Original subtitles

Trouw tot aan de dood.

Wanneer kom je terug?

Ik zal schrijven.

Lief zijn. En doe goed je best op school.

Ga niet, Louise. Het is daar niks voor jou.

Alsjeblieft, papa, zorg goed voor Lucien. Jochie van me...

Vier over acht. Voor de trein naar Parijs: instappen.

Lucien?

Panorama van Parijs

1912 + 1

Goede vrienden en geachte gasten, mijn beste wensen.

Gelukkig 1913. - Zeg dat niet, meneer Grünewald.

Het wordt een slechtjaar. - Wat moeten we dan zeggen, Ella?

1912 plus 1.

Gelukkig 1912 plus 1.

M'n vrouw en ik hopen dat uw wensen uitkomen.

Ook hopen we op een betere clientèle, zodat we onze Villa kunnen renoveren.

Ik wens dat de wijn dit jaar naar wijn mag smaken.

En dat Miss De Kerros de piano niet langer mishandelt.

Handen thuis.

En u, meneer Brizard? Wat wenst u voor het nieuwe jaar?

Meneer Brizard heeft geen wensen. En u, meneer Aasgaard?

Ik wens dat alle onbeantwoorde liefde beantwoord wordt.

Dat alle dromen uitkomen, zowel de gedroomde als de nog ongedroomde.

Dat iedereen op deze planeet voor altijd gelukkig wordt.

Wat een naïviteit. - Ik wens hetzelfde. Vooral voor mezelf.

O ja, meneer Grünewald? - Jullie weten, lieve vrienden...

dat jullie gezelschap zeer belangrijk voor mij is.

Wat niet belet dat ik hogerop wil raken en een rijke weduwe wil vinden.

Volgens mij is dat voor iemand met uw verborgen talenten...

niet geheel onmogelijk.

Wat weet jij van de talenten van onze Duitse vriend?

Zou het nieuwe kamermeisje er niet zijn? - Morgenochtend.

Serveren hoort niet bij mijn taak.

Mee eens, een keukenmeid hoort in de keuken.

Mag ik u verzoeken het nieuwe meisje met enig respect te behandelen.

Dat geldt vooral de heren hier. - Vanzelfsprekend.

Het geldt ook voor jou.

Heel het land in de ban van ragtime.

Het jaar is een paar uur oud en al twee moorden uit hartstocht.

Lees de Observateur.

Vrouwen mogen nu officieel een lange broek dragen.

Lees de Observateur.

Je bent te laat. - Excuus...

Geen Frans. Dit is een Brits huis.

Goed, mevrouw. - Geen 'mevrouw. Zo oud ben ik niet.

Sta je wortel te schieten?

De voordeur moet altijd dicht.

Wacht maar in mevrouw haar kantoor. Ik ben Ella, de keukenmeid.

Louise Créteur, het nieuwe kamermeisje.

Mevrouw komt er zo aan.

Louise Créteur. Tot uw dienst, mevrouw.

De regels. Eén: als meid ben je altijd en voor alles beschikbaar.

Twee: wees niet te aardig of behulpzaam. Benader gasten met gepaste afstand.

Met andere woorden: hoed je voor de mannen.

Onderschat Parijs niet. Er hangt passie in de lucht.

Zoals scheten.

Ik garandeer u, mevrouw, dat Parijs geen invloed op me zal hebben.

Je Engels is heel behoorlijk, voor een buitenlandse.

Ik was van plan naar Amerika te gaan. - Maar dat lukte niet. Bekend verhaal.

Je maakt een verstandige indruk.

Hugh, kom eens kennismaken met het nieuwe meisje.

Drie: mijn man en ik hebben een aapje, Chico genaamd.

Als wij er niet zijn, zorg jij voor Chico als voor je eigen kind.

Ik zal je rondleiden.

Benedenverdieping: vestibule, eetkamer...

zitkamer, keuken, personeelsslaapkamer naast het washuis.

De rest is bouwvallig en gesloten.

Eerste verdieping: 4 kamers tweedeklas. Tweede: 4 kamers derdeklas.

En de eersteklas?

Helaas bepalen de gasten de kwaliteit van een hotel.

En met het allegaartje dat we nu hebben...

Bevalt het je niet? Wil je weg? - O nee, het is prima.

Ik hou van...rozen.

Je zult wel voldoen. - Ja, lieve?

En dit is onze hoofdattractie: mijn man. Hugh Marbles Burrell, ex-advocaat.

Gefeliciteerd. Heel mooi. - Let niet op zijn grapjes.

Dit is Chico.

Braaf zijn, klein monster. - Ik laat je de keuken zien.

Dit is Ella.

Wees aardig en behulpzaam. Keukenmeiden zijn erg zeldzaam.

We hebben kennisgemaakt. - En duur.

250 francs per jaar, plus premies.

Ik zie er oud uit. - Welnee, je ziet er prima uit. Nietwaar?

Aantrekkelijk. - Mooi, zul je bedoelen.

Ik moet ervandoor.

De plicht roept. - Liefdadigheid wacht niet.

Dag, schatje van me.

Zorg goed voor ons schatteboutje. Verwen hem maar lekker.

Stomme gans.

Nu dan. Uniform.

Kom, Chico, kleine stinkerd. In je la.

Ik zou een stoofpot van je kunnen maken. Met veel wortel en aardappelen.

Hij kan niet praten. Godzijdank.

Ik hoop dat je van roddelen houdt.

Eigenlijk... - Mooi. Dan zit je hier goed.

Eustache Lejeune, haar minnaar en baas, directeur van het Armenbestuur.

Olive is inspectrice, voor 250 franc per maand. Mijn hele jaarloon.

Men zegt dat ze nog wel meer verdient.

Dankzij een speciale bijdrage.

Schatje, je ziet er heute stralend uit.

Today, Eustache.

En tot in de eeuwigheid, amen.

En nu terzake.

Kijk.

De rijke mevrouw Gendron. De Villa is van haar zoon.

Hij laat haar hier wegrotten. Ze pikt alles wat ze te pakken krijgt.

De Duitser, meneer Grünewald. Hij is erg op stiptheid gesteld.

Oké, aan het werk.

Eerste verdieping, eerste deur links. Lopen maar.

En bied je excuses aan.

Stomme trut.

Meneer Grünewald?

Mijn naam is Aasgaard.

Maar jij mag Aasgaard zeggen.

Neem me niet kwalijk.

Let maar niet op de bevingen. Er wordt aan een metrolijn gewerkt.

En jij bent? - Te laat. Het spijt me.

Ik bedoel, hoe heet je?

Het is je vergeven, Louise. Voor deze ene keer, afgesproken?

Wat is die geur? - Warme chocolademelk.

Heisse Schokolade. Een van m'n vele lievelingsdrankjes.

Excuseer, ik heb een afspraak om negen uur.

Het is al tien óver, monsieur.

Wat is tien minuten op de eeuwigheid?

Je bent een prachtonderwerp, Louise. Je moet eens voor me poseren.

Geen gelanterfant. De wittebroodsweken zijn voorbij.

Voortaan wordt het keihard werken.

Kijk toch eens. Juffrouw Louise, ons kamermeisje.

Wanneer kunnen we onder vier ogen iets heel dringends bespreken?

Het spijt me, Miss Louise. We houden onze oude stoelen.

Meneer Craxi, ik kom uw...wasgoed halen.

Louise, doe je mee?

Gooi er nog wat op, Louise. Het is vreselijk koud.

Zet haar er maar in. - Het is kokendheet.

Het mens voelt niks. Madame Gendron, hier komen.

Als ze maar schoon wordt. Uw zoon komt over twee weken op bezoek.

Nee, nee. De benen eerst.

Iets te vieren? - M'n eerste opdracht, lieve keukenmeid.

De toekomst straalt me toe, en wenkt als een bed van rozen zonder doornen.

Doe geen moeite, zíj zit niet in bad.

Wie?

Ze is verboden terrein. Onbereikbaar, zelfs voor uw verborgen talenten.

Intrigerend.

Wedden? - Je weet dat ik geen gokker ben.

Om een fles champagne.

Uw antwoord graag, meneer Grünewald. - Op welke vraag?

Hoe is het met meneer Brizard? En met de liefde?

Uitstekend. Dank je, Ella. - Maar?

Maar ik vrees dat het niet lang meer zal duren.

U hebt het nieuwe meisje ontmoet, de lieve Louise. Is ze niet mooi?

Meneer Brizard, Louise. Hij eet één keer per week mee.

Een goeie vent.

Gaat de weddenschap nog door?

Ik denk er even over na. Per slot van rekening...

is een weddenschap een serieuze gok.

En, hoe was je eerste week? Al iemand op het oog?

Een flater van me. Het spijt me.

Geeft niet.

Welterusten. - Droom maar van een luizenleventje.

Parijs - De Seine - 1912 + 1

Hoe staat het met je toekomstplannen?

Welke? - De rijke weduwe.

Niet bewegen. En niet naar mij kijken. - Sorry.

Alles verloopt volgens plan.

Louise, schiet toch op. Slome tut dat je bent.

Mooi. - Dank je.

Nee, Aasgaard. Ik dank jou.

Graag gedaan, Richard. - Sorry, ik heb nog een afspraak.

Tot ziens.

Zoekt u ook een nieuwe japon, meneer Grünewald?

Louise... Wat een gelukkig toeval.

Ik geloof niet in toeval, Mr Grünewald. - Richard. Ik heet Richard.

Het spijt me, ik moet de gasten met gepaste afstand benaderen.

Heel professioneel. - Dank u.

Heb ik het nodig?

Wat bedoelt u? - Nieuwe kleren. Een nieuw pak.

Niet als u graag de mode van vorig jaar draagt.

M'n moeder koopt mijn kleren en stuurt ze met de post.

Volgens haar is dit de mode in Breslau. - Dus u komt uit Breslau?

Ja. Ken je Breslau?

Maar het zal wel ergens in Duitsland liggen.

Slim. - Dank u.

En jij? - Wat bedoelt u?

Waar kom jij vandaan? - Uit Honfleur.

Dat ligt zeker ergens in Frankrijk?

Slim. - Dank je.

Twee grote naties ontmoeten elkaar.

Louise, ik vroeg me af of...

Zou je mijn meisje willen zijn?

M. Grünewald, wat een gelukkig toeval.

Ik geloof niet in het toeval. Waar is je japon?

Ik krijg een borrel van u. - Reken je nog maar niet rijk.

Hij betaalt. - Ja, ja.

Wat is het duurste op de kaart?

Kreeft thermidor. - Om te drinken, bedoel ik.

Triple-sec? - Mooi.

Ik heb geen dorst. - Je hoeft geen dorst te hebben, tut.

Drie triple-sec dus.

Dames en heren, hier komt de man op wie u allen wacht:

De Petomaan.

Je had toch geen dorst? Ober? - Wat eten we?

Je hebt in de Villa al gegeten. - Ik wil wel eens iets lekkers.

Louise, wat wil jij?

Kreeft thermidor, alstublieft. - Dure smaak is zelden raak.

Drie thermidor plus een fles van die triple-seks.

Kom op, Duitse hengst. Hop, in galop.

Vergeef me.

Goedemiddag, meneer Brizard. Hoe gaat het met de liefde?

Heel goed, dank je, Ella.

Maar...

Ik vrees dat het niet lang meer zal duren.

Die man maakt geen gelukkige indruk.

Gaan we vanavond wat drinken?

Ik heb het druk.

Ik ben vrij. - Ik heb het druk.

Schieten we wortel? - Ja.

Doe iets. Hij bijt heus niet. - Goed...

Op de fauteuil, dat is zachter. - Dat is wel z'n laatste zorg.

Jongeman, ik was officier tijdens de slag bij Spionkop in 1899.

Dat was niet voor doetjes.

Pak hem bij z'n andere schouder.

Mijn god, hij leeft nog. Vlug, Olive. Reukzout.

Ella. - Louise.

Is dat wel zo'n goed idee?

Snuif op.

Een zwarte hoed op een rood tapijt voor vuur. Vijf jaar tegenspoed.

Wat een nachtmerrie. Ik krijg nog 17 lunches en 17 diners van hem.

Wie zei dat de Villa runnen een pretje zou zijn?

'Beste vrienden, nu ik ga sterven...

is het mijn plicht om kort maar oprecht afscheid te nemen.

Het leven is een hel. Dat merken jullie gauw genoeg.

Er is 40 jaar geen oorlog geweest in Europa.

De langste periode van vrede sinds de middeleeuwen.

Er klinkt weer tromgeroffel. Ik voorspel een oorlog die alle oorlogen beëindigt...

en die de Grote Oorlog genoemd zal worden.' Weet die stommeling veel.

Van de doden geen kwaad. - Vooral als ze nog niet begraven zijn.

Neem me niet kwalijk. Blablabla... O, ja.

'Daarom maak ik er een eind aan.

Tegelijk spreek ik de hoop uit dat jullie pad met rozen bezaaid mag zijn.

Ik draag jullie geen haat toe en heb mijn moeder om vergeving gevraagd.'

Ach, lieve.

'Wanneer jullie vanavond weer gezellig zitten te kletsen...

denk dan nog even aan jullie toegewijde Gustave Brizard.'

Hij schrijft beter dan hij sprak.

O, nog iets. Maandagochtend haalt de gemeente hem op.

Maar waar laten we hem vannacht?

In het bed van mevrouw Gendron? - Ja, lieve?

We kunnen het mens niet met een lijk opzadelen. Toch?

Er zal heus niets gebeuren. De een is al dood en de ander zo goed als.

En ruzie zullen ze ook niet maken. - Mooi gezegd, beste man.

Probleem opgelost. - Hoe kunt u zo praten?

Ze heeft gelijk.

Er moet een wake worden gehouden.

Dat is bij ons althans de gewoonte. Ik wil mijn kamer best afstaan.

Als iemand tot één uur vannacht bij het lichaam blijft...

ga ik zolang naar een café chantant en los die persoon daarna af.

Wie?

Ik ben het met u eens. We mogen de overledene niet alleen laten...

ook al zijn we geen familie. Ik zal het doen.

Probleem netjes opgelost. - Geef de wijn eens voor Herr Grünewald.

Hoe is het met onze dierbare overledene?

Er is niets gebeurd.

Heb je geslapen?

Ik heb Lucien een brief geschreven.

Mijn zoon.

Ik wist niet dat je een zoon had. - Hij is zes.

Hij schrijft heel mooi voor zijn leeftijd. - Mag ik?

'Lieve mama...'

Niet één spelfout.

Slim jochie. - Hij is binnenkort jarig.

Mijn man, moge hij in vrede rusten, was op dezelfde dag jarig.

Je bent dus weduwe.

Jean-Michel is vorig jaar gestorven.

Op 15 april.

Ik heb april nooit leuk gevonden.

Nee, denk aan hem. - Ik weet niet wat me bezielde.

Alsjeblieft, Louise, ga niet weg.

Ik kan niet bij een lijk slapen. - Bij een wake is een mens wakker.

Ik heb nu al spijt dat ik m'n bed afstond.

Goeie wake?

Het lijkt wel een dag voor stelletjes. - Ze denken dat ze voorrang hebben.

Wij alleenstaanden moeten ons verenigen.

Nou, het is nogal warm.

Ja, het is een kas.

Wat een manieren.

Eustache, als ik nu eens zei dat dat een van m'n gasten is...

met een kamermeisje?

Hij is een etaleur uit Duitsland.

Zij is een jonge Franse weduwe.

Net twee soldaten, voorbestemd om elkaar de vreselijkste dingen aan te doen.

Eustache, wat ben je toch poëtisch.

Ik wil je iets laten zien.

Richard?

Gefeliciteerd. Het is een kunstwerk.

Het is slim, interessant, actueel.

Vind je? Het is niet onaardig. - Wat? Het schip is sensationeel.

Bedankt voor het compliment.

Iets drinken?

Als je mijn gasten niet met rust laat, word je op staande voet ontslagen.

Het spijt me... - Wees gewaarschuwd.

Er zit iets op uw japon.

Laat me even helpen.

Mrs Burrell...

Hier komen. Meteen.

Zeker. Is er iets? - Er is een advocaat voor je.

In het kantoor.

Meneer? - Meneer Bernard, advocaat.

Hoe maakt u het?

Aangenaam, madame.

Ik heb de droeve plicht u de dood van monsieur Gendron te moeten melden...

eigenaar van dit pand en enige zoon en erfgenaam van mevrouw Gendron.

Mijn deelneming.

Arme monsieur Gendron. Zo jong nog. Hij is toch vredig heengegaan?

Helaas, het was een lange en pijnlijke ziekte.

Wilt u het nieuws aan zijn moeder meedelen?

U kent haar beter dan wij.

Daar zullen we voor zorgen. - Met plezier.

Je hoeft niet cynisch te doen. - Nee.

Wat de toekomst betreft...

De vrouw van meneer Gendron...

verkoopt de Villa aan de metro van Parijs.

U zult verzocht worden om het pand te verlaten.

Wanneer moeten we weg? - Met Kerst.

M'n vrouw en ik hopen dat u blijft in deze moeilijke tijden.

Gelieve wel uw rekening te voldoen.

Wij zullen ons best doen een nieuw onderkomen te vinden...

in de hoop daar...

de meesten van u te mogen verwelkomen.

Het einde van een tijdperk.

Ik hef het glas op Villa des Roses. - Op de Villa.

Op de rozen. - Moge ze vergaan als de Titanic.

Komt er nog eten? - Ogenblikje, mensen.

Louise, waarom dek je niet zoals het hoort?

Hoeveel sinaasappelen gaan er op de schaal?

Elf sinaasappelen, meneer. Eén per gast.

Hoeveel liggen er nu op?

Tien sinaasappelen.

Je kunt in ieder geval tellen. - Ik heb er elf in gelegd.

Waar is de ontbrekende sinaasappel dan?

Dankzij de grijze massa die god of Darwin me gegeven heeft...

heb ik het mysterie opgelost. De sinaasappel is verdwenen...

door in rook op te gaan.

Voor de andere hetzelfde doen, zal ik er eentje redden...

en als teken van mijn genegenheid aan mevrouw Gendron geven.

Nu ik eraan denk, mevrouw Gendron... Uw enige zoon is vannacht overleden...

na een lang en extreem pijnlijk ziekbed.

Op het laatst poepte hij via zijn mond. - Hugh, alsjeblieft.

Ik zal mijn geschenk voor alle zekerheid hier opbergen.

Lieve help.

Goeie genade.

De dief zat de hele tijd in ons midden.

We horen de politie erbij te halen, maar dat doe ik niet.

Ik stel voor dat we haar handelingsonbekwaam verklaren...

beslag leggen op haar vermogen, inclusief dit pension...

en het onder ons goede burgers verdelen.

Als advocaat... - Ex-advocaat.

Als advocaat mag ik deze maatregelen nemen.

De stukken zijn al opgemaakt, mevrouw de bedriegster.

Je geld wordt verdeeld per vandaag, 15 april 1913.

Barst maar, en met het huis erbij.

In zulke tijden van rampspoed moet een mens wel feesten.

Louise, champagne voor iedereen.

Wil je me ruïneren, Mr Burrell? - Kan niet. Je bent al geruïneerd.

Ik heb het uitgeknobbeld.

Je man is vandaag een jaar geleden gestorven. Op 15 april 1912.

Hij zat als passagier op dat schip.

Lucien en ik zouden hem volgen zodra hij werk had in Amerika.

Ik leef met je mee.

Dat hoeft niet. Het leven is als een schipbreuk.

Zou je ooit een andere man kunnen liefhebben?

Ik weet niet of ik dat recht heb.

Wil je de mijne zijn?

Laten we het niet overhaasten.

Denk erover na.

Mijn god.

Mijn god.

Ik voel me schuldig. - Maar je hebt niks gedaan.

Hij wou niet. - Zonde.

Ik blijf m'n man trouw. Ik kus hem in mijn zoontje.

Sorry, Louise. Maar doden zijn toch echt dood.

En Richard Grünewald is springlevend, als het zo mag zeggen.

Je rouwtijd is voorbij. Punt uit.

Hij komt uit Breslau. Hij is de enige zoon.

Hij heeft vier zussen en zeer kusbare lippen.

Je kent hem goed, zo te horen. - Klopt.

Stel dat ik...

Hoe lang duurt het genot? - Een halve minuut?

Je weet best wat ik bedoel.

Konden we maar in de toekomst kijken.

Eerlijk gezegd kan ik dat.

Ik ga daar niet naar binnen.

Maak een inktvlek op dit vel papier.

Het ziet eruit als een doorboord hart met een kroon erop.

Of als een doodshoofd.

Probeer nog 's. - Het mag maar één keer.

Onzin. In de liefde en oorlog is alles toegestaan.

Wat is het resultaat?

Door uw geboorte heeft u het sterrenbeeld Kreeft.

Wat zegt hij? - Ik ben een Kreeft.

Klopt, je bent dol op kreeft.

Op basis hiervan en door de Grote Beer en de kometen...

is een man voorbestemd om uw hart te veroveren.

Hij zegt dat een man m'n hart zal veroveren.

Met hem zijn uw rijkdom en geluk verzekerd.

Mijn rijkdom is verzekerd en mijn geluk ook.

Maar mijd de man met het donkere haar.

Wat zegt hij?

Hoed je voor de man met donker haar.

Gelukkig ken ik zo'n man niet. - Dat is Richard Zie je dat niet?

Hij is blond. - Maak hem niet blonder dan hij is.

Bijna zwart. - Dat is de schaduw.

Zie je wel? Lichtbruin met her en der wat blond.

Liefde is kleurenblind. Hou jezelf maar voor de gek.

Iedereen is tegen me. - Hij is een heer en jij bent een meid.

Hij is Duitser, jij bent Française. Hij papt aan met alles wat beweegt.

Zelfs een gat in een boom zou hij...

Louise, die man zal je verdriet doen.

Misschien. Ik weet het niet.

Verdomme.

Waarheen? - Amerika.

We kunnen, de kust is veilig.

Schiet op.

En je verloofde? - Jij mag haar hebben.

Je bent te goed voor deze wereld. - Vaarwel, meneer Grünewald.

Deur dicht.

Verga niet.

Dat is 'm.

Meneer... Liefste...

Ze legt haar hele hart erin. - Het is een belachelijk ultimatum.

Het is een gewetenskwestie. Ik wil je mening horen.

Behandel haar met respect. - Je snapt het niet.

Ze denkt dat ik haar zal bedriegen.

Als dat mijn bedoeling is, wil ze dat ik uit de Villa wegga.

Maar als ik blijf, schrijft ze:

'Als je in de Villa blijft, beschouw ik dat als een belofte van eeuwige liefde...

en tref ik je om klokslag vier uur bij de kiosk in het park, liefste.'

Vandaag. - Inderdaad.

Mijn raad is eenvoudig: Je dient haar niet te bedriegen.

Het is een goeie meid. - Een geweldige meid.

Maar ook een weduwe en moeder. Ze heeft een en ander meegemaakt.

Het kan geen kwaad, toch?

Sommige vrouwen worden weer maagd als ze een tweede keer verliefd worden.

Weet je dat ik getrouwd geweest ben?

M'n vrouw was heel mooi.

Ze had lang blond haar...

en kon meesterlijk schaatsen en piano spelen.

Ze hield zielsveel van me, bijna evenveel als ik van haar.

Nadat we amper zes maanden getrouwd waren, is ze met m'n beste vriend...

Aasgaard, zoiets kan de hechtste stellen overkomen.

Het kan gelijmd worden. - Je snapt het niet, Richard.

Ze kregen een ongeluk, waarbij m'n vrouw omkwam.

Ik ben in Parijs om het te vergeten.

Ik heb intussen iets geleerd.

Breid het gebied van de pijn niet uit...

en mettertijd zal alle pijn verdwijnen.

Het is aan jou. Sommigen zouden het doen, anderen niet.

Dank je, daar heb ik wat aan.

Vertrokken? Voorgoed?

Die klootzakken, verdomme.

Hou op met dat gejank. Als je een kerel was in plaats van zo'n slet...

Wat is hier aan de hand?

Je Ier is 'm gesmeerd, samen met de Italiaan.

Ik kreeg nog zes maanden geld van ze.

De twee Hongaarse hoeren zijn ook weg. En je Ier liet z'n troela achter.

Wegwezen.

Ella en Louise, hier komen.

Wie heeft ze eruit gelaten? - Wij niet.

O nee?

Regels van het huis.

Elke gast heeft een sleutel. - Het is dus jouw schuld.

Hij dus ook al?

Stap jij ook op? Terug naar de Heimat, Herr Grünewald?

Sorry, maar volgens mij kom ik net binnen en ga ik niet weg.

Zeker om je koffers te pakken.

Waarom zou ik weggaan?

Ik ben hier tevreden.

De rozen bevallen me.

De kiosk om vier uur.

Het is bijna vier uur. - Het uur der zonde.

God vergeve me.

Snel.

Je kunt je nog steeds terugtrekken. De oorlog is nog niet begonnen.

Ik kom te laat.

Mama?

Is daar iemand?

Doe iets, alsjeblieft. - De slag is begonnen.

Zo doe ik niet open. Ik lijk wel een snol.

Misschien ben je dat ook.

Ben je hier, Louise? - Hou je gemak. Verdomme.

Dag, mevrouw. Excuseer ons, we zoeken mijn dochter Louise.

Ze werkt hier, niet? - Wat?

Louise Créteur... Louise.

O ja, Louise Créteur. Die is er nu niet.

Ze is uit wandelen met de oude mevrouw Gendron.

U bent zeker familie? God, wat jammer nou.

U hebt nog wel zoetigheid bij u. Maar zo zoet is ze niet.

Omdat u van ver gekomen bent, n'est-ce pas...

zal ik u een rondleiding geven.

Zoals u ziet, is de eetzaal in laat-napoleontische stijl...

Wat is er gebeurd?

Ik besef net dat ik geen zoon meer heb...

geen echtgenoot, geen vader, geen dorp en geen verleden.

Maar ik heb een man van vlees en bloed, die hier op me wacht...

op twee benen, als een gewone sterveling.

Fijn dat je gezien hebt dat ik twee benen heb.

Het antwoord is ja.

Op welke vraag?

Doet dat er nog toe?

Vast niet.

Liefste. - Schat van me.

Engel.

Voor eeuwig. - Enzovoort.

Duitsland valt Frankrijk binnen.

Je ziet heel bleek.

Jij ook.

Het komt door het licht.

Verdorie.

Had je man grote handen?

Ja, maar niet zulke zachte zoals jij.

Van wie hou je het meest?

Je hoeft mijn gevoelens niet te ontzien.

Ik dacht het wel.

Ik heb niks gezegd. - Dat hoefde ook niet.

Ik weet alles.

Dan zit je ernaast.

Ik geloof je niet.

Je bent een prachtonderwerp, Richard. Je moet 's voor me poseren.

Hou m'n neus erbuiten.

Leer me nog iets.

Wat valt er nog te leren? - In het Duits, bedoel ik.

Klaar?

Heel goed.

Wat betekent dat? - Trouw tot aan de dood.

Is het waar, Richard?

Natuurlijk. Je mag het iedere Duitser vragen.

Nee. Ik bedoel, blijf je echt...

Blijf ik wat? - Trouw tot aan de dood.

Ik kan je niet volgen.

Het is hier vreselijk koud.

Geef je m'n mantel even, liefste?

Ik dacht dat je honger had.

Klopt.

Neem me niet kwalijk.

Weet je, komende zondag kunnen we net zo goed in de Villa eten.

Maar...

Dan eten we niet aan dezelfde tafel.

Dat is waar, maar 5 franc om te kunnen knietjevrijen na een hele middag samen...

is iets te veel van het goede.

Vooral na drie maanden je-weet-wel.

Ben je klaar?

Lieve help. Er komt een kleintje aan.

En ik ben nog zo voorzichtig geweest.

Wat nu? - Je kunt 't houden of wegdoen...

of in de rivier springen.

En verder? - Dat weet ik niet.

Bidden.

Heilige Maria en lieve Jezus, help mij in dit uur van nood.

Als alles goed gaat, geef ik vijf franc om alle Chinese baby's te redden...

die door hun moeder aan de varkens gevoerd worden.

Heilige Maria, Moeder gods, bid voor ons zondaars...

Je zult harder moeten bidden.

Jezus en zijn moeder laten me in de steek.

Doe haar geen pijn. - Hoe weet je dat ze 't niet wil houden?

Ze is immers verliefd.

Ik zorg wel dat ze het niet wil houden. - Is dat niet al te grof?

Het is beter.

Uiteindelijk misschien wel, jongen.

Weet je, Grünewald...

Je krijgt ze er makkelijker in dan uit.

Ik moet iets zeggen.

Wil ik het wel weten?

Ik vrees van niet.

Dan wil ik het niet weten.

Wat is er toch met je?

Jij.

Waarom hou je het niet?

Hij haat me. Hij haat kinderen.

Logisch. Hij is zelf nog een kind.

Ken je...

iemand?

Dat staatje geloof niet toe.

Alsjeblieft, Ella.

Het is weer zover.

'Souvenir aus Deutschland?'

Dat is dan tien franc.

Vijf. Ze heeft al een kind gehad, dan gaat het makkelijker.

Waar moet ik van leven?

Goed dan, zeven. - Verkocht.

Het is altijd goed zakendoen met een oude klant.

Drink nog wat.

Ik ben bang. - Nee, dat is nergens voor nodig.

Straks gaan we wandelen in het park.

Niet bang zijn.

Kijk niet naar haar, kijk maar naar mij.

Nee, niet doen, Louise. Kijk naar mij.

Het doet pijn.

Richard?

Heb je Richard gezien?

Luister je dan nooit?

Waar zit dat kamermeisje? - In bed met een geheimzinnige ziekte.

De Spaanse griep.

Ik dacht dat er gezinsuitbreiding kwam. - Telegram voor Mrs Burrell.

Dat geloof je nooit.

Ik heb een nieuwe gast.

Ze zijn met z'n drieën.

Ik heb weken geleden op een annonce gereageerd.

Een rijke Amerikaanse zoekt voor een halfjaar een fatsoenlijk pension in Parijs.

Fatsoenlijk? - Op jou na.

Op zulke momenten zie ik alles weer zitten.

Wanneer arriveren ze?

'Arriveren vanavond. Breng kamers in gereedheid. Wimhurst.'

Ella? Meneer O'Connor z'n kamer is toch klaar?

Natuurlijk... Ach, verdomme.

Juffrouw De Kerros, wilt u naar uw stal terugkeren...

om de nieuwe gasten niet af te schrikken?

Dit is onze laatste kans. Gedraag je dus.

Welkom. - Villa des Roses?

Tot uw dienst, mevrouw Wimhurst.

En meneer Wimhurst, neem ik aan? - Er is geen meneer Wimhurst.

Een weduwe. - En nog rijk ook.

U zult wel moe zijn. Ik breng u naar uw suite.

Meneer Grünewald, helpt u even met de bagage? De meid is immers onwel.

Door uw toedoen. - Maar natuurlijk, milady.

Volgt u me?

Dit is de mezzanine.

Maar boven is het uitzicht beter.

Gaat u voor, mevrouw...

Uw kamer in.

Welkom. Het is een grote eer... - Dank je, Ella.

Is dit mijn kamer? - Helemaal voor u.

De baby en de kinderjuf slapen hiernaast. Het is een suite, dankzij de tussendeur.

Suite, kamer, suite. Ziet u?

Daar, alstublieft.

En waar is de elektriciteit? - Veel te gevaarlijk.

De brand in Bazar de la Charité is veroorzaakt door kortsluiting. Toch?

364 mensen verbrand. Afgefikt. - Heel vreselijk.

Ik snap het. En stromend water?

Niet echt. - Een overbuur is in zijn bad gestikt.

Verdronken, ja.

En weer iemand anders knoopte zich op met het telefoonsnoer.

Kunnen we nog iets voor u doen? - Nee, dank u.

Een soupertje misschien? Niets?

Nee, dank u.

Welterusten. - Welterusten, ja.

Droom maar van een luizenleventje.

Ik ben geen knecht, maar een gast zoals u.

Meneer Grünewald uit Duitsland. - Mevrouw Wimhurst, uit Amerika.

Twee grote naties die elkaar ontmoeten.

Meneer Grünewald, ik kan hier niet blijven.

Ik zocht een authentiek Parijs' pension, maar niet zó authentiek.

Dat snap ik, mevrouw Wimhurst. Ik zag meteen dat dit niks voor u was.

Mooi. Wilt u haar bedanken en vragen om de rekening op te maken?

We vertrekken morgenochtend. - Natuurlijk, mevrouw Wimhurst.

U kunt het Pension des Américains proberen. Dat is eersteklas.

Misschien volg ik uw raad op, meneer... - Richard.

Als we morgen samen eens gingen kijken?

Graag, mijn beste...

Bunny.

Wat gebeurt er?

Niks bijzonders.

Een brief voor meneer Grünewald. - Nu niet, Ella. Ik heb het druk.

Kop dicht, stinkbeest.

Er ligt al dagen een brief. Hij snakt ernaar om geopend te worden.

Vuile smeerlap.

Ik dacht dat ze Spaanse griep had.

Wees blij dat je niet met mij te maken hebt.

Je hebt een nieuw pak aan.

Heeft monsieur een rendez-vous?

Inderdaad, ja.

Ik heb een nieuw baantje op het oog.

Dat is mooi. Waar?

Zit daar maar niet over in. Zorg jij maar dat je beter wordt.

Ben ik niet mager geworden?

Je trekken zijn fijner geworden.

Onzin.

Weet je, Louise...

Jij bent de mooiste vrouw die ik ooit gezien heb.

Of ooit zal zien.

Vergeet dat alsjeblieft niet.

Wat is dat?

Niks.

Hoezo, niks?

Het is onze...

Ik weet niet wat ik ermee moet.

We kunnen het hier niet houden.

Ik weet het.

Nog iets, Richard?

Mag ik nog even blijven?

Je moet niet te laat komen voor je nieuwe baan.

Natuurlijk.

Word gauw beter.

Richie?

Wat een gelukkig toeval.

Maar Richard, je zit te huilen.

Onzin. Kom erbij zitten.

Graag.

Ja, meneer Grünewald.

Laat mij maar.

Ik ga weer aan de slag. - Weet je het zeker?

Een hele opluchting.

Binnen.

Welkom terug.

Ik was niet weg.

Ik ben blij dat je beter bent.

Wat is er gaande?

Er is thuis iets gebeurd.

Mijn vader is gestorven. - Mijn deelneming.

Ik moet naar huis voor de begrafenis. Nu meteen.

Natuurlijk.

Ik help je even.

Zie je? Ik heb onthouden wat je me geleerd hebt.

Wanneer kom je terug?

Over drie weken. Hangt ervan af.

Ik zal je schrijven.

Weet je, Louise...

De ene geliefde houdt altijd meer van de ander.

Je mag nooit vergeten dat ik die geliefde ben.

Er ligt een brief voor je.

'Liefste Louise, ik hou zielsveel van je.'

Je smeert 'm.

Ja.

Wat heb je haar op de mouw gespeld?

Dat m'n vader gestorven is.

Omdat je niet mans genoeg bent om te zeggen dat je een ander hebt.

Een rijke Amerikaanse trut, wed ik. - Klopt.

Voortaan logeren de trut en ik in Pension des Américains...

aan de Avenue des Ternes. - Dat ken ik goed.

Stuur mijn post door naar dat adres.

Je bent laf, meneer Grünewald.

Ik hou van haar.

Onzin.

Maar mijn besluit staat vast.

Zij is een kamermeisje en ik ben een heer. Min of meer.

Zij is Française, ik ben Duitser. Zij is heel serieus...

en ik ben lichtzinnig.

Zij is een moeder en ik ben geen zoon meer.

Voor haar is het beter dat ze niet weet dat ik echt van haar hou.

Een leugenaar en bedrieger vergeet je makkelijker.

Als ze er ooit naar mocht vragen, zeg dan dat ik gezegd heb...

dat ik nooit van haar heb gehouden. - Met alle genoegen.

Waarom glimlach je?

Richard is vertrokken.

Mooi. - Hij is voor drie weken naar huis.

En hij komt niet terug. - Natuurlijk wel.

En waarom dan wel?

Omdat...

Hij zei dat hij zielsveel van me houdt.

Wat ben je toch een bofkont.

Wat bezielt je?

3 weken

Ik wil er niet over praten. - En ik wil het niet horen.

Wat schitterend.

Vind je het mooi? - De ontwerper...

is geniaal of krankzinnig. Ik weet het niet zeker.

Meneer Aasgaard.

Meneer Grünewald.

Gefeliciteerd, meneer.

Knap werk. Tot kijk.

Bizar. - Een spook uit het verleden.

Parijs - Sneeuw

Hoe kun je zo stom zijn om de gasrekening niet te betalen?

We hebben de luxe van gas niet meer nodig.

Zijn er brieven voor me?

Niks.

Doe me een lol en vergeet hem.

Verdomme.

Geef je de ingebeelde liefde op? - Ik ga naar Breslau.

Ik geloof niet eens dat dat bestaat.

Gare Saint-Lazare, trein 2165 naar Heidelberg, Würzburg...

Nürenberg, Chemnitz en Breslau.

Er gaat elke avond om 10.15 uur een trein. Derdeklas, 90 franc.

In Duitsland hebben ze zelfs vierde klas. Wat een geweldig land.

Hou je kop, Chico.

Ze verstaan in Duitsland geen Frans.

Ik beheers behoorlijk wat Duits.

Maar de beren in het bos eten je levend op. Dat heb ik in een toneelstuk gezien.

Eruit.

Er komt oorlog met Duitsland.

Dan moet ik opschieten. - Straks zit je aan de verkeerde kant.

De oorlog is met een week gedaan, zegt men.

Je begaat de vergissing van je leven.

Ik kan alleen de heenreis betalen. Hij zorgt daar wel voor me.

Hij is niet in Breslau. Hij is er helemaal niet naartoe. Zijn vader leeft nog.

Hij zit in het Pension des Américains met die Amerikaanse.

Al drie weken.

Wat kon ik doen? Hij vroeg of ik z'n post wilde nasturen.

En tegen jou moest ik zeggen, hij zei het meermalen...

dat hij nooit van je gehouden heeft.

Telegram voor meneer Grünewald.

Een oproep van het Duitse leger.

Een uniform zal je prachtig staan.

Ik moet gaan.

Instappen voor Clichy, Boulogne...

Vernon, Louviers...

Honfleur.

Ik moet het leger in.

O ja?

Wat wil je dat ik zeg?

Dat weet ik niet.

Ik moet gaan.

Vaarwel.

Panorama van Parijs 1912 + 1

1914

Trouw tot aan de dood.

Wie als eerste in Parijs is, krijgt een fles champagne.

Wie als eerste in Honfleur is...

krijgt het meisje.

[DUTCH] NN1