Original subtitles

Αυτό είναι το σπίτι, απλωθείτε. Γρήγορα!

Κάντε σιγά ... ζώα!!

... Φάτσιο... Γκάλο... Βγάλε το σκούφο.

Εσύ και η ομάδα σου, πηγαίνετε στο πίσω μέρος του σπιτιού... ’ντε...

Εσείς οι υπόλοιποι ελάτε μαζί μου.

Γκαλούζο... Θα πάω πρώτος.

Κύριε, κύριε... Εγώ τι να κάνω;

Καταρέ ... εσύ θα προσέχεις τα νώτα μου, ε;

- Μην ανησυχείτε κύριε! - Ωραία!

Μέτρα ως το δέκα, μετά έλα μέσα, εντάξει;

- Επιθεωρητά... Είναι ανοιχτά... - Ναι...

Ένα... Δύο... τρία... τέσσερα... πέντε...

Σταματήστε!

Κατεβάστε τα όπλα! ... Ψηλά τα χέρια...

Φάτσιο.

- Γκαλούζο, τι συνέβη; - Επιθεωρητά... Σκόνταψα.

Κουνήσου, πήγαινε... Πάρτε τον έξω. Φάτσιο.

Αμέσως... τηλέφωνο στον Αρχηγό

και ρώτα τον τι να κάνουμε μ' αυτόν.

Η σύλληψη πρέπει να κρατηθεί μυστική. Πήγαινε.

- Στην υγειά μας. - Στην υγειά μας.

Είναι πραγματικά καλό.

- Θέλεις άλλο ένα; - Όχι, ευχαριστώ. Θα μιλήσουμε;

Ας μιλήσουμε. Επιθεωρητά, Αποφάσισα να με συλλάβουν.

- Γιατί; - Γιατί, γιατί... Δεν είμαι καλά ...

Είμαι άρρωστος..

Μπορώ;

Δεδομένου ότι νομίζεις ότι με ξέρεις, ίσως γνωρίζεις

ότι δεν μ' αρέσει να με δουλεύουν.

Το γνωρίζω...

Πέρασες έξι εβδομάδες στην κλινική Μαντόνα της Λούρδης στο Παλέρμο,

όπου ο καθηγητής Γκουαρνέρα μπορεί ακόμη να χειρουργεί.

’ρα, ο λόγος που θέλεις να συλληφθείς δεν μπορεί να είναι η αρρώστια...

Και αν σου έλεγα ότι οι καιροί αλλάζουν ... και ήρθε η ώρα να προχωρήσω;.

Θα με έπειθες περισσότερο.

- Καθίστε, παρακαλώ. - Ευχαριστώ.

Βλέπετε... τα νέα παλικάρια...

οι νέοι που μελετούν τον νόμο,

οικονομικά στην Αμερική, στην Γερμανία

μιλούν με μηχανές όχι με ανθρώπους.

Δεν ξέρουν καν... ποιος είσαι, ποιός ήσουν,

και αν το ξέρουν, δεν δίνουν δεκάρα.

Εν ολίγοις, αυτά τα παλληκάρια

δεν αφήνουν κανέναν να μπει στο δρόμο τους,

και αν δουν να έχεις πρόβλημα, σε πετάνε στο δρόμο.

Και βρίσκεσαι σε ένα χαντάκι, με το λαιμό σπασμένο.

Πριν πεθάνω, θα ήθελα να αποσυρθώ.

Δεν φαίνεσαι ο τύπος που θα αποφάσιζε, να αποσυρθεί μόνος του.

Όχι, όχι, αλήθεια. Εγώ το θέλω.

- Πες μου κάτι. - Ό,τι θες.

Γιατί διάλεξες εμένα;

Επειδή καταλαβαίνεις πως είναι τα πράγματα. Όπως δείχνεις.

Σάλβο! Πού στο διάολο κρυβόσουν;

Μίμι, τι συμβαίνει;

- Τρελάθηκα! - Γιατί ανησύχησες;

Τουλάχιστον έξι τύποι τηλεφώνησαν εδώ,

όλοι λέγοντας διαφορετικές λεπτομέρειες, αλλά ουσιαστικά το ίδιο.

Ανταλλαγή πυροβολισμών με νεκρούς και τραυματίες.

Δεν ήσουν στο σπίτι. Ο Φάτσιο και οι άλλοι

έφυγαν με το περιπολικό. χωρίς να πουν λέξη...

Σκέφτηκα, δύο και δύο κάνει τέσσερα.

Έκανα λάθος; - Όχι, δεν έκανες λάθος.

Μετά είπαν για μια κλοπή. σε ένα σούπερ μάρκετ και

έπρεπε να τους πω ότι δεν είχαμε κανέναν διαθέσιμο!

- Πού είναι οι άλλοι; - Στα κεντρικά, στη Μοντελούσα..

Τι έγινε στο σούπερ μάρκετ;

Το διέρρηξαν χθες το βράδυ.

-Τι κάνουν οι δικοί μας στα κεντρικά; - Συλλάβαμε κάποιον.

- Καλά, δεν υπήρχε νυχτοφύλακας; - Υπήρχε.

Τον χτύπησαν στο κεφάλι, τον έδεσαν χειροπόδαρα και τον έκλεισαν σε ένα ψυγείο.

Θα μου πεις ποιόν συλλάβατε;.

- Έναν φυγά. Είναι νεκρός; - Ποιος να είναι νεκρός;

Ο νυχτοφύλακας.

Όχι, βγήκε και ενεργοποίησε τον συναγερμό.

- Ποιος είναι ο φυγάς; - Ποιός φυγάς;

- Αυτός που συνέλαβες, Σάλβο. - Α, αυτός ο φυγάς.

- Ναι, αυτός ο φυγάς, Σάλβο! - Κύριε, κύριε!

- Είναι ο Αρχηγός στο τηλέφωνο! - Α, ναι;

Ευχαριστώ, Καταρέλλα. Ο αρχηγός. Συγγνώμη, ε;

Γιατί πρέπει πάντα να το κάνεις αυτό;

Καλημέρα, Αρχηγέ. Εδώ Μονταλμπάνο.

Αγαπητέ μου Μονταλμπάνο!

Συγχαρητήρια! Ήταν μεγάλη επιτυχία, το ξέρεις;

- Ήμασταν τυχεροί. - Φαίνεται ότι το εν λόγω άτομο

είναι πολύ πιο σημαντικό από ότι ήθελε να φαίνεται.

- Ναί; Που είναι τώρα; - Στο δρόμο προς το Παλέρμο.

Έτσι ήθελε η «Αντιμάφια», και δεν υπήρξε καμία αντίρρηση μας.

Οι άντρες σου δεν μπόρεσαν καν να σταματήσουν στην Μοντελούζα.

Πρόσθεσα ένα αυτοκίνητο συνοδείας.

’ρα, δεν προλάβατε να μιλήσετε στον Φάτσιο;

Δεν υπήρχε ούτε ο χρόνος ούτε ο τρόπος. Έτσι θα ήμουν ευγνώμων

αν μπορείς να έρθεις εδώ το συντομότερο για να μου πεις τις λεπτομέρειες.

Φυσικά. Θα έρθω το απόγευμα.

- Α, άκου, Μονταλμπάνο. - Ναί.

Αυτή τη φορά δεν νομίζω ότι θα αποφύγεις

την προαγωγή σου σε βοηθός Αρχηγού της Αστυνομίας.

Παναγιά μου! Γιατί; Τι εννοείτε;

Μην γίνεσαι αστείος, Μονταλμπάνο!

Δεν έκανα κάτι διαφορετικό από ότι κάνουν οι συνάδελφοί μου κάθε μέρα.

Όταν μαθευτούν τα νέα για η σύλληψη, θα γίνει ντόρος.

Δεν μπορούμε να πούμε ότι φταίει ο Φάτσιο;

Τι εννοείς φταίει;

- Εννοώ την αξία του Φάτσιο. - Θα τα πούμε αύριο, Μονταλμπάνο.

Αντίο, Αρχηγέ.

Εμπρός!.

- Λοιπόν; - Τι λοιπόν;

Ο ιδιοκτήτης και ο διευθυντής του σούπερ μάρκετ είναι εδώ.

Ωραία, στείλτους μέσα.

Οι Καραμπινιέροι έχουν βρει το φορτηγό με όλα τα κλοπιμαία.

Το είχαν εγκαταλείψει λίγο έξω από την πόλη.

Έξω από την πόλη;

Δείχνει ότι είχε κλαπεί πριν οκτώ ημέρες, από την Κατάνια.

Για τα υπόλοιπα, έχω αφήσει την αναφορά μου στο γραφείο σου.

- Καλά, φέρτους μέσα. - Παρακαλώ.

Χαίρομαι που σας γνωρίζω, κύριε! Κάρμινε Ινγκράσσια.

Και αυτός είναι ο διευθυντής του σούπερ μάρκετ, κ. Λακόμμαρε.

Καθίστε. Λοιπόν, τι είναι όλο αυτό;

Τίποτα, τίποτα. Όπως είπα και στον κ. Αουτζέλλο,

Προσπάθησαν να κάνουν πλάκα!

Τα κλεμμένα εμπορεύματα ήταν όλα, στο φορτηγό,

δεν λείπει ούτε οδοντογλυφίδα.

Τι μπορώ να πω; Έκαναν μία φάρσα!

Υπομονή, κ. Ινγκράσσια. Είμαι λίγο αργός. Επιτρέψτε μου να καταλάβω:

Έρχονται στις 1 το πρωί, χτυπούν τον νυχτοφύλακα στο κεφάλι

παίρνουν τα κλειδιά, μπαίνουν μέσα και αρχίζουν να φορτώνουν.

Σχεδόν δύο, δυόμιση ώρες δουλειά;

Μετά, το φορτηγό φεύγει. Οδηγούν για πέντε, έξι χιλιόμετρα και.

παρκάρουν το φορτηγό στο πλάι του δρόμου όπου το βρίσκουν οι Καραμπινιέροι.

Ακριβώς.

Παπάρια ακριβώς! Ας το ξεκαθαρίσουμε.

Λέτε ότι το έκαναν όλο αυτό, διέπραξαν μια ντουζίνα αδικήματα,

διακινδυνεύοντας χρόνια στη φυλακή, για τι; Για πλάκα;

Εμείς, μπορούμε να μείνουμε εδώ όλη νύχτα, αλλά...

Ορκίζομαι, ορκίζομαι ότι δεν μπορώ να πιστέψω

ότι είναι κάτι παραπάνω από ένα αστείο.

Καλώς.

Εντάξει.

Αρχηγέ, δεν έψαξα για τον Τάνο.

Πήγα να τον δω γιατί ήθελε να με δει.

Και φτάσαμε σε μια συμφωνία.

Μια συμφωνία πάνω σε τι;

Θέλει να αποσυρθεί. Έτσι, σκέφτηκε

να συλληφθεί, αλλά με δραματικό τρόπο για να σώσει την εικόνα του.

Γνωρίζει κάποιος από τους άντρες σου γι 'αυτό;

Όχι! Είπα ότι τον πέτυχα στο δρόμο

και τον είδα να μπαίνει στο σπίτι. Όπως βλέπετε, Αρχηγέ,

δεν αξίζω την προαγωγή!

Αυτό θα το αποφασίσω εγώ. Γράψε μου μια αναφορά αμέσως.

- Τι να γράψω στην αναφορά; - Τι ερώτηση είναι αυτή;

Στις αναφορές γράφεις τα γεγονότα, σωστά;

Ναι, αλλά ποιά;

’κου...

- Γράψε μου δύο αναφορές. - Δύο;

Μην αντιδράς.

Την ψεύτικη που θα την κρατήσω εκεί που μπορεί να διαβαστεί

από τον αναπόφευκτο ποντικό που θα μιλήσει στον Τύπο ή στη Μαφία.

Και θα κρατήσω την αληθινή στο χρηματοκιβώτιο.

- Συνεννοηθήκαμε; - Εντάξει.

Περίμενε, δεν τελείωσα.

Πριν έρθεις είχα ένα τηλεφώνημα από το Παλέρμο.

Πρέπει να δώσουμε μια συνέντευξη τύπου.

- Αστειεύεσαι Αρχηγέ; - Όχι, καθόλου.

- Εξυπηρετεί τη στρατηγική τους. - Πότε;

- Αύριο στις δώδεκα. - Ω Θεέ μου! Αύριο στις δώδεκα;

- Και ... τι θα πρέπει να πω; - Ό,τι γράφει η έκθεση!

- Ποιά απ' τις δύο; - Θα κάνω ότι δεν το άκουσα αυτό.

Και κάνε μου την χάρη, προσπάθησε να μιλήσεις καθαρά,

χωρίς μουρμουρίσματα, χωρίς να κοιτάς κάτω!

- Αντίο. - Αντίο.

Ει! Ησυχία!

Δεν είναι αγορά εδώ! Δεν καταλαβαίνω τίποτα!.

Εσείς οι τρεις, στο γραφείο μου!

Που πας; Ποιός θα απαντά στο τηλέφωνο;

Μάλιστα κύριε!

Στην Αντιμάφια, όταν παραδώσαμε τον Τάνο τον Έλληνα,

μας πήραν και μας έβαλαν σε ξεχωριστά δωμάτια.

Επειδή είχα πονοκέφαλο και ήθελα μια ασπιρίνη, άνοιξα την πόρτα

και βρήκα έναν συνάδελφο να στέκεται εκεί. Και είπε:

"Πού πας; Δεν μπορείς να φύγεις, γύρνα μέσα. "

Με φρουρούσε! Λες και ήμουν εγώ ο Τάνο ο Έλληνας!

Μην λες αυτό το όνομα και κράτα τη φωνή σου χαμηλά.

Συγνώμη. Τέλος πάντων, μετά από μια ώρα

έρχεται ένας από τους συναδέλφους σας, ο Σκατιτάνο,

- Νομίζω ότι είναι ... - Σκιατσιτάνο.

Σκιατσιτάνο. Με κοίτα λες και είμαι κάνα ζητιάνος

και λέει :"Δεν μπορείς να παρουσιαστείς στον Νομάρχη σε τέτοια κατάσταση. "

Για να μην τα πολυλογώ, από τις δέκα σήμερα το πρωί μέχρι τώρα,.

μας ανέκριναν όλους, συνεχώς.

- Τι ήθελαν να μάθουν; - Πως έγινε.

Κατά τις τρεις, μας πήγαν σε ένα μεγάλο δωμάτιο, σαν γραφείο.

Αποσύνδεσαν τα τηλέφωνα και τα πήραν.

Μετά μας έστειλαν

- και τρεις ζεστές μπύρες ... - Σαν κάτουρο!

Στο τέλος κάποιος ήρθε και είπε ότι μπορούμε να επιστρέψουμε στην Βιγκάτα.

Χωρίς ούτε ένα αντίο.

Καλά, παιδιά. Εντάξει. Θα το φροντίσω εγώ.

Υπόσχομαι ότι θα μιλήσω στον Αρχηγό σχετικά με αυτό.

Πηγαίνετε σπίτι. Θα σας δω αύριο.

Εντάξει, κύριε.

Αύριο, Φάτσιο.

- Παρακαλώ; - Είμαι ο Μονταλμπάνο.

Θέλω να μιλήσω στον Επιθεωρητή Αρτούρο Σκιατσιτάνο.

Λυπάμαι, είναι σε μια συνάντηση. - Αλήθεια; ... Κοίτα,.

πες του ότι είμαι κι εγώ σε συνάντηση, έτσι είμαστε πάτσι!

Μονταλμπάνο; Τι είναι; Συγγνώμη, αλλά είμαι απασχολημένος, ...

Και εγώ το ίδιο! Θα είμαι σύντομος. Τηλεφωνώ από το γραφείο του Αρχηγού.

Είναι θυμωμένος με τον τρόπο που φέρθηκες στους άντρες μου.

Μου υποσχέθηκε ότι θα γράψει απευθείας στον Υπουργό.

Για τι πράγμα μιλάς;

Είμαι υπεύθυνος για την ασφάλεια.

Η ασφάλεια δεν απαγορεύει την ευγενική συμπεριφορά.

Λυπάμαι, το θέμα θα αναφερθεί στα ύψιστα κλιμάκια.

Αλλά μην ανησυχείς, δεν φταις εσύ.

Δεν μπορείς να φτιάξεις ένα μεταξωτό πορτοφόλι από το αυτί μιας γουρούνας.

Τι εννοείς;

Εννοώ μια φορά ηλίθιος, πάντα είναι ηλίθιος.

Απαιτώ μια επιστολή που θα απευθύνεται σε μένα,

και στην οποία θα επαινείς τους άνδρες μου.

Και την θέλω σήμερα. Κατάλαβες; Αντίο.

Περίμενε.

Αν γράψω την επιστολή, ο αρχηγός δεν θα το συνεχίσει;

Σκιατσιτάνο, δεν ξέρω αν θα το συνεχίσει ή όχι.

Αλλά στη θέση σου, θα την έγραφα. Για να καλύψω το κώλο μου.

Ήμουν ξεκάθαρος; Αντίο.

- Δεν είναι έτσι! Κάνεις λάθος! - Αστειεύεσαι!

Εδώ είναι! Εδώ είναι!

Μονταλμπάνο. πού πας; Έλα, κάθισε εδώ!

Καλημέρα σε όλους. Θα είμαι σύντομος:

σας καλέσαμε εδώ, και ευχαριστώ που ήρθατε, για να σας ενημερώσουμε

για την επιτυχή έκβαση μιας επιχείρησης που οδήγησε

στη σύλληψη του Γκαετάνο Μπενίτσι, γνωστού ως Τάνο ο Έλληνας,

ένας καθ΄ έξη δολοφόνος που διέφευγε για πολλά χρόνια.

Επικεφαλής της επιχείρησης ...

Σύμφωνα με την συνέντευξη τύπου που δόθηκε από την αστυνομία,

Ο Τάνο ο Έλληνας

που ήλεγχε σχεδόν όλο το νησί

με τις πολυάριθμες παράνομες δραστηριότητες του

και διέφευγε για σχεδόν 25 χρόνια,

συνελήφθη από τον Επιθεωρητή Μονταλμπάνο.

- Παρακαλώ; - Ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο;

Το όνομά μου είναι Bianca Cardia, από την RAI.

- Παρακολουθείτε τις ειδήσεις του RAI 2; - Όχι.

- Λοιπόν, δείτε τες! - Χριστέ μου, όλη η Ιταλία θα με είδε ...

Τηλεφωνώ διότι ετοιμάζουμε μια συζήτηση

- με θέμα ... - Όχι!

Ο Επιθεωρητής Μονταλμπάνο, με την ομάδα του,

πραγματοποίησε τη σύλληψη, μετά από 25 χρόνια αποφυγής σύλληψης.

Ας ελπίσουμε ότι η έρευνα ...

- Παρακαλώ; - Ο Επιθεωρητής Μονταλμπάνο;

Είμαι η Stefania Quattrini του "Being a Woman".

- Θα θέλαμε μια τηλεφωνική συνέντευξη... - Όχι!

Φύγε από την πλάτη μου!

Μην ανησυχείς για την πλάτη σου. Για τα αρχίδια σου πρέπει να ανησυχείς.

- Ποιός μιλάει; - Ποιός μιλάει; Ο θάνατός σου.

Δεν θα την γλυτώσεις, μπάσταρδε!

Νόμιζες ότι θα με ξεγελούσατε

με το σόου που στήσατε, εσύ και ο φίλος σου ο Τάνο;

Θα το πληρώσετε, που προσπαθήσατε να με πηδήξετε.

Εμπρός, Ει, Ποιός είναι;!

Εγώ είμαι Μονταλμπάνο, άνοιξε! .

Μα ... Αρχηγέ! Τι συνέβη;

Προσπάθησα να σε ειδοποιήσω, αλλά το τηλέφωνο ήταν κατειλημμένο.

Δεν έφταιγα εγώ ...

Ντύσου και έλα μαζί μου.

- Ναι, αλλά... - Είναι επείγον.

Αποφάσισαν να τον αλλάξουν φυλακή.

- Γιατί; - Δεν θα το μάθουμε ποτέ,

αυτό είναι σίγουρο. Σήμερα το πρωί, την ώρα

που ήμασταν στη συνέντευξη τύπου, έβαλαν τον Τάνο τον Έλληνα

σε ένα αυτοκίνητο χωρίς σήμανση με δύο αξιωματικούς με πολιτικά ως συνοδούς

ώστε να μην τραβήξουν την προσοχή. Είναι τόσο έξυπνοι!

Κοντά στην Trabia η κλασσική μοτοσικλέτα με δύο άντρες βγήκε από έναν παράδρομο.

Οι δύο αξιωματικοί νεκροί, και αυτός χαροπαλεύει στο νοσοκομείο. Αυτά!.

Μα πώς ήξεραν ότι...;

Τι είδους ερώτηση είναι αυτή; Κάποιος πληροφοριοδότης, προφανώς.

Αυτό με κάνει τρελό.

Τάνο ...

Τάνο... είμαι ο Μονταλμπάνο.

Με ... πέταξαν ...

έξω ... στο δρόμο.

Εσύ ... δεν μπορώ ...

... είμαστε φίλοι...

... αν...

Είμαι ... φοβάμαι.

Μην ντρέπεσαι που το λες.

Όλοι φοβούνται αυτή την ώρα. Αντίο, Τάνο.

- Τι είπε; - Τίποτα.

Δεν είπε τίποτα. Πεθαίνει.

Το ήξερα...

- Μείνε εκεί, Σκιατσιτάνο. Μην ... - Αρκετά, Μονταλμπάνο!

- Τι; - Πάμε.

- Μίλησε, έτσι δεν είναι; - Ναί.

Γιατί διάλεξε εσένα;

Είπε ήθελε να μου κάνει ένα προσωπικό δώρο, για την εμπιστοσύνη που του έδειξα.

Ακούω. Μην ανησυχείς. Είναι απόλυτα έμπιστος.

Καλύτερα να παραμείνει έτσι.

Φρόντισε το εσύ και οι άντρες σου.

Καλύτερα να μην πείτε τίποτα για αυτό, ούτε και στο Αρχηγείο.

Εκεί λοιπόν φτάσαμε!

Παρακαλώ;

Καταλαβαίνω, ευχαριστώ.

Ήταν ο ντε Ντομινίκις. Είχε την καλοσύνη να με πληροφόρηση ότι ο Τάνο είναι νεκρός.

- Τι πρέπει να κάνουμε, κύριε; - Έρευνα.

Τι ψάχνουμε;

Θα πρέπει να υπάρχει η είσοδος μιας σπηλιάς κάπου.

Πιθανόν καμουφλαρισμένη με βράχια και κλαδιά.

Αλλά σίγουρα είναι εδώ. Πρέπει λοιπόν να την βρούμε.

Ελάτε, δουλειά. Ελάτε.

Κύριε! Αυτά είναι ίχνη φορτηγού!

- Ναί; Πώς το κατάλαβες; - Θα ... έλα ... Επιθεωρητά!

Κύριε! Εδώ υπάρχει μια σπηλιά.

Όχι, όχι, Φάτσιο. Πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερη. Συνεχίστε.

Φάτσιο, Γκάλο και Γκαλούτσο στα αριστερά. Οι άλλοι δεξιά.

Παιδιά, αν δω κάποιον να κωλοβαράει θα θυμώσω. ε; Πάμε.

Εντάξει, θα πάω από εκεί, εσύ μένεις εδώ και εσύ Γκάλο στο κέντρο. Ελάτε!

Σας είπε τι ψάχνουμε;

- Βρήκατε τίποτα; - Όχι τίποτα!

- Βρήκατε τίποτα; - Ναι, κύριε, άγριο λάπαθο.

- Τι είναι αυτό; - Είναι υπέροχο για την δίψα.

- Να, ρουφάς το στέλεχος. - Κουνήσου!

- Κύριε; - Εε;

Τι ψάχνουμε;

Κοίτα τη δουλειά σου!

- Λοιπόν; - Τίποτα, κύριε.

- Δεν βρήκες τίποτα; - Τίποτα.

- Είναι χάσιμο χρόνου, επιθεωρητή! - Είμαστε εδώ δύο ώρες ...

Ησυχία! Κοίτα κάτω από τις πέτρες, πίσω από τους θάμνους ...

- Κύριε! Κύριε! - Τι είναι;

Κύριε, ελάτε να δείτε!

- Τι είναι; - Κοιτάξτε εδώ.

Απομακρύνσου!

- Δώσε μου την αξίνα. - Ορίστε, κύριε.

Φάτσιο ...

τηλεφώνησε τον Τζακομούτσι στην Σήμανση. Πες του να έρθει εδώ.

Φάτσιο!

Έπρεπε να μας πεις ότι δεν μπορούσαμε να ανέβουμε ως εδώ με το αυτοκίνητο!

- Συγγνώμη, δεν σκέφτηκα ... - Συγγνώμη, του κώλου!

Πού είναι ο Μονταλμπάνο; Θα έχω μια κουβεντούλα μαζί του.

Είναι οπλοστάσιο ... ένα κανονικό οπλοστάσιο.

Πρέπει να υπάρχουν 30 πολυβόλα και υπο-πολυβόλα, 10 πιστόλια,

πυρομαχικά, δύο μπαζούκας και υπάρχουν άλλα κιβώτια μέσα ...

- Μονταλμπάνο! Μονταλμπάνο! - εκρηκτικά ... Ένα λεπτό ...

Το αυτοκίνητο κόλλησε στους πρόποδες του λόφου!

- Να το συζητήσουμε αργότερα; - Δύο χιλιόμετρα με τα πόδια!

Είμαι στο τηλέφωνο, σε παρακαλώ ...

Σου λέω έπρεπε να τηλεφωνήσεις! Θα είχα φέρει ελαφρύτερο εξοπλισμό.

Και λεπτότερα παπούτσια, εννοώ, χοντρότερα παπούτσια!

Θα με αφήσεις να μιλήσω στον Αρχηγό με την ησυχία μου, ή θέλεις να του μιλήσεις;.

- Γιατί, είναι ο αρχηγός; - Ναι.

Τους χαιρετισμούς μου.

Αρχηγέ...

Όχι, ο κ. Αουτζέλλο δεν είναι εδώ αυτή τη στιγμή.

Συγγνώμη. Κύριε!

Ο Δρ. Τζακομούτσι από την Σήμανση τηλεφώνησε.

- Τηλεφώνησε πολλές φορές, τηλεφώνησε. - Την επόμενη φορά, δως τον μου.

- Και ο Αουτζέλλο; - Ήταν εδώ όλο το πρωινό.

Ύστερα, όταν ο Φάτσιο, ο Γκάλο και ο Γκαλούτσο επέστρεψαν από τη σπηλιά, έφυγε.

Είπε ότι θα γυρίσει πίσω αύριο.

- Εντάξει, ευχαριστώ. - Α, ναι!

Είναι ένας κύριος που σας περιμένει. Το όνομα του είναι ... Μπόργκο; Μπούργιο;.

Φαίνεται ότι είναι διευθυντής, αλλά δεν ξέρω σε τι. Κύριε;

Γυμνασιάρχα! Τι ωραία έκπληξη!

Περνούσα και σκέφτηκα,

γιατί δεν μπαίνω να δω τον Επιθεωρητή Μονταλμπάνο ...

- Βεβαίως. Καθίστε. - Ευχαριστώ.

Ομολογώ όταν μου είπαν ότι περιμένατε να με δείτε

ένοιωσα νευρικός, όπως όταν ήμουν παιδί.

Ησύχασε, αυτή τη φορά δεν θα σε ρωτήσω γιατί άργησες.

Ήθελα απλώς να σου πω μερικά πράγματα για την σπηλιά

όπου βρήκες τα όπλα.

- Δεν ξέρω αν σε ενδιαφέρει, αλλά ... - Αστειεύεστε; Πείτε μου όλα όσα ξέρετε.

Στην τηλεόραση είπαν ότι την ξύλινη πόρτα

στην είσοδο της σπηλιάς την τοποθέτησε εκεί η μαφία

ή κάποιος για λογαριασμό της. Αυτό δεν είναι αλήθεια!

Η πόρτα μπήκε εκεί από τον παππού

του αγαπητού μου φίλου, Λίλο Ριζιτάνο.

- Ποιά περίοδο, γνωρίζετε; - Γύρω στο '41.

Εκείνη την εποχή η γη γύρω από το Crasto και το Crasticeddu

ανήκε στον Τζάκομο Ριζιτάνο, παππού του Λίλο.

Ήταν δική του ιδέα να κλείσει το σπήλαιο,

γιατί εκεί αποθήκευε λάδι, κρασί, σιτάρι, αλεύρι, ... κάθε είδους τρόφιμα.

Και τα πουλούσε στην μαύρη αγορά με την βοήθεια του γιου του Πιέτρο,

πατέρα του Λίλο.

Ήταν άντρες με αρκετούς εχθρούς ...

που ήταν μπλεγμένοι σε βίαιες υποθέσεις.

Ο φίλος μου ο Λίλο, από την άλλη,

βγήκε διαφορετικός.

Πήρε πτυχίο, μελέτησε πολύ, έγραψε μέχρι και ωραία ποίηση.

Πώς μπορώ να επικοινωνήσω με τον φίλο σας τον Λίλο;

Δεν γνωρίζω. Δεν ξέρω καν αν είναι ζωντανός.

Την νύχτα της απόβασης των Συμμάχων μεταξύ της 9ης και 10ης

του Ιουλίου του 1943,

το σπίτι του, που ήταν στους πρόποδες του Crasto,

κυριολεκτικά ισοπεδώθηκε κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού.

Ο Λίλο ήταν μόνος στο σπίτι και τραυματίστηκε άσχημα.

Ένας χωρικός είδε κάποιους Ιταλούς φαντάρους που τον έβαλαν σε ένα φορτηγό,

αιμορραγούσε άσχημα. Αυτό είναι όλο.

Δυστυχώς, αυτή ήταν η τελευταία φορά που άκουσα για εκείνον.

Διευθυντά, ευχαριστώ πολύ.

Χάρηκα πολύ που σας ξαναείδα.

- Πάντα χαρά μου που σας βοήθησα ... - Σας ευχαριστώ...

- Ευχαριστώ και πάλι... - Να προσέχεις...

- Πέρασε μέσα! - Σε βρήκα επιτέλους!

- 3 ώρες σε ψάχνω! - Τι θέλεις;

Βρήκα αυτό το κομμάτι της κάρτας στο σπήλαιο.

Όπως βλέπεις, έχει τυπωμένο '' ATO-CAT '' πάνω της.

- Το βρήκα κάτω από μια πέτρα. - Βρήκατε κάτι άλλο;

Ναι, σκουριασμένα καρφιά, τη μύτη μιας πένας και

κομμάτια χαρτιού, αλλά η υγρασία τα έχει σαπίσει.

Το κομμάτι της κάρτας είναι σε καλή κατάσταση

γιατί είναι εκεί μόνο λίγες μέρες.

Κατάλαβα, Τζακομούτσι. Ευχαριστώ. Τώρα, φύγε και άσε με να δουλέψω.

- Θα το κρατήσω. - Φυσικά.

Au revoir!

Τρελάθηκε. Au revoir ...!

Εμπρός; Τον MarshaI Lagana, παρακαλώ. Είμαι ο Μονταλμπάνο.

Καλημέρα. Μια στιγμή.

- Παρακαλώ, κύριε; - Μάρσαλ, χρειάζομαι κάποιες πληροφορίες.

Πείτε μου.

Ξέρεις ένα σούπερ μάρκετ στη Βιγκάτα που ανήκει σε κάποιον Ινγκράσσια;

Ινγκράσσια; Φυσικά, κάναμε έναν έλεγχο σε αυτό πριν από λίγους μήνες.

Ήταν όλα εντάξει;

Σπάνια συναντώ έναν καταστηματάρχη με τόσο τακτοποιημένα βιβλία.

Μάλιστα. Ξέρεις τους προμηθευτές του σούπερ μάρκετ;

Ναι, μια στιγμή να πάρω τον φάκελο.

Ναί.

- Εμπρός, επιθεωρητά; - Ναί;

Οι χονδρέμποροι του Ινγκράσσια είναι:

τρείς στο Μιλάνο, ένας στο Μπέργκαμο, ένας στην Κατάνια, ...

Μπορείς να ξεκινήσεις με αυτόν στην Κατάνια;

Το εταιρικό όνομα της εταιρείας είναι «Pan»,

ιδιοκτήτης ο Σαλβατόρε Νικοζία.

Μάλιστα. Και είναι ο μόνος προμηθευτής από την Κατάνια;

Ναι, έτσι νομίζω.

Περιμένετε, μου ξέφυγε.

Στην Κατάνια, ο Ινγκράσσια χρησιμοποιεί ακόμα μια εταιρεία,

- Μόνο για οικιακά προϊόντα. - Ξέρεις το όνομα;

- «Μπρανκάτο». - Ναί! ! Από την Κατάνια;

- Ναί. - Ναί! ! !

- Συγνώμη; - Όχι, με συγχωρείς Μάρσαλ. Ευχαριστώ.

- Ήσουν φοβερά εξυπηρετικός. - Αντίο σας.

Αντίο.

Μπρανκάτο, Κατάνια ...

Τι συμβαίνει;.

Είστε ο διευθυντής του σούπερ μάρκετ του Ινγκράσσια, σωστά;.

Ναι γιατί;

Δυο ερωτήσεις και θα φύγω, αλλά πρώτα να ξεκαθαρίσουμε κάτι.

Αυτή η συνάντηση πρέπει να παραμείνει μεταξύ μας.

Αν την αναφέρεις σε κάποιον, ακόμη και στο αφεντικό σου, τον Ινγκράσσια,

θα σε χώσω στη φυλακή γιατί έτσι θέλω. Εντάξει;

- Ποιος είναι τέτοια ώρα; - Πάνε ξανά για ύπνο, Καρμελίνα.

Πειράζει αν μιλήσουμε εδώ έξω; Είναι πιο απομονωμένα.

Κανένα πρόβλημα. Λοιπόν, πες μου,

ποιοί είναι οι προμηθευτές σας στην Κατάνια;

Ο Pan μία φορά την εβδομάδα και ο Μπρανκάτο μία φορά το μήνα.

Εξήγησε μου κάτι. Ο Μπρανκάτο φορτώνει ένα φορτηγό με προϊόντα

και κάνει τον γύρο του στα σούπερ μάρκετ, σωστά;

Ποιά στάση είστε στον γύρο του;

- Εννοώ... - Κατάλαβα.

Είμαστε τελευταίοι. Μετά, το το φορτηγό επιστρέφει άδειο στην Κατάνια.

Μία τελευταία ερώτηση.

Τα κλεμμένα αγαθά που ξαναβρέθηκαν ...

Είσαι πολύ έξυπνος.

Και εσύ, αν μπορείς να απαντήσεις στην ερώτηση πριν την κάνω.

Δεν μπορώ να κοιμηθώ τη νύχτα ακριβώς γι΄αυτό!

Περιμέναμε το φορτίο του Μπρανκάτο τα ξημερώματα

Αλλά έφτασε το προηγούμενο βράδυ, την ώρα που κλείναμε.

Ο οδηγός είπε ότι ένα από τα σούπερ μάρκετ στο Τράπανι ήταν κλειστό

και έτσι έφτασε νωρίτερα. Ο Ινγκράσσια, για να ελευθερώσει το φορτηγό,

το ξεφόρτωσε, έλεγξε την λίστα και μέτρησε τα είδη.

Αλλά δεν τα άνοιξε. Είπε ότι θα το κάναμε την επόμενη μέρα.

Λίγες ώρες αργότερα, έγινε η διάρρηξη. Τώρα, αναρωτιέμαι ...

Ποιος ενημέρωσε τους κλέφτες ότι τα εμπορεύματα είχαν φτάσει νωρίτερα;

Μπράβο! Ακριβώς. Ποιος ενημέρωσε τους κλέφτες;

Επομένως, αρχηγέ, τα όπλα έρχονται από την εταιρεία της Μπρανκάτο στην Κατάνια.

που τα συσκευάζει σε κουτιά με το όνομα της εταιρείας,

όπως τα συνηθισμένα οικιακά προϊόντα που προορίζονται για σούπερ μάρκετ.

Όταν φτάσει η παραγγελία, φορτώνονται σε ένα κλεμμένο φορτηγό,

τα κουτιά με το αγαθά και τα όπλα.

- Γιατί κλεμμένο; - Γιατί αν κάποιος το σταματήσει,

Θα πουν ότι δεν έχει καμία σχέση με αυτούς,

- ότι είναι θύματα κλοπής ... - Συνέχισε.

Το φορτηγό ξεκινά το γύρο του. Αφήνει τα "καθαρά" κουτιά

σε διάφορα σούπερ μάρκετ, και μετά κατευθύνεται προς Βιγκάτα.

Φυσιολογικά, πριν φτάσει εκεί, στην μέση της νύχτας,

σταματά στο Crasticeddu και ξεφορτώνει τα όπλα στη σπηλιά.

Νωρίς το επόμενο πρωί,.

αφήνει τα τελευταία αγαθά στον Ινγκράσσια και φεύγει ξανά.

Ο κύκλος ολοκληρώθηκε.

Ακόμα δεν καταλαβαίνω την ιστορία της ψεύτικης ληστείας.

Θυμάσαι την ανταλλαγή πυροβολισμών μεταξύ των Καραμπινιέρων

και της συμμορίας, στην ύπαιθρο κοντά στην Santa Lucia;

Ναί. Ήταν ακριβώς την προηγούμενη! Αλλά πού κολλάει αυτό;

Η Santa Lucia απέχει μόλις 2-3 χιλιόμετρα από το Crasticeddu.

To άκουσαν στο ραδιόφωνο και αποφάσισαν να πάνε κατευθείαν

στη Βιγκάτα και να ξεφορτώσουν τα πάντα στο σουπερμάρκετ.

Αργότερα, όταν τα πράγματα είχαν ηρεμήσει, επέστρεψαν στο σούπερ μάρκετ,

έστησαν την ψεύτικη κλοπή.

και μετά φόρτωσαν το φορτηγό: όπλα και εμπορεύματα.

Πήγαν στο Crasticeddu, έβαλαν τα όπλα στη σπηλιά

και μετά άφησαν το φορτηγό για να το βρούμε εμείς,

και να πούμε ότι ήταν δουλειά της Μαφίας.

Αρχίζω να καταλαβαίνω.

Αλλά αν ο Ινγκράσσια και οι έμποροι όπλων συνεργάζονται,

γιατί χτύπησαν τον νυχτοφύλακα;

Ο Ινγκράσσια ήταν μπλεγμένος σε αυτό, αλλά οι εργαζόμενοι του.

πιθανότατα δεν ήξεραν τίποτα.

Και μετά έρχεται ο Ινγκράσσια και μας λέει ότι ήταν πλάκα, για να γελάσουν.

- Πανέξυπνο. - Πώς θα προχωρήσουμε;

Ο Τάνο μας έδωσε ένα υπέροχο δώρο και δεν πρέπει να το σπαταλήσουμε.

Εάν συλλάβουμε άμεσα τον Ινγκράσσια ή την συμμορία του Μπρανκάτο

δεν θα κερδίσουμε τίποτα. Πρέπει να πιάσουμε μεγαλύτερα ψάρια.

Συμφωνώ.

Ας προχωρήσουμε με προσοχή. Θα παρακολουθούμε τον Ινγκράσσια.

Θα έχω επαφή με τον δικαστή και θα λάβουμε την απαραίτητη έγκριση.

Συγγνώμη! Αστυνομία.

Έλα!

Με συγχωρείτε ...

Φάτσιο ...

Ελάτε...

Κάντε στην άκρη!

Ας το χρησιμοποιήσουμε αυτό ...

Τζέτζε! Βιάσου ... έλα μέσα!

Πού πας;

Τζέτζε είσαι τρελός; Έλα...

Σας έχω πει χίλιες φορές να μην έρχεσαι εδώ.

Κανείς δεν με είδε. Ήρθα με τα πόδια από την παραλία.

- Τι συνέβη; - Κακά νέα, φοβάμαι.

- Τα κατάλαβαν όλα. - Ποιοι;

Αυτοί που ξέκαναν τον Τάνο τον Έλληνα.

Ξέρουν ότι στήσαμε το θέατρο της σύλληψης του Τάνο.

- Ποιος σου το είπε; - Κάποιες φωνές.

Επιπλέον, ήρθαν στην Μάνναρα

να πιέσουν τον Μανουέλε, να κάνουν φασαρία.

Τις προάλλες μας ανάγκασαν να τις στείλουμε όλες στα σπίτια τους.

Είσαι σίγουρος ότι δεν προσπαθούν να σου πάρουν την δουλειά;

Την δουλειά μου; Δεν είναι Αλβανοί, είναι Σικελοί,

νέα πρόσωπα που δεν έχω δει εδώ γύρω ποτέ πιο πριν.

Εντάξει, ηρέμησε. Εάν ακούσεις κάτι άλλο, ενημέρωσε με.

Αλλά τηλεφώνησε! Μην έρθεις ποτέ ξανά εδώ. Κατάλαβες;

Θα συναντηθούμε στο συνηθισμένο μέρος.

- Από πού ήρθες; - Από την παραλία ...

- Γύρισε λοιπόν από το ίδιο μέρος! - Σάλβο;

- Τι; - Είμαι στα χέρια σου ..

Ναι εντάξει. Φύγε, φύγε...

- Αντίο. - Φύγε, φύγε...

- Επιθεωρητά. - Καλημέρα.

- Είναι εδώ, παίζει χαρτιά ... - Ναί;

Τι; Με παρακολουθείς;

Νομίζεις ότι πέρασα τη νύχτα με τις μούμιες; Κοιμάμαι την νύχτα!

- Γιατρέ, βάζεις ένα στοίχημα; - Σε τι;

Ότι πέρασες την νύχτα με αυτές τις μούμιες.

Εντάξει, τους έριξα μια γρήγορη ματιά.

- Και τι βρήκες; - Πυροβολήθηκαν, αυτό είναι σίγουρο.

Αυτός πυροβολήθηκε στο κρόταφο, αυτή στην καρδιά.

Και οι δύο βολές άφησαν τραύματα εξόδου.

- Κλασσική εκτέλεση - Εκεί, στη σπηλιά;

Δεν νομίζω. Πιστεύω ότι ήταν ήδη νεκροί.

όταν μεταφέρθηκαν εκεί, και τους ξάπλωσαν όπως τους βρήκαμε.

Υπολόγισες τις ηλικίες τους;

Φοβάμαι μην κάνω λάθος, αλλά ήταν νέοι, πολύ νέοι.

Κατά τη γνώμη σου, πότε συνέβη;

Μπορώ να μαντέψω ... Χωρίς καμία σιγουριά....

- Πριν από περίπου πενήντα χρόνια. - Πριν από περίπου πενήντα χρόνια ...

- Μιμί, φίλε μου, πώς είσαι; - Σάλβο, πρέπει να σου μιλήσω.

Ναί; Ελα λοιπόν στο γραφείο μου.

- Καταρέλλα! - Στις διαταγές σας, κύριε!

- Δεν είμαι εδώ για κανέναν. - Για κανέναν! ..

Λοιπόν, Μιμί; Ακούω.

Τι έχω κάνει;

Εσύ; Δεν έχεις κάνει τίποτα. Γιατί ρωτάς;

Επειδή νοιώθω αποκλεισμένος από όλα όσα συμβαίνουν εδώ.

Ποτέ δεν μου λες τι κάνεις. Δεν το καταλαβαίνεις;

Με κρατάς έξω από όλα και αυτό με προσβάλλει.

Για παράδειγμα, ήταν σωστό να μου κρύβεις την υπόθεση του Τάνο του Έλληνα;

Ανακάλυψα τι συνέβη στον σταθμό μου από τη συνέντευξη τύπου!

Σου φαίνεται ότι είναι σωστός ο τρόπος που μου φέρεσαι;

Αλλά ξέρεις, πόσο λεπτό ήταν το θέμα;

Σάλβο, το γεγονός ότι ξέρω, είναι που με θυμώνει! ...

Επειδή σημαίνει ότι δεν με εμπιστεύεσαι στα λεπτά θέματα!

- Όχι, ποτέ δεν το σκέφτηκα αυτό. - Ίσως δεν σκέφτηκες, αλλά το κάνεις πάντα.

Όπως τα όπλα, που το έμαθα τυχαία.

Εντάξει, βιαζόμουν, και δεν είχα χρόνο να στο πω ...

Σάλβο! Μην μου λες αυτές τις μαλακίες, γιατί δεν είναι αυτό το θέμα.

Α ... και ποιό είναι;

Θα σου πω. Προσπαθείς να διαμορφώσεις τον σταθμό στα δικά σου μέτρα.

Από τον Φάτσιο ως τον Γκαλούτσο, παίρνεις ό, τι θέλεις.

Είναι απλώς βολικά εργαλεία. Υπάρχει μόνο ένας επικεφαλής, εσύ.

Και μένουν εκτός, μόνο δύο, εγώ και ο Καταρέλλα.

Ο Καταρέλλα επειδή είναι πολύ χαζός, εγώ επειδή...

Επειδή είσαι πολύ έξυπνος ...

Βλέπεις ... βλέπεις! ... Δεν ήθελα να πω αυτό!

Μου αποδίδεις αλαζονεία που δεν έχω ... από κακία.

Όχι, όχι, Μιμί ... όχι από κακία. Είσαι πραγματικά πολύ έξυπνος.

Αν το πιστεύεις, γιατί με απέκλεισες;.

Θα μπορούσα να είμαι χρήσιμος, όσο οι άλλοι.

Αυτή είναι ουσία, Μιμί. Όχι τόσο χρήσιμος όσο οι άλλοι ...

αλλά περισσότερο από τους άλλους.

Έχω συνειδητοποιήσει ότι είμαι σαν μοναχικός λύκος.

Θέλω να πάω για κυνήγι, αλλά θέλω να οργανώσω το κυνήγι μόνος.

Αυτός είναι ο μόνος τρόπος που λειτουργεί ο εγκέφαλός μου.

Μια έξυπνη παρατήρηση, από κάποιον άλλο, με προκαλεί,

με εξευτελίζει, μπορεί να με βγάλει από την ροή της σκέψης μου.

Το ήξερα ... ήθελα απλώς να σ' ακούσω, να το λες Σάλβο.

Σήμερα γράφω στον Αρχηγό για να ζητήσω μετάθεση.

Θα με πιστέψεις αν σου πω ότι ... αν το κάνεις, θα λυπηθώ πολύ;

Ανάθεμα σε, Σάλβο! Τι είδους άνθρωπος είσαι;

Πρώτα μου φέρεσαι σαν σκατά, και τώρα είσαι στοργικός!

Είσαι απίστευτα ανυπόφορος!

Το ξέρω. Κάτσε κάτω.

Έχω μερικά πράγματα να σου πω.

- Καταρέλλα ... - Κύριε.

- Τι κάνεις, κατασκοπεύεις; ... - Όχι κύριε, απλά ήθελα να ...

Κουνήσου.

- Όχι, να ... - Πήγαινε.

Συγγνώμη, Σάλβο. Τι θα κάνουμε με τον Ινγκράσσια;

Παρακολουθούμε το τηλέφωνό του.

Κατάλαβα. Δεν μπορούμε να προσπαθήσουμε να τον παγιδέψουμε;

Μιμί, μη με κάνεις να μετανιώνω που σου τα είπα!

Τι μπάσταρδος είσαι! Απλά έλεγα ...

Μην κάνεις τίποτα με δική σου πρωτοβουλία, το κατάλαβες;

Γεια σου, Μιμί.

Πέρασε Μέσα!

Ξέρεις γιατί δεν μ' αφήνει ο Καταρέλλα να μπω μέσα;

Κάνεις πάρα πολλές ερωτήσεις ... Τελειώσατε ... στο σπήλαιο;

Το ελέγξαμε ... τίποτα απολύτως.

- Μήπως ο Πασκουάνο σας είπε αν ... - Ναι ... Υπήρχαν τραύματα εξόδου.

Αγαπητέ Σάλβο, αυτό μπορεί να σημαίνει μόνο ένα πράγμα ...

- Ότι πυροβολήθηκαν αλλού. - Μπράβο.

- Σ' ευχαριστώ. - Ξέχασα....

Αυτά είναι μερικά από τα νομίσματα που ήταν στο μπολ.

Έστειλα τα υπόλοιπα στο εργαστήριο.

Όλα έχουν βγει εκτός κυκλοφορίας τον Οκτώβριο το 1943,

αντικαταστάθηκαν από την Αμερικάνικη Λιρέτα.

Είναι άχρηστα, κράτησε τα ως αναμνηστικό.

- Εντάξει, την κάνω ... - Πήγαινε ...

- Καλό γεύμα! - Και σε σένα.

Επιθεωρητά, τι ωραία! Αντζελίνα!

Χαίρομαι που ήρθες να μας δεις.

Αντζελίνα, να σου συστήσω τον Επιθεωρητή Μονταλμπάνο.

- Χαίρω πολύ. - Συγγνώμη για την εισβολή.

- Θα θέλατε έναν καφέ; - Ευχαρίστως.

- Με συγχωρείτε. - Φυσικά.

- Κάθισε. - Σας ευχαριστώ.

Λοιπόν, πείτε μου διευθυντά ... Γιατί με καλέσατε;

Είδα ένα ρεπορτάζ στην τηλεόραση για τους εραστές στην σπηλιά.

Το πήλινο σκυλί που βρήκες με έκανε να σκεφτώ κάτι.

Είναι ίδιο σκυλί με της σπηλιάς!

Ήταν Χριστούγεννα του 1942.

Ο βομβαρδισμός από τους Συμμάχους συνεχιζόταν αμείωτος

Έτσι, εκείνα τα Χριστούγεννα ... ο δικαστής Burruano,

καλή ψυχή, και αγαπητός μου φίλος,

έφτιαξε μια φυσικού μεγέθους φάτνη κάτω από την στοά

του βομβαρδισμένου δημαρχείου.

Σαν να γεννήθηκε ο Ιησούς ανάμεσα στα προβλήματα των ανθρώπων ..

- Και τι συνέβη στα αγάλματα; - Δημοπρατήθηκαν.

Θυμάστε ποιος τα αγόρασε;

Που να θυμάμαι, επιθεωρητά; Πάει τόσος καιρός ...

Αν είναι το ίδιο σκυλί,

μπορούμε να πούμε ότι οι δύο άνθρωποι που βρέθηκαν στο σπήλαιο

δολοφονήθηκαν μεταξύ Ιανουαρίου του '43 και Οκτώβριου του ίδιου έτους.

Μια στιγμή, καταλαβαίνω την πρώτη ημερομηνία, αλλά γιατί τον Οκτώβριο;

Αυτά βρέθηκαν δίπλα στα πτώματα.

Βγήκαν εκτός κυκλοφορίας τον Οκτώβριο εκείνου του έτους.

Μπορεί να ήταν ο φίλος σας

ο Ριζιτάνο που αγόρασε το σκυλί;

Ο Ριζιτάνο; Περίμενε, επιθεωρητή, μπορεί να έχεις δίκιο.

Ναι, γιατί εκείνη την εποχή το σπήλαιο ανήκε ακόμα στον Ριζιτάνο ...

Και βρήκαμε τον σκύλο στο σπήλαιο.

- Συγγνώμη, Σάλβο ... - Ναί;

- Μπορώ να σου πω; - Πάλι! Τι είναι;

Υπήρξαν κάποιες εξελίξεις στην έρευνά μου.

- Ποια έρευνα; - Καλά, θα επιστρέψω αργότερα.

Όχι, όχι, πες μου για ποιά έρευνα μιλάς!

- Το εμπόριο όπλων. - Ποιος σου είπε να ερευνήσεις;

Μου μίλησες για αυτό σήμερα το πρωί. Φαινόταν έμμεση ...

Μιμί, είσαι πραγματικά γιος μιας σκύλας. Με σεβασμό στη μητέρα σου.

Καλά, θα σου πω τι έχω κάνει αλλά πρέπει να με ακούσεις.

Αρχίνα, πες μου τι έκανες.

Λοιπόν;

Έβαλα δύο άντρες να παρακολουθούν τον Ινγκράσσια συνεχώς.

Δύο από τους άντρες μας ...;

Όχι, δύο από τη Ραγκόνα, που έστειλε ο αρχηγός με απόσπαση,

μετά από αίτημά μου.

Α, τηλεφώνησες στον Αρχηγό; Μπράβο, το έκανες βούκινο!

Ηχογράφησαν μια τηλεφωνική συνομιλία πο μπορεί να είναι σημαντική.

Έχω το αντίγραφο. Θέλεις να το διαβάσεις;

- Το ξέρεις απ' έξω; - Φυσικά.

Ίσως αν το διαβάσεις θα βρεις κάτι που δεν ξέρω.

Μιμί, τώρα έχεις μάθει όλα όσα γνωρίζουμε. Συνέχισε!

Λοιπόν ... ο Ινγκράσσια τηλεφωνεί από το σούπερ μάρκετ, στον Μπρανκάτο

και παραπονιέται για τα λάθη της τελευταίας παράδοσης,

λέγοντας ότι το φορτηγό δεν έπρεπε να φτάσει τόσο νωρίς

και ότι του προκάλεσε πολλά προβλήματα.

Η αντίδραση του Μπρανκάτο είναι κάπως αναπάντεχη. Ξέρεις τι κάνει;

Εκνευρίζεται, υψώνει τη φωνή του.

Τραυλίζοντας, ο Ινγκράσσια απαιτεί μια εξήγηση.

Και τι λέει ο Μπρανκάτο;

Ότι είναι άφραγκος και η τράπεζά του τον συμβούλεψε να μην έχει

άλλο πάρε-δώσε μαζί του.

Και πώς αντέδρασε ο Ινγκράσσια;

Τίποτα. Έκλεισε το τηλέφωνο χωρίς καν να τον αποχαιρετήσει.

Και ξέρεις τι σημαίνει αυτό το τηλεφώνημα;

Τον παράτησαν.

Τι κάνεις; Οδηγείς με τα φώτα σβηστά!

Ήθελα να δω αν σε ακολούθησαν.

- Ποιος να με ακολουθήσει; - Θα σου πω.

Έλα εδώ, έλα ...

- Κρυώνεις; - Όχι, αλλά τρέμω.

Ξέρεις ποιόν δολοφόνησαν;

Τζέτζε έχουν δολοφονήσει πολλούς. Για ποιον μιλάς;

Τον Πιέτρο Γκούλο. Τον δολοφόνησαν και τον παράτησαν στην Μάνναρα.

Ήταν ένας από τους "πελάτες σου";.

"Πελάτης"; Όχι. Μάλλον εγώ ήμουν πελάτης του.

Ήταν άνθρωπος του Τάνο του Έλληνα.

Μου είπε ότι ο Τάνο ο Έλληνας ήθελα να σε γνωρίσω.

Και εκπλήσσεσαι; Είναι η ίδια παλιά ιστορία, ο νικητής τα παίρνει όλα.

Χρησιμοποιούν το ίδιο σύστημα στην πολιτική.

Τις δουλειές του Τάνο τις έχουν αναλάβει άλλοι,

και έτσι, απαλλάσσονται από τους υποστηρικτές του.

Όχι, δεν είναι έτσι. Είχα ακριβείς πληροφορίες.

- Πώς είναι λοιπόν; - Είναι αναστατωμένοι.

Δεν αντέχουν το γεγονός ότι ο Τάνο τους έκανε να μοιάζουν με ηλίθιους.

Είναι πιο αναστατωμένοι από την προσβολή παρά, από τα όπλα που βρήκες.

- Ποιά προσβολή; ... Τζέτζε! .... - Την συμφωνία!

Την δική σου με τον Τάνο.

Είναι εξοργισμένοι που εσύ και ο Τάνο τους χώσατε δύο δάχτυλα στον κώλο,

τους κάνατε να μοιάζουν με ηλίθιους.

Σίγουρα τα έχουν και με σένα;

Θα το ορκιζόμουν.

Γιατί έφεραν το πτώμα του Γκούλο στη Μάνναρα, που είναι η περιοχή μου.

Δεν θα μπορούσαν να είναι πιο ξεκάθαροι απ΄ αυτό!

Σκύψε! !

Σάλβο.

- Λίβια, εσύ είσαι; - Εγώ είμαι.

Εγώ είμαι, αγάπη μου.

- Πως το έμαθες - Από το ραδιόφωνο, σήμερα το πρωί.

Τηλεφώνησα στο γραφείο σου και ο Αουτζέλλο μου τα είπε όλα.

Λίβια, πώς είμαι;

Καλά, λαμβάνοντας υπόψη τι συνέβη.

Η σφαίρα τρύπησε το παχύ έντερο.

Έπρεπε να την αφαιρέσουν άμεσα.

- Είμαι κατεστραμμένος για πάντα; - Μην είσαι ανόητος;

Πρέπει να τρώω σούπα, στο υπόλοιπο της ζωής μου.

Μείνε έτσι, σε παρακαλώ.

Επιθεωρητά! Πώς αισθάνεστε;

Πώς αισθάνεστε;

Είμαι εδώ για να σας φυλάω.

Κάποιος μπορεί να έρθει να τελειώσει τη δουλειά που ξεκίνησαν.

Αν καταλαβαίνεις τι εννοώ. Κύριε, κύριε, κοιτάξτε.

Κύριε, σας έδωσα το αίμα μου, το δικό μου ...

Το αίμα μου.

- Πώς νοιώθει; - Μόλις ξύπνησε.

Επιθεωρητά ... πραγματικά μας τρόμαξες.

Ξέρεις καλό σημάδι, κύριε.

Πέτυχες τον έναν στο λαιμό και τραυμάτισες τον άλλο.

Ναι, κύριε, δεν ξέρουμε πού, αλλά σίγουρα τραυματίστηκε.

Ο Τζακομούτσι βρήκε μια λίμνη αίματος περίπου δέκα μέτρα από το αυτοκίνητο.

Ο Τζακομούτσι ήρθε για να δει πώς είσαι. Και ο Δρ. Πασκουάνο.

Είπε ότι λυπάται πραγματικά που δεν χρειάστηκε να κάνει αυτοψία!

Ακόμα και ο αρχηγός ήρθε σήμερα το πρωί. Και η Αντζελίνα, η υπηρέτρια σου.

Έμεινε για λίγο, μετά την πήγαμε σπίτι.

Και ο Αουτζέλλο ήταν εδώ όλο το βράδυ. Αυτός ήταν που σε βρήκε.

Όλα τα κανάλια μιλούν για σας.

Ο Τζέτζε;

- Δεν υπέφερε, Επιθεωρητής. - Πέθανε αμέσως.

Πυροβολήθηκε στην καρδιά ...

Κύριοι, παρακαλώ περάστε έξω, πρέπει να ξεκουραστεί τώρα.

- Να προσέχετε. - Αντίο.

Αντίο.

Κύριε, μην ανησυχείτε, θα είμαι έξω.

Επιθεωρητά...

Ευχαριστώ. Τι σας χρωστάω;

Μην ανησυχείς γι 'αυτό. Είναι ο Αουτζέλλο μέσα;

Πρέπει να γράψουν την έκθεση. Καθίστε.

- Όχι ευχαριστώ. - Ε, αν δεν σας πειράζει ...

Καλημέρα.

Ένα ανώνυμο τηλεφώνημα είπε ότι υπήρξε πιστολίδι

στους πρόποδες του ScaIa dei Turchi.

Ο Γκαλούτσο ήταν σε υπηρεσία και με ενημέρωσε αμέσως

Μου είπε ότι συνήθιζες να συναντάς τον Γκουλιότα εκεί.

- Το ήξερε; - Φαίνεται ότι όλοι το ήξεραν.

Εκτός από εμένα.

Έτσι έφυγα από το σπίτι χωρίς καν να ντυθώ,

- με τις πιτζάμες... - Κοιμάσαι με πιτζάμες;

- Ναί! Γιατί; - Όχι τίποτα.

Τι ήθελε ο Γκουλιότα να σου πει;

Δεν ξέρω.

Μόλις άρχισε να μιλάει.

Είχε ακούσει κάτι που θα μπορούσε με ενδιαφέρει.

Αλλά δεν πρόλαβε να μου πει.

Εσύ, τι θέλεις να μου πεις;

Πρώτα υπόγραψε την αναφορά.

- Λοιπόν; - Δολοφόνησαν τον Ινγκράσσια.

Νωρίς σήμερα το πρωί. Τον πυροβόλησαν καθώς οδηγούσε.

Έκοψαν το νεκρό κλαδί.

Θα αυξήσω τη φρουρά σου, Σάλβο ...

- Όχι, είναι χάσιμο χρόνου. - Χάσιμο χρόνου;

- Ίσως να προσπαθήσουν ξανά, Σάλβο. - Κάνεις λάθος.

Τίποτα δεν θα μου συμβεί. Επειδή Μιμί, βλέπεις...

εξαιτίας σου, πυροβολήθηκα.

Εξαιτίας μου; ... Τι λες;

Θα σου εξηγήσω.

Εσύ έβαλες να παρακολουθούν τον Ινγκράσσια, έτσι δεν είναι;

Ναί.

Νομίζεις ότι θα ήταν τόσο ηλίθιος που δεν θα το καταλάβαινε;

Ναι, αλλά δεν βλέπω τι σχέση έχει αυτό ...

’σε με να τελειώσω.

Ο Ινγκράσσια πίστευε ότι ήμουν εγώ, αυτός που έδωσε την εντολή.

Έτσι, για να κάνει καλή εντύπωση στον Μπρανκάτο

που ήθελε να τον ξεφορτωθεί,

προσέλαβε δύο ηλίθιους για να με καθαρίσουν. Αλλά δεν τα κατάφερε.

Τώρα ο Μπρανκάτο, ή κάποιος για λογαριασμό του,

δεν άντεξε άλλο τον Ινγκράσσια και έδωσε εντολή να τον καθαρίσουν.

Αν δεν είχες προειδοποιήσει τον Ινγκράσσια,

Ο Τζέτζε θα ήταν ζωντανός και εγώ, δεν θα είχα αυτόν τον πόνο.

Ετσι είναι.

Αν είναι έτσι ... έχεις δίκιο.

Σάλβο, Σάλβο...

- Η δασκάλα μου ... - Ήξερα ότι θα έρθεις να με δεις.

Είσαι το πρώτο άτομο που επισκέφτηκα από όταν βγήκα από το νοσοκομείο.

- Είσαι καλά; - Ναι καλά. Απλά ... λίγο κουρασμένος.

Πες μου ... Σάλβο.

- Υπέφερε; - Όχι.

- Είσαι σίγουρος; - Ναί.

Σκότωσαν τον Τζέτζε με μια σφαίρα.

Ο γιατρός μου το είπε, μια σφαίρα, στην καρδιά.

Δεν νομίζω ότι κατάλαβε καν τι έγινε.

Τον σκότωσες αυτόν που δολοφόνησε τον Τζέτζε;

Ναί.

Όπου και αν είναι, ο Τζέτζε θα είναι ευχαριστημένος.

Ξέρεις ... πόσο σε αγαπούσε.

Και εγώ τον αγαπούσα.

Θυμάσαι τότε που ο Τζέτζε έβαλε μία κροτίδα μέσα σε μια χάλκινη χύτρα;

Ναί...

Και ο τύπος λιποθύμησε όταν άκουσες την έκρηξη;

- Ναί... - Έπρεπε να το σκάσουμε ...

Θα είχαμε πρόβλημα αν μας είχαν πιάσει!

Και θυμάσαι τότε που άδειασε

ένα μπουκαλάκι μελάνι στην τσάντα της κας Λόνγκο;.

Πως να το ξεχάσω!

Ήταν ένας μικρός γκάνγκστερ, ο Τζέτζε. Και εσύ, δεν ήσουν άγιος!

- Πραγματικά; ... - Ήσασταν δύο μικροί γκάνγκστερ.

Εσείς και ο Τζέτζε. Μόνο αυτό...

- Ο Τζέτζε παρέμεινε παράνομος. - Όχι, ο Τζέτζε ήταν καλός άνθρωπος.

Ε ... φυσικά θα το έλεγες αυτό, ήσουν ο φίλος του.

Ναι, αλλά στην καρδιά ήταν ένας καλός άνθρωπος.

Καλά, καλό παιδί ... αλλά γκάνγκστερ!

Κοίτα. Θα σου δείξω κάτι ...

- No.... - Το βρήκα ... κοίτα, κοίτα...

- Δεν αναγνωρίζεις το εαυτό σου; - Όχι, ε;

Θα έτρωγα, θα φας μαζί μου; ..

Θα ήθελα, αλλά ...

Έχεις δίκιο ... πραγματικά ... είναι πολύ βαρύ για σένα ..

- Γιατί, τι έφτιαξες; - Tupparelli με σάλτσα κρέατος!

- TuppareIIi με σάλτσα κρέατος; - Ναί...

Το έφτιαξα με δυόσμο, καυτερή πιπεριά, και μπόλικο λάδι ... υπέροχο!

- Δεν το έχω φάει εδώ και αιώνες ... - Όχι;

- Ξέρεις τι θα κάνουμε; - Όχι.

- Πάμε να φάμε! - Έλα ... δεν πειράζει ...

Είμαι πολύ χαρούμενος ... Μπορούμε να μιλήσουμε για τα περασμένα.

Με τον καιρό η πληγή μου έκλεισε. Ένοιωθα καλύτερα.

Όμως, αν και η υπόθεση είχε κλείσει,

κάτι σε αυτό το σπήλαιο δεν με άφηνε να κοιμηθώ το βράδυ.

Αυτοί οι δύο νεαροί εραστές που σκοτώθηκαν πριν από πενήντα χρόνια,

που το σκυλί από τερακότα παρακολουθούσε τον αιώνιο ύπνο τους

το μπολ με τα νομίσματα ...

Κάτι μου λέγε να συνεχίσω να ψάχνω.

Αυτή είναι μια φωτογραφία που είχα στο σεντούκι...

εστάλη από τη Νέα Υόρκη, σύμφωνα με την ταχυδρομική σφραγίδα.

Ήταν στις αρχές του 1947 ...

Ήταν το μόνο που ήταν μέσα στον φάκελο.

Χωρίς σημείωμα, τίποτα. Ούτε λέξη.

Αναγνωρίσατε τον γραφικό χαρακτήρα στον φάκελο;

Όχι, η διεύθυνση ήταν γραμμένη στην γραφομηχανή.

Δεν ξέρω αν θυμάστε,

αλλά όταν ρωτήσατε τον άντρα μου πού θα βρείτε τον Λίλο Ριζιτάνο,

είπε ότι δεν είχε ακούσει για αυτόν από τον Ιούλιο του 1943.

Τότε θυμήθηκα, ότι μία φίλη μου επίσης εξαφανίστηκε εκείνη την εποχή.

Το όνομά της ήταν Λιζέτα , και ήταν ξαδέρφη του Ριζιτάνο.

- Πόσο ήταν; - Ήταν δεκαεπτά.

Ήμασταν στην ίδια τάξη.

Λόγω των βομβαρδισμών, το σχολείο έκλεισε στα τέλη Απριλίου.

Η Λιζέτα και η οικογένειά της μετακόμισαν σε ένα χωριό στο εσωτερικό του νησιού.

Όταν τελείωσε ο πόλεμος, η φίλη σας δεν επέστρεψε στην Βιγκάτα;

Η Λιζέτα, όχι. Η οικογένεια της, ναι.

Μόλις επέστρεψαν στη Βιγκάτα, πήγα στο σπίτι τους.

Η μητέρα της Λιζέτα ήταν νεκρή, ο πατέρας της προσπάθησε να με αποφύγει,

μου φέρθηκε άσχημα.

Είπε ότι η κόρη του είχε ερωτευτεί έναν Αμερικανό στρατιώτη

και πήγε μαζί του, ενάντια στην θέληση τους.

Υπάρχει κάτι περίεργο σ' αυτό, αλλά δεν είμαι σίγουρος τι ...

Δεν μπορώ να δω πολύ καλά, έχετε έναν μεγεθυντικό φακό;

Πρέπει να υπάρχει κάπου ...

Όταν η Αντελίνα τακτοποιεί, δεν μπορώ να βρω τίποτα ...

Ορίστε.

Εδώ, κοίτα ... Κοίτα την σκιά κάτω από το βέλος ...

- Τι; - Δεν υπάρχει ήλιος ...

Τι εννοείς δεν υπάρχει ήλιος;

Είναι μια άλλη σκιά, δεν υπάρχουν άλλες σκιές στη φωτογραφία.

Δεν το βλέπεις; Είναι μοντάζ φωτογραφιών.

’ρα η φίλη μου είναι νεκρή, έτσι δεν είναι;

Δεν μπορώ να πω με σιγουριά ... Αλλά έτσι πιστεύω.

- Αντζελίνα ... Αντζελίνα. - Συγγνώμη.

Πρέπει να τη συγχωρήσετε, επιθεωρητά. Ήταν πολύ δεμένες...

- Μπορώ να ρωτήσω κάτι; - Ελεύθερα.

Δεν μπορεί ο εραστής της Λιζέτα να ήταν ο ξάδελφος της, ο Λίλο;

Ο Λίλο; Όχι, επιθεωρητά.

Ο Λίλο ήταν τρελλά ερωτευμένος με ένα κορίτσι από την Μοντελούζα.

Όχι, όχι, αδύνατο ...

Και ζει ακόμα ο πατέρας της Λιζέτα;

Όχι πέθανε από γερατειά, πριν τουλάχιστον πέντε χρόνια.

Τι σόι άνθρωπος ήταν;

Θα σου πω τι σόι ήταν ο Στέφανο Μοσκάτο.

Ήταν ένας βίαιος και κτητικός πατέρας.

Κάποτε χτύπησε την κόρη του γιατί ένα αγόρι, που εκείνη δεν γνώριζε,

τόλμησε να της πει καλημέρα καθώς έβγαινε από την εκκλησία.

Αυτό ήταν το τελευταίο γράμμα που έλαβα

από τη Λιζέτα όταν ήμουν στο Acquapendente,

όπου μετακόμισα με την οικογένεια μου.

«Αντζελίνα, έλαβα ένα σημείωμα με τέσσερις γραμμές από αυτόν!»

«Λέει, έχουν λάβει διαταγές να φύγουν.»

«Πριν φύγει, πρέπει να περάσω μια ώρα μαζί του, ή θα τρελαθώ ».

Επομένως ο εραστής της της Λιζέτα δεν ήταν Αμερικάνος, αλλά ήταν στρατιώτης.

Γιατί;

Το γράμμα λέει ότι είχε διαταγή να φύγει.

Δηλαδή, μου φαίνεται λογικό να είναι στρατιώτης.

- Φυσικά, επιθεωρητά! Πατσινότι! - Πατσινότι ...

- Ποιος είναι αυτός ο Πατσινότι; - Το Πατσινότι ...

Πρέπει να πάμε αμέσως.

Πάμε, επιθεωρητή. Δεν υπάρχει μια στιγμή για χάσιμο ... Το Πατσινότι!

Πάμε...

Πού πηγαίνετε;

- Στον Τουμίνο. Θα σου εξηγήσω αργότερα! - Στον Τουμίνο;

- ... Τουμίνο ... - Φράνκο...

Τουμίνο; Ελά εδώ Τουμίνο, Πρέπει να σου μιλήσω.

Έρχομαι, Διευθυντά.

Χαίρομαι που σας βλέπω. Πως είστε;

Ωραία ... ωραία, Τουμίνο ... από εδώ ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο.

- Χαίρω πολύ. - Χαίρω πολύ...

- Ποιός άνεμος σας φέρνει καταδώ; - Κύριε Τουμίνο ...

Ο Μπούργκιο θυμάται ότι ήσουν μέλος του πληρώματος ενός πλοίου υποστήριξης.

Του Πατσινότι, αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Βιγκάτα στο τέλος του 1940.

Και; Τι θέλετε να μάθετε;

Θυμάσαι πόσα μέλη του πληρώματος τραυματίστηκαν ή

σκοτώθηκαν ή χαρακτηρίστηκαν αγνοούμενα εξαιτίας του πολέμου;

Είχαμε έναν νεκρό από θραύσμα, το όνομά του ήταν ’λφιο Σκιάκα,

έναν τραυματία, ο Σαλβατόρε Νικοζία.

Και έναν αγνοούμενο, ο Μάριο Κούνιτς.

- Αγνοούμενο στην θάλασσα; - Θάλασσα; Τι θάλασσα;

Ήμασταν δεμένοι στην προβλήτα όλον τον καιρό.

Λοιπόν, πώς χάθηκε αυτός;

Επειδή το απόγευμα της εξόδου του

δεν επέστρεψε στο πλοίο.

Εκείνο το απόγευμα υπήρξε βαρύς βομβαρδισμός

και ήταν στην ακτή με άδεια.

Ψάξαμε από σπίτι σε σπίτι, αλλά τίποτα.

- Δεν μπορούσε απλά να λιποτάκτησε; - Ο Κούνιτς να λιποτάκτησε;

Πίστευε στον πόλεμο, επιθεωρητά. Ήταν φασίστας.

- Και χτυπήθηκε. - Χτυπήθηκε;

Από έρωτα. Από έρωτα με ένα ντόπιο κορίτσι.

Μια μέρα μου είπε: "Μόλις τελειώσει ο πόλεμος

θα την παντρευτώ. "

- Γνώρισες ποτέ αυτό το κορίτσι; - Όχι.

Μήπως τουλάχιστον σου είπε το όνομά της;

Αν θυμάμαι καλά ... Λιζέτα. Είπε ότι το όνομά της ήταν Λιζέτα ...

- Λιζέτα; - Λιζέτα.

Ω, αγαπητέ, τι είπα ;

Πάλι; Στάσου δίπλα μου, θα βγάλουμε μια φωτογραφία μαζί.

- Είσαι έτοιμη; - Ναί.

Το πέτυχα!

- Πάλι! - Πάλι;

Ναί...

Αρκετά!

Ευχαριστώ.

- Βγήκατε ωραίοι. - Κοιτάξτε πόσο ωραία δείχνουμε.

- Ορίστε το βραβείο σας. - Τι;

- Καλώς ήλθατε! Καλησπέρα. - Καλησπέρα.

- Πως είσαι; - Γεια σου, καλά. Καθίστε.

Λοιπόν Βαλέντε, προς τι το μυστήριο; Σε τι οφείλουμε την πρόσκληση;

- Θέλεις; - Όχι ευχαριστώ.

Σου έχω μία έκπληξη.

- Ορίστε. - Τι είναι αυτό;

Είναι το Κοράνι. Ένας ’ραβας φίλος, ένας συγγραφέας, μου το έδωσε.

Είδε την ιστορία της σπηλιάς, στην τηλεόραση,

και του ήρθε.

Λέει ότι υπάρχει μια σουρά εδώ ... η δέκατη όγδοη, νομίζω,

που μιλάει για κάποιους νέους που δεν ήθελαν να αφήσουν την αληθινή θρησκεία.

Ο Θεός τους άκουσε,

και τους έκανε να πέσουν σε ένα βαθύ ύπνο μέσα σε μια σπηλιά.

Κοιμήθηκαν για τριακόσια εννέα χρόνια.

Αλλά το περίεργο είναι ότι στην ιστορία του Κορανιού,

μπροστά από το άνοιγμα της σπηλιάς,

τους προστάτευε στον ύπνο τους, ένας σκύλος που λεγόταν Kytmyr.

Επιπλέον, στις τσέπες των νεαρών ανδρών,

υπήρχαν κάποια χρήματα που θα χρειαζόταν όταν ξυπνήσουν.

Αυτό είναι όλο.

Σάλβο, τι συμβαίνει; Δεν νοιώθεις καλά;

- Τίποτα. Έχεις κινητό τηλέφωνο; - Ναί.

Να το δανειστώ για μια στιγμή; Συγγνώμη, για λίγο.

Ο τραυματισμός του τον άλλαξε. Προς το καλύτερο.

Παλιότερα δεν θα μου έδινε την ικανοποίηση.

- Διευθυντά; Εδώ Μονταλμπάνο. - Επιθεωρητά!

Συγγνώμη που καλώ τόσο αργά

αλλά έχω κάτι πολύ σημαντικό να σας ρωτήσω.

- Πες μου. - Μήπως ο Λίλο Ριζιτάνο μιλούσε αραβικά;

Ο Λίλο; Αδύνατον!

Δεν μπορεί να τα είχε μελετήσει στο Πανεπιστήμιο;

Όχι, δεν νομίζω.

- Τι σπούδασε; - Λογοτεχνία, στο Παλέρμο,

με τον καθηγητή Αουρέλιο Κοτρονέο, το '42, νομίζω.

Είχε ’ραβες φίλους;

Επιθεωρητά, οι ’ραβες ήταν εδώ την εποχή της κυριαρχίας τους

και επέστρεψαν πρόσφατα. Σαν φτωχοί εργάτες, όχι κατακτητές.

Εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν εδώ. Αλλά τι σου έχουν κάνει οι ’ραβες;

Τίποτα! Είχα απλώς μια ιδέα ...

Επιθεωρητά, η διατριβή του Ριζιτάνο!

- Όχι! - Την βρήκα!

- Στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμο, στα αρχεία; - Δεν ήταν εύκολο.

Υπήρχαν εκατοντάδες χιλιάδες τόμοι. Όλοι καλυμμένοι με σκόνη.

Επανάληψη και θεματικές παραλλαγές στη Μεσογειακή κουλτούρα.

«Ο μύθος των επτά κοιμωμένων»

Το θέμα του ύπνου υπάρχει επίσης στην Εβραϊκή, Ελληνική και Χριστιανική παράδοση.

Σε όλους του ς μύθους, είτε Εβραϊκούς, Χριστιανικούς ή Ελληνικούς,

μετά από κάποια χρόνια, οι κοιμώμενοι ... "

Έλα...

Εδώ τους βρήκαμε. Εδώ είναι ο Μάριο και η Λιζέτα,

μαζί ... και ο σκύλος ήταν δίπλα τους ...

Ανακαλύψατε ποιος τους έβαλε εδώ και γιατί;

Όχι. Σίγουρα δεν ήταν ο δολοφόνος.

Φέρνοντας τους εδώ ήταν μια πράξη αγάπης.

Κάποιος δε δέχτηκε ότι η ιστορία του έρωτα τους πνίγηκε στο αίμα.

Ναί. Τους έφερε εδώ να αναπαυθούν εν ειρήνη.

Ώσπου ένας αδιάκριτος επιθεωρητής ...

τους ξύπνησε πριν από την ώρα τους ...

βεβηλώνοντας τον ύπνο τους.

- Όλα καλά, Φάτσιο; - Ολα μια χαρά! Καλημέρα.

Ως δήμαρχος της Βιγκάτα,

Έχω την τιμή να εγκαινιάσω το νέο τούνελ,

το οποίο θα αυξήσει τις δυνατότητες των επιχειρήσεων και του τουρισμού ...

Ένα σημάδι της δέσμευσής μας στην εξυπηρέτηση των πολιτών του τόπου.

Οι ΛΙΖΕΤΑ και ΜΑΡΙΟ ΑΝΑΓΓΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΟΥΣ

Δείχνω εντάξει;

- Ναι, μια χαρά ... - Σ' αυτήν κοιτάω;

Ναι, σ΄ αυτήν.

Σήμερα είμαστε διπλά τυχεροί να έχουμε τον Επιθεωρητή Μονταλμπάνο

όχι μόνο παρόντα, αλλά και με συνέντευξη στο Rete Libera.

Λοιπόν, Επιθεωρητά, ποιοί είναι η Λιζέτα και ο Μάριο;

Θα έλεγα ότι δεν ξέρω τίποτα γι 'αυτό.

Ίσως να ήταν ένα παντρεμένο ζευγάρι που ήθελε να γιορτάσει τον γάμο τους.

Αλλά θα πρέπει να διαφωνήσω με το φυλλάδιο,

που δεν μιλά για γάμο αλλά για αφύπνιση.

Επομένως, θα απαντήσω στην ερώτηση σας με ειλικρίνεια:

Λιζέτα και Μάριο είναι τα ονόματα των δύο νέων.

που βρέθηκαν στο σπήλαιο του Crasticeddu.

Όμως, μιλώντας για αφύπνιση,

πώς εξηγείτε το αεροπλάνο και τα φυλλάδια;

Θα πρέπει να ρωτήσετε το άτομο που το οργάνωσε αυτό.

Πώς καταφέρατε ... την ταυτοποίηση των σωμάτων;

Κατά τύχη.

- Μπορείτε να μας πείτε τα επώνυμα τους; - Όχι.

Δεν μπορώ, αν και τα γνωρίζω.

Μπορώ να αποκαλύψω ότι ήταν ένα ντόπιο κορίτσι

και ένας ναύτης από τον βορρά.

Μπορώ να προσθέσω ότι ο σκύλος είχε ένα όνομα,

ένα αραβικό όνομα ... Kytmyr.

Αλλά γιατί ο δολοφόνος έβαλε το σκύλο, το μπολ δίπλα στα σώματα;

Μια στιγμή.

Ποιος λέει ο δολοφόνος και το άτομο που έβαλε

τα πτώματα εκεί είναι το ίδιο;

Δεν το νομίζω.

Λοιπόν; Αποφάσισες να φύγεις;

Τώρα που είσαι καλύτερα, δεν με χρειάζεσαι πια.

Τώρα που είμαι καλύτερα, είναι που σε χρειάζομαι.

Μοιάζω με πραγματικό ηλίθιο. Δως μου να δω και τις άλλες.

Ορίστε ...

Και άλλη μία.

Κάποια μέρα, θα μου πείτε γιατί το κάνατε.

Και πόσο κόστισε το αεροπλάνο.

- Εντάξει, ’στα αυτά. - Είναι το ταχυδρομείο ...

- Πάρε λίγο καφέ. - Ευχαριστώ.

- Τι λένε στο γραφείο; - Τι περιμένετε να λένε;

Όλοι καταλαβαίνουν. Προσελκύεις τα σπουδαία πράγματα.

Ο Αουτζέλλο, από την άλλη πλευρά, προσελκύει τα σκουπίδια:

τσακωμούς, διαρρήξεις, περίεργες ληστείες ....

Τι σημαίνει, προσελκύω τα σπουδαία πράγματα;

Σημαίνει αυτό που λέει.

Η μητέρα μου, π.χ., φοβάται τα ποντίκια.

Ειλικρινά, είναι σαν να τα καλεί.

Οπουδήποτε πηγαίνει, τα ποντίκια εμφανίζονται.

Ας ελπίσουμε να εμφανιστεί αυτό το ποντίκι.

- Εμπρός; - Μονταλμπάνο! Τι συνέβη;

Μετά την έκθεση σου στον τύπο, ξαναγύρισες στο καβούκι σου;

Όχι ... Αρχηγέ ...

Πρέπει να κλείσω τώρα. Πρέπει να κρατήσω την γραμμή ελεύθερη.

- Θα σας καλέσω εγώ. - Εντάξει. Πάρε με .

- Αντίο σας. - Αντίο.

Εμπρός! Εμπρός! Εδώ Μονταλμπάνο;

Εμπρός;

- Εμπρός; - Εμπρός; Ο Επιθεωρητής Μονταλμπάνο;

- Ο ίδιος. - Είμαι ο Λίλο Ριζιτάνο.

- Επιτέλους. - Ναι, επιτέλους.

Μόλις έφτασα στο Punta Raisi.

Θα είμαι στη Βιγκάτα στις 1:30 το αργότερο.

Αν συμφωνείτε, πείτε που που θα συναντηθούμε.

Έχω μείνει μακριά από την πόλη για πολύ καιρό.

Ναι ξέρω. Πενήντα επτά χρόνια.

- Είναι όλο σπίτια εδώ γύρω; - Ναί.

Κάποτε δεν υπήρχε τίποτα εδώ, μόνο θάμνοι, θάλασσα και άμμος.

Ήταν το βράδυ της 6ης Ιουλίου, περίπου εννέα η ώρα.

’κουσα ένα απελπισμένο χτύπημα στην πόρτα.

Πήγα να ανοίξω ... και βρήκα τη Λιζέτα εκεί.

Το είχε σκάσει. Την είχαν βιάσει!

Στο ταξίδι από το Σεραφιντάλγκο στη Βιγκάτα;

Όχι! Ο πατέρας της, το προηγούμενο βράδυ.

Μετά από αυτήν την επίθεση, η Λιζέτα δεν δημιούργησε σκάνδαλο.

Απλώς έφυγε και ήρθε σε μένα.

Το επόμενο πρωί πήγα στο χωριό να πω στον Μάριο

ότι είχε έρθει η Λιζέτα.

Τους άφησα στο δωμάτιό μου και πήγα έναν περίπατο στην εξοχή.

Επέστρεψα περίπου στις 7.

Τότε άκουσα κάτι να φωνές στο βάθος.

Νόμιζα ότι ήταν σκύλος,

αλλά ήταν ο θείος Στέφανο. Έψαχνε την κόρη του.

Η φωνή του έκανε τις τρίχες μου να σηκωθούν,

ήταν η φωνή ενός εγκαταλελειμμένου εραστή

που έβγαζε τον πόνο του.

Δεν ήταν η φωνή ενός πατέρα που έψαχνε την κόρη του.

Ξαφνικά, εμφανίστηκε μπροστά μου.

Ήταν σαν τρελός, έτρεμε. Είδα ότι κουβαλούσε ένα ρεβόλβερ.

Φύγε! Φύγε!

Φύγε!

Η Λιζέτα πήρε το κυνηγετικό μου όπλο και πυροβόλησε τον πατέρα της.

Τον προειδοποίησε να φύγει ή ή θα τον αποτελείωνε.

Ο πατέρας...

κοίταξε για πολλή ώρα την κόρη του,

μετά...

μετά γύρισε και έφυγε.

Εκείνο το βράδυ, ασφάλισα τις πόρτες και παράθυρα.

Ήταν ακόμα ασφαλισμένα το επόμενο πρωί,

όταν ήρθε ο Μάριο και αποφάσισε να περάσει τη νύχτα μαζί μας.

Τότε, ένας τρομερός βομβαρδισμός ξεκίνησε στην Βιγκάτα.

Το επόμενο πρωί πήγα να δω αν το δημαρχείο ήταν όρθιο.

Όταν επέστρεψα στο σπίτι,

άκουσα δύο πυροβολισμούς στο επάνω πάτωμα, τον έναν μετά τον άλλο...

Δίπλα στην πόρτα βρισκόταν ένας σιδερένιος λοστός

που χρησιμοποιούσα για να την ασφαλίσω.

Τον άρπαξα και ανέβηκα, χωρίς να κάνω θόρυβο.

Στο κατώφλι ήταν ένας άντρας με την πλάτη του γυρισμένη σε μένα.

Είδα ότι ήταν κρατούσε ακόμα το ρεβόλβερ. Δεν ήταν ο θείος Στέφανος!

Ήταν ένας πληρωμένος δολοφόνος!

Σήκωσα τον λοστό και τον χτύπησα όσο πιο δυνατά μπορούσα, στο κεφάλι.

Έχετε σκοτώσει ποτέ κάποιον;

Δυστυχώς, ναι.

Λέτε «δυστυχώς», που σημαίνει ότι δεν νοιώσατε ικανοποίηση.

Όχι.

Αλλά εγώ ένοιωσα παραπάνω από ικανοποίηση, Ένοιωσα ευχαρίστηση.

Ευχαρίστηση!

Ήμουν ευτυχής!

Τότε κατέρρευσα, με κυρίευσε η φρίκη.

Το αίμα μου ήταν βρώμικο. Ήταν το αίμα των Ριζιτάνο.

Τακτοποίησα τον Μάριο και τη Λιζέτα στη σαρκοφάγο

με το μπολ, το σκυλί και το νερό.

Όταν τελείωσα στη σπηλιά, ήταν μεσάνυχτα

και είχα την ανάγκη να αναπνεύσω λίγο καθαρό αέρα.

Κοίταξα τον ουρανό, ήταν γεμάτος με αστέρια.

Και ένοιωσα σχεδόν γαλήνια.

Η Λιζέτα και ο Μάριο κοιμόταν αγκαλιασμένοι,

αγαπημένοι, για πάντα,

και έτσι, τίποτα δεν είχε συμβεί.

Όμως, αρκετά, αρκετά.

Όλα τα υπόλοιπα που θα μπορούσα να πω για τη ζωή μου,

δεν σας ενδιαφέρουν.

Είμαι εξαντλημένος.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Fortysomething.

Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα, θα είμαι πολύ μακριά,

στο Βορρά, όπως πάντα, και εσύ στην Σικελία σου.

Αυτό είναι το πεπρωμένο μας.

Το προάλλες το βράδυ με πήγες στον τάφο αυτών των νεαρών εραστών

που σκοτώθηκαν πριν από πενήντα χρόνια.

Και εκεί, μπροστά στους Σικελούς Ρωμαίο και Ιουλιέτα,.

συνειδητοποίησα ότι ακόμα σ'αγαπώ.

Κατάλαβα ότι ο εγωισμός σου και ο φόβος μου δεν είχαν κερδίσει,

και η αγάπη μου είναι εκεί, να αντιστέκεται στον χρόνο.

Στο σπίτι, περιμένω το τηλεφώνημα σου. Έτοιμη να ξαναέρθω κοντά σου.

Επειδή, σήμερα, όπως και χθες, όπως και αύριο, σ΄ αγαπώ.