Original subtitles

Kan ik je helpen? - Bedankt.

Ik heb je nummer van Morgan Bote.

Ben je hier goed in?

Ik weet wat ik doe.

Een Rus, Pavlovich genaamd, liet Morgan Bote vermoorden...

om z'n zakelijke belangen in Afghanistan te beschermen.

Hij heeft ook huurlingen naar Afghanistan gestuurd om ze te beschermen.

Pap, haal me van de speaker.

Wacht.

De mannen die Emily doodden, waren zijn mannen.

Bote was niet z'n enige doelwit.

Wie dan nog meer?

De Dixons.

Marcia en Henry. - Waarom?

Hamzads advocaat wil je wat vertellen.

Niet over de telefoon. Misschien weet zij het.

Dan gaan we naar Londen. Want hij kan doodvallen.

Ik wil hem neerhalen. Jij niet?

Jij hier.

Jij bent...

Inderdaad.

We hebben elkaar ontmoet... - Toen ik op krukken liep en jij me hielp.

Inderdaad.

Ik vroeg me al af of ik je ooit nog zou zien.

Is dit je route van werk naar huis? - Nee.

Oké.

Dat was het wel, maar ik heb ontslag genomen.

Proficiat.

Zei ik nou 'proficiat'?

Geeft niet.

Even opnieuw.

Ontslag dus.

Dat brengt vaak gemengde gevoelens met zich mee.

Hoe voel je je eronder?

Zo te horen wil er nog iemand ontslag nemen.

Is het zo duidelijk?

Wat voor werk doe je?

Je wilt een verschil maken.

Dus je geeft je ziel en zaligheid en offert alles ervoor op.

Maar uiteindelijk weet je niet meer waar je werk ophoudt en jij begint.

Het voelt niet lekker om jezelf zo weg te cijferen.

Maar het is ook moeilijk om weg te gaan en stukken van jezelf achter te laten.

Ik heb onlangs m'n beste vriend verloren.

Vlak voor het einde zat hij met dezelfde soort vragen.

'Is dit de enige manier om te leven?'

'Is dit wat we zijn?'

Ik luisterde niet.

Maar nu...

denk ik nergens anders meer aan.

In onze cultuur is het lastig dat soort vragen te stellen.

Maar jij bent eruit gestapt.

Misschien is dat een eerste stap.

Dus...

Proficiat?

Wat wil je?

Je was niet makkelijk te vinden.

Wat wil je?

Ik denk dat Morgan Bote je heeft gemaild vlak voor hij werd vermoord.

Ik wil zien wat hij schreef.

Mr en Mrs Dixon. Welkom.

Ik heb kamer 1409 voor u.

Heeft u niets op de twaalfde verdieping?

Even kijken.

Dat hebben we inderdaad. Ik kan u 1231 geven.

Lager.

Pardon?

Iets tussen 01 en 05, graag.

Oneven.

Niet even.

Dank u wel. - Bedankt, meneer.

Pap?

Haal me van de speaker.

Wacht.

Ik mis je, pap.

Ik kan dat gevoel niet afschudden.

Boos zijn mag.

Soms kan boos zijn helpen. Maar niet nu.

We zoeken antwoorden, maar weten de vragen niet eens. We moeten scherp zijn.

Die sterft voor dit voorbij is. Dat moge duidelijk zijn.

Als we eenmaal aan boos zijn toekomen, zal dat niet moeilijk zijn.

Verschroeide aarde.

We hebben 24 uur voor die bespreking zou moeten plaatsvinden.

Naar het theater?

Grapje.

Hij was goed.

Laten we doornemen wat we in die bespreking doen.

Morgan had het erover. - Wat zei hij dan?

Dat Pavlovich betrokken is bij de deal omtrent die mijn van Hamzad.

Hoe is niet bekend.

Nina Kruger, de advocaat van Hamzad, weet er meer van.

We moeten uitzoeken wat.

Dat moet jij lospeuteren. Laten we bespreken hoe.

Hij zei dat er drie typen advocaten zijn.

Het type dat alles doet voor een cliënt en het type dat liever cliënt is.

Ik moest snel uitzoeken welk type zij was. - En het derde?

Hij zei dat alleen idioten denken dat er maar twee typen van iets zijn.

Ook als we het derde niet kennen. - Op die manier.

Wat zei hij nog meer?

Dat alle spionagekunsten met twee wapens in tandem worden uitgevoerd.

In je linkerhand heb je empathie.

Ik zei dat dat bekend klonk.

Hij was dan 'n klootzak, maar die klootzak begreep de branche beter dan wie ook.

Ik heb veel van 'm geleerd.

Het is een eng idee, dat wapen dat me gegeven is.

Om het te gebruiken, moet je het goed vinden nooit meer iemand te vertrouwen.

Nooit meer close met iemand te zijn.

Dat heb ik niet gezegd. - Maar ik wel.

Dus jij vreest dat als we close worden, ik me ineens weer genadeloos van je afkeer?

Misschien.

Ik in ieder geval wel.

Omdat ik dingen kapot maak, toch?

Zo ben ik altijd geweest.

Maar nu ben ik gewapend.

Je zit in het verkeerde huis. Ga maar gauw voor er stukken van komen.

Ben jij niet Julian Carson? Persoonlijk agent van Morgan Bote?

Laten we aannemen dat ik wel goed zit en dat ik wat jij verborgen wilt houden...

al weet.

De e-mail die Bote stuurde.

Ik heb geen mail gehad. - Die moet ik zien.

Ook als het geen zaak van nationaal belang was...

wat het wel is, dan nog staan er levens op het spel.

De levens van mensen die op mij rekenen.

Ik heb geen mail gehad. Ik weet niet waar je het over hebt.

Ga nu alsjeblieft m'n huis uit. - Hoe heb ik je gevonden?

Die ouwe zorgde voor de mensen voor wie gezorgd moest worden.

Hij heeft een muur rond je opgetrokken. Rond je naam, je leven.

Wat je voor hem hebt gedaan, is niet naar jou te traceren.

Of jouw naasten.

Dus hoe heb ik je gevonden?

Die muur was vanuit z'n invloed opgetrokken.

Na z'n dood ontstonden er scheuren. Die gaan zich uitbreiden.

Ik neem aan dat je vijanden genoeg hebt.

Als die zich gaan melden, ben je niet veilig meer.

Net als dat meisje met wie je sinds kort wat hebt.

Ik weet zeker dat je het niet waagt haar te bedreigen, want...

Om mij hoef je je geen zorgen te maken. Ik weet zeker dat je dat wel inziet.

Ik heb lange tijd achter zo'n muur geleefd.

Neem van mij aan dat als die muur wegvalt...

en de dingen die geheim waren ineens bloot liggen...

dat afschuwelijk is.

Help mij.

Dan help ik jou ervoor te zorgen dat die muur standhoudt.

Doe je het niet, dan sta je er alleen voor.

Ik voel me heel kwetsbaar.

Is dat normaal?

Ik weet niet wat normaal is in deze context.

Ik begrijp dat niet iedereen in dit restaurant naar me kijkt.

Maar het voelt wel alsof iedereen naar me kijkt.

Ja, dat is normaal.

Ze is nu niet een beetje laat, maar wel heel erg laat.

Wil je weg? Naar het theater?

Da's een goeie.

Met m'n eigen woorden...

Een klap om je oren gekregen.

Dat wilde ik zeggen, maar het klonk ineens zo raar.

Het is een zevenklapper. - Het komt uit Hamlet.

Echt?

Het is een zevenklapper, maar het komt uit Hamlet.

Welk deel?

Waarvan?

Welk onderdeel van het stuk?

Geen idee. Ergens. Waar hij wraak neemt.

In een verhaal over wraak zijn er geen andere delen.

Je moet het nog eens lezen. - Zodra ik de kans krijg.

Mag ik je wat vragen?

Ga je gang. - Waar komt ons geld vandaan?

Jouw helft heb je van mij gestolen. - Even serieus.

Hoe kom je aan al dat geld?

Als je mijn werk lang genoeg doet...

kom je aan informatie die mensen voor zich willen houden.

Ik heb geboft.

Ik kwam mensen tegen die wilden investeren.

Juiste tijd, juiste plek.

Wie is Lou Barlow?

Waar ken je die naam van?

Morgan had het over de dingen waarmee jij weg wist te komen.

Hij had het over dat geld en die naam.

Het was de enige keer dat me opviel dat hij niet de waarheid sprak.

Er ging veel geld om.

Dat brengt vaak slechte dingen naar boven bij mensen.

Lou Barlow is het slechte in de mens.

Hij is iemand met wie ik liever niet te maken had gehad.

Kun je zeggen wat je bedoelt?

Later.

Serieus?

We gaan. - Negeer je m'n vraag?

Nee, maar hier verdoen we onze tijd. We moeten gefocust blijven.

Denk je dat ze niet komt? - Inderdaad.

Je klinkt niet verbaasd. - Ben ik ook niet.

Wie bel je?

Kantoor van Nina Kruger.

Nina Kruger, graag. - Die is er niet.

Als u uw nummer geeft, bellen we terug.

Spreek ik met Anna? - Inderdaad. Met wie spreek ik?

Anna, het is dringend. Weet je waar ik haar kan bereiken?

Ze had iets persoonlijks af te handelen. Ze checkt ook geen voicemails.

Ze komt zeker niet.

We moeten haar zoeken.

Dus haar assistent weet niet waar ze is?

Ik ga het nog eens vragen.

Elektrische miniboor

Werkt dat ding?

In theorie.

Zolang hij dicht genoeg bij het doelwit zit.

Zeker weten dat ze daar woont? - Vrijwel zeker.

Had je dit al bedacht voor we de VS verlieten?

Krugers assistent opgespoord, haar appartement.

Een heel plan uitgedokterd zonder dat ik het ook maar merkte.

Nou ja, het gaat hier niet om staatsgeheimen.

En ik maar denken dat ik het allemaal doorhad.

Nu voel ik me wel een beetje dom. - Waarom?

Al die radertjes die me niet eens waren opgevallen...

die al dagen achter de schermen draaien.

En nu zit je daar een lasergeweer in elkaar te zetten.

Ik weet wel dat het geen lasergeweer is.

Maar je begrijpt wel wat ik bedoel.

Jij begrijpt de moeilijke dingen.

De rest is toeters en bellen en staartdelingen.

De dingen waar slimme mensen lui zoals ik voor inhuren.

Of zo ging het tenminste.

Sorry.

Ik ben verdwaald. Ik zoek een vriendin van me.

Kunt u helpen? - Wie zoekt u?

Het is nogal een lange dag geweest.

Ik dacht dat ik hier de hele nacht zou ronddwalen.

M'n vriendin heet Nina Kruger.

Anna, kijk me aan.

Dit was een waarschuwing.

Of ik het nu ben of een ander, de volgende keer zie je het niet aankomen.

Is dat 't echt waard?

BLUETOOTH AAN

ANNA'S TELEFOON - KOPPELEN

KOPPELEN

GEKOPPELD

Deze persoon is niet bereikbaar. Spreek uw boodschap in na de toon.

Sorry.

Ik weet dat ik niet moest bellen, maar er is een man die je zoekt.

Hij stond voor m'n deur.

Wat moet ik doen?

LOCATIE GEVONDEN

Zeg het maar.

RECENT GEBELD STATUS ACTIEF

Het is gelukt.

Goed gedaan. Daar is het.

De locatie van Krugers telefoon.

Hoe wist je dat die vrouw haar zou bellen?

Gokje. - Hoe wist je dat?

Als je ze in de ogen kijkt...

laat je zien dat je hun ergste angst waar kunt maken.

Dan doen ze vrijwel altijd wat je wilt.

Ik niet.

Je hebt mij zo aangekeken.

Maar ik reageerde anders.

Ik ontdekte wat jij vreesde en gebruikte dat om jou pijn te doen.

Klopt.

Omdat ik dingen kapot maak.

Gaat het?

Ik wou dat het niet zo makkelijk was.

Dat het...

meer moeite had gekost.

Aan het eind met Abbey...

toen ze niet meer wist wat er waar was, zei ze dingen die...

pijn deden.

Krankzinnige dingen.

Maar misschien waren ze wel waar.

Ik liet een keer een bord kapot vallen in de keuken.

Ze keek zo boos. Een woedende, duistere blik.

Ze zei: 'Iemand die kapot maakt wat hij aanraakt...

zou het huis niet in mogen.

Die hoort buiten bij de dieren.'

Welk deel raakte je zo?

Het ergste.

Als je ergens zit...

met akelige gedachten die je liever niet uitspreekt...

omdat je je niet kunt indenken dat anderen snappen wat voor iemand je bent...

Ik wil dat je weet dat een ander het snapt.

Ik wil niet buiten bij de dieren leven.

Ik ook niet.

Hou de wacht. Geef me heel even.

Wacht.

Wat is er met haar? - Vergiftigd.

Wat? - Het hing in de lucht in huis.

Ik ben vast besmet. Hou dus afstand.

Wat moeten we doen?

De dader had tegengif, maar het is vernietigd.

Ze komen eraan. We hebben weinig tijd.

Je bent gekomen.

We boffen.

Ze hebben niks gevonden.

De werkkamer.

De middelste plank.

Hallo, Zoe.

Het is allemaal zo vreemd dat ik niet weet waar ik beginnen moet.

Ik heb verontrustende informatie.

Ik wil dat je de hulp inroept van Mr Bote om iets te ondernemen.

Dat je hem overhaalt om mij te beschermen.

Want ik heb dringend bescherming nodig.

Ene Suleyman Pavlovich heeft met z'n huurlingenleger...

een belangrijke mineraalader veroverd in Panjshir.

Z'n mannen waren opgedragen om de familie Hamzad te vermoorden.

Dat wist je volgens mij al.

Maar er is meer, wat bijna niemand weet.

De Meshbahar-ader is enorm groot, maar er zijn meer aders in de wereld.

De meeste liggen echter op plaatsen...

die onze regeringen niet gunstig gestemd zijn.

Een aantal van deze partijen is zich in het geheim aan het organiseren.

Dit kartel...

wil de alleenheerschappij krijgen over de wereldmarkt in de zeldzaamste metalen.

Als dat lukt, kunnen ze elke westerse economie op de knieën krijgen.

Of allemaal.

Pavlovich kan steenrijk worden door deelname aan dit kartel.

Maar z'n lidmaatschap hangt een draadje...

dankzij jou.

Door jullie twee.

Henry en Marcia Dixon hebben een aandeel in z'n firma en banden met de CIA.

Het kartel twijfelt daardoor aan z'n betrouwbaarheid.

Hij zal alles doen om sporen van die banden uit te wissen.

Jij en ik.

Alsjeblieft.

Help me.

Wat nu?

We gaan uit elkaar.

We hebben geen keus.

We moeten jou in veiligheid brengen. Ga naar de politie.

We bellen Harold om hulp.

Ik dacht dat dit voorbij was.

Jij die ervandoor gaat om mij te redden terwijl ik nergens om vraag.

Het tegengif voor waar ik in ben gelopen hebben zij.

M'n enige kans om haar lot te ontlopen, is me gevangen laten nemen.

Ik kom weer terug.

Als jij in de buurt van Pavlovich komt, denk je aan niets anders dan hem omleggen.

Ik kom terug.

Ik geloof je niet.

Het moet.

Het moet.

Ik wil dit werk niet meer doen. Niet meer in die situaties verzeild raken.

Daarom ben ik opgestapt. - Dat is iets tussen jou en hem.

Ik heb hier niet om gevraagd.

Toen hij dacht dat z'n levenswerk op het punt van instorten stond...

legde hij het voortbestaan ervan in jouw handen.

Z'n levenswerk kan me gestolen worden. - Mij ook.

Ik ben hier omdat ik m'n leven terug wil en geen andere manier weet.

En jij?

Hij heeft laatst een mailtje gestuurd.

Ik heb het verwijderd en dat voelde goed.

Ik was bevrijd.

Ik deed m'n ogen dicht en wilde weer gaan slapen.

En toen?

Herstelde ik het.

Waarom denk je dat ik dat heb gedaan? - Vraag je dat mij?

Je weet hoe het is om in mijn schoenen te staan.

Jij was ooit z'n partner en wilde ook opstappen.

Dus ja, dat vraag ik jou.

Mag ik?

Waarom kon je het niet loslaten?

Misschien besefte je dat hij je iets belangrijks toevertrouwde.

En je kon niet weglopen van iets wat deel van je uitmaakte.

Ik zei net dat ik het niet meer wilde.

Misschien is het geen kwestie van willen.

Of misschien vond je het maar niks dat anderen die ouwe zomaar onder vuur namen.

Misschien wilde jij degene zijn die daar wat aan deed.

Ik dacht eerst dat hij de mail per ongeluk had verstuurd.

Hij was tenslotte echt oud.

Het was geen ongeluk.

Ken je hem?

Dit...

is Suleyman Pavlovich.

En dat is m'n ex-vrouw.

Vertaling: Edward Rekkers