Original subtitles

In 1660 keerde Charles II terug op de Engelse troon.

Zo kwam een einde aan het puriteinse bewind van Oliver Cromwell...

en begon de Restauratie, tijdperk van wetenschappelijke ontdekkingen...

artistieke ontplooiing en sensualiteit.

Het was ook 'n tijd van natuurrampen en archa�sche geneeskunde.

De wetenschap bestreed het bijgeloof.

Dit is het verhaal van de reis van een man...

door het licht en het duister van deze tijd.

Koninklijk Academisch Ziekenhuis

Dr. Merivel. -Ik kom zo bij u.

We moeten verder. -Hier wordt de hand weer sterk van.

Merivel. -Tot vanmiddag.

De oude Parr heeft last van kortademigheid. Wat geef ik hem?

Wat saliebloemsiroop, citroenpillen tegen de hoest en engelwortelsap.

Ik kom zo, Mr Watchhurst. -Mr Hodges.

Ik rammel van de honger. -Je hebt al gegeten.

Wat brood en een beetje kaas. -Er is geen tijd om te eten.

Ik werk hier nu vijf jaar. Nooit tijd om te eten en te drinken.

Ik heb niet eens tijd voor m'n pati�nten.

Dokter Merivel, Samuel heeft u nodig.

Samuel. kijk me eens aan.

Ik ben het, Robert. Stil maar.

Je moet even bij Parr kijken.

Een kompres voor z'n hoofd en wat kamille.

Mr Parr, hoe gaat het met u?

Is er nog hoop dat ik weer beter word? -Er is altijd hoop.

U moet rusten en mijn medicijnen hun werk laten doen.

Ik doe wat ik kan, maar we weten gewoon niet genoeg.

Ik raak er zo gefrustreerd van.

Nee, ik ben bang.

Waarvoor? -Hun vertrouwen en mijn onwetendheid.

Daarom leef je zo'n losbandig leven. Als wijlen je moeder dat zou weten...

Ik vraag haar vergeving en ben elke dag in het ziekenhuis.

Je onderbreekt je hoerenloperij om zieken te verzorgen.

Je hebt toch geen geld nodig? eigenlijk wel.

Vijf shilling om m'n instrumenten terug te kopen van de lommerd.

Het spijt me. -Je zou verdoemd moeten worden.

Deze handen hebben zich kapot gewerkt.

Voor jouw instrumenten, je leraren en de boeken op je tafel...

Of heb je die ook verpand?

Opdat je gebruik kon maken van je gaven als dokter...

nog voor je het woord kon spellen.

Ja, gaven.

M'n eerste pati�nt was een kikker die ik genas van springen.

Nu genees ik mensen van ademen.

M'n gaven binden me aan donkere kamers terwijl ik op straat gelach hoor.

De koning is terug. Theaters zijn open. Pruikenmakers zijn dolblij...

En rijke mensen gaan weer naar de hemel.

Ik wil de koning de hand schudden. -Geef Pearce maar een hand.

Hij is een goed voorbeeld.

Hij heeft zichzelf ooit besmet met roodvonk om de ziekte te bestuderen.

Ik doe hetzelfde met gonorroe.

Kijk eens naar deze handschoen. Raak hem aan.

Die handschoen is voor de koning.

Dichter bij de hand van de koning van Engeland zul je nooit komen.

Hier zijn je 5 shilling Ga je instrumenten maar terugkopen.

En als je een hart hebt, maak je je gaven te gelde.

Dank u wel, vader.

Geef 't niet uit aan vrouwen.

Merivel, je moet naar de onderzoekszaal komen.

Ik kom eraan, Pearce.

Strak is hij al gevlucht door jouw streken.

Vat mijn gestoei niet op als een belediging.

Het is gewoon m'n natuur. -Je natuur is verderfelijk.

Die wetenschap moet je losbandigheid toch temperen.

Je zult wel gelijk hebben. Maar ik geniet ervan.

Dit is hem.

Zal ik de riemen losmaken?

Gebroken ribben door een val. Ettervorming.

De artsen vreesden dat 't nooit zou genezen.

Daar zie je de oude wond zitten.

We zien hier een levend, kloppend hart.

Kun je het aanraken met je hand? -Dat heeft niemand nog gedurfd.

Ik kan het niet.

Uw vriend, misschien?

Ben je niet bang? -Ik ken geen vrees meer. En u?

Raakt u het orgaan aan?

Voel je dat dan niet? -Ik voel helemaal niks.

Geen pijn? -Niets.

Zeg eens, wie is die jonge dokter? -Robert Merivel, Majesteit.

Laat hem naar het paleis komen. Vanmiddag nog.

Kousen.

De jonge dokter is hier, Majesteit.

Weet u waarom ik u heb laten komen?

Ik heb last van zwaarmoedigheid die me tot wanhoop drijft.

Iemand die me zeer na staat, is stervende.

Iemand zonder wie ik niet kan leven.

Alles is al geprobeerd: aderlatingen, laesies, braak- en laxeermiddelen.

Ze is kaalgeschoren voor de aderlatingen.

Maar geen teken van herstel

Je bent m'n laatste hoop. Als je haar geneest, mag je m'n hofarts worden.

En als ik faal?

Je moet niet falen.

Haar naam is Lou Lou.

Jouw naam heeft overigens een aangename cadans.

Een lust voor het oor.

M'n lieveling voelt zich niet goed. Kom, Merivel.

Laat alle medicijnen komen die je geschikt lijken.

Je blijft hier tot ze hersteld is. -Uiteraard.

Stel me niet teleur. -U kunt van me op aan, Sire.

Er was een tijd dat ze me geantwoord had.

Wat hebben ze met je gedaan?

Beste Pearce, als je deze brief leest, is mijn lot al bezegeld.

Vanmorgen lachte de toekomst me toe.

Nu is er niets van over dan het leven van een zieke spani�l.

Als ik haar red, krijg ik 'n ander leven.

Als ze sterft, kan ik net zo goed ook gaan.

Ik denk aan onze leraar, William Harvey. Aan hoe hij altijd uitriep:

Heb vertrouwen in de kracht der natuur.

Zou dat het beste zijn voor Lou Lou en mij?

Moet ik 'r laten slapen zodat de natuur z'n gang kan gaan?

Wat als ik het bij het verkeerde eind heb?

Hoe moet ik dan m'n behandelmethode aan Zijne Majesteit verkopen?

Heel goed gedaan.

Ik mag je wel. Je hebt een vreemde, originele geest.

In dit nieuwe tijdperk is originaliteit heel belangrijk.

We stellen ons paleis met al z'n schatten voor je open.

We zullen zien wat er van je wordt. -Dank u, Sire.

Dit is een enorme kans voor iemand van uw stand.

U moet alles doen om de koning te behagen.

Weet dat ik u in de gaten houd. -Heel goed.

Ik zal u laten zien hoe uw leven hier eruit zal zien.

Dit is uw kamer.

De koninklijke kleermakers staan te allen tijde voor u klaar. En dit...

zijn uw speelkameraadjes.

Hier worden de taken van Robert Merivel, arts, uiteengezet.

De dagelijkse zorg voor de 18 hofhonden.

U heeft het recht ze te opereren als dat nodig mocht zijn.

Tien jaar naar de maan. Je vergooit je leven.

Die jaren hebben me zo ver gebracht. Ik ga naar het paleis en daarmee uit.

M'n beste, je moet blij zijn dat ik die aanstellerig heb gekregen.

Ik ben ook blij voor jou dat jij geen witte wijn meer drinkt.

En dat ik een quaker ben geworden. -Zelfs daar ben ik blij om.

M'n beste Pearce, een aangenaam jaar is voorbij.

Ik had geen tijd om te schrijven. Zo druk heb ik het met staatszaken.

Ik pas m'n medische kennis toe in dienst van de koning.

Hij is weg van m'n vermogen om scheten te laten

ik ben Aeolius. Koning der winden.

Kon wijlen m'n vader me zo maar zien.

De koning is dol op me. Waarschijnlijk omdat ik hem weet te vermaken.

Onze arts heeft zich ontpopt als 'n dwaas.

Wat denk je van de voorbereidingen? -Fantastisch, Sire.

Waar zijn ze voor? -Een bruiloft.

Wie gaat er trouwen? -Celibaat Clemente.

Dat was toch uw minnares? -Inderdaad.

Wat genereus van u. -Laat het me uitleggen...

Celia Clemence's aanwezigheid in mijn bed is noodzakelijk.

Evenals die van Barbara Castlemaine.

Maar van haar uitbarstingen over Miss Clemence word ik nerveus.

Dus Miss Clemente moet trouwen. We doen of ze vertrekt uit Londen...

maar ik verstop haar bij de rivier in Kew...

zodat ik in alle rust plezier met haar kan maken.

Haar echtgenoot moet iemand zijn die zo dol is op vrouwen...

dat hij niet van ��n vrouw kan houden.

Ook een geniaal aspect van uw plan.

Aan wie is de eer? -Jij moet met haar trouwen, Merivel.

Ik, trouwen? -Het klinkt me als muziek in de oren.

Maar ik wil niet trouwen. -Dat maakt niet uit.

Als je het maar doet.

Heb ik je niet veel gunsten verleend? -Jazeker.

Voile Zo kun je eens iets terugdoen.

Ik zal je ervoor belonen. Ik sla je tot ridder...

Je krijgt een landgoed in Suffolk en m'n op ��n na beste bed.

Ik blijf liever hier. -Je gaat naar Suffolk.

Maak maar iets moois van het huis en als de tijd rijp is...

zullen we je met een bezoek vereren. Ga nu maar.

En onthoud dit goed:

Als ze bij je is, mag er geen sprake zijn van intimiteit tussen jullie.

Ze is je vrouw, maar alleen in naam. Je wordt een papieren bruidegom.

Sir Robert Merivel. Bidnold.

Ik kom je deze geven.

Dat zijn je medische boeken. En je Harvey.

Ik ga de medische wetenschap verlaten. De koning heeft plannen met me.

Hij heeft me een titel, een landgoed en 'n vrouw gegeven.

Ik ga promotie maken. Dit is mijn tijd.

Wat nou? -Niets.

Jij legde je hand om het hart van die man.

Dat was iets wat ik niet durfde. ik zag je innerlijk vuur branden.

Snap het dan. Het licht is verdwenen uit je ogen.

M'n studie heeft me alleen bewust gemaakt van onze sterfelijkheid.

Als ik door was gegaan, was ik wanhopig geworden.

Best. -Ik moet naar m'n honden.

In navolging van Harvey kunnen we nieuwe dingen ontdekken.

Je hebt geneeskundige gaven. -Niet.

Jawel. Je hebt inzicht in ziekten.

De dood is iets vreselijks. ik heb kleur en licht nodig.

Ik heb genoeg van duisternis en dood.

Ik wil lichte dingen, mooie spullen. Ik ben een kind van de nieuwe tijd.

Ik zal voor je bidden.

Kom maar mee, Mr Bung.

Je bruid.

Staakt deze smakeloze losbandigheid -Op naar de huwelijkskamer.

Merivel pakt haar wel.

Ik geloof dat onze kus hen overtuigd heeft, Lady Celia.

Goed gedaan, Merivel. We hebben ze allemaal voor de gek gehouden.

Je maakt je erg nuttig, kerel.

En op dit moment heb ik het meeste aan je als je in Suffolk zit.

Je vermomming ligt achter de pilaar.

Pearce, je zult er wel niets van begrijpen. Evenmin als ik.

Maar toen ik Celia zag, was ik door haar betoverd.

Als ik aan haar denk, doet m'n hart zeer.

Ik ben ongeneeslijk ziek. Ik denk constant aan haar...

zelfs in m'n slaap

Welkom op Bidnold.

Will Gates, uw dienaar.

Bent u alleen?

Ik ben vooruitgereisd om te zien hoe de zaken ervoor stonden.

Is de bruiloft naar wens verlopen? -Alles ging goed.

Ik ga naar bed.

Kun je voor wat sterke drank zorgen?

Mr Gates, ik merk dat ik erg melancholiek word van dit huis.

Het is buitengewoon donker. De koning heeft het afgepakt van een Puritein.

Ik zal eerlijk tegen u zijn. Lady Merivel komt voorlopig niet.

U kunt niet eeuwig in bed blijven liggen.

Wat u nodig hebt, is afleiding.

De koning zei dat ik iets van het huis moest maken.

En hier bent u de koning.

Ik wil kleur en licht. Paars, goud, scharlaken en karmozijn.

Allemaal bij elkaar? -Jazeker.

We maken het zo mooi dat Lady Celia nooit meer weg wil als ze het ziet.

De Hollander.

Alles.

Om mezelf af te leiden en onze inrichting te laten bewonderen...

heb ik behoefte aan gezelschap.

Wellicht doet een bezoek van de buren mijn ontembare aard terugkeren.

Weg met de wijsheid. We zijn allemaal merries en hengsten.

Er is iemand aan de deur.

Nog een merrie die mee komt hinniken op ons feest.

Nu niet. -Waarom heb jij geen tulband?

Voorzie Mr Gates van een tulband.

Sir Robert Merivel.

Wijs me onmiddellijk m'n kamers. -Maar natuurlijk nu meteen.

Waar ben ik?

Ik heb geprobeerd om u naar uw kamer te brengen.

Maar u wilde beslist hier slapen

Wat is dat voor vogel? -Een geschenk van Lady Violet.

Ik heb toch zo vreemd gedroomd.

Ik droomde dat Lady Celia arriveerde met een pesthumeur.

Het is helaas waar. Ze vertoeft nu in de tuinkamer.

Voorzichtig.

Ik kom u welkom heten op Bidnold. -Ik wil niet welkom geheten worden.

De koning zal me spoedig terugroepen. -Uiteraard.

Hij was druk met die oorlogen in het buitenland

Maar als ik hier intussen iets voor u kan betekenen...

U kunt niets voor me doen.

Dan wachten we samen tot de liefde van de koning terugkeert.

Gebruikt u dat woord? In z'n liefde voor mij heeft hij u gebruikt.

Hij zocht een uiterst dwaze man en vond u.

Ik heb hem gesmeekt me niet te laten trouwen met zo'n dwaas.

Ik heb wat meegebracht. -Blijf uit m'n buurt.

Celia, m'n eenzaamheid vreet aan me.

Maar ik zie dat jij net zo ongelukkig bent als ik.

Kom binnen. M'n spel stoort u toch niet?

Ik stoor u.

Wat is dat voor vogel? -Een Indiase nachtegaal. Een geschenk.

Van de koning?

Hij is prachtig.

Maar hij zingt niet.

Wellicht moet u hem aanmoedigen door voor hem te spelen.

Ik herinner me dat uw spel bijzonder lieflijk is.

Is het te veel gevraagd hem in m'n kamer te zetten?

Niets is te veel gevraagd.

Mag ik de tuinkamer als priv�-vertrek gebruiken?

Misschien nodig ik u er van tijd tot tijd uit.

Ik vind veel van de inrichting storend. -De bedienden klagen er ook over.

Vergeef me dat ik me bemoeid heb met uw zaken.

In deze tijd verworden velen tot dwazen.

Dat ik vertrouw op de liefde van de koning maakt me net zo dwaas als u.

Hij is van m'n oude vriend, Mr Pearce.

Hij werkt nu in een ziekenhuis met z'n quakers.

Ga even zitten.

Is er ook een Mrs Gates?

Wat ik door m'n telescoop zie, vertelt me niks over m'n lot.

Er is veel in de wereld en mijn rol hier...

waar ik, ondanks alles wat ik geleerd heb, niks van begrijp.

Ik moet m'n winden inhouden en iets constructiefs gaan doen.

Wat is er aan de hand?

De koning heeft het me verboden, maar ik ben verliefd geworden op m'n vrouw.

Merivel, er is iemand voor je.

Dit is Mr Finn. Hij is schilder.

Een schilder Welkom.

Schitterend. Heb ik om een schilder gevraagd?

Wat maakt het uit? Ik schilder zelf ook graag.

Ik noem het: Le matin de Merivel, l'automne.

Wat vindt u ervan? Zegt u eens eerlijk.

Het is monsterlijk.

Misschien is dat het wel.

Maar ik vind het een mooie weergave van de kleuren in m'n park.

U moet het aan niemand laten zien. Ik zou het verbranden.

Mr Finn is hier met een opdracht.

Van wie?

Robin Hood?

U doelt op dit groene laken. Heel grappig.

In deze brief staat een opdracht omschreven voor Elias Finn, dat ben ik.

'Een statig portret van Lady Merivel.'

Als het mooi wordt, krijg ik een plekje aan het hof.

Niet Robin Hood dus, maar de koning. -Zullen we maar?

M'n gevangenschap is voorbij. De koning wil dat ik terugkom.

Cherubijnen. Daar heeft de koning een hekel aan.

Hang er je toekomst maar niet aan op.

Waarom niet? -Het is voor de koning.

M'n beste Flynn, nee Finch. -Finn.

De koning laat vele portretten schilderen.

De meeste artiesten wachten nog steeds op hun geld.

Dan moeten we 't extra mooi maken.

En het is nog niet gezegd dat je teruggaat naar het hof.

Vanwaar dan dit portret? -Een souvenir, misschien?

Een brief, Sir Robert.

Van de koning.

Pardon. Wat zegt de koning over het portret?

Niks.

Ik wil hem wat zeggen. Maar wat?

Ik moet voor de morgen in Londen zijn.

En de koning beschouwt te laat komen als verraad.

Merivel, ben jij het? -Jazeker, Sire.

De tijd heeft je veranderd.

Zoals bij veel van m'n onderdanen lijkt een vitaal deel van je te slapen.

Er is iets gearriveerd, Merivel. Iets wat zelfs jou wakker zal schudden.

De pest. La Peste.

Vier doden in Deptforth. En het verspreidt zich.

Sommigen zullen gespaard worden, anderen niet.

Maar we zullen allemaal wakker worden.

Kom mee. We hebben veel te bespreken.

Ik ben begonnen met deze pad. Help je me hem te ontleden?

Als u dat wilt -Dat wil ik inderdaad.

Ik wide je spreken over je vrouw.

Speld.

Ik liet haar met jou trouwen om haar te verbergen...

voor de spiedende blikken van Lady Castlemaine.

Zie je de glans van het darmkanaal? Net een juweel

Maar toen eiste ze dat ik m'n relatie met Lady Castlemaine be�indigde.

Evenals m'n vrijages met een aantal actrices van de schouwburg.

Toen heb ik haar verbannen naar Suffolk.

Inmiddels lijd ik erg onder haar afwezigheid.

Het Koninklijk lid hangt maar wat rond, op zoek naar haar.

Ik mis haar bedrevenheid en enthousiasme in dit soort zaken.

Ik wil dat je haar ervan overtuigt dat ze tevreden moet zijn met wat ze heeft.

Alles kan weer van haar zijn.

Haar huis, bedienden, geld en af en toe de koning in haar bed.

Ze moet berouwvol terugkomen als het portret af is.

Het is een trage schilder. En dan al die cherubijnen nog.

Wat is 'n schilderij zonder cherubijnen? -Wat u zegt.

Ik verwacht haar in mijn bed als het portret af is.

De koning Wil je niks beloven. -Hij moet wel iets gezegd hebben.

Je moet hier blijven tot je inziet dat alles aan verandering onderhevig is.

En hoe lang gaat dat dan duren? Maanden, jaren?

Moet m'n schoonheid, die hem zo beviel, vergaan?

Dat is niet zijn bedoeling Maar hij laat het over aan jou en mij.

Aan jou?

Ik moet bepalen of je zover bent. We zullen erover corresponderen.

Hoe moet ik die wijsheid vergaren? -Hij stelde voor...

dat we ons aan de muziek wijden.

Dit is net gekomen. -Je moet wat voor me doen.

Je moet een brief voor me schrijven, zogenaamd van de koning.

Zegt de koning niet wanneer het schilderij af moet zijn?

M'n beste Finch. -Finn.

Hij toont geen interesse in het schilderij.

Hij vreest alleen voor cherubijnen.

Zijne Majesteit houdt boven alles van muziek.

We zijn gewoon pionnen. -Pioenen zijn mooi.

Pionnen.

Merivel, word wakker. Ik moet je wat vertellen.

De vogel is ziek. We moeten wat doen.

Ik weet weinig van vogels. -Maar hij gaat dood.

Waarom ben je geen arts meer?

De koning heeft me verteld dat je geneeskundige gaven hebt.

Zal ik hier blijven? We moeten bij de vogel waken.

Dat lijkt me fijn.

Hij is dood.

Het zegel van de koning vervalsen. Daar kunnen ze u voor ophangen.

Ik hou van haar. Ik moet voorkomen dat het portret voltooid wordt.

Uw vrouw zal wel ontzet zijn door het verlies van haar vogel.

Ze is ontroostbaar. -Dat zal u ook verdriet doen.

Uiteraard. Ik heb gedaan wat ik kon.

Nu het portret af is, Wil ik u bedanken voor uw gastvrijheid.

Door de haast om m'n werk af te krijgen, was ik geen ideale gast.

Dat spijt me. -Ik begrijp dat het hof lokt.

Mag ik eerlijk tegen u zijn?

Ik heb gemerkt dat er een zekere band is ontstaan tussen u en Lady Merivel.

Ze is u meer toegenegen dan ze was, maar u weet niet goed...

hoe het nu verder moet.

Als ik er nu eens met haar over zou praten...

zou ze misschien wat minder verlegen worden.

Het is een precaire situatie.

Maar misschien werkt het. -Ik denk het wel.

Ik doe wat ik kan.

Ik zal het natuurlijk subtiel aanpakken.

Ik heb de indruk gekregen dat uw avances niet onwelkom zullen zijn.

VOil�. Venus. Uitzonderlijk helder. Dat is een goed teken.

De helderste van de avondsterren en de planeet van de liefde.

Kijk maar eens.

Inderdaad, wat een prachtige ster.

En ze kijkt glimlachend op ons neer.

We zijn gezegend.

Denk niet meer aan de koning.

Als je hem nu nog niet verveelt, komt dat nog wel.

Je hebt het mis. De koning Wil me terug.

Denk je dat hij z'n avontuurtjes met die actrices opgeeft? Nooit.

Hij is vrij. Je kunt hem niet vangen of houden.

Ik ben je man. Sta me toe om van je te houden.

Hij komt van het paleis.

Mr Finn heeft ons verraden.

Ik ga morgenochtend naar het hof.

Pak een ananas in.

Een geschenk voor de koning. Hoewel ik vrees...

dat geen geschenk groot genoeg zal zijn.

Dit is m'n nieuwe plan voor onze stad.

Kijk eens hoe Fleet Street wordt rechtgetrokken.

Er komt een doorkijk van Ludgate Circus naar St Pauls en de beurs.

En deze straat loopt van Smithfield naar de rivier.

Wellicht kunnen de kleinere bedrijven gevestigd worden aan de Theems.

Allemaal voor de schoonheid, de versiering en het gemak van de stad.

Ga zitten, Merivel.

Wat een grandioos plan, Sire.

Weet je nog dat wij ook ooit een plan gesmeed hebben?

In dat plan werd geen liefde van je gevraagd, het werd je zelfs verboden.

Door je niet aan de afspraak te houden, heb je jezelf verdreven uit 't paradijs.

Uit het paradijs? -Ja. Want wat is je rol nu nog?

Ik wilde niet van haar houden. En hoe het gebeurd is?

Je hebt het jezelf toegestaan.

Je probeert te zijn wat je had moeten spelen.

Je hebt geen nut meer voor me. Ik neem je Bidnold af.

En wat moet ik dan?

Wat deed je hiervoor?

Ik werkte als arts. -O ja. In het ziekenhuis.

Dat vak kun je weer oppakken. -Dat kan ik niet.

Waarom niet, Merivel?

Omdat ik bang ben. -Precies.

Au revoir, Merivel. Ik zal geen adieu zeggen.

Misschien is er in de toekomst nog wel een andere rol voor je weggelegd

U hebt me uit het ziekenhuis gehaald...

en me de zorg voor uw honden toevertrouwd.

M'n dwaasheid beviel u. -Dat zie je verkeerd.

Je vakkundigheid beviel me. Je had licht en donker in je.

Maar zonder je vakkundigheid ben je een dwaze, bibberende massa.

De pest komt eraan en schudt de mensen wakker uit hun slaap.

Tijdens m'n verblijf hier ben ik buitengewoon op je gesteld geraakt.

Ik ben ook buitengewoon gesteld op u.

Dus u gaat naar Mr Pearce en de quakers.

Ik kan nergens anders heen.

zie, ik heb u gelouterd in de smeltoven der ellende

Waarmee kan ik je van dienst zijn? -Ik kom 'n vriend bezoeken: Pearce.

Dan moet jij Robert zijn. Kom binnen.

Daniel

John zei al dat je je ooit bij ons zou voegen.

Is dat zo? -Haal wat haver voor het paard.

Ik blijf niet lang Ik zit niet graag opgesloten.

Hier in Whittlesea ben ik John. -Dat is na al die jaren wel even wennen.

Uit de regen en naar je kamer.

Hij is zo groot als m'n linnenkast. -Hier zijn andere dingen belangrijker.

Toen ik je leven temidden van alle weelde aan het hof zag...

heb ik gebeden dat je daar zou worden weggehaald

Ik was wel erg gesteld op dat leven.

Dit is onze nieuwe vriend, Robert. Dit zijn Ambrose, Daniel...

en onze lieve zusters, Hannah en Eleonor.

Robert heeft veel medische kennis, hoewel hij beweert die vergeten te zijn.

Het is heel jammer, maar het is wel waar.

Heer, stuur een licht dat Robert de weg kan wijzen.

Lieve Jezus, sta Robert bij.

God in de hemel, neem Roberts hand en blijf aan zijn zijde.

Wijk, zelfs als de avond valt, niet van z'n zijde.

De pati�nten zitten in een aantal schuren.

Dit is de mannenschuur. In de vrouwenschuur weven ze zeildoek.

Je mag nooit alleen 'n schuur in. -Dat begrijp ik heel goed.

Dit is verontrustend. -Dit is ons werk.

Hoe worden zo veel mensen gek? -Op allerlei manieren.

Armoede en verwaarlozing zijn belangrijke oorzaken.

Dit is Robert. Hij komt ons helpen met ons werk.

Spreek z'n naam maar eens uit en koester hem.

Hij is jullie vriend.

Hier hebben we een jongelerse Katharine.

Haar man verliet haar op een avond. Nu kan ze niet meer slapen.

Bent u weer een man die me onrecht komt doen?

Dit is Robert. Hij zal je niks doen.

Rood is onder het poortje door en mag zwart roquetteren.

Kunnen we hier geen croquet gaan spelen?

De aanblik van 'n croquetpoortje zou John erg van streek maken.

Wat doet zij daar? -Ze noemt het haar vertrekpas.

Is dat een dans?

Iedere man heeft z'n vertrekpas.

Als m'n man klein was geweest, had hij niet weg kunnen gaan.

Maar hij was groot. Hij stapte over me heen toen ik sliep.

Met ��n reuzenstap.

De koning wordt geplaagd door dwazen van wie hij Wil weglopen.

Zijn vertrekpas is van een ongekende elegantie.

Laat eens zien.

Zoiets.

Ik kan het niet. Ik heb de verkeerde schoenen aan.

Maar u bent ook een man. Hebt u zelf geen vertrekpas?

Anderen verlaten mij.

Gekte is iets duivels, iets vloeibaar.

Het kan eruit komen via bloed, braaksel of uitwerpselen.

Ruikt u de gal? Kijk, nu is ze rustig.

Natuurlijk. Ze heeft veel bloed verloren.

Zijn die aderlatingen echt nodig? -Ze moet slapen. Dat is het beste.

Is er geen andere methode? -Je weet niet hoe gek ze is.

Ze loopt 's nachts te schreeuwen en te huilen.

Wat roept ze dan? -Dat ze niet gek is.

Misschien is ze niet gek.

Ze heeft twee zelfmoordpogingen gedaan.

Is ze niet gewoon wanhopig?

Dat zouden wij ook zijn als we als gekken opgesloten werden.

Waarom maak je scheuren in je kleren?

Ik maak ramen voor m'n ledematen.

Kieren maken me blind En ik moet uitkijken.

Straks doet iemand me weer pijn.

Dit is voor jou. Een mantel van slaap.

Om je te troosten zoals je je pop troost.

Ik kom zo.

Waarom ben je bang om te slapen?

Ik viel een keer in slaap, maar het kwaad in me was nog wakker.

Ik liet m'n kleine meisje los. -Je dochter?

M'n man vocht als soldaat voor Cromwell.

Hij was goed voor ons gezin.

En ik was zo groen als gras. -En mooi.

Heeft hij je meegenomen naar Londen?

We kregen een meisje dat na drie jaar van ons weggenomen werd.

Ze keek graag naar de boten.

We keken naar de rivier en die keek naar ons.

Tot ik op een dag m'n ogen sloot en de rivier haar greep en verdronk.

Je moet altijd waakzaam zijn. Je moet niet slapen.

We zullen over elkaar waken.

Jij kunt slapen, ik hou als eerste de wacht.

Dat kan niet.

Over de zee in het land van Mar is een Vallei..

waar alle dingen bewaard worden die op aarde verloren zijn gegaan.

Verloren koninkrijken, verloren rijkdom, verloren uren, verloren liefdes.

Mensen gaan daarheen om hun verloren dagen en daden te vinden.

Vaak zijn ze verrast als ze hun verloren verstand terugvinden.

Simpelweg omdat ze het niet gemist hadden.

Als je meer aandacht hebt voor een van hen...

heb je minder aandacht voor de anderen.

Ze sliep Ik had haar bijna genezen.

Dat klinkt wel wat arrogant. Alleen Jezus kan genezen.

Wij zijn tussenpersonen.

Mogen we onze ervaring niet gebruiken om behandelingen te vinden?

Als ik ziek ben, ga ik onmiddellijk op zoek naar een dokter...

die me kan behandelen.

Een krankzinnige wordt pas naar het ziekenhuis gebracht als hij doodziek is.

Al onze pati�nten hebben een tijd gekend dat ze niet gek waren.

We moeten ze allemaal vragen hoe het was in die tijd.

Ze moeten ernaar terugkeren.

Als Katherine in haar slaap terugkeert naar die wat vrolijkere tijd...

kunnen we misschien ontdekken...

waar het pad naar gekte begon.

Net onder het oppervlak ligt misschien genezing in dansen en lachen.

Ik zie Daniel spelen. Ik zie de vrouwen dansen, zo blij als kinderen.

Ik zie alles wat op aarde verloren was.

Dit is geen maskerspel aan het hof. -Dat weet ik.

Verban de vreugde niet. Dat leidt tot waanzin.

En dit alles wordt me ingefluisterd door de Heer.

Tenminste, dat denk ik.

Vandaag lopen we niet om de boom heen. We gaan dansen.

Of huppelen of galopperen. Wat je maar wilt.

De bewaarders dansen met jullie mee.

Dit is een werveldans. Dus wervel en draai maar.

Een, twee, drie, vier.

Dans met me. -Dat kan niet.

Robert is de muziek. Misschien Wil John je vragen.

Waarom hebben we niet altijd muziek gehad?

Ik heb dit nog aan niemand verteld, maar sinds een maand...

neem ik bepaalde symptomen bij mezelf waar.

Je moet rusten. Dan pas kan ik je behandelen, Pearce.

Je bent geen van beiden meer als je doodgaat.

Er is te veel werk te doen. -Maak me niet kwaad .

Heb ik me niet altijd door jou laten commanderen?

Waag het niet om me nu tegen te spreken.

Wat schrijf je voor?

Rozensiroop tegen de hoest. Een kliskompres voor je hoofd.

En tegen het slijm in de longen? -Salmiak.

En een balsem -Een aantal balsems.

Opgelost in kokend water om te inhaleren.

Komt het allemaal weer terug?

De juiste kennis op het juiste ogenblik.

Misschien. We zullen zien.

Vertel nog eens wat over het land van Mar.

in het bos leefden grote dassenfamilies.

De mensen gingen er graag met hun kinderen naar kijken.

Ze zeggen tegen de kinderen dat ze stil moeten zijn om ze te zien.

Maar voor zover ik weet, zijn ze nooit stil genoeg.

Dit wordt onze ontmoetingsplaats.

Ik wacht hier op je.

En dan kom je naar me toe.

Wat deed je buiten?

Als ik niet kan slapen, ga ik soms een eindje wandelen.

Eens kijken.

Je staat in brand.

Je noemde me Merivel.

Door de koorts ben ik je andere naam vergeten.

Ik herinner me nog wel dat we dat kloppende hart zagen.

Dat weet ik ook nog.

Jij raakte het aan, maar dat kon ik niet.

Ik weet het nog.

En die man voelde er niets van.

Bid maar dat ik die man word en geen pijn voel.

Dat zal ik doen.

Is het niet de pest? -Het is z'n long. De tering.

Laat ons bidden voor onze vriend John. Moge z'n pijn afnemen.

Blijf bij me.

De pijn is minder erg als je bij me bent.

Gezegend zij de naam van de Heer nu en in de eeuwigheid.

Van zonsopgang tot zonsondergang moet de Heer geprezen worden.

Het verontrust me dat ik zo onwetend het graf in ga.

Ik wil liever niet dat je over het graf praat.

Uiteraard.

Er zijn onderwerpen waarover ik van jou altijd moest zwijgen.

Maar dat ligt niet in mijn aard.

Je Harvey.

Je hebt een gave. Doe er iets mee.

Robert is mijn minnaar.

Hij is mijn minnaar.

Hij is mijn minnaar.

Vaarwel, vriend.

Als de tijd rijp is, zal Robert ons verlaten.

Hij zal Katharine meenemen.

Waarom? -Omdat ze zijn kind draagt.

Dag, Hannah.

Dag, Ambrose.

Toe maar.

Hij zal me nooit croquet leren spelen

Ben je nu tevreden? -Waarom niet?

Ga je je de hele weg naar Londen als een quaker gedragen?

In Ierland is een man met paard en wagen die kan lezen een goeie vangst.

Als we de wagen in brand steken, het paard opeten...

en onze kont afvegen met het boek, weet je wat je gevangen hebt.

Smeer 'm.

Zoek de dame, hier en daar. Zoek haar maar.

In de lucht, zweeft ze daar? Waar is ze? Zoek de dame.

Ik had wel gewonnen. Dit is onze kans op geld.

Dit is een kans om uitgekleed te worden.

Doorrijden. Dit kost je je kop. -Ik ben geen Ierse boerenkinkel.

Ik heb ervaring met mannenzalen We moeten geld hebben.

Er zit geld in m'n rok.

Ze is simpel

We zijn dokter en pati�nt.

Ik ben de dokter. Kom maar op met die kaarten.

Zoek de dame.

Ik ben alles kwijt. -Niet helemaal

Dat was een geschenk van de koning. -Jammer.

Nog ��n keer.

Sir Robert Merivel. Heer van Bidnold.

Kom op met die kaarten.

Zoek de dame. Ze is hier en daar. zoek haar maar. Zoek de dame.

Ze is weer gek geworden.

Goud. Zo zwaar als een hennenei.

Voor alles wat hij verloren heeft plus ontbijt.

Ze is simpel -Het is goud.

Voor alles. Plus ontbijt.

Schande. Een gek meisje beroven.

Dat is niet aardig, Robert. -Zoek de dame.

Hoe kan dat? -Het is heel simpel.

Ik heb hier vroeger gewoond.

Leg je hand op m'n buik.

Ik ben bang dat het van ons weggenomen wordt.

We bouwen een kasteel in het land van Mar en stoppen hem in een hoge toren.

Daar zal hij niks merken van de harde wereld...

van al het gekonkel en alle lelijkheid.

Misschien loopt hij ooit door de vallei, maar niets van hem zal verloren gaan.

En we noemen hem John.

Niemand kan hem van je afpakken.

Niet naar binnen gaan.

Ik zoek werk. Ik heb hier gestudeerd.

Dat ziekenhuis is besmet. iedereen binnen moet 40 dagen in quarantaine.

Zieke en gezonde mensen? -Samen.

En wat gebeurt er dan? -De meesten gaan dood.

En de artsen? -Gevlucht.

Artsen worden tegenwoordig veracht.

Is dat wat voor u? De artsen droegen ze om besmetting te voorkomen.

U mag hem wel hebben. De arts die hem droeg, komt hier niet meer.

Hij komt helemaal nergens meer. Hij ademt ook niet meer.

Je hebt een gave, Merivel. Doe er iets mee.

Voor het kind.

Waarom blijf je bij me?

Omdat het kind onze levens verweven heeft.

Ik weet dat je niet van me houdt zoals je van anderen gehouden hebt.

Misschien herken ik de liefde niet. Ik ben geen wijs man.

In het land van Mar, dat net boven Afrika ligt..

Om je te helpen slapen. Je moet slapen, Robert.

Als je anderen wilt genezen zoals je mij hebt genezen.

We moeten afwachten en bidden.

En als ze weg begint te glijden? -Dan staat ons maar ��n ding te doen.

Het kind is erg groot. Je kunt 't niet naar buiten persen.

Is het niet mogelijk om het te redden? -Ik zou in je buik moeten snijden.

Maar dan zal ik je verliezen en ik wil je niet verliezen

Je moet het kind redden.

Ben je niet bang? -Ik ben alleen bevreesd voor je vertrek.

Nergens anders voor.

Sta me bij, Pearce.

Help me.

Hou de huid opzij terwijl ik het kind eruit til.

Ik kan niks meer doen.

Het is geen John. Het is ons kleine meisje.

We noemen haar Margaret.

Ik hou van je, Robert.

Ik hou ook van jou.

Let goed op haar. -Dat zal ik doen.

...en tot stof zult gij wederkeren.

In hoop op wederopstanding en het eeuwig leven.

Margaret, ik wil je iets vertellen over m'n leven.

Wat er goed aan is, dank ik aan twee mensen die ik niet kon redden:

Je moeder heeft haar leven voor je gegeven.

Ze was de dapperste geest die ik ooit gekend heb.

De meest barmhartige was m'n vriend John Pearce.

Ik moet verder met ons werk in 't ziekenhuis.

Ik neem de rol op me die voor me bestemd was.

Ik laat je achter in goede handen. Als ik ziek word, kom ik niet terug.

Ze zijn vastgebonden.

Zij die besmet zijn, mogen niet de straat op rennen en anderen besmetten.

De zieken moeten apart gelegd worden. Maak open.

Dat kan ik niet doen. Dat is verboden vanwege de pest.

Dan doe ik het zelf wel.

Zieken en gezonden samen in quarantaine.

Als ik ze kon scheiden, zouden veel levens gered worden.

Wie moet ik bedanken voor deze goede daad?

John Pearce.

Ik kan ze niet genezen, maar misschien geeft m'n aanwezigheid ze hoop.

Angst is onze grootste vijand en hoop het beste wapen tegen de ziekte.

Ze denken dat ik John Pearce ben. Daar heb ik mede voor gezorgd.

Laat ze m'n vriend maar blijven eren.

Alsjeblieft Mary laat je uit.

Dr. Pearce. -Wie is daar?

Ik leg haar lot in jouw handen.

Laat alle medicijnen komen die je nuttig lijken.

Waarom sturen ze me weer een dokter? -U wilt toch blijven leven?

Niet in deze ellendige staat.

Dokter, waarom houden degenen van wie we houden niet van ons?

Ik heb ooit van een vrouw gehouden die niet van mij hield.

Maar ik geloofde dat ze wel van me hield.

Is het niet evengoed mogelijk je ten onrechte onbemind te voelen?

Ik ben een van de velen, ik heb geen apart plekje in 't hart van de koning.

De koning houdt wel van u, Lady Celia.

Waarom zou hij u dat vertellen en mij niet?

Hij heeft me niks verteld. Ik herken in hem gevoelens die ik ook gekend heb.

Hoe kom ik tot zulk begrip?

Ik keek vroeger naar de sterren om iets te begrijpen van m'n eigen leven.

Maar de sterren geven maar een deel van 't antwoord.

Nu kijk ik naar hen die van me hielden om wie ik was.

We kunnen ons Lot zelf vormgeven. -Uw stem klinkt zo bekend.

Misschien ken ik u uit een tijd dat ik nog een kind was.

Misschien uit onze jeugd.

Ik ken de symptomen van de pest maar al te goed.

Lady Celia heeft een andere ziekte. Een koorts die ik heb behandeld.

En nog iets. Ze is zwanger.

Dokter, wat maakt u me daar gelukkig mee.

Maar ze lijdt aan zware melancholie die alleen verlicht kan worden...

door een blijk van liefde.

Ik denk dat ik u begrijp.

Nu moet u uw hoofddoek afnemen en u aan ons bekendmaken.

Vergeef me, maar dat kan ik niet doen.

Ik hoop alleen dat m'n bezoek van nut is geweest.

Een groot deel van de stad staat in brand.

Bootsman.

Varen. -Ik moet m'n dochter vinden.

Verder.

Ben ik hier vlak bij Cheapside? -Redt uzelf. Cheapside is er niet meer.

Waar ben ik? -Laat me los.

Welke straat is dit? -Ik weet het niet.

Er ligt iemand in.

Waar ben ik?

Waar ben ik? -U bent terug op Bidnold.

Ik herinner me de reis. -Dat lijkt me niet.

U heeft voornamelijk geslapen.

U bent 25 kilometer verderop gevonden. U was vastgelopen onder een boom.

Geen nieuws over Margaret?

Ik wou dat je haar gekend had. Ik had een dochter. Een prachtig meisje.

Het is alsof ik van het ene op het andere moment oud ben geworden.

Ik vrees dat ik droom. -Nee, Merivel. Je bent wakker.

Lady Celia is hersteld -Was ze dan ziek?

Er is mij wijsgemaakt dat je collega John Pearce haar heeft behandeld.

Celia dacht er anders over. Haar vermoeden werd bevestigd...

toen een vroedvrouw met een jong kind naar 't paleis kwam ...

op zoek naar ene Robert Merivel.

Het was jouw kind.

Vergis ik me of hou je echt van deze plek?

Je ziet op Bidnold kleurencombinaties die je nergens ter wereld vindt.

Dat is waar.

Je lijfknecht Gates berichtte ons dat je thuisgekomen was.

Thuis?

Bidnold is van jou.

Tot ik geen koning meer ben en 'n andere tijd aanbreekt.

Wat je afgenomen is, krijg je terug.

Omdat je levens hebt gered en de man bent geworden die je nu bent.

Het is jouw huis, Merivel. Ik zal het nooit van je afpakken.

En ik laat een portret van je schilderen.

Het krijgt als titel: Een arts.

De brand heeft de pest uitgeroeid.

Ongeluk brengt soms onverwachte zegeningen. De grootste ben jij.

Ik keer terug naar de stad om het ziekenhuis weer op te bouwen.

De sterren die me ooit verwarden, Laten me nu een pad zien...

dat ik eigenlijk altijd al gevolgd heb.

Ik zag wel wat er op me afkwam en liet m'n zorgen achter me.

En ik ben nog steeds op reis.

Controle en diverse aanpassingen: Goffini Resync voor WEBRip.x264-RARBG: No-Flag