Original subtitles

‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.

‫اُلی، ایدا.

‫مامان داره میاد.

‫زود باش، این طرف.

جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez

‫دخترها!

‫مامان!

‫رُز!

‫مامان کجایی؟

‫مامان جون!

‫کمک‌مون کن! مامان!

‫«نفست را حبس کن»

‫ترجمه از «آیــدا و مــــریم» ‫:::. Ayda.NDR & marYam .:::

‫[اوکلاهوما، پندهندل - 1933]

‫پروردگارا، از تو می‌خواهیم ‫که طوفان را دور نگه ‌داری.

‫گرد و غبار را بخوابان.

‫بابت شغلی که برای هنری مهیا کردی ‫از تو سپاسگزاریم.

‫حافظ مسافران باش.

‫هنری را به سلامت تا پایان سفرش برسان.

‫بگذار به اندازه کافی درآمد داشته باشد ‫تا خانه‌مان را تمام کند.

‫بذر بیفشان.

‫کمکم کن.

‫به من کمک کن تا موهبت‌هایی را که به من داده‌ای ببینم، ‫نه چیزهایی را که از من گرفته‌ای.

‫کمکم کن که رُز و اُلی را صحیح و سالم نگه دارم.

‫نگذار مثل سایر بچه‌ها مریض شوند.

‫رُز، یه کم کاه بریز پایین، عزیزم.

‫فقط یه کم.

‫باید صرفه‌جویی کنیم.

‫مرا کبود کن، خونم را بریز،

‫اگر این گونه می‌توانم ‫از یک تار موی سرشان محافظت کنم.

‫لطفاً ایدا رو از جانب من ببوس.

‫به او قول بده که من با امیال شیطانیم

‫مبارزه می‌کنم تا دوبار بتوانیم با هم باشیم.

‫[ایدا جون بلوم]

‫همه‌مون.

‫[وفات: سوم ژوئن 1928]

‫[تا آمدنت به خواب می‌روم]

‫اونو یادته؟

‫و وقتی امشب بیدار می‌مانم، ‫نگرانی را از قلبم دور کن.

‫با خوابی آرام مرا پاداش ده.

‫آمین.

‫از بابات خواستم اینو تعمیر کنه.

‫ولی وقت نکرد.

‫به نظرت فیلادلفیا هم میره؟

‫نه، خیلی سمت شرقه.

‫من می‌خوام برم.

‫می‌خوام ببینم چه شکلیه.

‫شاید تابستون بعدی رفتیم.

‫اگه بذرها جوونه بزنن.

‫در رو پشت سرم قفل کن.

‫وقتی می‌خونم انگشتم رو دنبال کن، باشه؟

‫«مردِ خاکستری همسر زیبا

‫و پنج فرزندش را در اتاق خواب حبس کرد، ‫سپس خاکه زغال‌ها را جمع کرد.

‫قصد داشت آن شش فرشته را بسوزاند، ‫ولی سرنوشت یک قربانی دیگر نیز در ذهن داشت.

‫با زبانه کشیدن شعله‌ها،

‫مردِ خاکستری فهمید که پیراهنش آتش گرفته.

‫راه فراری نبود.

‫شعله‌ها وی را در برگرفتند.

‫اکنون در میان طوفان گرد و غبار، ‫خاکسترهای مرد خاکستری در هوا می‌وزند.

‫در تاریکی شب قدم بر می‌دارد.

‫اگر ماسک به صورت نداشته باشید، ‫خاکسترش را تنفس می‌کنید،

‫و وی مجبورتان می‌کند ‫که کارهای وحشتناکی انجام دهید.»

‫در قفله؟ بذارش پشت در!

‫نه. نمی‌تونیم پشت در بذاریمش.

‫چرا؟

‫چون

‫اون

‫می‌تونه مثل گرد و غبار پراکنده بشه

‫و از لای درز پنجره‌ها بیاد تو،

‫و ممکنه تنفسش کنیم.

‫همین اتفاق برای مامان افتاده.

‫تنفسش کرده.

‫نه.

‫مامان به‌خاطر ایدا

‫ناراحت و پریشون بود،

‫و نمی‌خوابید.

‫می‌تونید باهام بیاید.

‫نمی‌خوام تو چادر بمونن، ‫که همین یه چیزم که داریم از دست بدیم.

‫و دخترمون رو اونجا نمی‌ذارم.

‫تک و تنها.

‫دختر...

‫هنری چطور هفته پیش عازم شد؟

‫- خب... ‫- آره؟

‫همراه چند نفر دیگه رفت.

‫آخرین مرد ایستاده.

‫- وای، شرمنده. ‫- اشکال نداره.

‫نمی‌رسم تمیز کنم.

‫کل شب این طور بوده.

‫همون سرماخوردگیه که شیوع پیدا کرده؟

‫اولش سرماخوردگی ساده بود، ‫ولی بدتر شد.

‫دکتر کاکس میگه ذات‌الریه‌س.

‫واگیردار نیست.

‫دکتر میگه به‌خاطر گرد و غبار زیاده.

‫یعنی باید چی کارش کنیم؟

‫مثل نبرده.

‫توماس ناخوش‌احوال بوده.

‫خب، باید ببرنش پیش اون دعانویس تو گایمن.

‫ورم مفاصل انگشت‌های یه پیرمرده رو شفا داد.

‫استخون‌هاش صحیح و سالم شدن.

‫خوب شد دخترها رو آوردی، مارگارت.

‫چطور؟

‫به گمونم نشنیدی چه بلایی سر خانواده کالاباش اومده.

‫باباهه گفت در قفل بوده.

‫ولی یه ولگرد وارد خونه شده.

‫کابینت غذاها رو غارت کرده.

‫دیدن نون خشک‌های روی بچه رو می‌خورده.

‫نه، بردی، نون خشک‌ها رو خورده بوده.

‫به بچه زل زده بوده.

‫حتماً خیلی گرسنه بوده.

‫گرسنگی دلیل نمیشه اون جور به بچه زل بزنه.

‫فقط زل زده.

‫و قطعاً کاری که بعدش کرده رو توجیه نمی‌کنه.

‫دست و پای باباهه رو بسته

‫و مجبورش کرده کشتن زن و بچه‌هاش رو تماشا کنه.

‫مثل خوک دل و روده‌شون رو کشیده بیرون.

‫همین جوریش به کارای خونه نمی‌رسم،

‫چطور باید حواسم به این آدمای شرور باشه؟

‫گوش به زنگ و آماده باش.

‫همیشه.

‫طرف رو گرفتن؟

‫همون ولگرده.

‫نه، هنوز که نه.

‫و با عقل جور در نمیاد.

‫کسی رفتنش رو ندیده.

‫انگار دود شده رفته تو هوا.

‫یا پیغمبر.

‫وای خدا.

‫امروز نرید.

‫سعی می‌کنم.

‫خیلی باد میاد. ‫حتماً قراره طوفان بشه.

‫همیشه هوا طوفانیه.

‫ولی آدما تو این طوفان می‌میرن، ‫و با این درشکه در معرضش هستید، استر.

‫بدون حفاظ.

‫فقط حواست باشه ‫توماس و جیکوب بیرون نرن.

‫تر و تمیز باشن. ‫درز و شکاف‌های خونه رو بگیر.

‫بازم گرد و خاک میاد تو.

‫عجیب‌ترین جاها خاک گرفته.

‫دیشب خواب دیدم...

‫یکسره سرفه می‌کرد.

‫منم یه دستمال برداشتم ‫و فرو کردم تو دهنش.

‫چندین بار.

‫ببخشید.

‫باید پسرهام رو از اینجا ببرم.

‫آروم باش. آروم.

‫دخترها، ریسمان رو بگیرید ‫وگرنه تو گرد و خاک گم می‌شید.

‫اُلی کجاست؟

‫نمی‌بینمش.

‫بابام رو می‌خوام.

‫می‌دونم.

‫اصلاً کجا رفته؟

‫- داره پل می‌سازه. ‫- آره.

‫یه فکری دارم.

‫یه خط

‫برای هر روزی که بابا نیست.

‫از چی ترسیدی؟

‫اون مرد...

‫که بیرونه.

‫کدوم مرد؟

‫همین جا بمونید.

‫مامان، نرو بیرون.

‫مرد خاکستری؟

‫با این کتاب ترسوندیش، رُز.

‫مگه نگفتم بندازش دور؟

‫چرا.

‫این باید جلوی گرد و خاک رو بگیره، خب؟

‫اون مرد چی؟

‫ولگردی که ناپدید شده.

‫کسی بیرون خونه نیست.

‫می‌فهمی؟

‫این داستان...

‫واقعی نیست.

‫چرا.

‫مثل یه رویا

‫در طول روز.

‫اینو می‌برم.

‫میشه درباره‌ی گندم حرف بزنی؟

همون سال اول که کاشتیم‌شون، حسابی رشد کردن،

‫وقتی باد می‌وزید، ‫مثل دریا موج می‌زدن.

‫و یه روز بین گندم‌های بلند ‫قایم موشک بازی کردیم.

‫زود باش.

‫بجنب.

‫بین‌ گندم‌ها قایم می‌شدین، ‫و من نمی‌دیدم‌تون.

‫ولی همیشه صدای خنده‌هاتوت رو می‌شنیدم.

‫یه روز بی‌نقص بود.

‫شب بخیر.

‫مامان، پاشو!

‫چیه؟ چی شده؟

‫اُلی راست می‌گفت. یکی بیرونه.

‫می‌بینی؟

‫همین جا صبر کنید.

‫جیکوب ـه.

‫پسر استر.

‫حتماً درشکه تو طوفان چپ کرده.

‫استر کجاست؟

‫نمی‌دونم.

‫توماس تنها زیر درشکه قایم شده بود،

‫اونقدر ترسیده بود که به زور کشیدمش بیرون.

‫احتمالاً وقتی رفته دنبال جیکوب بگرده ‫اونجا گذاشتتش.

‫مشیت الهی رو می‌بینید.

‫روزی‌دهنده داناییه.

‫فقط باید ایمانت رو حفظ کنی.

‫ایمان به اینکه برای جیکوب حکمت و نقشه داشته.

‫نقشه‌ای که از درک و فهم ما خیلی مهم‌تره.

‫به گمونم بعضی چیزا از کنترل ما خارجه.

‫بعضیی چیزا نیست.

‫نمیشه همه چی رو واگذار کرد به خدا،

‫که حکمت خداوند بوده وگرنه می‌میرن.

‫همگی اینجا دفن می‌شیم.

‫به نظر من که این خودبزرگ‌بینی ـه.

‫بهتر از خاک کردن بچه‌هامونه.

‫سعی کردم از اینجا برم.

‫تو طوفان.

‫نمی‌تونم وضع هوا رو عوض کنم، مارگارت.

‫نمی‌تونم بارونیش کنم.

‫چه خاکی تو سرم بریزم؟

‫جارو بکشی بد نیست.

‫سر و مر و گنده‌س.

‫خون‌دماغ شد.

‫بند نمی‌اومد.

‫هوا خشکه.

‫به گمونم علتش همینه.

‫گمان می‌کنید؟

‫بعد از جریان اُلی و ایدا، من...

‫نگرانم.

‫ایدا هم خون‌دماغ می‌شد.

‫استر گفت گرد و خاک باعث بیماری توماس شده.

‫هوا.

‫ماسک فروشی دارم.

‫ممکنه موثر باشه.

‫قرص خواب که می‌خورید؟

‫خب، یه توصیه بهتون بکنم؟

‫تا حد امکان درزها رو بپوشونید و ماسک بزنید.

‫آروم باشید.

‫مامان، بیداری؟

‫ما نباید تو اتاق شما بخوابیم.

‫فقط به اندازه‌ی پوشوندن ‫درز و سوراخ‌های یه اتاق پارچه دارم.

‫اگه باز اون طور بشی چی؟ ‫اگه دوباره بیخواب بشی؟

‫متوجه نیستی که گرد و خاک ‫از تمام سوراخ‌ها میاد تو؟

‫واسه همین پسرعمه‌ت توماس مریضه ‫و واسه همین خون دماغ شدی.

‫می‌خوام از اینجا برم. ‫برم پیش بابا.

‫وقتی بابات پول بیشتر بفرسته ‫با قطار بعدی می‌ریم.

‫قول میدم.

‫کسی نامه نداشته؟

‫وقتی نامه‌ی بعدی هنری برسه ‫از اینجا می‌ریم.

‫به گمونم خبر نداری. ‫خدمات پستی متوقف شده.

‫اونقدر شن و ماسه تلنبار شده ‫که یه قطار تو وودوارد از ریل خارج شده.

‫تمام مسافرها کشته شدن ‫جز یه الاغ که تو واگن باربری بوده.

‫به نظر میاد حالا حالا پیش خودمونی.

‫عجب.

‫خبری از اون ولگرد نیست؟

‫خب، الان همه فکر می‌کنن شاید کار پدره بوده.

‫بچه‌هاش رو کشته ‫و داستان ولگرد رو سرهم کرده.

‫همسایه‌مون گفت قبل این اتفاق ‫رفتارش عجیب بوده،

‫کلاً یه مرد متفاوت بوده.

‫بهش فکر کنید.

‫کسی اومدن و رفتن ولگرد رو ندیده.

‫لباس خوابت رو بپوش، عزیزم.

‫- مگه نگفتم در رو ببند؟ ‫- بستم.

‫اون گاو زنده نگه‌مون داشته.

‫داره از گرسنگی تلف میشه ‫و ممکن بود بلایی چیزی سرش بیاد.

‫- ممکن بود بمیره. ‫- من بستم.

‫خب، باید محکم‌تر می‌بستی. چیه؟

‫مرد خاکستری گاو رو بیرون کرده.

‫بس کن.

‫مرد خاکستری نداریم، فهمیدی؟

‫برو کارات رو تموم کن.

‫رُز.

‫یه کم کاه بریز پایین، باشه؟

‫ببخشید حرفمون شد ولی...

‫رُز!

‫تو انبار کی رو دیدی؟

‫بهت گفتم که مرد خاکستری.

‫فکر کردم گفتی واقعی نیست.

‫دلیل نمیشه کسی اون بیرون...

‫همین جا بمونید.

‫بیا بیرون وگرنه به خدا قسم ‫کل انبار رو به آتیش می‌کشم.

‫گفتم پایین بمونید.

‫می‌ترسیم.

‫برید عقب، دخترها.

‫تو کی هستی؟

‫برادر والِس گریدی هستم.

‫آزارم به کسی نمی‌رسه، خانم.

‫فقط یه سرپناه لازم داشتم.

‫هنری گفت شما یه انبار دارید.

‫هنری؟

‫مگه کتش رو نمی‌بینید تنمه؟

‫کُشتیش؟

‫معلومه که نه، خانم. من مرد خدام.

‫در مسیرم به غرب برای کار توقف کردم

‫و برادر هنری اینو بهم داد،

‫و ازم خواست به شما سر بزنم.

‫چرا در نزدی؟

‫به محض سرپا شدن ‫قصد داشتم همین کار رو بکنم، خانم.

‫به‌خاطر پای چلاقم تو طوفان گیر کردم.

‫گفتم خیلی ناخوش‌احوالم.

‫نمی‌خواستم دخترها، و شما رو بترسونم.

‫رُز هستی، درسته؟

‫و شما هم مارگارت هستید.

‫آخه هنری بهم می‌گفت.

‫با تعطیلی قطارها، پست خیلی کُند پیش میره.

‫باید بری. همین حالا.

‫می‌تونم خرجم رو بدم. ‫این روزها مردم به کلام خداوند نیازمندن.

‫- مردم به بارون نیاز دارن. ‫- با دعا کردن بارون میاد، خانم.

‫برو بیرون! برو!

‫فقط اینکه گاوتون داره از گرسنگی تلف میشه، ‫که یعنی شما قراره به این سرنوشت دچار بشید.

‫درست میگم؟

‫شیرش خشک شده. ‫می‌تونم دوباره سرپاش کنم.

‫- باشه. چیزی نیست. چیزی نیست. ‫- وای، عزیزم.

‫خوبی.

‫مامان، کمک.

‫نفس بکش. نفس بکش.

‫جلو نیا.

‫- خانم می‌تونم کمک کنم... ‫- مامان.

‫ولی باید لمسش کنم.

‫چرا؟

‫دستان من

‫شفابخشه. حقیقت رو میگم.

‫حتی اگه باور نکنید، چه ضرری داره؟

‫مارگارت.

‫مامان، کمکم کن!

‫ولش کن.

‫ولش کن!

‫چی کارش کردی؟

‫مامان.

‫خونریزی بند اومد.

‫من میرم. میرم.

‫باید استراحت کنم.

‫گفتی می‌تونی کاری کنی ‫که گاومون شیر بده.

‫چطوری؟

‫علف‌های هرز به سرعت آب رو جذب می‌کنن. ‫خوراک زیادی تولید می‌کنن.

‫با این می‌خوابم ‫و بلدم چطور ازش استفاده کنم.

‫فهمیدی؟

‫اگه بذارم اینجا بمونی مردم حرف در میارن.

‫می‌تونم یه مدت آفتابی نشم.

‫تو انبار می‌مونم.

‫شفام داد؟

‫نمی‌دونم.

‫رُز!

‫ازت متنفرم، مارگارت.

‫چه دستان هنرمندی داری.

‫خونه‌ی رویاهامونه.

‫این هفته نیومدی کلیسا، مارگارت.

‫نگرانت شدیم.

‫مامان، توماسه اومده.

‫استر کجاست؟ ‫چطور تنهایی اومده اینجا؟

‫طفلکی

‫بردی، برو دنبال کلانتر.

‫خیلی غم‌انگیزه.

‫مراقبش نیست، مارگارت.

‫شاید چون داغداره این طوره

‫یا یه مشکل جدّی‌تر داره.

‫استر. مارگارت هستم.

‫استر؟

‫یادته وقتی ایدا فوت کرد؟

‫واسه یه مدت طولانی فکر می‌کردم ‫ممکنه برم پیشش.

‫ولی باید به فکر اون یکی بچه‌ت باشی.

‫صحت و سلامتش.

‫یه مرد... مراقبشه.

‫یا خواب دیدم؟

‫یه کم آب بخور.

‫یه جرعه.

‫چند وقته اینجا دراز کشیدی؟

‫وضعش خرابه.

‫مطمئنی؟

‫دوست داشتم توماس رو ببرم، ‫ولی نمی‌تونیم شکمش رو سیر کنیم.

‫همراهم بیا، توماس. آره.

‫مارگارت.

‫ممنون. ممنون که بهم سر زدی.

‫چیزی نیست. باید از خودت مراقبت کنی.

‫جه خبره؟

‫فقط برای یه مدت کوتاه، استر.

‫چی واسه یه مدت کوتاه؟

‫تا وقتی سرپا بشی.

‫می‌بریدش؟ کجا می‌بریدش؟

‫من نمی‌ذارم... هی. ‫به لحظه صبر کنید.

‫اون پسر منه. ‫تنها چیزیه که برام مونده.

‫می‌دونی، با من هیچ فرقی نداری. ‫می‌دونی؟

‫با من هیچ فرقی نداری. ‫همیشه فکر می‌کردی فرق داشتی.

‫درست مثل منی، می‌شنوی؟

‫نشونت میدم چه حسی داره.

‫منو ببین. دقیقاً مثل منی.

‫منو می‌بینی؟

‫مثل من میشی. حالا می‌بینی. ‫تاسف می‌خوری.

‫بچه‌م رو ازم نگیر.

‫«هر زمان که در سختی‌های گوناگون ‫قرار می‌گیری شادی‌هایت را بشمار،

‫بدان که با آزمایش ایمانت صبور خواهی شد.»

‫جمله قشنگی بود.

‫مال خودته؟

‫مادرم می‌گفت.

‫به‌خاطر مادرت کشیش شدی؟

‫یه دلیلش اون بود.

‫بابام موعظه‌گر بود. ‫بهم گفت موهبت داری.

‫تمام خواهرام دارن. چهارتا خواهر دارم.

‫الان کجان؟

‫دو تاشون تگزاس هستن، ‫و وقتی به عنوان مبلغ مذهبی رفته بودم سفر

‫بقیه‌شون رو مخملک از پای در آورد.

‫اُلی هم مخملک گرفت. و ایدا.

‫وقتی قرنطینه شده بودن، ‫ایدا مدام اسم منو صدا می‌زد.

‫اونقدر به دری که باعث جدایی‌مون شد ‫چنگ انداختم که ناخن‌هام کَنده شدن.

‫جدایی موقت بار سنگینی ‫تو زندگی مادی‌مون حساب میشه.

‫ولی تجدید دیدارمون تا ابد به طول می‌انجامد.

‫اعتقاد داری؟

‫مجبورم.

‫چاره‌ای ندارم.

‫دخترات خوش‌شانس که تو مادرشونی.

‫این طور فکر نمی‌کنی؟

‫بعد از ایدا، اصلاً خواب به چشمم نمی‌اومد.

‫و یه کاراهایی می‌کردم.

‫امروز نامه نداریم. ‫ولی نامه‌رسان گفت قراره گرد و خاک بشه.

‫خدای بزرگ، سپاسگزارم.

‫بابتِ مهربانی خانواده بلـوم ‫از تو سپاسگزارم.

‫تو ما را از طریق برادر هنری آشنا کردی و ‫حالا، من تا ابد سپاسگزارم.

‫بابتِ سلامتی روزافزون رُز ‫از تو سپاسگزارم؛

‫و درخواست می‌کنیم که اُلی کوچولو را ‫در دامان عشق و محبتِ خود قرار دهی.

‫به‌یادِ یکی از آیه‌هایی افتادم ‫که پدرم بهم یاد داده بود.

‫« نه از گناه خودش بود و نه از والدینش،

‫علت آنست که خدا می‌خواهد قدرت شفابخش ‫خود را اکنون از طریق او نشان دهد. »

‫بابت این غذا سپاسگزاریم.

‫و منم به‌خاطر این سپاسگزارم.

‫امروز اومد؟

‫بابایی فرستاده؟

‫- عزیزم نامه‌ی... ‫- یعنی چی نوشته؟

‫بس‌کن!

‫- رُز! ‫- آخه خب...

‫هی...

‫«دخترانِ عزیزم...

‫اولین آرزوی من اینه که بتونید...

‫بخونید.

‫بخونید.

‫بتونید دست‌خط خرچنگ‌قورباغه‌ای ‫من رو بخونید.

‫آرزوی دومم اینه که وقتی این علف‌ها ‫به دست‌تون می‌رسن،

‫همچنان سبز و درخشان باشند.

‫وقتی که داشتم می‌چیدم‌شون،

‫در درخشـان‌ترین حالتِ خودشون بودن.

‫ادامه‌ی نامه مخصوصِ مادرتونه عزیزای دلم.

‫بده‌ش بیاد.

‫چی پچ‌پچ می‌کنین؟

‫رُز، همین حالا.

‫از دخترم فاصله بگیر.

‫از نظرم اصلاً فکر خوبی نیست.

‫تو کی هستی؟

‫رُز، نامه رو با صدای بلند بخون.

‫«مارگارت، من خوبم. ‫اما کت‌ام رو دزدیدن.

‫همراه نامه، پول و آب‌نبات‌هایی ‫که برای دخترها خریده بودم.

‫یه کشیش اومد این‌جا و ‫درخواست کرد که شب رو بمونه.

‫روز بعد، هم‌اتاقی‌ام رفت ناهار بخوره ‫و برگرده اما هیچ خبری ازش نشد.

‫وقتی که پیداش کردم، سرش مثل یه تخم‌مرغ ‫شکسته شده بود و خبری از چکمه‌هاش نبود.

‫کسی هم از اون کشیش خبر نداره. ‫انگار که یهو دود شد رفت توی هوا.»

‫من نمی‌خوام اذیت‌تون کنم.

‫- پول‌ها کجاست؟ ‫- خرج شدن.

‫پول‌های تو کجـان؟

‫خرج شدن. دخترم رو ول کن.

‫قبوله. به شرطی که ‫اون نامه رو بهم بدی.

‫بهتره عجله نکنیم.

‫ببینیم نظرِ کلانتر چیه!

‫اگه من نبودم از گُشنگی تلف می‌شدین.

‫اگه نبودی، اولین نامه‌ی همسرم ‫به دستمون می‌رسید.

‫می‌تونستیم از این‌جا بریم.

‫«همیشه مهمان‌‌نواز باشید، زیرا بعضی‌ها

‫با چنین كاری، بی‌آنكه خود ‫بدانند، از فرشتگان پذیرایی كردند»

‫- فرشتـه؟ ‫- من دخترت رو نجات دادم. مگه نه؟

‫دوست داشتی خوب نمی‌شد؟

‫همونطوری می‌موند!

‫نجات‌ش دادی؟ تو یه حق‌بازِ دروغ‌گویی!

‫اون پدر کشیش‌ات هم ‫مثل خودت حقه‌باز بود؟

‫پدرم اگر این‌جا بود از شما ‫خیلی خوشش می‌اومد.

‫گورت رو گم کن!

‫گورت رو گم کن!

‫منم اگه جاتون بودم می‌ترسیدم...

‫این‌جا تنهایـد و کسی رو ندارید.

‫نمی‌دونید کِی کسی میاد پیش‌تون ‫و بهتون سر می‌زنه.

‫چندتا قفل و ریسمان...

‫نمی‌تونه جلویِ من رو بگیره.

‫نمی‌تونه جلوی «مرد خاکستری» رو بگیره.

‫بزودی می‌بینم‌تون.

‫مامانی؟

‫اُلی؟

‫تو بودی حرف زدی؟

‫این‌جا چیکار می‌کنی استر؟

‫تو هم به سرنوشت من دچار می‌شی.

‫خودت می‌بینی.

‫خاکسترش رو تنفس می‌کنی و مجبورت می‌کنه ‫کارهای وحشتناکی انجام بدی.

‫مامان؟ مامان؟ مامان؟

‫تا صبح این بیرون بودی؟

‫[ مرد خاکستری ] ‫[ از هر درزی میاد تو؛ خاکسترش رو تنفس می‌کنی ‫و مجبورت می‌کنه کارهای وحشتناکی انجام بدی ]

‫مارگارت.

‫نمی‌شه جلوش رو گرفت!

‫مامان! نجات‌مون بده!

‫مامان؟ مامانی؟ مامان؟

‫در رو باز کنید! ‫خواهش می‌کنم در رو باز کن.

‫- مامان! ‫- اون داخلـه اتاقه؟

‫نجات‌مون بده.

‫مامانی!

‫برین بیرون. زود باشین.

‫چراغ از دست‌ت افتاد؟

‫نه. کار والس‌ـه.

‫چطوری این‌کارو می‌کنه؟

‫تمامِ شب بیدار بودم.

‫همه‌ی درها هنوز قفل‌ان.

‫شاید اصلاً از در نمیاد داخل...

‫منظورت چیه مامان؟

‫باید زیر در رو می‌پوشوندم.

‫اما مامان؛ مردِ خاکستری ‫فقط یه قصه‌ست. خودت گفتی.

‫من اون کتاب رو دادم به والس.

‫ولی اون تو رو درمان کرد.

‫درسته؟

‫درحالی که تمامی درها قفل بودن و من ‫داشتم نگهبانی می‌دادم، وارد خونه‌مون شد.

‫اون دقیقاً همین رو می‌خواد!

‫برو پیشِ خواهرت.

‫با یه پارچه زیر در رو بپوشون ‫و بیرون نیاین!

‫سلام.

‫می‌بینم که حالت خوب شده.

‫این‌جا چیکار می‌کنی؟

‫اومدم معذرت خواهی کنم مارگارت.

‫افکاری که توی ذهنم می‌گذشت ‫و حرف‌هایی بهت زدم. واقعاً متاسفم.

‫ما یه خانواده‌ایم.

‫می‌شه همه‌چی رو فراموش کنیم ‫و از نو شروع کنیم؟ دلم براتون تنگ شده.

‫دلم برای دخترها تنگ شده و...

‫خب، می‌دونی...

‫مردم یکم نگران شدن.

‫مدتی می‌شه که اصلاً تو رو ندیدن.

‫با همچین نور کَمی خیلی سخته...

‫اما نفس کشیدن خیلی راحت‌تره.

‫از نظرم خیلی خوب می‌شه ‫اگه بیشتر برین بیرون.

‫آدم وقتی تنهاست بیشتر از هر ‫زمانی با خودش فکر و خیال می‌کنه.

‫بد نیست یکم از این‌جا فاصله بگیری ‫و به‌خودت استراحت بدی.

‫می‌دونی، منم جدیداً بیشتر می‌رم بیرون.

‫یه کشیش داره کمکم می‌کنه ‫تا حالم بهتر بشه و راهم رو پیدا کنم.

‫چندباری رفتم پیش توماس...

‫مارگارت؟

‫می‌تونی با مهمونی رقصِ امشب شروع کنی.

‫اصلاً حس خوبی نداره که مردم دائم ‫پشت سرت حرف بزنن. از من بشنو.

‫بهتره بهشون نشون بدی حالت خوبه.

‫حق با توئه.

‫باید بیشتر بریم بیرون.

‫آره.

‫واقعاً داریم می‌ریم مهمونی رقص؟

‫استر گفت مردم روستا نگران‌مون شدن، پس...

‫می‌ریم که نشون بدیم حالمون ‫خوبه و برمی‌گردیم.

‫خب حتماً کلانتر بـل هم اون‌جاست.

‫می‌تونیم قضیه والس رو براش تعریف کنیم،

‫این‌که اخیراً چه اتفاق‌هایی افتاده...

‫بدونِ نامه‌ی پدرتون...

‫اگه کلانتر به‌چیزی شک کنه...

‫شما دوتا رو از من جدا می‌کنه. ‫قول بده در این‌باره هیچ حرفی نمی‌زنی.

‫خیلی قشنگه!

چون دختر خوشگلی ‫مثل تو پوشیدتـش.

‫بیرون نری‌ها.

‫ما که خوبیم خداروشکر. شما چی؟

‫رُز؟

‫نمی‌تونم نفس بکشم.

‫مامان؟

‫مامان، مامان! بس کن!

‫چت شده؟

‫داشتی گریه می‌کردی. خفه می‌شدی ‫نمی‌تونستی نفس بکشی.

‫نه، داشتم می‌خندیدم.

‫پاره شده.

‫فکر کنم نریم بهتره.

‫بدون اون لباس هم خیلی خوشگلی!

‫موضوع فقط لباس نیست.

‫داری چیکار...

‫بس کن!

‫چیزی نیست رُز.

‫بابایی بزودی میاد خونه ‫و همه‌چی رو درست می‌کنیم.

‫تا اون موقع، باید به مردم نشون بدیم ‫اوضاع روبه‌راهه و هیچ مشکلی نیست.

‫مارگارت، خداروشکر حالتون خیلی خوبه!

‫بله خیلی بهتریم. ممنونم.

‫با اجازه.

‫- آره، دقیقاً. ‫- مارگارت!

‫دوست داری یکم برقصیم؟

‫با کمال میل.

‫خب، اوضاع چطوره؟

‫یه مشکل کوچیک پیش اومد، ‫اما الان همه‌‌چی خوبه

‫خداروشکر. ‫این روزها خوب استراحت می‌کنی؟

‫چرا؟

‫رُز حرفی زده؟

‫منظورت چیـه؟

‫هیچی. اخیراً همه‌ش کابوس می‌بینه.

‫- مارگارت؟ ‫- چیـه؟

‫تو...

‫تو...

‫خدای من.

‫یه خراشِ کوچیکه...

‫پامه، چیز خاصی نیست.

‫لطفاً ادامه بدید.

‫ببخشید. عذر می‌خوام.

‫با این یارو چیکار می‌کنی؟

‫ریورنـد شاو رو می‌گی؟

‫ببخشید.

‫نمی‌خواستم دخترها مهمونی ‫رقص رو از دست بدن؛

‫اما این زخم باعث شده سرگیجه بگیرم.

‫مارگارت!

‫چرا بعداً یه‌سر نمیای پیش درمان‌گری که بهت گفتم؟

‫درمان‌گر؟

‫آره.

‫منظورت والس‌ـه.

‫نه.

‫اسمش «اورت لی»ـه.

‫واقعاً آدم خوبیه. ‫من رو سر عقل آورد.

‫حتی تو کارهای خونه بهم کمک می‌کنه ‫و این رو برام گرفته.

‫برام مهم نیست اسمش چیه...

‫این همون مردیه که توی اتاق زیرشیروانی ‫ما قایم شده بود؛ آقای کلانتر.

‫اون ما رو تهدید کرد.

‫مارگارت،

‫این غیرممکنه.

‫تو یه قاتل رو توی خونه‌ت راه دادی!

‫هنری برام نامه فرستاد. ‫این درمان‌گری که می‌گی یکی از هم‌اتاقی‌های...

‫نه...اون داره راست می‌گه.

‫منم دیدمش. ‫تهدید کرد که دوباره میاد سراغ‌مون.

‫دیدین؟

‫اون اهلِ این دنیا نیست.

‫اون...

‫یواشکی میاد توی خونه‌مون، ‫شب‌ها وسایل رو جابه‌جا می‌کنه،

‫می‌خواد به دخترها آسیب بزنه.

‫از درهای قفل و پنجره‌های بسته عبور می‌کنه.

‫مثل خاکستر توی هوا معلق می‌شه.

‫- از هر درزی که پیدا کنه، میاد تو. ‫- مامان کافیه. خواهش می‌کنم.

‫خاکسترش رو تنفس می‌کنی.

‫و مجبورت می‌کنه کارهای وحشتناکی انجام بدی.

‫الان دارن پشت‌م حرف می‌زنن.

‫با خودشون می‌گن من...

‫من...

‫اما منم گفتم که دیدمش.

‫اصلاً مهم نیست.

با اون وضعیت داغون من حرفمون رو باور نمی‌کنن.

‫مامان؟

‫مامان!

‫کار کی بود؟

‫خودت.

‫کِی؟

رفت توی جلدم؟

‫اشکالی نداره.

‫صبرکن. صبرکن.

‫تو هم شنیدیش درسته؟

‫آره.

‫شاید یکی اومده می‌خواد حال‌مون رو بپرسه!

‫ماسک‌هاتون رو بزنید. به محض این‌که رفتم ‫بیرون زیر در رو با یه تیکه پارچه بپوشون.

‫مارگارت!

‫والس!

‫مارگارت.

‫من این‌جام مارگارت.

‫مارگارت.

‫من این‌جام مارگارت.

‫تو هم به سرنوشت من دچار می‌شی.

‫تو هم به سرنوشت من دچار می‌شی.

‫مارگارت!

‫- من این‌جام مارگارت. ‫- مارگارت.

‫مردم دارن پشت سرت...

‫حرف می‌زنن.

‫مامان!

‫چی شده؟ والس بود؟

‫آره اما غیب‌ش زد.

یعنی چی؟

‫درست مثل کتاب.

‫اون توی هواست رُز.

‫ممکنه هرجایی باشه!

‫برو داخل. همین الان.

‫مامان؟

‫والس؟

‫ایدا، من رو ببخش.

‫من رو ببخش.

‫خواهش می‌کنم بذار بیام داخل.

‫خواهش می‌کنم.

‫- مامان؟ ‫- ببخشید.

‫ببخشید!

‫مامان؟

‫خوابیدی!

‫خودتی!

‫باز هم داری توی خواب راه می‌ری.

‫منم!

‫رُز.

‫مامان! منم. بیدار شو.

‫- شلیک نکن. منم رُز. ‫- شلیک نکن. منم رُز.

‫- دخترت. ‫- دخترت.

‫شلیک نکن.

‫- اسلحه رو بنداز زمین. ‫- اسلحه رو بنداز زمین.

‫- مامان، من خیلی می‌ترسم. ‫- مامان، من خیلی می‌ترسم.

‫- باید به حرفم گوش کنی. ‫- باید به حرفم گوش کنی.

‫- بیدار شو. ‫- بیدار شو.

‫تو رُز نیستی!

‫مامان!

‫مامان! مامان! مامان!

‫- مامان... ‫- مامان...

‫رُز، این بیرون چیکار می‌کنی؟

‫مردِ خاکستری هیچ‌کاری با ما نداره.

‫از چی صحبت می‌کنی؟

‫کار خودته!

‫دوباره داری توی خواب راه می‌ری!

‫خودت صندلی‌ها رو جابه‌جا کردی ‫و تخت رو آتیش زدی.

‫به هیچ عنوان درمورد این موضوعِ ‫توی خواب راه رفتن حرفی نزن.

‫به هیچکس چیزی نگو!

‫مامان، چرا اینطوری می‌کنی؟

‫چرا؟

‫تا ازتون محافظت کنم.

‫اگه اینطوریه باید همون ‫اول از این‌جا می‌رفتیم.

‫- من فقط می‌خواستم همه‌مون کنار هم باشیم. ‫- مامان...

‫تو، من...

‫و خواهرهات.

‫ایدا مُرده!

‫واقعاً نمی‌فهمی؟

‫شما دخترهای من هستین.

‫تکه‌هایی از وجودِ من.

‫- تکه‌زخم‌هایی که هیچوقت خوب نمی‌شن. ‫- مامان، داری می‌ترسونی‌م.

‫درد تو، درد منـه.

‫من الان توی اون قبرم...

‫زیر اون خاک، کنارِ خواهرت، ‫دارم خفه می‌شم.

‫و دست به هر کاری می‌زنم،

‫هرکاری می‌کنم تا از هم جدا نشیم،

‫تا همه‌مون کنارِ هم باشیم.

‫رُز.

‫اُلی!

بس کن!

‫اون مامان نیست!

‫مرد خاکستری رفته توی جلدش.

‫داری دروغ می‌گی!

‫عمه استر؟

‫دیگه خیلی دیـره!

‫هیچ راهِ فراری نیست رُز.

‫ولش کن!

‫مامان!

‫هیچ والسی درکار نیست.

‫تو عمه استر رو کُشتی!

‫داری خواهرت رو اذیت می‌کنی رُز!

‫ولش کن.

‫کمک!

‫می‌خوان ببرن‌تون!

‫خواهش می‌کنم. ‫می‌خوان شما رو از این‌جا ببرن.

‫سلام عزیزدلم.

‫مامانی کجاست؟

‫رُز، حالت خوبه؟

‫مامان حالش خوب نیست.

‫رُز...

‫خیلی‌خب...

‫بیرون منتظر باشین.

‫نگران نباش.

‫فقط می‌خوایم یکم صحبت کنیم. باشه؟

‫نمی‌دونم این دختر چش شده...

‫به‌خاطر گرگ‌هاست...

‫ازش استفاده کردی؟

‫می‌دونی که همیشه این دور و ورـن...

‫استر نیومد پیش‌تون؟

‫گفت قراره بیاد بهتون سر بزنه.

‫امیدوارم توی طوفان گم نشده باشه.

‫مارگارت، دخترها ترسیده به‌نظر میان.

‫شاید فقط کلافه شدن.

‫احتمالاً با خودم ببرم‌شون.

‫تا وقتی که هنری برگرده...

‫هی، آروم باش...

‫هی، هی، هی

‫هی، هی...

‫مارگارت، چند روز بیشتر نیست ‫فقط چند روزـه!

‫تو کارـت عالی بود. کارـت حرف نداشت.

‫همین‌جا بمون.

‫اون‌جا رو نگاه نکن.

‫من رو اعدام می‌کنن رُز.

‫اما یه راهی هست...

‫یه راهی که همه‌مون ‫بتونیم پیش هم بمونیم.

‫دیدار دوباره‌ای که تا ابد ادامه خواهد داشت.

‫مثل هر شب دیگه‌ای می‌خوابیم،

‫اما این‌بار طولانی‌تر.

‫خواهش می‌کنم، نه.

‫عزیزم، نگو نه.

‫چاره دیگه‌ای نداریم.

‫عادیه که بترسی...

‫چیزی نیست. بیا این‌جا.

‫بیا ببینم.

‫واقعاً متاسفم...

‫بابت همه‌چی متاسفم رُز.

‫می‌دونی که چقدر شما دو تا رو دوست دارم.

‫من واقعاً خسته شدم مامان.

‫بیا همه‌مون بریم پیشِ ایدا.

‫می‌شه اول داستانِ گندم‌ها ‫رو برام تعریف کنی؟

‫آره.

‫همون سالِ اول، حسابی رشد کردن.

‫اونقدری قد کشیده بودن که ‫تا سینه‌ی آدم می‌رسید.

‫وقتی باد می‌وزید، گندم‌ها مثل دریا موج می‌زدن.

‫و ما ساعت‌ها توی مزرعه بازی می‌کردیم.

‫همه‌مون با هم.

‫می‌شه قرص‌ها رو با هلو ‫قاطی کنیم و بخوریم؟

‫فکر خیلی خوبیه!

‫اُلی!

‫مامان!

‫سعی کردم جلوش رو بگیرم، ‫اما ترسید و فرار کرد.

‫نباید جایی بره!

‫نکنه یه‌وقت غرق بشه!

‫خواهش می‌کنم.

‫کجاست؟

‫ببخشید.

‫ترجمه از «آیــدا و مــــریم» ‫:::. Ayda.NDR & marYam .:::

‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.

‫- چیه؟ ‫- چمن!

جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez