Original subtitles

ANG KUWENTONG ITO AY KATHANG-SIP NA BASE SA MGA NAGANAP SA KASAYSAYAN

Iginiit ng pantas ng Joseon na si Jeong Yeo-rip

na lahat ng tao ay pantay-pantay, walang amo o alipin.

Sa binuo niyang komunidad na tinawag na Dakilang Kaisahan,

nagsasalo-salo at sabay na nagsasanay ang mga maharlika at alipin.

Binalak siyang hulihin sa paratang na pagtataksil

ngunit siya ay nagpatiwakal at sinaksak ang sarili sa leeg.

Nangyari ito sa pamumuno ni Haring Seonjo.

Itali silang lahat!

Ang hari at ang alipin…

pantay lamang ang dalawa.

"Pantay"?

Ama mo ba ang sumulat nito?

Sumagot ka.

-Paano siya sasagot? Putol ang dila niya. -Huwag kang maingay.

Sinabi rin ito ng ama mo.

"Ang mundo ay pag-aari ng lahat.

Sinuman ay maaaring maging hari."

Ikalawang Konsehal!

Naniniwala ka bang pantay lamang ang alipin

at ang hari?

Kamahalan!

Huwag po ninyong banggitin ang winika ng taksil na iyon!

Kahit daw isang matador, gisaeng, o alipin ay maaaring umupo sa trono.

Maupo ka ro'n.

Oo nga pala, ang kasuotan ko.

-Sa 'yo na rin ito. -Kamahalan!

Nagmamakaawa po kami, Kamahalan!

Nagmamakaawa po kami, Kamahalan!

Paano ito nangyari?

Ano pa'ng hinihintay mo, tagahatol?

Pugutan mo na ng ulo ang mga taksil at…

OK-NAM, ANAK NG REBELDENG PINUNONG SI JEONG YEO-RIP

Sige!

Heto na naman tayo!

Inutil ka.

Pagbigyan mo ulit ako.

Takas na alipin! Tumabi kayo.

Tingnan ninyo. Nangahas siyang tumakas at nahuli.

Tingnan mo iyon.

Gaya ng isa riyan, sumobra siya at nagkaganiyan.

Lapastangan ka!

-Ano'ng nangyayari? -Tingnan n'yo.

Mga walang galang! Narito si Heneral Yi Deok-hyeong.

Magbigay-galang kayo!

-Bitaw! -Hoy, labas!

Dapat bang gumawa ng kaguluhan gayong napakalapit n'yo sa Kamahalan?

Paumanhin po, panginoon.

Ako si Gwang-yi, manunugis ng alipin.

Ganito na po karami ang mga nahuli kong alipin.

Dalawang beses na po siyang tumatakas.

Lapastangan ang isang ito.

TAKAS NA ALIPIN

Ngunit sa pagkakataong ito, ninakawan pa niya ang kaniyang amo.

Ito ang espada ng aming amo na ipinagkaloob ng Hari.

YI JONG-RYEO PINAKAMAHUSAY SA SINING NG PAKIKIDIGMA

Alipin ng Ministro ng Tanggulan ang ina niya.

12 TAON NA ANG NAKALIPAS

JANGYEWON: KAWANIHAN NG TALAAN NG ALIPIN

Ang patakaran na isa ang magulang. Pamilyar ka ba ro'n?

Ibig sabihin, kung isa sa magulang ay alipin,

ang anak ay alipin din.

Pambansang batas 'yan.

Sarado na ang kaso.

Karaniwang tao kami ng asawa ko.

Binenta ang asawa ko dahil di kami makabayad ng utang,

ngunit buntis na siya bago pa iyon nangyari.

Di ba't iisa lang ang ina at dinadala niya?

Kapag naging alipin ang ina, ganoon din ang dinadala niya.

Tama lang iyon.

Lumaki siyang karaniwang tao. Pero bigla siyang magiging alipin?

Akin na 'yan.

Ikaw bata ka…

Gawa 'yan ng ama ko para sa akin!

Ang batang 'to.

Sasabihin ko ang tungkol sa pamilyang magmamay-ari sa 'yo habambuhay,

kaya makinig ka nang mabuti.

Ayaw kong malaman.

Magtatrabaho ka sa kagalang-galang na pamilya ng Ministro ng Tanggulan.

Panahon pa ni Haring Taejo, ang mga lalaki sa pamilya niya

ay laging pumapasa sa pagsusulit-militar.

Sila ang pinakamaimpluwensiyang pamilyang militar sa bansa.

May higit 60 na kuwarto sa mansiyon nila

Mahigit sa 100 na noh-bi Ang pagmamay-ari ng pamilya nila

Ang "Noh" ay lalaking alipin Ang "Bi" ay babaeng alipin

Iba-iba ang trabaho nila

May naghahatid ng liham

May nagwawalis ng bakuran

May nagluluto ng pagkain

At may nagsasaing din

May naglalaba ng damit

May nag-iigib ng tubig

May nagpapaningas ng apoy

May naglilinis ng palikuran

May nagsisibak ng kahoy

May nagpapakain ng mga kabayo

Maglinis ng arinola, maglampaso Mamalantsa at manahi ang baro

Bihisan ang munting maestro Hilutin ang ginang

Paypayan ang maestro Hugasan ang kaniyang paa

Napakaraming alipin, napakaraming gawain

Sa lahat ng mga gawaing iyon, alam mo ang sa 'yo?

Hagupitin siya!

Ako ang hahagupitin?

-Bakit? -Hindi ba halata?

Ikaw ang bantay ng munting maestro kaya ikaw ang hahagupitin.

Hindi siya puwedeng magkapeklat dahil magiging heneral siya.

-Hindi ko maintindihan. -Bakit hindi?

-Ba't ako? Wala naman akong ginawang mali. -Tumahimik ka na lang. Ang daldal mo.

Nakabalik na po kami, Maestro.

Yumuko ka, dali na!

Pangahas ka!

Ang lokong ito.

Ikaw bata ka…

-Pilyo ka! -Ano'ng ginagawa n'yo?

Alisin ito!

Ang anak ko! Hindi…

Matitibay ang buto.

-Paano na? -Malalakas ang paa't kamay.

At pantay-pantay ang ngipin.

Halika na.

Siya na ba iyon?

Hanggang kailan naman kaya tatagal ito?

Kawawang bata.

Paano pa ako mabubuhay nang ganito?

Paano ito nangyari?

Anak, kasalanan kong ipinanganak kang alipin.

Kasalanan ko lahat.

Wala ba silang puso?

Ilang beses na ba itong nangyari?

Tatakpan ko na siya.

Cheon-yeong ang pangalan mo? Ano'ng ibig sabihin noon?

Hindi mo siguro alam.

Ibig sabihin ng "Cheon" ay "sumunod", ang "Yeong" naman ay "anino".

Susunod ka sa akin na parang anino.

Ano'ng tingin mo?

May ngipin ka pa noong sanggol ka.

Anino mo?

Ako?

Ano'ng ginagawa mo?

Ama!

Ama!

Umalis ka! Alis!

Pilyo ka.

Ama!

Tumahimik ka.

Dito!

Hindi ba si Cheon-yeong iyon?

Ilang taon na ba ang dumaan?

Ganoon mo ba ako kagusto?

Kapag umaalis ako, ibinabalik mo ako.

At heto na naman tayo.

Manahimik ka, pakiusap.

Munting Maestro.

Pagkatapos mong bumagsak sa pagsusulit taon-taon,

paanong di ka lang pumasa,

ikaw pa ang nanguna sa buong bansa?

Ano'ng sinasabi niya?

Patayin mo 'ko.

Nanonood ang mga tagasilbi.

Di n'yo dapat siya patayin.

Masahol ka pa sa hayop. Ikulong siya!

Patayin mo na lang ako!

Kung ayaw mong patayin ko ang buong pamilya mo.

Ang ama mo,

ang ina mo,

ang asawa mo…

at pati na ang anak mo.

Ihahagis ko ang bawat isa sa inyo sa nagbabagang apoy,

susunugin ko kayo nang buhay.

Hawakan siya.

Hindi ko na puwedeng hayaan pa ito.

Protektahan mo ang ulo mo!

Umatake pataas, tapos kaliwa, atake, pababa sa kanan,

pataas sa kaliwa…

Mula ngayon, kung ilan ang magiging palo sa 'kin sa araw,

dodoblehin ko 'yon sa 'yo sa gabi.

Pumuwesto ka na.

Madaling hulaan ang galaw ng guro.

Pag dito siya nagsimula, pupunteryahin niya ang kanan

at susundan ng atake.

-Pag nagsimula siya sa baba… -Atake. Tapos sa balikat.

Alam mo pala, e.

Subukan mo nga.

Yumuko ka para umilag.

'Yong isang paa.

-Ganito? -Magaling.

Ganiyan nga.

Sabi ni Ama, ikaw na ang kasama kong magsasanay simula bukas.

Ibig sabihin, hindi na ako hahagupitin?

Oo.

Sa tingin ko.

Ganiyan nga!

Ituloy mo!

Ganiyan ka rin ba sa pagsusulit?

Walang galit sa espada mo.

Huwag kang mag-alala.

Pag nakilala ko na ang kaaway ko, magkakaroon na ng galit ang espada ko.

Minatamis!

KAWANIHAN NG PAGSUSULIT-MILITAR

Bili na kayo para makapasa!

-Kim Yi-nam. -Minatamis!

Yi Jong-ryeo.

-Una na 'ko. -Yi Jong-ryeo.

Sige na.

Ilang beses ka nang bumagsak sa pagsusulit?

Kahihiyan. Isa kang kahihiyan!

Pag namatay ako, paano ko haharapin ang mga ninuno ko?

Hoy.

Hayaan n'yo pong ako ang kumuha ng pagsusulit para sa munting maestro.

Nasisiraan ka na ba?

Kapalit lang po ay ang paglaya ko.

Ipapasa ko na may pinakamataas na marka

at dadalhin sa inyo ang maharlikang bulaklak.

Yi Jong-ryeo.

Kim Min-seok.

-Dito. -Yi Jong-won.

Dito.

Ibinigay ng Kamahalan sa kaniya itong espada at asul na kasuotan.

Bagay sa iyo ang maharlikang bulaklak.

Kahit ako, di ko nagawang maging pang-una…

Cheon-yeong.

Diyos ko.

Pagmamayari mo talaga ang damit na 'yan.

Dito ka lang.

Kukunin ko ang mga kasulatan mo. Uminom ka muna riyan.

Wag daw siyang bibigyan kahit kaunting tubig.

Sinumang di susunod ay matutulad sa kaniya.

Labas!

Balik sa trabaho!

Itay.

Nakalilipad ba ang ibon kahit di bumubuka ang mga pakpak?

Ano 'yon? Mukhang…

DIGMAAN

Munting Maestro!

Uy, Kim.

-Gising pa ba si Ina? -Opo.

Ano? Lilisanin ng hari ang kabisera?

Aalis rin po ako upang samahan ang Kamahalan.

Sumulat na ako sa amain ko sa Wonsan, kaya lumisan na kayo pagbalik ni Ama.

Alagaan mo ang anak natin.

Nawawala ang espada ko.

Hahanapin ko po. Umalis na kayo.

Titiyakin kong makararating iyon sa inyo.

Akin na ang susi.

Kababagsak lang ng Kuta ng Busan. Nasa Yongin na sila?

Kalokohan.

Ubos na ang hukbo ni Heneral Shin.

Ba't pa tayo naghahanda para tumakas?

Lintik. Hindi ito ordinaryong digmaan.

Naku.

Alam kong malikot ang kamay mo,

pero sino ka para hawakan ang handog ng Hari? Ibigay mo na!

-Ano ang sinasabi n'yo? -Wag ka nang magmaang-maangan!

-Nasaan ang espada? -Hindi ko alam.

-Sabihin mo! -Ba't siya ang tinatanong mo?

Ikaw, ang espadang iyan…

Kumuha kayo lahat.

Hanggang kailan tayo tatratuhing tila hayop?

Ano'ng nangyayari?

Ibaba n'yo iyan!

Nasaan ang mga kasulatang pang-alipin?

Ginabi po yata kayo, panginoon?

Ngayon, pantay na tayo.

Munting Maestro.

Hindi…

Ang munting maestro?

Nasaan ang asawa mo?

Lumayo ka, hayop ka!

Nagkatotoo ang sumpa mo.

Halika. Mapanganib diyan.

Halika rito!

Sino ka para hawakan ako ng marumi mong kamay?

Nasisiraan ka ba?

Umalis kayo riyan!

Bumibigay na rin ang mga lampara.

Mag-ingat kayong lahat.

Kamahalan!

Parusahan n'yo kami ng kamatayan!

Wala bang tutulong sa akin?

-Kamahalan! -Kamahalan!

Kaya sa kabayo dapat siya sumakay, e.

Ayos lang po ba kayo?

-Kamahalan! -Kamahalan!

Ano'ng tinitingnan nila?

Ano? Ano'ng problema?

Nasa kabisera na ba ang mga Hapon?

Sigurado pong di pa sila nakatatawid ng Ilog Han.

Kung ganoon, sino'ng may gawa no'n?

-Iyon ang palasyo, hindi ba? -Opo.

Tinatanong ko kung sino ang sumunog sa Gyeongbokgung.

Kamahalan.

Nakahihiya man, ngunit ang taumbayan po sa lungsod…

Ang mga tao ko?

Bakit naman?

Tumakas na ang Hari at iniwan ang palasyo!

Bahala na. Itaob ninyo lahat!

Mga hangal!

Lintik na mga kasulatan ito!

Akala mo mababago mo ang mundo nang ganito?

ANG TAKSIL NA SI JEONG YEO-RIP

Panuorin ninyo! Sunugin ninyo lahat!

-Paano nangyari ito? -Ama, hindi!

Mabuhay!

Akala ko tumakas na ang lahat ng mga opisyal.

Sa wakas, ang kabisera.

Sulong!

-Sulong! -Opo, Heneral!

Makinig kayong lahat.

OPISINA NG SANDATAHAN

Halikayo. Nabalitaan ko na nakatawid na ng ilog ang mga Hapon.

Malapit na sila.

Tumakas na ang Hari, kaya dapat ipagtanggol natin ang ating mga sarili.

May ideya ka ba kung paano natin gagawin iyon?

Tingnan ninyo! May kasama akong opisyal ng militar.

-Opisyal talaga siya? -Siguro. Tingnan mo ang espada at damit.

Sibat, espada, o pana! Lumapit ang mga sanay gumamit nito.

'Yan lang? Ang daming lalaki rito.

Makinig kayo.

Kapag pinaglingkuran n'yo ang bansa, gagantimpalaan ang karaniwang tao.

Palalayain naman ang mga alipin.

Palalayain?

Wag mag-alinlangan dahil sa katayuan n'yo. Lumapit kayo.

-Halika na. -Oy.

Kung paghagis ng bato ang usapan, ako ang pinakamagaling.

Diyos ko. Naloloko ka na ba?

-Gusto mo bang mamatay? -Ito.

Maaari bang gawing espada ang kutsilyo?

Ginoong Matador, sumama ka na.

Sino'ng mag-aakalang tatawaging "ginoo" ang isang hamak na matador na ito?

-Sali rin ako. -Ako rin!

Sige. Halikayong lahat.

Humanap tayo ng mga armas sa bodega.

-Tama. Halika na! -Halika na!

Gutom na ako at wala nang lakas.

Dalhin mo ang pagkain.

Ihanda ang bangka.

Tumayo ka nang maayos.

-Magtalaga ka ng mga magbabantay. -Opo.

Patayin silang lahat!

Pangahas ka!

-Bitaw! -Pumirmi ka!

-Mangkukulam! -Matakot kayo sa poot ng langit!

Ano?

Lapastangan ka. Tatagos sa lalamunan mo ang sarili mong espada,

at malalagutan ka ng hininga.

Ano ang sabi niya?

Tatagos daw po sa lalamunan ninyo ang inyong espada.

Sasaksakin ko ang lalamunan ko?

Tatandaan ko iyan.

Paano ba?

Ganito ba?

Iyan lang?

Ngayon ko lang nakita ang isdang ito.

-Patawad po! -Patawad po!

Hinalughog na namin ang lahat ng bahay, pero ito lang po ang nahanap namin.

-Ano iyon? -Hayun ang Hari!

-Doon! -Hayun siya.

Sino ang mga iyon?

Mga pangahas!

Kinuha n'yo ang lahat sa amin, kayo pa ang naunang tumakbo?

Ninakaw pa ninyo ang isda na alay para sa mga yumao?

-Mga walang galang! -Sino kayo para humarang sa daan ng Hari?

Tumatakas na ang Hari habang tinatahak ng mga tao ang daan papuntang impiyerno?

-Buwisit ka! -Buhay lang ba ng Hari ang mahalaga?

-Gusto rin naming mabuhay! -Dalhin ang Kamahalan sa bangka!

Bitawan mo ako!

-Kamahalan! -Tabi!

Hangal!

Tumabi kayo, mga tarantado! Sasama kami!

Yi Jong-ryeo, ano'ng ginagawa mo?

Tabi!

Bakit ka narito?

May malungkot po akong balita.

Sinunog ng mga alipin ang bahay ninyo, tumakas silang lahat.

Ang mga alipin? Mga alipin ko? Bakit?

Ang pamilya ko?

Nasaan ang pamilya ko?

Pagdating ko roon,

nilamon na sila ng apoy.

Pati…

Pati ang anak ko?

Mga hangal kayo!

Isa pa.

Nakita kong tumakas si Cheon-yeong sakay ng kabayo,

suot ang asul ninyong damit.

Dapat kang batuhin 'gang mamatay!

Dalhin mo si Cheon-yeong sa akin.

Patayin silang lahat!

Ayos lang po ba kayo?

Saan nanggaling iyon?

Sapul!

-Isa lang? -Sino ang payaso na iyon?

Walang hiya…

Nakakatawa.

-Mga hangal! -Mga walang hiya!

Mga panangga!

Patibong ito!

Habulin ninyo!

Hindi pa!

Wag umalis sa puwesto!

-Wag papatinag! -Magpaputok!

Ikalawang linya, sulong!

Walang pag-iingat.

Heto po ang binilog na kanin.

Ikalawang linya, sulong!

Ikasa ang mga baril!

Umatake habang nagkakasa sila.

Maghanda kayo.

Opo.

Magpaputok!

Magpalit ng linya!

Natambangan tayo!

Aoki.

Pumasok ka sa kanan kasama ng mga kabalyero.

Masusunod po.

Komandante, protektahan ang Mahal na Hari!

Hayun ang bangka!

Lintik ka!

-Honda. -Opo!

Kamahalan!

Huwag ka nang yumuko.

Bilisan mo. Maglayag na tayo.

Paslangin silang lahat.

Itulak na ninyo ang bangka!

Pasakayin n'yo rin kami!

Magpakilala ka!

Umatras kayong lahat.

Ako si Genshin Kikkawa, Ang Komandante ng Batalyon ng Konishi.

Ano ang ranggo't pangalan mo?

Siya si Genshin Kikkawa, komandante ng Batalyon ng Konishi.

-Ano'ng ranggo at pangalan mo? -Aso ang ranggo ko.

Aso ang ranggo niya.

-Ang pangalan ko… -Ang pangalan niya…

Sabihin mo, Hangal.

Hangal.

"Yi Jong-ryeo"?

Mahusay ka para sa isang mandirigma ng Joseon.

Bihira ang mahusay sa espada sa Joseon.

Sanay ka rin makipaglaban.

Sanay rin daw po kayo.

-Paubos na ba ang lakas mo? -Pagod ka na ba?

Nagugutom lang ako.

-Bigyan mo ako ng binilog na kanin. -Gutom daw siya.

Gusto niya ng kanin.

Ayos lang po ba kayo?

Kapag nakababa na ako, sirain n'yo ang daungan.

Kamahalan. Hindi makakalikas ang mga tao kapag ginawa natin iyon.

Sirain n'yo rin ang bangkang ito.

Nababahala ako, baka gumawa ng balsa ang kalaban.

Sunugin n'yo ang mga kalapit na bahay, sunugin silang lahat.

PAGHAHAMOK

MAKALIPAS ANG PITONG TAON

-Ibigay mo! -Gusto ko rin niyan!

Hindi, sa akin ito!

Ano iyan? Pagkain?

Mga bangkay ito.

Sa amin na lang ang hita.

Ako po ito, si Gwang-yi.

Dalawa ang nahuli ko ngayon.

E, si Cheon-yeong?

Patuloy po akong maghahanap.

KAMPO SA SUNCHEON NG HUKBONG MATUWID (BOLUNTARYONG HUKBO)

Isang karangalan pong lumaban kasama n'yo.

Nawa'y maging mahaba ang buhay mo, Heneral.

-Tumayo kayo. -Salamat po, Heneral.

Dahil po sa inyo, makauuwi po kami nang buhay.

Utang ko lahat ito sa inyo.

Uy, Beom-dong.

Bakit ka nakasimangot?

Ayos lang bang basta na lang silang pauwiin?

May mga gumagala pang Hapon na nagpapanggap na tagarito.

Tapos na ang digmaan. Wag na nating isipin ang patayan.

Isipin natin kung paano mamumuhay.

Mabuhay, kapana-panabik

Ating tanggapin Na may kaniya-kaniya tayong buhay

Makauuwi ang ilan.

Tapos may maiiwan para maglinis, lintik!

Ginoong Sam-mun!

Ginoong Sam-mun!

Sana'y may maganda siyang balita.

Nakabalik ka na!

Salamat sa pagsisikap mo.

Nanaginip ako kagabi.

Napanaginipan ko, napakalaki noong lawa sa hardin.

Mukhang maganda iyon.

Akin na ang panulat.

Gusto kong magtayo ng mas malaking silong dito.

Anak.

Ano'ng gusto mong itawag ko rito?

Ama.

Hindi ko maunawaan ang pagmamadali

na itayo muli ang palasyo.

Ang karakter ng "palasyo" ay pinagsamang karakter ng "tayudtod" at "bubong".

Sumisimbolo ito na ang palasyo ang tayudtod ng bansa.

Ideya lamang ang soberanya.

Di mo makakamit ang kapangyarihan sa mga ideya lamang.

Anim na raan ba ang sabi mo?

Opo, Kamahalan.

Dahil itatayo natin muli ito,

dapat ang kuwarto ay nasa 6,000.

Oo, tama.

PANSAMANTALANG TIRAHAN NI HARING SEONJO

Ginawa n'yo ang lahat para sa kaligtasan ko noong digmaan.

Natutuwa akong makita kayo rito.

Lubos kaming nagpapasalamat, Kamahalan.

-Salamat po. -Salamat po.

Maaari na kayong kumain.

-Ngayon lang ulit ako kumain nang ganito. -Mataba ang mga uwak dahil sa mga bangkay.

-Ang ganda ng luto. -Salamat.

Hihimatayin na ako.

Wala. Ganoon talaga…

Diyos ko.

Hindi talaga nagbabago ang maharlika.

Tingin mo, may maghihimay at magsusubo sa 'yo ng karne?

Kailangan mo pa ba 'kong pansinin?

Masaya ka na?

Kain na.

Hindi masarap.

Heneral.

Ilang Hapon ang napatay natin?

Magkakaposisyon raw sa pamahalaan ang karaniwang tao

at palalayain ang mga alipin, a. Hindi ba?

Hindi talaga sila tumutupad sa mga pangako.

Ano'ng palusot nila ngayon?

"Di ito magagawa nang walang pahintulot ng korte."

"Kailangan ng katibayan na nagtagumpay kayo."

Marami silang palusot.

Balak kong bisitahin ang Hanyang at hilingin na makausap ang Kamahalan.

Nauunawaan ko kayo,

ngunit kaunting hintay pa.

Heneral.

Huwag mong sayangin ang oras at lakas mo kakapunta sa Hari.

Dito na lang tayo.

Bakit hindi tayo magtayo ng nayon dito

at manirahan nang magkakasama?

Ayos 'yon, hindi ba?

Nabalitaan ko, ibinenta mo

ang mansiyon at ari-arian mo para ipaglaban ang bansa.

Gagawa tayo ng mas malaking mansiyon.

-Oo naman. -May gumagawa ng bubong dito.

-Karpintero? -Ako.

May karpintero pa. Kumpleto na'ng gagawa.

Ilan naman ang magiging kuwarto ng mansiyon ko?

Mansiyon mo? Hindi mo ba ako narinig?

Isang kuwarto tayong lahat.

Sarili mong alipin?

Ang pumatay sa pamilya mo.

Itinuring ko po siyang kapantay at kaibigan,

ngunit lagi siyang tumatakas, kaya nagbabayad kami ng manunugis ng alipin.

Nagbanta siyang susunugin ang pamilya ko nang buhay,

at iyon nga po ang ginawa niya.

Nakapangingilabot.

Gayunpaman…

hindi ko masasabi na wala kang kasalanan.

Ano'ng dahilan at ganoon ang trato mo sa kaniya?

Naalala ko si Jeong Yeo-rip

at ang Dakilang Kaisahan niya, o kung ano man iyon.

Wala po itong kinalaman sa kaniya. Ako ay…

Alam ko.

Nauunawaan ko.

Kahit malambot ang puso mo sa mga mababang-uri,

dapat matuto kang itago ito.

Ang paboritismo ay nakalilikha ng kayabangan sa ilan,

at nagdudulot naman ng kaguluhan sa marami ang kabutihan.

Ganoon din ang kapalaran ng mga namumuno, hindi ba?

Uminom ka.

Nakaranas din ako ng trahedya noong digmaan.

Kaya paanong di ko mauunawaan ang mga tao?

Marami po ang nagdusa noong digmaan, ngunit kayo po ang pinakanahirapan.

Kailangan pong ayusin ang palasyo para sa kaligtasan n'yo.

Iyon ang dapat mauna.

Kamahalan, winasak po ng pitong taon na digmaan ang ating bansa.

Laman ng mga yumao ang kinakain ng mga mamamayan.

Sa gutom at malulubhang sakit,

di po kakayanin ng taumbayan ang pagpapatayo ng malaking palasyo.

Higit pa roon, marami po

ang nawalan ng ilong dahil sa mga Hapon.

Dahil iyon sa pabuyang inalok ni Hideyoshi Toyotomi.

Tila sinisisi mo yata ako.

Isa pa, hindi ilong ang gagawa ng palasyo.

Kamahalan.

Itatag po natin ang Sangay ng Makabayang Lingkod.

Itala natin ang mga nag-ambag sa ating pagwawagi.

Itaas din po ang estado ng mga alipin na nagbuwis ng buhay.

Iyon po ang magbabalik ng loob ng mga tao.

Bakit ka lumuluha?

Sangay ng Makabayang Lingkod ba? Sige, itatag mo.

Hindi kita pinipigilan.

Gayunpaman, hindi rin maaaring ipagpaliban ang pagbuo sa Gyeongbokgung.

Gawan mo rin 'yon ng ahensiya.

Nauunawaan mo ba?

Hayan.

Ulo!

-Hoy! Hangal ka. -Alam kong gagawin mo 'yon.

May mga patakaran ang mga maharlika.

Bakit mo kinakaibigan ang isang mababang-uri?

Ano?

Maaaring kaibiganin ang isang aso,

ngunit hindi ang isang alipin?

Ang aso ay pinalalaki, samantalang ang alipin ay inuutusan.

Aba.

Sige na.

Kung gayon, mautusan kaya ang aking alipin?

Bilisan natin.

Ang init kahit madaling araw.

Manahimik ka at lumakad lang.

Heneral!

Heneral! May mga sundalong Hapon!

Beom-dong! Hoy, ikaw rin. Bilis!

May nakita akong mga Hapon na nagbabalatkayo.

Dito at dito.

Kapag umatake tayo sa magkabilang panig, magpapakita sila.

Ang palasyo ng Hari…

Sa dako bang iyon?

Hindi ba roon?

Ang direksiyon ng Daga.

Lintik, kailangan ba lagi ito bago lumaban?

Ang Hari nga ang dapat lumapit at yumuko sa atin. Buwisit!

Heneral!

Ito na po yata.

Opo!

Ito na nga.

Dito na!

Natambangan tayo!

Walang aatras! Lumaban tayo!

Sa palagay ko, huwag natin silang patayin.

-Patay ka! -Dakpin muna…

Hay, naku.

Ano pa ang hinihintay ninyo?

Sugod!

Ang dios na bihis bughaw!

Heneral!

Aba, sino ito?

Napaisip pa ako kung sino ang dios na bihis bughaw.

-Ikaw ba ang dios na bihis bughaw? -Bagay sa 'yo ang peklat mo, a.

Gusto mo ng isa pa? Sa kabilang pisngi naman.

Bibigyan ka raw niya ng isa pang peklat sa kabila.

Sige lang.

Palabiro ka pa rin.

Kumain ka na ba?

Kumain ka na raw ba?

Hindi ako

nag-aagahan!

Halika rito, walang hiya!

Mga tarantado!

Mga hangal!

Ang hayop na iyon.

Lintik.

Naku!

Chujo-ryu?

Magpasalamat ka sa akin,

makikita mo ang ilong mo nang di nagsasalamin.

Hati 'yan!

Heneral!

-Umalis na kayo rito! -Heneral!

Atras, walang makikialam. Laban ito sa pagitan namin.

Gusto niyang magharap kayo.

Cheon-yeong!

Nakikipaglaban ka pa?

Ubos na namin sila.

Bakit narito ka?

Patapos na rin ito.

Mukhang talo na ang mga tao natin.

Sabi ni Heneral, hulihin sila nang buhay, a?

Mukhang hindi po nila tayo papatayin.

-Bakit? -Ba't hindi?

Gusto niyang dalhin sila sa Hari para makipag-aregluhan.

Kailangan natin sila nang buhay

kung gusto nating mabayaran o makalaya.

-Gaano katagal pa? -Saglit lang. Manood ka kung gusto mo.

Gagamitin nila tayong pain upang makipag-areglo sa Hari.

Hoy. Ihagis mo na lang.

Hoy, huwag!

Ano ito?

-Tinatawag mo ang sarili na mandirigma? -Ano raw?

-Di raw ganiyan ang tunay na mandirigma. -Tanga.

Hay, naku.

Sasaksakin ko na sana sa lalamunan, e.

Siya ba ang Mang-uumit ng Ilong?

Ang almete!

-Nahuli 'yong Mang-uumit ng Ilong? -"Mang-uumit ng Ilong?"

Iyong demonyong namumutol ng ilong ng mga tao.

Ginto ito, hindi ba? Madali nating mabubuo ang nayon gamit ito.

Mukhang totoo nga na may itinatagong yaman ang mga Hapon.

Patingin.

Diyos ko.

Dadalhin ko sila sa Hanyang. Isasauli ko sila.

Ano? Seryoso?

Tungkulin nating dalhin ang mga ito sa palasyo.

Ibabalik sila ng korte sa tunay na may-ari.

Tunay na may-ari raw.

Beom-dong, saan ka pupunta?

-Tubig! -Ako muna!

Ikaw ba ang Mang-uumit ng Ilong?

Ikaw ba ang Mang-uumit ng Ilong?

-Paano mo nagagawa ito? -Gusto niya rin ng tubig.

Di mo ako pinansin noong humihingi ako ng kanin.

-Di n'yo raw siya binigyan ng kanin noon. -Kanin na naman?

Chujo-ryu ang ginamit mong estilo.

Sino'ng nagturo sa iyo?

-Ano'ng sabi niya? -Ano?

Ang estilo gamit ang maikling espada.

Sino raw ang nagturo sa 'yong gumamit ng maliit na espada.

Sa Namwon yata? May lalaking nakasuot ng hugis kunehong almete.

Sa lalaking nakasuot ng hugis kunehong almete sa Namwon.

Kilala mo ba siya?

Kinabisado ko ang estilo niya noong nakita ko.

Kinabisado mo?

-Oo. -Natutunan niya raw sa laban.

Hiniwa ko ang tiyan niya gamit ang espada ko,

tapos lumabas lahat ng bituka.

Hiniwa niya raw ang tiyan, at lumabas ang bituka.

Gusto kong magharap ulit tayo.

Nais niyang maglaban ulit kayo.

Ganoon pa rin ang kalalabasan.

Matatalo ka pa rin.

Kung ganoon, patayin mo na ako gaya ng isang tunay na mandirigma!

Mas gugustuhin niya pang mamatay.

May pakinabang ka sa akin,

kaya huwag kang mamamatay.

May pakinabang ka raw sa kaniya.

Ano ang itinatago mo sa ilalim ng pulang telang iyan?

Ano raw ang itinatago mo sa kamay mo na iyan.

Nasugatan ka 'ka mo sa pagsasanay.

Ito ang simbolo na nanguna ka sa pagsusulit.

-Kain pa! -Isang karangalan!

Pagkatapos mong makapasa sa pagsusulit,

sumali ka sa Maharlikang Kawal.

Pakisira na ang kasulatan ni Cheon-yeong.

Noon, kami ng lolo mo,

kinailangan naming magtrabaho sa dulo ng mga rehiyon.

Kaya masuwerte ka.

-Ama. -Naghihintay ang matatanda. Halika na.

Nangako ka!

Tinuruan ka ba ng hampaslupang 'yon na maging bastos?

Inuwi ng aliping iyon ang maharlikang bulaklak gaya ng usapan.

Wala bang isang salita ang mga maharlika?

Hangal ka!

Sa sandaling magsalita siya, magiging taksil tayo sa Hari, di mo alam?

Si Cheon-yeong,

nakahanda na siyang umalis.

Sige.

Handa na rin si Gwang-yi.

Lintik.

-Wala siya rito. -Gwang-yi, tuso ka.

Inutusan akong hulihin siya,

ngunit hindi ko raw siya kailangang ibalik ngayon.

Gawin mo,

at puputulin ko ang braso mo.

Hindi ko siya papatayin.

Cheon… Cheon-yeong.

Kukunin mo ang kasulatan ko, di ba?

Nasaan na?

Masaya akong buhay ka.

Buti na lang at buhay ka.

Magpakalayo ka.

Talunin mo ang mga barbaro sa hilaga,

o manghuli ka ng pirata sa timog.

May mga alipin daw na pinalaya nang maglingkod sa bansa.

Huwag kang magpapahuli kahit ano'ng…

Ako ba…

ay kaibigan mo pa rin?

Oo.

Ano?

Sinasabi mo bang lahat ng ito ay mga panawagan na gantimpalaan

si Kim Ja-ryeong at ang hukbo niya?

Pinupuri raw po siya ng buong bansa. Ang sabi ng mga tao,

"Si Sun-sin ang nagtatanggol sa dagat, si Ja-ryeong naman sa lupa."

Ngunit

bakit buhay pa si Ja-ryeong kung patay na si Sun-sin?

Wala akong nakikitang ulat tungkol sa pagbuo ng palasyo.

Naglaan ng pondo ang Sangay ng Pagtatayo ng Palasyo

upang malaman kung ilan ang kailangang manggagawa,

ngunit napagtanto nilang kulang ang ating salapi sa ngayon.

Naku po.

Napakaganda ng postura.

Mahusay!

Magaling!

Ang pangit ng gupit…

Gupit ng Hapon ba 'yon?

Mga buwaya.

Iyong mga taong nakipagdigmaan,

bangkay na lang ang kinakain

pero itong mga maharlika na puro palakas sa mga kaaway

ay nagpapakabusog sa baka.

Pareho lang naman na karne, hindi ba?

Ipababatid ko sa Mahal na Hari

ang taksil na alkalde ng Cheongju upang mapatalsik siya.

"Mapatalsik"?

Kahit gilitan siya sa leeg, di mapapawi ang inis ko.

Hindi ba, Cheon… Aba?

-Hoy, ano 'yan? -Malayo pa ang lalakbayin natin.

Huwag na kayong magtalo. Magsitulog na lamang tayo.

Alam ninyo…

magkaniya-kaniya na tayo.

Bansa ba ang tawag dito?

Di ko na matitiis ang paulit-ulit n'yong "Kamahalan".

Nakabubuwisit pa ang isa riyan, gusto lang itaas ang estado niya.

Hindi rin naman natin planong magsama-sama habambuhay.

-Bumalik na tayo sa mga lugar natin. -Lugar mo ang mukha mo.

Sige, ipatanggal ninyo ang estado n'yo bilang alipin.

Magtrabaho kayo sa pamahalaan. Gumanda sana'ng mga buhay n'yo.

Totoong naligaw ng landas ang palasyo, ngunit tapos na ang pitong taong digmaan.

Matalino ang Prinsipe, di mo ba naisip na maibabalik niya'ng dignidad ng palasyo?

Magtiwala tayong parurusahan ng palasyo ang mga tiwaling opisyal.

Diyos ko! Hindi na kaya ng loob ko.

Nagpupuyos ako sa galit.

Ito…

Ito ang dahilan kaya ang paniniwalang magkakasundo

kayong mga maharlika at kaming mga mababang-uri

ay hanggang pangarap lang.

Kahit na ganoon, Heneral…

isa lang ang nakilala kong tunay na maharlika sa buhay ko.

Kayo lang po.

Mag-iingat po kayo.

Nahuli natin ang Mang-uumit ng Ilong, a! Hindi na tayo babalewalain ng palasyo.

Nasa harap na natin ang nais natin! Ano'ng problema mo?

-Beom-dong! -Tara na.

Tara na. Tumayo na kayo.

-Cheon-yeong, alagaan mo si Heneral Kim. -Nagkaroon sila ng hidwaan.

Ginoong Sam-mun.

Grabe, tingnan mo ang ulo nito.

Ulo ng Hapon, walang duda.

O, ano? Nakita ninyo, hindi ba?

Lagyan ng tig-iisang sako ang bawat bahay.

Magugulat ang lahat kinaumagahan.

-Kumain ka muna. -Opo.

-Aba. Mukhang masarap, a. -Heto pa.

-Tagal ko nang di nakakain ng kanin. -Di ba?

Di n'yo ba ako kilala?

Alkalde ako ng Cheongju, itinalaga ng Kamahalan.

Mga hampaslupa.

Ni hindi ninyo alam ang mga turo ni Confucian!

Mga turo ba 'ka mo?

Mga turo lang ng sandata ko

ang alam ko.

KANLURANG TARANGKAHAN, HANYANG

Dumating na si Heneral Ja-ryeong!

Narito na si Heneral Ja-ryeong!

Narito si Heneral Ja-ryeong?

-Ang husay ninyong lahat. -Salamat.

-Mamatay ka na! -Lintik, ang sakit!

Mas masahol pa ang mga tiwaling opisyal kaysa sa mga Hapon.

Maraming buhay ang nawawala ng pagtatayo ng Gyeongbokgung Palace.

Ipararating ko 'yan sa Kamahalan,

kaya kaunting tiis pa.

-Mabuhay! -Mabuhay!

Parang parada ng hari, a.

Sang-ayon ka ba?

Mga emperador lang ng Ming ang nakaririnig ng ganiyang pagpupugay.

Ano'ng masasabi mo sa pagpupugay ng mga tao?

Natutuwa po ang mga mangmang sa mga kuwento ng kabayanihan.

Ganoon po yata talaga.

Huwag po kayong mag-alala.

Ano iyon?

Isang sulat po mula sa tagasiyasat.

Mahalaga ito.

Pinatay ang alkalde ng Cheongju, ilang araw na.

Alagad daw ni Kim Ja-ryeong ang may gawa.

May nangyari ba?

Yehey!

Yehey!

Atras!

Anong kaguluhan ito?

Atras.

Gusto kang maka-usap nang pribado ng Kamahalan.

Ayaw kong harapin ang Kamahalan nang amoy pawis.

Oo nga pala.

Itatanong ng Kamahalan ang pangalan mo.

Ano ulit ang kahulugan ng pangalan mo?

Walang kahulugan ang pangalan ng isang hamak na alipin na tulad ko.

"Langit" ang "Cheon" at "kumikinang" ang "Yeong".

Iyon ang pipiliin ko kung ako ang naging ama mo.

Magkita tayo mamaya.

Naghanda kami ng karne at alak.

Siguradong nagutom kayo sa paglalakbay. Sumunod kayo.

-Kakain tayo ng karne! -Oo!

Sige na. Tara na!

Hindi si Ja-ryeong ang pumatay sa alkade ng Cheongju.

Pitong taon po silang sumunod at nakipaglaban kasama siya.

Malabo iyon.

Pantas din ng Confucian si Ja-ryeong.

Alam kong hindi siya ignoranteng lapastangan.

Gusto mo bang ipatawag ko siya at ako mismo ang magtanong?

Sa utos ng Hari! Itali si Kim Ja-ryeong dahil sa pagtataksil!

Pakakainin at paiinumin daw tayo…

-Ano'ng nangyayari? -Bakit?

Silang lahat ay nagkasala ng pagtataksil. Walang matitirang buhay ni isa!

Pagtataksil?

Di ko mapapatay ang mga kawal ng Hari kaya mapurol na parte ang ginamit ko.

Ipabatid n'yo ang aking sinabi!

Sabihin n'yo sa Kamahalan,

hinihiling ni Ja-ryeong na makausap siya.

Ano'ng hinihintay n'yo? Hulihin siya!

Habulin siya!

Bakit ang tahimik mo?

Nasusunog ako sa apoy na walang usok,

ngunit hindi ko alam kung paano ito aapulahin.

Nasusunog ka?

Kumain ka ba ng sili?

Nasunog ba kasama ng palasyo

ang kabutihan ninyo bilang hari?

Narinig ninyo iyon?

Kahit ang taksil na ito, sinasabing dapat mabuo ulit ang palasyo

upang manumbalik ang kabutihan ko bilang hari.

Isa siyang tunay na pantas ni Confucian.

Beom-dong.

Di ka natutong magbasa, ngunit mas nababasa mo ang mundo kaysa sa akin.

Diyos ko po.

Paano ito nangyari?

Kumusta ka, Munting Maestro?

Ako ito, si Cheon-yeong. Narito ako para batiin ka.

Kahit aso ay may gantimpala kapag nakahuli ng magnanakaw.

Ngunit ang Hari na nangakong gagantimpalaan kami

ay pinagbintangan kami't pinagpapatay.

Tulad ng ama mo.

Dapat lang patayin ang asong nangangagat ng amo.

Akala ko, iba ka sa lahat!

Paano mo nagawa 'yon?

Pangahas kang magsalita!

Isa akong inutil para kumaibigan ng alipin.

-Kinamumuhian ko'ng sarili ko dahil do'n. -Di ko hiniling na maging kaibigan mo.

Dapat ay nag-alaga na lang ako ng aso.

Ano pa nga ba…

wala kayong pinagkaiba ng asawa mo.

Hangal ka, Cheon-yeong!

-Bilisan ninyo! -Hayun!

Taksil naman ang tingin mo sa 'kin,

kaya paninindigan ko na.

Bilisan ninyo!

Sundan ninyo siya! Hayun!

Nawala ang mga ulo ng mga taksil!

HIMAGSIKAN

Sinunod ko ang payo mo na paslangin si Ja-ryeong.

Ngunit maraming umaapela…

na ikaw ang sisihin sa nangyari upang maitama ang mali.

Marami ring nagaganap na kaguluhan sa buong bansa.

Ano'ng gagawin ko?

Napakaganda.

Nakamamangha na nasa Joseon pa rin ito.

Pabalik na po sa Suncheon ang mga Hapon.

Kukunin nila ang kahon-kahong kayamanan

upang ialay sa inyo, Kamahalan.

"Kahon-kahon"?

Kung totoong may ganoon karaming kayamanan…

Maaari natin itong ibenta at…

…ipunin ang pondo para sa pagpapatayo ng palasyo.

Nasaan ba?

Nasaan ang mga kayamanan?

Saan nakatago?

Ako si Yi Jong-ryeo ng Kawanihan ng Pagsisiyasat.

Yi Jong-ryeo?

Ano'ng kailangan mo?

Ang dios na bihis bughaw.

Kung isali po kaya natin ang mga sumukong Hapon sa hukbo

at palihim na hanapin ang kayamanan?

Hindi maganda ang sasabihin ng mga ministro sa akin.

Kapag sinabi nating para ito sa pag-aayos ng mga kaguluhan…

Hindi, kung iisipin mo…

kapag nagawa nga nila iyon, pareho nating makukuha ang gusto natin.

Gagamitin ko ang pagkakataong ito para lipunin

ang mga natitirang alagad ni Ja-ryeong.

Ang sumukong heneral ng Hapon ang mamumuno sa grupo ng mga kawal.

Ang bago niyang pangalan ay Kim Choong-myeon.

Kamahalan.

Dapat nga pong pugutan ng ulo ang heneral na iyon.

Ngunit ipapapatay n'yo ang mga tao natin? Pag-isipan po ninyo ito.

-Pag-isipan po ninyo, Kamahalan. -Pag-isipan po ninyo, Kamahalan.

Sinunog nila ang palasyo ko at nangahas na saktan ang kanilang Hari.

Iyon ba ang mga tao ko? Matatawag mo bang tao ang mga 'yon?

Noon, gumawa ako ng hiwalay na pangkat ng mga kawal

na binubuo ng mga sumukong sundalong Hapon.

Nagulat ang mga tao noong una,

ngunit may dahilan ako.

Ngayon, tapat na tauhan ko na si Choong-myeon.

Wag n'yong uungkatin ang nakaraan niya.

Itinatalaga ko rin si Yi Jong-ryeo ng Kawanihan ng Pagsisiyasat

bilang Pinuno ng Sangay ng Kaparusahan.

Siya ang mamumuno ng pangkat na huhuli sa mga taksil,

at magpaparanas sa kanila ng batas.

Ako, si Jong-ryeo,

ay tinatanggap ang utos ng Mahal na Hari na simulan

ang pagbangon ng ating bansa.

Kapatid!

Ano'ng nangyari? Akala ko may posisyon ka na sa pamahalaan.

Ano'ng nangyari? Ba't ganiyan ang itsura mo?

Diyos ko po.

Hoy.

Ano ang sabi ko?

Ano'ng sinabi ko?

Sinabi ko, wag na kayong pumunta, di ba? Sinabihan ko na kayo!

-Bitawan n'yo ko! -Tama na.

Bitawan n'yo sabi ako! Tingnan mo ang ginawa mo!

-Tama na. -Ginawa mo lahat para gumanda'ng buhay mo.

Sinabi ko nang wag kayong tumuloy.

Tingnan mo ang nangyari!

Tingnan mo ang ginawa mo!

Ano'ng gagawin mo riyan?

Hoy, Cheon-yeong.

Magharap tayo ngayon.

-Tigil na. -Pag-usapan na lang.

Naku naman!

Ano 'yan?

Ano na naman 'yan?

Yuyuko ka pa sa Hari?

Hindi!

Hindi na puwede ang ganito.

DAGA

Makaliligtas kayo sa digmaan,

ngunit hindi sa himagsikan.

Kung mamatay tayo na lumalaban sa Hapon, o tumututol sa Hari,

wala 'yong pinagkaiba.

Nasa 30 lang tayo. Hindi natin kayang maghimagsik.

Makahahanap pa tayo ng mga sasali.

Magpaskil lang tayo ng panawagan, dudumugin tayo ng mga tao.

Ano'ng ipapakain natin sa kanila?

Ginoong Sam-mun, ang sabi n'yo, may itinatagong yaman ang mga Hapon.

Teka.

Nang mahuli natin ang Mang-uumit ng Ilong, may mga bakanteng bagon sila, a?

Nagtataka nga ako't may dala silang ganoon.

Para may lalagyan sila ng nakatagong yaman?

Oo nga, may mga marka 'yong matatandang puno.

Oo nga.

Oo, 'yon nga. Balikan natin.

Oras ang susi sa himagsikan.

Bilisan natin.

Dito, dito nga yata 'yon.

Oo, narito nga.

-Tingnan natin. -Diyos ko!

Nahanap natin ang kayamanan!

-Kailangan pa natin ng dalawang bagon. -Saan tayo hahanap?

-Sa mga kabayo natin ikarga ang iba. -Ganoon na lang, 'no?

Hindi n'yo na kailangang isipin 'yon.

-Ano'ng ginagawa mo? -Sam-mun!

-Wag kayong malikot! -Ano ba?

-Mga Hapon ba kami? -Ano 'to?

-Wag malikot! -Wag ka makialam.

Ang gustong magtaya ng buhay sa himagsikan, tumayo roon.

Ang gustong humati sa yaman na ito at mabuhay nang mapayapa, sa likod ko.

Walang hiya.

Ano pa'ng natitira matapos ang pitong taon na digmaan?

Sa panahong ito, mahirap nang itaya ang buhay.

-Ngunit madaling mabuhay. -Di totoo 'yan!

Kung gusto n'yong mabuhay, kailangang lumaban at manalo.

Kung titigil tayo dito,

hahabulin nila tayo habambuhay hanggang sa mapatay nila tayo.

Manahimik ka nga!

Tumayo kayo diyan kung gusto n'yong mabasag ang bungo n'yo.

Ano'ng ginagawa mo?

Lintik. Wala akong pakialam kung mamatay ako bukas.

Gusto ko lang maranasan ang yaman.

Tapos sasabihin ninyo

na lumaban kayo sa pamumuno ni Heneral Kim Ja-ryeong?

Ano pa'ng hinihintay n'yo? Isakay na 'yan sa bagon.

Tara na.

-Beom-dong! -Tara.

Bakit n'yo kakaladkarin kung ayaw?

Tingin sa harap.

Gusto mo bang bumalik? Papunta sa kamatayan ang landas na iyon.

Opo.

Bumalik ka, bago pa sila makain ng mabangis sa hayop.

Ingat ka.

Gusto kong mabuhay

Mabuhay, kapana-panabik ito

Gusto kong tumira sa malaking mansiyon

Mabuhay, kapana-panabik ito

Gusto kong kumain

Mabuhay, kapana-panabik ito

Gusto kong kumain ng pagkain ng hari

Mabuhay, kapana-panabik ito

Mabuhay, kapana-panabik ito

Mabuhay, kapana-panabik ito

Nasaan ang pinuno n'yo, si Cheon-yeong?

Ang Mang-uumit ng Ilong? Paanong…

Pugutan ng ulo ang mga rebelde!

Uy, bata. Bakit ka narito?

Ano'ng nangyari dito? Ano 'to?

Ginoong Sam-mun.

Dapat ay sa kamay ko na lamang kayo pumanaw.

"Magbibitin ako ng mga ulo at maghihintay.

Yi Jong-ryeo."

-Ilipat rito. -Talian n'yo nang mahigpit.

Darating ang bangka pagbaba ng tubig.

Bago iyon, magbabantay ang pangkat, at hahanapin ng mga kawal ang mga rebelde.

Opo.

Mga hayop sila.

Papatayin ko silang lahat.

Sandali.

Parang may mali.

-Tutok! -Tutok!

Ano 'yan?

Hay, naku.

Sumusunod rin ang pangkat namin sa utos ng Mahal na Hari.

Nais mo rin bang magtaksil?

"Kawal din kami ng Hari. Nais mo bang…"

Kalaban ka pa rin namin. Maghihiganti kami.

-Di kayo makakaalis nang buhay. -Di niya talaga tayo papaalisin.

Ngunguyain namin ang laman n'yo,

babalatan kayo't tutulugan ang balat n'yo.

Magpaputok!

Mga inuntil. Sa amin ninyo ipinaayos ang mga baril.

Sinasabi ko na nga ba.

Kapag barado ang labasan, sasabog ang baril.

Di nalalayo sa kalagayan ng Joseon ngayon, ano?

-Mga kawal! -Opo!

Ano'ng nangyayari?

Nakakatawa.

Kumakapal na po ang hamog.

Di ako sigurado kung makakaabot tayo.

Hindi tayo nagmamadali.

-Opo! -Panginoon.

Nakamamangha.

Magkaiba kayo ngunit magkatulad. Magkatulad ngunit may pagkakaiba.

Ikaw at ang dios na bihis bughaw.

Ano 'yon?

Magkaano-ano kayo ng dios na bihis bughaw? Magkaiba kayo pero magkatulad,

pareho pero magkaiba.

Iba ang galit ng espada mo kumpara sa espada niya.

Bakit nasa kaniya

ang espada mo?

Ninakaw ba niya?

Ninakaw ba ng dios na bihis bughaw ang espada mo?

Ibinigay ko 'yon sa kaniya.

Ibinigay niya raw.

Di kita papatayin.

Isang daang kawal na nakakulong ang katumbas mo.

Isang daang kawal ang katumbas mo, kaya di ka papatayin ni Heneral.

Magkauri nga kayo.

Lalabanan ko kayo nang pantay.

Ang dios na bihis bughaw!

Huwag.

May pakinabang siya sa 'kin, kaya huwag mo siyang papatayin.

May pakinabang siya, kaya nais ng heneral na buhayin mo siya.

Pareho ko kayong papatayin.

Akin na ang paa ko… lintik!

Ayos ka lang ba?

Ikaw!

Huli ka!

Hampaslupa ka!

Wag kang lalampa-lampa.

Namatay sa pugot ng ulo ang iba.

E, ang mga namatay sa sunog?

Tatadtarin ko ang katawan mo

at ihahagis sa nagbabagang apoy.

Ang ama ko!

Ang ina ko!

Ang anak ko!

At ang asawa ko. Daranasin mo ang pinagdaanan nila.

'Yan ba ang pinaniniwalaan mo?

O 'yan ang gusto mong paniwalaan?

Sinubukan ko silang iligtas,

pero tumalon ang asawa mo sa apoy,

kasama ang anak mo.

Walang hiya ka!

Hindi totoo 'yan.

Bakit niya gagawin iyon?

Bakit?

Tinawag niya akong hayop.

Naiinip na 'ko. Di na 'ko makapaghintay.

Mamatay ka!

Cheon-yeong.

Kaibigan…

mo pa rin ba ako?

Patawarin mo ako.

Jong-ryeo.

Katulad lang ng napanaginipan ko.

-Ministro ng Pananalapi. -Kamahalan?

Kailan puputulin ang mga puno sa bundok ng Namsan?

Ang totoo po niyan, basa pa ang mga puno ngayon, kaya…

Ako po ito, si Eunuko Kim.

Pumasok ka.

May dumaong po sa Hangangjin na barkong may karga.

May bandila po ng Maharlikang Kawal.

Hindi pa rin ba nahahanap si Jong-ryeo?

Naghanap na po sila sa mga kasuluk-sulukan ngunit wala pa rin.

Mag-isang naglayag ang barko?

Hindi ako makapaniwala. Nawala ang lahat ng kawal.

Sige na, buksan n'yo na.

Bakit ang tagal?

Dito! Sira na ang kandado.

Mahusay!

Ituloy n'yo lang!

Opo, Kamahalan!

Buksan mo.

Bakit asin?

-Bukas na ito! -Ito rin.

-Bukas na rin ito. -Nabuksan na namin.

Nabuksan na po namin!

-Hukayin n'yo. -Opo, Kamahalan.

Itaob ninyo.

Kamahalan.

Kamahalan.

GULO

Makinig kayo!

Upang maparusahan ang mga mapagsamantala,

magsanib-puwersa tayong lahat!

-Tama! -Tama!

Gaya ng nakakatakot na hayop na ito!

Oo nga!

Heto, kainin mo.

Ang salitang "hayop"

ay mula sa salitang "masa".

Dahil ang masa ay mga halimaw,

tama lang na matakot sila sa atin!

-Tama! -Tama!

Pinakamainam ang pagbuo ng komunidad upang magsanib-puwersa.

Dahil nabigo ang Dakilang Kaisahan, umisip tayo ng ibang pangalan.

Pandaigdigang Kaisahan, sa ngalan ni Beom-dong?

"Isang mundo kung saan nagkakaisa ang lahat."

Pandaigdigang Kaisahan.

Gusto ko 'yan.

Ibig sabihin, ako ang pinuno?

Kailangan ba talaga natin ng pinuno?

Tara na!

-Magsaya tayo. -Magsaya tayo!

Nagsalin ng Subtitle: K Erilla