Original subtitles

Ο ΚΑΥΣΩΝΑΣ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Μετάφραση: Fortysomething

- Εμπρός; - Σάλβο, εγώ είμαι.

- Γεια σου Λίβια, πώς είσαι; - Πότε έρχεσαι;

Δεν ξέρω, τις επόμενες μέρες.

Ενημέρωσε με, να σε παραλάβω.

- Φυσικά. - Έχω μια έκπληξη για σένα.

- Μια έκπληξη; - Δεν μπορώ πλέον να το κρατήσω μυστικό.

- Ο Τζανφίλιπο μας προσκάλεσε στο σκάφος του.

- Ποιος είναι αυτός; - Αρχιτέκτονας, φίλος της Πάολα.

Δεν τον ξέρεις, είναι πολύ καλός. Θα μας πάει κρουαζιέρα.

- Στην Κορσική, την Έλβα, τη Γόργονα ... - ’κουσε ...

Ξέρεις, δεν ...

Αρρωσταίνω στη θάλασσα με βάρκα.

Είναι ένα μεγάλο σκάφος, θα έχουμε τη δική μας καμπίνα!

- Σάλβο, σε παρακαλώ ... - Η καμπίνα δεν είναι το πρόβλημα.

Είναι ότι, να... προτιμώ την στεριά.

Σάλβο, ξέρεις κάτι;

Μείνε στην στεριά σου, εγώ θα πάω στο σκάφος.

Όχι, περίμενε ...

Σε κρουαζιέρα με τον Τζανφίλιπο; Γιατί;

Είναι ένα πραγματικά, υπέροχο μέρος εδώ.

- Όλα χάρη σε μένα ... - Α... έτσι!

- Αυτό το σπίτι έχει μια ιστορία. - Όχι τώρα.

- Μα ενδιαφέρεται. - Αστυνομικοί!

Ο ιδιοκτήτης το έχτισε πριν από έξι περίπου χρόνια.

Το όνομά του ήταν ’ντζελο Σπετσιάλε, ήταν ντόπιος αλλά εργάστηκε στη Γερμανία.

- Γιατί λες "ήταν"; πέθανε; - Περίμενε.

Ήθελε να ζήσει εδώ με την γερμανίδα σύζυγό του και τον γιό τους, τον Ραλφ.

Όταν η βίλα ήταν έτοιμη, πήγαν στη Γερμανία για να οργανώσει την μετακόμιση.

Γι' αυτό έκλεισαν ένα κουπέ με κουκέτες στο τραίνο.

Ο Σπετσιάλε είχε την πάνω κουκέτα και ο γιος ήταν στην κάτω.

Όταν έφτασαν στην Κολωνία, ο γιος είχε εξαφανιστεί.

- Που πήγε; - Δεν τον βρήκαν ποτέ.

Τι έγινε ο Σπετσιάλε;

Όταν επέστρεψε από την Κολωνία, έπεσε από τις σκάλες και πέθανε.

Ω διάολε ! Δεν με εκπλήσσει που πήρατε αυτή τη βίλα φθηνά!

- Πού είναι ο Σαλβούτσο; - Ήταν εδώ, αγάπη μου.

- Δεν είναι τώρα, βρες τον! - Ήταν εδώ...

Σάλβο!

Σάλβο!

- Κοίταξες μέσα; - Όχι, πάντα ανησυχεί.

- Η καγκελόπορτα είναι ανοιχτή! - Τι σημαίνει αυτό;

- Βγήκε έξω. - Γιατί;

Συγγνώμη, εγώ θα ρίξω μια ματιά έξω, εσείς ψάξτε μέσα.

- Μπορεί... - Ο Σάλβο έχει δίκιο, ας ψάξουμε μέσα.

Καλημέρα.

Με συγχωρείτε, είδατε ένα μικρό αγόρι να περνάει;

- Ποιόν; - Ένα τετράχρονο αγόρι.

- Γιατί; - Επειδή τον έχουμε χάσει.

’ιντε άιντε!

Τι σημαίνει "’ιντε άιντε";

Απλώς σημαίνει "’ιντε άιντε".

Δεν έχω δει αυτό το μικρό αγόρι.

Δεν ξέρω τίποτα γι 'αυτό και δεν θέλω να μάθω. Αντίο σας.

- Περιμένετε... - Αντίο σας !

- Σάλβο, βρήκες τίποτα; - Μην ανησυχείς.

- Δεν πρέπει να ανησυχείτε. - Το ήξερα, αυτό το σπίτι είναι καταραμένο.

Γιατί το λες αυτό;

- Τον απαγάγανε! - Μαζί με τη γάτα;

Δεν με νοιάζει για τη γάτα, Ο Σάλβο χάθηκε.

- Ευχαριστημένος τώρα; Τον απαγάγανε. - Η γάτα απλώς το έσκασε.

- Σάλβο. - Δεν θέλω να σε ακούω.

Μείνε μαζί της και ηρέμησε την,

Θα τηλεφωνήσω στο σταθμό για βοήθεια. Θα τον βρούμε.

- Το άκουσες αυτό; - Ναί !

Θα τον ψάξουμε, θα είναι κάπου εδώ, ηρέμησε.

Ψιψίνα!

Έλα να φας.

Ρουτζέρο!

Ρουτζέρο !

Έλα εδώ.

Σάλβο!

Σάλβο!

Χτύπησες; ’σε με να δω.

Δεν έσπασες τίποτα. Μπορείς να σηκωθείς;

Θα σε κουβαλήσω εγώ. Έλα!

Μην ανησυχείς, πάμε.

Πάτα με το γερό σου πόδι εδώ.

Εντάξει.

Τώρα πέρνα. Αυτό είναι !

Έλα. Θα σε πάρω αγκαλιά.

Φάτσιο!

- Φάτσιο! - Σάλβο, έλα στη μαμά!

Πρόσεχε το πόδι του.

Έλα εδώ. Τι σου συνέβη;

- Φοβήθηκες; - Τι συνέβη;

- Κόπηκες; - Μην ανησυχείς.

- Ας πάμε σπίτι. - Δεν πρέπει να ξεμακραίνεις.

Δεν πρέπει να ακολουθείς τη γάτα παντού.

Είσαι μεγάλο αγόρι τώρα, πρέπει ακούς τη μαμά και τον μπαμπά σου.

- Η μαμά θα το γιάνει. - Τι υπάρχει εκεί κάτω;

Ένα διαμέρισμα που είναι ίδιο με αυτό στον επάνω όροφο.

Είναι υπόγειο, αλλά είναι έτοιμο για κατοίκιση.

Όχι, το παιδί είναι εντάξει, απλά φοβήθηκε λίγο.

- Ωραία. Είδε τίποτα; - Όχι.

- Λοιπόν, τότε μπορείς να έρθεις; - Ναί.

- Πότε θα έρθεις; - Πώς μπορώ να φύγω τώρα;

- Απλώς πες ότι δεν θες να έρθεις! - Δεν είναι αυτό ...

Δεν μου αρέσουν τα σκάφη, το ξέρεις αυτό ...

- Παραμύθια ... - Παραμύθια;

Νομίζεις ότι θα έφτιαχνα μια ιστορία ότι το παιδί του Μιμί έπεσε σε μια τρύπα

που είναι διαμέρισμα και πού υπάρχει ένα πτώμα;

- Δεν θα με εξέπληττε, δεν σε πιστεύω.

Εντάξει, κάλεσε τους τότε. Είναι και οι δύο στο σπίτι.

- Ρώτα τους. - Εντάξει, θα το κάνω.

- Αντίο. - Κάλεσε τους ... αντίο.

Μπορεί κάποιος να μου δώσει ένα χέρι;

Εγώ.

Δώσε μου το χέρι σου αργά.

Είναι σαν φούρνος εκεί μέσα,

δεν ξέρω πώς αντέχουν οι άντρες του Εγκληματολογικού.

- Πού είναι ο Μονταλμπάνο; - Στη βεράντα.

- Θα την πάρω εγώ, ελάτε μαζί μου. - Κάθεται στην δροσιά!

- Μπορώ να σας κάνω μερικές ερωτήσεις; - Μόνο μερικές.

- Επιτρέπετε; - Παρακαλώ.

- Τι μάθατε για το πτώμα; - Είναι ένα 15χρονο κορίτσι.

- Αυτή είναι η πρώτη ερώτηση. - Δεύτερη ερώτηση.

- Πώς σκοτώθηκε; - Ο λαιμός της ήταν κομμένος.

- Πόσο καιρό πριν; - Πριν από πέντε ή έξι χρόνια.

Το σώμα της παρέμεινε συντηρημένο γιατί την τύλιξαν καλά.

Σκοτώθηκε εκεί που την βρήκαμε ή μεταφέρθηκε εκεί μετά;

Το Εγκληματολογικό θα σας το πει αυτό,

αλλά ο Αρκουά βρήκε ίχνη αίματος.

- Μία ακόμα ερώτηση... - Όχι.

Ο χρόνος σου τελείωσε.

Ευχαριστώ για την μπύρα, θα την πάρω μαζί μου. Αντίο.

Αντίο σας.

Μπορώ να βοηθήσω;

Χαίρετε.

- Ψάχνω τον κ. Κάλαρα. - Εγώ είμαι.

Είμαι ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο.

Ελάτε στο γραφείο μου, έχει κλιματισμό.

Θα προτιμούσα να περπατήσω.

Φυσικά.

Σε τι οφείλω την τιμή αυτής της επίσκεψης;

Είδα τη βίλα που νοικιάσατε στον συνάδελφό μου, Μιμί Αουτζέλλο.

- Είναι όμορφη, έτσι δεν είναι; - Ναι, είναι ωραία.

Σίγουρα θέλετε να ξέρετε αν μπορώ να βρω κάτι παρόμοιο για εσάς.

- Όχι, δεν είναι αυτό. - Θέλετε αυτή τη βίλα;

- Ίσως τον Σεπτέμβρη. - Μπορώ να μιλήσω;

Ευχαριστώ. Θέλω να έρθετε μαζί μου, Πρέπει να σας δείξω κάτι.

- Που; - Στη βίλα που νοίκιασε ο Μιμί.

- Υπάρχει πρόβλημα; - Ελάτε να ρίξετε μια ματιά.

Εντάξει όπως επιθυμείτε.

- Θα ενημερώσω απλώς τον γραμματέα μου. - Ευχαριστώ.

Περάστε μέσα, προσέξτε τα σκαλοπάτια.

Εντάξει.

- Περιμένετε, μην βιάζεστε. - Ελάτε.

- Είναι επικίνδυνο; - Είστε καλά;

Ορίστε. Βλέπετε, κύριε Κάλαρα;

Υπάρχουν πόρτες και παράθυρα εδώ έτοιμα για τοποθέτηση.

Κοίτα να δεις!

Κοίτα να δεις!

Είναι κανονικό διαμέρισμα!

Για δες!

- Τι είναι αυτό; - Ένα μπαούλο.

- Μπορώ να το ανοίξω; - Ελεύθερα.

- Είναι άδειο. - Ξέρετε τι είχε μέσα;

- Ένα πτώμα. - Ένα πεθαμένο πτώμα;

- Φυσικά. - Εσείς το βάλατε εκεί;

- Φυσικά και όχι ! - Τι σχέση έχει με εμένα;

- Εσείς θα μου πείτε. - Εγώ;

Κύριε Κάλαρα!

Πώς θα σε κουβαλήσω έξω;

Γαμώτο!

- Ορίστε. - Ευχαριστώ.

Βάζω λίγη ζάχαρη.

- Αισθάνεστε καλύτερα; - Αισθάνομαι ακόμα λίγη ζάλη.

- Θα ενημερώσετε την κα Σπετσιάλε; - Φυσικά.

Δεν ξέρει τίποτα, θα πρέπει να το τακτοποιήσω.

- Θα ζητήσετε άδεια από την πολεοδομία; - Επιθεωρητά ...

Είμαι δημόσιος αξιωματούχος, δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια.

Το καταλαβαίνω.

- Ποιος σχεδίασε τη βίλα; - Ο Σπιταλέρι, ο τοπογράφος.

Ποιος είναι ο Σπιταλέρι;

Η αδελφή του Σπιταλέρι είναι παντρεμένη με τον Αλεσάντρο Πασκουάλε,

τον δήμαρχο της Βιγκάτα, επομένως είναι ο γαμπρός του.

Στοιχειώδες, αγαπητέ μου Γουότσον.

Καθώς είναι ο γαμπρός του δημάρχου,

και έχει τρεις κατασκευαστικές εταιρείες, κερδίζει όλα τα συμβόλαια κατασκευής,

πληρώνει την προστασία της μαφίας και δίνει μερίδιο στον γαμπρό του.

Έτσι, το αρχικό κόστος της σύμβασης διπλασιάζεται.

Σωστά. Αν ο κακομοίρης ο Σπιταλέρι δεν το κάνει αυτό, χάνει.

Ο καημένος!

- Φέρτον μέσα. - Εντάξει.

Κύριε Σπιταλέρι, ελάτε.

Καθίστε.

Ήρθα όπως μου ζητήσατε αλλά δεν ξέρω γιατί με καλέσατε.

Θα μάθετε. Καθίστε.

Φάτσιο τελείωσες με τον Φραντσεσκίνι;

- Τον Φραντσεσκίνι; - Τον Φραντσεσκίνι.

Τον Φραντσεσκίνι! Θα πήγαινα τώρα.

Θα έρθω κι εγώ για να το τακτοποιήσουμε.

- Με συγχωρείτε. - Επιθεωρητά, έχω ραντεβού.

Θα επιστρέψουμε αμέσως. Καθίστε.

Επιθεωρητά...

Υπέροχο αυτοκίνητο!

Το είδες;

Πρέπει να είναι του Σπιταλέρι.

Ναί.

Είναι υπέροχο, έτσι δεν είναι;

Καλό είναι.

Δεν θα θέλες να έχεις ένα τέτοιο αυτοκίνητο;

Ποτέ δεν είχα ψώνιο με τα αυτοκίνητα.

- Και δεν είναι και γρήγορο. - Μα είναι Ferrari!

Και, μια Ferrari δεν μπορεί να πάει αργά;

Αν πάει αργά, ο κινητήρας χαλάει.

Αν είναι έτσι, τότε δεν μου αρέσει.

Ας πάμε πίσω μέσα.

Τηλεφώνησε στον Φιλιμπέρτο και πες του να με καλέσει αμέσως, εντάξει;

Θα σε ξαναπάρω.

Είδα ότι κάνατε μια κλήση.

Δεν επιτρέπεται;

Θα έπρεπε να με ρωτήσετε.

Δεν χρειάζεται να ρωτήσω κανέναν για οτιδήποτε.

Είμαι ελεύθερος πολίτης, αν έχετε κάτι να πείτε, απλά πείτε το.

Ηρεμήστε, έγινε απλά μια παρεξήγηση.

Παρεξήγηση;.

Μου φέρεστε σαν να είμαι ύποπτος.

Θέλω τον δικηγόρο μου.

Αφήστε με σας εξηγήσω και μετά μπορείτε να αποφασίσετε. Καθίστε.

Αν μου είχατε πει ότι θέλατε να τηλεφωνήσετε ...

Θα σας έλεγα ότι όλες οι κλήσεις που γίνονται στο τμήμα

καταγράφονται σε υπολογιστή στο υπουργείο εσωτερικών.

- Ακόμα και οι κλήσεις από κινητά τηλέφωνα; - Φυσικά! Ειδικά αυτές!

Είναι οι νέοι κανονισμοί, για το θέμα της τρομοκρατίας.

Καταγράφουν όλες τις κλήσεις και μας ενημερώνουν εάν υπάρχουν υποψίες.

Αλλά, τι σημασία έχει;

Δεν είστε τρομοκράτης ή Μαφιόζος, έχετε καθαρό ποινικό μητρώο ...

- Το ξέρω, αλλά ... - Αλλά;

Βλέπετε...

πριν από δύο εβδομάδες, έγινε ένα ατύχημα σε ένα από τα εργοτάξια μου.

- Ένας ’ραβας εργάτης ... - Ένας παράνομος μετανάστης.

- Με είχε διαβεβαιώσει ... - Ότι δεν ήταν παράνομος μετανάστης.

Περίμενε τα χαρτιά του.

Κατάλαβα. Αφήστε, δεν θέλω να μιλάμε για προσωπικά θέματα.

Εάν λάβω εντολή από τη Ρώμη, θα σας καλέσω για ανάκριση.

Με ποιόν μιλούσατε;

Με τον Ντι Πασκουάλε, τον εργοδηγό του εργοταξίου.

- Μπορώ να φύγω; - Όχι.

- Γιατί όχι; - Δεν σας τηλεφώνησα για αυτό.

Σχεδιάσατε και χτίσατε μια βίλα στο Πίτσο.

- Την βίλα του κ. Σπετσιάλε; - Ναί.

Ανακαλύψαμε έναν αυθαίρετο χώρο στο υπόγειο.

Αλήθεια; Χάσατε το χρόνο σας.

Αυτό είναι κάτι το ασήμαντο.

Τα αυθαίρετα κτίσματα είναι ο κανόνας εδώ.

Όλοι χτίζουν, όλοι το ξέρουν.

Ο κ. Σπετσιάλε μπορεί να ζητήσει να το νομιμοποιήσει και το θέμα θα λυθεί.

- Είναι ακόμα έγκλημα. - Έγκλημα; Ανοησίες.

Αν με αναφέρετε, θα γελοιοποιηθείτε στην πόλη.

Παρόλα αυτά πρέπει να ασχοληθώ με το θέμα.

Μέσα στο διαμέρισμα, σε ένα μπαούλο, βρήκαμε ένα πτώμα.

- Ένα πτώμα; - Ένα κορίτσι με κομμένο τον λαιμό της.

Η δολοφονία έγινε την προηγούμενη της σφράγισης της εισόδου.

Πριν θαφτεί η είσοδος.

Πόσοι εργάτες δούλευαν εκεί, τότε;

- Δύο, νομίζω. - Δεν ήσασταν εκεί;

Όχι, έφυγα την προηγούμενη μέρα, πριν ολοκληρωθούν οι εργασίες.

Μέσα Οκτωβρίου, νομίζω.

Υπήρχε ένα μπαούλο στο διαμέρισμα;

Ναι υπήρχε.

Ο κ. Σπετσιάλε το χρησιμοποιούσε για να φέρνει πράγματα από τη Γερμανία.

Θυμάμαι ότι το άφησε εκεί.

- Ποια ήταν τα ονόματα των εργατών; - Δεν θυμάμαι.

Αλλά ο επιστάτης ήταν ο Ντι Πασκουάλε.

Μπορώ να πάω στο γραφείο μου και να βρω τα ονόματα των εργατών.

Μπορώ να έχω τον αριθμό του Ντι Πασκουάλε; Φάτσιο!

- 331 ... - Ναί.

34933773

Πηγαίνετε με τον συνάδελφό μου τώρα, και φέρτε μου τα ονόματά τους.

Μπορείτε να φύγετε, αλλά μην απομακρυνθείτε από την πόλη.

- Τι εννοείτε; - Αυτό που ακούσατε...

Πρέπει να με ενημερώσετε πριν φύγετε από την πόλη.

Παρεμπιπτόντως, που πήγατε πριν από πέντε χρόνια;

- Στο εξωτερικό. - Που;

- Στην Μπανγκόκ για διακοπές. - Μπανγκόκ. Εντάξει, μπορείς να φύγετε.

Ακολουθήστε με.

Πως λέγανε τον ’ραβα εργάτης που πέθανε;

Δεν θυμάμαι, ήταν ατύχημα.

Ήταν μεθυσμένος. Ο επιθεωρητής Λοζούπον είπε ότι...

Δεν θέλω να ξέρω τι είπε, πες μου τα γεγονότα.

Όπως όλα τα Σάββατα, τελειώσαμε την δουλειά στις 5:30 και φύγαμε.

- Δεν παρατηρήσατε ότι έλειπε; - Όχι, δεν έχουμε παρουσιολόγιο!

- Ποιος κλειδώνει το εργοτάξιο; - Ο Φιλιμπέρτο Αττανάσιο, ο φύλακας.

- Πού μπορώ να τον βρω; - Σε έναν από τα εργοτάξια μας.

- Συνέχισε. - Σας είπα ότι ξέρω.

Επιθεωρητά...

Ήταν μεθυσμένος. Τον βρήκαμε νεκρό τη Δευτέρα το πρωί, είχε πέσει.

Ήταν ατύχημα, επιθεωρητά.

Πάμε παρακάτω. Ήξερες για το αυθαίρετο διαμέρισμα στο Πίτσο;

Φυσικά, είμαι ο επιστάτης. Ακολούθησα τις εντολές.

Ήσουν στο Πίτσο μέχρι την ολοκλήρωση των εργασιών;

Όχι, ο κύριος Σπιταλέρι με μετέφερε σε άλλο εργοτάξιο στη Φέλα.

Δεν με χρειάζονταν στο Πίτσο, προσέλαβα δύο εργάτες.

Δεν θυμάμαι τα ονόματά τους.

Μήπως ο Ραλφ Σπετσιάλε έμεινε στο Πίτσο μέχρι να ολοκληρωθεί η εργασία;

Ήταν εκεί όταν έφυγα.

- Ήταν τρελός ο Γερμανός! - Γιατί το λες αυτό;

Ήταν τρελός!

Συνήθιζε να περπατά στα τέσσερα και να τρώει χόρτο όπως τα πρόβατα.

Όταν ήθελε να κατουρήσει, το έκανε μπροστά σε όλους!

Μια φορά, συνάντησε ένα κορίτσι στον επαρχιακό δρόμο.

Όταν την είδε, τσιτσιδώθηκε.

Την ακολούθησε με το πουλί του να κρέμεται.

Τι έγινε;

Ευτυχώς για το κορίτσι, περνούσε ο κύριος Σπιταλέρι με το αυτοκίνητο.

Τι είπε ο κ. Σπετσιάλε για τη συμπεριφορά του γιού του;

Τίποτα, το βρήκε αστείο. Είπε ότι ήταν ακίνδυνος.

Ότι ήθελε να φιλάει νεαρά κορίτσια.

Όμως, επιθεωρητά ...

σε ρωτάω ...

Αν ήθελε απλώς να τα φιλήσει ...

γιατί έβγαζε πάντα το πουλί του;

Μπορείς να φύγετε.

- Μπορώ; - Ναι, αλλά μην φύγεις από την πόλη.

Δεν πρέπει να φύγεις από τη Βιγκάτα χωρίς να μας ενημερώσεις.

Μπορώ να φύγω; Εντάξει, ευχαριστώ, επιθεωρητά.

- Αντίο σας. - Αντίο.

- Εμπρός; - Είμαι ο Μονταλμπάνο, είναι ο Αρκουά εκεί;

- Περιμένετε στην γραμμή.

- Επιθεωρητά Μονταλμπάνο. - Ναί.

Λυπάμαι, αλλά ο Δρ. Αρκουά, είναι πολύ απασχολημένος.

- Πότε θα είναι ελεύθερος; - Καλέστε ξανά αύριο.

Αύριο;

- Αντίο σας. - Ευχαριστώ.

Αύριο; Τι μπάσταρδος!

Καταρέλλα.

Ντοττόρε, κάνω έρευνα για το κορίτσι που βρήκαμε.

Αλλά με τόση ζέστη δε μπορώ να δουλέψω. Πνίγομαι.

’κου.

Πάρε σε ένα κατάστημα ηλεκτρικών ειδών και παράγγειλε μια εξάδα ανεμιστήρες.

Θέλω ο δικός μου να είναι τόσο μεγάλος.

Εντάξει;

- Μάλιστα, Ντοττόρε. Ο Θεός να σας ευλογεί. - Κι εσένα.

Με συγχωρείτε, κύριε.

Η βεντάλια μου.

- Μόνο αυτή υπάρχει; - Μόνο αυτήν έχω.

Εμπρός;

Είμαι ο Τζιανφράνκο Μαραντόνα, υπουργός Παντοδυναμίας

και επιθεωρητής των πάντων.

Θα ήθελα να μιλήσω στον Δρ. Αρκουά αλλά είναι πάντα απασχολημένος.

- Αμέσως, Εξοχότατε. - Είναι επείγον.

Μάλιστα, Εξοχότατε.

- Ομιλείτε, Εξοχότατε. - Αρκουά! Είμαι ο Μονταλμπάνο.

- Γιατί με λες «Εξοχότατε»; - Μα... μου είπανε...

Τέλος πάντων, μπορείς να με αποκαλείς έτσι, αν αυτό σου αρέσει.

- Τι θέλεις;

- Που δολοφονήθηκε; - Εκεί που βρέθηκε.

- Σε αυτό ακριβώς το σημείο; - Δίπλα στο μπαούλο.

- Είσαι σίγουρος; - Απολύτως;

Γιατί; - Υπήρχαν ίχνη αίματος αριστερά,

καθώς έσυραν το σώμα της για να το βάλουν στο μπαούλο.

- Βρήκες το όπλο δολοφονίας; - Όχι.

- Υπάρχουν δακτυλικά αποτυπώματα; - Πάρα πολλά.

- Και στο νάιλον που τύλιξαν το σώμα της; - Όχι.

Βρήκες κάτι άλλο;

- Ναι, την κολλητική ταινία.

- Μόνο αυτά; - Ναι.

Ε, άντε γαμήσου τότε.

Καταρέλλα, έλα εδώ.

Ήρθα, Ντοττόρε.

Είστε τυχερός που μπορείτε να το κάνετε αυτό.

Καταρέλλα, τι γίνεται με τους ανεμιστήρες;

Τηλεφώνησα σε έξι καταστήματα, όλοι έχουν εξαντληθεί.

- Σε ένα μαγαζί είχαν μείνει μόνος μπάλες. - Μπάλες;

Αυτές τις μπάλες, που βάζουν στο ταβάνι και γυρνάνε. Θέλετε τέτοιες;

Το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε εδώ είναι ντίσκο-μπάλες.

Όπως νομίζετε.

- Ποιός είναι; - Δρ. Πασκουάνο, είμαι ο Μονταλμπάνο.

Έχω μια φαγούρα στα αρχίδια, χρειαζόμουν κάποιον να μου τα ξύσει.

Είδατε; Το ήξερα και σας πήρα.

- Τι στο διάολο θέλεις; - Δεν ξέρετε;

Θα εξετάσω το σώμα του κοριτσιού το απόγευμα.

- Πάρε με αύριο. - Του ρίξατε καμιά ματιά;

- Μια γρήγορη. - Λοιπόν;

- Δεν ήταν πάνω από 16 ετών

- Και; - Ο λαιμός της ήταν κομμένος.

- Με τι; - Σουγιά.

Ήταν αριστερόχειρας ή δεξιόχειρας;

Κοιτάζοντας την τομή, θα έλεγα δεξιόχειρας.

Τι νομίζετε ότι της συνέβη;

Ο άντρας έπεισε το κορίτσι να τον ακολουθήσει εκεί.

Γδύθηκε και καθώς το κάνανε, έβγαλε το μαχαίρι.

Όταν έκοψε το λαιμό της, έκανε πίσω, για να μην λερωθεί από το αίμα.

Μετά πήρε το νάιλον ...

Ο Αρκουά μου είπε ότι δεν βρήκε δακτυλικά αποτυπώματα στο νάιλον.

- Τύλιξε το σώμα, το έβαλε ... - Τι έγιναν τα ρούχα της;

Τα έβαλε σε μια μικρή τσάντα.

Είχε το σώμα αναγνωριστικά χαρακτηριστικά;

-Είχε βγάλει την σκωληκοειδίτιδα της ...

και είχε μια συγγενή παραμόρφωση στο δεξί της πόδι.

- Δηλαδή; - Εφίπευση Δακτύλου.

- Τι είναι αυτό; - Όταν το δάκτυλο στρίβει προς τα μέσα.

Κατάλαβα, ευχαριστώ.

- Αντίο, επιθεωρητά. - Αντίο.

- Γεια, Φάτσιο. - Γεια.

Βρήκες πληροφορίες για τους εργάτες;

- Γύρισα όλη την Βιγκάτα. - Γιατί;

Ο Σπιταλέρι κρατάει αρχεία στο γραφείο του μόνο για τα πρόσφατα έργα.

Όμως η βίλα στο Πίτσο χτίστηκε πριν έξι χρόνια

και το αρχείο της είναι στην αδερφή του.

Ζει εκτός πόλης.

- Το κρατάει στο σπίτι της αδερφής του; - Ναί.

Έτσι, εάν οι οικονομικοί ελεγκτές τον επισκεφτούν

τηλεφωνεί στην αδερφή του, που ξέρει ποια έγγραφα να φέρει.

Με παρακολουθείς;

Το εργοτάξιο έκλεισε την 12η Οκτωβρίου. Εδώ είναι τα ονόματα των έξι εργατών.

- Πού εργάζονται τώρα; - Σε τέσσερα άλλα εργοτάξια του Σπιταλέρι.

- Τέσσερα; - Ένα νέο ανοίγει σε λίγες μέρες.

Με όλες τις επαφές του, έχει πολλή δουλειά.

Ποιοί δούλεψαν στο Πίτσο μέχρι να ολοκληρωθεί η εργασία;

Οι δύο πρώτοι έθαψαν το αυθαίρετο διαμέρισμα.

- Αντόνιο Καρντίλο, Γκάσπαρε Μιτσίτσε. - Μάλιστα.

- Τους θέλω αύριο στη βίλα. - Γιατί μόνο αυτούς τους δύο;

Μίλησα με τον Αρκουά,.

Το κορίτσι δολοφονήθηκε την ημέρα που ολοκληρώθηκα οι εργασίες.

Κάποιο άλλο νέο;

Ο Σπιταλέρι δεν έχει ιδιαίτερες σχέσεις με κανέναν.

- Ο επιστάτης του δεν είναι άγιος. - Γιατί;

Πριν από 15 χρόνια, προσπάθησε να ασελγήσει σε μία Αμερικάνα τουρίστρια.

Ένα νεαρό κορίτσι.

- Ήταν 17. - Τι μπάσταρδος!

- ’λλες καταδίκες; - Όχι.

Είναι τύπος και υπογραμμός αφότου προσλήφθηκε από τον Σπιταλέρι.

Θα κάνω ένα ντους, έλεγξε το άλλοθι του Σπιταλέρι.

Το κορίτσι σκοτώθηκε την 12η, μάθε αν ήταν εκτός.

- Εντάξει. - Τα λέμε αργότερα.

- Εμπρός; - Λίβια, εγώ είμαι.

- Τι είναι; - Τίποτα.

Ήθελα να πω ένα γειά και να δω πως είσαι.

Είμαι καλά, ευχαριστώ. Συγγνώμη, αλλά πρέπει να φύγω.

Να πας πού;

Ο Τζανφίλιπο με έφερε στο σπίτι για να μαζέψω κάποια πράγματα.

- Πηγαίνεις κάπου; - Ναι, σε μια μίνι κρουαζιέρα.

- Πού; - Στην Κορσική πρώτα, μετά δεν ξέρω.

- Με συγχωρείς, έχω καθυστερήσει. - Όχι, περίμενε.

- Ποιοί θα είναι στο σκάφος; - Εγώ, αυτός και ίσως μερικοί φίλοι.

- 'Ίσως;" - Πρέπει να κλείσω, αντίο.

Ίσως.

- Εμπρός; - Δεν κρατάς τον λόγο σου.

- Εγώ; - Ναι, εσύ.

Πότε έγινε αυτό;

Μου ορκίστηκες ότι δεν γίνονται δολοφονίες στην Βιγκάτα τον Αύγουστο.

Το είπα επειδή κάνει πολύ ζέστη ...

και μάλλον οι δολοφονίες θα αναβάλλονταν για το φθινόπωρο.

- Αυτό δεν ισχύει, τώρα είναι Αύγουστος. - Όχι !

Ο φόνος που ερευνώ έγινε τον Οκτώβριο πριν από πέντε χρόνια.

- Τέλος πάντων, εξαιτίας σου ... - Εξαιτίας μου;

Αν ο Σαλβούτσο δεν είχε πέσει στην τρύπα,

δεν θα βρίσκαμε το πτώμα και θα ήταν όλα μια χαρά.

- Είσαι αηδιαστικά κυνικός. - Κυνικός;

Κυνικός;

Επιθεωρητά...

Βρήκα το κορίτσι, την αναγνωρίσαμε.

Δηλώθηκε στο σταθμό στη Φιάκα: Κατερίνα Μονρεάλε, γνωστή ως «Ρίνα».

Η Κατερίνα εξαφανίστηκε στις 12 Οκτωβρίου 2002, στην περιοχή μας.

Υπάρχει και μια φωτογραφία.

Βλέπετε πόσο όμορφη ήταν;

Ήταν πραγματικά όμορφη!

Κακόμοιρο κορίτσι.

Όταν τον βρούμε, θα του σπάσω τα μούτρα.

- Ήταν από το Παλέρμο; - Ναι, αλλά είχε πάει στο Πίτσο.

Η οικογένειά της παραθέριζε κοντά στην βίλα του Σπετσιάλε.

- Πρέπει να τους ενημερώσουμε. - Ναι, μπορείς να το κάνεις αυτό;

Κοίταξες το άλλοθι του Σπιταλέρι;

Ναί.

Θεώρησα ότι ο Σπιταλέρι θα δήλωνε ως επαγγελματικά ταξίδια τις διακοπές,.

για να δικαιολογήσει έξοδα, και είχα δίκιο.

Πήγα στην αδερφή του και βρήκα το εισιτήριό του για την Μπανγκόκ.

Αυτό είναι αντίγραφο.

Το εισιτήριο είναι σφραγισμένο, άρα ο Σπιταλέρι ήταν στην πτήση.

- Τι γίνεται με τον νεκρό εργάτη; - Τι νομίζεις ότι συνέβη;

Νομίζω ότι έπεσε από σκαλωσιά που δεν είχε προστασία.

Σε κανένα από τα εργοτάξια δεν υπάρχει προστασία,

κάποιος πέφτει και κανείς δεν τον προσέχει.

Όταν έχουν φύγει όλοι, ο φύλακας, Αττανάσιο Φιλιμπέρτο

τον βρίσκει και καλεί τον Ντι Πασκουάλε ο οποίος στη συνέχεια καλεί τον Σπιταλέρι.

- Μ'ακούς; - Ναι, πως είπες το όνομα του φύλακα;

Αττανάσιο Φιλιμπέρτο.

Νάτος.

Καλά νόμιζα ότι τον θυμόμουν.

Κλοπή, επίθεση και δολοφονία.

Θα τον έχουμε στα υπόψιν.

Σπιταλέρι και Ντι Πασκουάλε πηγαίνουν στο εργοτάξιο ...

και στήνουν κάποια προστατευτικά μέτρα για να καλύψουν τον κώλο τους.

Στη συνέχεια μπουκώνουν τον εργάτη με κρασί για να μοιάζει μεθυσμένος.

- Ο Λοζούπον το κατάπιε αυτό; - Όχι, είναι ειδικός.

Πιθανότατα σκέφτηκε το ίδιο με εμάς αλλά δεν είχε καμία απόδειξη.

Φίλε μου.

Τίποτα;

Κυρία.

Γυαλιά ηλίου;

- Θέλεις κάτι; - Ναι, ένα τέτοιο.

- Αυτό είναι δικό μου. - Δεν έχεις άλλο;

Όχι.

- Πόσο θέλεις για αυτό; - Είναι ευκαιρία, 50.

50 ευρώ, είσαι τρελός; Θα σου δώσω 20.

- Όχι, ας το κάνουμε 40. - Μα είναι ένα κομμάτι πλαστικό!.

- Πόσα θέλεις να μου δώσεις; - 20.

Είναι βολικό, σε κρατά δροσερό.

Το ξέρω, αλλά δεν παύει να είναι πλαστικό!

35;

- Εμπρός; Ποιος είναι; - Λίβια, εγώ είμαι.

Ναι; Εμπρός;

Ο Σάλβο είμαι!.

Λυπάμαι. Είναι κακή η γραμμή.

- Τι είναι; - Τίποτα ...

- Τι έκανες; - Κοιμόμουν.

-Αποκοιμήθηκα στο κατάστρωμα.

- Είναι τόσο ήσυχα εδώ! - Που είσαστε;

- Στην Κορσική, είχαμε ένα πραγματικά ήρεμο ταξίδι.

Ο Τζανφίλιπο με άφησε να οδηγήσω το σκάφος.

Ήρθαν αυτοί οι φίλοι σου;

Δεν μπορώ να σε ακούσω. Σάλβο;

Αυτοί οι φίλοι που υποτίθεται θα ερχόντουσαν ... ήρθαν;

Σάλβο;

Είπα, οι φίλοι σου ... σκατά!

Επιθεωρητά, τι θαυμάσια εφεύρεση !

- Πόσο έκανε; - 20 ευρώ.

- Πολλά. - Νοιώσε το.

Είναι υπέροχο!

Πέρασε.

Τι είναι;

Επιθεωρητά...

Δεν θα πιστέψεις τα μάτια σου όταν θα δεις αυτό το κορίτσι.

- Είναι σαν αυτή της φωτογραφίας. - Φέρτην μέσα.

Καταρέλλα, φέρτην μέσα!

Και φώναξε τον Φάτσιο.

Περάστε.

- Γεια σας, είμαι η Αντριάννα Μονρεάλε. - Καθίστε.

- Συγγνώμη που άργησα. - Δεν υπάρχει πρόβλημα.

Καταρέλλα, ειδοποίησες τον Φάτσιο;

Καταρέλλα!

- Ειδοποίησες τον Φάτσιο; - Μάλιστα.

- Ειδοποίησε τον ξανά. - Αμέσως.

- Μένεις με τους γονείς σου; - Όχι.

Σπουδάζω Ιατρική στο Παλέρμο αλλά έρχομαι συχνά σπίτι.

- Εμπρός! - Χαίρετε.

Αστυνόμε Φάτσιο, από εδώ η δεσποινίς Αντριάννα Μονρεάλε.

Ζητώ συγνώμη που δεν σας άφησα να έρθετε στο σπίτι.

Δεν πειράζει!

’κου, δυστυχώς πρέπει να σου κάνω μερικές ερωτήσεις.

- Ρώτα με ότι θέλεις. - Εντάξει.

Πάντα φανταζόσουν ότι η αδερφή σου ήταν νεκρή, σωστά;

Ναί.

Αλλά δεν το φανταζόμουν ... το ήξερα.

Το ήξερες; Ποιος σου το είπε;

Κανένας.

- Πώς το ήξερες, τότε; - Το σώμα μου, μου το είπε.

Έχω διδάξει το σώμα μου να μην μου λέει ποτέ ψέματα.

Δεν είναι εύκολο να το εξηγήσω.

Η Ρίνα και εγώ ήμασταν δίδυμες.

Μερικές φορές μπορούσαμε να επικοινωνούμε συναισθηματικά.

ακόμη κι αν ήμασταν χώρια.

Θα μπορούσες να μας το εξηγήσεις λίγο;

- Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. - Εντάξει.

Όταν πέθανε η γιαγιά μας, η Ρίνα ήταν εκεί.

Εγώ ήμουν στη Φέλα παίζοντας με τα ξαδέλφια μου.

Ξαφνικά, ένιωσα τρομερά λυπημένη και έβαλα τα κλάματα.

Χωρίς προφανή λόγο.

Που ήσασταν την ημέρα που η αδερφή σας ...

Ήμουν στη Μοντελούσα στη θεία και τον θείο μου.

Ένοιωσες αυτήν την επικοινωνία με την αδερφή σου και εκείνη την ημέρα;.

Ναί.

Μπορώ να θυμηθώ ακόμη και την ακριβή ώρα γιατί κοίταξα το ρολόι μου.

- Ήταν 19:38. - Τι συνέβη;

Ήμουν μόνη στο δωμάτιό μου και ντυνόμουν.

Ξαφνικά, ένιωσα ..

μια πολύ παράξενη αίσθηση, όπως ποτέ πριν.

Ένιωσα σαν ασφυξία.

Στραγγαλίσθηκε, έτσι δεν είναι;

Όχι ακριβώς.

Πήγες στο νεκροτομείο για να την αναγνωρίσεις;

Κοίταξα μόνο τα πόδια της, αναγνώρισα το δάχτυλό της.

Πώς σκοτώθηκε;

- Ο λαιμός της ήταν κομμένος. - Ω Θεέ μου!

Μπορείς να μου πεις τι ένιωσες;

Έναν τρομερό πόνο στο λαιμό μου.

Δεν πίστευα ότι είχε σχέση με την αδερφή μου.

Βλέπετε, η Ρίνα και εγώ ήμασταν ίδιες.

Αλλά μόνο εξωτερικά, είχαμε πολύ διαφορετικές προσωπικότητες.

Ήταν ένα καλό κορίτσι.

Ενώ εγώ ...

ακόμα και εκείνη την ημέρα, στο θείο μου, έκανα κρυφά ένα τσιγάρο.

Για μια στιγμή, σκέφτηκα ότι γι' αυτό είχα αυτή την αίσθηση.

Αργότερα σκέφτηκα ότι πρέπει να συνδεόταν με κάποιο άλλο συμβάν.

Μπορείς να μας πεις για αυτό;

Θα προτιμούσα όχι.

Ήσασταν δεμένες εσυ και η αδερφή σου;

Δεν γίνεται να μην ήμαστε. Λέγαμε τα πάντα.

Μήπως ανέφερε ποτέ η Κατερίνα κάποιον

που την παρενοχλούσε;

Από 13 ετών έκαναν ουρά οι θαυμαστές.

Εγώ, το έβρισκα διασκεδαστικό αλλά η Ρίνα θύμωνε.

Θυμάμαι ένα συγκεκριμένο γεγονός.

- Ξέρω, εννοείς τον Ραλφ. - Τον ξέρεις;

Πάντα ερχόταν στο σπίτι μας στο Πίτσο.

- Να κάνει τι; - Μας κρυφοκοίταγε από το παράθυρο.

Τον πείραζα, αλλά η Ρίνα δεν μπορούσε να τον αντέξει.

Μια μέρα, ήμουν μόνη στο σπίτι και έκανα ένα ντους.

Όταν βγήκα, τον βρήκα μπροστά μου, εντελώς γυμνό.

- Δεν είχα βάλει πετσέτα .. - Τι συνέβη;

Με παρακάλεσε να του δώσω ένα φιλί.

- Δεν φοβήθηκες; - ’λλα πράγματα με τρομάζουν.

- Τι έκανες; - Συμφώνησα.

Τον φίλησα στα χείλη ...

έβαλε το χέρι του στο στήθος μου, το χάιδεψε και έφυγε.

Δεν φοβηθήκες ότι θα σας πειράξει;

Καθόλου, ήταν εντελώς ανίκανος.

Ακόμα και όταν με χάιδεψε,

δεν είχε... καμία εμφανή αντίδραση.

Αν ήταν άκακος, γιατί η Ρίνα έφυγε όταν προσπάθησε να τη φιλήσει;

Η Ρίνα και εγώ ήμασταν πολύ διαφορετικές σε αυτό το θέμα.

Δεν φοβήθηκε, ένιωσε εξαιρετικά προσβεβλημένη.

Στη συνέχεια ήρθε ο Σπιταλέρι.

Ναι, είδε τη Ρίνα να τρέχει, κυνηγημένη από τον Ραλφ που ήταν γυμνός.

Σταμάτησε, βγήκε από το αυτοκίνητό του και χτύπησε τον Ραλφ.

Τράβηξε ένα μαχαίρι και του είπε ότι θα τον σκότωνε αν το έκανε ξανά.

Ξέρεις αν ο Σπιταλέρι είδε ξανά την αδερφή σου;

Ναί.

Φάτσιο, τι συμβαίνει;

- Αργήσαμε. - Για ποιό πράγμα;

Για το ραντεβού μας με τον Ντι Πασκουάλε.

Το είχα ξεχάσει εντελώς! Συγγνώμη, αλλά πρέπει να φύγω.

Μπορούμε να συναντηθούμε αργότερα;

- Πρέπει να κανονίσω τα της κηδείας. - Αύριο το πρωί τότε.

Έχουμε συγγενείς που θα έρθουν τότε. Μπορώ να σας δω αργότερα, για γεύμα.

Ναι, θα ήταν υπέροχο.

Ξέρεις το εστιατόριο "Του Έντζο" στην παραλία της Μαρινέλλα;

- Ναί. - Θα σας συναντήσω εκεί, στις 1.

- Εντάξει. - Τα λέμε.

Φάτσιο, συνόδευσε την. Αντίο.

Μετά από εσάς.

Από εδώ.

- Επιθεωρητά, ο κύριος Μιτσίτσε. - Καλημέρα.

Χάνω μια μέρα δουλειάς!

Για αυτό το ηλίθιο διαμέρισμα!

- Δεν σας μίλησε ο Σπιταλέρι; - Για τι πράγμα;.

Δεν πειράζει.

Την ημέρα που ολοκληρώθηκε η εργασία, στις 12 Οκτωβρίου, τι ώρα τελειώσες τη δουλειά;

Δεν ήταν η τελευταία μέρα, επέστρεψα την επόμενη μέρα.

- Να κάνεις τι; - Ότι δεν είχα κάνει την προηγούμενη.

Δηλαδή;

Το απόγευμα, της 12ης, ήρθε ο Ντι Πασκουάλε.

Μου είπε, να μην χαλάσω το πέρασμα, για να ελέγξει για διαρροές.

Ίσως ερχόταν ο ιδιοκτήτης για να ελέγξει τις εργασίες.

- Και, τι έκανες; - Έφυγα.

Και μετά;

Ο Ντι Πασκουάλε μου τηλεφώνησε εκείνο το βράδυ.

Μου είπε να το χαλάσω την επόμενη μέρα.

Πήγα και το γκρέμισα και ίσιωσα το χώμα.

Παρατήρησες ένα μπαούλο στο καθιστικό;

- Ναι, το είχε παρατήσει ο Σπετσιάλε. - Το άνοιξες;

Όχι, ήξερα ότι ήταν άδειο οπότε δεν υπήρχε νόημα.

Φυσικά... Ρίξε μια ματιά σε αυτήν τη φωτογραφία.

Τι έχει να κάνει με αυτό;.

Αν άνοιγες το μπαούλο θα είχες βρει το πτώμα της μέσα.

Ο μπάσταρδος!

- Ο μπάσταρδος! - Κύριε Μιτσίτσε, ηρέμησε!

- Πουτάνας γιός! - Ποιός;

Ο Σπιταλέρι! Το ήξερε και δεν μου το είπε!

Ο Σπιταλέρι; Ηρέμησε.

- Έλα και κάτσε. - Εδώ πέρα.

Θα έπρεπε να το ξέρω ότι ήθελε να με μπλέξει!

- Γιατί θα το έκανε αυτό; - Γιατί;

Έτσι ώστε να νομίσετε ότι ήμουν εγώ αυτός που τη σκότωσε.

Όταν έφυγα, Ο Ντι Πασκουάλε ήταν ακόμα εδώ.

Δεν ξέρω τίποτα για αυτό το θέμα, τίποτα απολύτως !

- Είδες ποτέ το κορίτσι στο εργοτάξιο; - Ποτέ !

Ποτέ...

Τι έκανες μετά τη δουλειά το απόγευμα της 12ης Οκτωβρίου;

Εκείνη την ημέρα, ο γιος μου Μικέλε ...

έπεσε από το ποδήλατό του και έσπασε το πόδι του.

Τον πήγα στο νοσοκομείο στη Μοντελούσα.

Η γυναίκα μου ήρθε μαζί μου και μείναμε εκεί μέχρι το βράδυ.

- Μπορείτε να το ελέγξετε. - Θα το κάνουμε.

- Εντάξει. Ευχαριστώ. - Ευχαριστώ.

Αντίο σας.

Θα τα σπάσω τα μούτρα του Σπιταλέρι,

ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να χάσω τη δουλειά μου!

Δεν θυμάμαι που σταματήσαμε.

Με ρώτησες αν η Ρίνα και ο Σπιταλέρι είχαν συναντηθεί ξανά

και σου είπα ότι είχαν.

Τι σου είπε η αδερφή σου;

Αυτός ο Σπιταλέρι,

μετά από εκείνη την ημέρα με τον Ραλφ, την ενοχλούσε.

Με ποιον τρόπο;

Η Ρίνα είχε την εντύπωση ότι ο Σπιταλέρι την παρακολουθούσε.

Αν έπαιρνε το λεωφορείο για την πόλη,

στην επιστροφή, εμφανιζόταν ο Σπιταλέρι και της πρότεινε να την γυρίσει σπίτι.

- Δέχτηκε αυτές τις προσφορές; - Μερικές φορές.

Ο Σπιταλέρι συμπεριφερόταν πάντα σαν κύριος;

Πάντα...

Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα του θανάτου της Ρίνα.

- Τι συνέβη; - Κάτι φοβερό.

Συνέχισε...

Σκοτείνιαζε, και η Ρίνα δέχτηκε να την γυρίσει.

Αλλά όταν έφτασαν στο σπίτι αυτού του αγρότη που συνελήφθη,

σταμάτησε το αυτοκίνητο και προσπάθησε να την βιάσει.

- Τι έκανε αυτή; - Έβαλε τις φωνές, βγήκε ο αγρότης.

αυτή έτρεξε μέσα, και ο Σπιταλέρι έφυγε.

- Γιατί συνελήφθη ο αγρότης; - Ο κακομοίρης ...

Η αστυνομία βρήκε ένα από τα σκουλαρίκια της Ρίνα στο σπίτι του.

Η Ρίνα όμως το είχε χάσει στο αυτοκίνητο.

Τους είπα τι είχε συμβεί με το Σπιταλέρι αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Ξέρεις την αστυνομία...

Ναι, δυστυχώς.

Δεσποινίς, επιθεωρητά ...

- Καλή όρεξη. - Ευχαριστώ, Έντζο.

Μυρίζει υπέροχα!

Είναι καλό! Θέλεις να δοκιμάσεις λίγο;

Ναι, γιατί πρέπει να παραδεχτώ ...

ότι τα μακαρόνια με μαλάκια είναι το αγαπημένο μου πιάτο.

Δοκίμασε το δικό μου.

Δεν το παραγγέλνω αφού έχεις εσύ.

- Καλό; - Νοστιμότατο.

Μπορούμε να είμαστε λιγότερο τυπικοί;

Φυσικά.

Δεν σου είπα στο τμήμα, γιατί ήταν μαζί και ο άλλος...

αλλά μαζί σου είναι διαφορετικά.

Συνέχισε...

Εκείνη την ημέρα,

πριν να έχω την αίσθηση ότι είχα ασφυξία,

ένιωσα ένα κύμα πανικού ...

απόλυτου πανικού.

Δεν μου είχε συμβεί ποτέ πριν.

Ξαφνικά,

ενώ στεκόμουν κοντά στην ντουλάπα,

είδα την εικόνα της αδερφής μου στον καθρέπτη.

Φαινόταν αλλόκοτη.

Τότε εκτοξεύτηκα στο απόλυτο σκοτάδι,

ένα σκοτεινό περιβάλλον,

ένα γλοιώδες μέρος,

όπου φρικτά πράγματα θα μπορούσαν να συμβούν.

Ήθελα να ουρλιάξω, αλλά δεν μπορούσα.

Για λίγα δευτερόλεπτα, ήμουν σαν τυφλή.

Προσπάθησα να βρω τον δρόμο μου στο σκοτάδι.

Τα πόδια μου λύγισαν. Κρατήθηκα από τον τοίχο για να μην πέσω.

Ήταν τότε ...

που ένιωσα μια εισβολή.

Ένιωσα σαν κάποιος ...

να κατείχε το σώμα μου,

άγρια,

για να το προσβάλει ...

και να το ταπεινώσει.

Αρκετά.

Φτάνει.

Αυτό συνέβη;

Έτσι πιστεύουμε.

- Πάμε. - Που;

Ξέρεις πού θέλω να πάω.

Δεν χρειάζεται να σου πω.

Αντριάννα ...

Όλα είναι εντάξει ...

- Μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση; - Προχώρα.

Είσαι παντρεμένος;

Όχι.

- Έχεις κοπέλα; - Ναί.

- Πως την λένε; - Την κοπέλα μου;

Λίβια.

- Που μένεις; - Εγώ;

Στη Μαρινέλλα.

Δώσε μου τον αριθμό του σπιτιού σου.

0932 ...

554427

το έχω απομνημονεύσει.

Ευχαριστώ.

Έχουμε ήδη ανακρίνει τους Καρντίλο και Μιτσίτσε.

Μην κάνεις τον κόπο, ξέρω τι συνέβη.

Ο Μιτσίτσε πήγε στο γραφείο του Σπιταλέρι, ήταν έξαλλος!

Έκανε σαν τρελός! Αλλά τώρα μπορεί και να ζητιανεύει.

Είναι δύσκολο να βρεις δουλειά εργάτη.

Υπάρχουν και άλλα εργοτάξια.

Ναι, αλλά το μόνο που χρειάζεται είναι μια λέξη από τον Σπιταλέρι ή εμένα...

- Για να τον απολύσουν. - Ναί.

- Θα σημειώσω αυτά που είπες. - Τι εννοείς;

Εν τη παρουσία μας, απείλησες έναν μάρτυρα.

Έναν μάρτυρα;

Του κώλου μάρτυρας!

Πρόσεχε πώς μιλάς!

Πραγματικά...

Σιωπή!

Σιωπή.

Λοιπόν, μας είπες ότι οι εργασίες στη βίλα

ολοκληρώθηκαν την 12η Οκτωβρίου.

Αλλά ο Μιτσίτσε μας είπε ότι ήταν εδώ, το πρωί της 13ης.

- Τι διαφορά έχει; - Αυτό θα το αποφασίσω εγώ.

Ο Σπιταλέρι δεν ήξερε, ήταν απών.

Αποφάσισες να επεκτείνεις την προθεσμία;

Ναί.

- Γιατί δεν μας το είπες; - Το ξέχασα.

Το ξέχασες ...

Μας είπες ότι λίγες μέρες πριν τελειώσει εδώ η δουλειά,

ο Σπιταλέρι σε έστειλε στη Φέλα.

Γιατί ήσουν ακόμα εδώ στις 11 και 12;

Προσπαθήστε να καταλάβετε, όταν ο Σπιταλέρι μου είπε για το πτώμα,

φοβήθηκα και έφτιαξα την ιστορία για το άλλο εργοτάξιο.

Μάλιστα.

Τώρα πες μας, πως ακριβώς έγιναν τα πράγματα.

Επιθεωρητά...

Ήρθα εδώ στις 11.

Ήθελα να ελέγξω για διαρροές, και υγρασίες.

- Όλα ήταν μια χαρά. - Την επόμενη μέρα;

Την επόμενη μέρα, ήρθα εδώ περίπου το μεσημέρι.

Ο Μιτσίτσε έφυγε και περίμενα μισή ώρα για τον ιδιοκτήτη.

- Όλα ήταν εντάξει; - Ναί.

- Ακόμα και στο σαλόνι; - Ναί.

- Και μετά; - Ο Σπετσιάλε έφτασε με τον θετό γιο του.

Τι ώρα ήταν;

Ποιός ξέρει ! Ίσως περίπου τέσσερεις.

Κατεβήκαμε και οι τρεις μας.

Ο Σπετσιάλε έλεγξε τα πάντα με σχολαστικότητα.

Τον ρώτησα αν μπορούσα να κλείσω το πέρασμα.

Είπε ότι μπορούσα, είπαμε αντίο και έφυγα.

- Και ο Ραλφ, ο γιος του; - Έμεινε εκεί.

Του άρεσε εκεί. Ήταν τρελός!

Τι έκανες αφού έφυγες;

- Θέλετε το άλλοθι μου; - Είναι καλύτερο για σένα αν έχεις.

Έχω !

Ήμουν στο γραφείο του Σπιταλέρι από τις 6 έως τις 8.

Η γραμματέας του και εγώ περιμέναμε τηλεφώνημα.

Το αεροπλάνο του δεν θα είχε φτάσει στην Μπανγκόκ.

Το αεροπλάνο έκανε στάση στο... Δεν θυμάμαι πού.

- Τηλεφώνησε ο Σπιταλέρι; - Ναί.

Ήταν για ένα συμβόλαιο που μας είχε ανατεθεί την επόμενη μέρα.

- Ανατέθηκε σε εσένα; - Ναί !

Τη αναγνωρίζεις;

Ναι. Ζούσε πιο κάτω στο δρόμο,

στο σπίτι που ήταν στο τέλος του.

- Αυτή είναι η κοπέλα που ...; - Ναί.

Είναι το κορίτσι που ο Σπιταλέρι έσωσε από τον Ραλφ.

Την είχες δει εδώ;

Μερικές φορές, όταν περνούσα από το σπίτι της.

Πώς και ο Μιτσίτσε δεν την είδε ποτέ;

Οι εργάτες φτάνουν στο εργοτάξιο στις 7 το πρωί

και φεύγουν στις 5.

Εγώ πηγαινοερχόμουν.

Εντάξει, μπορείς να φύγεις.

Μπορώ;

- Μπορείς να φύγεις. - Ευχαριστώ, καλό βράδυ.

- Ευχαριστώ, επιθεωρητά. - Αντίο, ευχαριστώ.

Αντίο, ευχαριστώ.

- Τι πιστεύεις για το άλλοθι του;

- Θα μπορούσε να είναι είτε αληθινό είτε ψεύτικο.

- Αλλά δεν μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε. - Θα μπορούσαμε να ρωτήσουμε την γραμματέα.

Θα πει μόνο ότι της είπε ο Σπιταλέρι να πει.

Ή θα απολυθεί.

Με την ανεργία που υπάρχει, δεν θα διακινδυνεύσει τη θέση της.

Σωστά.

- Ποιος, ποιός... - Ο παποιός!

Ακίνητος!

- Έχεις κινητό; - Ναί.

- Πού; - Στην τσέπη του παντελονιού μου.

Βγάλτο! Τσίρο!

- Τσίρο! - Δώστο εδώ, δεν θα το χρειαστείς!

- Ποιοί είστε; - Είμαστε φίλοι, Φιλιμπέρτο!

Στα γόνατα.

Τι θέλετε; Ο Σπιταλέρι πληρώνει για προστασία.

Βούλωσε το!

Ξεκίνα την προσευχή σου.

Μην με σκοτώσετε, σας παρακαλώ!

- ’κουσε με. - Σε παρακαλώ, μη με σκοτώσεις!

Αν απαντήσεις στις ερωτήσεις μου, θα γλυτώσεις τη ζωή σου.

Θα το κάνω.

Όταν έπεσε ο ’ραβας εργάτης στο εργοτάξιο του Σπιταλέρι, υπήρχε προστασία;

- Ποιός ’ραβας εργάτης;

Μην με τρελαίνεις. Τρεις μήνες πριν, όταν δούλευες στον Σπιταλέρι ...

- .. ένας εργάτης έπεσε, σωστά; - Ναί.

- Υπήρχε προστασία; - Όχι.

- Την βάλατε την Κυριακή; - Εσύ, ο Σπιταλέρι και ο Ντι Πασκάλ;

- Ναί. - Ποιανού ιδέα ήταν το κρασί;

- Του Σπιταλέρι. - Εντάξει !

Σιγουρέψου ότι δεν κάνεις λάθη στις απαντήσεις.

Ήταν τα προστατευτικά υλικά εδώ στο εργοτάξιο;

Όχι, ο Σπιταλέρι τα παρήγγειλε και τα έφεραν εδώ την Κυριακή.

- Από ποια εταιρεία; - Την Ριμπάουντο.

- Εσύ υπόγραψες την παραλαβή; - Ναί.

Γιατί δεν παραγγείλατε από την εταιρεία του Μιλλούσο;

Δεν ξέρω ...

Το είπαμε στον Σπιταλέρι.

- "Πάρτα από την εταιρεία του Μιλλούσο!" - "Να παραγγέλνεις από τον Μιλλούσο!"

- Την εταιρεία του Μιλλούσο! - Αλλά δεν άκουσε!

- Όχι ! - Νομίζει ότι είναι έξυπνος!

Νομίζει ότι είναι πιο έξυπνος από εμάς, ότι είναι ο ειδικός!

- Θα σε σκοτώσουμε τώρα. - Σαν σκυλί!

- Έτσι θα καταλάβει! - Θα βρει ένα νεκρό σκυλί!

- Επιθεωρητά ... - Φάτσιο!

Κάπως έπρεπε να βρούμε αυτές τις πληροφορίες! Πάμε!

Σκέφτεσαι πόσα εγκλήματα έχουμε διαπράξει;

Θα προτιμούσα να μην το σκέφτομαι.

Τι σου συμβαίνει λοιπόν;

Δεν μου αρέσει αυτό που έκανα.

Είμαι βέβαιος ότι δεν μας αναγνώρισε.

Δεν είπα ότι τον βλάψαμε, αλλά δεν μου αρέσει.

- Αλλά είναι εγκληματίας! - Και εμείς δεν είμαστε;

- Διαφορετικά δεν θα είχε μιλήσει. - Αυτό δεν είναι δικαιολογία.

Θέλεις να γυρίσεις και να ζητήσεις συγγνώμη;

- Με συγχωρείς. - Δεν πειράζει.

Νομίζεις ότι ο Σπιταλέρι θα ξεγελαστεί και θα πιστέψει ότι ήταν ο Μιλλούσο;

Όχι.

Σε λίγες μέρες θα μάθει ότι δεν ήταν ο Μιλλούσο.

Αλλά αυτές οι μερικές μέρες, είναι που χρειαζόμαστε.

Πάμε.

Αγαπητέ μου! Πώς είστε; Καθίστε.

Μονταλμπάνο, τι νέα;

Κακά νέα ... θα έλεγα. Γνωρίζετε αυτήν την εταιρεία;

Λέγεται Ριμπάουντο, προμηθεύουν οικοδομικά υλικά.

Φυσικά !

Χωρίς τιμολόγια, φοροδιαφυγή, κρυφά βιβλία ...

σε λίγες μέρες, θα τους επισκεφτούμε.

Γιατί όχι αύριο; Τα βιβλία τους μπορεί να μου είναι χρήσιμα.

Μονταλμπάνο, είναι της Παναγίας αύριο!

Φυσικά, ανόητο εκ μέρους μου!

Θα μπορούσαμε να το κάνουμε την επομένη.

Εντάξει !

- Τι θέλεις να μάθεις; - Ακούστε.

Τον Ιούλιο υπήρξε ένα ατύχημα στο εργοτάξιο του Σπιταλέρι.

Ένας κακόμοιρος παράνομος μετανάστης έπεσε από μια σκαλωσιά και πέθανε.

Δεν είχε άδεια παραμονής.

Νομίζω ότι τα προστατευτικά μέτρα έλειπαν, αλλά δεν μπορώ να το αποδείξω.

Η Ριμπάουντο παρείχε προστατευτικά υλικά στον Σπιταλέρι.

- Εμπρός; - Μπορώ να έρθω σε μια ώρα;

Όχι, έχω ένα σημαντικό ραντεβού.

Δεν πειράζει.

Οι συγγενείς μου από το Μιλάνο είναι εδώ, αυτοί που έμεναν στην Μοντελούσα.

- Μου το είχες πει ότι θα ερχόταν. - Έρχονται για την κηδεία.

- Πότε είναι; - Αύριο το πρωί.

Θα φύγουν αμέσως μετά.

- Να είσαι ελεύθερος αύριο βράδυ, μάλλον έρχεται η φίλη μου η νοσοκόμα.

- Αντριάννα, αυτό που έχω να κάνω... - Κάνε ό, τι μπορείς.

Μου αρέσεις πολύ, τα λέμε αύριο.

Σάλβο, τι τρέχει;

Είναι ένα λεπτό θέμα, θέλω τη γνώμη σου.

Είμαι όλος αυτιά.

Είναι σχετικά με τη δολοφονία ενός κοριτσιού.

Ανέκρινα τον εργολάβο Σπιταλέρι, ίσως να τον γνωρίζεις.

Ερεύνησα το θάνατο ενός εργάτη που πέθανε στο εργοτάξιο του.

Γι' αυτό ήθελα να σου μιλήσω. Ποιο ήταν το συμπέρασμά σου;

Ατύχημα, το εργοτάξιο ήταν εντάξει.

Τους άφησα να συνεχίσουν τη δουλειά μετά από πέντε ημέρες.

Ο εισαγγελέας με πίεσε να το κάνω.

Πότε πήγες στο εργοτάξιο;

Δευτέρα πρωί, όταν ανακαλύφθηκε το πτώμα.

Όλα τα προστατευτικά μέτρα ήταν στη θέση τους.

Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο εργάτης μεθυσμένος

και έπεσε καθώς ανέβαινε στην σκαλωσιά.

Η αυτοψία έδειξε ότι είχε πιο πολύ κρασί παρά αίμα στις φλέβες του.

Δεν υποψιάστηκες ότι όταν έπεσε, έλειπαν τα προστατευτικά μέτρα;

Και ότι τα έβαλαν εκεί την Κυριακή, ώστε να τα βρεις τη Δευτέρα;

Φυσικά το υποψιάστηκα!

- Τι έκανες λοιπόν; - Έκανα αυτό που θα έκανες και εσύ!

Ζήτησα από τον εισαγγελέα να ερευνήσει την Ριμπάουντο.

Είπε ότι η έρευνα τελείωσε.

Εντάξει, κοίτα ...

Κατάφερα να βρω την απόδειξη που χρειαζόσουν από τη Ριμπάουντο.

Ο Σπιταλέρι παρέλαβε τα υλικά, χαράματα της Κυριακής.

Ο εργοδηγός του τα συναρμολόγησε μαζί με τον φύλακα.

- Αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα. - Δεν είδες την ημερομηνία;

- Κυριακή, 27 Ιουλίου. - Και ο εισαγγελέας θα πει,

ότι ο Σπιταλέρι ήταν τακτικός πελάτης της Ριμπάουντο,

και μερικές φορές παραδίδαν τα υλικά την Κυριακή.

Και ότι τα υλικά χρειαζόταν,

γιατί τη Δευτέρα θα έχτιζαν έναν ακόμη όροφο.

Και μετά θα σε ρωτήσει πώς ήρθε στα χέρια σου αυτή η απόδειξη.

Ο Σπιταλέρι θα βγει αθώα περιστερά ...

και εσύ θα φας μια κλωτσιά στον κώλο για το πως βρήκες αυτή την απόδειξη.

- Εμπλέκεται ο εισαγγελέας; - Όχι !

Απλώς θέλει να κάνει καριέρα.

Και για να γίνει αυτό,

ο πρώτος κανόνας είναι να αφήνουμε τα σκυλιά να κοιμούνται.

Επομένως αφήνουμε αυτό το σκυλί να κοιμάται;

Σκέψου το, Μονταλμπάνο.

Ο εισαγγελέας ζυγίζει την κατάσταση ...

από τη μία πλευρά, υπάρχει ο Σπιταλέρι με την πολιτική του προστασία

και από την άλλη, υπάρχει το πτώμα ενός νεκρού εργάτη.

Ποιόν αποφασίζει να βοηθήσει;

Η τοπική εφημερίδα αφιέρωσε δύο γραμμές στον νεκρό ’ραβα εργάτη.

Τι θα μπορούσε να συμβεί εάν ερευνηθεί ο Σπιταλέρι;

Θα ήθελα πολύ να ξυπνήσω αυτό τον κοιμισμένο σκύλο!

Καλημέρα.

Τι θέλεις;

- Ένα τελάρο ντομάτες. - Ένα τελάρο;

Κανονικές ή ντοματίνια;

- Ποιές είναι πιο γλυκές; - Τα ντοματίνια.

- Αυτά τότε. - Θα σου τα φέρω.

Τώρα σε αναγνωρίζω! Είσαι ο καταραμένος αστυνομικός!

Ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο!

- Ναι, αλλά μπορώ να πω κάτι; - Πάλι;

- Έχω μπουχτίσει πια! - Μπούχτισες από τι;

Ήρθα να σε ρωτήσω για τον Σπιταλέρι και εκείνο το κορίτσι,

Είδα τις ντομάτες σου, και λέω: «Θα αγοράσω μερικές ντομάτες!»

Έχω μπουχτίσει με αυτό. Πότε θα με αφήσεις ήσυχο;

Πότε θα είναι αυτό;

Δεν έχω καμία σχέση με αυτό! Φύγε !

Φύγε από το σπίτι μου !

- Φεύγω ... - Φύγε από το σπίτι μου !

Φεύγω ...

- Έχεις καταστρέψει τη ζωή μου! Φύγε ! - Κρύψε το τουφέκι.

Πάω ...

Αντίο!

Ψηλά τα χέρια! Αστυνομία!

Συλλαμβάνεστε !

Γιατί;

- Παραβιάσατε τις αστυνομικές σφραγίδες. - Δεν υπήρχαν σφραγίδες!

- Ποιός το είπε αυτό; - Εγώ.

Κύριε Κάλαρα, πάλι εσύ!

Ναι, αλλά δεν υπήρχαν σφραγίδες.

- Ποιός τις έσπασε λοιπόν; - Δεν ξέρω, ποιός;

Κάλαρα, μη με εκνευρίζεις. Εγώ ρωτάω εδώ.

- Ποιος τις έσπασε; - Σκασμός!

Εγώ το έκανα, αλλά το ξέχασα. Κατεβάστε τα χέρια σας, βγείτε έξω!

- Δεν έβαλα ζάχαρη. - Είναι εντάξει...

Ευχαριστώ.

Σχεδόν πέθανα από τον φόβο μου.

Και εγώ.

- Είμαι ο κ. Παλαντίνο, είμαι τοπογράφος. - Γιατί ήρθατε εδώ;

Η προθεσμία για την νομιμοποίηση έχει σχεδόν λήξει.

Έλαβα σήμερα, τα έγγραφα της κας Σπετσιάλε από τη Γερμανία

έτσι, κάλεσα τον τοπογράφο

για να ξεκινήσουμε τις διαδικασίες.

Πρέπει να φωτογραφίσουμε το αυθαίρετο κτίσμα.

Πότε θα αφαιρεθούν οι σφραγίδες;

- Βιάζεσαι; - Ναι λίγο.

Πρέπει να κανονίσω την αποκατάσταση του κτίσματος με τον Σπιταλέρι.

Είναι τόσο πολυάσχολος, αν δεν κανονίσω τώρα ...

Αν ο Σπιταλέρι είναι απασχολημένος, τότε πάρτε κάποιον άλλο.

- Δεν μπορώ. - Γιατί;

Υπάρχει γραπτό συμφωνητικό που δεν ήξερα.

Ήρθε με τα έγγραφα, από τη Γερμανία.

- Συμφωνητικό; - Ιδιωτικό.

"Ο κ. Σπετσιάλε υποχρεούται να χρησιμοποιήσει την εταιρεία Σπιταλέρι,

για να πραγματοποιήσει τις εργασίες στο αυθαίρετο διαμέρισμα,

μόλις ληφθεί η πολεοδομική άδεια."

Και δεν είναι μόνο αυτό!

"Συμφωνεί να μην χρησιμοποιήσει καμία άλλη εταιρεία.

Εάν η εταιρεία του Σπιταλέρι δεν είναι διαθέσιμη,

θα περιμένει μέχρι να είναι διαθέσιμη. "

Τι είδους συμφωνία είναι αυτή;

Δεν έχω ακούσει ποτέ κάτι τέτοιο. Εσείς;

Όχι ποτέ.

- Τι ημερομηνία έχει; - 27 Οκτωβρίου 2003.

Την προηγούμενη μέρα της επιστροφής του Σπετσιάλε στην Γερμανία.

- Εμπρός; - Δεν μπορώ να έρθω απόψε.

Η νοσοκόμα έρχεται αύριο το πρωί.

- Θα είσαι στη δουλειά, έτσι δεν είναι; - Ναί.

Θέλω να σε δω.

Θέλω πραγματικά να σε δω.

Ξέρεις τι;

Θυμάσαι που είπα ότι οι συγγενείς μου πετάνε για το Μιλάνο σήμερα;

- Ναί. - Λοιπόν, έφυγαν από εδώ ...

αλλά η πτήση ακυρώθηκε λόγω απεργίας.

- Τι έκαναν λοιπόν; - Πήραν το τρένο, οι καημένοι.

Με αυτήν τη ζέστη, θα έχουν άσχημο ταξίδι!

Τι έκανες;

Ποιός; εγώ;

-Επιθεωρητά Μονταλμπάνο, κύριε Σάλβο, τι έκανες ...

όταν δέχτηκες το τηλεφώνημα από την φοιτήτρια, Αντριάννα Μονρεάλε;

Έστρωνα το τραπέζι.

Στην κουζίνα όπου τρως συνήθως μόνος;

- Δεν μου αρέσει να τρώω στην κουζίνα. - Πού λοιπόν;

Στη βεράντα.

- Στρώσε για δύο, σε παρακαλώ. - Για δύο; Γιατί;

- Θέλω να είμαι και εγώ εκεί. - Είπες ότι δεν μπορούσες να έρθεις!

Σε έναν ιδανικό κόσμο, εύχομαι να μπορούσα!

Θέλω να φάμε ο ένας από το πιάτο του άλλου.

Αντίο, θα σε καλέσω αύριο.

- Μου αρέσεις πάρα πολύ. - Εντάξει.

Τι είπες;

Όχι τίποτα...

- Θα μιλήσουμε αύριο, αντίο. - Αντίο.

"Θυμάσαι που είπα ότι οι συγγενείς μου πετάνε για το Μιλάνο σήμερα;"

"Έφυγαν από εδώ,"

"αλλά η πτήση τους ακυρώθηκε λόγω απεργίας."

- Φάτσιο, έλα εδώ αμέσως! - Έρχομαι!

Κάτσε.

Ήξερες ότι χθες είχε απεργία, στο Fontanarossa της Κατάνια;

- Πολλές πτήσεις ακυρώθηκαν. - Όχι, δεν το ήξερα.

Όταν το έμαθα, δεν μου χτύπησε κάτι.

Μετά άρχισα να έχω κάποιες υποψίες,

έτσι πήγα στο αεροδρόμιο σήμερα το πρωί.

- Και; - Ξέρω ποιος σκότωσε τη Ρίνα.

- Ο Σπιταλέρι; - Μην μου το χαλάς!

- Εγώ πρέπει να πω το όνομά του! - Εντάξει, δεν θα μιλήσω άλλο.

Πως το ήξερες;

Το Fontanarossa είναι αεροδρόμιο, ποιος ύποπτος μας, είχε πτήση;

- Μόνο ένας: ο Σπιταλέρι. - Σωστά.

Σκεφτήκαμε ότι το άλλοθι του Σπιταλέρι ήταν πραγματικό,

το ταξίδι του στην Μπανγκόκ, το τηλεφώνημα του στον Ντι Πασκουάλε ...

Θα μπορούσε να είχε καλέσει από οπουδήποτε.

Αλλά το σφραγισμένο εισιτήριό του επιβεβαιώνει το άλλοθι του.

Όχι κάνεις λάθος ! Την εποχή εκείνη ...

αν ήθελες να αλλάξεις το εισιτήριό σου,

απλώς σου κολλούσαν μια ετικέτα στο παλιό...

με τον αριθμό πτήσης, ημερομηνία και ώρα.

Έκανα κάποιες έρευνες και ανακάλυψα ότι η 12η Οκτωβρίου ήταν Τετάρτη.

Ο Σπιταλέρι είχε πτήση για Ρώμη και από εκεί για Μπανγκόκ.

Όταν έφτασε στο αεροδρόμιο,

είδε ότι η πτήση Κατάνια-Ρώμη είχε ακυρωθεί.

Έτσι άλλαξε το εισιτήριό του για μια πτήση την επόμενη μέρα.

- Μέχρι εκεί, είμαστε καλυμμένοι. - Τι εννοείς;

Ότι μπορούμε να τα αποδείξουμε όλα αυτά, τώρα πρέπει να κάνουμε μια υπόθεση.

- Ο Σπιταλέρι επιστρέφει στην Βιγκάτα ... - Ακριβώς.

Σταματά στο Πίτσο για να ελέγξει τις εργασίες.

Δεν βρίσκει κανέναν, βλέπει ότι η είσοδος δεν έχει μπαζωθεί.

Τώρα πρόκειται να κάνω μια ριψοκίνδυνη υπόθεση.

Βλέπει τη Ρίνα και σκέφτεται ...

Αυτή τη στιγμή, αυτός δεν είναι εκεί.

Φυσικά, κανείς δεν ήξερε ότι δεν είχε φύγει.

Ακριβώς, ήταν μια τέλεια ευκαιρία!

Έτσι, καλεί στο γραφείο του για να επιβεβαιώσει το άλλοθι του.

- Αλλά αυτό ήταν το μεγαλύτερο λάθος του! - Γιατί;

Δεν είχε πετάξει για Μπανγκόκ για αρκετό καιρό, οπότε δεν ήξερε

ότι οι πτήσεις Ρώμη-Μπανγκόκ είναι πλέον απ' ευθείας!

’ρα, πως θα μπορούσε να έχει τηλεφωνήσει;

- Σωστά. - Νοιώθοντας σίγουρος ...

ο Σπιταλέρι δοκιμάζει με τη Ρίνα και όταν του αρνείται,

την απειλεί με το μαχαίρι του για να την κάνει να τον ακολουθήσει.

- Μπορείς να φανταστείς τα υπόλοιπα. - Όχι, μάλλον δεν θα ήθελα.

Αυτό θα εξηγούσε επίσης την ύπαρξη αυτής της συμφωνίας.

Ήθελε να είναι σίγουρος ότι αυτός θα άνοιγε ξανά το διαμέρισμα.

Σωστά, όταν επέστρεψε από το εξωτερικό,

έβαλε τον Σπετσιάλε να υπογράψει τη σύμβαση.

- Αυτό βγάζει νόημα. - Τι νομίζεις ότι πρέπει να κάνω;

Πήγαινε να δεις τον Τομμαζέο αύριο, εξήγησε του και ...

- Θα με γαμήσουν! - Γιατί;

Ο Σπιταλέρι έχει τόσες πολλές επαφές

που ο Τομμαζέο θα είναι σαν να περπατά πάνω σε αυγά.

Δημιουργώντας πρόβλημα στον Σπιταλέρι

σημαίνει πρόβλημα για τους πολιτικούς, τους Μαφιόζους,

τους δημάρχους και ούτω καθεξής.

- Οπότε τι κάνουμε; - Πρέπει να αποσπάσουμε ομολογία.

Ομολογία; Πως;

Έχω μια ιδέα.

Αλλά δεν θέλω να σου την πω τώρα.

Μπορείς να έρθεις στο σπίτι μου στις 22:30;.

- Εντάξει. - Θα σε δω τότε.

Θεέ μου, είναι όμορφα εδώ!

Τελικά τα κατάφερα!

- Είμαι ενθουσιασμένη! - Αλήθεια;

Θα με ξεναγήσεις;

Ναί.

Αυτό είναι όλο το σπίτι, από κει είναι η κουζίνα και μια κάμαρα ...

Από ποια πλευρά κοιμάσαι;

Απ’ αυτήν την πλευρά.

- Πως την λένε την φίλη σου; - Λίβια.

- Από πού είναι; - Από την Γένοβα.

- Δείξε μου μια φωτογραφία της. - Δεν έχω.

- Έλα, δεν θα την φάω! - Πραγματικά, δεν έχω!

Γιατί όχι;

Δεν ξέρω.

Που είναι τώρα;

Δεν είναι διαθέσιμη.

Δηλαδή;

Βρίσκεται σε ένα σκάφος με μερικούς φίλους.

Σε σκάφος με μερικούς φίλους ...

- Δεν θα μου βάλεις λίγο κρασί; - Ναί...

- Ήθελα να σε ρωτήσω κάτι. - Δεν έχω φίλο.

Και αυτή τη στιγμή, δεν βλέπω κανέναν.

Δεν ήθελα να ρωτήσω αυτό.

- Ήξερες τον Σπιταλέρι αυτοπροσώπως; - Όχι, δεν τον συνάντησα ποτέ.

- Είσαι σίγουρη; - Ναί.

- Πώς κι έτσι; - Έμενα στη Μοντελούσα.

Και μετά την εξαφάνιση της Ρίνα;

Έμενα στους παππούδες μου, στο Παλέρμο, η οικογένειά μου ανησυχούσε.

- Και πρόσφατα; - Όχι, δεν νομίζω.

Δεν πήγα στην κηδεία.

Εντάξει, θα φάμε;

Ναί.

- Γιατί με ρώτησες για αυτόν; - Θα σου πω αργότερα.

- Είπες ότι είχες κάποια νέα. - Θα το συζητήσουμε αργότερα.

- Θα σταματήσεις; - Γιατί ανησυχείς;

Δεν θέλω να σε παντρευτώ!

Δεν ανησυχώ καθόλου.

Μου αρέσεις πολύ, αλλά δυο πράγματα πρέπει να βάλεις καλά στο μυαλό σου.

Πρώτον, είμαι με μια γυναίκα που αγαπώ για χρόνια.

Και δεύτερον, πάντα προσπάθησα να παραμείνω πιστός σε αυτήν ...

Αλλά δεν είναι διαθέσιμη.

Ποιος είναι;

Πρέπει να είναι ο Φάτσιο, τον ξέχασα.

Σάλβο, που είναι η τουαλέτα;

Εδώ, το φως είναι εδώ.

- Επιθεωρητά ... - Πέρασε.

- Έχεις καλεσμένους; - Ναι, την Αντριάννα.

Φεύγει;

Όχι.

- Θέλεις ένα ποτήρι κρασί; - Όχι...

- Έφαγες; - Ναί.

Εντάξει.

Είναι στην τουαλέτα.

Θέλεις να καλέσεις τον Σπιταλέρι στο τμήμα,

να τον ανακρίνεις και να τον φέρεις σε δύσκολη θέση μέχρι να σπάσει,

και μετά να του εμφανίσεις την Αντριάννα, που είναι ίδια η αδερφή της.

Σωστά.

Νομίζεις ότι όταν δει την δίδυμη αδελφή του θύματός του,

θα ομολογήσει;

Εσύ τι λες;

Δεν είναι τόσο μαλακός!

Αν τον καλέσεις, θα προφυλαχθεί.

Η συνάντησή μαζί του δεν είναι κακή ιδέα,

αλλά το τμήμα δεν είναι το σωστό μέρος.

- Νομίζω ότι ο Φάτσιο έχει δίκιο. - Για ποιό πράγμα.

- Όχι στο τμήμα. - Που λοιπόν;

Μετά την κηδεία, ο πατέρας μου αποφάσισε να αγοράσει τη βίλα στο Πίτσο.

Δεν αντέχει τη σκέψη άλλων ανθρώπων να ζουν εκεί,

όπου πέθανε η Ρίνα με τέτοιο φρικτό τρόπο.

Θέλει το σπίτι να παραμείνει άδειο και συμφωνώ μαζί του.

Λοιπόν;

Πάω στο γραφείο αυτού του κυρίου αύριο το πρωί...

Του Κάλαρα.

Θα του πω ότι θέλω να αγοράσω τη βίλα.

Θα πληρώσω για τα χαρτιά. Θα κάνουμε μια καλή προσφορά.

Είμαι σίγουρη ότι θα τον πείσω και θα το αναφέρει στον Σπιταλέρι.

Και μετά τι;

Θα τηλεφωνήσω στον Σπιταλέρι και θα τον κάνω να έρθει στο Πίτσο.

Αν με βρει εκεί πού σκότωσε την Ρίνα ...

Είσαι τρελή, δεν μπορείς να μείνεις μόνη με αυτόν !

Δεν θα είμαι μόνη ...

θα είσαι εκεί μαζί μου.

Τι λέτε;

Δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα.

Δεν πρέπει να βάλουμε τη ζωή της σε κίνδυνο.

Θα έρθεις και εσύ επίσης, ίσως με τον Γκαλούτσο.

Εντάξει όπως θέλεις.

Αλλά σκέψου το.

Απ' όλες τις πλευρές.

Καληνύχτα.

Καληνύχτα.

- Πού είναι οι Φάτσιο και Γκαλούτσο; - Είναι εκεί.

Πώς είσαι; Είσαι καλά;

Δεν πρέπει να ανησυχείς, εντάξει;

- Λοιπόν; - Χρησιμοποιήσαμε την προέκταση.

Οι τρεις λάμπες είναι αναμμένες.

- Υπάρχει αρκετό φως; - Ναί.

’κου, Γκαλούτσο ...

Μετακίνησε τα αυτοκίνητα, πάρκαρε τα πολύ μακριά.

Αφήστε μόνο της Αντριάννα εδώ.

Μέτα, πάρτε τις θέσεις σας στα παράθυρα,

και θα περιμένουμε τον Σπιταλέρι.

Μπορεί να έρθει από οπουδήποτε.

Ίσως να μην έρθει από την πύλη.

Εγώ θα κρυφτώ πίσω εδώ.

Μπορείς να με δεις;

- Όχι. - Εντάξει, θα μείνω εδώ.

Σάλβο, φοβάμαι.

Φοβάμαι πραγματικά.

- Αντριάννα, πάμε. - Όχι περίμενε ! Δώσε μου το όπλο σου.

- Γιατί; - Θα νιώσω πιο ασφαλής.

- Μις Μονρεάλε, που είσαι; - Πήγαινε!

Δεσποινίς Μονρεάλε!

Που είσαι;

- Εδώ είμαι! - Δεν μπορώ να σε δω ...

Αλλά εσύ...

- Δεν είσαι... - Έλα, Μικέλε.

Κοίταξέ με.

Πώς σου φαίνομαι; Θέλεις να δοκιμάσεις ξανά;

Είσαι μια βρώμα!

Είσαι μια πουτάνα!

Είσαι χειρότερη από την αδερφή σου!

Ίσως να σε σκοτώσω, όπως έκανα με την αδερφή σου!

- Θα σε σκοτώσω! - Όχι!

Έπρεπε να τον πυροβολήσω ..

Ήθελε να τη σκοτώσει κι αυτήν.

Κρατάει ακόμα το μαχαίρι.

Μετάφραση: Fortysomething