ξεκίνησε πριν από ένα μήνα.

Μια μέρα σε ένα περίπατο του, είδε τη Μαρία Καστελίνο.

Δεν νομίζω πως την είχε ξαναδεί,

αλλά του μπήκε στο μυαλό ότι ήταν η μαμά.

Δεν μπορείς να ζεις έτσι!

Είπα άνοιξε μου!

Γιατί μου το κάνεις αυτό;

Είσαι το παν για μένα!

Δεν σκέφτεσαι τον γιο μας;

Δεν σε νοιάζει τίποτα, ούτε καν αυτός;

’νοιξε μου, Ρίτα!

Γαμώτο!

Έχεις ξεφτιλίσει την οικογένειά μας!

Ρίτα, θα σε γυρίσω στο σπίτι

και θα γίνουμε όπως ήμασταν, έστω και με την βία!

Ακόμα κι αν είναι το τελευταίο πράγμα που θα κάνω!

Είσαι δικιά μου!

Μόνο δικιά μου!

Κυρία.

Μην φοβάστε.

Είμαι ο γιος του, λυπάμαι πραγματικά.

Έφυγε, μην ανησυχείτε.

Εσείς ...

Είστε ο γιός του;

Ναι, ευχαριστώ που μου ανοίξατε.

Ζητώ βαθύτατα συγνώμη για αυτό που συνέβη.

Ο πατέρας μου είναι πολύ άρρωστος.

Πραγματικά, συγγνώμη.

Η κα Καστελίνο είπε ότι ο πατέρας την τυραννούσε κάθε μέρα

και αυτή φοβόταν όλο και περισσότερο.

Τότε, της υποσχέθηκα ότι θα έκανα το παν για να τον ελέγξω.

Δρ Ραμπόλα, υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις,

ότι μπορεί ο πατέρας σας να σκότωσε τη Μαρία Καστελίνο.

- Αυτό είναι αδύνατο. - Γιατί;

Φοβήθηκα τόσο πολύ που αποφάσισα να τον νοσηλεύσω

Έχει δύο εβδομάδες που είναι εδώ.

Δεν βγήκε ποτέ και παρακολουθείται 24 ώρες την ημέρα

Επίσης είναι πάντα σε καταστολή, μπορείτε να το ελέγξετε.

Τι γλυκιά η Σελένε μας!

Πόσο όμορφη είσαι!

- Αντελίνα. - Κύριε, τι έκπληξη μας έκανες.

Δεν μου είπες ότι η μις Λίβια είχε μια τόσο όμορφη σκυλίτσα.

Τόσο τρυφερή, τόσο γλυκιά!

Είναι υπέροχη!

- Τόσο όμορφη! - Αγάπη μου.

Μόλις ήρθε.

Είπε ότι ένας συγγενής της ψαράς, της έδωσε ψάρια, και μας έφερε μερικά.

Είπε να τα μαγειρέψουμε μαζί.

- Μαζί; - Ναι, ευγενικά βέβαια!

Αν και λίγο πιεστικά.

Ήθελα να κάνω την bouillabaisse.

Είναι ξετρελαμένη με την Σελένε!

- Δεν θα μου την πάρει; - Όχι, μην ανησυχείς. Στο εγγυώμαι.

- Πάω. - Ναι.

Ήρθα.

Μις Λίβια, ξέρετε ότι είχα και εγώ ένα τσοπανόσκυλο;

Το φωνάζαμε Τζούφα, το αγαπούσα πιο πολύ και από άνθρωπο.

Το ρίχνετε εδώ. Λοιπόν.

Όταν ο γιος μου ο Πασκουαλίνο πήγε φυλακή πρώτη φορά

ο Τζούφα κάθε μέρα τον περίμενε μπροστά στη φυλακή

Ας τα βάλουμε.

Φαντάζεσαι πως περίμενα την αποφυλάκιση του.

Αλλά όχι για τον γιο μου, για τον Τζούφα.

Δεν το πιστεύω!

Τι έχεις στο μυαλό σου;

- Κύριε! - Μια στιγμή.

- Κύριε! - Μια στιγμή !

- Ποιος είναι; - Κύριε!

- Καταρέλλα, τι συμβαίνει; - Βρήκαν ένα σκοτωμένο πτώμα.

- Που είναι; - Κοντά στο Capo Tonnara.

- Τον ξέρετε - Ναι; Ποιος είναι;

- Είναι εκείνος ο Νίννι Βοττάνο. - Ο Μίμμο Ταβάνο;

Ακριβώς αυτός, κύριε.

Και με τον ίδιο τρόπο, όπως με την Μαρία Καστελίνο

- Πώς ήρθαν εδώ; - Νομίζω με δύο αυτοκίνητα.

Ο δολοφόνος έφυγε με το δικό του, ενώ του Ταβάνο είναι ακόμα εκεί.

- Αυτή είναι η ζώνη του, σωστά; - Αυτό νομίζω κα εγώ.

Πράγματι ο δολοφόνος την άφησε εδώ.

- Είδες ότι είχα δίκιο; - Για ποιό πράγμα;

Ότι ο Ταβάνο ήταν ο δολοφόνος της Καστελίνο.

Σαν να κάνεις λογικά άλματα.

Κατά τη γνώμη μου, ο Ταβάνο σκότωσε τη Μαρία κατά λάθος,

σε ένα παιχνίδι ερωτικής ασφυξίας

Μετά, κάποιος το ανακάλυψε και ήθελε να εκδικηθεί

- Ποιός νομίζεις ότι είναι; - Ο σύζυγος, ένα από τα παιδιά, δεν ξέρω

- Μα, τα παιδιά δεν μένουν στην Βιγκάτα. - Δεν ξέρουμε που είναι.

Μπορεί να είναι και εδώ.

Θα επικοινωνήσω με τα τμήματα όπου ζουν,

για να το ελέγξουν. Δεν κοστίζει.

Κάνε ό, τι θες, αλλά σου λέω ότι κάνεις λογικό άλμα.

- Φάτσιο. - Ευχαριστώ.

Πάλι αυτό το άλμα!

- Ζούσε μόνος του ο Ταβάνο; - Όχι, με τη μαμά του.

Θέλω να της μιλήσω άμεσα.

Κάτσε και περίμενε τον Πασκουάνο με το τσίρκο του.

Εντάξει.

Επιθεωρητά, θυμήσου στις 3, την κηδεία της Καστελίνο.

Εντάξει.

Καλημέρα, η κυρία Ταβάνο;

- Ναι. - Επιθεωρητής Μονταλμπάνο.

Μπορώ να μπω μια στιγμή;

- Βεβαίως, καθίστε - Ευχαριστώ.

Πώς μπορούν να σκοτώσουν κάποιον τόσο καλό;

Είχε πρόσφατα ο γιος σας αντιδικία με κανέναν;

Όχι, ποιος θα ήθελε το κακό του παιδιού μου;

Όλοι τον αγαπούσαν

Ζούσαμε με τη σύνταξη μου και περιστασιακά έκανε κάποια δουλειά,

για να βγάλει 50 - 100 ευρώ.

Ήταν χαρούμενος.

Δεν ζητούσε τίποτα περισσότερο.

Καημένε Μίμμο!

Κυρία, δυστυχώς πρέπει να σας κάνω αυτήν την ερώτηση.

Ο γιος σας πέθανε στραγγαλισμένος.

Χρησιμοποίησαν μια ζώνη μισό δέρμα και μισό ύφασμα

με αγκράφα από ορείχαλκο.

Ήταν αυτή η ζώνη του Μίμμο;

Ναι. Ήταν του Μίμμο, τη φορούσε πάντα.

Μήπως τελευταία ήταν ανήσυχος ο Μίμμο;

Όχι, σας είπα, ο Μίμμο ήταν ήρεμος.

- Αλλά κάτι περίεργο συνέβη. - Τι;

Καθόμασταν στο τραπέζι ένα βράδυ

και είδα πως ήταν πολύ χαρούμενος.

Είπε ότι εκείνη την ημέρα του είχε συμβεί κάτι καταπληκτικό.

Είχε ένα τυχερό.

Ξέρετε τι εννοούσε;

Νόμιζα ότι είχε κερδίσει κάποια λεφτά στα χαρτιά ή στο λαχείο.

Κάτι τέτοιο.

Δεν μου είπε τίποτα.

Ύστερα, μετά το δείπνο βγήκε,

όπως έκανε κάθε βράδυ

Αλλά δεν επέστρεψε ποτέ!

Ο Μίμμο μου δεν θα επιστρέψει ποτέ!

Μαρία μου!

- Επιθεωρητά, επιτρέπετε; - Παρακαλώ;

Λούκα Καστελίνο.

- Συλλυπητήρια. - Ευχαριστώ.

Μπορώ να σας μιλήσω για λίγο;

Βεβαίως. Φάτσιο, περίμενε με έξω σε παρακαλώ.

- Ορίστε. - Ήθελα να μάθω για τις έρευνες.

Η έρευνα συνεχίζεται, δεν μπορώ να σας πω πολλά.

Πως και δεν ήρθε ο αδερφός σας;

Μιλήσαμε.

Ο Αντόνιο είχε προβλήματα στην εργασία του και δεν μπόρεσε να ξεφύγει.

- Θα έρθει σίγουρα στις 2 Νοεμβρίου. - Ούτε εσείς βιαστήκατε.

Θα καταλάβατε ότι είμαστε μια ιδιαίτερη οικογένεια

Η γυναίκα και τα παιδιά μου δεν γνωρίζουν τι έκανε η μητέρα μου.

Τους κράτησα πάντα μακριά από την Βιγκάτα.

Έπρεπε επίσης να κρύψω ότι η μητέρα μου δολοφονήθηκε

Νομίζετε ότι είναι εύκολη η ζωή μου;

Τι είδους σχέση είχατε με τη μητέρα σας;

Την αγαπούσα.

Έπρεπε να χτίσω όλη μου τη ζωή μακριά της,

αλλά αγαπούσαμε ο ένας τον άλλον.

Ο αδερφός μου και εγώ δεν είμαστε αδιάφοροι.

Δεν ξέρετε πώς ήταν η ζωή μας.

- Πείτε μου. - Δεν την φαντάζεστε, Επιθεωρητά;

Ήμασταν οι γιοι της πόρνης.

Στο χωριό όλοι το ήξεραν και ήμασταν ακριβώς αυτό.

Αυτά είναι τα παιδιά της Μαρία Καστελίνο!

Αυτό έλεγαν για εμάς.

Με συμπόνια και λίγο χλευασμό.

Δεν νομίζω ότι ήταν τόσο άσχημα.

Σε αυτό βοήθησε ο καθηγητής Βασαλικό.

Κατάλαβε ότι η κατάστασή μας είχε γίνει αβάσταχτη,

και έπεισε τους γονείς μου, να μας στείλουν για σπουδές μακριά.

Μόνο έτσι θα μπορούσαμε να ζήσουμε όπως οι άλλοι.

- Νοιώθετε πίκρα; - Πίκρα; Όχι, πίκρα.

Απλώς οι δικοί μου παρίσταναν ότι η μητέρα μου ήταν νορμάλ

και ότι ο αδερφός μου κι εγώ πιστεύαμε το ίδιο

και το δεχόμασταν. Αυτό δεν θα το συγχωρήσω ποτέ,

γιατί το να είναι η μητέρα σου πόρνη

δεν είναι φυσιολογικό, είναι απαράδεκτο!

- Για τον πατέρα σας δεν ήταν θέμα. - Ο πατέρας μου;

Ο πατέρας μου λάτρευε τη μητέρα μου.

Απλώς δείτε πώς είναι τώρα.

Αποδέχτηκε τα πάντα πρόθυμα, επειδή δεν ήταν καλός για τίποτα

και γιατί βολεύτηκε.

- Βολεύτηκε; - Δεν ξέρω, ίσως συνηθίζεις, με τον καιρό.

Όταν ήταν νέος, ο πατέρας μου χαρτόπαιζε.

Έχανε πολλά, περισσότερα από όσα άντεχε.

Δεν λέω ότι χαιρόταν που η γυναίκα του ήταν πόρνη,

αλλά το πληρώνει κάποιος άλλος τα χρέη του στον τζόγο,

ήταν μια ευκολία γι αυτόν. Έτσι;

Τα συνηθισμένα κανόλι;

Εργολάβοι;

Κέικ φρούτων!

- Όχι! - Ναι.

Διαφθορέα!

Έριξες καμιά ματιά στο πτώμα;

Δεν πέθανε από στραγγαλισμό.

Τι εννοείς;

Ο δολοφόνος τον χτύπησε δυνατά στο κεφάλι

τουλάχιστον 2 φορές, με κάτι βαρύ.

Σχεδόν σίγουρα, μια πέτρα.

Όταν του τύλιξαν τον λαιμό με την ζώνη,

ο Ταβάνο ήταν ήδη νεκρός.

Μετά από λίγο, ο δολοφόνος συνειδητοποίησε

ότι το θύμα δεν ζούσε και σταμάτησε να σφίγγει την ζώνη.

Έχεις καμιά ιδέα πως έγινε;

Νομίζω ότι συγκρινόμενη με την δολοφονία της πόρνης

αυτή τη φορά ο δολοφόνος έδρασε πιο βίαια,

πιο δυνατά και πολύ γρήγορα.

Όλα αυτά, μπορούν να οδηγήσουν στην υπόθεση,

ότι ο δολοφόνος ήταν νέος;

Ίσως. Ίσως.

Αλλά εγώ, είμαι εβδομήντα και εξακολουθώ να εργάζομαι σαν νεαρός.

Μπορεί να είναι άτομο κάποιας ηλικίας

αλλά ακόμα δραστήριο και δυνατό.

Είσαι κούκλα.

- Ομορφιά μου. - Έχεις καμιά ταινία να δούμε;

- Δεν έχει τίποτα η τηλεόραση; - Νομίζω πως όχι.

Για να δούμε.

Είσαι όμορφη.

Αυτή;

- "Δολοφονία στο πεζοδρόμιο." - Ο Καταρέλλα μου την έδωσε.

Πρέπει να είναι απαίσια!

- Γιατί; - Είναι η αγαπημένη του Καταρέλλα.

Ίσως δεν είναι κακή

Φαίνεται πρωτότυπη.

Θα δούμε.

Λοιπόν, Επιθεωρητά.

Ο θάνατος επήλθε ακριβώς, στις 7.10.

Το ρολόι του έσπασε όταν έπεσε στο έδαφος.

Ξέρεις ποιος το έκανε. Αν μπορούσες να μιλήσεις ...

- Φήλιξ! - Ναι, αφεντικό;

Ανέκρινε τον!

Είμαι ο Τζόνι Γουέστ! Είμαι ένα αιμοβόρο τέρας, καταλαβαίνεις;

Η μητέρα μου ήταν πόρνη και σχεδόν δεν με ήξερε,

αλλά είχε πάντα πάνω της μια φωτογραφία μου από όταν ήμουν μικρός.

- Πέθανε, σκύλα! - Όχι!

Τι έγινε;

Να δεις που ο Καταρέλλα έλυσε πραγματικά την υπόθεση!

Αυτός δεν είναι γιος σου, ποιος είναι;

- Είναι ανιψιός μου - Με θεωρείς χαζό;

Είναι μια φωτογραφία από 30 χρόνια πριν.

Εάν δεν μιλήσεις, θα σε συλλάβω για παρεμπόδιση της έρευνας.

Εντάξει.

Είναι μια παλιά ιστορία

Αλλά δεν ήταν τίποτα κακό. Στην πραγματικότητα, ήταν για καλό.

Για καλό;

Πριν από χρόνια, ένας κύριος ήρθε να μας δει.

Ως νεαρός, ήταν πελάτης της Μαρίας.

Ήταν παντρεμένος με ένα κορίτσι από τη Μοντελούσα

και δεν είχαν παιδιά.

Είχε γίνει εμμονή για αυτόν.

Τόσο πολύ, που η γυναίκα του, του είπε να βρει μια άλλη

και να κάνουν ένα παιδί που θα γινόταν το παιδί τους.

- Έκανε αυτήν την πρόταση στη Μαρία; - Ναι.

Είπε ότι θα πληρώσει καλά,

και ότι εκείνη δεν θα χρειαζόταν να δουλέψει αυτό το διάστημα.

Και η Μαρία;

Εκείνη τη στιγμή, η Μαρία σοκαρίστηκε.

Τα χρήματα που της υποσχέθηκε ήταν πολύ περισσότερα από αυτά

που θα μπορούσε να κερδίσει με τη δουλειά της.

Ήταν επίσης καλή πράξη.

Θα έδινε ένα μωρό σε αυτό το καλό ζευγάρι.

Η Μαρία με ρώτησε αν συμφωνούσα

και εγώ είπα ότι ήμουν εντάξει.

Λοιπόν, τελικά συμφώνησε.

Η Μαρία έμεινε έγκυος, το μωρό γεννήθηκε

και μετά το θηλασμό, το δώσαμε σε αυτό το ζευγάρι.

Η Μαρία δεν μετάνιωσε ποτέ που έδωσε το μωρό;.

Ναι.

Η Μαρία συχνά πήγε να το δει κρυφά από μακριά

όταν έφευγε από το σχολείο ή όταν έπαιζε στον κήπο.

Καημένη Μαρία!

Όταν έμαθε ότι το μωρό δεν ήταν χαρούμενο σε αυτό το σπίτι ...

και ότι η κυρία το απέρριψε, ήταν πραγματικό πλήγμα γι'αυτήν.

Ήθελε να προσλάβει δικηγόρο

και να κάνουμε τα πάντα για να πάρουμε πίσω το μωρό μας.

Αλλά δεν το έκανε.

Φοβόταν.

Το παιδί μεγάλωνε σε μια αστική οικογένεια,

και το μάθει ότι ήταν γιος μιας γυναίκας που ήταν ...

Ποιό είναι το όνομα του άντρα;

Ήταν δικηγόρος.

Το όνομά του ήταν Τζούλιο.

Τζούλιο Ραμπόλα.

Το όνομα του παιδιού ήταν, Μάρκο.

Φάτσιο, πιες τρεις καφέδες και στρώσου στη δουλειά.

Πρέπει να κάνεις κάποια έρευνα.

Όχι, τώρα! ’κουσε με.

Δεν καταλαβαίνω, τι θέλετε από μένα;

Μάθαμε ότι ο Μίμμο Ταβάνο ήταν εθελοντής εδώ.

- Ξέρεις ότι σκοτώθηκε;

- Ο Ταβάνο; - Ναι.

Τι σχέση έχω με τον Ταβάνο; Μόνο εξ όψεως τον ήξερα.

Στην ουσία κάναμε άλλες δουλειές.

Από μια έρευνα στον λογαριασμό σου,

εμφανίζεται μια πληρωμή 5.000 ευρώ τις τελευταίες μέρες.

Η μεταφορά έγινε από τον Μάρκο Ραμπόλα.

Μπορείς να μας πεις γιατί;

Εάν είναι να μιλήσουμε, θέλω τον δικηγόρο μου.

Κε Καντζέμι, σε συμβουλεύω να συνεργαστείς.

Διαφορετικά θα συναντήσεις τον δικηγόρο σου στην φυλακή.

Γνωρίζω τον Δρ Ραμπόλα πολύ καιρό.

Είναι παιδίατρος του γιου μου.

Έφερε στην κλινική τον πατέρα του για νοσηλεία στις 15 Σεπτεμβρίου.

- Η Καστελίνο σκοτώθηκε στις 14; - Ναι, την προηγουμένη.

Συνέχισε.

Ο Ραμπόλα με πήρε στην άκρη και μου είπε να γράψω

ότι η εισαγωγή έγινε πριν από αρκετές ημέρες.

Μου υποσχέθηκε πολλά χρήματα.

Έτσι, πλαστογράφησα τα έγγραφα,

ώστε να φαίνεται ότι ο πατέρας του είχε εισαχθεί στις 5 Σεπτεμβρίου.

- Κατάλαβες, Φάτσιο; - Κατάλαβα.

- Το πιασες; - Φοβάμαι πως ναι.

Πάμε.

Επιθεωρητά, θα έχω πρόβλημα;

Όχι, θα σου δώσουν παράσημο!

Δρ Ραμπόλα, ξέρουμε ότι δωροδοκήσατε έναν νοσηλευτή.

Ο πατέρας σας εισήχθει μετά τη δολοφονία της Μαρίας Καστελίνο.

Όχι πριν.

Αφήστε ήσυχο τον πατέρα μου, είναι γέρος.

- Κύριε, την βρήκαμε σε ένα συρτάρι.

Την σύγκρινα με τις φωτογραφίες και δεν υπάρχει αμφιβολία.

Είναι η ζώνη με την οποία στραγγαλίστηκε η Καστελίνο.

Θα συνεχίσουμε το κρυφτό;

Εκείνο το απόγευμα, έψαχνα τον πατέρα μου.

Ήταν στο στούντιο της Μαρία Καστελίνο.

Καθισμένος στο κρεβάτι, δίπλα στη νεκρή.

Ήξερα αμέσως ότι την είχε σκοτώσει σε μία έκρηξη του.

Έτσι πήρα τη ζώνη, σκεπτόμενος τα δακτυλικά αποτυπώματα.

Ύστερα πήρα τον πατέρα μου και τον έβαλα στο αυτοκίνητο.

Γιατί δεν πετάξατε τη ζώνη;

Ήθελα να το κάνω, αλλά δεν μπορούσα.

Με αυτήν σκοτώθηκε η μητέρα μου.

Μάρκο!

Πώς ξέρετε το όνομά μου;

Συγχώρεσε με.

Έλα.

’σε με να σε κοιτάξω.

Είμαι ...

Είμαι η μητέρα σου.

Η Μαρία μου είπε την αλήθεια

σχετικά με τη συμφωνία με τον πατέρα μου,

και πώς αργότερα μετάνιωσε.

Περάσαμε μαζί το απόγευμα

Μου είπε για εκείνην και την οικογένειά της και μετά ρώτησε τα πάντα για μένα.

Δεν έπαψε να με ρωτά, είχαμε μια ζωή να ξαναβρούμε.

Ήταν ωραία. Ο χρόνος είχε σταματήσει.

Ξέρετε τι σκέφτηκα;

Ότι θα ήταν ωραίο να την έχω μητέρα.

Αλλά προφανώς, η τύχη μου ήταν καταραμένη από την αρχή.

Σκότωσες τον Ταβάνο γιατί το ανακάλυψε;

Ο Ταβάνο βρήκε το πλαστό έγγραφο εισαγωγής.

Ήθελε χρήματα σε αντάλλαγμα για τη σιωπή του,

αλλά δεν σκόπευα να εμπιστευτώ έναν εκβιαστή.

Έτσι αποφάσισα να τον σκοτώσω.

Μην σταματάς, είναι υπέροχο.

- Τι είναι; - Είναι Σοπέν.

Σκεφτόμουν τον Φρανσουά.

Με πιάνει ακόμα κατά καιρούς.

Τώρα μου πέρασε.

Κύριε, το ήξερα ότι ήταν σαν τον Τζόνι Γουέστ!

Ο Ραμπόλα ήταν παιδί πόρνης και δολοφόνος.

Δεν σκότωσε την Καστελίνο, αλλά ήταν πάντα δολοφόνος.

-Το DVD σου ήταν σπουδαίο! Μπράβο. - Ευχαριστώ, Κύριε.

Με τίμησε, το κεφάλι μου γυρίζει!

- Σάλβο, έρχομαι από το Εγκληματολογικό.

Δεν υπάρχουν ίχνη, ο Ραμπόλα πρέπει να το σκούπισε.

- Εντάξει. - Σάλβο.

Έκανα λάθος για τον Ταβάνο, λυπάμαι.

Μιμί, αυτά συμβαίνουν.

Δικηγόρε, πρέπει να την δοκιμάστε, παρακαλώ.

Όπως θέλετε, κύριε επιθεωρητά,

αλλά δεν καταλαβαίνω, πραγματικά.

Αυτή η ζώνη θα μου έκανε όταν ήμουν 13.

Δεν είναι του δικηγόρου.

Επιθεωρητά.

Μήπως ξέρετε πού είναι ο γιος μου;

Θα ερχόταν σήμερα το πρωί, αλλά δεν ήρθε ακόμα.

Του συνέβη κάτι;

Όχι. Είχε μια μικρή αναποδιά,

και μου ζήτησε να έρθω να δω πώς είστε.

Ο Μάρκο μου είναι καλός. Έρχεται κάθε μέρα.

Πάντα με σκέφτεται.

Δικηγόρε, ήρθα επίσης για να σας δώσω πίσω αυτό.

Η βέρα μου!

Σας ευχαριστώ, επιθεωρητά! Είμαι πολύ χαρούμενος!

Να είστε καλά.

- Αντίο. - Αντίο σας.

- Τι σκέφτεσαι; - Δεν σκότωσε αυτός τη Μαρία.

Πρέπει να πήγε, όταν ήταν ήδη νεκρή.

Έκατσε, δίπλα της στο κρεβάτι.

Ίσως έκλαιγε ή ίσως δεν είχε συνειδητοποιήσει καν τι είχε συμβεί.

Τότε ήρθε ο γιος και νόμιζε ότι το έκανε ο πατέρας.

- Και λοιπόν; - Αυτή η ζώνη ανήκει σε έναν πιο αδύνατο.

Είναι επίσης ακριβή ζώνη, δεν μπορεί να είναι του Ραμπόλα.

Σεραφίνο, σε έψαχνα.

Θέλω να σου κάνω μια ερώτηση.

Αυτή η ζώνη είναι δική σου;

Είναι η ζώνη με την οποία στραγγάλισαν τη γυναίκα σου.

Φαντάστηκα ότι ήρθατε για αυτό.

Ναι, αυτή η ζώνη είναι δική μου.

Αλλά την έχασα.

Την είχα στην ντουλάπα και χάθηκε πριν ένα μήνα.

Γιατί δεν μας το είπες;

Πώς να ξέρω ότι ήταν αυτή;

Νόμιζα ότι την έχασα στο σπίτι

και ότι ήταν μέσα σε κανένα συρτάρι.

Δεν με πιστεύετε, έτσι;

Σεραφίνο, ξέρεις τι αποδεικνύει αυτή;

Πρέπει να με πιστέψετε, είμαι αθώος

Πώς μπορείτε να νομίζετε ότι σκότωσα την Μαρία μου;

Ήταν όλη μου η ζωή.

Σίγουρα κάποιος μπήκε στο σπίτι και πήρε τη ζώνη.

- Ποιος μπορεί να είναι αυτός; - Πώς μπορώ να ξέρω;

Αλλά είναι όπως σας τα λέω, το ορκίζομαι!

Γιατί λοιπόν φεύγεις; Θέλεις να δραπετεύσεις;

Τι εννοείς φεύγω;

Δεν πηγαίνω πουθενά.

Εδώ είναι όλα τα χαρτιά της γυναίκας μου.

Υπάρχουν επιταγές και τίτλοι.

Όλα αυτά που είχε με τον Αρμάνδο.

Τον κύριο Βασαλικό.

Τον εμπιστευόταν, και τώρα εγώ...

Τα κρατούσε σε ένα χρηματοκιβώτιο.

Και που τα πας;

Ο Βασαλικό μου ζήτησε να του τα πάω όλα.

Θέλει να δει αν δικαιούμαι κάποια χρήματα από κάποιες επενδύσεις της Μαρίας.

Σεραφίνο, άκου.

- Αυτά θα τα πάρουμε εμείς. - Μα, επιθεωρητά.

Εσύ θα βρίσκεσαι εδώ γύρω, εντάξει;

Από αυτές τις αποδείξεις προκύπτει ότι,

έχετε ένα μεγάλο χρέος στην Μαρία Καστελίνο.

- Μιλάμε για περίπου 300.000 ευρώ. - Είναι εύκολα εξηγήσιμο.

Πάιζω φανατικά στο χρηματιστήριο για χρόνια.

Είναι ένα είδος πάθους.

Χρειαζόμουν γρήγορα χρήματα,

για να αγοράσω μετοχές και ζήτησα από την Μαρία,

αλλά τα επέστρεψα όλα, μέχρι τελευταίας δεκάρας.

Δεν βρήκαμε κάποια απόδειξη αυτής της επιστροφής.

Είναι περίεργο γιατί η Μαρία ήταν πολύ τακτική σε αυτές τις υποθέσεις.

Σας διαβεβαιώνω ότι έτσι έγινε.

Όταν πούλησα σε υψηλότερη τιμή

επέστρεψα το πλήρες ποσό.

Ίσως η Μαρία ξέχασε την απόδειξη και εγώ δεν τη ζήτησα.

Ήμασταν φίλοι, δεν υπήρχε θέμα μεταξύ μας.

Και εγώ, είμαι σίγουρος ότι ζητήσατε από τον Σεραφίνο

να σας φέρει όλες τις αποδείξεις για να τις καταστρέψετε,

διαγράφοντας έτσι κάθε απόδειξη για το χρέος σας.

Διότι νομίζω, ότι εσείς σκοτώσατε τη Μαρία.

Σε μια από τις επισκέψεις σας στο σπίτι τους

πήρατε την ζώνη του Σεραφίνο.

Μιλάτε σοβαρά, κύριε επιθεωρητά;

Κοιτάξτε, κάνετε τεράστιο λάθος.

Δεν έκανα τίποτα.

Και επίσης, θα ήθελα να δω τι έχετε εναντίον μου.

Ξέρετε τι είναι αυτό;

Είναι μια επιστολή που άφησε η Μαρία Καστελίνο.

Μάλλον κατάλαβε τι επρόκειτο να συμβεί.

Σας την διαβάζω.

"Σεραφίνο μου"

"Εάν τις επόμενες εβδομάδες πεθάνω σε ατύχημα"

"ή σε ύποπτες περιστάσεις, να ξέρεις ότι ο θάνατός μου είναι φόνος."

"Και ότι με σκότωσε ο Αρμάνδο Βασαλικό."

Πριν από λίγα χρόνια του δάνεισα ένα μεγάλο χρηματικό ποσό "

"που δεν θέλει να μου δώσει πίσω."

"Οι σχέσεις μας έχουν επιδεινωθεί τόσο πολύ."

"που αρχίζω να φοβάμαι για τη ζωή μου."

Αρκετά.

Μην διαβάζετε άλλο.

Γαμώτο!

Η Μαρία δεν ήθελε να μου δώσει περισσότερο χρόνο.

Ήθελε τα χρήματά της πίσω και απείλησε να με αναφέρει.

Εμένα!

Το συνειδητοποιείτε;

- Γιατί όχι; Ήταν δικαίωμά της. - Τι λέτε;

Δεν ξέρετε τίποτα

Δεν ξέρετε τι υπήρχε.

Τι υπήρχε ανάμεσα σε μένα και τη Μαρία.

Αν νομίζετε ότι τη σκότωσα για τα χρήματα, κάνετε λάθος.

Θα μπορούσα να υποθηκεύσω την περιουσία μου, ή να ζητήσω δάνειο.

Όχι.

Όχι, κύριε επιθεωρητά.

Την σκότωσα για αυτήν την απειλή της,

που ήταν χειρότερη από προδοσία.

- Προδοσία; - Ακριβώς.

Σας είπα.

Η Μαρία ήταν η πρώτη μου αγάπη.

Την αγαπούσα πολύ.

Ήμουν κοντά της όλη μου τη ζωή,

και αυτή μου γύρισε την πλάτη για το συμφέρον της.

Όχι, κύριε επιθεωρητά!

Αυτό δεν το ανέχομαι!

Και δεν μετανιώνω γι'αυτό που έκανα.

Πρέπει να έρθετε μαζί μας.

Ελάτε.

- Γεια. - Γεια.

Λοιπόν;

- Ήταν ο διευθυντής; - Ναι.

Μερικές υποθέσεις σε αρρωσταίνουν όταν τις λύνεις.

Δεν κατάλαβα ένα πράγμα.

Το έκανε για την αγάπη ή για τα χρήματα;

Έτσι όπως εξελίχθηκε η σχέση τους

τα δύο είχαν γίνει ένα.

Σελένε, θα πεις ένα γεια;

Πήγα σε ένα πετ-σοπ, κοίτα τι σου έφερα.

- Πέτα το. - Όχι, έλα.

Έλα.

Τρέχα!