Original subtitles

- Μπορώ να βοηθήσω; - Είναι ανοιχτά!

Για σένα, είναι ανοιχτά όλη νύχτα!

Σε αυτή την περίπτωση, παρακαλώ γεμίστε το!

Είναι 50.000 λίρες.

- Πόσο κάνει η κασέτα; - Είναι δώρο για την ομορφιά σου!

Υπάρχει κάτι άλλο που μπορώ να κάνω για σένα;

Όχι, ευχαριστώ... Υπάρχει ήδη ένας άντρας που φροντίζει γι'αυτό!

Γκάλο, στην Κατάνια πάμε, όχι στην Ιντιανάπολη!

Είναι σχεδόν 9 π.μ., Αν δεν βιαστούμε. ..

Ωραία, θα κάνουμε τρεις κηδείες αντί για μία!

- Ίσως να βάλω την σειρήνα. - Να την βάλεις στον κώλο σου!

Συγγνώμη, αλλά δεν μπορούσα να έρθω, στην κηδεία.

Παρακαλώ δεχτείτε τα συλλυπητήριά μου... Αντίο!

- Και λοιπόν; - Τίποτα σπασμένο...

- Και αυτό; - Μόνο για μερικές μέρες...

- Πάμε να φύγουμε. - Και ο επιθεωρητής Ταμπουράνο;

- Έχει ήδη θαφτεί. - Λυπάμαι, εγώ φταίω.

Τουλάχιστον είμαστε ζωντανοί... Συνέχισε!

Χτύπα το κουδούνι.

- Λοιπόν; - Καμία απάντηση.

Ίσως δεν είναι σπίτι.

Ξέρεις ποιοί είναι οι ιδιοκτήτες;

Πάμε...

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

Επιθεωρητά, κάποιος ήθελε να σας μιλήσει αυτοπροσώπως!

- Ποιος ήταν; - Η αστυνομία του Πεκίνου...

- Μίλησες μαζί τους Κινέζικα; - Όχι, Ιταλικά.

Έχει να κάνει με την περίπτωση του κλεμμένου φορτηγού.

Είναι "Πατσίνο", όχι "Πεκίνο"!

- Είπε "Πεκίνο"... - Ξέχνα το!

Υπήρχαν άλλα τηλεφωνήματα;

Ναι, ο κ. "Latte" από τα κεντρικά της αστυνομίας.

"Λάτες"... με "S". Τι σου είπε;

Συγγνώμη, δεν τον κατάλαβα.

αλλά ήταν σημαντικό: ο κ. Αουτζέλλο έχει πάει στα κεντρικά!

Πού πας; Πρέπει να απαντήσεις στο τηλέφωνο, Καταρέλα!

Μάλιστα, κύριε.

Φάτσιο, βρες τον ιδιοκτήτη της βίλας, είναι κοντά στο "Tre Fontane".

Είναι στην επαρχία της Φέλα ή της Μοντελούσα;

- Δεν ξέρω, αλλά βιάσου. - Τι έγινε;

- Ένα μικρό ατύχημα. - Εντάξει, θα τα πούμε αργότερα.

Καλημέρα Σάλβο, πώς ήταν η κηδεία;

Πώς ήταν στο αρχηγείο της αστυνομίας; Βιάζεσαι να πάρεις τη θέση μου.

Πρέπει να σου πω κάτι.

- Η αδερφή μου θέλει να σου μιλήσει. - Γιατί, ο Φρανσουά είναι άρρωστος;

Όχι, είναι μια χαρά. Αλλά η Φράνκα θέλει να σε δει.

- Τι λες για το Σάββατο; - Εντάξει.

- Έχω να δω το παιδί ένα μήνα. - Όσο για τη συνάντηση στο Αρχηγείο...

Περί τίνος πρόκειται;

Θέλουν να αγοράσουν έναν μεγάλο αριθμό σύγχρονους υπολογιστές.

Μου ζήτησαν έναν αστυνομικό. με ταλέντο στους υπολογιστές.

Αλλά δεν έχουμε κανένα ειδικό στην επεξεργασία δεδομένων!

- Ποιόν τους είπες; - Τον Καταρέλα.

- Τι; - Τον Καταρέλα.

Μιμί .. Είσαι ιδιοφυΐα. Μια ιδιοφυΐα!

Αλλά τώρα φύγε από εδώ!

- Πότε θα έρθει ο Φρανσουά, λοιπόν; - Υπάρχει μπέρδεμα.

Είναι απλό... Τα έγγραφα δεν είναι έτοιμα!

Γιατί Αυτή είναι μια ειδική περίπτωση,

ό Φρανσουά έχασε τους γονείς του. Μας χρειάζεται!

Ξέρω... ο Αρχηγός της Αστυνομίας υποσχέθηκε να με βοηθήσει.

Ναι... αλλά δεν μιλούσα για την υιοθεσία.

- Αλλά; για ποιο πράγμα; - Μιλούσα για το γάμο μας.

Θα μπορούσαμε να παντρευτούμε έτσι κι αλλιώς. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τον Φρανσουά.

Ναι... Έχεις δίκιο.

'Ακου, το βαρέθηκα αυτό. Θέλω μια απάντηση τώρα.

Και αν η υιοθεσία είναι αδύνατη; Τι θα κάνουμε;

Θα με παντρευτείς ή όχι; Σάλβο...

- Σάλβο, τι συνέβη; - Είναι απλώς ένας κεραυνός.

- Σάλβο... Σάλβο! - Δυνατός κεραυνός.

- Είναι η Κυρία σας σπίτι; - Ναι, περάστε.

Συγνώμη...

- Αγαπητή μου κυρία, σας ευχαριστώ. - Αντίο Μαέστρο, τα λέμε σύντομα!

Ελάτε, περάστε ...

- Επιθεωρητά, τι έκπληξη! - Συγγνώμη που δεν τηλεφώνησα προηγουμένως.

- Είσαι πάντα ευπρόσδεκτος, εδώ. - Ευχαριστώ.

- Ξέρεις τον Μαέστρο Μπαρμπέρα; - Όχι... Όχι.

Παρακαλώ, κάτσε. Ήρθε στην Βιγκάτα πριν 6 μήνες.

Είναι σπουδαίος βιολιστής, μένει στον πρώτο όροφο.

- Έπρεπε να σου είχα τηλεφωνήσει. - Γιατί;

Για να ξέρω αν ήσουν και εσύ εραστής της μουσικής, Επιθεωρητά.

Ναι... υπάρχει νέα αίθουσα συναυλιών στη Βιγκάτα;

Όχι, αλλά ο Μαέστρος Μπαρμπέρα.

δίνει ένα κοντσέρτο για μένα κάθε Παρασκευή.

Και δίνει τα κοντσέρτα του εδώ;

Δεν φεύγει ποτέ από το σπίτι του.

Τον βοήθησα να βρει ένα νέο σπίτι. η υπηρέτρια...

- Με ξεπληρώνει με το βιολί του. - Καταλαβαίνω.

’κου, δεν είναι εξαιρετικό Θέλεις να φάς μαζί μας, Επιθεωρητά;

Όχι, λυπάμαι, δεν μπορώ. Βιάζομαι.

Θα ήθελα να σας ζητήσω μια χάρη, Είναι πολύ σημαντική.

Αγαπητέ μου Επιθεωρητά, ζήτα ό,τι θέλεις, σε παρακαλώ!

- Είναι ένα λεπτό θέμα... - Λατρεύω τα ευαίσθητα θέματα!

Θα καλέσεις κάποιον για μένα;

- Πού είναι ο Φάτσιο; - Εδώ, επιθεωρητά.

- Και η βίλα κοντά στο "Τρε Φοντάν"; - Το έλεγξα. Ανήκει στον Λιζάλζι.

- Λιζάλζι; - Ένας γιατρός.

- Ζει και δουλεύει στη Μπολόνια. - Και;

Είναι παντρεμένος. Η γυναίκα του ενδιαφέρεται να ξαναφτιάξει την βίλας τους.

Η γραμματέας μου είπε ότι είναι πολύ όμορφη.

Είναι η ιδιοκτήτρια της BMW που συγκρούστηκε ο Γκάλο.

Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν τηλεφώνησε ακόμα.

Ίσως άφησε το αμάξι της εδώ, και να είναι στη Μπολόνια.

Ίσως είναι με φίλους... Έχει πολλούς φίλους εδώ...

- Παρακαλώ; - Γεια σας, Επιθεωρητά.

- Υπάρχει ένα τηλεφώνημα για σας... - Ποιος είναι;

- Είναι ο κ. Λάτες από τα κεντρικά. - Έχουμε ένα θέμα εδώ.

Πριν από 15 λεπτά μια γυναίκα τηλεφώνησε στο κέντρο,

ήθελε να μιλήσει με τον Αρχηγό της Αστυνομία, αλλά δεν είναι εδώ.

έτσι απάντησα εγώ.

Νομίζω ότι είναι τελείως φευγάτη! Μια υστερική παλαβιάρα!

Ούρλιαζε τόσο πολύ, που ανατρίχιασα.

Μου είπε ότι κάποιος έχει σκοτωθεί σε μια βίλα κοντά στο Τρε Φοντάν.

- Η μάρτυρας είναι ανώνυμη; - Προφανώς.

Τέλος πάντων, αν αυτό είναι αλήθεια, ίσως δεν χρειάζεται να το ερευνήσουμε καθόλου.

Η Tre Fontane ανήκει σχεδόν στην περιφέρεια της Φέλα.

Ίσως το θύμα πέθανε στην περιφέρειά τους. Ελπίζω.

- Με καταλαβαίνεις, Μονταλμπάνο; - Με κάποια δυσκολία.

Όσο λιγότερα πτώματα έχουμε τόσο το καλύτερο. Δεν νομίζεις;

Τέλος πάντων, πήγαινε εκεί και έλεγξε, Εντάξει

Εντάξει.

Ποιος εισαγγελέας έχει υπηρεσία σήμερα;

Ο Δικαστής Τομμαζέο νομίζω, Είναι από τη Βενετία.

Δώσε μου το κινητό σου, θα του πάρει όλη την μέρα για να πάει εκεί.

Οδηγεί το αμάξι του σαν γόνδολα.

- Γεια σας. - Γεια σας, δικαστά, είμαι ο Μονταλμπάνο.

- Έχετε ακούσει για το τηλεφώνημα; - Το έλεγξες;

Ναι... Υπάρχει ένα πτώμα, γυναίκα.

Εμπρός; Δεν μπορώ να ακούσω...

- Έρχομαι, πού είναι αυτή η βίλα; - Εντάξει, δικαστά.

Πες του πού είναι η βίλα. και μετά κάλεσε τα κεντρικά.

- Θέλουμε το Εγκληματολογικό και το γιατρό. - Εντάξει, Επιθεωρητά.

- Εμπρός. - Γεια σας, δικαστά.

Η διεύθυνση είναι "Via Contrada Camerina, 27".

- Φορούσατε τα γάντια σας; - Ναι.

Ξέρετε: Σας συνιστώ να αφήσετε όσα αποτυπώματα λιγότερα μπορείτε..

Δεν πειράζει, Φάτσιο!

- Ποιο είναι το όνομά της; - Μικέλα, αν είναι η γυναίκα του Λιζάλζι.

Επιθεωρητά!

Είναι το εγκληματολογικό, αλλά όχι η ομάδα μας.

- Είσαι σίγουρος; - Είναι από τη Φέλα.

- Από τη Φέλα; - Από το αρχηγείο της αστυνομίας της Φέλα.

Περίμενε ένα λεπτό...

Δεν είναι η περιφέρειά μας; Λίγα μέτρα έξω από αυτήν, το πολύ!

Αν είναι έξω από την περιφέρεια μας, δεν ενδιαφερόμαστε για αυτό το πτώμα!

- Λοιπόν, τι κάνουμε; - Μίλησα με τον Αρχηγό της Αστυνομίας.

Θα συνεργαστείτε με τον Παντζάκι, Τον ξέρετε;

Ναι, τον ξέρω...

Θα γυρίσει αύριο. Μονταλμπάνο, σε παρακαλώ: συνεργασία!

- Ναι, γαμημένη συνεργασία. - Επιθεωρητά Μονταλμπάνο!

- Ναι, θα το κάνω. - Ο Αρκούτσου θέλει να σου μιλήσει.

- Εδώ είμαι, Αρκούτσο... - Έτσι βρήκες το πτώμα;

- Πού βρήκες αυτό το μπουρνούζι; - Στο μπάνιο.

Μόλυνες τα στοιχεία, πρέπει να βάλεις τα πάντα όπως ήταν πριν!

- Αυτό είναι που αποκαλώ κώλο! - Ησυχία!

Τώρα καταλαβαίνεις, μαλάκα;

Ωραία, Μονταλμπάνο! Θα πρέπει να μιλήσω. με τον Αρχηγό της Αστυνομίας, τώρα!

- Καλημέρα, Επιθεωρητά. - Καλημέρα, δικαστά.

Τι παράξενο μέρος... και ο δρόμος, είναι τρομερό: γεμάτος λακκούβες!

- Το πτώμα είναι εκεί, τα λέμε αργότερα. - Εντάξει.

Επιθεωρητά, μίλησα με το τμήμα Παρακολούθησης Ξενοδοχείων.

Φαίνεται ότι το θύμα είχε ένα δωμάτιο. σε ένα ξενοδοχείο στη Μοντελούσα.

- Θα πάμε εκεί. - Επιθεωρητά.

- Ναι. - Κάτι είναι περίεργο.

- Τι; - Έψαξα όλα τα δωμάτια, εδώ.

Κι εγώ...

Δεν βρήκες τα ρούχα του θύματος; Ο δολοφόνος τα πήρε.

Τελειώσαμε. Γιατρέ! Παρακαλώ, βιαστείτε.

- Πότε πέθανε; - Μεταξύ Τετάρτης και Πέμπτης,

Θα είμαι πιο ακριβής, αργότερα...

- Πώς έγινε; - Δεν βλέπεις;

Την στραγγάλισε, σπρώχνοντας το κεφάλι της. πάνω στο μαξιλάρι.

- Πρέπει να είναι δυνατός άντρας! - Όχι απαραίτητα.

Έκανε σεξ ο δολοφόνος μαζί της. πριν ή... μετά;

Δεν μπορώ να το πω αυτό.

Ίσως. . ."αφύσικο" σεξ ...

Θα σου πω τα πάντα. Καλημέρα.

Επιθεωρητά, νομίζω ότι θα μπορούσε να είναι ένας μανιακός.

Σκότωσε τη γυναίκα την ώρα που πήγαινε για ύπνο.

Δεν έγινε διάρρηξη.

Ήταν γυμνή, δεν θα άφηνε κανέναν να μπει στη βίλα.

- Ίσως δεν το συνειδητοποίησε... - Είναι έγκλημα πάθους.

Γιατί όχι;...

Μια γυναίκα κάλεσε την αστυνομία: η απατημένη σύζυγος!

- Αυτό είναι μια πιθανότητα. - Γεια σας, παιδιά.

Αντίο.

Η κα Licalzi ήταν πελάτης μας, μερικά χρόνια τώρα.

- Της συνέβη κάτι; - Όχι,

Ο σύζυγός της μας κάλεσε, ήταν λίγο ανήσυχος.

Βγήκε την Τετάρτη, δεν την είδαμε από τότε.

Παρασκευή σήμερα, δεν ανησύχησες;

Ναι Επιθεωρητά, αλλά η κα Licalzi δεν έχει φυσιολογικό τρόπο ζωής.

Τι εννοείτε;

Συχνά της αρέσει να επιστρέφει αργά το βράδυ.

- Μόνη της; - Πάντα, πάντα.

- Μεθυσμένη; - Όχι σύμφωνα με τον νυχτερινό θυρωρό.

Γιατί μίλησες στον θυρωρό για τη νεαρή κυρία;

Ξέρετε... μια όμορφη γυναίκα, μόνη

Είναι φυσιολογικό να είσαι περίεργος.

- Και τι έμαθες; - Είχε άψογη συμπεριφορά.

Και;

Το ξενοδοχείο γεμίζει από άνδρες: επιχειρηματίες, πολιτικούς...

Ήταν πάντα μόνη, αργά ή γρήγορα, όλοι δοκίμασαν μαζί της.

Ματιές, ξεκάθαρες προσκλήσεις...

Και η κ. Licalzi ανταπέδιδε αυτές τις αβρότητες.

Αλλά κανείς δεν τα κατάφερε μαζί της. Κανείς.

Ούτε και εσύ?

Ας δούμε το δωμάτιό της. Έχω ένταλμα έρευνας.

Δεν υπάρχει λόγος. Θα σας δείξω το δωμάτιο.

Όχι, θα πάω εκεί μόνος μου.

Γκουίντο, Γκουίντο, Βασάλ, Γκουίντο, Τρεπάν, Γκουίντο...

Ντι Μπλάσι, Ντι Μπλάζι... Του Μπλάσι.

- Λοιπόν; - Τίποτα εδώ, Επιθεωρητά.

- Φάτσιο! - Ορίστε.

- Λοιπόν; - Τίποτα.

Σε παρακαλώ, κάνε ένα αντίγραφο αυτού του ημερολογίου.

Βρες όλους όσους είχαν ραντεβού μαζί της.

- Θα πάρει πολύ; - Το πολύ ως αύριο το πρωί.

Επιθεωρητά, η κυρία Τροπίνο. - Παρακαλώ, καθίστε.

Πρώτα απ' όλα, σας ευχαριστώ που ήρθατε.

Πρέπει να σας κάνω πολλές ερωτήσεις.

Αν φανούν λίγο περίεργες, σας παρακαλώ μην προσβληθείτε.

- Εντάξει. - Είστε παντρεμένη;

- Ποιος; - Εσείς.

Όχι. Ούτε χωρισμένη, ούτε αρραβωνιασμένη, τίποτα.

- Και γιατί; - Δεν βρήκα τον σωστό άντρα.

- Πού μένετε; - Στη Μαρινέλα, στην παραλία.

Το σπίτι είναι πολύ μεγάλο για μένα, τώρα που οι γονείς μου έφυγαν.

Μένω κι εγώ στη Μαρινέλα. Ξέρω την παραλία.

- Έχετε δουλειά; - Διδάσκω Φυσική στη Μοντελούσα.

Πάντα αποτύγχανα στη Φυσική.

- Ξέρετε ποιός την σκότωσε; - Όχι.

- Υπάρχουν ύποπτοι; - Όχι.

- Η φίλη σας έβγαινε με άντρες; - Όχι, επιθεωρητά.

Ήταν μια τίμια γυναίκα, αλλά όλοι οι άντρες την παρεξηγούσαν.

- Ήταν πάντα απογοητευμένοι. - Κάποιος συγκεκριμένος;

Όχι.

- Ήταν πιστή στον άντρα της; - Δεν είπα κάτι τέτοιο.

- Τι εννοείτε; - Απλώς σας είπα την αλήθεια.

Δεν μου αρέσει... αυτή τη συζήτηση.

Ούτε εμένα.

- Να συμφιλιωθούμε; - Ειρήνη.

Επιθεωρητά, αν είναι δυνατόν, θα ήθελα να μάθω πώς σκοτώθηκε.

Δεν το εξήγησαν στην τηλεόραση.

Δεν θα έπρεπε να σου πω... Τέλος πάντων, την στραγγάλισαν.

Την βρήκαμε γυμνή.

Βιάστηκε;

Δεν ξέρουμε. Περιμένουμε την ιατρική έκθεση.

Ο Βασσαλό μου είπε ότι συναντηθήκατε εκείνο το βράδυ.

Ναι, είναι αλήθεια. Ερχόταν συχνά να με δει.

Μου είπε ότι έπρεπε να αλλάξει για το δείπνο.

- Πώς ήταν ντυμένη; - Φορούσε μαύρο κοστούμι.

- Και την τσάντα της, ως συνήθως. - Τι είχε στην τσάντα;

Πολλά κοσμήματα, πολύ ακριβά.

Ο δολοφόνος.

πήρε τα εσώρουχά της, τα παπούτσια της, τα ρούχα της και την τσάντα, φυσικά.

Δεν έκλεψε τίποτα από τη βίλα. αλλά το μπάνιο ήταν σε ακαταστασία.

Σε ακαταστασία;

Ναι, ίσως έκανε ένα ντους, το μπουρνούζι ήταν στο πάτωμα.

- Αυτό δεν είναι φυσιολογικό, Επιθεωρητά. - Γιατί;

Ήταν τόσο ανυπόμονη να κάνει έρωτα, που πέταξε το μπουρνούζι της στο πάτωμα;

- Είναι πιθανόν, δεν είναι; - Ναι... αλλά όχι για τη Μικέλα.

Ξέρετε ότι κάποιος Γκουίντο της τηλεφωνούσε κάθε βράδυ από την Μπολόνια;

- Ήταν ο μόνος εραστής της; - Ναι.

Μπορείτε να μου πείτε το επώνυμό του; Μπορώ να το μάθω, καταλαβαίνετε;

Γκουίντο Σεραβάλ, είναι έμπορος αντικών.

Μου είπε γι' αυτόν. αλλά δεν τον έχω γνωρίσει ποτέ.

- Συναντήσατε ποτέ τον άντρα της; - Όχι.

Ήρθαν για πρώτη φορά στη Βιγκάτα κατά τη διάρκεια του μήνα του μέλιτος.

Αλλά γνώρισα τη Μικέλα αργότερα.

Σας ευχαριστώ πολύ. Φάτσιο...

- Ήσασταν πολύ ευγενική. Μπορείτε να πηγαίνετε. - Ευχαριστώ.

- Για ποιο λόγο; - Που με αφήσατε να μιλήσω για τη Μικέλα.

Την επόμενη φορά θα σε πυροβολήσω!

Το Αστυνομικό Αρχηγείο της Μοντελούσα, με επέλεξε για το πρόγραμμα εκμάθησης υπολογιστών.

Διάλεξαν εσένα; Πολύ καλά Καταρέλα, τώρα βγες έξω, σε παρακαλώ!

Φάτσιο, ξέρεις πού είναι ο βοηθός μου;

- Πήγε στο εργοστάσιο τσιμέντου. - Γιατί;

35 εργαζόμενοι βγήκαν σε διαθεσιμότητα.

’ρχισαν να διαμαρτύρονται και η ο διευθυντής κάλεσε την αστυνομία.

Στο έχω ξαναπεί, δεν ανακατευόμαστε με αυτά τα πράγματα!

- Και τι έπρεπε να κάνει ο Αουτζέλλο; - Να καλέσει τους Καραμπινιέρους.

Οι εργάτες έχασαν τη δουλειά τους, εμείς δεν μπορούμε να παρέμβουμε σε αυτό!

Χωρίς παρεξήγηση, Επιθεωρητά, αλλά είσαι κομμουνιστής;

Στο έχω ξαναπεί, Φάτσιο. Δεν είμαι κομμουνιστής, είναι σαφές;

- Ναι, αλλά... - Είναι δική μου δουλειά!

Πες μου τι βρήκες.

Ντι Μπλάζι Αουρέλιο, γιος του Τζάκομο και της Καρλεντίνη Μαρία Αντουανέτα, γεννημένος στο...

Να πάρει! Ακούγεσαι σαν τον Καταρέλα. όταν μιλάς έτσι!

- Δεν σου αρέσει; - Όχι.

- Να το σου γράψω ή να... - Μην είσαι τόσο μαλάκας, Φάτσιο!

- Κάτσε και λέγε. - Μάλιστα, κύριε.

- Ποιοι είναι αυτοί οι Ντι Μπλάζι; - Έχουν 2 παιδιά, αγόρι και κορίτσι.

Η Μανουέλα, 30 χρόνια, παντρεμένη. Και Ο Μαουρίτσιο, 31 ετών, είναι φοιτητής.

- 31 χρονών; - Ναι, μένει με τους γονείς του.

Είναι λίγο χαζός... Αυτό είναι όλο.

- Σε παρακαλώ, μη σταματάς, άντε. - Είναι μόνο κουτσομπολιό...

Δεν με νοιάζει, συνέχισε...

Ο Ντι Μπλάζι είναι ένας δεύτερος ξάδελφος του Λιζάλζι.

Η Μικέλα πήγαινε να τους δει.

Φαίνεται ότι ο Μαουρίτσιο την ερωτεύτηκε.

Ήθελε να γίνει το αγόρι της... Τέλος πάντων, είναι καλό παιδί.

- Αυτό είναι όλο; - Μόνο ένα πράγμα, Επιθεωρητά.

Ο Μαουρίτσιο μας εξαφανίστηκε. .. την Τετάρτη το βράδυ. ..

Ήταν πολύ υγιής.

Ούτε αλκοόλ, ούτε ναρκωτικά, ο θάνατος προήλθε από ασφυξία...

- Αυτό είναι όλο; - Είχε σεξουαλική επαφή.

- Βιασμός; - Όχι,

Μια σειρά από σεξουαλικές πράξεις, αλλά χωρίς ανδρική εκσπερμάτωση.

Πώς μπορείς να λες ότι δεν βιάστηκε;

Πίστεψέ με. Δεν βιάστηκε.

- Αντίο, και ευχαριστώ και πάλι. - Θα σου τηλεφωνήσω.

Τηλεφώνημα για σας, κύριε. Από τη Σικελία.

- Εμπρός. - Είμαι ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο.

Τηλεφωνώ από Βιγκάτα. Είστε ο κος Γκουίντο Σεραβάλ;

Καλημέρα, επιθεωρητά. Ήμουν έτοιμος να σου τηλεφωνήσω.

Τηλεφώνησα στο ξενοδοχείο και μου είπαν για τον θάνατο της Μικέλα.

- Είστε συγγενής; - Όχι, όχι ακριβώς.

- Φίλος; - Ναι, ας πούμε φίλος.

Τι είδους φίλος;

- Είχατε σχέση; - Ναι, είχαμε.

- Σας ακούω. - Είμαι στη διάθεσή σας.

Έχω μια γκαλερί τέχνης στη Μπολόνια, αλλά μπορώ να κλείσω όποτε θέλω.

Μπορώ να πετάξω ως εκεί, αν με χρειαστείτε.

Ναι, κατάλαβα. Αν σας χρειαστώ, θα σας τω πω. Αντίο.

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

- Είμαι ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο. - Εμμανουήλ Λιζάλζι. Χαίρω πολύ.

- Τα συλλυπητήριά μου. - Ευχαριστώ.

- Πήγατε στο ξενοδοχείο; - Όχι, οι βαλίτσες μου είναι στο αμάξι.

Θέλω να πάω στη βίλα, αν δεν σας πειράζει.

Καθόλου.

- Ακούστε, θα μου κάνετε μια χάρη...; - Να προσέχετε.

Η Μικέλα αγαπούσε αυτό το μέρος, το λάτρευε.

Είχε αρχίσει να επισκευάζει τη βίλα.

Ποιος ξέρει τι ήθελε να κάνει, ένα ξενοδοχείο, ίσως;

Έπαιζε, διασκέδαζε και την άφησα να το κάνει.

- Την σκότωσε κάποιος εραστής; - Δεν ξέρουμε ακόμα.

Είχε σεξουαλική επαφή. Αλλά νομίζετε ότι είχε εραστή εδώ;

Είχε ένα στη Μπολόνια. Σεραβάλ, Νομίζω, έμπορο αντικών.

- Η Μικέλα μου τα έλεγε όλα. - Εσείς της τα λέγατε όλα;

- Φυσικά. - Ένας υποδειγματικός γάμος.

Όχι. Απλά ένας γάμος ευκολίας, Όπως τόσοι άλλοι.

Βολικός για ποιον;

Βολικός γι 'αυτήν, επειδή πήρε έναν πλούσιο σύζυγο, αν και ηλικιωμένο;

Βολικό για μένα να θέσω τέρμα στα κουτσομπολιά, φήμες, εικασίες...

Δεν με έχουν δει με γυναίκα. για πολύ, πολύ καιρό.

- Απείχες πραγματικά από το γυναικείο φύλλο; - Δεν είχα άλλη επιλογή.

Μια εγχείρηση με έκανε εντελώς ανίκανο όταν ήμουν 52.

Αυτές είναι οι φωτογραφίες της Μικέλα που θέλατε.

Ευχαριστώ. Την βρήκαμε εκεί.

Μπορώ να...;

Να είστε γενναίος.

Λυπάμαι, Επιθεωρητά.

Αγαπούσα πολύ τη Μικέλα.

Ήταν σαν κόρη μου.

Βρέθηκε γυμνή στο τραπέζι;

Ναι. Δεν μπορούσαμε να βρούμε τα ρούχα της, ξέρετε

- Πού χάθηκαν - Δεν ξέρουμε.

Πιστεύουμε ότι τα πήρε ο δολοφόνος. ίσως για να εξαλείψει αποδεικτικά στοιχεία,

κάθε ίχνος της ταυτότητάς του, ιδίως αυτά που σχετίζονται με εξετάσεις DNA.

Λυπάμαι, αλλά δεν αντέχω άλλο. Μπορούμε να φύγουμε τώρα;

- Ναι. - Ευχαριστώ.

Ξέχασα! Μια τελευταία ερώτηση.

Τις προάλλες είδα αυτό το βιολί. Η γυναίκα σας έπαιζε βιολί;

Όχι, το κληρονόμησε από τον παππούς της που έπαιζε λαγούτο.

- Όχι, δεν έπαιζε. - Αυτό είναι παράξενο. Η θήκη ήταν ανοιχτή.

- Μετά από σας. - Ευχαριστώ.

- Ποιος είναι; - Επιθεωρητής Μονταλμπάνο.

- Μπορώ να περάσω; - Ναι, περάστε.

Ξέρετε; Ήμουν σίγουρη ότι θα σας ξαναδώ σήμερα.

- Ελάτε, καθίστε. - Ευχαριστώ.

- Να σας προσφέρω κάτι; - Όχι, όχι, ευχαριστώ.

Γιατί δεν μου είπατε για τον Μαουρίτσιο Ντι Μπλάζι;

Το ήξερα ότι θα το μαθαίνατε εύκολα. Όλοι γελούσαν μαζί του στην πόλη.

Ξέρετε ότι εξαφανίστηκε τη νύχτα του φόνου;

Ναι, αλλά ο Μαουρίτσιο δεν έχει σχέση με αυτό, είναι ανίκανος να σκοτώσει.

- Πότε τον είδατε τελευταία φορά; - Μου τηλεφώνησε την Τετάρτη, στις 9 μμ.

- Ρωτούσε για τη Μικέλα. - Τι του είπατε;

Ότι πήγε στο ξενοδοχείο, και μετά θα δειπνούσε στο Βασσαλόες.

Το έκλεισε χωρίς να πει αντίο. Αλλά σας λέω ότι είναι αθώος.

Πώς αντέδρασε η Μικέλα στο κυνηγητό από τον Ντι Μπλάζι.

- Μπορώ να είμαι απόλυτα ειλικρινής; - Νόμιζα ότι δεν ήμασταν τίποτα άλλο.

Στην αρχή το μισούσε. Την ακολουθούσε όπου κι αν πήγαινε.

Μια φορά τον είδαμε να μας κοιτάζει από ένα παράθυρο.

Κοίταζε την Μικέλα για την ακρίβεια, Ήταν συχνά ημίγυμνη στο σπίτι.

Καημένο αγόρι. Κατά καιρούς τον λυπόταν τόσο πολύ, που ...

Που θα μπορούσε να κοιμηθεί μαζί του, Τόσο πολύ τον λυπόταν.

Όχι, πίστεψε με, αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβεί.

Σκεφτείτε λίγο, είχατε δει ποτέ την Μικέλα μόνη με έναν άντρα;

- Κάποιον που δεν ξέρατε, ίσως. - Ναι, μια φορά, πριν μερικούς μήνες.

Την είδα σε ένα αυτοκίνητο και δεν ήταν μόνη.

Ήταν με έναν πολύ κομψό ηλικιωμένο. Αλλά ποτέ δεν την ρώτησα ποιος ήταν.

- Παρακαλώ, περάστε. - Κυρία Ντι Μπλάζι;

Ναι. Ελάτε μέσα.

- Κανένα νέο από το γιο μου; - Όχι, λυπάμαι.

Από 'από εδώ.

Παρακαλώ, ακολουθήστε με.

Ευχαριστώ.

Ψάχνουν παντού: Ο σύζυγος, η κόρη μου, ο γαμπρός μου.

- Να σας φέρω ένα ποτήρι νερό; - Όχι, ευχαριστώ, θα πάω μόνη μου.

Συγγνώμη που ρωτώ, αλλά... Τι γυρεύετε εδώ πέρα;

- Βοηθάω να βρούμε το γιο σας. - Δεν τον έχω κρύψει εδώ.

Εντάξει, εντάξει, φεύγω.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που η κα Λιζάλζι ήρθε εδώ;

Μην λες το όνομα αυτής της πόρνης στο σπίτι μου.

- Ο Αουτζέλλο είναι στο γραφείο του; - Όχι, κύριε.

- Πού είναι; - Στο νοσοκομείο.

Στο νοσοκομείο; Γιατί; Τι έγινε;

Κάποιος πέταξε μια πέτρα και τον πέτυχε στο κεφάλι. Ήπια διάσειση.

Έπρεπε να πάει στο γαμημένο εργοστάσιο τσιμέντου, έτσι δεν είναι; Του αξίζει.

- Κύριε, κύριε! - Τι συμβαίνει, Καταρέλα;

Η σχολή υπολογιστών αρχίζει αύριο το πρωί.

Πρέπει να πάω εκεί. Ποιος θα απαντά στα τηλέφωνα σας αν δεν είμαι εδώ;

Μην ανησυχείς, θα επιβιώσουμε. Υπάρχει κανένα μήνυμα για μένα;

Ο κύριος Λάτες... με ένα S στο τέλος.

Πήρε 3 φορές και ακουγόταν πολύ τσαντισμένος, χωρίς παρεξήγηση.

Λέει ότι πρέπει να πάτε στα κεντρικά.

- Αμέσως. - Καλά.

Έπειτα, υπάρχει ένας κ. Κακόνο που θέλει να σας μιλήσει.

- Πως; - Κακόνο.

Εντάξει, να περάσει, αλλά πες του, να είναι σύντομος, δεν έχω πολύ χρόνο.

Παρακαλώ, περάστε, κ. Κακόνο.

Καλημέρα, επιθεωρητά. Είναι Τζίλο Τζακόνο.

Καλημέρα, κ. Τζακόνο. Συγγνώμη γι' αυτό.

Ο Καταρέλα πάντα μπερδεύει τα ονόματα. Καθίστε.

- Σας ακούω. - Είμαι εδώ για τη δολοφονημένη γυναίκα.

- Την ξέρατε; - Όχι, βλέπετε...

Οδηγούσα σ' αυτόν τον επαρχιακό δρόμο. Τετάρτη βράδυ, γύρω στα μεσάνυχτα.

Οδηγούσα αργά επειδή ο κινητήρας είχε πρόβλημα.

Τέλος πάντων, κοντά στο Tre Fontane ένα ασήμι BMW ανοιχτό με προσπέρασε.

Το αυτοκίνητο σταμάτησε μπροστά στην βίλα. Ένας άντρας και μια γυναίκα βγήκαν έξω.

Μπήκαν μέσα και τους είδα να περπατούν στο πλακόστρωτο.

Είδατε τον άντρα;

Όχι, ήταν σκοτεινά, και είχαν τις πλάτες γυρισμένες σε μένα.

Προσέξατε τίποτα; Μήπως ο άνδρας έδειχνε επιθετικός;

Όχι, αντιθέτως! Έμοιαζαν... οικείοι, να το πω έτσι.

Τώρα θυμάμαι: ο άνδρας είχε μια τσάντα.

Αλλά δεν φαινόταν βαριά, σχεδόν άδεια.

Αρχηγέ, περίμενα μιάμιση ώρα!

Είμαι στη μέση μιας υπόθεσης! Σας πειράζει να μου πεις γιατί είμαι εδώ;

- Ξέρεις..., κάθισε. - Ευχαριστώ.

Ξέρεις ότι συντονίζω τις ομάδες μας, αυτή τη στιγμή.

- Ναι, το ξέρω. - Κύριε Λάτες, αν δεν σας πειράζει.

Θα είμαι εξαιρετικά ειλικρινής μαζί σου. Δεν σε εκτιμώ καθόλου.

- Ούτε εγώ σας εκτιμώ. - Εντάξει. Ξέρουμε πού βρισκόμαστε.

Σε έβγαλα από την έρευνα της Licalzi.

Την έδωσα στον Παντζάκι, τον επικεφαλής της ’μεσης Δράσης.

- Μπορώ να μάθω γιατί; - Είναι εκτός δικαιοδοσίας σου.

- Βλακείες. - Ναι. Έχω και άλλο λόγο.

Ο Αρχηγός τους Εγκληματολογικού μου είπε για την επαίσχυντη συμπεριφορά σου...

- Κατάλαβα! Αντίο! - Όταν...

Επιθεωρητά Μονταλμπάνο! Στάσου! Δεν τελείωσα!

Θα το πληρώσεις αυτό, Επιθεωρητά!

Μιμί.

- Μιμί! - Σάλβο.

- Πως είσαι; - Πώς είμαι;

Πώς να είμαι; Το κεφάλι μου πάει να σπάσει. Έτσι είμαι!

Πονάει γιατί ήσουν ανάποδα γυρισμένος. όταν σε χτύπησε.

Ήρθες εδώ για να πετάς μαλακίες;

- Ορίστε. - Τι είναι αυτό;

- Σοκολάτες. - Σ' ευχαριστώ.

- Αύριο θα πάω να δω την αδερφή σου. - Θα πας στο Καλαπιάνο;

Μην πεις λέξη για το νοσοκομείο, κάνε μου την χάρη

Μην ανησυχείς. Θέλει να μου μιλήσει και εγώ θέλω να δω τον Φρανσουά.

Δεν μπορείς να περιμένεις να βγω από εδώ;

- Έχουμε πολλά να κάνουμε... - Όχι, ο Αρχηγός με τράβηξε.

Σε έβγαλε από την υπόθεση;

- Γιατί; - Γιατί έτσι!

Κατανοητό.

- Φράνκα! - Σάλβο! Γεια σου!

- Ο Μιμί; - Δεν μπορούσε να έρθει.

- Ορίστε, πάρε αυτό. - Λήστεψες ζαχαροπλαστείο;

- Πώς είσαι; - Είμαστε όλοι καλά, δόξα τω Θεώ.

- Όλοι; - Ο Φρανσουά περισσότερο από εμάς τους υπόλοιπους.

- Έχει μεγαλώσει πολύ, ξέρεις. - Είναι ο καθαρός αέρας...

Είναι υπέροχα εδώ. Πού είναι τα παιδιά;

Δεν ξέρω. Ήταν όλοι εδώ, αλλά... δεν ξέρω.

Περίμενε.

Γεια σου, Φρανσουά.

Σου αρέσει αυτό, έτσι δεν είναι;

- Πάω να φτιάξω καφέ, εντάξει; - Σ' ευχαριστώ.

- Πρέπει να μιλήσουμε σοβαρά. - Ναι.

Πίνα, θα έρθεις μαζί μου, σε παρακαλώ;

- Πώς πάνε τα πράγματα, λοιπόν; - Η σοδειά δεν είναι κακή.

Αλλά είναι δύσκολο: φρόντισε τις ελιές χτίσε νέα θερμοκήπια, μετά ...

Παιδιά, μην πίνετε τόσο πολύ! Πρέπει να δουλέψουμε σε λίγο!

- Εμπρός, άντε, κουνηθείτε. - Ναι, αντίο.

Έλα, έλα, θα πιούμε καφέ αργότερα!

Καλύτερα να πάω να πλύνω τα πιάτα.

- Λοιπόν, Φρανσουά; - Μη με πάρεις μακριά από τα αδέρφια μου.

Σου το είπε;

Έμαθε ιταλικά πολύ καλά.

Κοίτα, ο ’λντο κι εγώ μιλούσαμε πάντα για σένα.

Το συνειδητοποίησα ένα βράδυ.

Κοιμόμουν και ένιωσα κάποιον να αγγίζειτο χέρι μου. Ήταν αυτός.

"Τι είναι Φρανσουά;" τον ρώτησα.

"Φοβάμαι" " Τι φοβάσαι γλυκέ μου;"

"Φοβάμαι ότι ο Σάλβο θα με πάρει μακριά."

- Καλησπέρα, Επιθεωρητά. - Καλησπέρα σας.

- Ελάτε μέσα. - Ευχαριστώ.

Πώς πάνε τα πράγματα;

Καθίστε.

- Θα θέλατε ένα ουίσκι; - Ναι, σας ευχαριστώ. Μπορώ;

- Φυσικά. ’κουσα. - Τι;

- Το άκουσα στις ειδήσεις της τηλεόρασης στις 8μμ. - Στην τηλεόραση;

Σε έβγαλαν από την έρευνα, έτσι δεν είναι;

Ποιος δίνει δεκάρα!

- Τι είναι τότε; - Τίποτα.

- Είστε παντρεμένος, επιθεωρητά; - Όχι.

- Έχετε κοπέλα; - Ποιός είναι ο επιθεωρητής τώρα;

- Δεν εννοούσα... Συγνώμη. - Δεν πειράζει.

Εμπρός; Γεια σου Τζούλια, τι συμβαίνει;

Τι; Ναι, θα σε πάρω εγώ, είμαι απασχολημένη τώρα.

Ναι, εντάξει. Αντίο.

Ήταν μία φίλη μου.

Μου είπε ότι η αστυνομία πήγε στο σπίτι του Ντι Μπλαζ

και τον πήραν στο αρχηγείο. Τι τον θέλουν;

- Θέλουν να βρουν τον γιο του, τον Μαουρίτσιο. - Είναι ήδη ύποπτος;

Είναι η απλούστερη λύση.

Ο Παντζάκι, της ’μεσης Δράσης, είναι ένας εξαιρετικά απλός άνθρωπος.

Ευχαριστώ για το ουίσκι και καληνύχτα.

- Θα φύγεις έτσι; - Συγγνώμη, είμαι κουρασμένος. Τα λέμε αύριο.

- Εμπρός; - Λίβια.

Προσπάθησα να σε βρω, γιατί δεν μου τηλεφώνησες;

Πήγα να δω το παιδί. Η Φράνκα ήθελε να μου μιλήσει.

- Του συνέβη κάτι; - Όχι, είναι μια χαρά, μεγάλωσε.

- Είναι τόσο όμορφος, έτσι δεν είναι; - Πολύ όμορφος.

Τι ήθελε η Φράνκα; Υπάρχει πρόβλημα;

Πες μου την αλήθεια. Είναι σκανταλιάρης. Έτσι δεν είναι;

Όχι, το θέμα είναι, ότι ίσως ήταν λάθος να τον αφήσω με την οικογένεια της Φράνκα.

Έχει δεθεί μαζί τους. Δεν θέλει να τους αφήσει.

- Ο Φρανσουά στο είπε αυτό; - Ναι, αυθόρμητα.

- Αυθόρμητα; Είσαι τρελός - Γιατί;

Θέλουν να κρατήσουν το παιδί. χρειάζονται βοήθεια...

- Βρήκαν έναν τέλειο σύμμαχο! - Λίβια, τι είναι αυτά που λες;

Θέλεις να τον αφήσεις με την Φράνκα. Γιατί δεν θέλεις να γίνεις πατέρας!

- Λίβια, σε παρακαλώ, άκουσέ με! - Όχι, ξέρω τι λέω...

Και ξέρεις κάτι; Θα τιμωρήσω. αυτήν την "κλέφτρα παιδιών"...

"Οι πράκτορες της Αστυνομίας της Βιγκάτα, καταδικάσαν το γεγονός

ότι η αστυνομία της Φέλα ερευνά την δολοφονία της Licalzi"

Εσύ το έστειλες;

- Σε σέβονται πολύ. - Αυτό είναι σκατά.

Κύριε Μονταλμπάνο, κοιτάξτε εδώ!

Έκαναν έφοδο στην κρυψώνα του Μαουρίτσιο Ντι Μπλάζι.

υποτιθέμενου δολοφόνο της Μικέλα Λιζάλζι,

Εδώ είναι το βίντεο, που τραβήχτηκε 2 ώρες πριν στην Cavadaliga.

Το βίντεο, παρακαλώ.

- ’σε με να βγάλω μια φωτογραφία! - Ο κόσμος θέλει την αλήθεια!

Ο αρχηγός της Ιπτάμενης Ομάδας μας βοήθησε να

επιλύσουμε την υπόθεση σε μόνο...

- Σας παρακαλώ, εδώ! - Μπορείτε να μας πείτε τι συνέβη;

Είπαμε στον Ντι Μπλάζι: "Βγες έξω, Παραδώσου, ψηλά τα χέρια!",

Βγήκε, αλλά με ένα όπλο στο χέρι, και φώναξε: "Τιμωρήστε με!".

Σε αυτό το σημείο, ένας από τους αστυνομικούς τον πυροβόλησε και τον σκότωσε.

Είστε σίγουρος ότι φώναξε "Τιμωρήστε με";

Ναι, όλοι το άκουσαν αυτό.

Τι είδους όπλο χρησιμοποίησε εναντίον σας;

- Χειροβομβίδα. - Και πού την βρήκε;

- Δεν ξέρουμε, θα το ελέγξουμε. - Δεν είναι εύκολο να βρεις χειροβομβίδα!

Η δολοφονία Licalzi έχει διαλευκανθεί.

Αν ήσουν ακόμα επικεφαλής, το καημένο παιδί θα ήταν ακόμα ζωντανό.

- Επιθεωρητά, ο κ. Ντι Μπλάζι... - Ναι, το ξέρω.

- Μόλις μίλησα με την αστυνομία της Φόλα. - Και τους έβρισες;

- Όχι, ήταν απλά ένας φίλος μου. - Τι ήθελε;

Ξέρεις τι είδους όπλο χρησιμοποίησε ο Ντι Μπλάζι εναντίον τους;

- Μια χειροβομβίδα, λένε... - Ένα παπούτσι.

- Ένα παπούτσι; - Το δεξί του παπούτσι, Επιθεωρητά.

Το πέταξε στον κ. Παντζάκι πριν πεθάνει.

- Γεια σας. - Σάλβο, πέρασε!

- Σε είδα στην τηλεόραση με τον Παντζάκι... - Είναι ένα χάος, έτσι δεν είναι;

- Πιστεύεις την ιστορία της χειροβομβίδας; - Εσύ;

Είσαι ο μόνος δημοσιογράφος που έχει μια φωτογραφία της ζωντανή!

- Μπορώ να το μεταδώσω; - Σίγουρα...

Τι θέλεις;

- Όταν κλείνεις την πόρτα ανησυχώ. - Μην ανησυχείς, σε παρακαλώ.

- Τι θέλεις να κάνω; - Πες ότι τηλεφώνησαν δύο αυτόπτες μάρτυρες.

- Υπάρχουν; - Ναι, ένας από αυτούς δεν θα κάνει δήλωση.

- Εντάξει, ας ξεκινήσουμε με αυτόν. - Εντάξει.

Μετά τη συνέντευξη Τύπου, ένας μάρτυρας τηλεφώνησε.

Ισχυρίζεται ότι ο Παντζάκι δεν είπε την αλήθεια.

Δεν άφησε το όνομά του. Το έκλεισε.

Θα πεις: "Δεν πρέπει να αποδέχεσαι ανώνυμα τηλεφωνήματα».

Ναι, αλλά είναι το ίδιο...

Κάθε δημοσιογράφος τα χρησιμοποιεί...

- Και ο δεύτερος μάρτυρας; - Το όνομά του είναι Τζίλο Τζακόνο.

Αλλά θα τον φωνάζεις "Τζι Τζέι", εντάξει;

Εκείνο το βράδυ είδε τη Μικέλα να πηγαίνει στη βίλλα με έναν ξένο.

Ο ξένος είχε μια βαλίτσα.

Γιατί ο Ντι Μπλάζι πήγε να βιάσει την Μικέλα Λιζάλζι κουβαλώντας μια βαλίτσα;

Και πού είναι αυτή η βαλίτσα; Την βρήκε η αστυνομία;

- Αυτό είναι όλο; - Ναι.

Παρεμπιπτόντως... μετά την συνέντευξη τύπου

κάποιος, όντως μου τηλεφώνησε, ένας κυνηγός!

Είπε ότι δεν συνέβη όπως τα είπαν...

- Αλλά δεν το μετέδωσα αυτό. - Αστειεύεσαι;

- Σε παρακαλώ, άκου την κασέτα... - Δεν είναι απαραίτητο.

Είναι πολύ περίεργο...

Κλείσε την πόρτα.

Δεν είναι επίσημη ομιλία, είναι μια συνομιλία μεταξύ φίλων.

Χθες, ο κ. Αουτζέλλο είπε κάτι που με πόνεσε.

Είπε "αν έκανες εσύ την έρευνα

αυτό το αγόρι θα μπορούσε να είναι ακόμα ζωντανό..."

Είχε δίκιο.

Και φταίω εγώ γι'αυτό.

Δεν διαμαρτυρήθηκα για την απόφαση, να με βγάλουν από την έρευνα.

Του είπα απλώς, να πάει να γαμηθεί.

αλλά χάσαμε μια ανθρώπινη ζωή.

Είμαι σίγουρος: κανείς σας δεν θα είχε πυροβολήσει το καημένο το αγόρι.

Το σκέφτηκα χθες το βράδυ, και αποφάσισα:

Αναλαμβάνω την υπόθεση ξανά...

Σας είπα ήδη ότι είστε ηλίθιοι, μην με κάνετε να το επαναλάβω...

Αλλά σας προειδοποιώ: η έρευνα έχει κλείσει.

Αν θέλουμε να ερευνήσουμε μόνοι μας, πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί.

Και δεν είναι μόνο αυτό:

Θα μπλέξουμε πολύ αν Η Μοντελούσα το πάρει χαμπάρι.

Πάμε στη δουλειά, τώρα.

- Αγαπητέ μου Επιθεωρητά Μονταλμπάνο! - Καλημέρα, κ. Γκουταντάουρο.

Δεν έχουμε ιδωθεί από την υπόθεση Τζεράλντο Σμέκα.

- Όχι... Ήταν του Τοτούτσιο Σινάγκρα. - Δεν είναι πελάτης μου πια.

’λλαξε δικηγόρο;

Ο Σινάγκρα συνομιλεί τώρα πιά, μόνο με την αστυνομία

Κατάλαβα

Αυτός είναι ο άνθρωπος που μου τηλεφώνησε χθες. . . ο κυνηγός.

Ο όρος για μένα, που χρησιμοποιήσατε στην τηλεόραση

με έκανε να νιώσω σαν σκουλήκι.

- Τι είναι αυτά που λέτε; - Είπατε:

"Υπάρχει ένα ανώνυμο τηλεφώνημα"...

- Αυτό δεν είναι προσβλητικό! - Ναι, έχει δίκιο...

Ο Οράτιος Γκουταντάουρο κατηγορείται για δειλία!

Να 'μαι λοιπόν.

Σε τι διαφέρει η εκδοχή σας Από του Παντζάκι;

- Μια μικρή λεπτομέρεια. - Ποιά απ' όλες;

Ο Ντι Μπλάζι ήταν άοπλος.

- Δηλαδή τον πυροβόλησαν χωρίς λόγο; - Όχι...

Νόμιζαν ότι ήταν οπλισμένος, επειδή. είχε κάτι στο χέρι του.

- Τι; - Το δεξί του παπούτσι.

- Μπορείτε να μου πείτε κάτι; - Βεβαίως, Επιθεωρητά.

Είσαι πάντα έξω για κυνήγι; Δεν είσαι ποτέ στο δικαστήριο;

Τέλος πάντων, αυτή δεν είναι πλέον δική μου έρευνά.

- Αλλά δεν μπορείς... - Σε παρακαλώ.

Αν θέλεις, μπορείς να τα πεις όλα στον δικαστή Τομμαζέο. Αντίο.

Ήξερες για το παπούτσι!

Ναι, είναι αλήθεια, αλλά μην προσπαθήσεις να το μεταδώσεις!

Αλλά είναι η αλήθεια!

Νίκολο, είμαι σίγουρος ότι δεν είναι ο πραγματικός μάρτυρας!

Είναι μια μαριονέτα, τον ελέγχει η Μαφία.

Η Μαφία θέλει να εκθέσει τον δικαστή και τον Αρχηγό της Αστυνομίας.

Σύμφωνα με τον Γκουταντάουρο θα το κάνω εγώ για εκδίκηση...

Τώρα, ο δικαστής Τομμαζέο θέλει να με δει, τι να κάνω;

Πείτε στον δικαστή τι είπε ο δικηγόρος ότι συνέβη,

Αν είναι έξυπνος, θα ξέρει τι να κάνει.

- Αυτό είναι σοβαρό... - Μην ανησυχείς, Νίκολο.

- Αντίο. - Αντίο!

- Θα γυρίσω σύντομα. - Εντάξει.

- Καλημέρα, Αργκού. - Καλημέρα, Μονταλμπάνο.

Απλά περνούσα. . . Ξέρεις... δεν είμαι απασχολημένος αυτές τις μέρες...

- Ναι αλλά εγώ είμαι. - Σε παρακαλώ, ένα λεπτό.

Θα ήθελα κάποιες πληροφορίες σχετικά με εκείνη τη χειροβομβίδα...

Ξέρεις ότι δεν μπορώ να σου πω για αυτό.

Σε παρακαλώ... Απλά θέλω να ξέρω το χρώμα, το μέγεθος και την μάρκα.

- Τι είναι αυτά που λες; - Να σε βοηθήσω;...

- Καφέ; Μαύρη; Μοκασίνι; - Εντάξει, περίμενε ένα λεπτό, Μονταλμπάνο!

- Καρουάνα; - Μάλιστα, κύριε;

- Σε παρακαλώ, δείξτου τη χειροβομβίδα... - Μάλιστα, κύριε.

- Την αποσυναρμολογήσαμε, αλλά ήταν ενεργή πριν.

- Έχει αποτυπώματα πάνω της; - Ναι, τα αποτυπώματα του Ντι Μπλάζι.

Αντίχειρα και δείκτη του δεξιού του χεριού.

Είναι μια παλιά OTO του 1940, την χρησιμοποιούσε ο ιταλικός στρατός.

- Έκανες φαντάρος; - Μάλιστα, κύριε.

Θα κρατούσες μια χειροβομβίδα, με μόνο δύο δάχτυλα;

Όχι, πρέπει να την κρατήσεις με όλη σου την παλάμη, κάπως έτσι...

Αυτό πιστεύω κι εγώ.

- Μίλησες με τον Παντζάκι; - Ναι, μου είπε εμπιστευτικά,

ότι ο Μαουρίτσιο Ντι Μπλάζι κόπηκε σχεδόν στα δύο από ένα πολυβόλο.

- Και το δεξί του πόδι είναι τραυματισμένο; - Όχι, δεν είναι.

Αλλά είχε πρησμένο πόδι, δεν μπορούσε να φορέσει παπούτσι.

’κου Μιμί τι πιστεύω εγώ:

Η αστυνομία περικύκλωσε τη σπηλιά. Ο Μαουρίτσιο βγήκε έξω.

ένας πράκτορας πίστευε ότι ήταν οπλισμένος, και τον πυροβόλησε.

Αλλά κρατούσε ένα παπούτσι στο χέρι του, το πόδι του ήταν χτυπημένο.

- Ο φίλος του Φάτσιο είχε δίκιο, τότε. - Δεν είναι μόνο αυτό...

Ο Παντζάκι και η βρώμικη δωδεκάδα του ήξεραν ότι είχαν πρόβλημα.

Έτσι, αποφάσισαν: ο Μαουρίτσιο ήταν οπλισμένος...

- αλλά ο Παντζάκι ξεπερνά τον εαυτό του: "με μια χειροβομβίδα"!

- Έπρεπε να έλεγε πιστόλι! - Δεν έχεις τη φαντασία του.

Κανείς δεν έχει άδεια οπλοφορίας στην οικογένεια του Ντι Μπλάζι.

’ρα, δεν μπορούσαν να έχουν όπλο...

Αλλά θα μπορούσαν να έχουν ένα σουβενίρ του πολέμου!

- Ναι, είναι πιθανό. - Πού είναι το "σουβενίρ" τώρα;

- Στην αποθήκη, στο αρχηγείο της αστυνομίας! - Ωραία.

Πώς μπορείς να το αποδείξεις αυτό;

Θα μάθεις ποιος είναι υπεύθυνος για την αποθήκη, στο αρχηγείο της αστυνομίας της Φέλα.

- Εντάξει. - Ωραία.

Σε παρακαλώ Παντζάκι, άνοιξε! - Ποιος είναι;

Είμαι ο Μονταλμπάνο! - Σάλβο, τι κάνεις εδώ;

- Πρέπει να σου μιλήσω. - Είναι αργά, και είμαι κουρασμένος...

- Μόνο 5 λεπτά... - Πάμε.

- Τι θέλεις; - Σου χρωστάω μια συγγνώμη.

Για ποιο λόγο;

Πάντα σε θεωρούσα τίμιο αστυνομικό, αλλά όχι πολύ έξυπνο...

Αλλά έχω ήδη αλλάξει γνώμη. Είσαι καλλιτέχνης.

- Είσαι μάγος, ταχυδακτυλουργός. - Τι είναι αυτά που λες;

Όταν βγήκε ο Μαουρίτσιο Ντι Μπλάζι κρατούσε ένα παπούτσι!

- Ήταν βόμβα, Σάλβο. - Ήταν το δεξί του παπούτσι!

Μεταμόρφωσες ένα παπούτσι σε βόμβα!

Σταμάτα! Υπάρχουν τα αποτυπώματά του σε αυτήν!

Σωστά... πολύ έξυπνο εκ μέρους σου!

- Δουλεύει; - Ναι.

- Που την βρήκες; - Την πήρα από κάποιους μάρτυρες.

Φίλους του Γκουταντάουρο, του δικηγόρου, Πρέπει να τον ξέρεις.

- Αυτό είναι ένα απροσδόκητο γεγονός. - Ναι, αυτό είναι σωστό.

Ξέρω τους λόγους τους, αλλά όχι τους δικούς σου.

- Είναι εκδίκηση; - Όχι... Όχι.

Δεν μπορώ να επιτρέψω στον Αρχηγό της ’μεσης Δράσης να εκβιάζεται από τη μαφία.

Ήθελα να προστατέψω τους πράκτορές μου.

Ναι, αλλά έχεις εμπλέξει και τον πατέρα του, τον μηχανικό Ντι Μπλάζι.

Αν μεταδώσουν αυτή την κασέτα, ο Αρχηγός, ο Δικαστής και εσύ θα κινδυνεύετε!

- Τι πρέπει να κάνω; - Πρέπει να το κρατήσεις κρυφό.

- Πώς θα γίνει αυτό; - Ξέρεις, υπάρχει μόνο ένας τρόπος.

Ψάχνεις κάποιον;

- Είναι αργά, τι κάνεις; - Πήγα να δω την κυρία Ντι Μπλάζι.

Είναι καλά;

Κατέρρευσε. Έπρεπε να καλέσουμε γιατρό.

Αλήθεια?

Θέλουν να τον ελευθερώσουν, αλλά κατηγορείται για συνέργεια με το γιο.

- Θέλεις να έρθεις μέσα; - Όχι ευχαριστώ, δεν μπορώ.

- Ήθελα να σου τηλεφωνήσω σήμερα το πρωί. - Γιατί;

Θυμάσαι που σου είπα ότι είδα την Μικέλα με έναν ηλικιωμένο άντρα;

- Ναι; - Δεν θυμάμαι το όνομά του.

αλλά είπε ότι ήταν μουσικός, πολύ διάσημος.

Ξέρεις τι είδους σχέση μπορεί να είχαν;

Δεν μου είπε, χαμογέλασε μόνο...

Απλά ένας τρόπος να αποφύγει μια απάντηση.

- Φεύγω. Καλόν ύπνο, Σάλβο. - Επίσης.

- Εμπρός;. - Είμαι ο Μονταλμπάνο, κοιμόσασταν;

Όχι, είμαι ξύπνια, δεν κοιμάμαι πάρα πολύ...

Αλλά... Τι συμβαίνει;

Τίποτα... αλλά πρέπει να σας ζητήσω ακόμα μία χάρη.

Κι άλλη κλήση; Ήμουν καλή, δεν ήμουν;

Ναι, όχι, απλά θέλω να ρωτήσω. για τον γείτονά σου, τον βιολιστή!

Τον Μαέστρο Μπαρμπέρα;

Μου είπατε ότι δεν βγαίνει ποτέ έξω...

- Ποτέ; - Σπάνια βγαίνει έξω...

Η τελευταία φορά ήταν πριν μερικούς μήνες...

Βγήκε με τον οδηγό του και το μαύρο του αμάξι.

Ήταν πολύ κομψός εκείνο το βράδυ...

Δεν ξέρω πού πήγε, αλλά φαινόταν νευρικός.

Κυρία μου, θα ήθελα να μιλήσω με τον Μαέστρο.

Σε αυτή την περίπτωση, παρακαλώ ελάτε αύριο, Είναι μέρα συναυλίας.

- Επιθεωρητά! - Ναι;

Ένας υπάλληλος βενζινάδικου τηλεφώνησε χθες, μετά τις ειδήσεις στην τηλεόραση.

Είδε την κα Λιζάλζι εκείνο το βράδυ. Γέμισε εκεί.

- ’φησε το όνομα και τη διεύθυνσή του. - Εντάξει, θα τον δούμε αργότερα.

Επιθεωρητά, αυτό μόλις ήρθε από την Φέλα, ο κ. Παντζάκι παραιτήθηκε.

Και τώρα η έρευνα είναι δική σου.

Επιθεωρητά, πρέπει να αγοράσουμε ένα μπουκάλι, τώρα!

Είναι σε πολύ κακή διάθεση...

Γκράζο, πήγαινε στη δουλειά... Κι εσύ το ίδιο!

Επιθεωρητά, ο Μαουρίτσιο Ντι Μπλάζι ομολόγησε το φόνο.

- Αντίο... - Περίμενε, πού πηγαίνεις;

- Μιλήσατε με τον Αρχηγό, δικαστά; - Ναι, το έκανα.

Τότε πρέπει να ξέρετε πολλές σημαντικές λεπτομέρειες, τώρα.

Η έρευνα εξελίχθηκε πολύ άσχημα,

Ο Μαουρίτσιο Ντι Μπλάζι σκοτώθηκε λόγω παρεξήγησης,

- Ο Παντζάκι προσπάθησε να το καλύψει! - Σταθμίζω την κατάσταση...

Λοιπόν, διαλέξτε σωστή ζυγαριά!

Αυτός είναι;

- Καλημέρα. - Καλημέρα...

- Είμαι ο Μονταλμπάνο, από εδώ ο Γκαλούτσο. - Χαίρω πολύ;

Είδατε την κα Λιζάλζι την Τετάρτη, στις 20:00.

Ήρθε εδώ για βενζίνη. Έτσι δεν είναι;

Ναι, ήρθε εδώ στις 20:00 Ήμουν έτοιμος να κλείσω.

Με ρώτησε: "Είσαι ανοιχτός;",

ήταν πολύ όμορφη.

- πολύ όμορφη... - Θυμάσαι πού πήγε;

Ναι, έφυγε προς το. αυτοκινητόδρομο για το Παλέρμο.

- Δεν γύρισε στη Μοντελούσα; - Ναι.

Βιαζόταν, αλλά θυμάμαι πολύ καλά.

- Οδηγούσε πολύ γρήγορα! - Σ' ευχαριστώ πολύ, αντίο.

Αντίο.

’ννα!

Γεια σας, άκουσα το μήνυμά σας στον τηλεφωνητή.

- Μπορώ να περάσω; - Ναι, παρακαλώ.

Αυτό το μέρος είναι χάλια.

- Είναι πανέμορφα. - Σ' αρέσει;

- Δουλεύεις; - Έχω την υπόθεση ξανά.

- Μου τηλεφώνησες γι' αυτό; - Τι λες για ένα ποτό;

Όχι ευχαριστώ, τι θέλεις να μάθεις;

Εκείνο το βράδυ η Μικέλα πήρε τον αυτοκινητόδρομο Παλέρμο-Μοντελούσα,

είχε φίλους έξω από την Βιγκάτα;

Όχι φίλους, μόνο γνωστούς...

- Τι είδους γνωστούς; - Προμηθευτές κυρίως...

Τα μεσάνυχτα, την είδαν έξω Από την βίλα με έναν άντρα,

και δεν φαινόταν για προμηθευτής...

Σάλβο, η Μικαλέα δεν ήταν εύκολη.

Μου είπε, ότι τέτοια πράγματα δεν τα μπορούσε.

Τότε γιατί δεν πήγε στο δείπνο στου Βασσαλόες;

- Γιατί άλλαξε γνώμη; - Δεν ξέρω.

Ακούστε, αν δεν είναι για αγάπη ή σεξ, πρέπει να είναι για χρήματα...

Τώρα θα ελέγξω αυτά τα χαρτιά...

- Πάω σπίτι. - Θα σε συνοδεύσω έξω.

- Θα έρθεις σπίτι μου, αργότερα... - Λοιπόν... Δεν ...

Όποτε θες ...

Η κ. Licalzi διόγκωνε τα έξοδά της.

- Εμπρός. - Γεια σας, ο κ. Λιζάλζι;

- Σωστά. - Είμαι ο Μονταλμπάνο.

- Τι μπορώ να κάνω για σας; - Σας ενοχλώ;

- Όχι, αλλά αν πρόκειται για την κηδεία. - Όχι, δεν είναι για αυτό.

Ήθελα κάποιες πληροφορίες για την οικονομική συμφωνία σας, με τη σύζυγό σας.

- Σας ακούω. - Είχατε κοινό λογαριασμό;

Όχι, της έδινα ενα μηνιαίο επίδομα. που θα μπορούσε να χρησιμοποιεί ελεύθερα.

Δεν βλέπατε τα τιμολόγια για την αποκατάσταση της βίλας;

Όχι, όχι, δεν χρειαζόταν.

Η Μικέλα μου έδειχνε τα καθημερινά έξοδα γραμμένα στο ημερολόγιό της.

Καταλαβαίνω. Εντάξει, αντίο κύριε Λιζάλζι.

Εντάξει, αντίο.

Λίβια...!

Λίβια!

Λίβια...

- Πήγα να δω τον Φρανσουά. - Το μάντεψα.

Δεν είπα σε κανέναν ότι θα ερχόμουν.

Πέταξα ως εδώ και μετά πήρα ταξί ως της Φράνκα.

Όταν με είδε, έτρεξε κοντά μου, και με αγκάλιασε σφιχτά.

Ήταν τόσο χαρούμενος που με είδε. και ήμουν πολύ χαρούμενη και εγώ.

Έτσι σκέφτηκα ότι ήταν όλα μια συνωμοσία, για να μου τον πάρει.

Ύστερα;

Ενώ έλεγα στη Franca ότι θα τον κρατούσα μαζί μου για πάντα,

Ο Φρανσουά το έσκασε.

Όλοι έτρεξαν να τον ψάξουν αλλά εγώ έμεινα στο σπίτι.

Μετά άκουσα τη φωνή του. "Λίβια! Λίβια, εδώ είμαι!"

’στο Λίβια, θα μιλήσουμε γι 'αυτό αργότερα.

- Η πτήση μου φεύγει στις 14:00. - Θα σε πάω στο αεροδρόμιο.

- Όχι, όχι, πρέπει να συναντήσω τον Μιμί. - Τον Μιμί;

Είναι σαν αδερφός μου.

Αυτός με έπεισε να σου μιλήσω.

Δεν ήθελες, έτσι;

Ήθελα να μείνω μόνη για να το σκεφτώ. Ήταν τόσο οδυνηρό για μένα...

- Τι έγινε με το παιδί; - Ο Φρανσουά με κοίταξε και είπε:

"Σ' αγαπώ, αλλά αν με πάρεις μακριά, Θα το σκάσω για πάντα."

Μετά έτρεξε έξω φωνάζοντας "Εδώ είμαι! Εδώ είμαι!"

- Εσύ τι έκανες; - Τίποτα.

Του είπα ότι δεν θα τον πάρω μακριά.

και θα μείνει για πάντα με την οικογένεια της Φράνκα.

Επιθεωρητά. Σε παρακαλώ, κάθισε.

Χθες το βράδυ μίλησα με τον Μαέστρο Μπαρμπέρα.

Του είπα ότι θα είχαμε έναν επισκέπτη και ποιος θα είναι.

Όταν του είπα για τον θάνατο της κα Λιζάλζι

κατέρρευσε ο καημένος.

- Έπρεπε να πάρει ένα χάπι για την καρδιά. - Πώς γίνεται να μην το ξέρει;

Ο Μαέστρος δεν βλέπει τηλεόραση και δεν διαβάζει εφημερίδες.

Αλλά πώς θα μπορούσε να γνωρίζει την κα Licalzi;

Μου είπε ότι της έδινε επαγγελματικές συμβουλές, δεν ξέρω κάτι άλλο.

Πρέπει να μιλήσω με το Μ...

Θα σε δει μετά το τέλος της συναυλίας.

Σας παρακαλώ, περάστε.

Σήμερα έπαιξα με αυτό. Έχει ασύγκριτη τονικότητα.

Μαέστρο, γιατί αποσύρθηκες;

Πανικός. Συνήθιζα να ανεβαίνω στη σκηνή. με τον τρόμο να με τρώει...

Φοβόσουν το κοινό;

Φοβόμουν τον εαυτό μου.

Είμαι επιληπτικός.

Και είχα κρίσεις όλο και πιο κοντά στις ημερομηνίες των συναυλιών μου.

Το ήξερα ότι θα συνέβαινε στη σκηνή. Αργά ή γρήγορα.

Δεν ήθελα να τελειώσει έτσι η καριέρα μου, μπροστά στο κοινό μου.

Έτσι τώρα παίζετε μόνο για τον εαυτό σας και την κα Βασίλε.

Ναι. Κρίμα που πρέπει να το δώσω πίσω.

- Σε ποιον; - Σε σένα, υποθέτω.

- Σε μένα; - Είναι... Ήταν της κυρίας Λιζάλζι.

- Αυτό το βιολί; - Ναι.

- Είναι πολύτιμο; - Είναι Γκουαρνιέρι, Επιθεωρητά.

Δεν είμαι ειδικός, αλλά πόσο θα έπιανε στην αγορά;

Να πουλήσεις; Αγορά Αυτό το βιολί είναι ανεκτίμητο.

Απλά δώστε μου μια ιδέα!

Δεν ξέρω... 2, 3 δισεκατομμύρια.

Πώς βρέθηκε στην κατοχή σας;

Ένα πρωί, πριν λίγους μήνες, έκανα εξάσκηση με το παράθυρο ανοιχτό.

Η κ. Licalzi, η οποία περνούσε, με άκουσε.

Ήταν γνώστης της μουσικής.

Χτύπησε το κουδούνι και ζήτησε να με γνωρίσει.

Είχε ακούσει το τελευταίο μου κοντσέρτο στο Μιλάνο.

Υποθέτω ότι ένας γνώστης θα έχανε τα μυαλά του με ένα βιολί σαν αυτό.

Όταν μου το έδειξε, είδα αμέσως ότι ήταν μοναδικό.

Δεν ήταν σε πολύ καλή κατάσταση

αλλά θα μπορούσε να αποκατασταθεί πολύ εύκολα.

Είπατε στην κα Licalzi να σας το δώσει και. δεν της είπατε πόσο άξιζε;

Επιθεωρητά, δεν θα έκανα τίποτα τέτοιο, ούτε καν για ένα Guarnieri.

Μου ζήτησε να το κρατήσω και να φροντίσω για την πιστοποίηση του.

Ζήτησε έλεγχο από ειδικούς.

Έγινε πριν λίγες μέρες. Θέλετε να το δείτε;

Δεν έχει σημασία. Και το βιολί που είδα στη βίλα;

Είναι ένα από τα δικά μου. Εγώ της το έδωσα.

Φυσικά αξίζει πολύ λιγότερο.

Μπορεί να έρθει ο βοηθός μου;

Γκάλο!

Πήρα το βιολί που ήταν στη βίλα, αλλά κάτι δεν πάει καλά.

Είναι αυτό το βιολί που δανείσατε στην κυρία Λιζάλζι;

Με τίποτα! Είναι φτιαγμένο σε εργοστάσιο. Δεν θα το άγγιζα ούτε για να σώσω τη ζωή μου.

Ευχαριστώ, μαέστρο. Με βοηθήσατε πάρα πολύ.

- Έλεγξες την πτήση του Σεραβάλ; - Ναι, έφυγε στις 6:30 μ.μ. από την Μπολόνια.

’λλαξε στη Ρώμη και έφτασε στο Παλέρμο στις 10μ.μ.

Εντάξει.

- Μπορώ να φύγω; - ’ιντε, φύγε!

Επιθεωρητής Μονταλμπάνο, κύριε Σεραβάλ.

- Πώς είστε; - Μιλήσαμε στο τηλέφωνο.

Ναι. Είμαι στη διάθεσή σας, Θυμάστε;

Θυμάμαι πολύ καλά. Φεύγετε σήμερα;

Η πτήση μου φεύγει στις 10:20 μ.μ. από το Παλέρμο.

Ο κ. Σεραβάλ με κάλεσε για φαγητό. Γιατί δεν έρχεσαι μαζί μας;

Θα χαιρόμουν πολύ.

Θα το ήθελα, αλλά έχω μια υποχρέωση, σας ευχαριστώ.

Θα σας τηλεφωνήσω αργότερα, ’ννα.

Αντίο.

- Αρχηγείο αστυνομίας της Μπολόνια. - Τον κύριο Guggino σας παρακαλώ, είναι επείγον.

- Παρακαλώ;. - Φιλιμπέρτο! Μονταλμπάνο εδώ.

- Τι κάνεις; - Γεια σου, Σάλβο, τι κάνεις;

Καλά ευχαριστώ. Τηλεφωνώ για ένα πολύ επείγον θέμα.

Χρειάζομαι μια απάντηση σε μια ώρα. Ψάχνω για ένα κίνητρο δολοφονίας.

- Δολοφονία; - Ναι.

Δεν αλλάζεις ποτέ, έτσι; Τηλεφωνείς μόνο όταν χρειάζεσαι κάτι.

- Μην είσαι μαλάκας, Φιλιμπέρτο! - Τι θέλεις να κάνω;

Χρειάζομαι το όνομα κάποιου που εμπλέκεται σε τοκογλυφία.

- Είναι τοκογλύφος; - Όχι, ένα θύμα.

- Ένα άτομο που εκβιάζεται από τοκογλύφο; - Ακριβώς.

Θα σου πω το πλήρες όνομα του θύματος.

- Είναι μέσα; - Μάλιστα, επιθεωρητά.

Χθες νοίκιασε ένα αυτοκίνητο στο αεροδρόμιο της Πούντα Ραϊσί.

Έκανε το ίδιο πράγμα τη νύχτα του φόνου;

Έχω τη λίστα των ενοικιαστών της Τετάρτης. και δεν είναι σε αυτήν.

- Επιθεωρητά! - Κύριε Σεραβάλ.

- Θα του πω ότι είσαι εδώ. - ’σε το τηλέφωνο.

- Είναι στο δωμάτιό του; - Στη σουίτα.

Έλαβε κανένα τηλεφώνημα;

3 κλήσεις από κάποιον Εόολο.

Δες αν ο Εόλο είναι στη λίστα των ενοικιαστών.

- Ναι, νάτος. Portinari. - Πάμε.

- Όπως επιθυμείτε, Επιθεωρητά. - Γκαλούτσο, μείνε εδώ.

Περίμενε εδώ.

Ελάτε μέσα! Είναι ανοιχτά!

Μπορώ να περάσω; Μη σηκώνεστε!

- Σε τι οφείλω την τιμή; - Έθεσες τον εαυτό σου στη διάθεσή μου.

- Φυσικά. Τι μπορώ να κάνω για σας; - Τίποτα.

Απλά άκου. Θέλω να σου πω μια ιστορία.

Ο ήρωάς μας είναι ένας άνθρωπος που ζει αρκετά καλά,

ένας άνθρωπος με γούστο, έχει ένα κατάστημα με αντίκες...

- Πού λαμβάνει χώρα αυτή η ιστορία; - Στη Μπολόνια.

Κάποια στιγμή πέρυσι, αυτός ο άνθρωπος. συναντά μια πλούσια νεαρή γυναίκα,

Γίνονται εραστές. Ο σύζυγος της, για λόγους που δεν θα εξηγήσω,

κλείνει και τα δύο του μάτια πολύ σφιχτά. Μπορώ να καπνίσω;

- Φυσικά. - Ευχαριστώ.

Δυστυχώς ο άνθρωπός μας έχει ένα πάθος. Τζογάρει. Μεγάλα ποσά.

Έχει πιαστεί 3 φορές σε λέσχες τυχερών παιχνιδιών τον τελευταίο καιρό.

Μια φορά μάλιστα κατέληξε στο νοσοκομείο, άσχημα χτυπημένος.

Πιστεύουμε ότι ήταν προειδοποίηση. Αυτός Έχει χρέη τζόγου να πληρώσει.

Τέλος πάντων, η κατάσταση σφίγγει για τον ήρωά μας.

Ζητάει βοήθεια από την ερωμένη του, και εκείνη τον βοηθά.

Φουσκώνει τα έξοδα για την αποκατάσταση της βίλας της

και δίνει στο φίλο της 110 -115 εκατομμύρια.

Πώς μπορούν 115 εκατομμύρια να βοηθήσουν κάποιον

που έχασε αρκετά δισεκατομμύρια;

Τέλος πάντων, μια μέρα η γυναίκα, την οποία θα αποκαλώ Μικέλα...

Γιατί δεν αποκαλείς και εκείνον Γκουίντο, τότε;

Γιατί όχι;

Μια μέρα η Μικέλα λέει κάτι στον Γκουίντο

Αλλά ήταν λάθος η στιγμή και το άτομο που εμπιστεύθηκε.

Του λέει ότι μόλις έμαθε από έναν εμπειρογνώμονα

ότι το παλιό βιολί της είναι στην πραγματικότητα ένα σπάνιο και πολύτιμο Guarnieri.

Ο Γκουίντο ξέρει πολύ καλά την τιμή ενός Guarnieri.

Θα μπορούσε να πληρώσει όλα του τα χρέη με τόσα λεφτά.

Έτσι λέει σε έναν φίλο του από τον τζόγο. Ας τον ονομάσουμε Εόλο Πορτινάρι.

Μιλούν και απορρίπτουν την ιδέα, να πείσουν την Μικέλα,

να πουλήσει το βιολί και να τους δώσει τα χρήματα.

Θα πάρει πολύ χρόνο, και ίσως η Μικέλα. δεν το κάνει αυτό για τον εραστή της.

Απομένει μόνο ένα πράγμα να κάνουν: να σκοτώσουν την γυναίκα,

να πάρουν το βιολί και να το αντικαταστήσουν με ένα εργοστασιακό.

Ο Εόλο αποφασίζει να βοηθήσει τον φίλο του. Έτσι την συμφωνημένη ημέρα,

παίρνουν την τελευταία πτήση για Παλέρμο μέσω Ρώμης.

Ο Γκουίντο τηλεφωνεί από την Ρώμη στην ερωμένη του, και της λέει ότι έρχεται,

και της ζητά να τον παραλάβει από το αεροδρόμιο.

Μόλις έφτασε ο Γκουίντο στο Παλέρμο, πηγαίνουν με τη Μικέλα προς τη Βιγκάτα,

ενώ ο Εόλο τους ακολουθεί διακριτικά με ένα νοικιασμένο αυτοκίνητο.

Μόλις φτάνουν στη βίλα κάνουν έρωτα...

Όχι, συγγνώμη, είπα "έρωτα"... αλλά σε αυτή την περίπτωση...

Υπάρχει κάποιος που τα είδε όλα.

Αλλά ευτυχώς για τον Γκουίντο, είναι απλά ένας καημένος καθυστερημένος νεαρός,

και η αστυνομία σύντομα δεν θα του δώσει σημασία.

Όλα τα άλλα πήγαν σύμφωνα με το σχέδιο, εκτός από μια μικρή λεπτομέρεια.

Guido ντύνεται, παίρνει το βιολί

βάζει ένα φτηνιάρικο βιολί στη θέση του,

Κατόπιν ο Έολο τον παίρνει και φεύγουν μαζί από την Πούντα Ραϊσί.

Ποια μικρή λεπτομέρεια;

Αυτό το βιολί αξίζει μόνο λίγες εκατοντάδες χιλιάδες.

Και ο Γκουίντο το ανακαλύπτει όταν ο Εόλο του τηλεφωνεί.

στο ξενοδοχείο του, που έχει πάει μετά την κηδεία της γυναίκας που σκότωσε.

Ενδιαφέρουσα ιστορία, αλλά δύσκολο να αποδειχθεί.

Πρώτον: ο άνθρωπός μας σίγουρα δεν πέταξε με το πραγματικό του όνομα,

και δεύτερον, απ' όσο γνωρίζω,

δεν υπάρχουν μάρτυρες, εκτός από το αγόρι που σκοτώθηκε από την αστυνομία.

Έχεις απόλυτο δίκιο.

Θα ήταν δύσκολο να αποδειχθεί η ενοχή του ανθρώπου μας.

Αλλά όχι αδύνατο. Από τώρα και στο εξής Θα κυνηγηθεί από 2 αρπακτικά.

τους τοκογλύφους και την αστυνομία. Δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση του.

Εξάλλου, υπάρχει και κάτι άλλο. Δεν το ξέρει ακόμα.

Το βιολί αυτό πραγματικά αξίζει δισεκατομμύρια.

- Μα μόλις είπες...! - Ναι είπα.

Δεν ξέρω, ίσως επειδή πρόλαβε,

ίσως επειδή ασυνείδητα, δεν εμπιστευόταν τον εραστή της,

Η Μικέλα δεν του είπε ότι αντικατέστησε το βιολί της με ένα άλλο.

Το Guarnieri είναι ασφαλές τώρα.

- Καλύτερα να έρθω μαζί σου. - Έτσι νομίζω κι εγώ.

Αυτοί που σε περιμένουν στη Μπολόνια είναι πολύ χειρότεροι από εμάς.

Κάτσε να φτιάξω μια τσάντα.

Όχι!

- Περάστε! - Επιθεωρητά.

Ελάτε.

Πήρα το αυτοκίνητο της κας Licalzi από το συνεργείο.

Μέσα, υπήρχαν το ημερολόγιο και ένας χάρτης.

Βρήκα αυτό κάτω από το μπροστινό κάθισμα.

Το εισιτήριο της πτήσης από Ρώμη της προηγουμένης Τετάρτης.

- Είναι του Γκουίντο Σεραβάλ; - "Γ. Σπίνα".

Κρατούν πάντα τα αρχικά όταν αλλάζουν τα ονόματά τους, γιατί;

- Καταρέλα! - πέταξε από τα χέρια μου!

- Γύρισες! Έλα μέσα. Η σχολή πληροφοριοδοτικής τελείωσε;

"Πληροφορικής", Επιθεωρητά. Αυτό είναι το πτυχίο μου.

Καταρέλα. Έχεις την υψηλότερη βαθμολογία!

Δεν μπορώ να το πιστέψω!

Κοιτάξτε εδώ! Συγχαρητήρια Καταρέλα, τα πήγες εξαιρετικά!

- Είναι αλήθεια! - Σας ευχαριστώ, επιθεωρητά!

Εμείς στην Βιγκάτα είμαστε οι καλύτεροι!

- Συγχαρητήρια, Καταρέλα. - Μπράβο σου!

Μπράβο, Καταρέλα, είσαι εξαιρετικός!

Τώρα που τελείωσε, είδα ότι όλα ήταν μια σειρά από λάθη.

Ο Μαουρίτσιο Ντι Μπλάζι θεωρήθηκε δολοφόνος,

το παπούτσι του, το πήραν για χειροβομβίδα,

ένα βιολί αλλάχθηκε με ένα πολύ διαφορετικό βιολί,

Ακόμη και ο μικρός Φρανσουά άλλαξε οικογένεια.

Όποτε θες.

Ήταν καλύτερα να μην προσθέσω ακόμα ένα λάθος στη λίστα.

- Εμπρός;. - Εγώ είμαι, η Λίβια.

- Σάλβο! - Σ' αγαπώ.

- Τι σε έπιασε; - Τίποτα.

Νομίζω, θα είμαι απασχολημένος αύριο.

Αν δεν συμβεί τίποτα, θα πάρω την πρώτη πτήση και θα έρθω εκεί.

Θα σε περιμένω.

Μετάφραση υποτίτλων: Fortysomething