Original subtitles

ΤΟ ΣΧΗΜΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

Παντρεύεσαι; Είμαστε τόσο χαρούμενες για σένα!

Πως είναι λοιπόν;

- Είσαι χαρούμενη; - Συγχαρητήρια!

Ει Πίνο, ... ξέρεις κάτι;

Ο επόπτης μας ... αυτός ο μπάσταρδος Ο Πεκορίλλα είναι σκατά!

Εντελώς!

Μας μισεί γιατί έχουμε προσόντα ...

Μάλλον, έβγαλε το δημοτικό στα σαράντα!

Και εμάς, με διπλώματα μας στέλνει να καθαρίσουμε αυτό το σκουπιδαριό!

- Σκατά. - Εντελώς.

- Κοίτα αυτό. - Πώς είναι ο μικρός;

Πώς να είναι; Τα ίδια.

Την ημέρα ο πυρετός του κατεβαίνει, τη νύχτα ανεβαίνει ...

Υποφέρει, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να κλαίει ...

Μην ανησυχείτε, τα παιδιά τα ΄χουν αυτά, τα ξεπερνούν!

Δεν θα το ξεπεράσει, μπαινοβγαίνει στα νοσοκομεία ένα χρόνο.

Πρέπει να τον πάρω μακριά από εδώ, και να του βρω έναν σωστό γιατρό.

Αλλά πώς; Χρειάζομαι χρήματα, Πολλά χρήματα!

Καλά, έλα ... Θα ξεκινήσω εγώ από εδώ, εσύ από εκεί.

- Σάρο, Σάρο! - Τι είναι;

- Έλα εδώ, γρήγορα. - Έρχομαι.

- Βιάσου! - Τι είναι;

Κοίτα εκεί!

’στο σε μένα.

- Ποιος είναι, είναι νεκρός; - Τον αναγνωρίζεις;

- Σκατά! ... - Είναι λες και είμαι σε σάουνα.

Την μια στιγμή κρύο ντους, την άλλη ζεστό.

Νομίζεις ότι θα έπρεπε να ενημερώσουμε τον Κουσουμάνο;

Περίμενε, σκέφτομαι μια στιγμή.

Ξέρεις το ίδιο όσο και εγώ ότι ο Αναπληρωτής είναι η μαριονέτα του Λουπαρέλλο.

- Και ο Λουπαρέλλο είναι ... ήταν ... - Αυτός που μετρούσε.

Με τον Λουπαρέλλο νεκρό, ο Κουσουμάνο δεν είναι τίποτα.

- Αυτό είναι αλήθεια. - Για ποιο λόγο να τον ειδοποιήσουμε;

- Επομένως; - Επομένως τίποτα.

- Ο Ρίζζο! - Ρίζζο; Δεν τον ξέρω.

- Ούτε κι εγώ ! - Τι στο διάολο κάνεις;

Ηλίθιε μπάσταρδε ...

- Εμπρός; - Ο κύριος Ρίζζο;

- Ναι, παρακαλώ. - Συγγνώμη που σας ενοχλώ τέτοια ώρα.

Βρήκαμε τον κ. Λουπαρέλλο, νομίζουμε ότι είναι νεκρός.

- Και γιατί μου τηλεφωνείς; - Δεν είστε ο καλύτερος φίλος του;

Σας ευχαριστώ, αλλά πρώτα απ'όλα εσείς πρέπει να κάνετε το καθήκον σας. Καλημέρα.

Καλημέρα.

- Εμπρός ... - Καλημέρα, είμαι ο Φάτσιο, κύριε.

- Έχουμε έναν πελάτη ... - Ποιος είναι;

- Δεν το ξέρουμε ακόμα. - Πως σκοτώθηκε;

Δεν γνωρίζουμε ακόμα αν δολοφονήθηκε ...

Φάτσιο, μου τηλεφωνείς και δεν ξέρεις τίποτα;

Ξέρω, κύριε ...

- Ποιος βρήκε το πτώμα; - Δύο οδοκαθαριστές στη Μάνναρα.

- Δεν είναι ο Μιμί Αουτζέλλο εκεί; - Όχι, είναι ακόμα σε άδεια.

Θα επέστρεφε σήμερα!

Το ξέρω, κύριε. Έπρεπε να είχε γυρίσει, αλλά είχε κάποιο πρόβλημα.

Εντάξει, έρχομαι, εντωμεταξύ, τηλεφώνησε στην Μοντελούζα,

φέρτε τους "Επιστήμονες" και καλέστε τον δικαστή Λο Μπιάνκο.

Εντάξει, Επιθεωρητά ...

Λίβια, έτυχε κάτι έκτακτο, πρέπει να φύγω.

’σε με να μαντέψω, ξανά, όχι Σαββατοκύριακο, σωστά;

- Όχι, τι λες τώρα; - Σάλβο, βάζεις στοίχημα;

Πάω να δω τι συνέβη και θα επιστρέψω ...

- Πώς και δεν υπάρχουν δημοσιογράφοι; - Δεν ήθελα.

Θα σε εκτελέσουν αν τους κάνεις να χάνουν τέτοιες ειδήσεις.

- Καλημέρα. - Για να το λες εσύ.

- Ξέρεις ποιος είναι ο νεκρός; - Όχι.

- Ο Λουπαρέλλο, ο μηχανικός. - Ναί;

- Ξέρεις πως πέθανε; - Θα το βρω μόνος μου, μπορώ;

- Καλημέρα, γιατρέ. - Καλημέρα.

- Πώς πέθανε; - Δες μόνος σου!

Ξέρετε ότι είχε κάνει πρόσφατα εγχείρηση καρδιάς στο Λονδίνο;

- Όχι. - Του έκαναν διπλό μπάι-πας.

Τον είδα στην τηλεόραση την προηγούμενη εβδομάδα και φαινόταν μια χαρά.

Πάντα ήθελε να φαίνεται σε καλή κατάσταση, στην πολιτική είναι σαν σκύλιά,

μόλις καταλάβουν ότι δεν μπορείς να αμυνθείς, θα σε φάνε.

Ο καημένος ήθελε να ικανοποιήσει μια επιθυμία, και δεν ξέφυγε ποτέ από εδώ.

- Δεν είσαι πεπεισμένος; - Όχι.

- Γιατί; - Ειλικρινά, δεν ξέρω.

Πότε θα έχετε τα αποτελέσματα της αυτοψίας; Αύριο;

Αστειεύεσαι! Πριν τον Λουπαρέλλο έχω τον 20χρονο κακοποιό που βρήκαν ...

Εντάξει, πότε μπορώ να την έχω;

- Μόλις μπορέσω. - Ευχαριστώ γιατρέ, αντίο!

Εάν, εν τω μεταξύ, δεν τρέξω για άλλα πτώματα!

- Σάλβο ... - Τι;

- Ο Δικαστής Λο Μπιάνκο. - Ευχαριστώ.

- Καλημέρα Δικαστά, εδώ Μονταλμπάνο! - Καλημέρα.

- Είναι αλήθεια ότι είναι νεκρός; - Ναι, έτσι φαίνεται.

Ο Τζακομούτσι μου λέει ότι το σώμα μπορεί να μετακινηθεί Όσο πιο γρήγορα τόσο το καλύτερο.

Τέλος πάντων, ενημερώνετε με καθημερινά για το πώς προχωρά η έρευνα.

Φυσικά, εντάξει δικαστά. Αντίο σας!

Ας γυρίσουμε στο γραφείο... και μην αρχίσεις να τρέχεις!

- Κύριε ... - Αν αρχίσεις να τρέχεις, θα σε καθαρίσω!

Ένας από τους πιο σημαντικούς πολιτικούς της Σικελίας,

μετά το πτυχίο από το πανεπιστήμιο του Μιλάνου επέστρεψε στην πόλη του.

Για να διοικήσει την οικογενειακή επιχείρηση της κατασκευαστικής δυναστείας της Μοντελούζα,

ο πατέρας του έχτισε τον παλιό σταθμό, ο παππούς του το «Δικαστικό Μέγαρο».

- Αυτός είναι ο νεκρός σου; - Ναί...

Φαντάζομαι.

... εμφανιζόταν στο πλάι των αρχηγών του κόμματος,

αλλά πάντα ένα βήμα πίσω, σκοπίμως ...

Έτσι, μένοντας πάντα στο παρασκήνιο,

κατάφερνε να ξεφύγει από τις έρευνες των δικαστικών

που ανακάτωναν την πολιτική τάξη.

Μέσα σε ένα χρόνο είχε γίνει ο κύριος εκφραστής της ανανέωσης

του κόμματος και πριν 3 ημέρες εκλέχθηκε Περιφερειακός Γραμματέας.

Προτάθηκε πολλές φορές να είναι υποψήφιος στις εκλογές, εθνικές και τοπικές,

αρνιόταν πάντα, προβάλλοντας ευγενείς λόγους,

υπενθυμίζοντας μας την μετριοφροσύνη, την επιθυμία για εξυπηρέτηση σεμνά και ταπεινά,

που είναι τα χαρακτηριστικά του αληθινού καθολικού.

- Είπαν κάτι άλλο; - Όχι τίποτα.

- Για το περιλαίμιο; - Τίποτα.

Πάω να δώ πως είναι ο μικρός.

- Είναι αρκετά καλύτερα, τώρα ... - Μακάρι!

Αύριο το πρωί θα το πουλήσω στους αδελφού Siracusa.

Εμείς είμαστε τίμιοι άνθρωποι, δεν μπορούμε να πουλήσουμε κάτι που δεν είναι δικό μας!

Τι θέλεις να κάνω; Να πάω στον επόπτη μου και να το παραδώσω;

Σιγά! Θα το κάνουμε αλλιώς:

Πες στον επόπτη σου, εάν κάποιος το ζητήσει, θα το παραδώσουμε.

- Ναι, και τι θα βγάλουμε από αυτό; - Δέκα τοις εκατό.

- Πόσο λες να αξίζει; - Που να ξέρω;

Δέκα, Δεκαπέντε, Είκοσι, εκατομμύρια.

Πώς μπορούμε να πληρώσουμε την θεραπεία του γιού μας με 2 εκατομμύρια!

- Έχεις δίκιο. - Ξέρεις τι θα κάνουμε;

Δεν βγάζουμε λέξη,

μετά από μια εβδομάδα, αν κανείς δεν εμφανιστεί, θα το δώσουμε για ενέχυρο.

"Συγγνώμη που σας ενοχλώ τέτοια ώρα, βρήκαμε τον κ. Λουπαρέλλο"

"Νομίζουμε ότι είναι νεκρός" "Και τηλεφωνείς σε εμένα;"

Όχι, δεν το είπε έτσι:

"Και γιατί μου τηλεφωνείς;!"

'' Ο κύριος Ρίζζο »...

"Ναι, παρακαλώ" ... "Συγγνώμη που σας ενοχλώ τέτοια ώρα, κύριε".

"Βρήκαμε τον κ. Λουπαρέλλο. "Νομίζουμε ότι είναι νεκρός".

"Και γιατί μου τηλεφωνείς;"

- Καλημέρα. - Επιθεωρητά ...

- Είναι ο Φάτσιο εδώ; - Ναι, εδώ είναι.

Στο τηλεφωνικό, κουνήσου!

Κανείς δεν τολμά να πει πώς τον βρήκαμε.

Φάτσιο, μην είσαι αφελής!

Και οι ψεύτικες προσφορές, οι δωροδοκίες;

Όλα τα ωραία κόλπα που έκανε με τον δικηγόρο Ρίζζο;

Εάν γνωρίζετε κάτι, πηγαίνετε στον Δικαστή Λο Μπιάνκο.

Ποιό το όφελος; Κανείς δεν λέει τίποτα ...

Ο Ρίζζο ήταν ο σύνδεσμος του Λουπαρέλλο με την μαφία.

Στο Δικαστικό Μέγαρο υπήρχαν βουνά με φακέλους κατηγοριών ..

Φάτσιο ... το Δικαστικό Μέγαρο το έχτισε ο πατέρας του Λουπαρέλλο.

Ναί; Μονταλμπάνο.

Καλημέρα, μου ζητήθηκε να σε ευχαριστήσω.

Ω, κύριε ... καλημέρα! Από ποιόν;

Από τον Επίσκοπο και τον υπουργό μας.

Ο Monsignor Teruzzi εξέφρασε την ικανοποίηση του για την χριστιανική φιλανθρωπία με

την οποία αποτρέψατε τους δημοσιογράφους από τη λήψη και μετάδοση

αναξιοπρεπών εικόνων της σορού.

Έδωσα αυτήν την εντολή πριν ακόμη μάθω σε ποιόν ανήκε το πτώμα.

Το ξέρω, αλλά γιατί να απογοητεύσω τον άγιο Ιεράρχη;

- Ανέφερε ακόμη και τον Πιραντέλλο! - Όχι...

Ναι, το "6 πρόσωπα ζητούν συγγραφέα", την ατάκα του πατέρα που λέει ότι,

δεν μπορεί να μείνει με το στίγμα μίας ατιμωτικής χειρονομίας,

μετά από μία άμεμπτη ζωή, εξαιτίας ενός λάθους.

Δεν μπορούμε λοιπόν να παραδώσουμε στις επόμενες γενεές, την εικόνα του με το παντελόνι κατεβασμένο!

Βλέπω ότι το έχετε καταλάβει τέλεια ... ούτως ή άλλως, προσεκτικά!

Προσεκτικά; Τι έχει να κάνει με την προσοχή αυτό;

Απλώς μεταφέρω την λέξη που ήθελε ο Υπουργός.

- Εντάξει, επιθεωρητά ... - Προσεκτικά.

Αν αυτό είχες στο νου σου, καλύτερα να μέναμε στο σπίτι.

Όχι ... Απλώς πρέπει να ελέγξω κάτι.

- Εδώ τον βρήκαν; - Ναί...

- Τι ψάχνεις; - Δεν ξέρω ακόμα.

Με έφερες εδώ για ερευνήσεις, χωρίς να σε προσέξουν, σωστά;

- Έχεις φοβερή αντίληψη! - Και εσύ είσαι αλαζονικός μπάσταρδος!

- Πρέπει να ήταν κάπως έτσι. - Τι;

Το αυτοκίνητο του Λουπαρέλλο, το βρήκαμε παρκαρισμένο εκεί.

- Επομένως; Τι σημαίνει; - Σημαίνει...

ότι ήρθε από την παραλία, όχι από κει που ήρθαμε.

Από την παραλία; Πως μπορεί να ήρθε από την παραλία;

- Δεν ξέρω. - Εντάξει, τι κάνουμε τώρα;

- Τώρα φωνάζουμε τον Φάτσιο. - Ναί...

Και αφού αύριο φεύγεις, θα πάμε σε ένα ταβερνάκι.

Τι θα έλεγες αν αντί για αυτό πηγαίναμε σπίτι;

- Αν προτιμάς να πάμε σπίτι ... - Ναί.

Ναί; Τότε θα πάμε σπίτι!

Σε περίμενα μια ώρα, οι άντρες σου δεν ήξεραν τίποτα!

- Είσαι θυμωμένος μαζί μου; - Μαζί σου; Με τους πάντες!

- Τι σου έκαναν; - Με πίεσες!

Αυτός ο Λουπαρέλλο πρέπει να έχει προτεραιότητα ακόμη και στον θάνατο;!

Θα είναι επικεφαλής της ουράς και στο νεκροταφείο;

- Μπορείς να βάλεις στοίχημα για αυτό. - Ο Δρ. Πασκουάνο θέλει να σας δει!

Με βλέπει, Καταρέλλα!

Ο Δρ. Αουτζέλλο τηλεφώνησε για να πει ότι θα επιστρέψει από τις διακοπές του ...

Οι Γκάλο και Γκαλούζο απουσιάζουν ...

Καλά Καταρέλλα ... παρακαλώ, περάστε γιατρέ.

- Λοιπόν; - Θα σας πω τι υπάρχει στην έκθεσή μου.

Ο Λουπαρέλλο πέθανε από φυσικά αίτια, τον πρόδωσε η καρδιά του.

Απλώς η καρδιά του δεν λειτούργησε, και αυτό ήταν.

- ’λλα σημάδια στο σώμα του; - Όπως;

- Δεν ξέρω, μώλωπες, χτυπήματα ... - Όπως είπα: τίποτα!

Αντίο ... α, ξέχασα!

Κατάφερε να ολοκληρώσει αυτό για το οποίο πήγε εκεί, εντελώς!

Καλό για αυτόν!

- Παρακαλώ; - Αρχηγέ, Μονταλμπάνο εδώ.

Ήθελα να σου πω ότι μόλις είδα τον Δρ. Πασκουάνο.

Τα ξέρω όλα: Ο Τζακομούτσι μου είπε τα πάντα. Θαυμάσια!

Συγγνώμη, δεν καταλαβαίνω.

Είναι θαυμάσιο που κάποιος αποφασίζει να πεθάνει από φυσικά αίτια ...

Ναί...

Παραλίγο να το ξεχάσω: η γυναίκα μου έχει μια υπέροχη συνταγή για κεφτέδες.

Θα έρθεις για δείπνο την Παρασκευή;

Κεφτέδες ... βεβαίως κύριε, ευχαρίστως!

Περιμένουμε να σε δούμε! Θα σας περάσω τον δικαστή Λο Μπιάνκο.

- Αντίο σας. - Σας ευχαριστώ.

- Μονταλμπάνο; - Καλημέρα, δικαστά.

Ο Τζακομούτσι λέει ότι η αυτοψία ήταν νορμάλ. Ενέκρινα την ταφή.

- ’ντε πάλι ο Τζακομούτσι! - Δεν έχεις αντίρρηση;

- Όχι, καμία, συγγνώμη ... - Μπορούμε λοιπόν να θεωρήσουμε την υπόθεση κλεισμένη;

Μπορείτε να μου δώσετε άλλες δύο μέρες;

- Γιατί, τι συμβαίνει; - Δεν ...

Δεν θέλω κανένας να θεωρήσει ότι τον θάψαμε βιαστικά

γιατί δεν θέλαμε να ερευνήσουμε το θέμα εις βάθος ...

Σωστά, θα σου δώσω 48 ώρες.

- Ευχαριστώ, δικαστά ... αντίο σας. - Αντίο.

Βγες έξω, Σάλβο ... Ας απολαύσουμε λίγο την θαλασσινή αύρα!

- Τζέτζε ... πώς είσαι; - Μια χαρά...

- Η αδελφή σου; - Την πήγα στην Βαρκελώνη.

Υπάρχει μια ειδική οφθαλμολογική κλινική εκεί

Θα πρέπει να μπορούν να σώσουν το δεξί, τουλάχιστον.

- Δώσε της τις καλύτερες ευχές μου. - Φυσικά.

Είσαι ο αγαπημένος της μαθητής!

Δεν θα με συγχωρήσει ποτέ που δεν σου έμοιασα,

ακόμα κι αν ήμασταν οι καλύτεροι φίλοι στο σχολείο.

- Το μόνο που έκανες, ήταν να με αντιγράφεις! - Αυτή τη φορά έκανα το μάθημα μου.

Ρώτα με για τα πάντα ...

Πόσα άτομα είναι κάτω στη Μάνναρα;

Περίπου 30, μεταξύ τους πουτάνες και αγόρια διαφόρων ειδών.

Και ο Μάουελ, ο οποίος είναι εκεί για να σιγουρέψει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα.

- Τι συνέβη εκείνη την νύχτα; - Σάλβο, δεν ήμουν εκεί.

Η Αντάννα είδε μια BMW να φτάνει από την μεριά της Μοντελούζα ...

- Περίμενε, ποια είναι αυτή η Αντάννα; - Μια Σενεγαλέζα, ένα ξύπνιο κορίτσι.

Σου έφερα τη διεύθυνσή της, εάν πρέπει να της μιλήσεις.

Ευχαριστώ, μετά τι συνέβη;

Η Αντάννα είδε τους δύο τους να το κάνουν στην BMW.

- Τι είδε ακριβώς; - Ξέχασες πώς το κάνουν;!

Συνέχισε, μην σπαταλάς τον χρόνο μου!

Το έκαναν, με αυτήν πάνω από αυτόν.

Τότε όταν τελείωσαν, αυτός έμεινε στο αυτοκίνητο

ενώ η γυναίκα βγήκε και περπάτησε δίπλα στον φράχτη προς το δρόμο.

- Ένα όμορφο κορίτσι ... - Ναί.

Ψηλή, ξανθιά, κομψή, με μια τσάντα στον ώμο.

Όχι τον τύπο της Μάνναρα, και επιπλέον, αυτή οδηγούσε το αυτοκίνητο!

- Κάτι άλλο - Ναί.

Ο Μάνουελ την είδε να φτάνει στον δρόμο και να την παίρνει ένα αυτοκίνητο...

Περίμενε, την είδε να στέκεται εκεί με τον αντίχειρα σηκωμένο ...

Και κάποιος την πήρε;

- Σάλβο, πώς το ξέρεις; - Τι;

Είσαι γεννημένος αστυνομικός! Αυτό ακριβώς είναι το θέμα.

Δεν φάνηκε σωστό στο Μάνουελ, γιατί η κοπέλα δεν έκανε κανένα νόημα.

Αλλά ένα αυτοκίνητο σταμάτησε, με την πόρτα ήδη ανοιχτή για να μπει.

Σου είπα όλα όσα κατάφερα να μάθω.

Και είναι προς το συμφέρον μου.

Γιατί, όσο πιο γρήγορα τελειώσει αυτή η έρευνα τόσο το καλύτερο.

Ο κόσμος θα το ξεχάσει και θα μπορούμε να επιστρέψουμε στη δουλειά.

Τώρα, πρέπει να φύγω, είναι η ώρα που πλακώνει η δουλειά.

Περίμενε, τι νομίζεις ότι συνέβη;

- Εγώ; - Ναί.

Εσύ είσαι ο αστυνομικός. Τέλος πάντων, εάν πραγματικά θέλεις να ξέρεις,

Νομίζω ότι το πράγμα βρωμάει.

Ας πούμε ότι η γκόμενα ήταν βιζιτού της υψηλής κοινωνίας.

Μια ξένη ... και ο Λουπαρέλλο δεν ήξερε πού να την πάει;

- Και αν δεν ήταν; - Ακόμα χειρότερα.

Λες να την πήγαινε στη Μάνναρα.

Επιπλέον, κανείς δεν θα άφηνε μια πουτάνα να οδηγήσει ένα αυτοκίνητο, έτσι ...

Σάλβο, η γκόμενα πρέπει να ήταν κάποια ...

Κατέβηκε την κοίτη του ποταμού, χωρίς πρόβλημα.

Φτάνουν εκεί, πηδιούνται, ο μηχανικός πεθαίνει ανάμεσα στα πόδια της,

Τι κάνει αυτή; Βγαίνει, ισιώνει τη φούστα της

κλείνει την πόρτα και φεύγει.

- Αυτό φαίνεται φυσιολογικό; - Δεν φαίνεται φυσιολογικό!

- Σάλβο. - Ναί;

Δηλαδή, σκέφτηκες εσύ, άνθρωπος του νόμου,

αυτό ακριβώς που σκέφτηκα και εγώ, που είμαι παράνομος.

Ήθελες απλώς να δεις αν σκέφτηκα το ίδιο, έτσι;

Το κατάλαβα αμέσως.

Δεν κάνω ποτέ λάθος, όχι με σένα. Πρέπει να φύγω.

Γεια σου Τζέτζε, ευχαριστώ.

Ήσουν πολύ χαριτωμένος σήμερα χέρι-χέρι με την φίλη σου!

Ήσασταν ένα ταιριαστό ζευγάρι!

Χάσου, Τζέτζε!

Φάτσιο, τι συμβαίνει;

Τίποτα κύριε, συγνώμη που ήρθα να σας περιμένω στο σπίτι!

Όχι, μην ανησυχείς.

Θα ήθελα να σας πω για κάτι που θεωρώ σημαντικό.

- Πες μου. - Κάτι που μου είπε ένας συνάδελφος.

Λέει ότι ένας από τους πληροφοριοδότες του, του είπε ότι χθες κάποιος

γύρισε όλα τα κοσμηματοπωλεία,

τους κλεπταποδόχους και τα ενεχυροδανειστήρια με μια προειδοποίηση:

αν κάποιος προσπάθησει να πουλήσει ένα συγκεκριμένο κομμάτι,

έπρεπε να τον ενημερώσουν.

Κατάλαβαν ότι θα ήταν σοφό να κάνουν ότι τους είπε.

Τι κομμάτι είναι;

Ένα περιλαίμιο ολόχρυσο, με διαμάντια.

Είναι αληθινό, αξίζει πολλά εκατομμύρια.

Όποιος το έχασε το θέλει πίσω ασχέτου τιμής.

Και γιατί πρέπει αυτό να με ενδιαφέρει;

Επειδή ο άνθρωπος είπε σε έναν κλεπταποδόχο ότι το περιλαίμιο χάθηκε

στη Μάνναρα την Κυριακή το βράδυ.

Φυσικά, κύριε, μπορεί να είναι σύμπτωση.

Ας πάμε για ύπνο, και θα μιλήσουμε για αυτό, αύριο, εντάξει;

- Εντάξει, κύριε. - Φάτσιο.

Ναί;

- Μπράβο. - Καθήκον μου, κύριε.

- Καληνύχτα. - Καληνύχτα...

- Ποιος είναι; - Αστυνομία!

Ω, όχι ... δεν μπορείς να κοιμηθείς εδώ.

- Τι θέλετε; - Να σου μιλήσω.

- Έχεις άδεια παραμονής; - Δεν έχω παραμονή.

Αν περιμένατε μερικές μέρες, δεν θα ήμουν εδώ.

Ένας κύριος με αγαπά, θέλει να με παντρευτεί, θα πληρώσει.

Τώρα με παίρνετε στη φυλακή και όλα τελείωσαν!

Ντύσου!

Θέλω να σε ρωτήσω κάτι,

αν απαντήσεις ειλικρινά, θα φύγω και θα μπορείς να ξανακοιμηθείς.

Σας ρώτησε κάποιος αν βρήκατε κάτι στη Μάνναρα;

Ο κ. Τζέτζε μας είπε, αν βρούμε ένα χρυσό περιλαίμιο

να το δώσουμε κατευθείαν σε αυτόν.

Περιμένετε, έχω μια φωτοτυπία.

Έτσι νομίζω...

Κοιτάξτε, φωτοτυπία του περιλαίμιου.

Ξέρετε αν κάποιος το βρήκε ήδη;

Όχι, ξαναψάξαμε χθες βράδυ.

Ευχαριστώ, θα το κρατήσω αυτό. Ξανακοιμήσου.

Τι; Δεν θα με πας στη φυλακή;

- Ποιο είναι το όνομά σου; - Αντάννα.

Αντάννα, καλή τύχη και πολλούς γιούς.

- Ποιος είναι; - Ο Γκαετάνο, φίλος του Πίνο!

Ο γιός μου δεν είναι μέσα!

Τι; Δεν τελείωσε από το Σπλέντορ;

Τελείωσε, αλλά έφυγε για κάπου αλλού.

Μπορείς να ανοίξεις; Πρέπει να του δώσω έναν φάκελο.

- Καλημέρα. - Καλημέρα, είμαι ο Γκαετάνο.

- Εδώ είναι ο φάκελος. - Εντάξει.

Αλλά πού πήγε;

Στον Raccadali, κάνει πρόβες για το έργο του MartogIio,

αυτό με τον ’γιο Ιωάννη τον Αποκεφαλισμένο. Του αρέσει το θέατρο.

- Με συγχωρείτε, μπορείτε να με βοηθήσετε; - Αν μπορώ, φυσικά!

Ο Peppucci Spatola ζει κάπου εδώ;

- Peppucci Spatola; - Ναί.

Δεν τον έχω ακούσει ποτέ.

Τι; Ήρθα εδώ πριν από 2 μήνες και ζούσε εδώ ...

Όχι, κάνετε λάθος, κανένας Spatola δεν έχει ζήσει εδώ ποτέ!

Αδύνατον, θυμάμαι πολύ καλά ...

" Ο κύριος Ρίζζο;" "Ομιλείτε"

«Συγγνώμη που σας ενοχλώ τέτοια ώρα,

βρήκαμε τον κ. Λουπαρέλλο, νομίζουμε ότι είναι νεκρός ».

"Και γιατί μου τηλεφωνείς;"

«Νομίζουμε ότι είναι νεκρός » "Και γιατί μου τηλεφωνείς;"

Φάτσιο, πάρτε το αυτοκίνητο και πηγαίνετε στο γραφείο.

Θα περπατήσω.

- Εντάξει; - Εντάξει, κύριε.

Καλημέρα, ο Σάρο είναι μέσα;

Όχι, αλλά θα έρθει σύντομα. Πέρασε Μέσα.

- Μα ... - Πέρασε Μέσα.

- Πού πήγε; - Στο φαρμακείο.

- Να πάρει το φάρμακο του μωρού. - Τι συμβαίνει με τον μικρό;

Είναι άρρωστο.

- Οι γιατροί δεν μπορούν να το εξηγήσουν. - Λυπάμαι.

Συγγνώμη ... ποιος είσαι;

Είμαι ο Βερντούζο, ο λογιστής του Σπλέντορ.

Τι θέλετε από τον Σάρο;

Ξέρετε, νομίζω ότι έκανα ένα λάθος με τον

τελευταίο του μισθό και πρέπει να τον δω.

Δεν χρειάζεται να τον περιμένεις, μπορώ να σου δείξω την απόδειξη πληρωμής.

- Έλα. - Σας ευχαριστώ.

- Τάνα! - Σάρο.

- Εσύ τι θέλεις; - Είναι ο κύριος Βερντούζο, ο λογιστής.

Ποιός Βερντούζο; Αυτός είναι ο Επιθεωρητής Μονταλμπάνο.

Που έκρυψες το περιλαίμιο;

- Πότε το βρήκες; - Νωρίς το πρωί στη Μάνναρα.

- Το είπες σε κανέναν; - Όχι, μόνο στη γυναίκα μου.

Σας ρώτησε κανείς αν βρήκατε ένα περιλαίμιο;

Ναι, ο Φίλιππο ΝτιΚόσμο, ο μπράβος του Τζέτζε Γκουλιότα.

- Και τι του είπες; - Ότι δεν το βρήκα.

- Και σε πίστεψε; - Ναι, έτσι νομίζω.

Και είπε ότι αν το βρω θα πρέπει να του το δώσω.

- Σου υποσχέθηκε τίποτα; - Ναι.

Ότι θα με σπάσει στο ξύλο αν ανακαλύψει ότι το είχα.

- 50.000 λιρέτες αν του το δώσω. - Τι θα το έκανες;

Θέλαμε να το βάλουμε ενέχυρο.

- Δεν θέλατε να το πουλήσετε; - Όχι, δεν ήταν δικό μας.

Το σκεφτήκαμε σαν δάνειο, δεν θέλαμε να επωφεληθούμε από αυτό.

Είμαστε τίμιοι άνθρωποι.

Τι τα θέλατε τα χρήματα;

Θα τα χρησιμοποιούσαμε για να φροντίσουμε τον γιο μας.

Να τον πάμε σε καλούς γιατρούς.

Δώσε μου μερικά χαρτιά.

Σε παρακαλώ δείξε μου που ακριβώς βρήκες το περιλαίμιο.

Είσαι τοπογράφος, έτσι δεν είναι;

Εγώ, ο υπογεγραμμένος, Επιθεωρητής Μονταλμπάνο δηλώνω

ότι παρέλαβα την ανωτέρω ημερομηνία, ένα περιλαίμιο.

Ο Δηλών ... τελείωσες;

’σε με να το δω.

- Τέλεια. - Μα, η ημερομηνία είναι λάθος.

- Είναι έντεκα σήμερα, όχι η εννέα. - Όχι, η ημερομηνία είναι σωστή.

Μου έφερες το περιλαίμιο την ίδια μέρα που το βρήκες ...

Κατάλαβες;

Κράτησε την απόδειξη κάπου ασφαλισμένη.

Θα τον συλλάβετε τώρα;

Γιατί, τι έκανε; Αντίο σας!

Ήταν ένας οδοκαθαριστής που βρήκε το σώμα.

- Αυτός, στο σπίτι του οποίου πήγατε. - Α, ναι. ’κου.

Πάνε αυτό στον Τζακομούτσι, να κάνει τα κόλπα του, αποτυπώματα ..

Όμως πες του, ότι πρέπει να είναι όσο πιο διακριτικός γίνεται,

τόνισε ότι μπορεί να έχει απρόβλεπτες συνέπειες.

Να δούμε αν θα τσιμπήσει.

Φάτσιο ... ακριβώς όπως αρέσει στον Τζακομούτσι, έτσι;

Θα μου πείτε γιατί ήρθατε στο σπίτι μου και παίξατε αυτό το θέατρο;

Για να μην ανησυχήσει η μητέρα σου!

- Εντάξει, αν είναι έτσι, ευχαριστώ. - Παρακαλώ. Κάθισε.

Λοιπόν, πώς ήξερες ότι ήμουν εγώ που σε έψαχνε;

Ήταν εύκολο.

Την επόμενη φορά να φοράτε τουλάχιστον περούκα!

- Ακούστε, γράφετε για το θέατρο; - Όχι, αλλά θέλω να παίζω.

- Τι είναι λοιπόν αυτό; - Α ...

Όχι, δεν είναι σκηνή από έργο, είναι ένα...

Αυτή είναι η ηχογράφηση ενός τηλεφωνήματος

που έκανε ένας από εσάς στον κ. Ρίζζο

μόλις βρήκατε το πτώμα του Λουπαρέλλο, σωστά;

- Ναί. - Γιατί το είπατε στον Ρίζζο;

Επειδή σκεφτήκαμε ότι ίσως έκανε κάτι.

Τι; ’σε με να μαντέψω ξανά ...

Να απομακρύνει το αυτοκίνητο, και να βρεθεί το πτώμα κάπου αλλού;

Ναί.

Τι περιμένατε σε αντάλλαγμα;

Να μας βρει δουλειά ως επιθεωρητές, ξέρετε;

Χωρίς ούριο άνεμο δεν πας πουθενά.

- Σκεφτήκατε να εκβιάσετε τον Ρίζζο; - Τι, με τα λόγια;

Επομένως;

Αν θες με πιστεύεις, αλλιώς δεν μπορώ να κάνω κάτι.

Κατέγραψα το τηλεφώνημα γιατί δεν φαινόταν εντάξει.

- Μιλάω ως άνθρωπος του θεάτρου. - Δεν καταλαβαίνω.

Ας υποθέσουμε ότι αυτό είναι ένα έργο, εντάξει;

Λοιπόν, εγώ, ο χαρακτήρας Πίνο.

τηλεφωνώ στον χαρακτήρα Ρίζζο νωρίς το πρωί

για να του πω ότι βρήκα το πτώμα του άντρα, που είναι:

φίλος, γραμματέας, πολιτικός σύμμαχος, περισσότερο από αδερφός.

Και ο χαρακτήρας Ρίζζο παραμένει αδιάφορος σαν άγαλμα ...

- Φαίνεται σωστό; - Όχι, συνέχισε.

Δεν ρωτά πού τον βρήκαμε, πώς πέθανε, αν πυροβολήθηκε ...

Απολύτως τίποτα ... βασικά,

προσπαθεί να κρατήσει αποστάσεις από τον νεκρό.

Και κατεβάζει το τηλέφωνο.

Σε έργο θα ήταν όλο λάθος και το κοινό θα γελούσε!

Σήμερα, η συνεδρίαση των επαρχιακών γραμματειών του κόμματος,

προχώρησε στην εκλογή του Δρ. ’ντζελο Καρνταμόνε,

Ορθοπεδικό, στο νοσοκομείο της Μοντελούζα,

έναν άνθρωπο που αντιπολιτευόταν σταθερά και ανοιχτά τον Λουπαρέλλο ...

Θα κάνω ό,τι μπορώ για να ανταποκριθώ στις προσδοκίες

του προκατόχου μου Λουπαρέλλο.

Αφιερώνω όλες μου τις προσπάθειες και γνώσεις, στο ανανεωμένο κόμμα.

Καλύτερα να αφιερώσεις τις γνώσεις σου στο κόμμα

παρά στους σακατεμένους του χειρουργίου σου.

Τα μέλη της γραμματείας ζήτησαν από τον κ. Ρίζζο

να βοηθήσει τον νέο γραμματέα του κόμματος.

Δίστασα για λίγο πριν αποδεχτώ την πρόταση.

Αν το έκανα, ήταν μόνο για να παραμείνω πιστός στη μνήμη του Λουπαρέλλο,

το σύνθημα του οποίου ήταν πάντα μία λέξη: Υπηρετήστε. Καληνύχτα.

- Εμπρός; - Χαίρετε, επιθεωρητά.

Νοιώθω άσχημα που πρέπει να σας ενοχλώ στο σπίτι.

- Καμία ενόχληση. Ποιός είναι; - Πιέτρο Ρίζζο, πρέπει να σας δω.

- Τώρα; - Όχι τώρα.

Λόγω του επείγοντος του θέματος, πρέπει να σας δω αμέσως.

- Καλώς. - Δεν θα σας ενοχλούσα ...

Στη διάθεσή σας, μπορούμε να συναντηθούμε αύριο το πρωί;

Επειδή στις δέκα είναι η κηδεία του Λουπαρέλλο, θα έρθω στις οκτώ.

Θα πάρει μόνο λίγα λεπτά.

Πολύ καλά.

Μιάς και θα έχετε ελάχιστο χρόνο αύριο,

θα μου δώσετε μια ιδέα για το τι πρόκειται;

- Από το τηλέφωνο; - Απλώς μια ένδειξη.

Καλώς, Επιθεωρητά, αφού επιμένεις ...

’κουσα, αλλά δεν ξέρω αν πρέπει να πιστέψω την φήμη,

ότι σου παραδόθηκε ένα αντικείμενο, που βρέθηκε τυχαία στο σημείο.

Μου ζητήθηκε να το ανακτήσω ...

Εμπρός, Εμπρός!;

Μου έπεσε το στυλό, με συγχωρείτε, Θα σας δω αύριο στις οκτώ!

- Σας ευχαριστώ. - Εντάξει.

- Σας ευχαριστώ και πάλι. - Αντίο σας.

- Αντίο σας. - Αντίο σας...

Μπράβο Τζακομούτσι, τσίμπησες!

Έχεις τρελαθεί;

Με κάνεις να τρέχω από Μοντελούζα στη Βιγκάτα,

για να με ρωτήσεις αν μπορώ να προφέρω μια λέξη;

Μπορώ να την προφέρω!

- ’ντε, πες την! - Τι είναι τόσο δύσκολο;

Επειγ ... Επειγ ... Επειγοντότητα!

Όχι, επειγοντικότητα ...

- Έτσι το λένε; - Ναι, πρέπει να είσαι πολύ καλός!

- Και εσύ είσαι καλός. - ’κουσε, Νίκολο ...

Πώς κάνατε το "ReteIibera" BBC;

- Τι εννοείς; - Τι εννοώ...

Ο Λουπαρέλλο πεθαίνει σε ένα υπαίθριο μπουρδέλο,

με το παντελόνι του κατεβασμένο,

και αντί να εκμεταλλευτείτε το θέμα,

ρίχνετε όλοι, ένα διακριτικό πέπλο πάνω από το συμβάν.

Δεν συνηθίζουμε να εκμεταλλευόμαστε τέτοιες καταστάσεις.

Νίκολο, κάνε μου τη χάρη!

Εντάξει. Ο Ρίζζο έσπευσε να δει το αφεντικό μας, FiIo di Baucina

και επικαλούμενος την ευγενική του φύση,.

παρακάλεσε να μην αναφερθεί η κατάσταση του παντελονιού του Λουπαρέλλο.

Και εσύ, ο άνθρωπος που λέει πάντα όσα πρέπει να ειπωθούν,

επειδή ο Βαρόνος διαθέτει το 70-80% του σταθμού, τι κάνεις;

- Λες "Μάλιστα κύριε". - Ακριβώς.

- Νίκολο! - ’κουσε ...

Ανήκω σε μια φυλή που πεθαίνει...

των έντιμων δημοσιογράφψν.

Και εξηγούμαι: κατά τη γνώμη μου, ο Ρίζζο μας ζήτησε να μην μιλήσουμε

για τις συνθήκες του θανάτου του, για να τον βλάψει, όχι για τον βοηθήσει.

- Δεν καταλαβαίνω. - Θα σου εξηγήσω, αθώο παιδί.

Εάν θέλεις ένα σκάνδαλο να ξεχαστεί γρήγορα,

μιλάς για αυτό όσο το δυνατόν περισσότερο,

στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, στις εφημερίδες ...

Ώσπου ο κόσμος σιχαίνεται και δεν θέλει να το ακούει άλλο.

Το ΄πιασες;

Από την άλλη μεριά, η σιωπή αρχίζει να μιλά ...

Ακριβώς. Είχαμε εκατοντάδες τηλεφωνήματα στο σταθμό αυτές τις μέρες.

Είναι αλήθεια ότι ο μηχανικός πηδούσε δύο μαζί;

Ότι χάριζε υπέροχα κοσμήματα στις πόρνες του ...

Και λέγοντας για κοσμήματα, ακούγεται ότι βρέθηκε κάτι ...

- Κόσμημα;

- Ναί. - Μπα... παραμύθια.

- Φάε φάε! - Τρώω...

Τι μπορώ να κάνω για να με συγχωρέσετε;

- Για τι; - Για την ενόχληση σας στο σπίτι.

Μην ανησυχείτε για αυτό, εάν η ερώτηση είναι επείγουσα ... καθήστε.

Ευχαριστώ.

Θα έρθω κατευθείαν στο θέμα.

Ένα νεαρό αξιοσέβαστο ζευγάρι,

αργά, την περασμένη Κυριακή, είχαν μια ανόητη παρόρμηση.

Η σύζυγος πείθει τον σύζυγο να την πάει στη Μάνναρα,

η γυναίκα βγαίνει έξω,

αλλά αμέσως αναστατώνεται από τις χυδαίες προτάσεις που της έγιναν και έφυγαν.

Στο σπίτι συνειδητοποιεί ότι έχει χάσει ένα πολύτιμο αντικείμενο.

Ένα χρυσό περιλαίμιο, καλυμμένο με πολύτιμους λίθους.

- Τι περίεργη σύμπτωση. - Παρακαλώ;

Σκέφτηκα απλώς, ότι στο ίδιο μέρος πέθανε ο Λουπαρέλλο.

Το πρόσεξα και εγώ, ξέρετε; Τα παιχνίδια της μοίρας.

Ήρθα να σας ζητήσω να επιστρέψετε το αντικείμενο

στους νόμιμους ιδιοκτήτες του.

Έχω την εξουσιοδότησή τους, ορίστε.

- Μπορώ να την δω; - Βεβαίως.

Ευχαριστώ.

Πριν σας αποκαλύψω τα ονόματα των πελατών μου,

θα ήθελα να βεβαιωθώ ότι έχετε στην κατοχή σας το αντικείμενο.

Φυσικά. Ποιός είναι αυτός ο Τζάκομο Καρνταμόνε που έχει υπογράψει;

Ο γιος του καθηγητή Καρνταμόνε, του νέου μας γραμματέα.

- Σίγουρα, είναι πολύ περίεργο. - Συγνώμη;

Νομίζω ότι η μοίρα παίζει πολλά παιχνίδια αυτή τη φορά.

Με ποια έννοια;

Ο γιος του νέου πολιτικού γραμματέα βρίσκεται στο ίδιο μέρος,

στο οποίο ο πρώην γραμματέας, και αδιάλλακτος εχθρός του, πεθαίνει ...

Λοιπόν, τώρα που το επισημαίνεις ... ναι.

Αλλά αρνούμαι να αποδεχτώ ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ των δύο γεγονότων.

Κι εγώ. Ποιός υπογράφει, δίπλα στον καθηγητή Καρνταμόνε;

Είναι η σύζυγός του, μια Σουηδή κυρία. Μια μάλλον απερίσκεπτη κυρία.

Πόσο αξίζει αυτό το περιλαίμιο;

Δεν είμαι ειδικός, αλλά οι ιδιοκτήτες μου είπαν περίπου 80 εκατομμύρια.

Καλά, θα ενημερώσω τον Τζακομούτσι, που έχει την επιμέλεια του.

Αύριο ένας από τους αστυνόμους μου θα το φέρει στο γραφείο σας.

Δεν ξέρω πώς να σας ευχαριστήσω.

- Προφανώς, θα υπογράψετε μια απόδειξη. - Φυσικά!

Και μια επιταγή ως εύρετρα στο άτομο που το βρήκε.

Ας πούμε δέκα εκατομμύρια ...

Δικαιότατο. Ποιός είναι ο δικαιούχος;

- Στον Μπαλτάσαρ Μονταπέρτο. - Μπαλτάσαρ Μονταπέρτο.

Έναν από τους εργατες στην καθαριότητα, που βρήκαν το πτώμα.

Φάτσιο ... κανένα τηλεφώνημα;

Ο Δικαστής Λο Μπιάνκο, του είπα ότι ήσουν έξω.

Ωραία ... πάνε στον Τζακομούτσι και ζήτα του να σου δώσει το περιλαίμιο.

Μετά πάνε στον Ζίτο και βάλτον να καταγράψει ότι ξέρει

για τον Τζάκομο Καρνταμόνε και την οικογένειά του.

Θέλω να μάθω τα πάντα για αυτόν και τη σουηδή σύζυγό του.

Την ξέρω: 1,80 ψηλή, ξανθιά, πόδια μέχρι εδώ και στήθη ...

- Εδώ είσαι ακόμη; - Συγγνώμη.

- Καλημέρα. - Τι συνέβη;

Έχω καλά νέα, είναι ο σύζυγός σας σπίτι;

- Ναι, παρακαλώ, περάστε. - Σας ευχαριστώ.

- Καλημέρα, επιθεωρητά. - Καλημέρα.

Θέλω να σου πω κάτι.

Πού σκεφτόσασταν να πάτε τον γιό σας με αυτά τα χρήματα;

Στην Ελβετία, ο αδερφός μου είναι εκεί,

και μπορεί να μας φιλοξενήσει για ένα διάστημα.

- Έχετε χρήματα για το ταξίδι; - Έχουμε μερικά χρήματα στην άκρη.

Πολύ καλά, πηγαίνετε στο σταθμό και πάρτε τα εισιτήρια, σήμερα.

Όχι, πάτε στο Ρακαντάλι. Έχει ένα πρακτορείο εκεί.

Γιατί τόσο μακριά, στο Ρακαντάλι;

Κανείς εδώ δεν πρέπει να μάθει τίποτα.

Μην πεις ούτε στους συγγενείς σου πού πηγαίνετε.

Συγγνώμη Επιθεωρητά, αλλά μιλάς σαν να κάνουμε κάτι παράνομο!

Σάρο, εμπιστέψουμε με και κάνε ότι σου λέω.

Μα τι θα κάνουμε εκεί; Δεν έχουμε αρκετά χρήματα!

Αύριο το πρωί ένας αστυνόμος μου θα σας φέρει μια επιταγή για 10 εκατομμύρια.

10 εκατομμύρια! ... Γιατί;

Είναι η αμοιβή σας για την εύρεση του περιλαίμιου ... Είναι δικά σας.

Μόλις πάρετε την επιταγή, τρέξτε στην τράπεζα και φύγετε.

- Από ποιον είναι η επιταγή; - Τον Ρίζζο.

- Τον Ρίζζο! - Σάρο ...

Μην ανησυχείς, έχω τα πάντα υπό έλεγχο.

Αλλά καλύτερα να είμαστε προσεκτικοί, δεν θέλω να έχει δεύτερες σκέψεις.

Στο κάτω-κάτω, 10 εκατομμύρια είναι 10 εκατομμύρια.

Ευχαριστώ Φάτσιο, φύγε.

- Επιθεωρητά Μονταλμπάνο! - Καλημέρα δικαστά Λο Μπιάνκο!

- Πώς είσαι; - Ωραία, μπορώ να σας απασχολήσω;

Βεβαίως.

Μόλις ήρθα από την κηδεία, Η χήρα του Λουπαρέλλο λιποθύμησε.

Ήμουν πραγματικά πολιορκημένος από σημαντικούς ανθρώπους,

όλοι μου έθεταν την ίδια ερώτηση.

Γιατί δεν έχει τεθεί η υπόθεση Λουπαρέλλο στο αρχείο;

Το μαντέψατε. Δεν θα ήθελα κανένας να σκεφτεί ...

Εάν δεν έχεις τίποτα συγκεκριμένο, κλείσε την υπόθεση. ’κου τη συμβουλή μου.

- Έχετε δίκιο, Δικαστά, αλλά ... - Δεν καταλαβαίνω.

Τι περιμένεις να βρεις; Πέθανε από φυσικά αίτια.

Δεν το αποδέχεσαι μόνο και μόνο επειδή πήγε να πεθάνει στην Μάνναρα;

- Όχι... - Εξήγησε μου...

Αν είχε βρεθεί στην άκρη ενός δρόμου,

θα έβρισκες τίποτα περίεργο σε αυτό;.

- Απάντησε μου. - Όχι.

Που το πας λοιπόν;

Η υπόθεση πρέπει να έχει κλείσει ως αύριο, όχι αργότερα.

- Ως αύριο; - Ναί.

- Καλώς. - Ευχαριστώ, επιθεωρητά.

- Αντίο σας. - Καλημέρα, αντίο.

- Δεν γίνεται ως το Σάββατο; - Εντάξει.

Αλλά αν περάσει μια ώρα παραπάνω, Νίπτω τας χείρας μου!

- Εντάξει. - Αντίο σας...

Αντίο σας.

Μονταλμπάνο, σου στέλνω το σημείωμα για τον Καρνταμόνε.

Όπως ξέρεις είναι ο γιος του νέου πολιτικού γραμματέα

μετά τον θάνατο του Λουπαρέλλο.

Είναι ο κλασσικός γιός ενός πλούσιου πατέρα, ένα τούβλο,

που δεν ήθελε να σπουδάσει ή να ασχοληθεί με κάτι.

Παθιασμένος με αγωνιστικά αυτοκίνητα και άλογα.

Στην Σουηδία συνάντησε μια οδηγό αγώνων, την Ίνγκριντ Σόστρομ,

μία δίμετρη ξανθιά.

Αγάπη με την πρώτη ματιά και γάμος, είναι μαζί 5 χρόνια.

Απατά τον άντρα της κανονικά και εν ψυχρώ.

Φαίνεται ότι ακόμη και ο καθ. Καρνταμόνε είχε κάτι με την νύφη του.

Σου μεταφέρω αυτό το κουτσομπολιό.

Ελπίζω να ήμουν τόσο αδιάκριτος όσο θα ήθελες ... Νίκολο.

- Γνωρίζετε αρκετά περί τέχνης; - Ναι, λιγάκι.

Ξέρω λιγότερα από εσάς, αλλά μου αρέσουν αυτά.

Υπάρχουν περίπου τριάντα από αυτά μέσα στο σπίτι.

Ο σύζυγός μου τα αγόρασε, ήταν το κρυφό του βίτσιο, όπως του άρεσε να λέει.

Δυστυχώς, όχι το μόνο.

- Είστε καλύτερα; - Καλύτερα από πότε;

... ’κουσα ότι λιποθυμήσατε στην εκκλησία.

Όχι αγαπητέ μου, απλά προσποιήθηκα λιποθυμία.

Είμαι καλή σε αυτό.

Σκέφτηκα...

αν ένας τρομοκράτης, είπα μέσα μου,

ανατινάξει την εκκλησία με όλους μας μέσα,

το 10% της υποκρισίας σε αυτή την χώρα θα εξαφανιζόταν μαζί μας.

Έτσι τους έκανα να με βγάλουν έξω.

- Δεν καθόμαστε; - Σας ευχαριστώ.

Ο Αρχηγός της Αστυνομίας μου είπε ότι είστε υπεύθυνος της έρευνας,

και ότι είστε τίμιος άνθρωπος.

Εκπλήσσομαι που υπάρχουν ακόμα τίμια άτομα,

αυτός είναι ο λόγος που σας κάλεσα.

- Σας ευχαριστώ. - Αφήστε τα κομπλιμέντα.

Είστε εντελώς βέβαιος ότι δεν δολοφονήθηκε;

Απολύτως.

Γιατί λοιπόν δεν έχετε κλείσει την έρευνα;

Βασικά, σκέφτομαι,

δεδομένου ότι είναι θάνατος από φυσικά αίτια

Θα έπρεπε να ασχοληθώ με άλλα πράγματα.

Επομένως, εάν δεν έχετε κάτι να μου πείτε απόψε, θα...

Έχω κάτι.

Δεν ξέρω τις σκέψεις σας, θα σας πω τις δικές μου.

Ο σύζυγος μου ήταν φιλόδοξος, αλλά πολύ έξυπνος.

Έκανε τις βρομοδουλειές του σε ένα μικρό εξοχικό, στο Capo Massaria.

Εάν θέλετε, πηγαίνετε να το δείτε.

Θα βρείτε σίγουρα κάποια ίχνη των ερώτων του.

Έχω συγκεντρώσει κάποιες πληροφορίες και οι απαντήσεις ήταν μάλλον ασαφείς.

Επιθεωρητά, ποτέ δεν κατηγόρησα τον σύζυγο μου, αλλά

περίπου 2 χρόνια μετά τη γέννηση του γιού μας,

δεν ήμασταν πλέον ζευγάρι.

Έτσι, ήμουν σε θέση να τον παρατηρώ ήρεμα,

χωρίς τα συναισθήματα να θολώνουν την εικόνα.

Λυπάμαι, αλλά με παρεξηγήσατε, όταν είπα για τους έρωτες του,

Δεν εννοούσα συγκεκριμένα το σεξ.

Επιστρέφοντας σε αυτά που λέγαμε νωρίτερα, είμαι πεπεισμένη ότι,

δεν ήταν δολοφονία, μια φυσική εξόντωση,

αλλά ένα πολιτικό έγκλημα.

Μπορείτε να μου το εξηγήσετε;

Κατά τη γνώμη μου, ο σύζυγός μου βίαια υποχρεώθηκε ή εκβιάστηκε,

να πάει σε αυτό το κακόφημο μέρος.

Είχαν ένα σχέδιο, αλλά δεν είχαν χρόνο να το εκτελέσουν πλήρως

επειδή τον πρόδωσε η καρδιά του.

Και ποιοι είναι αυτοί;

Δεν ξέρω, οι πολιτικοί του αντίπαλοι ή κάποιοι επαγγελματικοί ανταγωνιστές.

Υπάρχει ένα πρόβλημα, δεν έχετε καμία απόδειξη.

Επιθεωρητά.

- Πως τις βρήκατε; - Έχω μερικούς καλούς φίλους.

- Τις έχετε δει; - Όχι.

Θα έπρεπε. Κοιτάξτε προσεκτικά.

Το παντελόνι του είναι κατεβασμένο, μπορείτε να δείτε το εσώρουχό του.

Μπορείτε να δείτε ακόμα και το ταμπελάκι του.

Το βλέπω. Και;

Δεν θα έπρεπε να μπορείτε να το δείτε.

Αυτά τα σώβρακα -αν έρθετε στην κρεβατοκάμαρά του μπορώ να σας δείξω και άλλα -

έχουν το ταμπελάκι από μέσα.

Το έβαλε ανάποδα. Ίσως δεν πρόσεξε ...

Όχι! Ο Σίλβιο ήταν πολύ σχολαστικός με το ντύσιμο του.

Αυτό μπορεί να σημαίνει ένα μόνο πράγμα.

Το οποίο είναι;

Ότι τον ξάφνιασαν και τον ανάγκασαν να ντυθεί βιαστικά.

Και το ότι ήταν γυμνός σημαίνει ότι βρισκόταν στη βίλα στο Capo Massaria.

Γι 'αυτό σας έδωσα τα κλειδιά.

Ήθελαν να μοιάζει με γουρούνι για να τον εκθέσουν σε χλευασμό.

Θα ήταν καλύτερα για αυτούς αν δεν είχε πεθάνει.

Αλλά το σχέδιο λειτούργησε έτσι κ' αλλοιώς.

Όλοι οι συνεργάτες του συζύγου μου είναι εκτός της νέας διοίκησης του κόμματος.

Μόνο ο Ρίζζο επέζησε. Στην πραγματικότητα κέρδισε κιόλας.

Πώς κι έτσι;

Αυτό πρέπει να το μάθετε εσείς, αν θέλετε.

Ή μπορείτε απλά να αποδεχτείτε το σχήμα του νερού που σας έδωσαν.

Συγγνώμη, δεν καταλαβαίνω.

Όταν ήμουν παιδί, εκεί που περνούσαμε τις διακοπές μας,

είχα έναν φίλο, γιο χωρικού, νεότερο από εμένα.

Μια μέρα, πρέπει να ήμουν περίπου δέκα.

Είδα ότι είχε βάλει στην άκρη του πηγαδιού ένα μπολ, ένα κύπελλο

και ένα τετράγωνο κονσερβοκούτι, όλα γεμάτα με νερό,

και τα κοίταζε.

Τον ρώτησα τι έκανε

και απάντησε με μια ερώτηση:

"Ποιο είναι το σχήμα του νερού;"

Το νερό δεν έχει σχήμα!, είπα γελώντας:

"Παίρνει το σχήμα που του δίνουν! "

- Μπορώ, θεία; - Τζόρτζιο, καλέ μου! Πώς είσαι;

- Πώς είσαι, θεία; - Είμαι καλά, καλέ μου.

Επιθεωρητά, αυτός είναι ο Τζόρτζιο Ζίκαρι, ο ανιψιός μου, ο γιος της αδερφής μου.

- Μονταλμπάνο. Χαίρω πολύ. - Πως είστε;

- Μας συγχωρείτε, επιθεωρητά; - Ναί...

Πώς είσαι; Κατάφερες να κοιμηθείς την νύχτα;

- Όχι, θεία, δεν μπορώ. - Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις ...

Ο Δρ. Καπουάνο είναι μέσα, βάλτον να σου γράψει κάποια χάπια.

- Πρέπει να ξεκουραστείς. - Σε ευχαριστώ.

- Πηγαίνε... - Αντίο, επιθεωρητά.

- Αντίο σας... - Πρέπει να τον συγχωρήσετε.

Ήθελα ο γιος μου να σπουδάσει να βρει μια δουλειά μακριά από εδώ.

Για λόγους που μπορείτε να μαντέψετε.

Έτσι, ο σύζυγός μου έστρεψε όλη του την αγάπη στον ανιψιό του.

Ο Τζόρτζιο, μέχρι που ήρθε ακόμη και να ζήσει μαζί μας.

Παρά τις αντιρρήσεις της αδερφής μου και του συζύγου της.

Ρίτα! Επιθεωρητά, πρέπει να επιστρέψω στους καλεσμένους μου.

Ρίτα, συνόδεψε τον Επιθεωρητή. Αντίο, επιθεωρητά.

- Δεσποινίς, βοήθεια! - Ω Θεέ μου!

Κράτα του τα πόδια! Θα αυτοτραυματιστεί.

Ρίτα, θα τον αναλάβω εγώ. Ειδοποίησε την κα Λουπαρέλλο.

Εντάξει...

Έχει συμβεί και παλιότερα;

Κάθε φορά που ξεχνά να πάρει τα χάπια του.

- Πόση ώρα διαρκεί; - Ένα ή δύο λεπτά.

- Ξέρουν τι είναι; - Λένε ότι είναι κάποιο είδος επιληψίας.

- Αν το ΄χεις ... - Ηρέμησε.

Είσαι στο σπίτι. Όλα είναι εντάξει.

Ευχαριστώ...

Υποθέτω ότι είσαι ο επιθ. Μονταλμπάνο. Είμαι ο Στέφανο Λουπαρέλλο.

- Χαίρω πολύ. - Χάρηκα.

- ’κου, πώς έγινε η μελανιά; - Είχε ένα ατύχημα με αυτοκίνητο.

Έβγαλε το κολάρο πριν από λίγες μέρες.

Όταν συνέλθει, πες του να περάσει από το γραφείο μου στην Βιγκάτα.

Αντίο και συλλυπητήρια.

Ένα "μικρό" εξοχικό!

- Ναι, παρακαλώ; - Γειά σου Σάλβο, πώς είσαι;

- Επιτέλους σε πετυχαίνω στο σπίτι. - Μπαμπά;

Ναι εγώ είμαι. Ήθελα να σου μιλήσω.

Έχω προσπαθήσει μερικές φορές, αλλά δεν είσαι ποτέ στο σπίτι.

- Είμαι αρκετά απασχολημένος αυτή τη στιγμή. - Ναι, το διάβασα στις εφημερίδες.

- Πώς πάει; Πώς είσαι; - Καλά μπαμπά, καλά.

- Και εσύ πώς είσαι; - Καλά, καλά.

- Δεν σ' έχω ακούσει εδώ και αιώνες. - Ακριβώς ένα χρόνο.

- Τέλος πάντων, τα βολεύω. Και η Λίβια; - Η Λίβια είναι μια χαρά ...

- Ήταν εδώ μέχρι πριν δύο ημέρες. - Δως της χαιρετίσματα από μένα.

Είναι καλή κοπέλα. Τέλος πάντων δεν θέλω να σε καθυστερώ.

Σε πήρα για το κρασί.

Δυστυχώς, δεν έχω χρόνο να περάσω από τη Βιγκάτα φέτος, αλλά ..

Θα στο στείλω. Είναι καλό φέτος.

- Μα δεν υπάρχει ανάγκη ... - Όχι, θα έχεις τα ποτηράκια σου.

Λοιπόν, αντίο, Σαλβούτσο. Καληνύχτα! Να προσέχεις.

Μπαμπά...

Φάτσιο!

Επιθεωρητά! Περνούσα και σκέφτηκα να έλθω.

- Όλα είναι εντάξει! - Τι εντάξει;

Ο Ρίζζο σε ευχαριστεί.

Λέει ότι θα βρεί κάποιο τρόπο να στο ξεπληρώσει.

Ας ελπίσουμε πως όχι.

Μερικοί από τους τρόπους του Ρίζζο για να ξεπλήρωσει.

είναι πράγματα που οι πιστωτές του δεν θα ήθελαν.

- Πήγες στο Σάρο; - Ναι, του έδωσα την επιταγή.

Έπρεπε να επιμείνω. Δεν ήταν σίγουροι.

Νόμιζαν ότι ήταν κάποιου είδους κόλπο.

’ρχισαν να μου φιλούν τα χέρια.

Είθε ο Θεός να σου ξεπληρώσει όλα τα καλά που κάνεις.

Εντάξει, πήγαινε σπίτι.

Εντάξει, επιθεωρητά.

Με συγχωρείς, επιθεωρητά. Συνέβη κάτι;

Όχι, γιατί;

Νόμιζα ότι...

Τίποτα τίποτα...

Γιατί ήθελες να με δεις;

Ήθελα να σε δω γιατί πρέπει να σου κάνω μερικές ερωτήσεις.

Χρησιμοποιώ τα μικρά ονόματα με όλους. Ποιο είναι το μικρό σου όνομα;

- Σάλβο. - Το δικό μου είναι Ίνγκριντ.

Χαίρομαι που σε γνωρίζω, Ίνγκριντ.

Ο Ρίζζο σας είπε ότι βρήκαμε το περιλαίμιο;

Θα το έχει πει στον σύζυγο μου.

’κου, είμαι περίεργος....

Έχεις την συνήθεια να χάνεις και να βρίσκεις διαμάντια;

Γιατί;.

Σου είπα ότι βρήκαμε το περιλαίμιο σου που αξίζει εκατοντάδες εκατομμύρια.

, και εσύ δεν κουνάς ούτε το βλέφαρο σου;

Δεν μου αρέσουν τα κοσμήματα. Βλέπεις;

Δεν έχω καν γαμήλιο δαχτυλίδι.

Πού το χάσατε;

Ήμουν περίεργη να δω αυτη την Μάνναρα.

Μάνναρα.

Έπεισα τον άντρα μου να με πάει εκεί.

Βγήκα, έκανα μερικά βήματα και πρακτικά μου επιτέθηκαν.

Φοβήθηκα... νόμισα ότι ο σύζυγός μου θα μάλωνε με κάποιον.

Φύγαμε, και όταν πήγα σπίτι

κατάλαβα ότι δεν είχα πιά το περιλαίμιο. Αυτό είναι.

Γιατί το φορούσες, αν δεν σ' αρέσουν τα κοσμήματα;

Δεν φαινόταν κατάλληλο για την Μάνναρα.

Επειδή το απόγευμα ήμουν με έναν φίλο που ήθελε να το δει.

’κου να το ξεκαθαρίσουμε.

Είμαι αστυνομικός, αλλά ό,τι πεις σε αυτό το αυτοκίνητο

μένει μεταξύ μας.

Γιατί ο σύζυγός σου επέλεξε τον Ρίζζο για δικηγόρο του;

- Δεν θα έπρεπε; - Όχι, δεν είναι λογικό.

Ο Ρίζζο ήταν δεξί χέρι του Λουπαρέλλο, του μεγαλύτερου

πολιτικού αντίπαλου του πεθερού σου, μέσα στο κόμμα.

Παρεμπιπτόντως, ήξερες τον Λουπαρέλλο;

Εξ όψεως. Δεν ξέρω τίποτα από την πολιτική.

Τη βαριέμαι.

Σκέφτηκα ότι το να γνωρίσω έναν αστυνομικό θα ήταν πιο συναρπαστικό.

Εντάξει, αν βαριέσαι τόσο πολύ, ρίξε μια ματιά σε αυτήν.

- Γιατί την έχεις; - Είναι δική σου;

Σίγουρα! Κοίτα, έχει και τα αρχικά μου!

Τα έσκισαν, αλλά φαίνεται το αποτύπωμα.

Γιατί να τα βγάλει; Και ποιός;

Δεν γνωρίζω. Πάμε;

- Που πάμε; - Κάπου που ξέρεις.

Θα δεις, θα νοιώσεις σαν στο σπίτι.

Σταμάτα! Πανάθεμά σε!

Παράτα με!

Αυτό θα σε μάθει να κάνεις ηλίθια κόλπα! Έχεις πληγωθεί;

- Ναί! - Καλά. ’σε με να δω.

Έλα, έλα.

Τέλος πάντων, δεν θα βρείτε τίποτα.

Ναί. Έλα εδώ, έλα εδώ.

- Είναι αυτά δικά σου; - Δεν έχω φορέσει ποτέ περούκα.

Αυτά είναι δικά σου, σωστά; Δεν θα έπρεπε να ήταν εκεί, σωστά;

Και η τσάντα ήταν στην ντουλάπα;

- Και πού ήταν το περιλαίμιο; - Στην τσάντα.

Έπρεπε να το φορέσω μία φορά, μετά ήρθα εδώ και το άφησα.

Στην τσάντα;

Εσύ έβαλες τα ρούχα στην ντουλάπα

ή κάποιος άλλος;

- Εγώ τα έβαλα. - Ήσουν ερωμένη του Λουπαρέλλο;

Όχι. Πήγα μαζί του μια φορά, πριν χρόνια.

Με είχε φέρει εδώ. Ποτέ ξανά.

Αλλά γίναμε φίλοι,

πραγματικοί φίλοι, όπως δεν ήμουν ποτέ με άντρα.

Και αυτή ήταν η φορά που έφερες

τζιν, εσώρουχα, περιλαίμιο, τσάντες;

Όχι. Μετά από ένα διάστημα, τον ρώτησα

αν θα μπορούσα να χρησιμοποιώ το σπίτι μερικές φορές,

και είπε ότι μπορούσα.

Δεν ήθελε καν να μάθει ποιόν έφερνα εδώ.

Το μόνο που ήθελε ήταν να μην πω ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης.

Έφερα έναν μόνο άνθρωπο εδώ, πάντα τον ίδιο.

Κάποιον, που μπήκε στην ζωή μου πριν από δύο χρόνια.

Διότι, μετά δεν ήθελα να συνεχίσω.

Μετά από τι;

Μετά την πρώτη φορά. Με τρομάζει.

Είναι παθιασμένος μαζί μου.

Και όταν τον φέρω εδώ, ορμάει πάνω μου,

γίνεται βίαιος, σχίζει ρούχα μου.

Γι' αυτό έχεις ρούχα εδώ;

Δεν μπορούμε να πάμε κάπου αλλού να μιλήσουμε;

Αυτό το μέρος με πιέζει.

Θέλω να σου δείξω κάτι.

Η κοίτη του ποταμού βγάζει κατευθείαν στην παραλία μπροστά από τη Μάνναρα.

- Μπορείς να την κατεβείς με το αυτοκίνητο; - Ξέρεις τα πάντα για μένα, έτσι δεν είναι;

Δεν είμαι σίγουρη. Αλλά μπορώ να δοκιμάσω, αν θέλεις.

Ξεκίνα.

Πάει, με έπιασε κορόιδο.

Ίσως τα καταφέρω! Δώσε μου ένα μαντήλι.

Θα προσπαθήσω επιθεωρητά, αλλά είδες πώς έχω χτυπήσει το πόδι μου.

Πρέπει να πάω γρήγορα;

Όχι. Πρέπει να φτάσουμε σώοι και αβλαβείς.

Ελα. Μπες μέσα!

Βάλε τη ζώνη.

- Είδες πόσο καλή είμαι; - Είσαι πολύ καλή!

Ο καθένας μπορεί να το κάνει.

Το κόλπο είναι να τερματίσεις με το αυτοκίνητο ολόκληρο.

- Και το δικό μου είναι; - Δοκίμασέ το.

Δεν χρειάζεται, το βλέπω.

Εδώ βρήκαν τον Σίλβιο, έτσι δεν είναι;

Ναι. Και πίσω από τον τοίχο του παλιού εργοστασίου βρήκαν την τσάντα σου..

Σάλβο, δεν ήμουν εγώ. Ορκίζομαι ότι δεν ξέρω τίποτα για αυτά.

Χριστέ μου! Αυτό πονάει πολύ!

Ξάπλωσε εκεί, θα στο δέσω.

Ξάπλωσε εκεί, κάτσε άνετα, θα έρθω αμέσως.

Τζέτζε, είμαι, ο Σάλβο, μπορείς να μιλήσεις;

Χρειάζομαι ένα όνομα.

Είναι κάτι που δεν θα σε εκθέσει. Αλλά θέλω μια ακριβή απάντηση.

Σου έλεγα

θέλω να σε ρωτήσω ένα όνομα

αλλά θέλω μια ακριβή απάντηση. Είναι πολύ σημαντικό.

Λοιπόν ...

Με συγχωρείς, αλλά απλά δεν άντεχα.

Δώσε μου το πόδι σου.

- Πονάει; - Ναί!

Δεν μου φαίνεται σοβαρό.

Ξέρεις κάτι, Επιθεωρητά;

Είσαι ο πρώτος τζέντλεμαν που συνάντησα εδώ και πολύ καιρό.

Ναί;

Την περασμένη Δευτέρα ο σύζυγός μου ξύπνησε από ένα τηλεφώνημα που δεν κατάλαβα.

Ήμουν πολύ κουρασμένη.

Ντύθηκε γρήγορα και έφυγε.

Επέστρεψε δύο ώρες αργότερα και με ρώτησε

που ήταν το περιλαίμιο.

Δεν μπορούσα να του πω ότι το είχα στην τσάντα, στο σπίτι του Σίλβιο,

οπότε του είπα ότι το είχα χάσει πριν από καιρό

και ότι δεν είχα τολμήσει να του το πω επειδή

φοβόμουν ότι θα θυμώσει.

Τότε ο Τζάκομο με έβαλε να υπογράψω ένα λευκό χαρτί

που είπε ότι χρειαζόταν για την ασφάλεια.

Και η ιστορία της Μάνναρα, πώς έγινε αυτή;

Είπε ότι ο Ρίζζο του είπε ότι η ασφαλιστική εταιρεία

ήθελε μια πιο πειστική εξήγηση,

και του είχε προτείνει την ιστορία της Μαννάρα.

Μάνναρα. Σημαίνει βοσκότοπος

Ένας βοσκός έφερνε το κοπάδι του να βοσκήσει εκεί.

Μάνναρα.

Εμένα, αυτή η ιστορία δεν με έπειθε, φαινόταν φτιαχτή.

Αλλά ο Τζάκομο είπε ότι

όλοι θεωρούσαν ήδη ότι ήμουν πουτάνα,

και επομένως ο καθένας θα πίστευε ότι μου άρεσε να με πηγαίνουν εκεί.

- Καταλαβαίνω. - Εγώ δεν καταλαβαίνω.

Ήθελαν να σας παγιδέψουν. Ο Λουπαρέλλο πέθανε στη Μάνναρα

και μια γυναίκα τον έπεισε να πάει εκεί.

Ήθελαν να με πείσουν ότι εσύ ήσουν αυτή η γυναίκα.

Ήταν η τσάντα σου, το περιλαίμιο σου τα ρούχα σου στο σπίτι του Λουπαρέλλο,

ξέρεις να οδηγείς στην κοίτη ως το Canneto ...

Κατάλαβα.

Όχι, είναι αδύνατον ο Τζάκομο να συμφώνησε. Δεν το πιστεύω.

Ίσως αναγκάστηκε να σε εμπλέξει

για να προστατεύσει κάποιον που που έχει πιο κοντά στην καρδιά του.

Να προστατέψει κάποιον από τι;

Ο Σίλβιο πέθανε την ώρα που έκανε έρωτα, δεν έφταιγε κανείς!

Για να προστατέψει κάποιον από ένα σκάνδαλο.

Ο άντρας τον οποίο έφερες στο διαμέρισμα του Λουπαρέλλο

ήταν ο πεθερός σου, σωστά;

Είναι το πιο φρικτό πράγμα που μου συνέβη από τότε που είμαι εδώ.

Δεν είναι απαραίτητο να μου πείς λεπτομέρειες.

Πριν δύο χρόνια,

ο πεθερός μου έπρεπε να πάει σε ένα συνέδριο στη Ρώμη.

Την τελευταία στιγμή ο σύζυγος μου δεν μπορούσε να έρθει,

αλλά επέμεινε να πάω εγώ.

Την τελευταία νύχτα στη Ρώμη, ήρθε στο δωμάτιό μου.

Φαινόταν τρελός.

Έπεσε στα πόδια μου, λέγοντας ότι δεν μπορούσε να κοιμηθεί

με την σκέψη ότι βρισκόμουν τόσο κοντά, μόνη.

Πήγα μαζί του απλώς για να τον ηρεμήσω και γιατί φοβόμουν.

Στο αεροπλάνο, στο δρόμο της επιστροφής, έκλαψε.

Υποσχέθηκε να μην συμβεί ποτέ ξανά.

Αλλά συνέβη.

Με άγγιζε κάθε φορά που μπορούσε,

ρισκάρωντας να το ανακαλύψουν η σύζυγος του ή ο Τζάκομο.

Γι 'αυτό παρακάλεσα τον Λουπαρέλλο να μου δώσει το σπίτι του.

Τι τρέχει; Συνεχίζεις να τρίβεις το λαιμό σου.

Πονάει. Πρέπει να έγινε όταν κατεβήκαμε στο Canneto.

- Πώς είναι ο αστράγαλος σου; - Καλύτερα, ευχαριστώ.

Τι είναι τόσο αστείο;

Είμαστε σαν δύο ασθενείς σε νοσοκομείο!

Μπορείς να περπατήσεις;

Αν ήταν στο χέρι μου, θα έμενα εδώ μέχρι αύριο το πρωί.

Θέλεις να σου κανω μασάζ στο λαιμό;

Είμαι καλή, ξέρεις!

Όχι ευχαριστώ. Όχι μασάζ σε μένα.

- Ευχαριστώ. - Για ποιό πράγμα;

Φάτσιο! Καθόλου νέα;

Ο γιος του Λουπαρέλλο τηλεφώνησε.

Είπε ότι ο ξάδερφος του Τζόρτζιο δεν θα έρθει εδώ, σήμερα το πρωί.

- Γιατί; - Φαίνεται ότι ήταν έξω όλη την νύχτα.

Γύρισε στο σπίτι το πρωί, σε κακή κατάσταση.

Του έδωσαν ένα ηρεμιστικό και κοιμάται.

Επιθεωρητά! Επιθεωρητά! Σκότωσαν τον Ρίζζο.

- Τι εννοείς, σκότωσαν τον Ρίζζο; - Τον πυροβόλησαν.

Τον βρήκαν στη περιοχή San Giusippuzzu.

Πάω.

Επιθεωρητή! Μπορώ να πω στον κουνιάδο μου τον δημοσιογράφο ...;

- Κλασική εκτέλεση, εν ψυχρώ. - Πόσοι ήταν;

Υπήρχε μόνο ένας εκτελεστής.

Ο καημένος ο δικηγόρος έφυγε από το γραφείο του στις 6:30 σήμερα το πρωί

και πήγαινε στη Ταμπίτα.

Είχε ραντεβού με έναν πελάτη.

Έφυγε μόνος, είμαστε σίγουροι για αυτό, αλλά στο δρόμο

Πιστεύω ότι πήρε κάποιον που ήξερε.

Κατά τη γνώμη μου, ήταν μαφιόζικο έγκλημα.

- Γιατί μαφιόζικο; - Πιθανότατα έκανε κάποιο λάθος,

νοιώθοντας περισσότερο ισχυρός μετά το διορισμός τις προάλλες.

- Και δεν του το συγχωρέσαν. - Πώς μπορείς να είσαι τόσο σίγουρος;

Ο τρόπος με τον οποίο τον σκότωσαν.

Πρώτα, τον έδειραν, μετά τον έβαλαν να γονατίσει

και τον πυροβόλησαν στη βάση του κρανίου του.

Με τι είδους όπλο;

Ο Πασκουάνο λέει, ότι εκ πρώτης όψεως,

λαμβάνοντας υπόψη τα σημεία εισόδου και εξόδου

και επειδή η κάννη πίεζε το δέρμα, ήταν μάλλον ένα 7.65.

Ένα 7.65!

Επιθεωρητά Μονταλμπάνο, το όνομά μου είναι PrestifiIippo ArcangeIo,

συνέταιρος του πατέρα σου στον αμπελώνα.

Νοιώθω πολύ άσχημα. Έχω άσχημα νέα:

Έχεις το δικαίωμα να ξέρεις ότι ο πατέρας σου δεν είναι καλά.

Ζήτησα από τον γιο μου να τον εξετάσει, είναι καλός γιατρός,

και τον έβαλε στο νοσοκομείο.

Έκαναν όλες τις εξετάσεις

και το αποτέλεσμα είναι ότι ο πατέρας σου

έχει καρκίνο των πνευμόνων.

Λυπάμαι που σου μετέφερα αυτά τα τρομερά νέα.

Ο πατέρας σου δεν ήθελε να γράψω αυτό το γράμμα.

Ο πατέρας σου είναι στα τελευταία του, αν θέλεις να τον δεις ζωντανό, έλα.

Αντίο. PrestifiIippo ArcangeIo.

Επιθεωρητά, δεν αγγίξατε τίποτα απόψε.

Τα κεφτεδάκια ήταν υπέροχα, πιστέψτε με.

Εντάξει, σας πιστεύω. Θα σας αφήσω μόνους

για να μπορέσετε να συνεχίσετε να μιλάτε για τις δολοφονίες σας. Με συγχωρείτε.

Λοιπόν, Μονταλμπάνο, Είχα σκοπό, απόψε,

να σε μαλώσω γιατί δεν έκλεισε ακόμα η υπόθεση.

Και από όσα έχω καταλάβει μέχρι τώρα, μεταξύ έντιμων εργαζομένων της καθαριότητας

και εύκολων Σκανδιναβών, θα ήταν καλό να είχε γίνει.

Τα πράγματα έχουν γίνει πολύ πολύπλοκα, Κύριε.

Ακούστε αυτό το σενάριο: Το απόγευμα της Κυριακής,

κατά τις 7, ο Λουπαρέλλο λέει στην σύζυγο του ότι θα επιστρέψει αργά,

λόγω μιας πολιτικής συνάντησης.

Αντ' αυτού, πηγαίνει στο Capo Massaria για ένα ερωτικό ραντεβού.

Με ποια;

Δεν θα σας πω, θα το καταλάβετε αρκετά σύντομα.

Κατά την συνεύρεση ή λίγο μετά, ο Λουπαρέλλο πεθαίνει.

Το άτομο που ήταν μαζί του πανικοβάλλεται, τρέχει πάνω-κάτω

και χάνει το περιλαίμιο χωρίς καν να το αντιληφθεί.

Η Κυρία Σόστρομ, δηλαδή.

Αυτό το άτομο αποφασίζει να καλέσει τον Ρίζζο

και να ζητήσει τη βοήθεια του. Ο Ρίζζο το συμβουλεύει

να φύγει από το σπίτι αμέσως. Θα φροντίσει αυτός για τα πάντα.

Καθησυχασμένο, το άτομο φεύγει από το μέρος.

Γυναίκα δεν πήγε τον Λουπαρέλλο στη Μάνναρα;

Ναι και όχι. Επιτρέψτε μου να συνεχίσω.

Ο Ρίζζο τρέχει στο Capo Massaria και γρήγορα ντύνει το πτώμα,

γιατί θέλει να το βγάλει από εκεί,

θέλει να βρεθεί σε ένα λιγότερο ταπεινωτικό μέρος.

Αλλά μετά βλέπει το περιλαίμιο της Σόστρομ στο πάτωμα.

Αντιλαμβάνεται ότι αυτή μπορεί να είναι η τυχερή του μέρα.

Μπορεί να εκβιάσει τον Καρνταμόνε και γίνει το νούμερο ένα στο Κόμμα.

Αλλά πρώτα πρέπει να σιγουρέψει ότι οι υποστηρικτές του Λουπαρέλλο

δεν θα προσπαθήσουν να πάρουν τη θέση του.

Και καταλαβαίνει ότι για να γίνει αυτό, πρέπει να κηλιδώσει τον Λουπαρέλλο.

Του έρχεται η ιδέα να βρεθεί το πτώμα στη Μάνναρα.

Και ακόμα, γιατί να μην κάνει τον κόσμο να πιστέψει ότι η γυναίκα

που ήθελε να πάει εκεί μαζί του ήταν η Ίνγκριντ Σόστρομ,

η νύφη του Καρνταμόνε;

Φυσικά. Εάν το σχέδιο πιάσει,

ακόμη και ο Καρνταμόνε θα είναι στα δίχτυα του.

Ακριβώς. Και τι κάνει ο καλός μας κύριος Ρίζζο;

Καλεί δύο από τους άντρες του. Ο ένας είναι ο γνωστός ’ντζελο Νικότρα,

πιο γνωστός στους κύκλους των ομοφυλοφίλων ως Μέριλιν.

Όταν φτάνουν οι άντρες του, ο Ρίζζο βάζει την Μέριλιν να ντυθεί γυναίκα,

του βάζει το περιλαίμιο και του λέει να πάει το πτώμα

στη Μάνναρα μέσα από τη ξερή κοίτη του ποταμού.

Γιατί;

Για να έχει περαιτέρω αποδείξεις εναντίον της Σόστρομ,

που ήταν οδηγός αγώνων και ικανή να οδηγήσει σ' αυτόν τον δρόμο.

Συνειδητοποιείς ότι παίζεις με την φωτιά;

Πίστεψέ με, κύριε, δεν είναι ακραίο.

Η Μέριλιν φτάνει στη Μάνναρα, υποδύεται μια αγκαλιά με τον Λουπαρέλλο,

έπειτα βγαίνει από το αυτοκίνητο και απομακρύνεται.

Όταν πλησιάζει στο παλιό εργοστάσιο, πετά το περιλαίμιο σε έναν θάμνο

και ρίχνει την τσάντα της Σόστρομ, έχοντας ξηλώσει τα αρχικά

πάνω από τον τοίχο, ένα επιπλέον στοιχείο,

σε περίπτωση που κάποιος βουτήξει το περιλαίμιο.

Τα ξημερώματα, ο Ρίζζο τηλεφωνεί στον Καρνταμόνε

και αρχίζει να παίζει τα χαρτιά του.

Φυσικά, παίζει και με τη ζωή του.

Αυτή είναι μια άλλη ιστορία.

Πρέπει να παραδεχτώ ότι είναι ένα άριστο σενάριο.

Αλλά για να είμαι ειλικρινής, υπάρχει ένα κενό σε όλα αυτά.

Δεν έχεις καμμιά απόδειξη, και μπορούν να διαβαστούν διαφορετικά.

Ένας ικανός δικηγόρος

μπορεί να το αποδομήσει χωρίς καν να ιδρώσει.

- Το ξέρω. - Τότε, τι σκοπεύεις να κάνεις;

Αύριο θα πω στον Λο Μπιάνκο αν θέλει να αρχειοθετήσει την υπόθεση.

Από εμένα είναι εντάξει.

Εντάξει.

Κύριε, κάτι ακόμα.

Αν συμφωνείτε, θα πάρω μια μέρα άδεια.

Φυσικά. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα;

Όχι, είμαι απλά κουρασμένος.

Από εδώ, παρακαλώ.

Παρακαλώ, περιμένετε λίγο.

Ο κύριος Μονταλμπάνο; Παρακαλώ, καθίστε.

Λυπάμαι πολύ που πρέπει να σας πω

ότι ο πατέρας σας έφυγε ήσυχα χθες βράδυ.

Χαίρετε!

Λυπάμαι που δεν έφτασα εγκαίρως.

Ούτε καν εγώ δεν έφτασα εγκαίρως. Πέθανε μόνος του.

Επιθεωρητά!

Λυπάμαι πολύ, Επιθεωρητά, Λυπάμαι πολύ.

Λυπάμαι πολύ, επιθεωρητά, ίσως

θα έπρεπε να σου γράψω πιο νωρίς.

Αλλά ο πατέρας σου δεν θα με άφηνε. Δεν ήθελε να ανησυχήσεις!

Λυπάμαι πολύ! Συγχώρεσε με!

Συγγνώμη! Αυτό είναι το ρολόι του πατέρα σου.

Το άφησε για σένα. Θα ήταν χαρούμενος αν το φορούσες.

Είναι το τελευταίο δώρο του πατέρα σου.

Με συγχωρείτε, επιθεωρητά.

Φάτσιο, θέλω να είμαι μόνος για λίγες μέρες.

Επίσης θα αποσυνδέσω το τηλέφωνο. Μπορώ να βασίζομαι σε σένα;

Μην ανησυχείς. Θα φροντίσω τα πάντα.

- Τίποτα νέα; - Τίποτα, απλά καθημερινά πράγματα.

Α ναι, η κα Λουπαρέλλο τηλεφώνησε δύο φορές.

Πρόκειται για τον ανιψιό τον Τζόρτζιο.

- Γιατί; Τι συνέβη; - Εξαφανίστηκε ξανά.

Ειδοποίησα την ’μεσο Δράση και τους έδωσα μια περιγραφή του αγοριού.

Καλή ενέργεια. Μην αφήσεις κανέναν να μου τηλεφωνήσει.

Θα σε δω σε μερικές μέρες.

- Επιθεωρητά ... - Σε ευχαριστώ.

Δεν μπορείς να κοιμηθείς;

- Τι σκέφτεσαι; - Τίποτα.

Εκείνη τη νύχτα, τη νύχτα εκείνη που πέθανε ο Λουπαρέλλο,

ήταν με τον ανιψιό του Τζόρτζιο σε μια βίλλα.

Με τον ανιψιό του;

Ναι, ένα όμορφο αγόρι, μοιάζει σαν να έπεσε από τον παράδεισο.

Ο Τζόρτζιο ήταν πολύ φιλικός με τον θείο του,

μόνο που μετά από κάποιο σημείο, η αγάπη μετατράπηκε σε έρωτα, σε πάθος.

- Εννοείς... - Ναί.

Ήταν στη βίλλα και έκαναν έρωτα.

Αλλά εκείνο το βράδυ, η καρδιά του Λουπαρέλλο τον πρόδωσε.

Ο Τζόρτζιο, τρελός από θλίψη και φοβούμενος το σκάνδαλο

που θα λέρωνε τη φήμη του θείου του,

τον έντυσε και τον πήρε.

Του έβαλε ακόμη και το κολάρο του για να κρατάει όρθιο το κεφάλι του.

Μετά, πανικοβλημένος ότι δεν θα τα γλύτωνε και φοβούμενος

ότι μπορεί να είχε μια επιληπτική κρίση,

τηλεφωνεί στον Ρίζζο,

τον καλύτερο και πιο αξιόπιστο φίλο του θείου του.

Αλλά δεν το ξέρει ότι για τον Ρίζζο, ο θάνατος του Λουπαρέλλο,

κατέληξε να τον βολέψει, θα έκανε την τύχη του.

Ο Ρίζζο κάνει ένα σχέδιο για να κηλιδώσει τον Λουπαρέλλο

και να έχει υπό τον έλεγχο του, τον ηγέτη των πολιτικών

που αντιτίθεντο στον Λουπαρέλλο, δηλαδή, τον Δρ. Καρνταμόνε.

Γνωρίζοντας ότι η σουηδέζα νύφη του Καρνταμόνε.

είναι συχνά σε αυτήν τη βίλλα, προσπαθεί να κάνει τις υποψίες να πέσουν πάνω της.

Τώρα η Μέριλιν, ένας ομοφυλόφιλος και άνθρωπος του Ρίζζο, μπαίνει στη σκηνή.

Η BMW του Λουπαρέλλο, με οδηγό την Μέριλιν,

και το πτώμα του νεκρού μηχανικού,

φτάνει στη Μάνναρα όπου βρέθηκε ο Λουπαρέλλο.

Η Μέριλιν προσποιείται ότι κάνει έρωτα με το μηχανικό.

Βγαίνει από το αυτοκίνητο, πετά το περιλαίμιο της Ίνγκριντ.

και για να είναι σίγουρος, αφήνει άλλη μία ένδειξη,

την τσάντα της Ίνγκριντ με τα αρχικά της ξηλωμένα.

Αλλά σου αρέσει αυτή η γυναίκα. Δεν σου αρέσει, Σάλβο;

Ναι, είναι εξαιρετικά όμορφη.

Και αφού ξέρω τι σκέφτεσαι, θα σου πω ότι κατέστρεψα

όλα τα ψεύτικα εναντίον της αποδεικτικά στοιχεία.

- Δεν σε πιστεύω. - Έχω κάνει και χειρότερα.

’κουσε με.

Ο Ρίζζο, ο οποίος έχει στο χέρι τον Καρνταμόνε,

κάνει ένα σοβαρό λάθος. Υποτιμά την αντίδραση του Τζόρτζιο.

Κυριευμένος από συγκίνηση, ο Τζόρτζιο τρέχει στη βίλλα στο Capo Massaria,

παίρνει το όπλο του θείου του, που ήταν στη βίλλα, συναντά τον Ρίζζο,

τον χτυπά και στη συνέχεια τον πυροβολεί στο κεφάλι.

- Τον έχετε συλλάβει; - Όχι.

Στο είπα ότι έκανα χειρότερα από το να εξαφανίσω τα δήθεν αποδεικτικά στοιχεία.

Οι συνάδελφοί μου στη Μοντελούζα πιστεύουν ότι ο Ρίζζο δολοφονήθηκε από τη Μαφία.

Και κρατώ αυτό που πιστεύω ότι είναι η αλήθεια, για τον εαυτό μου.

Μα γιατί;

Ήξερες ότι υπήρχε ένα πιστόλι στη βίλλα,

- το πιστόλι που πήρε ο Τζόρτζιο; - Ναί.

Και το άφησες εκεί;

Ναί.

’ρα πήρες προαγωγή μόνος σου;

Από Επιθεωρητής σε Θεός.

Ένας δευτερεύων θεός, αλλά παρόλα αυτά Θεός.

- Επιθεωρητά Μονταλμπάνο! - Κυρία Λουπαρέλλο.

’κουσα για τον πατέρα σας. Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια.

Ευχαριστώ. Φεύγετε;

Ήρθα να συνοδεύσω τον γιο μου. Επιστρέφει στο Μιλάνο,

στη δουλειά του και θα τον ακολουθήσω το συντομότερο δυνατό

Μόλις φροντίσω μερικά πράγματα. Και μετά υπάρχει και η κηδεία.

- Ποιά κηδεία; - Δεν ξέρετε;

- Τι; - Ο Τζόρτζιο, ο ανιψιός μου, είναι νεκρός.

Τι εννοείτε "νεκρός";.

Δεν θυμάστε που πριν από λίγο καιρό σας τηλεφώνησα στο σταθμό για να δω αν είχατε

οποιοδήποτε νέο για τον Τζόρτζιο.

Θυμάμαι πολύ καλά.

Το επόμενο πρωί δεν είχε επιστρέψει ακόμα στο σπίτι.

Ένοιωσα την υποχρέωση να ειδοποιήσω τους Καραμπινιέρους.

Αλλά οι έρευνες της Αστυνομίας ήταν επιφανειακές.

Ίσως ήταν πολύ απασχολημένοι με την δολοφονία του Ρίζζο.

Την Κυριακή το απόγευμα, ένας ψαράς, είδε ένα αυτοκίνητο

να πέφτει στον γκρεμό ακριβώς μετά την στροφή του SanfiIippo.

Γνωρίζετε την περιοχή; Είναι λίγο πριν από το Capo Massaria.

Ναι, την γνωρίζω. Μπόρεσαν να βρουν την αιτία του ατυχήματος;

Επιθεωρητά, όπως γνωρίζετε,

ο ανιψιός μου ποτέ δεν ξεπέρασε τον θάνατο του συζύγου μου,

ήταν μπερδεμένος, πολλά ηρεμιστικά, πολλά υπνωτικά.

Αντί να ακολουθήσει την στροφή, οδήγησε ίσια στο τείχος.

Δεν το ξεπέρασε ποτέ.

Τώρα, με συγχωρείτε, επιθεωρητά, θα αποχαιρετήσω τον γιο μου.

- Αντίο σας. - Αντίο σας.

Η Λίβια είχε δίκιο. Ήθελα να ενεργήσω σαν θεός.

Αλλά αυτός ο δεύτερος θεός, στην πρώτη και ελπίζω, τελευταία του εμπειρία,

μάντεψε τα πάντα!