Original subtitles

ΑΚΤΙΝΑ ΦΩΤΟΣ

Μετάφραση: Fortysomething

Καταρέλλα ειμί!

- Τι είπες; - Τι είπα; «Είμαι o Καταρέλλα».

Ποιος άφησε αυτό το μπαούλο εδώ;

Δεν ξέρω.

- Είναι γεμάτο ή άδειο; - Δεν είναι άδειο, κύριε.

- Πως το ξέρεις; - Το ξέρω γιατί...

ο αγρότης που έχει το χωράφι, είπε

ότι το καπάκι ήταν μισάνοιχτο,

και είδε ότι είναι κατειλημμένο.

- Κατειλημμένο από τι; - Από ένα πτώμα. Νεκρό.

Ας ρίξουμε μια ματιά. ’νοιξε το.

fetet!

- Τι ήταν αυτό; - Είπα ότι βρωμάει. "Fetet".

Αυτό ήταν Λατινικά. Με δουλεύεις;

Πώς σκεφτήκατε ότι θα έκανα κάτι τέτοιο;

Ότι θα έπαιρνα το ...

O me miserum! O me infelicem! (Τι δυστυχία! Τι θλίψη!)

- Κύριε, κύριε! - Μονταλμπάνο!

Μονταλμπάνο!

Μονταλμπάνο! Δεν έχεις κανένα σεβασμό για τους νεκρούς;

- Καλημέρα κύριε. - Καλημέρα, Καταρέλλα.

- Καταρέλλα ... - Μάλιστα κύριε.

- Λύσε μου μια απορία ... - Μάλιστα κύριε.

Μήπως τυχόν, ξέρεις Λατινικά;

- Φυσικά, κύριε. - Ώστε ξέρεις;

- Τα σπούδασες δηλαδή; - Όχι, δεν σπούδασα πραγματικά,

.. αλλά είμαι εξοικειωμένος.

- Πώς κι έτσι; - Ένας γείτονας μας σύστησε.

- Ποιός; - Ο λογιστής Βιτσέντζο Καλάστρα.

- Επίσης γνωστό ως "Ο Λατίνος". - Καταρέλλα!

- Ο λογιστής Βιτσέντζο Καλάστρα. - Φάτσιο! Τι νέα;

- Τίποτα. - Σάλβο!

Μόλις είχα ένα τηλεφώνημα από την Αστυνομία της Μοντελούσα.

Ο Μπονέτι Αλντερίτζι εισήχθη στο νοσοκομείο. Μάλλον καρδιά.

Είναι σοβαρό; - Δεν ξέρω ακόμα.

Πάνε και μάθε τότε! ’ντε!

Εντάξει, εντάξει.

- Κύριε, τι συμβαίνει; - Δεν τον άκουσες;

Ναι, αλλά δεν πίστευα ότι θα το έπαιρνες τόσο άσχημα.

Τι εννοείς; Είμαστε άνθρωποι, όχι ζώα!

Έλα.

Καλά νέα. Δεν ήταν τίποτα σοβαρό, απλά δυσπεψία.

- Δόξα τω θεώ. - Εντάξει.

- Έλα, Καταρέλλα. - Μετά από εσάς, κύριε.

Με συγχωρείτε. Υπάρχει ένας κύριος εδώ για να αναφέρει μια επίθεση.

- Πως τον λένε; - Η Ντι Μαρία ή Ντι Μανταλένα.

Το όνομά μου είναι Ντι Μάρτα, Σαλβατόρε Ντι Μάρτα.

Κύριε Ντι Μάρτα, καθίστε. Τι μπορώ να κάνω;

Είμαι εδώ για να αναφέρω μια ένοπλη επίθεση.

- Πότε έγινε; - Χθες την νύχτα.

Η σύζυγός μου, Λορεντάνα, γυρνούσε σπίτι, λίγο μετά τα μεσάνυχτα.

Σε ποιόν επιτέθηκαν, εσάς ή τη γυναίκα σας;.

Τη γυναίκα μου.

- Γιατί ήρθατε εσείς να το αναφέρετε; - Η γυναίκα μου δεν είναι ακόμη 21 ετών.

Είναι τρομοκρατημένη. Νομίζω ότι έχει και πυρετό.

Συνεχίστε.

Γύριζε αργά γιατί είχε πάει να δει μια άρρωστη φίλη της.

Στην οδό Via Crispi είδε έναν άνδρα ξαπλωμένο στο έδαφος.

Σταμάτησε να τον βοηθήσει, βγήκε από το αυτοκίνητο.

Αυτός σηκώθηκε, κρατώντας κάτι που η Λορεντάνα πήρε για όπλο.

Την ανάγκασε να μπει στο αυτοκίνητο και κάθισε δίπλα της.

- Είχε καλυμμένο το πρόσωπό; - Ναι.

Μόλις μπήκε στο αυτοκίνητο, πήρε όλα τα χρήματά από την τσάντα της.

Πήρε τα κλειδιά του αυτοκινήτου,

και τα πέταξε μακριά. Ύστερα...

Ύστερα;

Την φίλησε.

Και το χειρότερο ...

Την δάγκωσε. Εδώ, στα χείλη της. Ακόμα φαίνεται το σημάδι.

- Συγγνώμη, πού μένετε - Στην νέα γειτονιά "Τα πεύκα".

Όμως η γυναίκα σας δέχτηκε επίθεση στη Via Crispi;

Ναι, καταλαβαίνω... Γυρνώντας χθες

δεν πρόλαβα να βάλω τις εισπράξεις στη νυχτερινή θυρίδα ασφαλείας.

Έτσι, τα έδωσα στη γυναίκα μου για να το κάνει εκείνη.

- Πόσα ήταν;. - 33.000 ευρώ.

- 33.000; - Ναι.

- Φοράει η γυναίκα σας κοσμήματα; - Ναι.

Δύο δαχτυλίδια, ένα χρυσό ρολόι, ένα κολιέ, σκουλαρίκια.

Όλα πολύτιμα. Και τη βέρα της, φυσικά.

- Και τα έκλεψε όλα αυτά; - Όχι.

Όχι;

Είναι παράξενο.

Πρέπει να κάνετε μια δήλωση. Ελάτε μαζί μου.

Φάτσιο, μπορείς να πάρεις κατάθεση από τον κύριο;

Αντίο, Επιθεωρητά.

- Γεια σου, Αντελίνα; - Τι είναι, τι συμβαίνει;

Τίποτα, Αντελίνα, μην ανησυχείς. ’κου ...

Θέλω να μιλήσω στον γιο σου τον Πασκουάλε.

Είναι έξω, θα του πω να σου τηλεφωνήσει.

Όχι, μπορείς να του πεις να περάσει απο το τμήμα;

- Εντάξει, θα του πω. - Ευχαριστώ. Αντίο, Αντελίνα.

- Τι νέα; - ’κου ...

Κάποιος Γκάσπαρε Ιντελιζάνο, ήρθε για να κάνει καταγγελία.

- Για ποιο λόγο; - Αυτό είναι το περίεργο.

Συνήθως κάποιος καταγγέλλει αν κάποιος σπάσει την πόρτα του.

Αυτή τη φορά είναι το αντίθετο.

- Δεν καταλαβαίνω. - Ούτε εγώ. Μίλα του εσύ.

- Ενημέρωσε με πρώτα. - Δεν μπορώ να σου εξηγήσω.

Στείλε τον τότε μέσα.

Τζουζέπε, στείλε τον.

- Από εδώ. - Ευχαριστώ.

- Μπορώ; - Καλημέρα. Μονταλμπάνο.

- Ιντελιζάνο, χαίρω πολύ. - Παρακαλώ καθίστε.

- Να το καταχωρήσω; - Όχι, όχι ακόμα.

Να ξεκινήσω με το όνομά μου και την ημερομηνία γέννησης;

Όχι, όχι ακόμα, πείτε μας τι συνέβη.

Πρώτα απ' όλα, κύριε,

είμαι ο ιδιοκτήτης ενός χωραφιού,

από τον πατέρα μου, Θεός σχωρέστον.

Βρίσκεται στο Contrada Spirito Santo.

Υπάρχει ένας παρατημένος αχερώνας εκεί, χωρίς καν πόρτα.

Χθες, καθώς περνούσα, αποφάσισα να ρίξω μια ματιά.

Αλλά μπόρεσα να μπω; Όχι.

- Γιατί; - Υπήρχε μια ξύλινη πόρτα.

Με μια μεγάλη αλυσίδα.

Μου λες ότι κάποιος πήγε εκεί και του έβαλε μια πόρτα;

- Χωρίς να σας το πει; - Σωστά.

- Εσείς τι κάνατε; - Πήγα στο παράθυρο.

Αλλά δεν είδα τίποτα. Μπορούσα; Όχι, δεν μπορούσα.

Επειδή είχαν καρφώσει σανίδες στο παράθυρο.

- Έχετε εργάτες που ... - Μάλιστα κύριε. Δύο μετανάστες.

Δυο Τυνήσιους. Αλλά δεν άκουσαν ούτε είδαν τίποτα.

Πιστεύω ότι πρέπει να έβαλαν την πόρτα τη νύχτα.

Η πόρτα ήταν εδώ!

Ήταν εδώ.

- Ίσως το ονειρευτήκατε. - Σας λέω ότι ήταν εδώ.

Όχι, ο κ. Ιντελιζάνο έχει δίκιο. Αυτοί είναι νέοι μεντεσέδες.

Είναι πρόσφατο.

Γιατί έβαλαν μια πόρτα σε έναν αχυρώνα

στη μέση ενός χωραφιού;

Περιμένετε λίγο ... Κύριε!

Βλέπεις;

Μοιάζει σαν ένα μεγάλο κιβώτιο να σύρθηκε.

- Και πρέπει μάλλον, να ήταν βαρύ. - Ναι.

Καθαρίστε όλο το άχυρο. Εγώ θα ρίξω μια ματιά.

- Κύριε! - Ναι;

- Κοίτα εδώ. - Τι είναι;.

Βρήκαμε έναν σωρό λαδωμένες εφημερίδες.

- Στοίχημα ότι είναι λάδι όπλου. - Όχι, θα το έχανα.

Κοίτα εδώ. Αυτό είναι μάλλον κομμάτι από μπαζούκας.

- Κοίτα και εκεί. - Γαμώτο!

’ρα υπήρχαν όπλα εκεί. Και τα μάζεψαν.

- Τι κάνουμε τώρα; - Συλλέξτε όλα τα κομμάτια.

Γκαλούτσο!

- Τι πιστεύεις; - Δεν θα τον χρησιμοποιήσουν άλλο.

- Γιατί όχι; - Πρώτον, επειδή χρησιμοποιούν

τέτοιες κρυψώνες όπλων μόνο μία φορά.

Έπειτα ο Ιντελιζάνο, ρώτησε τους Τυνήσιους αν ήξεραν τίποτα για την πόρτα.

Έτσι, έμμεσα τους είπε ότι το γνώριζε.

Οι Τυνήσιοι μπορεί να συνεργάζονται με αυτούς με τα όπλα.

Δεν έχουμε αποδείξεις για αυτό, όπως και να έχει.

Και πώς, αυτοί οι τύποι, που είναι πιθανώς ξένοι,

ήξεραν για τον παρατημένο αχυρώνα, στη μέση ενός χωραφιού,

αν δεν τους το είπαν;

Είμαι σίγουρος ότι δεν θα αναλάβουμε αυτή την υπόθεση.

Γιατί όχι;.

Επειδή είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν αποτυπώματα σε αυτές τις εφημερίδες,

και κάποιος μπορεί από τα κομμάτια να καταλάβει τι όπλα είναι.

Αλλά εμείς δεν έχουμε τέτοιους ειδικούς, οπότε τη παραδίδουμε στην αντιτρομοκρατική.

Έχεις δίκιο.

Μιμί, πάρε αυτό το κουτί, πήγαινε το στη Μοντελούσα,

εξήγησε τα πάντα στον αρχηγό,

και μετά γύρνα με την ευλογία του.

- Εσύ, μάθε περισσότερα για τους Τυνήσιους.

- Μα, είπες ... - Θα κάνουμε παράλληλη έρευνα.

Μιμί, στη Μοντελούσα δεν πρέπει να το μάθουν.

Μπορείτε να πηγαίνετε.

Ξέχασα κύριε. Έχω πληροφορίες για τον Ντι Μάρτα.

- Όποτε θέλεις... - Κάθισε, πες μου τώρα.

Πριν το κορίτσι παντρευτεί τον Ντι Μάρτα,

είχε σχέση για χρόνια, με κάποιον Καρμέλο Σεβαστάνο,

ένα πραγματικό κάθαρμα, αλλά αυτή ήταν τρελά ερωτευμένη.

- Γιατί χώρισε μαζί του; - Υπάρχουν φήμες

ότι το συζήτησε ο Ντι Μάρτα απευθείας με τον Σεβαστάνο.

Τι εννοείς; Τον έπεισε να την παρατήσει;

- Ετσι φαίνεται. - Τι λένε για αυτήν στην πόλη;

Είναι ένα αξιοπρεπές κορίτσι που βγαίνει μόνο με τον σύζυγό της

..ή για να επισκεφθεί τη φίλη της.

Τι έχεις για την φίλη της;

Το όνομά της είναι Βαλέρια Μπονιφάτσιο.

Ζει σε μια βίλα στη Via Palermo, 28. Είναι ανύπαντρη.

’ρα, η Λορεντάνα Ντι Μάρτα ήταν θύμα αληθινής ληστείας;.

Έτσι φαίνεται.

Εντάξει. Ενημέρωσε με για τους Τυνήσιους.

Θα ασχοληθώ αμέσως.

- Έλα, Καταρέλλα. - Δεν θέλω να γίνω ...

Συγγνώμη κύριε, ο Πασκουαλίνο είναι εδώ,

ο γιος της Αντελίνα. Θέλει να σας μιλήσει ιδιαιτέρως.

- Στείλτε τον τότε. - Αμέσως, κύριε.

Από εδώ.

- Τα σέβη μου, επιθεωρητά. - Γεια σου, Πασκουάλε. Κάτσε.

’κου, Πασκουάλε, ξέρεις κάτι για έναν κλέφτη με όπλο

που λήστεψε μια γυναίκα στη Via Crispi χθες το βράδυ;

- Την φίλησε ... - Την φίλησε;

Ναι, έπειτα πήρε τα λεφτά της, αλλά όχι τα κοσμήματά της.

- Τι ώρα ήταν; - Περίπου τα μεσάνυχτα.

- Στη Via Crispi; - Ναι.

Επιθεωρητά, νομίζω ότι η γυναίκα λέει παραμύθια.

- Αλήθεια; Γιατί αυτό; - Γιατί;

Επειδή ο ’ντζελο Μπούρτζο, ο κοσμηματοπώλης

κατήγγειλε στους Καραμπινιέρους διάρρηξη, στο σπίτι του στη Via Crispi.

- Χθες, μετά τα μεσάνυχτα. - Και λοιπόν;

Και τα παιδιά, φίλοι μου ως συνήθως,

είχαν τσιλιαδόρο σε μια πόρτα στη Via Crispi,

που ήταν εκεί από τις 11:30 έως τις 12:30.

Και δεν είδε καμία ληστεία, ή κάποιον ξαπλωμένο στο δρόμο.

- Ούτε κανένα αυτοκίνητο να σταματά. - Κατάλαβα.

- Ποιος είναι; - Καλημέρα.

Επιθ. Μονταλμπάνο. Ψάχνω την κα Βαλέρια Μπονιφάτσιο.

Η ίδια, ελάτε.

- Χαίρετε. - Παρακαλώ, κύριε επιθεωρητά.

Ευχαριστώ.

Πρέπει να σας κάνω μερικές ερωτήσεις σχετικά με τη ληστεία

της φίλης σας, Λορεντάνα. Το μάθατε, έτσι δεν είναι;

Ναι, τα ξέρω όλα.

Η Λορεντάνα μου τηλεφώνησε.

Ήταν αναστατωμένη η καημένη.

Πήγα να την δω στο σπίτι,

και κατάφερε να μου πεί τα πάντα.

Ακόμη και τις λεπτομέρειες.

Το φιλί;

- Όχι μόνο αυτό. - Υπάρχουν κι άλλα;

- Ναι. - Μπορείτε να είστε πιο ακριβής;

Με αηδιάζει να μιλάω γι'αυτό.

Με λίγα λόγια ... αυτός ο τύπος ...

Πήρε το χέρι της ...

και το έβαλε ...

Καταλαβαίνετε τι εννοώ;

Το πήγε πιο πέρα;

Όχι, ευτυχώς.

Αλλά η Λορεντάνα τρομοκρατήθηκε.

Τι ώρα έφυγε η φίλη σας από το σπίτι σας εκείνο το βράδυ;

Δεν μπορώ να σας πω την ακριβή ώρα, αλλά ...

ήταν μάλλον λίγα λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα.

Δέκα, δεκαπέντε λεπτά.

Είστε σίγουρη ότι δεν ήταν νωρίτερα;

Ναι ... όχι νωρίτερα.

Τι ώρα συνήθως φεύγει για το σπίτι;

Φεύγει συνήθως πριν το δείπνο.

- Αυτή ήταν μια εξαίρεση. - Πώς κι έτσι;

Δεν ένιωθα πολύ καλά.

Η Λορεντάνα ανησυχούσε και δεν ήθελε να με αφήσει.

Κατάλαβα. Ακούστε ... Μια τελευταία ερώτηση.

Πότε συνειδητοποίησε η Λορεντάνα ότι ξέχασε να πάει στην θυρίδα;

Ήταν ακόμα εδώ ή ήταν αφού είχε φύγει;

Το συνειδητοποίησε αμέσως. Ήθελε να πάει,

αλλά της είπα ότι θα μπορούσε να το κάνει αργότερα.

Γι'αυτό νιώθω τόσο ένοχη.

Αν την άφηνα να φύγει ...

Όχι, δεν πρέπει να σκέφτεστε έτσι.

Ήταν απλώς μια σύμπτωση. Μην αισθάνεστε ένοχη.

Εντάξει, ευχαριστώ για τη βοήθειά σας.

Κάτι τελευταίο... γνωρίζετε κάποιον Καρμέλο Σεβαστάνο;

Γιατί ρωτάτε; Τι σχέση έχει με τη ληστεία;

Δεν έχει, απλώς είμαι περίεργος.

Επειδή ήταν αρραβωνιαστικός της φίλης σας για μια περίοδο ....

Ναι τον ξέρω.

Αλλά έχω να τον δω, πολύ καιρό.

Κατάλαβα, σας ευχαριστώ, με βοηθήσατε πολύ.

- Θα σας συνοδέψω - Ευχαριστώ.

- Αντίο σας. - Αντίο σας.

40 λεπτά.

- Εμπρός; - Καλημέρα.

Επιθεωρητής Μονταλμπάνο. Μήπως ενοχλώ;

Ήθελα να σας ρωτήσω κάτι.

Τι ώρα φύγατε από το σπίτι της Βαλέρια εκείνο το βράδυ...

Ένα τέταρτο πριν τα μεσάνυχτα.

Ευχαριστώ.

Συγγνώμη, αλλά αν είμαστε σίγουροι, ότι η κ. Ντι Μάρτα

δεν πέρασε από την Via Crispi το βράδυ, γιατί θέλεις να μάθεις

πόση ώρα έκανε από το σπίτι της φίλης της;

Θέλεις να γράψω στην έκθεση ότι είχα πληροφορίες από έναν κλέφτη

για έναν τσιλιαδόρο και μια συμμορία ληστών;

Να καλέσω τον Πασκουάλε και τον τσιλιαδόρο να καταθέσουν;

Έχεις δίκιο, χαζομάρα μου. Τι κάνουμε λοιπόν;

Πρέπει να αποδείξουμε ότι η Λορεντάνα δεν λέει την αλήθεια.

Παρεμπιπτόντως, για την άλλη υπόθεση,

ο Ιντελιζάνο μου έδωσε τηλεφώνα και διευθύνσεις των Τυνήσιων.

Λέει ότι είναι αξιοπρεπείς, καλοί εργαζόμενοι, με τακτική σύμβαση.

- Καλημέρα. - Γεια σου, Μιμί.

- Καλημέρα. - Ο Φάτσιο μίλησε στον Ιντελιζάνο.

Όχι, μια στιγμή, περίμενε.

Ο αρχηγός της αστυνομίας, μας προειδοποίησε επίσημα.

Χρησιμοποίησε αυτές ακριβώς τις λέξεις:

"Πες στο Μονταλμπάνο, η έρευνα της διακίνησης όπλων

ανήκει στην αντιτρομοκρατική." Σας προειδοποίησα, εντάξει;

Λοιπόν, μετά από όλα αυτά, πώς θα προχωρήσουμε στην έρευνα;

Θα σκεφτώ κάτι. Πες στον κ Αουτζέλλο σχετικά με τη ληστεία Ντι Μάρτα.

- Πάμε. - Λοιπόν;

Η κα Ντι Μάρτα ανέφερε μια ληστεία που ίσως να μην έχει συμβεί.

- Τι; - Σωστά.

- ’ρα λέει μαλακίες. - Σωστά.

Αλλά πώς να την κάνουμε να το παραδεχτεί;

Κάλεσε την το απόγευμα. Μπορεί να φέρει τον άντρα της αν θέλει.

Θα της κάνω μερικές ερωτήσεις και θα δούμε, εντάξει;

Αλλά μην την αφήσεις να σε δει, Μιμί.

Εντάξει ... Γιατί;

Είναι για το καλό σου, πίστεψέ με.

- Εντάξει. - Κάτσε ένα λεπτό, Φάτσιο.

Είχα μια ιδέα για την υπόθεση των όπλων.

- Εμπρός; - Κύριε Ιντελιζάνο;

- Εδώ Μονταλμπάνο. - Καλημέρα.

- Χρειάζεται να μου κάνεις μια χάρη. - Πείτε μου.

Θα ήθελα να γνωρίσω τους δύο Τυνήσιους, αύριο το πρωί.

Αλλά μην με συστήσεις ως αστυνομικό.

Πες τους ότι ενδιαφέρομαι να αγοράσω τη γη σου.

- Μπορείς να το κάνεις αυτό; - Έχεις το λόγο σου που το ζητάς.

- Εντάξει. - Ευχαριστώ. Θα τηλεφωνήσω στις 9 τότε.

- Αντίο. - Αντίο.

- Εντάξει μέχρις εδώ; - Ναι. Και μετά;

Θα ξαναπάω εκεί, αλλά μόνος μου,

και θα πω στους Τυνήσιους να μην πουν στον Ιντελιζάνο

ότι θέλω να μάθω πόσο κέρδος βγάζει η γη, πόσο κοστίζει κτλ..

Και θα τους ρωτήσω επίσης αν μπορούν να μου δώσουν κάποιες πληροφορίες

για τη γη και τον αχυρώνα.

Προφανώς, θα κανονίσω κάτι για τον κόπο τους.

- Ακούγεται καλή ιδέα. - Δεν είναι;

Τώρα, με την άδεια σας, πάω να φάω ένα καλό γεύμα.

Εσύ έφαγες;.

- Δεν τρώω συνήθως το μεσημέρι. - Είσαι άρρωστος;.

- Όχι είμαι καλά. - Νηστεύεις;

- Ναι. - Κρίμα, πολύ κρίμα.

- Εσύ το μαγείρεψες; - Ναι.

- Ψεύτη. - Η γυναίκα μου το έκανε.

Πες της ότι είναι πολύ καλό.

Έχει βάλει άγριο μάραθο, μ'αρέσει πολύ ο άγριος μάραθος.

Δίνει μια φρέσκια γεύση.

Κύριε! Ένα ζευγάρι θέλει να σας δει. Είπαν ότι τους ζητήσατε.

- Ναι, οι Ντι Μάρτα... - Όχι, νομίζω είναι ντόπιοι.

- Δεν είναι από τη Μάρτα. - Πού τους έχεις;

- Στο γραφείο σας, με τον Φάτσιο. - Ευχαριστώ.

- Σου είπα να μην εμφανιστείς! - Δεν φταίω εγώ.

Ήρθαν νωρίς. Δεν με είδαν, αλλά την είδα εγώ.

- Και; - Την ξέρω.

- Μην μου πεις ... - Όχι, ήμουν με έναν φίλο ένα βράδυ.

Την φλέρταρε, αλλά του είπε ότι ήταν ερωτευμένη με κάποιον.

Ξέρει ότι είσαι αστυνομικός;.

Όχι, συστήθηκα ως ... - Ντιέγκο Κρόμα, δικηγόρος.

Καλό. Αυτό είναι το παρατσούκλι σου;

’σε τις εξυπνάδες,.

Πες μου μόνο , αν το ότι την γνωρίζω θέτει σε κίνδυνο την έρευνα.

Όχι, αλλά χάσου τώρα.

Εντάξει.

Πόρτα!

- Καλημέρα. - Καλημέρα. Λορεντάνα Ντι Μάρτα.

Παρακαλώ καθίστε.

Για να μην σας καθυστερώ, ξεκινάω με τις ερωτήσεις.

Πότε σου έδωσε ο άντρας σου τα χρήματα για τη θυρίδα;

Όταν έφυγα για να πάω στην Βαλέρια.

- Αυτό θα ήταν περίπου ... - Περίπου στις οκτώμισι.

- Και το ξέχασες στο δρόμο; - Ναι. Σκεφτόμουν διάφορα.

- Ανησυχούσα, η Βαλέρια δεν ήταν καλά. - Αυτό είναι πολύ φυσιολογικό.

- ’ρα 3 άτομα ήξεραν για τα χρήματα; - Όχι, δύο. Μόνο εγώ και ο σύζυγός μου.

Όχι, η κ. Μπονιφάτσιο είπε ότι θυμήθηκες μόλις έφτασες εκεί

ότι δεν είχες πάει στην τράπεζα. Ήθελες να επιστρέψεις,

αλλά σου είπε να το κάνεις γυρνώντας στο σπίτι σου. Σωστά;.

- Ναι, σωστά. - ’ρα τρεις το ξέρατε;

Ναι.

Μήπως σταμάτησες στο δρόμο, για βενζίνη, ή για να αγοράσεις τσιγάρα;

Δεν καταλαβαίνω που το ...

Κάποιος θα μπορούσε να έχει δει τα λεφτά στην τσάντα σου.

- Όχι, δεν σταμάτησα πουθενά. - Δεν σταμάτησες πουθενά.

- Τότε τα πράγματα είναι ζόρικα. - Για ποιόν;

Φυσικά, για τη φίλη σας, τη Βαλέρια. Είναι προφανές.

- Μην λέτε ανοησίες, επιθεωρητά! - Με συγχωρείς ...

Πηγαίνεις να δεις μια φίλη, με λεφτά στην τσάντα σου,

της λες ότι ξέχασες να τα βάλεις στην θυρίδα,

και σε σταματά από το πας στην τράπεζα. Δεν είναι παράξενο;

Γιατί; Αφού έπρεπε να πάω σπίτι αργά ή γρήγορα.

Όχι, άλλο είναι να το κάνεις στις 8.30 και άλλο τα μεσάνυχτα.

Και μιλάμε για μια όμορφη νέα γυναίκα σαν κι εσένα.

Δεν την βρίσκεις επικίνδυνη την συμβουλή;

Δεν ήξερα ότι θα μείνω τόσο πολύ.

- Ούτε η Βαλέρια το ήξερε. - Θα μπορούσε να προσποιηθεί την ασθένειά της.

Όταν έφυγες, θα μπορούσε να καλέσει έναν συνεργό,

που έσπευσε στη Via Crispi ... και τα μάγκωσε.

Αλλά ας το αφήσουμε τώρα, θα επιστρέψουμε σε αυτό αργότερα.

Μάλλον, καλύτερα να μην το πείτε στη δεσποινίδα Μπονιφάτσιο.

Όταν είδατε τον άνδρα,

ήταν ήδη ξαπλωμένος στο δρόμο ή έπεφτε;

Δεν καταλαβαίνω. Τι σημασία έχει;

Υπάρχει διαφορά.

Αν ήταν ξαπλωμένος, ο ληστής περίμενε ένα οποιοδήποτε αυτοκίνητο.

Αν έπεσε όταν σε είδε να έρχεσαι,

περίμενε το αυτοκίνητό σου. Σωστά;

Επιβεβαιώνω αυτό που δήλωσε ο σύζυγός μου.

- Ήταν ξαπλωμένος στο έδαφος. - Ωραία.

Η έκθεση γράφει ότι ο ληστής μπήκε στο αυτοκίνητο,

πήρε τα κλειδιά και τα πέταξε στο δρόμο.

Έτσι, όταν ο ληστής έφυγε, έπρεπε να ψάξεις τα κλειδιά;

- Σωστά. - Χρειάστηκε πολύς χρόνος;

Δεν ξέρω, ήταν σκοτεινά. Και ήμουν αναστατωμένη.

Κάτι ακόμα ... Η Βαλέρια μου είπε κάτι

που δεν ήταν στη δήλωση του συζύγου σας.

- Σας είπα τα πάντα. - Όλα όσα σου είπε η γυναίκα σου.

Είπες ότι μου είπες τα πάντα.

Τι άλλο συνέβη;

Σου έκανα μια ερώτηση!

- Κύριε Ντι Μάρτα, μην διακόπτετε. - Θα λέω ότι θέλω στη γυναίκα μου.

Φάτσιο, μπορείς να συνοδέψεις τον κύριο έξω, σε παρακαλώ;

Παρακαλώ, ακολουθήστε με.

- Αυτό είναι κατάχρηση εξουσίας! - Θα το συζητήσουμε έξω.

Από εδώ.

Συνεχίζουμε;

Ναι, μιας και είμαι εδώ.

Γιατί δεν του είπες ότι ο ληστής ήθελε κάτι άλλο;

Γιατί;

Επειδή ζηλεύει και είναι παράλογος.

Είναι ικανός να πει ότι δεν προσπάθησα να του αντισταθώ.

Αλλά δεν ξέρω γιατί η Βαλέρια έπρεπε να σας πει ...

Η φίλη σου έκανε το σωστό, και για να είμαι ειλικρινής,

νομίζω ότι κάτι κρύβεις.

Υποψιάζομαι πώς έγινε το πράγμα.

Θα μου πεις;

Σας παρακαλώ ... φτάνει!

Λυπάμαι, δεν μπορούμε να σταματήσουμε τώρα.

Θα σου πω τι νομίζω ότι συνέβη,

και με διορθώνεις αν κάνω λάθος. Εντάξει;

Ο κλέφτης μπήκε στο αυτοκίνητο, πήρε τα χρήματά,

και σε διέταξε να οδηγήσεις το αυτοκίνητο σε ένα απομονωμένο μέρος

όπου σε βίασε.

Αυτό συνέβη;

Ναι.

Πού είναι η γυναίκα μου;

Ο αστυνόμος Φάτσιο της παίρνει κατάθεση.

Βιάστηκε, έτσι δεν ήταν;

Τελειώνουν, μπορείς να την ρωτήσεις.

Πως κατάλαβες ότι Λορεντάνα σου είπε μόνο τη μισή ιστορία;

Ήταν η στάση της που με έκανε να καταλάβω τι παιχνίδι παίζει.

- Τι παιχνίδι παίζει; - Η Λορεντάνα ήθελε να το μάθω.

Αλλά δεν μας είπε η ίδια ότι είχε βιαστεί,

Την υποχρέωσα εγώ να μου το πει.

Η Λορεντάνα και η Βαλέρια παίζουν τέλεια το παιχνίδι.

- Γιατί το κάνουν αυτό; - Ώστε να μην υποψιαστούμε,

οποιαδήποτε σχέση της με τον κλέφτη.

Σωστά!

Αν λοιπόν υπάρχει ληστής, που δεν είμαστε σίγουροι,

ο ληστής και το θύμα του συνεργάζονται,

..και εκεί μπαίνεις εσύ, Μιμί. - Θέλεις να κολλήσω στη Λορεντάνα;

Όχι, λάθος γυναίκα, στη Βαλέρια Μπονιφάτσιο.

Και δεν είναι θυσία γιατί είναι όμορφη γυναίκα.

Ζήτα από τον Φάτσιο τις λεπτομέρειες,

και μην επιστρέψεις εδώ μέχρι να έχεις επαφή.

Μάλιστα κύριε.

Οι Τυνήσιοι είναι εδώ, θα σε συστήσω.

Δουλεύουν εδώ, δύο χρόνια.

Αυτός είναι ο Αλκάφ ...

και αυτός είναι ο Μωάμεθ.

- Χαίρω πολύ. - Ο μηχανικός Κάρλο Λα Πόρτα.

- Σκέφτεται να αγοράσει τη γη. - Είναι μια καλή συμφωνία.

- Ακόμα καλύτερα αν μας κρατήσετε. - Ευχαριστώ.

Συνεχίστε το γεύμα σας. Μας συγχωρείτε.

Είναι καλό, γιατί έχει τον αχυρώνα ψηλά

και το ισόγειο ως γκαράζ ή αποθήκη

για να φυλάς τους σπόρους.

Το άφησα ακριβώς όπως ήταν, δεν έχω αγγίξει τίποτα.

Τα παιδιά έχουν τα κλειδιά, έρχονται εδώ

για φαγητό, όταν ο ήλιος καίει.

- Έχουν τα κλειδιά; - Φυσικά.

- Κοιμούνται εδώ; - Όχι, ζουν στη Μοντελούσα.

Αλλά πες μου, πως σου φάνηκαν;

- Φαίνονται έξυπνοι και έμπειροι. - Είναι.

- Και εργάζονται σκληρά! - ’ρα, το αποκλείεις να ...

Επιθεωρητά, κανονικά θα ήταν αληθινοί κύριοι,

το πρόβλημα είναι, η κατάσταση που βρέθηκαν ...

Φυσικά.

Πάμε στο αυτοκίνητο; Θα επιστρέψω γύρω στις 5.

Φυσικά, αλλά θυμήσου να έρθεις πριν πέσει ο ήλιος,

..γιατί θα έχουν γυρίσει σπίτι. - Ναι, μην ανησυχείς.

Συγνώμη κύριε, έφυγε από το χέρι μου.

- Τι είναι, Καταρέλλα; - Ένας «έγγαμος» γιατρός θέλει να σας δει.

- Έγγαμος γιατρός; - Από την αντιτρομοκρατική.

- Α κατάλαβα, φέρτον μέσα. - Αμέσως.

Παρακαλώ περάστε.

- Γεια σου, Σποζίτο. Πως πας; - Καλά, ευχαριστώ.

- Κάθισε. - Θα πάρει μόνο πέντε λεπτά.

Πήγα στο Contrada Spirito Santo, και είχες δίκιο.

Είναι πιθανώς μπαζούκας και πυρομαχικά.

Αλλά, χρειάζομαι περισσότερες πληροφορίες.

Ο βοηθός σου, ο Αουτζέλλο, μου είπε ότι ο Ιντελιζάνο

δεν ήρθε την ημέρα που ανακάλυψε την πόρτα, αλλά την επόμενη.

Ναι.

- Και εσύ πήγες εκεί την ίδια μέρα; - Ναι, την ημέρα που το ανέφερε.

Αν έτσι είναι τα πράγματα, κάποιος παρακολουθούσε τον στάβλο

και ήξερε ότι ο Ιντελιζάνο δεν ήταν περαστικός, αλλά ο ιδιοκτήτης.

’ρα θεωρείς ότι μόλις ο Ιντελιζάνο έφυγε,

μάζεψαν τα πάντα και έφυγαν;

- Ακριβώς. - Τι σημασία έχει;

Αυτό σημαίνει ότι επειδή ήταν ξαφνικό

ίσως τα όπλα δεν έχουν φύγει για τον προορισμό τους,

..και έχουν κρυφτεί κάπου κοντά. - Πιστεύεις ότι δεν είναι μακριά;

Σωστά. Εντάξει ... ευχαριστώ.

- Αντίο. Καλό κυνήγι. - Ευχαριστώ.

- Τι έχεις για μένα; - Ανακάλυψα ότι η Λορεντάνα Ντι Μάρτα

εισήχθη σε κλινική στη Μοντελούσα χθες το βράδυ.

Πώς κι έτσι;

Φαίνεται ότι έχει μώλωπες στο πρόσωπο και μερικά σπασμένα πλευρά.

- Πώς έγιναν; - Κανείς δεν ξέρει με σιγουριά.

Μερικοί λένε ότι ήταν ο σύζυγός της μετά τη ληστεία,

και άλλοι λένε ότι έπεσε από τις σκάλες.

Νομίζω ότι ο Ντι Μάρτα πιστεύει ότι αυτή ξέρει το ληστή.

- Και προσπάθησε να το μάθει. - Αυτό νομίζω.

Αυτό που δεν ξέρουμε είναι, αν του το είπε.

Αλλά ίσως πρέπει να δούμε αυτόν τον Καρμέλο Σεβαστάνο.

Το έχω ήδη κάνει.

Όταν το λες αυτό, με αυτό το βλέμμα στο πρόσωπό σου ...

Λυπάμαι, αλλά είναι το μόνο πρόσωπο που έχω!

Δεν πειράζει! Συνέχισε!

Ο Σεβαστάνο συνεχίζει να ζει σαν ρεμάλι.

Κανείς δεν ξέρει πού βρίσκει τα λεφτά.

Έμπλεξε σε καυγά χθες το βράδυ και οι Καραμπινιέροι τον συνέλαβαν.

Αλλά θα τον έχουν αφήσει τώρα.

- Ας τον παρακολουθούμε. - Το κάνω ήδη.

- Αστειεύομαι. - Κουνήσου.

Α, κύριε! Κάποιος κ. Ιντελιζάνο άφησε μήνυμα.

Είπε να μην πάτε εκεί που ήταν να πάτε, αν δεν του μιλήσετε.

- Πού είναι ο κ. Ιντελιζάνο; - Είναι στο τηλέφωνο.

- Δώστον στο γραφείο μου. - Αμέσως.

- Εμπρός; - Εσύ είσαι, κύριε;

- Κύριε Ιντελιζάνο, τι συμβαίνει; - Κάτι που δεν θα πιστέψεις.

- Τι είναι; - Είναι έξω από αυτόν τον κόσμο.

- Τι είναι;. - Φοβερό...

Θα μου πεις ή όχι;

Αφού φύγατε, είδα ότι το τρακτέρ ήταν στη μέση του χωραφιού

με την μηχανή αναμμένη, αλλά οι Τυνήσιοι δεν ήταν πουθενά.

Έτσι πήγα να κοιτάξω στην αυλή,

δεν μπορεί να πήγαν μακριά, γιατί τα πράγματα τους ήταν εκεί.

- Και τι έκανες; - Περίμενα μισή ώρα

και όταν δεν επέστρεψαν, πήγα στη Μοντελούσα να τους ψάξω.

Δεν ήταν εκεί. Όχι, δεν ήταν εκεί.

Οι άλλοι Τυνήσιοι που ζουν εκεί, είπαν ότι επέστρεψαν στις 11,

πήραν τα πράγματα τους και έφυγαν.

Λοιπόν, δεν μπορώ να το καταλάβω.

Θα σου πω. Κάποιος κρυβόταν στον αχυρώνα, και με αναγνώρισε.

Και καθώς είχαν κάτι να κρύψουν, το έσκασαν.

’ρα νομίζετε ότι είχαν σχέση με τα όπλα;

Είναι χωμένοι μέχρι το λαιμό, σε αυτό.

Πώς ήξεραν αυτοί που ήταν στον αχυρώνα, ποιός ήσουν;

Δεν ξέρω. Ίσως με είδαν στην τηλεόραση.

Χωρίς καπέλο και γυαλιά! Μπα!

- Πώς μπαίνεις στον αχυρώνα; - Έχει σκάλα, δεν ανεβαίνω ποτέ.

Πρόσεξε, είναι παλιό το οίκημα.

Όπως ο ιδιοκτήτης του.

Τα σκάτωσα.

- Ήξερε ο αρχηγός για την έρευνα; - Όχι.

Μάλιστα, αλλά δεν είμαι αυτός που θα του το πει.

Ευχαριστώ.

Αλλά αυτό, δεν σημαίνει ότι οι Τυνήσιοι και ο τύπος

που κρυβόταν στον αχυρώνα έφυγαν επειδή σε αναγνώρισαν.

- Όχι; - Τι ώρα έφυγες;

- Περίπου 9.30 ή 9.45. - Αυτό ταιριάζει.

- Με τι; - Όπως σου είπα,

ψάχνουμε παντού για τα όπλα, και πιστεύουμε ότι είναι ακόμα κοντά.

Σήμερα το πρωί ο βοηθός μου και η ομάδα πήγε να επιθεωρήσει τον στάβλο.

Και μετά κατευθύνθηκαν προς το αγρόκτημα.

Βρήκαν τα κλειδιά στο πάτωμα, μπήκαν αλλά δεν βρήκαν τίποτα.

Έτσι έψαξαν πιο μακριά.

- Δεν κοίταξαν στον αχυρώνα; - Όχι.

Όπως βλέπεις, τα σκατώσαμε και εμείς.

’ρα νομίζεις ότι έφυγαν γιατί είδαν τους άντρες σου;

Είναι πολύ πιθανό.

Να ρωτήσω κάτι; Πόσοι ήξεραν για την υπόθεση;

- Πολλοί ή λίγοι; - Κανένα σχόλιο.

Αλλά θα πω στον βοηθό να ψάξει τον αχυρώνα.

- Ευχαριστώ, Σποζίτο. - Αντίο, Μονταλμπάνο.

Δεν καταλαβαίνω γιατί ήρθε ο Σποζίτο εδώ για να πει ότι φταίνε εκείνοι.

Ούτε εγώ.

Νομίζω ότι ο Σποζίτο θέλει να παρατήσω την έρευνα.

Αλλά χωρίς τους Τυνήσιους, δεν έχουμε κάτι για να συνεχίσουμε.

Σωστά, οπότε ας το αφήσουμε. Παρεμπιπτόντως...

Είχες επαφή με την Βαλέρια Μπονιφάτσιο;

- Ναι, είχα. - Μιμί, μην μου πεις ...

Ποτέ στο πρώτο ραντεβού, είμαι κύριος.

Αλλά κάτσε να σου πω την ιστορία από την αρχή.

Σήμερα το πρωί κατά τις 9, ήμουν κάτω από το σπίτι της,

περιμένοντας υπομονετικά.

Καλημέρα, την κ. Ντι Μάρτα, παρακαλώ.

Κα Ντι Μάρτα. Δωμάτιο 12, πρώτη πόρτα δεξιά,

αλλά είναι ο γιατρός τώρα.

- Εντάξει, ευχαριστώ πολύ. - Παρακαλώ.

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

Πρέπει να σέβεσαι τη γυναίκα μου. Σου απαγορεύω να τη δεις,

γιατί εσύ είσαι η αιτία όλων αυτών.

- ’ντε, δείξε μου πόσο άντρας είσαι. - Θέλεις να δεις;

- Ηρέμησε. - Είναι τρελή η γυναίκα.

’σε με! Είσαι μια βρώμα!

Ηρέμησε. Είστε καλά;

Λέγομαι Κρόμα, δικηγόρος. Να σας φέρω λίγο νερό; Τρέμετε.

- Θα έρθετε μέχρι έξω μαζί μου; - Φυσικά.

Από εδώ.

Έκλαιγε ακόμα, όταν βγήκαμε έξω ...

την πήγα σε ένα καφέ για να ηρεμήσει.

Της πρόσφερα ένα ποτό, και κουβεντιάσαμε για ένα δίωρο.

- Πώς συστήθηκες; - Ως Ντιέγκο Κρόμα, δικηγόρος,

το όνομα με το οποίο με ξέρει η Λορεντάνα.

- Σε εμπιστεύτηκε; - Ναι.

Μου είπε ότι έκλαιγε, γιατί ο άντρας

της είχε απαγορεύσει να βλέπει την φίλη της,

γιατί ζηλεύει την φιλία τους. Είπε επίσης ...

ότι αυτός ήταν που έστειλε την Λορεντάνα στο νοσοκομείο.

- Γιατί; - Αυτή τη φορά ζήλευε έναν άντρα.

Αλλά δεν μου είπε το όνομα του άνδρα.

- Αυτό ήταν όλα που έμαθες σε δύο ώρες; - Όχι.

Τα σημαντικό είναι ότι πηγαίνω στο σπίτι της αύριο στις 4.

Θέλει τη συμβουλή μου ως δικηγόρο.

Και νομίζω ότι δεν ψάχνει για έντιμο δικηγόρο.

Μπράβο, Μιμί.

- Εμπρός; - Γιατί αργείς πάντα να το σηκώσεις;

Α, Λίβια! Μόλις μπήκα.

Τι συμβαίνει; Είσαι θυμωμένος;

Εγώ;

Όχι αλλά...

Ακούγεσαι περίεργα, είσαι εντάξει;

’κου ... δεν ξέρω.

Σκέφτηκα να έρθω για λίγες μέρες. Τι λες;

Ναι, έχω δύο υποθέσεις, αλλά θα χαρώ να σε δω.

Λοιπόν ... αν δεν σε πειράζει,

θα έρθω έτσι κι αλλιώς.

Ναι, αλλά ... συμβαίνει κάτι;

Όχι, όχι, δεν είναι τίποτα.

Δεν ξέρω, νιώθω λίγο κάτω και είναι πολύ μοναχικά εδώ.

Θέλω να είμαι με κάποιον.

Τότε έλα αμέσως εδώ, θα σε περιμένω.

Αύριο, θα ζητήσω λίγες μέρες άδεια από τη δουλειά.

Μετά θα σε ενημερώσω. Εντάξει;

Καληνύχτα, Σάλβο.

Καληνύχτα.

- Κύριε. - Καλημέρα κύριε.

- Τους καλέσατε όλους; - Ναι.

Το αγόρι που μας κάλεσε είναι εκεί πέρα.

- Πού; - Εκεί.

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

- Επιθεωρητής Μονταλμπάνο. - Σαλβατόρε Ινγκράσια.

- Χαίρω πολύ. - Από εδώ η κοπέλα μου.

- Στέλλα Ουρσό. - Χαίρετε.

- Λοιπόν; - Ζω πέρα, εκεί.

Εργάζομαι σε ιχθυοπωλείο και περνάω από εδώ για να πάω στην πόλη.

Τι ώρα πήγες σπίτι χθες βράδυ;

Πρέπει να ήταν περίπου 9.

- Και το αυτοκίνητο δεν ήταν εδώ; - Όχι.

Μέσα στην νύχτα ακούσατε τίποτα ... ίσως ...

.. φωνές ή περίεργους θορύβους; - Το σπίτι είναι πολύ μακριά.

Το ξέρω, αλλά είναι ερημιά εδώ. Φαντάζομαι ότι έχει ησυχία το βράδυ.

- Ναι, σωστά. - Λοιπόν;

Σας διαβεβαιώνω ότι δεν άκουσα τίποτα ως τις 11.

Γιατί, τι συνέβη τότε; Πήγατε για ύπνο;

Θα μπορούσατε να το πείτε και έτσι.

- Εγώ άκουσα κάτι. - Εγώ γιατί δεν το άκουσα;

Επειδή πάντα κοιμάσαι αμέσως μετά.

- Τι άκουσες; - Σηκώθηκα και πήγα στο μπάνιο.

- Και μετά άκουσα το μπαμ. - Τι είδους μπαμ;

Ξέρετε, όταν φυσάει και κλείνει η πόρτα;

- Έτσι ακούστηκε. - Ένα χτύπημα;

Ναι, ένα μόνο κτύπημα.

- Θα μπορούσε να ήταν πυροβολισμός; - Πού να ξέρω;

- Δεν έχω ακούσει ποτέ πυροβολισμό. - Φυσικά.

Ξέρεις τι ώρα ήταν περίπου;

Ξέρω ακριβώς την ώρα. Πήγα στην κουζίνα γιατί διψούσα.

Δεν μπορώ να κοιμηθώ αν δεν πιώ λίγο νερό.

Και ενώ ήμουν εκεί κοίταξα το ρολόι, ήταν 1:05.

Δεν κάνω ποτέ λάθος.

- Καλημέρα, γιατρέ. - Μονταλμπάνο.

- Τι μπορείς να μου πεις; - Τι θες να σου πω;

Δεν βλέπεις; Από μια πρώτη ματιά,

ο άντρας μάλλον πυροβολήθηκε στο πίσω μέρος του κεφαλιού.

Αλλά θα είναι εξαιρετικά δύσκολη η αναγνώριση.

Δες, έγινε στάχτη. Μπορείς να το δεις και μόνος σου.

Ευχαριστώ Γιατρέ.

- Φάτσιο, βρήκες τίποτα; - Ναι, ένα κάλυκα στο πίσω μέρος.

Γεια ... Μπορώ;

Κάθισε.

Δεν θα συναντιόσουν με την Βαλέρια στις 4;

Ναι, αλλά το άλλαξε σε δείπνο. Ακόμα καλύτερα.

’κουσες για το καμένο αυτοκίνητο; Ανήκε στον Καρμέλο Σεβαστάνο,

- Τον πρώην της Λορεντάνα. - Αυτός ήταν στο αυτοκίνητο;

Δεν ξέρουμε ακόμα. Πες μου κάτι...

Αν είναι ο Σεβαστάνο, ποιος θα ήταν ο κύριος σου ύποπτος;

Ο Ντι Μάρτα. Με τόσο ξύλο, θα του είπε το όνομά του.

Τι νομίζεις για τη ληστεία;

Ο Σεβαστάνο συνέχισε με την Λορεντάνα και μετά το γάμο της.

Και αφού άκουσε για τα 33.000 Ευρώ, φρόντισε να τη συναντήσει.

Συναντήθηκαν, του έδωσε τα χρήματα και έκαναν έρωτα.

Στη συνέχεια, λίγο στήσιμο για να μοιάζει με βιασμό.

Και τι ρόλο είχε η Βαλέρια σε αυτό;

Κάλυψη για τη Λορεντάνα, που όντως πηγαίνει στο σπίτι της,

αλλά μετά φεύγει ξανά για να συναντήσει τον Σεβαστάνο.

Και τώρα, ανησυχώντας ότι θα ανακαλύψεις την αλήθεια,

στρέφεται σε έναν ανέντιμο δικηγόρο σαν κι εμένα.

Έφαγες; Θέλεις;

Καφέ;

Ετοιμάζεσαι για απόψε;

- Είναι δουλειά, Σάλβο. - Είναι δουλειά.

Καλή δουλειά τότε.

Καλημέρα.

- Ψάχνετε κάποιον; - Ναι, την Λουιζίνα Κάστρο.

Η ίδια.

Χαίρω πολύ, Επιθεωρητής Μονταλμπάνο.

- Έχει συμβεί κάτι στον πατέρα μου; - Όχι, μην ανησυχείς. Δεν είναι αυτό.

- Τι θέλετε; - Ξέρετε τον Καρμέλο Σεβαστάνο, σωστά;

- Τον Καρμέλο; - Ναι.

Φυσικά τον ξέρω, ήταν ο φίλος μου.

- Πόσο καιρό έχετε να τον δείτε; - Έχω να τον δω, πάνω από ένα χρόνο.

Πως και έτσι;

Επειδή τον κατήγγειλα στην αστυνομία. Με χτυπούσε κάθε μέρα.

Ναι, το ξέρουμε. Αλλά αποσύρατε την καταγγελία σας.

Ναι, επειδή δεν ήθελα να τον καταστρέψω.

Απλώς ήθελα να με αφήσει ήσυχη.

Αυτό που ήθελα να σας ρωτήσω είναι ...

Έχει ο Σεβαστάνο τίποτα διακριτικά σημάδια;

- Ένα σπασμένο δόντι ή καμιά ουλή; - Ο Καρμέλο;

Του λείπουν δύο δάχτυλα από το αριστερό του πόδι.

Δύο δάχτυλα από το αριστερό του πόδι;

Ναι, ένα σιδερένιο κιβώτιο έπεσε πάνω τους.

Ευχαριστώ. Ήσασταν πολύ χρήσιμη.

- Καλημέρα. - Αντίο σας.

- Έχεις το κινητό σου; - Μάλιστα κύριε.

Δρ Πασκουάνο, Μονταλμπάνο. Συγγνώμη που σας ενοχλώ.

Με ενοχλείς σε τέτοιο βαθμό,

που δεν υπάρχει τίποτα να πεις για να το μετριάσεις.

Γιατρέ, τι όμορφα μιλάς τα ιταλικά, όταν θέλεις.

Φαντάζομαι ότι θέλεις να μάθεις για το καμένο πτώμα;

- Εάν είναι δυνατόν, ναι. - Επιβεβαιώνω αυτό που είπα.

Μία μόνο σφαίρα στο κεφάλι. Αστράγαλοι και καρποί δεμένοι με σύρμα.

Μια κανονική εκτέλεση της Μαφίας.

Υπάρχει κάτι να μας βοηθήσει στην αναγνώριση;

- Ναι. Δύο δάχτυλα ... - Λείπουν από το αριστερό του πόδι.

Αν το ήξερες ήδη, γιατί στο διάολο

μου σπας τ'αρχίδια;

Τι όμορφα ιταλικά, συγχαρητήρια γιατρέ.

’ντε γαμήσου!

Αντίο σας.

Δείξατε τα νέα του πτώματος στο καμένο αυτοκίνητο;

Ναι, εγώ, σήμερα το πρωί.

Αλλά κανείς δεν μου είπε τι να πω, οπότε το κράτησα ασαφές.

- Θέλεις μια αποκλειστική συνέντευξη; - Ναι!

Θα σου την δώσω τότε.

Αλλά πρέπει να δούμε τις ερωτήσεις που θα κάνεις.

Έλα, Νικολό!

- Πάντα ότι θέλεις. - Ρώτα με ό,τι θέλεις.

Αρκεί να ρωτήσεις: "Νομίζετε ότι το πτώμα ήταν Μαφιόζος;".

"Μπορεί να ήταν έγκλημα της μαφίας;"

Έχουμε νέα για τους πυροβολισμούς στο Ρακαντάλι

μεταξύ της αστυνομίας και τριών μεταναστών

που κατάφεραν να δραπετεύσουν.

Οι τρεις μετανάστες σχετίζονται με τοπική συμμορία.

Φαίνεται ότι ένας τραυματίστηκε κατά τη ανταλλαγή των πυροβολισμών.

Όταν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες, θα σας ...

Τι μπορείτε να μας πείτε

για την τελευταία βάναυση δολοφονία στα περίχωρα της Βιγκάτα;

Πρώτα απ' όλα μπορώ να αποκαλύψω το όνομα του θύματος.

Είναι ένας σεσημασμένος από την Βιγκάτα.

Το όνομά του είναι Καρμέλο Σεβαστάνο.

- Πώς σκοτώθηκε; - Απήχθη και οδηγήθηκε

στον τόπο της δολοφονίας με το αυτοκίνητό του.

Οι αστράγαλοι και οι καρποί του ήταν δεμένοι με σύρμα,

και πυροβολήθηκε μια φορά, στο πίσω μέρος του κεφαλιού.

Κατόπιν, έβαλαν φωτιά στο αυτοκίνητο. Τυπική εκτέλεση της μαφίας.

Πιστεύετε ότι ο Σεβαστάνο ήταν κακοποιός της Μαφίας;

Θα προτιμούσα να μην απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση.

Πιστεύετε ότι σκοτώθηκε επειδή προσέβαλε κάποιον,

ή επειδή αρνήθηκε να εκτελέσει εντολές;

Δεν νομίζω. Ελπίζω να μην άρχισε άλλη μια διαμάχη της Μαφία.

Και επομένως θα κάνω ό,τι μπορώ για να το αποτρέψω

με όλα τα μέσα που έχω στη διάθεσή μου.

Ελπίζουμε, ότι ο επιθ. Μονταλμπάνο θα τα καταφέρει.

Α, ο δικηγόρος! Ακούω.

Χθες το βράδυ είχαμε τη χαρά να σε δούμε στην τηλεόραση,

και ήταν ένα παλιό "χέρι" των Κουφάρο μαζί μας.

Τον φωνάζουμε μερικές φορές γιατί μας διασκεδάζει

λέγοντας μας εκπληκτικές ιστορίες.

Πάνε αυτά τώρα πια.

Είμαι περίεργος, ξέρεις.

Φτιάξε με και μένα, πες μου μία τέτοια ιστορία.

Φυσικά. Θα σου πω αυτή:

Ήταν ένας κυνηγός λιονταριού που του έκαναν φάρσα οι φίλοι του.

Όταν ένας ντόπιος σκότωσε ένα γάιδαρο, τον αγόρασαν,

τον κάλυψαν με δέρμα λιονταριού, και τον έκρυψαν στο δάσος.

Ο κυνηγός τον εντόπισε και τον πυροβόλησε.

Και μετά φωτογραφήθηκε με το λιοντάρι που νόμιζε ότι σκότωσε.

Έτσι όλοι νόμιζαν ότι είχε σκοτώσει λιοντάρι,

ενώ όχι μόνο δεν το είχε σκοτώσει,

αλλά το λιοντάρι δεν ήταν καν λιοντάρι, ήταν γαϊδούρι!

Αυτό είναι πραγματικά αστείο!

Στο είπα ότι ήταν. Ξέρει πολλές τέτοιες ιστορίες.

Το φαντάζομαι, το φαντάζομαι.

Τώρα πες μου γιατί με κάλεσες.

Λυπάμαι, επιθεωρητά, μόλις κάλεσαν την πτήση μου.

Πρέπει να φύγω. Αντίο.

Τι κρίμα! Τι κρίμα!

- Εντάξει, ευχαριστώ που κάλεσες. - Εγώ ευχαριστώ.

Το νόημα είναι ότι ο Σεβαστάνο είναι γαϊδουράκι, όχι μαφιόζος.

Ότι σκοτώθηκε από έναν ντόπιο και όχι από τη Μαφία.

Ότι ήθελαν να μοιάζει με έγκλημα της μαφίας, ενώ δεν είναι.

Πρέπει να ανησυχούν που ερευνούμε σε όλα τα μέτωπα,

και τηλεφώνησαν για να πουν ότι δεν θέλουν προβλήματα.

- Σωστά. - Τώρα τι γίνεται;

Θέλω τον Ντι Μάρτα στο τμήμα στις 11.

Στις 11; Γιατί τόσο αργά; Είσαι απασχολημένος;

Όχι, εγώ, εσύ. Θέλω τα πάντα για τον Ντι Μάρτα.

Έχω ήδη κάνει ...

- Συγνώμη. - Εντάξει, ακούω.

- Πληρώνει προστασία; - Ναι, στους Κουφάρο.

Το όνομα του εισπράκτορα είναι Νίνο Τζένκο.

Μπορεί να είχε κόντρα, μ΄ αυτόν τον Τζένκο;

Όχι, δεν νομίζω. Ο Τζένκο δεν είναι φονιάς.

Είναι βδέλλα, ασήμαντος χωρίς τους Κουφάρο.

Αλλά θα μπορούσε να του ζήτησε ένα δολοφόνο.

Γεια, Μιμί.

Θα μπορούσε, αλλά θα έμπλεκε με πολλούς ανθρώπους.

Και αφού ο δικηγόρος των Κουφάρο είπε ότι δεν ήταν η μαφία ...

Πρέπει να πιστέψουμε κάποιον που δουλεύει με τους Κουφάρο;

- Όχι. - Έχεις νέα από την Βαλέρια Μπονιφάτσιο;

Το πρώτο μισό της βραδιάς, ήταν σαν αγία.

Μάτια κατεβασμένα, μπλούζα κουμπωμένη,

είπε την ιστορία της ζωής της, από το δημοτικό.

Μια βαρεμάρα ως τις 11.

Τι συνέβη μετά τις 11:00;

Η τηλεόραση ήταν ανοιχτή και εμφανίστηκες εσύ.

Ξαφνικά έγινε υστερική, έπρεπε να την κρατήσω.

- Και μετά; - Ήταν πολύ κουρασμένη.

Ήθελε να κοιμηθεί. Της φίλησα το χέρι, σαν κύριος, και έφυγα.

Αλλά θα την δω για δείπνο απόψε.

- Πού; - Στο σπίτι της.

- Εν κατακλείδι; - Εν κατακλείδι...

Νόμιζα ότι θα μου έλεγε κάτι για τον Ντι Μάρτα.

Αλλά σε είδε στην τηλεόραση και άλλαξε γνώμη.

Τώρα ... γιατί έδωσες αυτή τη συνέντευξη;

- Εγώ ξέρω. Κερνάω καφέ - Μόλις ήπια.

Πιες κι άλλον.

Δεν θέλω άλλο καφέ.

- Μετά από εσένα. - Όχι, μετά από εσένα.

Που ήσουν προχθές το απόγευμα από τις δέκα;

Που νομίζετε; Στο σπίτι μου.

- Υπήρχε κάποιος μαζί σου; - Όχι.

Η Λορεντάνα είναι ακόμα στην κλινική.

- Τι έκανες;

- Μαγείρεψα κάτι, είδα τηλεόραση.

Ξάπλωσα τα μεσάνυχτα.

Γιατί χτύπησες τη γυναίκα σου;

Ξέρω, είπε ότι έπεσε από τις σκάλες, αλλά ο γιατρός είπε

ότι οι μώλωπες στο σώμα της δεν εξηγούνται από πτώση.

Γιατί την χτύπησες;

Γιατί;

Επειδή δεν μου είπε ότι είχε βιαστεί.

Νόμιζα ότι ήξερε τον ληστή. Ότι τον προστάτευε.

Και την χτύπησα.

Ήταν από θυμό;

- Φυσικά. - Δεν είναι αλήθεια.

Ήθελες να σου πει το όνομα αυτού που την βίασε. Σωστά;

- Ναι. - Σου το είπε;

- Ναι. - Θα μας το πεις και μας;

Σεβαστάνο.

Καρμέλο Σεβαστάνο.

Και ήθελα να τον σκοτώσω.

Και θα το έκανα, αν κάποιος δεν με προλάβαινε.

- Πώς θα το έκανες; - Θα τον πυροβολούσα.

Έχεις όπλο;

- Ναι. - Που το φυλάς;

Το έχω πάνω μου.

Μπορείς να σηκωθείς σε παρακαλώ;

Με τα χέρια στον αέρα, παρακαλώ.

Λείπει μια σφαίρα.

- Έριξε πρόσφατα. - Δεν το χρησιμοποίησα ποτέ.

Το είχα σε ένα συρτάρι. Ήθελα να δω αν δουλεύει. Είναι πρόβλημα;

- Πού το δοκίμασες; - Στο πάρκινγκ του σούπερ μάρκετ.

Στο πάρκινγκ του σούπερ μάρκετ;

Ναι, το βράδυ. Είχαν φύγει όλοι.

Ας το αφήσουμε για την ώρα. Παρακαλώ κάθισε.

Στο πάρκινγκ του μάρκετ πυροβολεί με το όπλο του!

Μπορούμε να πάμε πίσω στο χρόνο για λίγο;

Θα προσπαθήσω.

Όταν γνώρισες τη Λορεντάνα, δούλευε στο σούπερ μάρκετ σου.

Ναι.

Ξέρουμε ότι τότε, η Λορεντάνα έβλεπε τον Καρμέλο Σεβαστάνο.

Ναι, μου το είπε.

Αλλά δεν θα συνέχιζαν.

Όχι; Γιατί αυτό;

Ο Σεβαστάνο της φερόταν άσχημα.

Σκεφτείτε, μια φορά ...

της είπε να κοιμηθεί, με κάποιον που του χρωστούσε.

Προφανώς όμως, αρνήθηκε.

Και έκοψε όλα τα ρούχα της με το ψαλίδι.

Ήθελε να τον αφήσει.

- Έτσι την εκβίασε. - Πως;

Απείλησε να δημοσιεύσει μερικές τολμηρές φωτογραφίες.

Και ένα βίντεο που είχαν κάνει όταν ήταν μαζί.

- Εσύ, τι έκανες; - Ζήτησα μια συνάντηση.

Συναντηθήκαμε στην προβλήτα και μπήκα κατευθείαν στο ψητό.

Του είπα να μου δώσει όλες τις φωτογραφίες που είχε.

Υπήρξε λίγη διαπραγμάτευση,

αλλά τελικά συμφωνήσαμε: 200.000 ευρώ σε μετρητά.

100.000 όταν θα παρέδιδε τις φωτογραφίες και το βίντεο,

και 100.000 την παραμονή του γάμου μου με τη Λορεντάνα.

- Ο Σεβαστάνο τήρησε τη συμφωνία; - Ναι.

Έχεις ακόμα το υλικό που σου έδωσε ο Σεβαστάνο;

Το κατέστρεψα.

’κου ... αν υποθέσουμε ότι λες την αλήθεια,

γιατί νομίζεις πως ήθελε να ληστέψει και να βιάσει την γυναίκα σου;

Νομίζω ότι τον βάλανε.

Τον βάλανε; Ποιός;

Η Βαλέρια Μπονιφάτσιο.

- Γιατί θα το έκανε αυτό; - Γιατί;

Επειδή με μισεί, θέλει να μας πληγώνει.

Και επειδή ζηλεύει την αγάπη της Λορεντάνα για μένα.

- Τι πιστεύεις; - Λοιπόν...

Είτε είναι πολύ έξυπνος και παίζει ένα δύσκολο παιχνίδι,

ή είναι ένας δυστυχής χωμένος στα σκατά.

- Εσύ τι λες; - Συμφωνώ απόλυτα.

Εγώ θα ακούσω την υποκλοπή, εσύ πας το όπλο στο εγκληματολογικό.

- Και προσπάθησε να μάθεις κάτι. - Τι;

’κουσες για την επίθεση με τους τρεις μετανάστες;

Ναι. Και μάλλον σκέφτηκα το ίδιο πράγμα με εσένα.

- Ποιοί ήταν; - Οι τρείς από το Spirito Santo.

Τώρα, αν ρωτήσω εγώ τον Σποζίτο, μπορεί να μην μου πει,

αλλά αν ρωτήσεις εσύ έναν συνάδελφο.

Σε πιάνω. Πάω τώρα.

- Καλημέρα. Είμαι ο Μονταλμπάνο. - Χαίρετε. Αστυνόμος Ντε Νίκολα.

Πόσο καιρό υποκλέπτετε τις κλήσεις;

Από τις επτά το πρωί. Γράψαμε κάτι. Θέλετε να το ακούσετε;

- Ναι ευχαριστώ. Θα χρησιμοποιήσω αυτό; - Ναι. Θα το συνδέσω.

- Εμπρός; - Πώς είσαι, Βαλέρια;

- Λορεντάνα! Καημενούλα μου.

- Πότε βγαίνεις; - Αύριο.

’κου, κάλεσαν τον σύζυγο στο τμήμα.

- Πιστεύεις ότι θα τον συλλάβουν; - Δεν ξέρω. ’κου ...

- Είναι όλα εντάξει εκεί; - Μην ανησυχείς, όλα είναι καλά.

- Το ορκίζεσαι; - Ορκίζομαι.

- Έχω τρελαθεί εδώ μέσα, χωρίς ... - Ηρέμησε, ηρέμησε.

Μην κάνεις καμιά ανοησία, απλά κάνε υπομονή.

Εμπιστέψου με, θα αναπληρώσουμε τον χαμένο χρόνο.

- Ήρθε ο γιατρός, πρέπει να κλείσω. - Μια στιγμή, κύριε.

Μισό λεπτό.

- Βαλέρια, εγώ είμαι. - Είσαι τρελός!

Μην μου τηλεφωνείς μέχρι να σου πω ότι μπορείς, εντάξει;

- Από πού έγινε η 2η κλήση; - Από κινητό στο Μονρεάλε, κύριε.

- Μόνο αυτό μπορώ να σας πω. - Μπορείς να κάνεις μια κόπια;

Φυσικά.

- Μπορείς τώρα; - Ναι.

Μίλησες με την αντιτρομοκρατική;

Ναι, είπαν ότι παρακολουθούσαν τους φίλους μας αρκετές ημέρες.

’ρα έκαναν τον στάβλο αποθήκη;

Ναι, διακινούσαν όπλα στην Τυνησία,

αλλά όχι για κέρδος, αλλά για επανάσταση.

Ο Σποζίτο διέταξε να τους συλλάβουν, αθόρυβα.

Και τότε τι έγινε;

Οι Τυνήσιοι κρύβονταν σε μια σπηλιά,

και οι δικοί μας πέρασαν χωρίς να τους δουν.

Ξαφνικά άκουσαν ένα πολυβόλο,

και άρχισαν να ρίχνουν στην τύχη. Όμως οι Τυνήσιοι ξέφυγαν.

Υπολογίζουν ότι τραυμάτισαν έναν από αυτούς,

επειδή βρήκαν πολύ αίμα.

- Και υπάρχει κάτι άλλο. - Τι;

Η βαλλιστική απέκλεισε ότι το όπλο του Ντι Μάρτα σκότωσε τον Σεβαστάνο.

Σκοτώθηκε με παρόμοιο όπλο, αλλά όχι αυτό.

- Επομένως, αυτό είναι υπέρ του Ντι Μάρτα; - Σωστά.

Πέρασε!

Τζουζέπε!

Χαιρετώ, πάω στη Βαλέρια Μπονιφάτσιο.

Δεν είναι λίγο νωρίς για δείπνο;

Πάω σπίτι για ντους, μπορεί να βάλω και άρωμα.

- Πως το λένε "βαρβατίλα"; - ’ντε χέσου!

- Εμπρός; - Γεια σου, Σάλβο. Εγώ είμαι, ο Νίκολο ».

- Τι μπορώ να κάνω για σένα; - Μπορώ να έρθω σε 20 λεπτά;

- Γιατί; - Πρέπει να σου πάρω συνέντευξη.

- Πάλι; Γιατί; - Δεν άκουσες;

- Όχι, τι συνέβη; - Ο Τομμαζέο συνέλαβε τον Ντι Μάρτα.

- Α ... - Τι είπες;

Τίποτα. Απλώς έλα το συντομότερο δυνατό.

- Έρχομαι αμέσως. - Αντίο.

- Εμπρός! - Χαίρετε κ. Τομμαζέο; Μονταλμπάνο.

- ’κουσα... - Ναι, έχουμε ισχυρές αποδείξεις.

Δεν θέλαμε να αλλοιώσει τα στοιχεία.

Και ακόμα, θα μπορούσε να επιτεθεί ξανά στη γυναίκα του.

Ναι, αλλά ξέρατε ότι η βαλλιστική είπε

ότι το όπλο του δολοφόνου δεν ήταν αυτό του Ντι Μάρτα;

Ναι, ενημερώθηκα κατά τη διάρκεια της ανάκρισης.

- Αλλά δεν είναι σχετικό. - Καταλαβαίνω. Αντίο σας.

Ούτε εγώ ούτε ο εισαγγελέας Τομμαζέο πιστεύουμε

ότι ο Ντι Μάρτα πραγματικά πυροβόλησε,

αν και μπορεί να είναι από πίσω.

- Έχετε αποδείξεις εναντίον του; - Όχι, αλλά πολλές ενδείξεις.

Το εγκληματολογικό, αφού εξέτασε το όπλο του Ντι Μάρτα,

απέκλεισε ότι ήταν αυτό που σκότωσε τον Σεβαστάνο.

Σωστά. Αλλά αν ο Ντι Μάρτα διέταξε τη δολοφονία,

το ότι δεν είναι το όπλο του, είναι εντελώς άσχετο.

’ρα, η αστυνομία συνεχίζει να ψάχνει για τον δολοφόνο;

Τους δολοφόνους. Θεωρούμε ότι ήταν τουλάχιστον δυο.

Γεια, πως είσαι;

- Θα πάμε να φάμε στου Έντσο; - Σε πειράζει να πάμε σπίτι;

- Γιατί δεν αισθάνεσαι καλά; - Δεν ξέρω.

Πώς αισθάνεσαι τώρα;

Δεν ξέρω. Ποτέ δεν ήμουν τόσο πεσμένη.

Τι νιώθεις;

Όταν ξυπνάω το πρωί ...

Νιώθω σαν να θέλω να κλάψω.

Συγγνώμη, δεν θέλω καν να μιλήσω γι 'αυτό.

- Όχι, με συγχωρείς. - Δεν φταις εσύ.

Δεν έχει καμία σχέση με σένα ή με εμάς.

- Τι είναι τότε; - Σου είπα.

Δεν ξέρω, δεν μπορώ να το καταλάβω.

Μοιάζει σαν...

μια απειλή κενού σαν να χάνω κάποιον,

κάποιον αγαπημένο μου.

Όπως όταν έμαθα ότι η μητέρα μου είχε μια ανίατη ασθένεια.

Κάτι τέτοιο.

Αλλά δεν θέλω να σε ενοχλώ. Καληνύχτα.

Καληνύχτα.

- Μονταλμπάνο! - Σποζίτο.

Ο αρχηγός λέει να δουλέψουμε μαζί.

Του είπα ότι δεν είναι καλή ιδέα.

- Δεν καταλαβαίνεις, χρειάζομαι άντρες. - Κι εγώ τι είμαι, άλογο;

Χρειάζομαι άντρες να εκτελούν εντολές, όχι εσένα.

- Δεν με θέλεις μες στα πόδια σου. - Δεν είναι αυτό!

Δεν θα πάρω την δόξα για τη σύλληψή τους.

’σε, Μονταλμπάνο! Ούτε εγώ σε θέλω, είναι ξεκάθαρο;

Εντελώς. Ξέρεις τι; ’ντε γαμήσου!

- Κύριε. - Καλημέρα.

- Υπήρξαν άλλες κλήσεις; - Ναι, ο σύζυγός της κάλεσε στις 8.

Μετά, στις 9 η κα Μπονιφάτσιο κάλεσε την κα Ντι Μάρτα.

- Θέλετε να τα ακούσετε - Ναι, το δεύτερο.

Ορίστε.

Λορεντάνα, γλυκιά μου, θα σε πάρω με το αυτοκίνητο.

- Δεν πιστεύω ότι θα είμαστε μαζί. - Ούτε εγώ.

Μην θυμώσεις, ξέρει ότι βγαίνω;

- Όχι, δεν του το είπα. - Γιατί όχι;

Είναι καλύτερα, πίστεψε με.

- ’κουσες για τον άντρα σου; - Ναι, στην τηλεόραση.

Γνώρισα κάποιον που μπορεί να είναι χρήσιμος.

- Το δουλεύω. - Ποιός είναι;

Ένας δικηγόρος, τον λένε Ντιέγκο Κρόμα.

- Τι βλέπεις; - Η Βαλέρια είναι μπλεγμένη μέχρι το λαιμό.

Βρήκες κάτι γι' αυτήν, αλλά όχι αρκετά.

Θέλω να μάθω τα πάντα σχετικά με αυτήν.

Θα προσπαθήσω. Δεν είναι εύκολο, αλλά θα προσπαθήσω.

- Ξεκίνα αμέσως. - Εντάξει.

Εμπρός!

Τζουζέπε, έλα. Και κλείσε την πόρτα.

- Έχεις νέα; - Όπως σου είπα...

Πήγα χθες στη Βαλέρια.

Ήρθε στην πόρτα με ένα φόρεμα ...

Φαινόταν όλα.

Από το σουτιέν της μέχρι το βρακί της.

- Φόρεμα μάχης; - Μάλιστα κύριε.

Αλλά ήταν πολύ προσεκτική στην δοσολογία,

δεν πήγαμε στην κρεβατοκάμαρα, καθίσαμε στον καναπέ...

Μιμί, καταλάβαμε, λοιπόν;

Σταματήσαμε στο καλύτερο.

- Γιατί; - Δεν άφηνε να προχωρήσω.

Θέλει να τυραννά τους άντρες.

- Πώς αντέδρασε στη συνέντευξή μου; - Ρώτησε αν θα έπαιρνα ρίσκο.

- έτσι το είπε, ακριβώς; - Ναι, «αν θα έπαιρνα ρίσκο».

Είμαι πρόθυμος να ρισκάρω τη ζωή μου για σένα.

Σου είπε τι έπρεπε να κάνεις;

Πίστεψε με, είναι πανούργα!

Ανέφερε ένα δέμα που θα μου έδινε, αλλά δεν ήταν για μένα.

Την ρώτησα σε ποιον έπρεπε να το δώσω, και άρχισε να γελάει

και είπε, ότι δεν έπρεπε να το δώσω σε κανέναν.

Έπρεπε να το βάλω κάπου που να μην το βρουν, γιατί, θα είχα πρόβλημα.

- Και τι θα έχει αυτό το δέμα; - Είπε, καλύτερα να μην ξέρω.

- Πότε θα σου το παραδώσει; - Κάποιος θα της το φέρει.

- Θα πας για δείπνο; - Όχι, γεύμα αύριο. Είναι έξω απόψε.

- Ίσως πηγαίνει για το δέμα. - Αυτό πιστεύω και εγώ.

- Έλα, προχώρα. - Είσαι τρελή.

- Έχεις το όπλο τότε; - Τι έχεις στον νου σου;

Δεν θα στο δώσω ακόμα κι αν κλάψεις.

Αν η αστυνομία βρει το όπλο,

ο Ντι Μάρτα την πάτησε και συ καθάρισες.

Κι αν δεν γίνει; Τέλος πάντων, είναι στη θάλασσα.

- Στη θάλασσα; Δεν σε πιστεύω. - Σου λέω, το πέταξα ...

Τι ήταν αυτό;

Ας φύγουμε από εδώ.

Καλημέρα.

- Κύριε. - Καλημέρα.

Μπορώ να μάθω αν μετά τις 6.30 μ.μ. χθες,

Η κ. Μπονιφάτσιο έκανε ή έλαβε κλήσεις.

Θα ελέγξω, αλλά νομίζω ναι.

Ναι. Στις 6.50 μ.μ. τηλεφώνησε κάποια Νίνα,

και στις 11, έκανε μια μεγαλύτερη κλήση, σε κάποιον Ντιέγκο.

- Μπορώ να τις ακούσω; - Φυσικά.

Σερβιρίσου.

Ορίστε.

Γεια σου, Νίνα. - Γεια σας κυρία.

Είσαι ελεύθερη απόψε;

Λοιπόν Μιμί;

- Κοίτα ... - ’σε με να μαντέψω.

- Η Βαλέρια σε σούταρε. - Πως το ξέρεις;

Από το βλέμμα σου. Πες μου.

Μου τηλεφώνησε χθες το βράδυ, κατά τις 11 η ώρα.

Με κράτησε για ένα μισάωρο και μου είπε ότι τελείωσε.

- Δεν μπορούσε να συνεχίσει. - Επειδή είναι έντιμη γυναίκα κ.λπ.

- Σωστά, πώς το ξέρεις; - Κάτι ξέρω από γυναίκες.

Δεν μπορούσα να την κάνω να αλλάξει γνώμη.

Να σου πω κάτι; Χάνεις το ταλέντο σου.

- Λες; - Ναι.

Εμπρός!

Καλημέρα.

- Έλα. Τα έμαθες τα νέα; - Όχι.

Ο Μιμί έφαγε τα μούτρα του με τη Βαλέρια.

- Αλήθεια; Πώς κι έτσι; - Είναι πολύ απλό ...

- Μπορώ να πω εγώ την ιστορία; - Όχι.

- Γιατί όχι; - Θα κοροϊδεύεις.

Αυτή τη φορά θα σε στηρίξω, μπορώ; - Ας την ακούσουμε.

Η Βαλέρια παράτησε τον Δον Τζοβάνι μας, από εδώ,.

όχι λόγω μειωμένου ανδρισμού.

Όχι. Απλώς, δεν είχε το δέμα που θα του έδινε.

- Ποιος στο είπε αυτό;. - Πίστεψέ με, αυτό συνέβη.

Ανέφερε ποτέ η Βαλέρια κάποια Νίνα;

Νίνα; Όχι ποτέ.

Εντάξει.

Σήμερα ανοίγει ξανά το σούπερ μάρκετ του Ντι Μάρτα,

η Λορεντάνα θα είναι εκεί, πηγαίνεις να τη δεις.

- Με τι δικαιολογία; - Δεν ξέρω, πες της ...

ότι η Βαλέρια σε παράτησε και δεν το αντέχεις,

ότι είσαι χάλια και ζήτα της να μεσολαβήσει.

- Καλύτερο από το τίποτα. - Εμείς θα δούμε τους γείτονες της.

- Εντάξει. - Πάμε.

Αντίο, Τζουζέπε.

- Καλημέρα, είμαι ο Επιθ. Μονταλμπάνο. - Καλημέρα.

- Μένετε εδώ; - Ναι, έχουμε κοινωνική υπηρεσία.

- Τι εννοείτε; - Παρακολουθούμε αυτούς που πετάνε σκουπίδια.

Χαρτί με χαρτί, γυαλί και πλαστικό με γυαλί και πλαστικό,

και δύσοσμα πράγματα με δύσοσμα πράγματα.

- Αλλιώς κάνουν ότι ‘νάναι. - Μπράβο.

Ακούστε ... γνωρίζετε τη Βαλέρια Μπονιφάτσιο;

Φυσικά. Ζει απέναντι.

Τι μπορείτε να μου πείτε για τις παρέες της;

Η Βαλέρια; Την βλέπω μόνο με μια φίλη της.

Ένα όμορφο κορίτσι, ένα πολύ όμορφο κορίτσι,

Πως την λένε; Λορεντάνα, αυτό είναι.

Είναι σαν αδελφές, είναι αχώριστες.

Όχι άνδρες;

Τώρα που το σκέφτομαι ... ναι.

Υπήρχε κάποιος, πριν δύο μήνες ερχόταν να τη δει.

Τρεις φορές την εβδομάδα, Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή.

Και πάντα μετά το γεύμα. Αλλά δεν τον βλέπω πια.

Την τελευταία φορά που ήταν εδώ, η Βαλέρια βγήκε

και είπε φοβερά λόγια ... Του είπε να μην επιστρέψει.

Και πόσο χρονών είναι αυτός ο άντρας;

Νομίζω, το πολύ 35 ετών.

Έχει ύψος 1,80 και οδηγεί πάντα το ίδιο αυτοκίνητο.

Ένα ασημί αυτοκίνητο.

Νομίζετε ότι είναι ο φίλος της;

Δεν χαιρετιόντουσαν σαν ζευγάρι.

Δεν είναι συγγενής, δεν έχει αδερφό ή ξαδέλφια.

Είπατε ότι ο άντρας ερχόταν συχνά εδώ.

Ξέρετε αν η Λορεντάνα ήταν εδώ, όταν ερχόταν αυτός;

Τώρα το σκέφτομαι, ναι ...

Η Λορεντάνα ήταν πάντα εδώ όταν ερχόταν.

Κάτι τελευταίο, ξέρετε κάποια Νίνα;

Φυσικά, η υπηρέτρια της Βαλέρια.

Την θήλαζε μικρή, όταν κόπηκε το γάλα της μητέρας της

εξαιτίας των προβλημάτων της.

Μιμί, είπε η Βαλέρια ότι η μητέρα της ήταν δυστυχισμένη;

Μου είπε ότι δεν είχε πολύ χαρούμενη παιδική ηλικία,

επειδή ο πατέρας της είχε ερωμένη και παιδί μαζί της.

- ’ρα η Βαλέρια έχει ετεροθαλή αδερφό; - Ναι.

- Μεγαλύτερο ή μικρότερο της; - Μερικά χρόνια μεγαλύτερο.

- Ο πατέρας τον αναγνώρισε; - Δεν μου είπε.

- Πώς πήγε με τη Λορεντάνα; - Καλά. Ήξερε ποιός ήμουν.

Και μου είπε ότι άρεσα πραγματικά στη Βαλέρια.

Έτσι το έπαιξα λίγο, μέχρι που δάκρυσα.

Συγκινήθηκε και υποσχέθηκε να μιλήσει στη Βαλέρια.

Καλώς. Εμπρός!

- Λοιπόν; - Τίποτα.

Υπάρχει μόνο ο Μπονιφάτσιο Βιτόριο, ο πατέρας της Βαλέρια.

Ο αδερφός της μπορεί να έχει το όνομα της μητέρας του.

- Πως λένε τη μητέρα της Βαλέρια; - ’γκατα Τεζιτόρε.

- Πέθανε πριν από τρία χρόνια. - Θα δοκιμάσω,

Έχει τύχει στο παρελθόν. Θέλεις λίγο νερό;

Όχι, ευχαριστώ, κύριε.

- Εμπρός; - Χαίρετε!

- Αντελίνα, Μονταλμπάνο εδώ. - Τι μπορώ να κάνω για σένα;

- Χρειάζομαι κάποιες πληροφορίες. - Για πες.

Ξέρεις κάποια ηλικιωμένη κυρία που ονομάζεται Νίνα,

η οποία καθαρίζει για κάποια Βαλέρια Μπονιφάτσιο;

- Η Νίνα Μπονσινιόρι; - Δεν ξέρω το επώνυμό.

Ξέρω μια Νίνα που παίρνει ψάρια μαζί με μένα,

και πάντα λέει πόσο καλή είναι η κυρία στην οποία εργάζεται,

πόσο ευγενική και όμορφη, και ότι ήταν η παραμάνα της.

Αυτή είναι! Πότε θα τη δεις;

Αύριο το πρωί στις 7.30 στο ψαράδικο.

’κου, θα σου πω τι θέλω να την ρωτήσεις,

αλλά μην την πιέσεις.

Ρώτησε την με ποιά είχε σχέση ο πατέρας της αφεντικίνας της.

Τηλεφώνησε μου όταν έχεις το όνομα.

- Εντάξει, θα σου τηλεφωνήσω αύριο. - Ευχαριστώ, Αντελίνα, αντίο.

- Πες μου τι νιώθεις. - Σάλβο, είναι ...

είναι σαν μια μόνιμη αγωνία

που δεν μπορώ να ξεφορτωθώ.

Όσο κι αν προσπαθώ,

να βρω τον λόγο για αυτό.

Είναι λες και το επόμενο λεπτό

κάτι κακό θα μου συμβεί.

Δεν γίνεται να κάτσουμε άπραγοι.

Εντάξει, αν είμαι έτσι και αύριο, πάμε σε γιατρό.

Όμως τώρα, θέλω να κοιμηθώ.

Καληνύχτα.

Εμπρός;

- Είμαι η Αντελίνα. - Πες μου, Αντελίνα.

Μίλησα με τη Νίνα, η οποία δεν χρειάστηκε ενθάρρυνση

για να μιλήσει για το αφεντικό της,

που την κάλεσε στο κινητό της ενώ διηγιόταν την ιστορία.

- Έχει κινητό; - Όλες έχουμε.

- Συνέχισε. - Μου είπε την ερωμένη του πατέρα,

την λέγανε, Φραντσέσκα Λορικέλλα. - Φραντσέσκα Λορικέλλα;

Εντάξει. Ευχαριστώ πολύ, ήσουν μεγάλη βοήθεια.

- Είσαι πολύ ευγενικός. Αντίο. - Αντίο.

Ο αδελφός της Βαλέρια λέγεται Ροζάριο Λορικέλλα, 35 ετών.

Που μένει; - Στο Μονρεάλε.

Και επίσης ξέρω ποιός είναι.

- Ποιός είναι; - Ο άνθρωπος των Κουφάρο στο Μονρεάλε.

Δεν πιστεύω ότι η δολοφονία του Σεβαστάνο ήταν έγκλημα της μαφίας.

Γιατί; Επειδή το είπε ο Γκουταντάουρο;

Μπορεί να μας δούλευε.

Όχι, ο Γκουταντάουρο ήταν ειλικρινής, πολύ ειλικρινής.

- Τι κάνουμε τώρα; - Τι κάνουμε τώρα...

Θα είμαι ειλικρινής, το σενάριο μου δεν μπορεί να αποδειχθεί.

Βασίζεται σε δύο θεωρίες, που ούτε αυτές μπορούν να αποδειχθούν.

Η πρώτη είναι ότι ο Σεβαστάνο συνέχισε να εκβιάζει τη Λορεντάνα

ακόμα και μετά το γάμο της με τον Ντι Μάρτα.

Η δεύτερη, ότι ο Ροζάριο και η Λορεντάνα, συναντήθηκαν στης Βαλέρια,

κατέληξαν σε μια σχέση και έγιναν εραστές.

Τώρα...

όταν ο Σεβαστάνο άρχισε να εκβιάζει την Λορεντάνα,

η Βαλέρια το είπε στο Ροζάριο.

Γιατί;.

Επειδή η Βαλέρια, που είναι η πιο έξυπνη από όλους

είχε ένα έξυπνο σχέδιο στο μυαλό της.

Με μία κίνηση θέλει να απαλλαγεί από τον Σεβαστάνο και τον Ντι Μάρτα.

Δύο μήνες πριν, τι κάνει;

Προσποιείται ότι μαλώνει με τον Ροζάριο και κόβει κάθε επαφή.

Είναι τόσο προσεκτική όταν θέλει να του μιλήσει,

που χρησιμοποιεί το κινητό της υπηρέτριας της.

Σου είπα ότι ήταν πανούργα.

Η Βαλέρια, με τη σειρά της,

σκηνοθετεί την ψεύτικη ληστεία και τον βιασμό.

Για να δείξει σε μας και στον άντρα της, ότι συμμετείχε ο Σεβαστάνο.

Έτσι, ο Ντι Μάρτα έγινε ο κύριος ύποπτος για τη μελλοντική δολοφονία.

Συμφωνούμε ως εδώ. Πάνε παρακάτω.

Όταν η Λορεντάνα λέει στον άντρα της ότι ο Σεβαστάνο την βίασε,

η Βαλέρια το λέει στον Ροζάριο. Και τι κάνει αυτός;

Περιμένει τον Σεβαστάνο στο σκοτάδι,

τον απαγάγει, τον σκοτώνει και βάζει φωτιά στο αυτοκίνητό του.

Θέλει να μοιάζει με έγκλημα της μαφίας, αλλά η Μαφία το αρνείται.

- Και το δέμα; - Αυτό είναι απλό.

Η Βαλέρια ξέρει ότι δεν υπάρχουν στοιχεία εναντίον του Ντι Μάρτα,

οπότε πιέζει τον Ροζάριο να της δώσει το όπλο που σκότωσε τον Σεβαστάνο,

σκουπίζει όλα τα αποτυπώματα και σου το δίνει.

- Τι να το κάνω;

Να το κρύψεις στο γραφείο του Ντι Μάρτα, στο σούπερ μάρκετ.

Μετά θα μας έστελνε ένα ανώνυμο γράμμα,

και ο Ντι Μάρτα θα την πατούσε για τα καλά.

Αλλά ο Ροζάριο δεν την εμπιστεύεται, της λέει ότι πέταξε το όπλο στη θάλασσα.

Ίσως και να λέει αλήθεια, γιατί δεν είναι χαζός,

ή τουλάχιστον, όχι τόσο χαζός, ώστε να κρατήσει το όπλο.

Είπες μια ωραία ιστορία, τώρα πώς την αποδεικνύουμε;

Πρέπει να παγιδεύσουμε τη Βαλέρια, είναι ο μόνος τρόπος.

Αυτό θα γίνει σε τρία στάδια.

Πρώτα, την καλούμε, εγώ και ο Φάτσιο, της πιάνουμε κουβέντα

Πέντε λεπτά αργότερα... «τοκ, τοκ», μπαίνεις εσύ Μιμί.

Σε συστήνω ως τον βοηθό μου Αουτζέλλο.

Θα την ρωτήσουμε για το δέμα,

και θα πει ότι ήταν ένα αστείο, ένα δώρο.

Τότε φτάνουμε στο τρίτο στάδιο.

- Που είναι;

- Δεν σου το λέω, θέλω να είσαι αυθόρμητος.

- Καταρέλλα, τι συμβαίνει; - Χτύπησα δύο φορές.

- Υπάρχει μια κυρία για σας, κύριε. - Παρακαλώ περάστε.

Καθίστε.

Όπως ξέρεις, ο δικαστής δεν οριστικοποίησε τη σύλληψη του Ντι Μάρτα.

Έτσι, ο Εισαγγελέας ζήτησε περαιτέρω έρευνες.

Σας είπα όλα όσα ξέρω, κύριε επιθεωρητά.

Ναι, σωστά. Ξέρω, ήσουν πολύ έντιμη και ειλικρινής απέναντι μας,

οπότε θα είμαι το ίδιο.

Οπότε ... Απάντησε σε αυτές οι ερωτήσεις.

- Εντάξει.

- Γνωρίζεις έναν δικηγόρο Ντιέγκο Κρόμα;

Ναι, τον ξέρω, αλλά ...

Εμπρός!

- Καλημέρα. - Από εδώ ο βοηθός Επιθεωρητή Αουτζέλλο.

Γιατί χρησιμοποίησες ψεύτικο όνομα;

Θα μου άρεσες ακόμα και ως αστυνομικός.

Μπορείς να μου πεις τι θα έβαζες στο δέμα

που θα έκρυβε ο κ. Αουτζέλλο σε μέρος που δεν του αποκάλυψες;

Τι νομίζετε ότι θα ήταν;

Ένα κολιέ, μια έκπληξη για τη Λορεντάνα,

να το πάει στο γραφείο της στο σουπερμάρκετ.

Γιατί άλλαξες γνώμη;

Επειδή δεν ήθελα πλέον, καμία σχέση με τον κ. Κρόμα,

ή κ. Αουτζέλλο, όποιο και αν είναι το όνομά του.

Βλέποντας ότι η σχέση μας γινόταν κάπως οικεία,

ειδικά από την πλευρά του, προτίμησα να διακόψω.

Φαίνεται ότι συνάντησες έναν άντρα προχθές το απόγευμα.

Δεν έχω βγει βράδυ εδώ και μήνες.

Έχουμε υποκλέψει τις τηλεφωνικές σου κλήσεις, πρόσφατα.

Έτσι ε; Τότε ας ακούσουμε την κλήση

στην οποία συνεννοήθηκα να συναντήσω αυτόν τον άντρα;

Δεν γίνεται, γιατί χρησιμοποιήσατε το κινητό της υπηρέτριας σας.

Της Νίνα Μπονσινιόρι.

Πρέπει να τα έχετε ονειρευτεί όλα αυτά.

Τι Και αν είχα κανονίσει να συναντήσω αυτόν τον άντρα;

Είναι έγκλημα;

Όχι, δεν είπα αυτό, στην πραγματικότητα.

Να σε ρωτήσω κάτι... Θυμάσαι γιατί

εσύ και αυτός διακόψατε τη συνομιλία σας και φύγατε;

Πώς μπορώ να θυμηθώ; Δεν ήμουν εκεί.

Επίτρεψε μου να στο θυμίσω εγώ.

Κάποιος στην περιοχή έκανε θόρυβο. Αυτός ήμουν εγώ.

Κλώτσησα ένα κονσερβοκούτι καθώς πλησίαζα.

Θέλεις να το ακούσεις;

Μπορείς να ακούσεις τη συνομιλία σας με αυτό.

Τον ρώτησες για το όπλο με το οποίο είχε σκοτώσει τον Σεβαστάνο.

Σκόπευες να βάλεις το όπλο σε ένα κουτί και να το δώσεις στον κ. Αουτζέλλο.

Ο κ. Αουτζέλλο επρόκειτο να το κρύψει στο γραφείο του Ντι Μάρτα.

Τότε ο Ντι Μάρτα θα την πατούσε για τα καλά.

Αλλά ο άντρας είπε ότι δεν είχε πια το όπλο,

το είχε ξεφορτωθεί.

Αναγνωρίσαμε τον άντρα. Ροζάριο Λορικέλλα, ο ετεροθαλής αδερφός σου

και εραστής της φίλης σου Λορεντάνα Ντι Μάρτα.

Αλλά ξέρεις κάτι; Αυτός ο άντρας σου είπε ψέματα.

Δεν είναι αλήθεια ότι πέταξε το όπλο.

Το βρήκαμε στο σπίτι του όταν πήγαμε να τον συλλάβουμε πριν από δύο ώρες.

Τον ρωτήσαμε και ομολόγησε αμέσως.

Είπε ότι εσύ οργάνωσες τα πάντα. Έτσι είμαι αναγκασμένος να ...

Είναι άχρηστος! Ο μπάσταρδος!

Είναι ικανός μόνο να σκοτώνει και να ληστεύει!

Θα σας δείξω όλους σας, όλους!

Ηρέμησε, έχεις τρελαθεί;

- Με δάγκωσε. - Ας την πάρουμε από εδώ.

Αφήστε με!

- Θα σας δείξω όλους! - Πάρτε την στο κρατητήριο.

- Τι μπορώ να πω; Μπράβο. - Σας άρεσε το τρίτο στάδιο;

- Το παραμύθι για την ηχογράφηση; - Το ρίσκαρες.

Ήταν ο μόνος τρόπος για να ομολογήσει.

Υπάρχει ένα πράγμα που δεν καταλαβαίνω, ή μάλλον ...

καταλαβαίνω γιατί η Λορεντάνα και ο Ροζάριο το έκαναν,

αλλά όχι και για την Βαλέρια.

Μόλις ο Ντι Μάρτα έπεφτε, η Λορεντάνα θα έπαιρνε την περιουσία του,

και θα αποζημίωνε τη φίλη της που την απάλλαξε από τον άντρα της.

Επιπλέον, η Βαλέρια ένιωθε κάτι παραπάνω από φιλία για τη Λορεντάνα,

σχεδόν αγάπη.

Θα έκανε τα πάντα για να τη δει χαρούμενη, αλλά δεν θα το παραδεχτεί ποτέ.

Λοιπόν, πότε της παίρνουμε νέα κατάθεση;

Κάντε το αμέσως, γιατί αν ηρεμήσει,

μπορεί να αλλάξει γνώμη.

Πήγαινε να δεις τον Τομμαζέο να εκδώσει δύο εντάλματα σύλληψης.

Για τον Ροζάριο Λορικέλλα και την Λορεντάνα Ντι Μάρτα.

Εντάξει.

- Γεια σου, Σάλβο. - Λίβια.

- Πώς είσαι; - Δεν ξέρω.

- Τι εννοείς δεν ξέρεις; - Κάτι περίεργο συνέβη.

Είχα άλλη μια κρίση άγχους,

όταν ξαφνικά, το απόγευμα...

πρέπει να ήταν περίπου 6 μ.μ.

το άγχος χάθηκε.

- Επιτέλους! - Περίμενε...

Αντικαταστάθηκε από ένα αίσθημα παραίτησης, σαν ...

να μην υπήρχε τίποτα άλλο που θα μπορούσα να κάνω.

Σαν αυτό που φοβόμουν να έχει ήδη πραγματοποιηθεί.

Και όλα αυτά με το αίσθημα της απώλειας, του κενού μέσα μου.

Και από τότε κλαίω. Αλλά με έκανε να νιώσω καλύτερα.

Γιατί δεν πήγες στο γιατρό; Ο Γκαλούτσο είπε ...

- Όχι, δεν χρειάζεται να πάω. - Αφού δεν νιώθεις ...

Σε παρακαλώ, Σάλβο, θα το ξεπεράσω, το ξέρω.

Φτάνει τώρα. Σου έφτιαξα κάτι για φαγητό.

Μπορεί να μην είναι σαν της Αντελίνα, αλλά έκανα ότι μπορούσα.

Είμαι σίγουρος ότι θα είναι καλό.

Στην υγεία σου!

Σύντομα θα συνέλθω. Όμως, θέλω να πάω σπίτι αύριο.

Γιατί;

Νομίζω ότι θα μου κάνει καλό. Είμαι σίγουρη.

- Θέλεις να σε πάω; - Αν θέλεις.

Φυσικά.

Θα φύγουμε αύριο το πρωί τότε. Εντάξει.

Πως είναι;

- Θέλεις την αλήθεια; - Ωχ όχι!

Όχι, είναι πολύ καλό! Πεντανόστιμο.

Είναι καλύτερο από της Αντελίνα.

- Όχι ... όχι, το ορκίζομαι! - Λες ψέματα.

Φάτσιο, συγγνώμη που δεν σε καλώ μέσα, αλλά η Λίβια κοιμάται.

Όχι, λυπάμαι που σε ενοχλώ τόσο αργά.

Ήθελα απλώς να σου πω ότι ο Τομμαζέο έκανε αυτό που ζητήσαμε.

Υπέγραψε αμέσως τα δύο εντάλματα σύλληψης.

Συλλάβαμε τη Λορεντάνα, αλλά δεν μπορούμε να βρούμε το Ροζάριο.

Δεν θα είναι εύκολο να τον βρεις.

Είναι άνθρωπος των Κουφάρο, πρέπει να τον προστατεύσουν.

Νομίζεις; Δεν είμαι σίγουρος. Πώς πήγε με τη Λορεντάνα;

Πήγαμε στο σούπερ μάρκετ για να την πάρουμε.

Έκανε φασαρία;

Όχι, αλλά δεν της είπα ότι είχαμε ένταλμα.

Της είπα ότι ο Εισαγγελέας ήθελε να τη δει αμέσως.

Κάλεσε ένα υπεύθυνο του καταστήματος και του ζήτησε να κλείσει αργότερα.

Οι πελάτες ούτε καν το πρόσεξαν. Αλλά νομίζω ότι το περίμενε.

Νομίζω ότι ήταν μια καλή μέρα. Ευχαριστώ.

- Για ποιό; Η δουλειά μου είναι. - Καληνύχτα.

- Είσαι έτοιμη; - Ναι. - Πάμε.

Περίμενε λίγο ...

- Εμπρός; - Μονταλμπάνο, εδώ Σποζίτο.

- Μπορείς να είσαι έτοιμος σε 15 λεπτά; - Έτοιμος για τι;

θέλω να σου δείξω κάτι. Θα στείλω ένα αυτοκίνητο.

- Όχι, δεν είναι ανάγκη. Που είσαι; - Στη Contrada Casuzza. Τη ξέρεις;.

- Ναι, αλλά τι συνέβη; - Θέλω να δεις μόνος σου.

Έρχομαι.

Ήταν ένας συνάδελφος. Πρέπει να πάμε κάπου πρώτα.

Εντάξει. Πάμε.

Μετάφραση: Fortysomething

Γεια.

Γεια. Είναι ο τρίτος Τυνήσιος. Σκοτώθηκε κατά την επίθεση.

Δεν ήταν λαθρέμπορος όπλων, ήταν μαχητής της ελευθερίας.

Ήταν αυτός στον αχυρώνα που σε είδε με τα κιάλια.

Τον ταυτοποιήσαμε, ήθελα να τον δεις πριν τον πάρουν.

Όχι, σε παρακαλώ, όχι!

Όχι, σε παρακαλώ, όχι!

Όχι, Φρανσουά!

Όχι, Φρανσουά!