Original subtitles

(การประโคมวงดนตรีใหญ่ กำลังเล่น)

...

...

(จิ้งหรีดร้องเจี๊ยก ๆ )

...

(เครื่องยนต์ดับ)

(รัดเข็มขัดนิรภัยคลิก)

(ประตูรถเปิด)

(ประตูรถปิดลง)

(เสียงนกร้อง)

แม่คะ คุณบอกว่าสิบนาที

ไม่ ฉันพูดเมื่ออุ่นเครื่องแล้ว

-แม่. -แอกเนส เสียงในร่ม

เราไม่ได้อยู่ข้างใน

ใช่ แต่มี แขกคนอื่นๆ ที่นี่

(หลุยส์ถอนหายใจ)

เฮ้.

เก้าอี้ตัวนี้ว่างมั้ย?

อืมใช่แน่นอน

โอ้. สุด ๆ สุด ๆ

(เก้าอี้ขูดเสียงดัง)

(หายใจเข้าลึกๆ)

-พนักงานเสิร์ฟ: Signore -โอ้ ขอบคุณกราซี่

นั่นสำหรับคุณนะเด็กน้อย เอามันลงคอเลย

-ขอบคุณ. - ไชโยที่รักของฉัน สำหรับเรา.

(หัวเราะ): โอ้ ตอนนี้เรากำลังอยู่ในช่วงวันหยุดของเรา

คุณต้องการเบียร์ไหม?

ยังเร็วไปหน่อย

-แต่ถ้าคุณต้องการมัน - นะ (กระแอมในลำคอ)

แพดดี้: มาเร็ว. เรากำลังเข้าไปในนั้น

กรุณาอย่าให้แอกเนส น้ำแอปเปิ้ลก่อนนอน

-ซิ, signora. -แล้วคุณมีฮอปปี้ไหม?

-แอกเนส: อืม -LOUISE: คุณได้เบอร์ของฉันไหม?

-ผู้หญิง: ค่ะ -หลุยส์: เอาล่ะ

- (จูบ) รักเธอนะที่รัก -แอกเนส: รักคุณ

หลุยส์: ตกลง. ลาก่อน.

-แอกเนส: บาย -ผู้หญิง: เชา

ฉันสาบานเลย กระต่ายตัวนั้น

เราจำเป็นต้องขึ้นเวที การแทรกแซง

(ถอนหายใจ) และเริ่มสงครามโลกครั้งที่สาม?

ดูสิ เธออยู่กับคนแปลกหน้า ในสถานที่แปลกประหลาด

-และเขาทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย - ใช่แล้ว เธออายุ 11 ขวบ

(เสียงดังผ่านลำโพง): ♪ ถ้าทุกคนต้องการคุณ ♪

♪ ทำไมไม่มีใคร... ♪

เบน.

เราตกลงที่จะไม่นั่งต่อไปได้ไหม ถึงคู่รักชาวเดนมาร์กในวันก่อนนี้?

ถ้าฉันต้องได้ยิน อีกหนึ่งคำเกี่ยวกับพวกเขา

(เลียนแบบสำเนียง): "ชั้นเรียนทำอาหาร"

(สำเนียงเดนมาร์ก): วันนี้ เราทำราวีโอลี่คอนฟังกี

คุณควรมา พรุ่งนี้ไปชั้นเรียน

เพราะฉันเชื่อ พวกเขากำลังทำน็อกกี

-มม. - โอ้ มันจะดีมาก

แล้วคุณจะรักจอร์โจ้ ใครสอนเรา

เขารู้ทุกอย่าง เกี่ยวกับอาหารอิตาเลียน

และเขายังคิดค้นบางอย่างขึ้นมาด้วย ความหลากหลายของหลักสูตรเหล่านี้

คุณรู้, มี 23 แบบที่แตกต่างกัน...

เบน: แหวะ รีซอตโต้ 46 ยูโร

-แอกเนส: พ่อ -อะไร?

หลุยส์: แอกเนส ลดเสียงลงหน่อย

ฉันทำไม่ได้ ฉันหาฮอปปี้ไม่เจอ

โอเคที่รัก. เรามาสงบสติอารมณ์กันเถอะ โอเค?

คุณทิ้งเขาไปหรือเปล่า ในรถหรือ...?

ไม่ ไม่ ฉันคิดว่า ฉันมีเขาอยู่ที่โบสถ์

เอาล่ะเอาล่ะ อย่า กังวล. เราจะตามหาเขา โอเคไหม?

-เอาล่ะ? -ใช้ได้. ที่รัก ไม่เป็นไร

นี่พ่อจะไปหาเขาแล้ว เอาล่ะ เราไปนั่งกันดีกว่า

-มาทำกันหน่อย... - หลุยส์ มาเลย

เบน ฉันทนไม่ไหว การล่มสลายอีกครั้ง โอเค?

หลุยส์ ฉัน...

มาเร็ว. มานั่งกัน มาทำลมหายใจกันหน่อย

-(พึมพำ): กระต่ายโคตรๆ -ตกลง. หายใจเข้า

-(แอกเนสหายใจเข้าลึกๆ) - หนึ่ง สอง สาม

ถือ.

หนึ่ง...

...

(ทารกร้องไห้อยู่ใกล้ ๆ )

Coniglio? ไม่? C-Coniglio?

เลขที่

กราซี่ กราซี่

(ถอนหายใจ)

แพดดี้: อ๊ะ ขออภัย ว้าว! (หัวเราะ)

โอ้. มันขรุขระมาก

ระวัง ระวัง ระวัง.

...

-(ผู้หญิงคุยกัน หัวเราะ) -(เสียงระฆังโบสถ์)

อ่า!

โอ้พ่อดูสิ พวกเขาพบฮอปปี้

-ยอดเยี่ยม. -โอ้ ใช่แล้ว แอนท์ เขา จำเขาได้จากโรงแรม

โอ้นี่คือเบนสามีของฉัน

ใช่แล้ว ฉัน-ฉันคิดว่า ฉันขโมยเก้าอี้นอนของคุณ

- อ่าใช่ -(หัวเราะคิกคัก): ใช่..

ฉันแพทริค ฟิลด์ นี่คือเคียร่าภรรยาของฉัน

-สวัสดี. สวัสดี. -เฮ้.

และเอ่อ คุณต้องเป็นแอนท์

โอ้ แอนท์มีแล้ว มีปัญหาในการสื่อสาร

เพื่อที่เขาจะได้ไม่มั่นใจสักหน่อย

-สวัสดีแอนท์ -ไม่เป็นไร.

-นี่คือแอกเนส -และนี่คือฮอปปี้

เขาเป็นกระต่ายขี้กังวลของฉัน เขามีกลิ่นหอมมาก

-(หัวเราะ): โอ้.. -เอ่อ.. -เบ็น: เวสป้าสวยๆ

ใช่เธอใช่ไหม? เราได้เธอแล้ว จากเปาโลที่แผนกต้อนรับ

-โอ้. - มันเป็นระเบิดอย่างแน่นอน คุณควรลอง

-ไม่นะ. -เราทำได้ไหม? ได้โปรดพ่อ?

-ที่รัก ที่รัก ได้โปรดเถอะ -โอ้ อะไรนะ คุณไม่ขี่เหรอ?

- ฉันหมายถึงฉันสามารถพาคุณไปได้ -ใช่.

-เอ่อ คุณมีหมวกกันน็อคไหม? -ฉัน-ฉันสัญญา

ฉันจะ-ฉันจะเป็น ปลอดภัยจริงๆ

-แต่ตามกฎหมาย... -ฉันจะไม่เรียกตำรวจสนุก ๆ

ถ้าคุณไม่ทำ

เอาน่า ได้โปรด?

แพดดี้: โอ้ มันยากนะ ที่จะบอกว่าไม่ใช่ไหม? (หัวเราะ)

เอ่อโอเค

- โอเค ให้ฉัน... -ใช่. - เย้

เอ่อ แค่จับไว้ให้แน่นๆ โอเคไหม?

-ใช่. -(สตาร์ทเครื่องยนต์ รอบ)

- เอาละ คุณรออยู่ไหม? -ใช่.

เอาล่ะ เราจะไป ดีและช้า โอเค?

-หลุยส์: ใช่ - เจอกันใหม่อีกสักครู่

- จับไว้ให้แน่น. -แล้วเจอกัน

-ลาก่อน! -แพดดี้: เอาล่ะ. ลาก่อน.

-เธอสบายดี. -(หลุยส์หัวเราะ)

เธอเป็นธรรมชาติ!

-(แอกเนสตะโกน) -โอ้

(เสียงแตรรถ)

ไม่ เธอจะสบายดี (หัวเราะเบา ๆ)

-(เสียงยางร้อง) -(ข้าวตะโกนเป็นภาษาอิตาลี)

-(เสียงแตรรถ) -(ข้าวโอ๊ต)

-(หัวเราะ) -(แอกเนส อุ๊ย)

(ข้าวโอ๊ต)

-(แอกเนส อุ๊ย) - ว้าว!

นั่นมันบ้าไปหน่อย โอ้!

-(เสียงยางดัง) -(อุ๊ย) สำเร็จแล้ว

-แอกเนส: ใช่ -(ข้าวเปลือกหัวเราะ)

- มันสนุกมาก. -ใช่? - คุณทำได้ดีมาก

-กล่าวขอบคุณคุณฟิลด์ -ขอบคุณ.

-ไม่นะ. ขอข้าวหน่อย.. -ขอบคุณนะแพดดี้

คุณได้รับมัน ทุกเวลา.

ดังนั้น ฟังนะ พวกคุณกินข้าวเที่ยงแล้วหรือยัง?

มะ ไม่ใช่ เรา เอ่อ...

เลขที่? เรากำลังคิดอยู่ เราจะออกไปเที่ยวกัน

ที่น่าสนใจจริงๆ คู่รักชาวเดนมาร์ก

- คุณรู้จักพวกเขาไหม? (หัวเราะ) -เอ่อ...

- ฉันแค่ล้อเล่น -หลุยส์: โอ้.

-(หัวเราะ) -แต่ เอ่อ จริงจังนะ

มีสถานที่ที่ดีจริงๆ รอบมุม

เบน: ดังนั้นเราจึงตัดสินใจ

ว่าเราจะย้ายไปลอนดอน

บินข้ามไปหาอพาร์ตเมนต์

คุณรู้ไหมว่าฉันจ้างอยู่ คนใหม่ที่ดี

แล้ว... (เลียนแบบการระเบิด)

รถถังเศรษฐกิจโลก

ฉันได้รับโทรศัพท์จากชิคาโก

“เอ่อ เบน เรื่องสำนักงานในอังกฤษนั่น” เราต้องการให้คุณตั้งค่า "

แย่จังเพื่อน มันต้องเป็นอย่างนั้น การเตะลูกบอล

ใช่. พวกเขาให้ฉัน การชดเชยที่ดี

ใช่? นั่นคือความซ้ำซ้อน

แล้วหลุยส์คุณทำงานไหม?

ฉันทำ. ใช่. (หัวเราะ)

เอ่อ ฉัน เอ่อ ฉันอยู่ประชาสัมพันธ์

หรือฉัน-ฉันเป็น ฉัน--

ฉัน เอ่อ...

ฉันไม่มีเลย ซึ่งเป็นเครือข่ายเดียวกันในลอนดอน

ใช่แล้ว เรายังอยู่ กำลังหาทางของเรา

แต่เราได้ตัดสินใจที่จะอยู่ต่อ ในลอนดอนเพราะเรารักมัน

เราอยู่ห่างจากที่นี่สองชั่วโมง หรือปารีสหรือโรม

ประเทศตะวันตก

- ฉันไม่คิดว่าเราทำสำเร็จ ออกไปที่นั่นแล้ว -เอ่อเอ่อ.

-อะไร? โอ้พระเจ้า (หัวเราะ) -(หอบ)

ถูกต้องแล้วก็แค่นั้นแหละ

คุณต้องมาเยี่ยมชม จริงๆมันก็สวยนะ

ใช่ว่าจะดีมาก

ใช่?

ใช่.

-เสร็จแล้ว. -(หัวเราะ)

- เอาล่ะ เอาล่ะ - แล้วคุณได้อะไร?

คุณได้งานอื่นแล้ว เรียงกันหรือ...?

ฉันยังคงประมวลผลอยู่

ดูสิ ฉันจำได้ ก่อนที่ฉันจะเลิกฝึก ฉัน--

- ฉันเป็นอย่างไรบ้าง? -เอ่อ น่าเสียดาย

ฉันรู้สึกเศร้าโศก

- คุณเป็นทนายความเหรอ? -ไม่ครับคุณหมอ -โอ้.

แต่ตอนนี้ ทำงานสักหน่อย

-กับหน่วยแพทย์ Sans Frontières และฉัน... -เขาคือ...

- โอ้ว้าว -ว้าว. -CIARA: เขามีความสุขมากขึ้นมาก

แพดดี้: ฉันมีความสุขมากขึ้นมาก

อย่างไรก็ตาม tagliata นี้ อร่อย

โพเลนต้าของคุณเป็นยังไงบ้าง? ดูแห้งไปหน่อย

ไม่เป็นไร.

แล้วคุณเป็นมังสวิรัติเหรอ?

เพื่อสวัสดิภาพสัตว์ หรือสุขภาพส่วนบุคคล?

ใช่แล้ว เพื่อประโยชน์ต่อสุขภาพ

และสวัสดิภาพสัตว์ และสิ่งแวดล้อม

ไม่ ไม่ ไม่ คุณไม่จำเป็นต้องไปต่อ

มัน-มันคืออนาคต

แม่เราไปเล่นได้ไหม บนชิงช้าเหรอ?

-เอ่อใช่ - คุณไม่ต้องการของหวานเหรอ?

ไม่ ไม่ เธอมีอยู่แล้ว ไอศกรีมของเธอสำหรับวันนี้

- โอ้ว้าวพวกคุณแข็งแกร่งมาก -(หัวเราะ)

มด เล่นได้ แต่อยู่ต่อ เราจะพบคุณได้ที่ไหน โอเค?

และอย่ารบกวนใครเลย โอเค?

โอ้ ไม่เป็นไร ชาวอิตาลีรักเด็ก

ไม่เหมือนคนฝรั่งเศส

CIARA: มันเยี่ยมมากสำหรับแอนท์ เพื่อหาเพื่อนเล่นด้วย

ที่โรงแรม ลูกๆ ของครอบครัวอื่นๆ

พวกเขาทั้งหมดดูเหมือน รู้จักกัน

และแอนท์ก็ต้องดิ้นรน

-เอ่อ... - ได้ไหม?

เขา เอ่อ เขามีเงื่อนไข

aglossia แต่กำเนิด

อืม เงื่อนไขของฆราวาส

เขาเกิดมาพร้อมกับตัวเล็กกว่ามาก ลิ้นมากกว่าคุณหรือฉัน

-ทำให้เขาลำบาก เพื่อสื่อสาร -อา. -มม.

แต่ดูสิ สองคนนี้ พวกเขากำลังถือปืนที่ยอดเยี่ยม

น่าเสียดายที่พวกเขาอยู่ไม่ได้ วัยนี้ตลอดไป

โอ้อึ

-ชาวเดนมาร์ก -PADDY (หัวเราะ): โอ้ไม่

เบ็น (หัวเราะเบา ๆ): เฮ้.

แพดดี้: เขาเห็นเราแล้ว เขาเห็นเราหมดแล้ว

เฮ้ย. ไปกับฉันในเรื่องนี้

ทอร์สเทน.

-ใช่. สวัสดี. -เฮ้.

-เฮ้ พวกคุณกินข้าวหรือยัง? - ไม่ เราไม่มี

คุณต้องการมาร่วมกับเราไหม?

จริงๆแล้วเราก็ใช้ได้เลย ความช่วยเหลือของคุณเกี่ยวกับเอ่อ

- การอภิปรายที่สำคัญมาก -ใช่.

(กระแอมในลำคอ) ขออภัย อาหารมื้อนี้รวยมาก

เรากำลังโต้เถียงกัน โปรโตคอลกระดาษชำระ

ดังนั้น เอ่อ เพื่อขบเคี้ยวหรือพับ คุณทำงานอะไร?

เอ่อ...

ฉันไม่รู้.

โอ้ เอาล่ะ.

หลุยส์พับแล้ว Ciara หงุดหงิด

แต่คุณจะเห็นไหมว่าเบ็นกับฉัน เรากังวลว่าถ้าคุณพับ

คุณเสี่ยงต่อการเจาะและคุณได้รับ มีขี้บนนิ้วของคุณเล็กน้อย

แล้วเราควรทำอย่างไรดี เอาเก้าอี้อีกสามตัวมาเหรอ?

ไม่ ไม่ เราก็เป็น จริงๆ แล้วแค่มอง

เพื่อทำการจอง ไว้ทีหลัง ดังนั้น...

โอ้เอาล่ะเพื่อน อืม โอเค

แล้วเจอกันนะทุกคน กลับมาที่ฟาร์ม

ใช่.

-บายแล้ว. (พึมพำ) -ไชโย

-(หัวเราะ) -อะไร?

แพด คุณมันร้ายยย

-ย่ำแย่. -คุณไม่รู้ ครึ่งหนึ่งของมัน

(เสียงหัวเราะยังคง)

(พูดคุยอย่างมีชีวิตชีวา)

แน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์

ปีที่แล้วหรือ ปีก่อนที่เราไปที่นั่นเหรอ?

โอ้ใช่

โอ้ ทอร์สเตน คุณไม่ได้กล่าวไว้ พับหรือขบเคี้ยว?

-(หัวเราะ) -โอ้เพื่อน

ฉันรู้. ฉันเสียใจจริงๆ-- ฉันขอโทษจริงๆ

ยังไงก็ขอโทษนะเพื่อน

เอาล่ะ.

กลุ่ม: Tre, เนื่องจาก, uno

(เชียร์)

(เสียงหัวเราะ)

-PADDY: ถึงเพื่อนใหม่ -(แว่นตากริ๊ก)

คนอื่น: ถึงเพื่อนใหม่

(เสียงไซเรนคร่ำครวญมาแต่ไกล)

หลุยส์: (เสียงกรีดร้อง) โอ้พระเจ้า

เตือนฉันว่าทำไมเราถึงมีชีวิตอยู่ ในลอนดอนอีกครั้ง

มาเร็ว. เข้าไปข้างใน. ไปกันเลย

(หลุยส์บ่น)

(ถอนหายใจ)

เอาล่ะ.

ราตรีสวัสดิ์ที่รัก

และฮอปปี้

ที่รัก คุณจำข้อตกลงของเราได้ไหม?

ฮอปปี้ได้ห้องของตัวเอง ก่อนวันคริสต์มาส

ขวา? คุณอายุเกือบ 12 ปี

รักคุณ.

ฉันก็รักคุณ.

(ประตูเปิดปิด)

ฉันไม่คิดว่าฮอปปี้จะมา ห้องของเขาเองก่อนวันคริสต์มาส

ฉันหมายถึงหลุยส์ คุณคิดว่าเราควรกังวลไหม

-เกี่ยวกับสาเหตุที่... -เบน คุณจะ...

เธอจะได้ยินคุณ

มันอาจจะดีกว่า ที่เธอทำ

คุณสบายดีไหม?

ฉันได้รับโทรศัพท์จาก นักล่าเฮดวันนี้

ฉันไม่ได้รับมัน

โอ้.

ที่รัก ฉันขอโทษ

(เสียงโทรศัพท์สั่น)

(หลุยส์ถอนหายใจ)

-นี่คือเพนนี -มม.

ครูสอนคณิตศาสตร์ของแอกเนส คุณต้องการที่จะอ่านมัน?

เลขที่

-(ถอนหายใจ): ให้ตายเถอะ -(ปิดโทรศัพท์)

เอ่อ ดูสิว่าใครเขียนถึงเรา

เพื่อนของคุณ.

“เชา, เบน และหลุยส์”

“เราพลาดสัปดาห์ที่น่าตื่นตาตื่นใจของเรามาก กันที่อิตาลี

“คุณต้องมาเยี่ยมจริงๆ ฟาร์ม คุณพูดอะไร?

"วันหยุดยาวของเดวอนแอร์ อาหารสดและการเดินระยะไกล

“มดส่งความรู้สึกดีๆ ให้กับแอกเนส

- เขาคิดถึงเธอจริงๆ” -(หัวเราะ)

หวานมาก.

เฮ้.

บางทีนี่อาจจะดีสำหรับเธอ

เอ่อสำหรับเรา คุณรู้ไหมว่าการเปลี่ยนทิวทัศน์

ใช่.

มันอาจจะใช้เวลานานสักหน่อย กับคนที่เราแทบไม่รู้จัก

ใช่.

คุณอาจจะพูดถูก

(ถอนหายใจ) ยังไงก็ตาม

-(ถอนหายใจ) -คุณรู้อะไรไหม?

ฉันคิดว่าเราควรไป

-ใช่? -ใช่. สนุก.

ใช่?

โอ้พระเจ้า

ดูนั่นสิ

ใช่. ดูนั่นสิ

(ยางกลิ้งบนกรวด)

เบ็น: คุณแน่ใจเหรอ เราไม่พลาดการเลี้ยวหรือ...

ฉันไม่รู้ เราไม่ได้ เห็น-อนุสรณ์สถานสงครามยัง

-(ถอนหายใจเฮือกใหญ่) -เบน ได้โปรดอย่าโกรธเลย

ฉันไม่โกรธ.

ค-คุณโทรหาพวกเขาได้ไหม หรือ-หรือถามหรือ...

ยังไม่มี... (ถอนหายใจ)

โอ้.

โอ้ อนุสรณ์สถานสงคราม!

ซ้าย ซ้าย ซ้าย ซ้าย

(เสียงนกร้องยามค่ำคืน)

-ที่รัก. -แอกเนส: อืม?

เราอยู่ที่นี่

(เบ็นถอนหายใจ)

พาฉันออกจากรถคันนี้

(เบนถอนหายใจอย่างหนัก)

-เฮ้! -เฮ้! -เฮ้!

-คุณทำมันได้ -สวัสดี.

แพดดี้: เราคิดว่าคุณหายไปแล้ว

-ไม่นะ. -อา. ดี, เราคิดว่าเราหลงทางแล้ว

-ไม่ เราไม่ได้ทำ -โอ้ ใช่ไหม?

ดีใจที่ได้พบคุณที่รัก

-มาเร็ว. เราจะพาคุณเข้าไป -เบ็น: ที่นี่มันช่าง...

โอ้ว้าว โอ้ขอโทษรองเท้า

โอ้ ไม่ คุณสามารถปล่อยพวกเขาไว้ได้ ไม่ต้องกังวล.

-ขอโทษที่วุ่นวาย (หัวเราะ) -ไม่นะ.

-เราจะใส่กระเป๋าของคุณ ในห้องของคุณ? -ใช่.

-ว้าว. - คุณชอบมันไหม?

-ว้าว ที่นี่.. -(หัวเราะ)

อินนิท? ให้ฉันได้ดื่มคุณ

โอ้.

-ชันมาก. - เอาล่ะ.

(หอบ) ว้าว

อบอุ่นสบาย. (หัวเราะเบา ๆ)

แพดดี้: ไซเดอร์

จากแอปเปิ้ลฟาร์มของเราเอง

-เลขที่. -ใช่.

(หัวเราะเบา ๆ)

นั่นเป็นสิ่งที่ดีใช่ไหม?

-แข็งแกร่ง. -(หัวเราะ)

เพียงแค่คุณรอจนถึง คุณลอง calvados ของเรา

-150 หลักฐาน. -(เสียงขวดดังกริ๊ก)

เซียร่า: มด?

แอกเนส.

โอ้. ทักทายแอนท์หน่อยที่รัก

สวัสดีแอนท์

โอ้ เขาแค่ขี้อายนิดหน่อย

ดูสิ แอกเนส เราจัดเตียงเล็กๆ ไว้ให้คุณ

คุณชอบมันไหม?

ใช่.

มันเยี่ยมมาก

แอนท์ ถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว

-ลงมาเมื่อคุณพร้อม -ใช่.

หลุยส์: โอ้และเราได้สิ่งนี้มาให้คุณแล้ว

เซียร่า: โอ้ เทียน คุณไม่ควรมี

หลุยส์: นี่คือ เอ่อ เฟอ เดอ บัวส์

มันคือกลิ่น ของเตาผิงไม้ซุง

ดีแล้ว. เราก็ติดได้ ถัดจากเตาผิงไม้ซุง

(เสียงหัวเราะ)

เบ็น: และสำหรับแฟนฟุตบอล ฮัท ฮัท!

อา เบน เบน คุณไม่ควรมีเพื่อน

-นั่นจริงๆ-- แอนท์ - อ่า ได้โปรด

มดเราจะพูดอะไร?

นั่นคือลูกชายของฉัน กระท่อม! ฉันมาหาคุณนะเด็กน้อย

ฉันกำลังพยายามให้เขาเล่น กีฬาที่ต้องสัมผัสตัวมากขึ้นนะรู้ไหม?

ก็ดี... (หัวเราะ) สบายดีนะ... (จูบ)

-มันดีสำหรับพวกเขานะรู้ไหม? พวกเขาต้องการทางออกนั้น -ใช่.

พระเจ้า ฉันเคยรัก น้ำตาไหลเลยเพื่อน

แล้วคุณล่ะ คุณเล่นบอลไหม?

-เบ็น: ใช่ ฉันหมายถึงนิดหน่อย -โอ้ ใช่ไหม? กระท่อม.

-วะ-ว้าว ว้าว -(หัวเราะ)

PADDY: ปฏิกิริยาของฉันไม่ได้ สิ่งที่พวกเขาเคยเป็นเช่นกัน

เอาล่ะ. รอสเซ อารันซ์ ดิ ซิซิเลีย

เป็นส้มเลือดอิตาลี่

-แต่ดูสีใน... -อืม-อืม -โอ้

หลุยส์: ว้าว.

คุณเป็นแขกวีไอพี

เมื่อแพดดี้ได้ยิน คุณกำลังมา

เขาเชือดลิบบี้ ห่านรางวัลของเรา

และแขวนคอเธอไว้ ในนอกบ้าน

แพดดี้: เธอเป็นนกชนิดหนึ่ง ลิบบี้. สาวรีกัล.

ราชินีแห่งทุ่งนาที่แท้จริง คุณรู้?

ฉันหมายถึงเธอเป็นยังไงบ้าง?

-เธอมีบุคลิก. -เธอมีบุคลิก.

(แพดดี้และเคียร่าหัวเราะ)

PADDY (ซิงซองจี): ทาดา!

-ลิบบี้ ลา ออเรนจ์ -(Ciara และ Paddy หัวเราะ)

แพดดี้: เอาล่ะ ส้อมแกะสลักของชายชรา

ผู้ช่วยเชฟถ้าคุณต้องการ

-เพียงเพื่อ... - เติบโตมาด้วยความรัก

ฟรีช่วง

ข้าวสาลีของเรา

หญ้าของเรา สวนผลไม้ของเรา

และตอนนี้ หลุยส์ ที่รัก

ของขวัญของเราให้คุณ

(หัวเราะเบา ๆ): โอ้พระเจ้า เป็นเช่นนั้น...

มัน-มันเป็นเพียงอาหารชิ้นเล็กๆ

- อืม ฉันจะลองดู -(พูดตะกุกตะกักในนาข้าว)

เราก็คิดว่าสำหรับผู้หญิงคนนั้น

มันเป็นส่วนที่ดีที่สุดของการย่าง

กรอบจริงๆและยัง ยังไงก็ตามมันก็นุ่มนวล

-ทั้งหมดในเวลาเดียวกัน -มม.

(หัวเราะเบา ๆ)

อืม อืม

-PADDY: ดีใช่มั้ยล่ะ? -หลุยส์: อืม

-ใช้ได้? -อืม ดีมาก. -(หัวเราะ)

(แพดดี้และเซียร่าหัวเราะ)

เบ็น: ฉันช่วยได้ไหม กับอะไรไหม?

PADDY: โอ้ ช่างเป็นสุภาพบุรุษจริงๆ เอ่อใช่นั่นจะดีมาก

เอ่อ จานเสิร์ฟ ชั้นวางที่สอง

โอ้ พวกมันอยู่แถวๆ นั้น

-อา. -ขอบคุณ. (หัวเราะเบา ๆ)

(มดพูดพล่าม)

(มดไอเบาๆ)

(พูดพล่าม)

-(ปรบมือ) -PADDY: แอนท์ มาเลยเพื่อน

เวลานอน สับสับ

นั่นคือลูกชายของฉัน (หัวเราะเบา ๆ)

- เด็กๆ ใช่ไหม? -ใช่.

-(นาข้าวถอนหายใจ) - จี๊ด

เป็นของดั้งเดิมของบ้านเหรอ?

ใช่. เก็บความร้อนใน, กันพวกโจรออกไป

อ้าว แถวนี้เงียบจังเลย

ฉันหมายถึงพวกคุณ มีเพื่อนบ้านบ้างไหม?

ใช่ตลอดทาง ข้ามหุบเขา

แต่คุณรู้ไหม เราดูแลกันและกัน

เบน: ของเราอยู่ฝั่งตรงข้ามห้องโถง

(หัวเราะเบา ๆ ): และฉันไม่คิด เราเคยพูดกัน

หลุยส์ คุณคอไม่ดีเหรอ?

ไม่ เอ่อ มันเป็นแค่อะไรบางอย่าง ที่วูบวาบขึ้นในบางครั้ง

แพดดี้: ยา? มันเป็นพื้นบ้าน

ไม่ ขอบคุณ ฉันกินยาเม็ด

โอ้การแพทย์แผนปัจจุบัน

มันน่าทึ่งมาก

แต่บ่อยครั้งเกินไป เรารักษาตามอาการ

เราไม่รักษาที่ต้นเหตุ

คุณรู้ไหมว่าเทคโนโลยี ล้ำหน้าอย่างไม่น่าเชื่อ

แต่พูดตามอารมณ์แล้ว

เราทุกคนยังคงเป็นเพียง... (สูดหายใจเข้าแรงๆ)

ชาวถ้ำ

มันคือชีวิตที่สมบูรณ์แบบนี้ อินสตาแกรม, เฟซบุ๊กเรื่องไร้สาระ

ทุกคนคุยกัน. แต่ไม่มีใครซื่อสัตย์

มันเหลือเรา--

ฉันไม่รู้-- ใจร้อนและเครียด

CIARA: อินเทอร์เน็ตขัดข้อง ครึ่งวัน

และฉันเกือบจะแล้ว ฆ่าเขาตายเลย ดังนั้น...

-(หัวเราะ) -(มดร้องอยู่ชั้นบน)

เบน: ฉันรักมันที่นี่

มันเหมือนกับการดีท็อกซ์แบบดิจิทัล

รู้ไหม ออกไปจากลอนดอนซะ ชั่วขณะหนึ่ง

-(มดยังคงคร่ำครวญต่อไป) -แพดดี้: ใช่

เขาใช่ไหม เขาสบายดีไหม?

โอ้ ไม่ ไม่ เขาสบายดี

-ใช่. - อืม เขาจะพังในอีกไม่กี่นาทีนี้

เขาทำเช่นนี้บางครั้ง

มันเป็นเพียงส่วนหนึ่งของอาการของเขา

เขาไม่เจ็บปวดเหรอ?

-เลขที่. -แพดดี้: เอ่อ ไม่ -ตกลง.

ไม่ ไม่ ไม่ ไม่มีอาการปวด

- คุณรู้ไหม ฉันจะตรวจสอบ บนอักเนส -ใช่. ใช่.

รอ. ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ (คำราม)

(มดยังคงคร่ำครวญต่อไป)

(หยุดร้องไห้)

-(ดีดนิ้ว) -เขาอึดอัด.

ว้าว. (หัวเราะเบา ๆ )

(เสียงครวญครางสั่น)

เบ็น: คุณควรจะ พูดอะไรบางอย่างกับเขา

พวกเขาฆ่าลิบบี้ ห่านทองคำ

ฉันพยายามใช้ความพยายาม

ฉันรู้. ฉันรู้.

โอ้.

-อี๋ -อะไร?

เบน.

คุณคิดว่า สิ่งเหล่านี้ถูกล้างไปแล้วเหรอ?

โอ้ ฉันคิดว่า เราควรพูดอะไรบางอย่าง

ไม่นะที่รัก นั่นเป็นคราบเก่าๆ

ดูสิ เราอยู่ในประเทศ เอาล่ะ?

- ความปกติของเราไม่ปกติของพวกเขา -(ถอนหายใจเฮือกใหญ่)

พวกมันยังอีกสักหน่อย-- ไม่รู้สิ ไม่ได้เคลือบเงา

คุณไม่คิด มันแปลกสำหรับหมอ

ที่จะอยู่ในบ้านแบบนี้เหรอ?

ฟังนะ นี่ไม่ใช่อเมริกา เอาล่ะ?

เขาทำงานที่ไม่แสวงหาผลกำไร

และพวกเขาคงจะเลือก เพื่อใช้จ่ายเงินของพวกเขา

กับสิ่งที่มีวัตถุน้อย คุณรู้?

เหมือนวันหยุด

(ถอนหายใจ) อืมมม

คุณมีความคิดอะไรบ้าง ภายในดาวน์ตันแอบบีย์

จริงๆ แล้วดูเหมือนเหรอ?

มันเป็นอึ

(หัวเราะเบาๆ)

เฮ้.

ขอบคุณสำหรับความพยายาม

(หลุยส์ถอนหายใจเบา ๆ )

-ด้วยความยินดี. -(ประตูเปิด)

สวัสดี? โอ้.

(หัวเราะเบา ๆ): สวัสดีที่รัก

ฉันไม่สามารถกลับไปนอนหลับได้

- โอ้ที่รัก ไม่เป็นไร. -ไม่เป็นไร. มาเร็ว.

ให้ฉันได้รับแอปช่วยหายใจของคุณ กำลังไปหาคุณ

ไม่ ไม่ ไม่ ฉันมีมันอยู่ที่นี่ มาเร็ว. เข้ามานอนเถอะที่รัก

มาเถอะ มากับแม่

-แอกเนส: เราทำได้ไหม เปิดไฟไว้ไหม? -เลขที่.

หลุยส์: ไม่ ที่รัก.

เอาล่ะ.

-ตกลง. -(แอกเนสหายใจเข้าลึกๆ)

เบน: เราแค่ต้องสงบสติอารมณ์

ตั้งถิ่นฐาน.

ฉันสัญญากับพวกคุณว่า มันจะเป็นสุดสัปดาห์ที่ยอดเยี่ยม

(หายใจเข้าลึกๆ ต่อไป)

แพดดี้: ♪ ตื่นเถิด ตื่นเถิด ♪

-♪ หวานอังกฤษ ♪ -(เคียร่าหัวเราะเบาๆ)

แพดดี้และเซียร่า: ♪ Sweet England ตื่นแล้ว ♪

♪ และสู่แผ่นดินอย่างเชื่อฟัง ♪

♪ และให้เราทุกคนมีส่วนร่วม ♪

ลองดูในนั้นสิ นั่นอะไรน่ะ?

♪ เพื่ออนาคตของเราตอนนี้ กำลังโทรมา... ♪

นั่นเรียกว่า "เหงือก"

("ตื่นเถิด ตื่นเถิด อังกฤษอันแสนหวาน" โดยแซมลีเล่น)

♪ ท้องฟ้าแจ่มใสไปหมด ♪

♪ ดังมาก... ♪

โอ้ระวังด้วย นั่นคมจริงๆ

-มันคือหนามไฟ -โอ้.

ไม่อยากให้คุณเจ็บ... พวกเราทำไหม? (หัวเราะเบา ๆ)

PADDY: ดังนั้นคุณก็แค่ ต้องเริ่มต้นอย่างช้าๆ

มันต้องอุ่นเครื่อง

(เป่า)

แข็ง.

♪ และสำหรับเรื่องราวที่มีชีวิตนี้ ให้เราร้องเพลง

(เชียร์)

(เพลงจบ)

แพดดี้: รอ รอ ดู? คุณเห็นไหม?

-หลุยส์: อืม -เบ็น: โอ้

ไอ้หน้าด้าน.

- คุณควรจะนำมา ปืนไรเฟิลของคุณ อืม? -ใช่.

-(หัวเราะ): ฉันดีใจที่คุณไม่ทำ -(ข้าวเปลือกหัวเราะ)

เป็นคนอเมริกัน ใครไม่ชอบปืน?

โอ้เอาล่ะ ฉันเห็นส่วนแบ่งของฉันเติบโตขึ้น

หากไม่ตรวจสอบ สุนัขจิ้งจอกก็จะฆ่า บรรดานกที่ทำรังบนพื้นดิน

การควบคุมนักล่าถือเป็นสิ่งสำคัญ สู่ระบบนิเวศที่สมดุล

-ระบบนิเวศที่สมดุล -มันเป็น. -หลุยส์: อืม

(หัวเราะ) ใช่ ฉันแน่ใจ อาวุธปืนที่ผลิตจากโรงงานคือ

วิธีธรรมชาติที่จะรักษาสิ่งนั้นไว้ ความสมดุลที่ละเอียดอ่อน (หัวเราะเบา ๆ)

มม.

-แอกเนส: แม่เหรอ? -อา. ขออนุญาต.

(หายใจเข้าลึก ๆ ) ดูนี่สิ

คุณ... แอนท์?

คุณคิดว่า คุณสามารถขยับตัวได้นะที่รัก

เพื่อให้แอกเนสได้แกว่ง?

เอ่อสวัสดี

เอ่อ คุณช่วยถามแอนต์หน่อยได้ไหม ถ้าเขาจะย้าย?

-แค่นั้นเอง-- แอกเนสต้องการ เพื่อที่จะได้ไป - มาเลยเพื่อน

- แค่วินาทีเดียว -(ตะโกนอย่างเล่นๆ)

ให้คุณขี่หลังใช่ไหม? มาเร็ว. (สูดจมูก)

ไปต่อ.

ฉันจะได้รู้สึกถึงด้านหลัง จากมือพ่อของฉันในตอนนี้

แพดดี้ แพดดี้ ฉัน-ไม่เป็นไร. คุณไม่ คุณไม่จำเป็นต้อง

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร คุณต้องการใช่ไหมเพื่อน?

ไปต่อ. ช่วยแอกเนสหน่อย

เด็กดี.

(ถ่มน้ำลาย)

(หัวเราะ): โอ้ เอาน่า นั่นไม่ใช่การผลักดัน

ที่นั่น. นั่นคือลูกชายของฉัน

- คุณวูบวาบขึ้นเหรอ? - ใช่ มันก็แค่...

- ฉันขอได้ไหม? -โอ้.

เอาล่ะ คุกเข่าลง

โอ้ว้าว

ใช่.

กระดูกสะบักของคุณ ก็เหมือนเชือก

(หลุยส์บ่น)

- เราแค่... -(คอแตกเบาๆ)

ใช่. (ถอนหายใจ)

(หลุยส์หัวเราะอย่างประหม่า)

ฉันรู้ว่าคุณต้องการอะไร

การบำบัดด้วยน้ำเย็น

ได้รับการพิสูจน์ทางคลินิกแล้วว่าลดได้ อักเสบและ? ใครก็ได้?

เสริมสร้างระบบภูมิคุ้มกัน

-หลุยส์: โอ้. -ใช่.

ค-เราไม่ได้นำมา ชุดว่ายน้ำของเรา

โอ้ ไม่เป็นไร คุณสามารถสวมกางเกงในได้

โอ้ เกิดอะไรขึ้น?

(หัวเราะเบา ๆ): โอ้ เอ่อ...

เอ่อ มันก็ออกมานิดหน่อย ของมือเมื่อคืนนี้ (หัวเราะเบา ๆ)

(หัวเราะเบา ๆ ): ฉันล้มลง บันไดเก็บแอปเปิ้ล

แพดดี้: มาเลยคุณมาก

ถอดชุดของคุณออก

ฉันสัญญาว่าเราจะตีกัน การทำความร้อนในรถหลังจากนั้น

และเราจะกลับมาอบอุ่นอีกครั้ง ในเวลาไม่นาน

คุณไม่ควรอายหลุยส์ มีร่างกายที่ยอดเยี่ยม

โอ้ขอบคุณ

ใช่.

ขวา. ตรวจสอบให้แน่ใจเมื่อ คุณกระโดดออกไปเคลียร์หิน

เอาล่ะ. แอนท์, แอกเนส, กระโดดกับพ่อใช่ไหม?

-พร้อม? ในสาม สอง... -หลุยส์: โอ้ เดี๋ยวก่อน

หนึ่ง-หนึ่งวินาที ขอโทษ ขอโทษ. เอ่อเอ่อ... (พูดตะกุกตะกัก)

- ปลอดภัยไหม? ลึกพอมั้ย? -เอ่อใช่

ฉันทำมาแล้วหลายร้อยครั้ง ตั้งแต่ฉันอายุเท่าเธอ

ใช่เพียงแค่ใจ คุณเคลียร์หิน

เอาล่ะ, ในสาม สอง หนึ่ง ไป!

(ทั้งหมดตะโกน)

(หลุยส์หัวเราะ)

-โอ้! โห่! -(มดไอ หอบ)

ไปเลยเด็กน้อย!

- แพดดี้ เขาว่ายน้ำได้ไหม? -ใช่ใช่ใช่

เช่นเดียวกับที่ฉันเรียนรู้: จมหรือว่ายน้ำ

เขาจะสบายดี ไปเถอะแอนท์

โอ้พระเจ้า มด... มดว่ายน้ำได้ไหม?

โอ้ ไม่ต้องกังวล แพดดี้จับเขาแล้ว

เราจะ?

โอ้ เอ่อ... เอ่อ คุณ-ไปข้างหน้า

ตกลง.

(ขออภัย)

-CIARA: เอาน่า หลุยส์! -แพดดี้: ไปซะ หลุยส์!

-มาเร็ว! -(ส่งเสียงร้อง)

- มาเลย กระโดด กระโดด กระโดด! - มาเลยกระโดด!

(ตะโกน): กระโดด! กระโดด! กระโดด! กระโดด! กระโดด! กระโดด!

กระโดด! กระโดด! กระโดด!

-(Ciara โห่ หัวเราะ) -(ข้าวคำรามอย่างเล่นๆ)

-(เครื่องเป่าผมส่งเสียงดัง ป๊อป) -(หลุยส์ ตะโกน)

- (อ้าปากค้าง) โอ้พระเจ้า - จี๊ด!

นั่นเป็นอันตรายจากไฟไหม้

(หลุยส์หอบ)

ดูสิ หลุยส์ คุณอยากงีบหลับไหม?

(หัวเราะ) ใช่ บนเตียงสกปรกเหรอ?

เอาล่ะ ทุกคนเอาล่ะ...

ฉันเสียใจ.

ฉันกำลังพยายาม. ฉันเป็นอย่างนั้นจริงๆ

ฉันแค่...

ฉันไม่พบพวกเขา น่ายินดีที่ได้อยู่ใกล้ ๆ

เบน: ตกลง.

บางทีเราอาจใช้คอของฉันได้ เป็นข้อแก้ตัว

- จะออกเหรอ? -(เคาะประตู)

-เฮ้. -หลุยส์: สวัสดี

ฉันกำลังรบกวนหรือเปล่า?

ไม่มี

ฉันกับแพดดี้อยาก เชิญคุณทานอาหารเย็นคืนนี้

-โอ้ - ใช่แล้ว ผู้ชายคนนี้คือไมค์

เขาเป็นตำนานท้องถิ่นเล็กน้อย

ฉันหมายถึง มีข่าวลือว่าเขาเป็นนักล่า

แต่เขาเป็นแม่ครัวที่เก่งมาก (หัวเราะเบา ๆ)

และอืมเขามี สถานที่เล็กๆ ริมทะเลแห่งนี้

ห้องส่วนตัว, เหมือนของประเภทโต๊ะเชฟ

- โอ้ว้าว -อืม

ใช่ และมันเป็นเรื่องจริงสุดๆ

ทุกอย่างสดใหม่ในท้องถิ่น (หัวเราะเบา ๆ)

- อืม... เยี่ยมมาก -ยอดเยี่ยม.

-เบ็น: เรา-เราอยากจะทำ -ยอดเยี่ยม.

ดูเหมือนเธอจะไม่เป็นที่พอใจจริงๆ

โอเค ฉันคือ j--

เฮ้ เอาล่ะ... มาลองรีบูตกัน

เอาล่ะ? จำสิ่งที่นาดีนพูดได้ไหม?

อย่าทำให้สมบูรณ์แบบ ศัตรูแห่งความดี

(หลุยส์ครางเบา ๆ )

(จูบ)

แอกเนส: โอ้ ฉันหวังว่านะ พวกเขามีเฟรนช์ฟรายส์

ฉันแน่ใจ พวกเขาจะมีชิป

เพราะนั่นคือ สิ่งที่พวกเขาเรียกว่าที่นี่

-(เคียร่าหัวเราะ) - โอ้ว้าว! (หัวเราะ)

คุณดูเหมือนมีเงินล้านเลย

-ขอบคุณ. คุณดูน่ารัก. -(หลุยส์หัวเราะ)

แพดดี้: คุณรู้ว่าพวกเขาพูดอะไรเพื่อน

ภรรยามีความสุข ชีวิตมีความสุข

เราไม่ได้ซื้อของจริงๆ บ่อยครั้ง

ฉันหมายถึงปรัชญาของเรา...

ใช้จ่ายอย่างชาญฉลาด ในสิ่งที่คงอยู่

ใช่แล้ว อันสุดท้ายแบบว่า เอ่อ นาฬิกาหรือแหวนหรือความทรงจำ

-(หัวเราะ) -เหมือนอิตาลี

CIARA: ใช่แล้ว และทุกอย่างก็เป็นเช่นนั้น ใช้แล้วทิ้งเลยตอนนี้

ดังนั้น "แฟชั่นที่รวดเร็ว"

แอนท์ไม่มาเหรอ?

เฮ้ มูจ! เขาอยู่ที่นั่น

มูห์จิดจึงไม่พูด ภาษาอังกฤษที่ดีที่สุด

-แต่เขาเป็นพี่เลี้ยงเด็กที่เก่งมาก -สวัสดี.

หลุยส์: คุณคือ-- โอ้

โอ้ พวกนี้คือเด็กๆ ไม่มากับเราเหรอ?

เซียร่า: โอ้ ไม่ คืนนี้ไม่มีลูกๆ

ฉันไม่ได้บอกคุณอย่างนั้นเหรอ?

PADDY: มูจต้องหนี สงครามในซีเรีย

บ้านเกิดของเขาคือฮอมส์ เพิ่งถูกลบล้าง

หลุยส์: โอ้.

พระเจ้า ฉันขอโทษจริงๆ

โอ้ขอบคุณครับท่าน

PADDY: ไอ้เวรผู้น่าสงสาร เขาติดอยู่แล้ว ในระบบลี้ภัย

ไม่สามารถทำงานอย่างเป็นทางการได้

เซียร่า: ไม่ต้องกังวล เขามีความน่าเชื่อถืออย่างยิ่ง

- กลับบ้านเป็นครู -โอ้.

เซียร่า: เขาเก่งกับเด็กๆ

ทั้งย่าน รู้สึกเหมือนกัน

และไม่ใช่แค่เพราะเขาราคาถูก (หัวเราะ)

(หัวเราะ) ใช่แล้ว และส่วนที่ดีที่สุดก็คือ

ถ้ามีธุรกิจเกี่ยวกับลิง เราจะพาเขาเนรเทศ

(แพดดี้และเคียร่าหัวเราะ)

- พี่ชาย ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะ -มา.

มากับฉัน. ให้ฉันแสดงให้คุณดู มา.

หลุยส์: แล้วคุณล่ะคิดไหม เราควรทิ้งเธอไว้กับเขาไหม?

เบ็น: เราเคยมีพี่เลี้ยงเด็กมาก่อน และเขาเป็นครู

เอาน่า หลุยส์ ไปสนุกกันดีกว่า

- (หัวเราะ) โอเค. ลาก่อนที่รัก -PADDY: เฮ้พวก! มา?

มา. มา มา.

("สัตว์" โดย เดฟ เลปพาร์ด เล่นเสียงดังผ่านสเตอริโอ)

-♪ และฉันต้องการ ♪ -(เสียงยางแหลม)

♪ และฉันก็ปรารถนา ♪

♪ สัตว์... ♪

(พูดตะกุกตะกัก) เฮ้ แพดดี้

- เราเกือบจะถึงจุดนั้นแล้วเหรอ? - เร็ว ๆ นี้

(ยางส่งเสียงแหลม)

(หลุยส์หัวเราะอย่างประหม่า)

(เพลงจบ)

เบน: ว้าว. ว้าว ที่นี่

โอ้พระเจ้า

ใช่ อเมริกาเป็นแบบนั้น มื้อเย็นอยู่ทางนั้น

ข่าวดีก็คือ เราคือผู้ที่มารับประทานอาหารกลุ่มเดียวในคืนนี้

โอ้ มันน่ารักมาก

ใช่. จะไม่พบสิ่งนี้ใน Yelp

ไมค์ออกไปข้างนอกตอนกลางคืน ของเขาเองเป็นแหล่งอาหารทั้งหมด

พ่อครัวที่น่าทึ่ง เขา... (หัวเราะ)

คุณควรลองชิมพายเกมของเขา

-มันเหมือนกับว่า... (กลืนน้ำลาย) -(เคียร่าหัวเราะ)

แพดดี้: อัศจรรย์.

อืม แต่เพียงจำไว้ว่า ฉันเป็นมังสวิรัติ

-เดี๋ยวก่อน เมื่อวาน -ฉันรู้.

ฉัน... (หัวเราะอย่างประหม่า) ฉันควรจะพูดอะไรสักอย่าง

ฉันแค่-- ฉัน-- (พูดตะกุกตะกัก)

พวกคุณไปแล้ว ลำบากมาก...

-เซียร่า: โอ้ มัน... -โอ้ เพื่อน เพื่อน

ฉันรู้สึกเหมือนเป็นคนงี่เง่า ฉันขอโทษ.

เบน: มันก็โอเค เอ่อ...

- ใช่ มันโอเค (หัวเราะเบา ๆ) -แพดดี้: โอเค?

จริงๆ ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้

ยอดเยี่ยม. แต่คุณยังทำอยู่ กินปลาใช่ไหม?

-ใช่. -ยอดเยี่ยม. แต่-- ปลาไม่ใช่เนื้อสัตว์?

(หัวเราะ) แน่นอน

แต่คุณรู้ไหมว่ามันดีกว่า เพื่อสิ่งแวดล้อม

ใช่ แต่ทาง การประมงเชิงอุตสาหกรรมนั้น

ปฏิบัติต่อมหาสมุทร

นั่นคือเหตุผลที่ฉันระดมทุน เพื่อการประมงที่ยั่งยืน

และสำหรับการติดฉลากสิ่งแวดล้อม บนบรรจุภัณฑ์...

ลัทธิเพสคาทาเรียนแบบนั้น เป็นสิทธิพิเศษ

หลุยส์: แน่นอน แต่นั่นก็เป็นเช่นนั้น ไม่ใช่เหตุผลที่จะไม่ทำ

PADDY: จะเป็นอย่างไรถ้าคุณไม่มีเงินจ่าย ติดสายเหรอ?

หลุยส์: ก็แน่นอน คุณไม่ได้สนับสนุน

เราทุกคนกินเนื้อโรงงาน

แทนที่จะเป็นอย่างนั้น ลิบบี้ (หัวเราะเบา ๆ)

มัน... ซับซ้อน

เราตกลงกันได้ไหม?

มันคือ. มันซับซ้อน มันซับซ้อนจริงๆ

และซับซ้อนก็ดี

ช่วงนี้คนเยอะมาก กลัวการถกเถียงอย่างตรงไปตรงมา

ไม่ใช่เหรอ? พวกเราทุกคนสุภาพเกินไป

-เฮ้. ดูเจ้าห่วยนี้สิ - ถึงแล้วใช่มั้ย? -ว้าว.

ทีนี้เราวางใจได้ว่านี่คือ

อาหารทะเลที่มาจากแหล่งที่ยั่งยืน ไมค์.

ไมค์: ใช่ คือ เอ่อ เสร็จแล้วด้วยเนยเดวอน

เอ่อ แซมไฟร์ป่า เห็ดป่า,

ปรุงใน เอ่อ เดวอนครีมที่ยั่งยืนใช่มั้ย?

-มหัศจรรย์. -ใช่.

เอ่อ ไม่ใช่พวกมีพิษ ขวา? เราไว้ใจคุณได้ไหม ไมค์?

เอ่อ ก็คงเป็นอย่างนั้น บอกแล้วใช่ไหม?

(แพดดี้และไมค์หัวเราะ)

ขวา. เวลาหม้อ (หัวเราะเบา ๆ)

(แพดดี้และเซียร่าหัวเราะ)

มุฮญิด (ในระยะไกล): ...24, 25...

(มดถอนหายใจ)

มูห์จิด: ...26...

(กระซิบ): ใต้เตียง.

มูห์จิด: ...27, 28...

-มูห์จิด: ...29... -แอกเนส: โอ้โฮ

-นาฬิกาเยอะมาก -มูห์จิด: ...30.

(ร้องเพลง): พร้อมหรือไม่ก็มาครับ

ฉันไม่เข้าใจ.

(ร้องเพลง): สวัสดี

คุณอยู่ที่ไหนสิ่งมีชีวิตตัวน้อย?

(ลมหายใจของมดสั่น)

หลุยส์: เธอก็รู้ พวกเขาพูดว่า คุณจะกลายเป็น

-เหมือนพ่อแม่ของคุณหรือคุณไป ตรงกันข้ามใช่ไหม? -มม.

ฉันไม่เคยเจอของฉัน (หัวเราะเบา ๆ)

แพดดี้: เฮ้ นั่นคือการสูญเสียของพวกเขา ที่รัก

- การสูญเสียของพวกเขา -(หัวเราะ)

ของฉันคือถ้าคุณจะแก้ตัว ชาวฝรั่งเศสแต้มสองสามอัน

ดังนั้นคุณก็ไป ไปทางอื่นหรือ...?

(Ciara และ Paddy หัวเราะ)

“พวกเขาทำให้คุณโมโห แม่และพ่อของคุณ

“พวกเขาอาจไม่ได้ตั้งใจ แต่พวกเขาทำ

“พวกเขาเติมเต็มคุณ กับความผิดที่พวกเขามี

“แล้วค่อยเติมอะไรเพิ่ม. เพียงสำหรับคุณ

“แต่พวกเขาก็ถูกระยำ ในทางกลับกัน

“โดยคนโง่ ในหมวกและเสื้อโค้ตแบบเก่า

“ครึ่งเวลานั้น. เป็นคนเข้มงวดมาก

“และครึ่งหนึ่ง ที่คอของกันและกัน

“มนุษย์มอบความทุกข์ยากให้กับมนุษย์

“มันลึกซึ้งเหมือน. หิ้งชายฝั่ง

“ออกไปให้เร็วที่สุด

และไม่มี เด็ก ๆ เอง”

-CIARA (กระซิบ): เฮ้ - (แพดดี้หัวเราะเบา ๆ )

ที่รัก.

(สะอื้น): เธอโคตร...

เธอช่วยฉันคนนี้

ช่วยฉันจากหลุม

-ทำให้ฉันยืดออก -(เคียร่าหัวเราะเบาๆ)

แล้วตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?

17 ปี.

-แพดดี้: 17 ปี -ว้าว. -(เคียร่าหัวเราะ)

คุณได้รับน้อยลงจากการฆาตกรรม

(หัวเราะ)

และคุณรู้ไหม เรายัง... คุณรู้ไหมทุกวัน

-ทุกวัน? โอ้พระเจ้า -(เคียร่าหัวเราะเบาๆ)

หลุยส์: ให้ตายเถอะ เบนโชคดีนะ ถ้าเขาได้รับมันเดือนละครั้ง

-แพดดี้: อะไรนะ? -เซียร่า: โอ้

คุณต้องทำงานแล้ว ที่มัน (หัวเราะเบา ๆ)

ฉันรู้.

เซียร่า: ฉันหมายถึงว่าบางครั้งเราก็แสดงบทบาทสมมติ

-(หัวเราะ) -ครับ. -หลุยส์: ไม่

-อย่างจริงจัง. -ใช่.

ครูและนักเรียน

หลุยส์: มม.

ร็อคสตาร์และแฟนคลับ (หัวเราะเบา ๆ)

คนแปลกหน้าที่บาร์

พนักงานเสิร์ฟเงี่ยนและลูกค้าสุดฮอต

โอ้พระเจ้า

-CIARA: ท่าน? -แพดดี้: อืมม?

เซียร่า: อาหารของคุณเป็นอย่างไรบ้าง?

แพดดี้: มันอร่อยนะ แต่ฉันชอบเครื่องเทศมากกว่า

-CIARA: คุณล่ะ? -แพดดี้: ใช่

(หัวเราะ): หยุดมัน.

บางทีสำหรับของหวานเราทำได้ ไปหาอะไรนอกเมนู

ใช่โปรด

ไม่นะ.

โอ้ ผมคิดว่านะ คุณทำผ้าเช็ดปากของคุณหล่น

- ฉันทำ. เชี่ยเอ้ย - ฉันจะแอบไปอยู่ใต้โต๊ะ

และจัดเรียงสิ่งนั้นให้กับคุณ

(หลุยส์หัวเราะ)

(หัวเราะเบา ๆ): ตกลง.

-(คำรามของข้าว) -(หลุยส์หัวเราะเบาๆ)

(ข้าวคำราม คราง)

-(คำรามของข้าว) -(กระแทกเสียง)

(เคียร่าหัวเราะ)

(หัวเราะ): เราไม่ได้จริงๆ

(Ciara และ Paddy หัวเราะ)

โอ้ ฉันรักผู้หญิงคนนี้

รักเธอ.

อะไรที่ใหญ่ที่สุด อวัยวะเพศในร่างกาย?

มม?

สมอง.

สิ่งที่เราจินตนาการได้ก็คือ เซ็กซี่มากขึ้นอย่างไม่สิ้นสุด

-มากกว่าสิ่งที่เราทำได้ -อืม-อืม

แค่เพียงทำให้มันสด

ซึ่งเป็นเหตุผลที่เราทั้งสองชอบ เพื่อรับประทานอาหารนอกบ้านในบางครั้ง

ใช่. ใช่.

-(เคียร่าหัวเราะเบาๆ) -แพดดี้: ใช่

โอ้.

เราคิดว่ามันดีต่อสุขภาพ มม.

-("กำมะหยี่สีดำ" โดยอลันนาห์ ไมลส์เล่นอยู่) -อืม.. ตกลง.

-(หัวเราะ) -โอ้พระเจ้า. ฉันรักเพลงนี้

ไมค์ ระเบิดมันเลยมั้ย?

-(เคียร่าหัวเราะ) -ที่รัก?

(เพลงยังคงดังขึ้น)

แล้วเธออายุเท่าไร พวกเขาพบกันเมื่อไหร่?

-หลุยส์ อย่าไปที่นั่น -(หัวเราะ)

♪ มิสซิสซิปปี้อยู่ตรงกลาง ของมนต์สะกดอันแห้งแล้ง... ♪

- (หัวเราะ) นั่นมันแรงมาก -อืม แพดดี้... -(จุ๊ๆ)

- คุ้มค่าทุกเพนนี ไมค์ -ข้าวเปลือก เราจะลงสนาม

โอ้ คุณใจดีมาก ผู้ชาย. เราจะไปเอารถ โอเคไหม?

เซียร่า: ขอบคุณครับท่านผู้ใจดี (หัวเราะเบา ๆ)

(ประตูปิด)

(เสียงฮึดฮัดอู้อี้)

(ลมหายใจสั่น)

แอนท์ คุณกำลังทำอะไรอยู่?

พระเจ้า. แอนท์ คุณทำอะไรลงไป?

คุณได้รับสิ่งเหล่านั้นได้อย่างไร?

(เสียงฝีเท้าในห้องโถง)

(ประตูเปิด)

CIARA (เงียบ): โอ้ เธอเป็นนางฟ้า

(ประตูปิด)

(ผิวปากเพลง)

(เสียงนกหวีดหยุด)

(ประตูเปิด)

(ประตูปิด)

หนังสือเล่มใหม่?

ใช่. แพดดี้แนะนำค่ะ

ว้าว พวกคุณควรจะ ออกไปด้วยกัน

อะไร

หรือฉันจะเปลี่ยนห้องก็ได้ ถ้าคุณชอบ

หลุยส์ อะไรวะเนี่ย ผิดกับคุณเหรอ?

-อะไร? - ทำไมคุณถึงพูดอย่างนั้น

หลังจากทุกสิ่งทุกอย่าง ที่เราเคยผ่านมา?

เฮ้ ฉันล้อเล่นนะ

ใช่ไม่ แต่คุณทำมัน ตลอดเวลา

คุณรู้ไหมว่าข-ดูหมิ่นฉัน

ฉันหมายถึงพูดแบบนั้น ฉันโชคดีที่ได้นอน?

เบน นั่นเป็นเรื่องตลก

ใช่ แต่มันไม่ใช่ ตลกโคตรๆ

ไม่ใช่เมื่อคุณกำลังส่งข้อความหาพ่อ ที่โรงเรียนของลูกสาวคุณ

-เหมือนวัยรุ่นโคตรๆ -ตกลง. ตกลง. เบน.

-เบน ได้โปรด. - เอาล่ะลองคิดดู

- มันทำให้ฉันรู้สึกยังไงบ้าง เมื่อคุณพูดอย่างนั้น? -ฉันรู้.

ฉันรู้และฉันก็พูดอย่างนั้น ฉันขอโทษเป็นพันครั้ง

แต่ฉัน-ฉันไม่รู้ จะทำอย่างไรอีกต่อไป

ฉันหมายความว่ามันหกเดือนแล้ว

- เราจบเรื่องนี้กันแล้ว นาดีนพันครั้ง -ใช่.

ใช่ นั่นเป็นความผิดของฉัน

-ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ -และแอกกี้...

ฉันรับผิดชอบ สำหรับการกระทำของฉัน

-แต่คุณ...คุณโกรธมาก -ใช่!

-เพราะเห็นจู๋ของคนอื่น ในโทรศัพท์ภรรยาของฉันเหรอ? -(หุบปาก)

โปรด. ฟัง.

ฉันไม่ได้ขอโทษที่

แต่คุณก็โกรธ นานก่อนหน้านั้น โอเค?

คุณขมขื่นกับโลกมาก ที่ไม่ได้ให้คุณ

สิ่งที่คุณคิดว่าคุณสมควรได้รับ นั่น-คุณทำไม่ได้

-เห็นทุกสิ่ง ต่อหน้าคุณ -(พูดตะกุกตะกัก)

คุณไม่สามารถเปิดทั้งหมดนี้ให้ฉันได้

ฉันย้ายไปลอนดอนเพื่อคุณ

ฉันพลิกชีวิตของฉัน

ฉันตกงาน. ฉันทำบ้านหาย

ฉันสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง นั่นทำให้ฉันเป็นฉันเพื่อคุณ

และเมื่อคุณตกงาน ฉันตกลงที่จะอยู่

และช่วยเหลือคุณและสนับสนุนคุณ

และรักษาชีวิตของคุณไว้ ทำงานได้อย่างราบรื่น

เพื่อให้คุณสามารถเข้าถึงได้ ไปยังยุโรปทั้งหมด

แต่ไอ้นี่มันอยู่ไหน ฉันเข้าถึงสามีของฉันได้อย่างไร?

คุณรู้ไหม ฉัน-ฉันไม่รู้ ถ้าคุณอยู่กับฉัน

เพราะคุณรักฉันหรือเพราะว่า คุณทนไม่ได้ที่จะล้มเหลว

(เบา ๆ ): ดู.

หลุยส์ ฉัน...

ฉันสนใจ.

ฉัน...

ฉันกำลังพยายามจริงๆ

(ถอนหายใจอย่างหนัก)

(คลิกลิ้น) ใช่

เราทั้งคู่เป็น

(ถอนหายใจ)

เอาล่ะ...

โปรด...

เป็นเพื่อนกัน

(เบนถอนหายใจ)

ดูสิ ฉันขอโทษ

ฉันเสียใจ.

(เสียงเอี๊ยดประตู)

(แผ่นพื้นเอี๊ยดเบาๆ)

(เสียงเอี๊ยดประตู)

(กระซิบ): แอกเนส ที่รัก

เบน.

เบน.

อะไร

-เรากำลังจะไป. -อะไร?

(ประตูรถปิดลง)

(แอกเนสหายใจแรง)

แม่? ฮอปปี้อยู่ไหน?

เอ่อ ฉัน-ฉันไม่รู้

คุณมีเขาไหมเมื่อเราจากไป?

ฉันไม่คิดอย่างนั้น

(รูดซิปปิดกระเป๋า)

(เบนคำราม)

หลุยส์: ที่รัก เขาไม่อยู่ที่นั่น

แอกเนส: ฉันต้องการฮอปปี้

แอกเนส คุณต้องเติบโต จากนี้

คุณอายุเกือบ 12 ปี

เบน มันไม่มีประโยชน์หรอก โปรด.

ฟังนะ เมื่อเราถึงบ้าน เราจะ ขอให้พวกเขาส่งจดหมายถึงเขา โอเคไหม?

เขาจะเจ็บเหมือนแอนท์

ที่รัก แอนท์ไม่เจ็บนะ เขาเกิดมาอย่างนั้น

-เราจะซื้อฮอปปี้อีกอัน -ไม่ ฉันต้องการฮอปปี้ของฉัน!

แอกเนส กรุณาใจเย็นหน่อย โอเค?

-พวกเขาจะทำแบบนั้นกับฮอปปี้! -หายใจ. แอกเนส!

-(คำรามด้วยความโกรธ) -เฮ้! เพียงพอ!

-เฮ้! -(เสียงแตรรถบรรทุกดัง)

(ตะโกน) โอ้พระเจ้า!

(หอบ) โอ้พระเยซู

โอ้. คุณโอเคไหม? คุณสบายดีไหม?

เราไม่สามารถทิ้งเขาไว้ที่นั่นได้ เราไม่สามารถทิ้งเขาไว้ที่นั่นได้

พวกเขาจะทำอย่างนั้นกับฮอปปี้

ฉันหายใจไม่ออก ฉันหายใจไม่ออก

(แอกเนสหายใจแรง)

(เสียงนกร้อง)

เอาล่ะ. ฉันจะกลับมาทันที

แล้วถ้าพวกเขาตื่นล่ะ?

หลุยส์ เพียงแค่ให้ฉัน สองนาที โอเค?

(ถอนหายใจ)

(หลุยส์ถอนหายใจ)

ตกลง.

- เดี๋ยวกลับมา โอเค? ตกลง? -(เสียงรัดเข็มขัดนิรภัย)

(ประตูดังเอี๊ยด)

-PADDY: (คำราม) ไม่ ไม่ -หลุยส์ อืม

เจ-แค่กลับไปที่รถ

- ฉันจะไปถึงที่นั่นภายในสองนาที -(ถอนหายใจ)

ดูสิอย่างที่ฉันพูดเราไม่ได้ อยากจะชอบปลุกคุณ...

-อะไร? - เกิดอะไรขึ้น?

เอ่อเรามี สถานการณ์เล็กน้อย

มีคนกำลังจะจากไป โดยไม่ต้องบอกลา

ไม่ ดูสิ ฉันแค่พูดไปเฉยๆ แพดดี้เรามีช่วงเวลาที่ดีเช่นนี้

งั้นผมก็ต้องถามสิ อีกครั้ง เดี๋ยวก่อน ทำไมคุณถึงจากไป?

-ซื่อสัตย์. -(เบนพูดตะกุกตะกัก)

ดู ดูสิ บางสิ่งเกิดขึ้น

ที่ทำให้เรารู้สึกเหมือนว่า ดีที่สุดที่เรามุ่งหน้ากลับบ้าน

เรื่องอะไร? เอ่อ ฉันคิดว่าเราสมควรที่จะรู้

เซียร่า: อืม

เอ-แอกเนสไม่ชอบ นอนบนพื้น

แล้วเธอก็มา เข้าไปในห้องตอนกลางคืน

และเตียง เล็กมาก เราเลย...

- ฉันขอโทษที่บ้านของเรา ไม่ใหญ่มาก... -ไม่ มันไม่...

เซียร่า: ...และนั่น แอกเนสรู้สึกไม่สบายใจ

-ในห้องของแอนท์ แต่... -เลขที่!

เธออยู่บนเตียงของคุณ

-แพดดี้: อะไรนะ? -ใช่.

-WHO? อะไร - ลูกสาวของเราอยู่บนเตียงของคุณ

-ใช่ ฉันขอโทษ. ตกลง? -เคียร่า?

แพดดี้หลับไปแล้ว สำหรับสิ่งทั้งหมด

นั่นเป็นความผิดของฉัน โอเค?

ฉัน-ฉันขอโทษ แต่-แต่นั่นคือการข้ามเส้น

-ฉันหมายถึงว่านั่นไม่เป็นไร -เอ่อ มันเป็นความผิดของฉัน ฉันเสียใจ.

ฉัน-ฉันขอโทษ.

ฉัน... ดูสิ ฉันรู้ว่าฉันเป็นได้ ปกป้องมากเกินไปในฐานะแม่

มะ-นั่นมันทำอะไร. เกี่ยวข้องกับมันเหรอ?

(หัวเราะเบา ๆ) เรามีลูกสาวตัวน้อย

เอ่อไม่มี

แมรี่.

และเธอก็เสียชีวิต เมื่อครบ 12 สัปดาห์ของการเสียชีวิตของเปล

เราก็คงจะเป็น ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ

เมื่อได้ยินแอกเนสร้องไห้ มันก็แค่... (สะอื้นเบาๆ)

อืม เธอก็แค่-- เธอ-เธอเป็น--

เธอเอาแต่โทรหาคุณ และ-และคุณไม่ได้มา

และเธอก็อยู่เคียงข้างตัวเอง เกาตัวเองและ...

แล้วคุณก็ไม่ใช่ ตรงนั้น...

ดูสิคุณรู้ว่ายากแค่ไหน มันกำลังพยายามตัดสินใจ

เมื่อใดที่จะเข้าไปแทรกแซง และเมื่อใดควรให้พื้นที่แก่พวกเขา

และฉัน... ฉันขอโทษจริงๆ ถ้าฉันทำมันผิด

ฉันขอโทษ. (ลมหายใจสั่น)

-เคียร่า ฉันไม่รู้ -แบบว่าเรา...

แม่! แอนท์เจอแล้ว!

-โอ้ ดี. (ถอนหายใจ) -โอ้.

แพดดี้: เด็กดี. เด็กดี.

-(มดส่งเสียงดัง) -(Ciara และ Paddy หัวเราะเบา ๆ)

- เขาพูดอะไร? -แพดดี้: ฉันคิดว่าเขาพยายามจะพูด

เขาเศร้า คุณกำลังจะไปเพราะว่า...

เพราะเขาอยากแสดงให้คุณดู ไก่

(ข้าวหัวเราะ)

-เราทำได้ไหม? -เอ่อ...

เฮ้ คุณจำตอนนั้นได้ไหม ครั้งแรกที่คุณมาพัก

และคุณพยายามจะออกไปเพราะว่า คุณพลิกออกไปในเวลากลางคืน

- และคุณไม่ได้บอกลาเหรอ? -(หัวเราะ)

เอ๊ะ? (หัวเราะ)

-(เสียงนกร้อง) -(เสียงไก่ร้อง)

พวกเขาดูหวานด้วยกัน ไม่ใช่เหรอ?

เราต้องการอีกอัน

แต่...

หลังจากการแท้งสองครั้ง...

เซียร่า: ชีวิตก็เป็นได้ ไม่ยุติธรรมเลย ขอโทษ.

ฉันไม่เข้าใจ.

แอนท์ ฉันอ่านไม่ออก

(พูดติดอ่าง)

- ไข่ของคุณเป็นอย่างไรบ้าง มาด้วยเหรอ? -ดี.

มาดูกัน.

หลุยส์: โอ้ พวกนี้เยี่ยมมาก

เซียร่า: ฉันคิดว่าแอกเนส

ของคุณดีที่สุด (หัวเราะเบา ๆ)

(หลุยส์หัวเราะ)

หลุยส์: โอ้.

("Eternal Flame" โดย เดอะ แบงเกิลส์ เล่นผ่านลำโพง)

(ข้าวร้องตามเงียบ ๆ ): ♪ ปิดตาของคุณ ♪

♪ ขอมือเธอหน่อย ที่รัก ♪

♪ คุณรู้สึกไหม หัวใจของฉันเต้นเหรอ?

♪ คุณเข้าใจไหม?

♪ คุณรู้สึกเหมือนกันไหม?

♪ ฉันแค่ฝันไปหรือเปล่า?

♪ นี่คือการเผาไหม้ ♪

♪ เปลวไฟนิรันดร์เหรอ?

แต่มันก็ไม่สมเหตุสมผล

มันเป็น gobbledygook

ฉันสามารถดูมันได้หรือไม่?

เขากินมัน

หลุยส์: ฉันคิดว่า เขาต้องผ่านอะไรมากมาย

และเราต้องมีเมตตา

-ตกลง? - ไม่ มีอะไรบางอย่าง ไม่เหมาะกับเขา

(หัวเราะเบา ๆ): โอเค แอกเนส

บางครั้งก็ไม่เป็นไร คิดสิ่งต่างๆ

แต่คุณไม่สามารถพูดได้จริงๆ

แม่คะ มันไม่ปกติเลย

เซียร่า: แอกเนส รัก

คุณต้องการ มาช่วยฉันปอกเปลือกพวกนี้เหรอ?

(หลุยส์หัวเราะเบาๆ)

แครอทดีๆ บ้างไหม?

ขอโทษนะเพื่อน

โอ้.

ไม่ นี่ เอาอันนั้นมาให้ฉันหน่อยสิ

เอาล่ะ. (สูดอากาศ)

(ถอนหายใจ)

มันไม่เกี่ยวกับด้วยซ้ำ การฆ่าเพื่อฉัน

มันเกี่ยวกับการตามล่ามาโดยตลอด

คุณรู้? พาพวกเขาไปอยู่ในกากบาท

ล่อปลาให้ติดเบ็ด นั่นคือเกม

นั่นคือสิ่งที่ฉันมีชีวิตอยู่เพื่อ

ฟังนะ บางทีที่นี่ไม่ใช่ที่ของฉัน

แต่เมื่อคืนนี้ เราได้ยินคุณสองคนตะโกน

ฉันขอโทษเพื่อน

คุณรู้ไหมว่าการโกงก็คือ ยากจริงๆ ที่จะผ่านพ้นไปได้

(ถอนหายใจอย่างหนัก)

หลุยส์ไม่ได้จริงๆ

มันคือ... มันเป็นเพียงข้อความ

มม. ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ตาม ความคิดอาชญากรรมหรืออะไรก็ตาม

แค่-- ใครสนใจล่ะ?

ทั้งหมดนี้...

ทั้งหมดนี้ที่นี่...

นั่นจะกินคุณทั้งเป็น

คุณต้องปล่อยมันออกไป

คุณจะให้ฉัน แสดงอะไรบางอย่างให้คุณดูเหรอ?

(นาข้าวหอบอย่างหนัก)

(ตะโกนอย่างดุร้าย)

(นาข้าวหายใจแรง)

(ตะโกนอย่างดุร้าย)

(ทั้งสองตะโกนอย่างดุเดือด)

(ทั้งหายใจไม่ออก)

(ตะโกนอย่างดุร้าย)

(ตะโกนอย่างดุร้าย)

(ทั้งสองตะโกนอย่างดุเดือด)

(ทั้งหายใจแรง หัวเราะ)

-PADDY: ฉันหิวแล้ว! -(เคียร่าหัวเราะ)

- และคุณทำมันสี่ครั้ง -PADDY: กินม้าได้!

แล้ว-- คุณต้องการฉันไหม จะแสดงภาคแรกให้คุณดูเหรอ?

สามารถกิน Ciara ได้ (หัวเราะเบา ๆ)

มันก็เป็นเช่นนั้น หนึ่ง สอง...

เอ้า เอ้า เอาล่ะ ระวังนะเด็กๆ เอาล่ะ?

คุณเคาะทับหนึ่งในนั้น ประติมากรรมของคุณแม่

- และจะมีนรกที่ต้องจ่าย -(เคียร่าหัวเราะเบาๆ)

-คุณได้แสดงสิ่งเหล่านี้ให้พวกเขาดูหรือยัง? -เลขที่.

พวกคุณเคยเห็นสิ่งนี้ไหม? นี่คือของเคียร่า

หนึ่งในหลาย ๆ

เรียกว่าความรักของแม่

-เบ็น: ว้าว. -หลุยส์: โอ้.

-ใช่? ใช่หนึ่งในหลาย ๆ -โอ้พระเจ้า

-Ciara นั่นน่าทึ่งมาก -ว้าว.

-ฉันหมายความว่า มันเป็นเพียงงานอดิเรก. - เฮ้ อย่าทำให้ตัวเองผิดหวังนะ

นั่นคืองานของฉัน หลุยส์ ขอบคุณมาก

-สำหรับช่วยในการทำอาหาร -ใช่. แน่นอน. -ข้าวเปลือก

แม่. แม่. สามารถแอนท์และฉัน แสดงการเต้นรำของเราให้คุณดูเหรอ?

-หลุยส์: เย่-- -เซียร่า: โอ้ อาจจะหลังอาหารกลางวันนะที่รัก

อันที่จริง แอกเนส คุณช่วยบอกได้ไหม ขอโต๊ะให้ฉันหน่อยได้ไหม?

โอ้ใช่ เอาเลย แอกเนส

แสดง Ciara ว่าคุณเก่งแค่ไหน ในการจัดโต๊ะ

(ร้องอย่างเจ็บปวด หายใจเข้าแรงๆ)

-โอ้ -โอ้พระเจ้า -เกิดอะไรขึ้น?

-ที่รัก ที่รัก วิ่งเลย ใต้ก๊อกน้ำ - มม. มม. มม.

-คุณโอเคไหม? -คุณไม่เป็นไรใช่ไหม? - อืม อืม อืม

เฮ้ เอ่อ แพดดี้ ได้ไหม มาดูนี่ไหม?

-(หลุยส์ตัวสั่น) - เอ่อใช่แน่นอน

ขอบคุณพระเจ้าที่มีหมอ ในบ้าน

ฉันไม่ใช่หมอ

-อะไร? -รอ.

ก็ไม่บอกหรอก คุณเป็นหมอเหรอ?

ฉันทำเหรอ?

เบน: ในอิตาลีคุณ...

(ถอนหายใจ) ดูสิ

เอ่อบางครั้ง เมื่อฉันได้พบกับผู้คนใหม่ๆ ฉัน...

ฉันจะได้นิดหน่อย ประหม่าคุณรู้ไหม?

-เขาแค่อยากจะทำ เป็นความประทับใจที่ดี -ใช่.

คุณทำอะไร แล้วคุณทำอะไร?

คือฉันไม่ทำอะไรเลย

เบน: ชอบอะไร?

ไม่ ฉันไม่ได้ทำงาน ฉันไม่เชื่อมัน

-หลุยส์: โอ้. - ใช่แล้ว เราผ่านไปแล้ว ใช่ไหม?

-มม. มม. -ใช่ เราขาย กัญชานิดหน่อย

หยดไซเดอร์เล็กน้อย ให้กับคนในท้องถิ่น

มาแก้ไขกันเถอะ พลาสเตอร์อยู่ไหน?

เซียร่า: โอ้.

(ข้าวกระแอมในลำคอ)

(ทั้งหัวเราะคิกคัก)

(หัวเราะ): โอ้พระเจ้า

ดูใบหน้าของพวกเขาสิ

เซียร่า: คุณควรจะมี ถ่ายรูป (หัวเราะ)

แน่นอนฉันเป็นหมอเลือด

-โอ้! -(หัวเราะ) - เรามีมันครบแล้ว

- เรามีพวกมันครบแล้วใช่ไหม? - ใช่แล้ว ฉันหมายถึง...

(หัวเราะ): คุณไอ้เวร

มาเร็ว. ยังไงอีก เราจะจ่ายทั้งหมดนี้ได้ไหม?

มานี่..

(เสียงหัวเราะ)

(ไก่ส่งเสียงดัง)

-แพดดี้: เอาล่ะ ลองดูสิ -เบ็น: นี่คืออะไร?

พวกเขาบอกว่ามันมีกลิ่นเหมือน ห้องล็อกเกอร์สโมสรรักบี้

หลุยส์และเบ็น: อืม!

แพดดี้: ใช่ใช่มั้ย?

แอกเนส ที่รัก คุณต้องกินนะ ผักของคุณ

แพดดี้: ...ฉันค้นพบมากขึ้นเรื่อยๆ

สิ่งที่เรียบง่ายในชีวิต นำความสุขมาให้คุณ

กินผักกันเถอะที่รัก

แอกเนส เราไม่เคี้ยว โดยที่เราอ้าปากไว้

แพดดี้: กอร์กอนโซลา กาเมมแบร์, เอ็มเมนทอล.

คุณสามารถเก็บมันไว้ได้ Stinking Bishop เป็นที่หนึ่ง

-เบ็น: ไม่เคยมีเลย - รับมัน -แอกเนส?

ได้โปรดคุณหยุดได้ไหม บอกลูกสาวว่าต้องทำอย่างไร?

เบน: อืม!

แต่เธอจำเป็นต้องบอก ดังนั้น...

ใช่ แต่คุณไม่ใช่แม่ของเธอ ฉันเป็นแม่ของเธอ

ใช่. แต่คุณก็เห็นด้วยใช่ไหม?

ว่ามันน่ารังเกียจ ฉันกินโดยอ้าปาก

(หัวเราะ): ตกลง.

(หัวเราะ): ใช่. แต่มันสำหรับ พ่อแม่ของเธอที่จะบอกเธอ

- นั่นเป็นกฎเหรอ? -ใช่.

มม. ไม่ Ciara โตขึ้น ในระบบการดูแล

เด็กๆทุกคน การเลี้ยงดูซึ่งกันและกัน

ทำสิ่งที่พวกเขาบอก

ฉันหมายถึงเธอไม่รู้ "กฎ" ขอโทษ.

CIARA: ฉันไม่ได้หมายถึงอะไร ตามนั้น หลุยส์

PADDY: พูดตามตรงนะคุณ ข้ามเส้นเพื่อหลุยส์แล้ว

คุณไม่วิพากษ์วิจารณ์ ลูกของคนอื่น

คุณควรจะพูดว่าขอโทษ

(หัวเราะเบา ๆ): ใช้ได้.

ฉันขอโทษหลุยส์

และถึงแอกเนส

ฉันขอโทษ แอกเนส

ใช้ได้.

หลุยส์?

อะไรก็ได้ คุณอยากจะพูดไหม?

(หัวเราะเบา ๆ )

ฉัน-ฉันอาจจะ...

แสดงออกมากเกินไป

ออกไปกันเถอะ ทุกอย่างดีหมด

ทุกอย่างดีหมด ความขัดแย้งที่ดีต่อสุขภาพ

สอนลูกๆของเราว่าเราซื่อสัตย์ได้ ซึ่งกันและกัน

ได้เลย เติมเงินเลย (กระแอมในลำคอ)

แอกเนส อืม ทำไมจะไม่ได้ คุณและแอนท์แสดงให้เราเห็น อืม

กิจวัตรการเต้นของคุณ พวกคุณทำงานกันแล้วเหรอ?

-(หัวเราะคิกคัก): ใช่ -แน่นอน.

-พร้อมแล้วลุยได้เลย อยู่ในกองเทปเหรอ? -ใช่.

เอาล่ะ.

คุณบอกฉันเมื่อคุณพร้อม

พร้อม.

("คอตตอนอายโจ" โดย Rednex เล่นผ่านลำโพง)

-(แพดดี้หัวเราะคิกคัก) -♪ เคยเป็นนะ แต่งงานกันนานแล้ว♪

♪ คุณมาจากไหน? คุณไปไหนมา?

♪ คุณมาจากไหน คอตตอนอายโจ?

♪ ถ้ามันไม่ใช่ สำหรับคอตตอนอายโจ ♪

♪ ฉันเคยแต่งงานแล้ว นานมาแล้ว ♪

-(หลุยส์ อุ๊ย) -♪ คุณมาจากไหน?

♪ คุณไปไหนมา?

♪ คุณมาจากไหน คอตตอนอายโจ?

-(เพลงหยุด) -แอนท์ อะไร...

เกิดอะไรขึ้นเพื่อน? คุณ...

ฉันหมายความว่าเขาสมบูรณ์ หมดเวลาไปกับเสียงเพลง

หลุยส์: ไม่ ไม่ ไม่ พวกคุณทำได้ดีมาก

แค่เพียงเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

ใช่ ไม่ ฉันจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ขออภัยเกี่ยวกับเรื่องนั้น

-ใช้ได้. -พร้อม?

-(ดนตรีดำเนินต่อ) -♪ คอตตอนอายโจ?

หนึ่ง สอง สาม

(หลุยส์หัวเราะ)

♪ ถ้ามันไม่ใช่ สำหรับคอตตอนอายโจ... ♪

แพดดี้: โคตรนรกเลย

♪ คุณมาจากไหน อยู่ที่ไหน... ♪

-(เพลงหยุด) -มด? มด.

คะ-- (หัวเราะ) คุณกำลังทำอะไร?

มาเลยเพื่อน สมาธิ. เอาล่ะ?

เฮ้ แพดดี้ พวกเขาทำได้ดีมาก

ใช่ แต่เขาไม่มีจังหวะ เลยและเขาก็นิสัยเสีย

- กิจวัตรประจำวัน -แพดดี้ พวกเขาเป็นแค่เด็ก

แพดดี้: ฟังนะ พ่อของฉันมักจะพูดอยู่เสมอ

คุณต้องทำงาน ลำบากมากกับชีวิต

มิฉะนั้นคุณจะ ไม่มีค่าอะไรเลย

แอนท์ มาเลยเพื่อน

สัมผัสได้ถึงเสียงเพลง นี่คืออันนี้ใช่ไหม?

-(ดนตรีดำเนินต่อ) -♪ คุณไปไหนมา?

♪ คุณมาจากไหน คอตตอนอายโจ?

♪ ถ้ามันไม่ใช่ สำหรับคอตตอนอายโจ ♪

- โห่! -♪ ฉันเคยแต่งงานแล้ว นานมาแล้ว ♪

♪ คุณมาจากไหน?

♪ คุณไปไหนมา? คุณมาจากไหน... ♪

แพดดี้: โอ้ จี-- โอ้พระเจ้า โอ้พระเจ้า

มด. มีอะไรผิดปกติกับคุณ?

มันยากแค่ไหน?

เพียงแค่รู้สึกถึงจังหวะ อยู่ที่เท้าของคุณ

เหมือนหนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด

แอนท์ ฟังพ่อเธอหน่อยสิ

มาดูแอกเนสกันเถอะ ทำอย่างที่เธอทำ--

-เธอกำลังทำมัน. - ฉันไม่อยากเต้นอีกต่อไป

-แพดดี้: อ้าว.. อะไร... (เยาะเย้ย) -น้ำผึ้ง.

ไม่ เธอต้องทำมัน เธอต้องกลับมา

- ไม่ เธอไม่อยากเต้น อีกต่อไป. -ไปไป ไป.

ไปหาเพื่อนนะไอ้หนู มาเร็ว.

ฉัน... (คราง)

เพื่อน. เพื่อน.

♪ ถ้ามันไม่ใช่ สำหรับคอตตอนอายโจ... ♪

น้ำผึ้ง. อีกครั้งหนึ่ง

-เบน เธอไม่ต้องการ - ฉันได้ยินคุณ ฉันได้ยินคุณ

อีกครั้งหนึ่ง มม.

เฮ้.

(หัวเราะเบา ๆ): เฮ้. เอาล่ะ.

นี่คืออันหนึ่งเด็กชาย

-(ข้าวกระแอมในลำคอ) -(เพลงหยุด)

ขอผมย้อนกลับไปก่อน

(การกรอเทป)

มาเร็ว. มาเลย มาเลย มาเลย

ใช้เวลานาน

-พร้อม? -(ดนตรีดำเนินต่อ)

♪ ถ้ามันไม่ใช่ สำหรับคอตตอนอายโจ ♪

♪ ฉันเคยแต่งงานแล้ว นานมาแล้ว ♪

♪ คุณมาจากไหน? คุณไปไหนมา?

♪ คุณมาจากไหน คอตตอนอายโจ?

(ถอนหายใจอย่างแรง)

♪ ถ้ามันไม่ใช่ สำหรับคอตตอนอายโจ ♪

♪ ฉันเคยแต่งงานแล้ว นานมาแล้ว ♪

♪ คุณมาจากไหน? คุณไปไหนมา?

♪ คุณมาจากไหน คอตตอนอายโจ?

-เลขที่! -แพดดี้!

-แม่ง -แอกเนส มานี่สิ

แพดดี้: ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร. ไม่เป็นไร.

ไม่เป็นไรนะเด็กน้อย ไม่เป็นไร.

คุณยังสามารถทำมันได้ด้วยตัวเอง

ห้า หก เจ็ด แปด มาเร็ว.

-เฮ้ ปิดมันซะ ปิดมัน! -อะไร? -(เพลงหยุด)

-มีปัญหามั้ย? -คริส แพดดี้ เขายังเด็ก

มีอะไรผิดปกติกับคุณ?

ทำไมคุณถึงพูด สำหรับเขาอย่างนั้นเหรอ?

อา. ตอนนี้คุณกำลังเลี้ยงดู ลูกของเรา

เพราะเราทำสิ่งต่างๆ แตกต่างกัน

-ว้าว. -หลุยส์: โอ้.

เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับ ทำสิ่งที่แตกต่างออกไป

เรื่องนี้เป็นเรื่องของการทำ อะไรถูกต้อง โอเค?

ฉันหมายความว่าคุณควรจะเป็น ถวายลูกชายของคุณ

รักบ้างในขณะที่เขาร้องไห้ ไม่ตะโกนใส่เขา

ฉันหมายถึง เอาน่า แพดดี้ เขาเป็นแค่เด็ก

แค่ปล่อยให้เขาเต้น

นั่นไม่ใช่การเต้น แอนไปที่ห้องของคุณ

-พระเจ้า ฉันไม่สามารถฟังทางได้ คุณคุยกับเขา -แพดดี้...

- ไปที่ห้องของคุณ! -แพดดี้! -หยุด! เพียงพอ! หยุดมัน!

-ฟังฉันนะ. -(คำราม)

-(หลุยส์สะอื้น) -พ่อ.

ขอโทษ.

ขอฉันคุยกับแม่คุณหน่อย แค่วินาทีเดียว โอเค?

พระเยซูคริสต์

ฉันอยากจะแพ็ครถ และฉันอยากจะออกไปตอนนี้

ตกลง.

แค่... ดูสิ หลุยส์

เรามีเรื่องนิดหน่อย มากเกินไปที่จะดื่มเพื่อ...

ไม่ ฉันไม่สนใจ ฉันอยากไป.

โอเค หลุยส์ เราจะไปกัน

- แค่... ขอฉันกินบ้าง กาแฟในตัวฉันก่อน -(สะอื้น)

-เอาล่ะ? -เราไม่ควร ได้กลับมาที่นี่แล้ว

-คุณ... -ตกลง.

พระเยซู เบ็น คุณไม่มีปัญหา ยืนหยัดต่อฉัน

แต่คุณจะไม่พูดเรื่องไร้สาระกับเขา

(ฟองเบา ๆ )

(ถอนหายใจ)

(หายใจแรง)

เซียร่า: ได้โปรด อย่าออกไปก่อนที่แพดดี้จะตื่น

เขาจะโกรธมากและก็จะเป็นเช่นนั้น จะดีกว่าสำหรับฉันและแอนท์

เดี๋ยวก่อน มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ?

หากคุณทำได้เพียงแค่ ให้เขารักษาหน้าไว้

เหมือนการเตือนความจำบนโทรศัพท์ของคุณ

ของการนัดหมาย คุณไม่ควรพลาด

(ข้าวครางเบาๆ)

พระเจ้า เขาเป็นขยะไม่ใช่เหรอ?

(ไก่ส่งเสียงดัง)

มดมันคืออะไร?

(เสียงประตูดังเอี๊ยดเบาๆ)

...

(ลิ้นชักเปิดปิดได้)

(มดหอบตัวสั่น)

...

(มดหอบอย่างแรง)

นั่นคือของคุณ...

(แอกเนสร้องไห้เบาๆ)

(ถอนหายใจ)

...

แอกเนส: โอ้พระเจ้า

โอ้พระเจ้า (หอบ)

(คลิกกล้อง)

ฉันต้องให้พ่อแม่อยู่คนเดียว พวกเขาจะรู้ว่าต้องทำอะไร

(ล็อคการคลิก)

พ่อ. เล่นจับเหรอ?

เมื่อฉันดื่มกาแฟเสร็จ

(แอกเนสถอนหายใจ)

(หอบ)

โอ้มีเพศสัมพันธ์ (สูดหายใจเข้าแรงๆ)

เอาล่ะ ไอ้หัวเน่า

(สูดอากาศ)

เกิดอะไรขึ้น? แมวมีลิ้นของคุณเหรอ?

(ถอนหายใจ): อะไรวะ?

โอ้กาแฟ

นั่นเป็นเด็กดี

แสดงให้ฉันดู

แสดงความรักให้ฉันเห็น

(ถอนหายใจ)

(นาข้าวหายใจแรง)

คุณได้กลิ่นเหม็นอับนะหนุ่มน้อย

โอ้มีเพศสัมพันธ์

(สูดจมูก)

-(หัวเราะ) -(สูดจมูก)

(หัวเราะ): โอ้ตอนนี้คุณต้องการหมูหลัง

คุณหน้าด้านสด

จริงๆแล้วมันจะแสดงให้ทุกคนเห็น เรายังเป็นเพื่อนกัน มาเร็ว.

มาเร็ว. กระโดดขึ้น

(คำราม) โอ้ โคตรนรกเลย

คุณกินอะไรมาบ้าง?

มาเร็ว. (คำราม)

...

(กางเกงเบาๆ)

(หอบ)

เฮ้.

ฉันเสียใจมาก

ฉัน-ฉันแค่...

ฉันดื่มมากเกินไป และฉันก็ออกนอกเส้นทางมาก

(หลุยส์หัวเราะเบาๆ)

ฉันคิดว่าเราทุกคนดื่มมากเกินไป

แอกเนสอยู่ที่ไหน?

เบน: นี่เธออยู่

เฮ้ที่รัก

หลุยส์: คุณโอเคไหม?

แอกกี้ มีอะไรเหรอ?

-เบ็น: คุณกรีดตัวเองเหรอ? -โอ้.

โอ้. เลขที่

เอ่อ โอเค ไม่เป็นไร มาเร็ว.

- เกิดอะไรขึ้น? - ฉันจะ พาคุณไปห้องน้ำ

-CIARA: เธอมีประจำเดือน -โอ้.

-(แอกเนสร้องไห้) -โอ้. โอ้, ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องปกติโดยสิ้นเชิง

แม่คะ ไม่ใช่ค่ะ

อ่า! ฟังนะ ฉันต้องการเบียร์ คุณต้องการอันหนึ่งไหม?

ไม่ ฉันสบายดี

ว้าว! (หัวเราะ) เอาล่ะ.

เอาล่ะ. ที่นี่ที่ไหน ความกระตือรือร้นที่เพิ่งค้นพบมาจากไหน?

อีกห้านาที โอเคไหม?

(ถอนหายใจ)

ไปเถอะเบน ใส่ความร้อนลงในแขนนั้น

(หัวเราะเบา ๆ): โห่! เชี่ยเอ้ย ว้าว.

(หอบ)

(แอกเนสหอบ)

เราจะไปแล้วใช่ไหม?

แอกกี้ เราจะไปกันแล้ว

เราแค่ต้องสงบสติอารมณ์

- ฉันจะสงบสติอารมณ์ได้อย่างไร? -ตกลง.

แล้วแอนท์ล่ะ? เราต้องพาแอนท์ไป

แอกกี้? ฟัง.

ฉันอยากให้คุณมีความกล้า โอเคไหม? คุณกล้าได้ไหม?

-ใช่. -ตกลง.

คุณจะอยู่ที่นี่ และคุณจะต้องนั่งให้แน่น

และคุณจะล็อคประตู

ใช่?

-แม่... -แอกกี้

ล็อคประตู.

ตกลง?

(หายใจไม่ออก)

ทุกอย่างเรียบร้อยใช่ไหม?

หลุยส์: (คลิกลิ้น) ใช่ มันจะไม่เป็นไร

เธอแค่ เอ่อ...

เข้ามา เล็กน้อยของรัฐ

เบน เธอถามคุณ

เขาจะดีกว่ากับเธอเสมอ เมื่อเธอเป็นแบบนี้

อืม.

-ขออภัยเกี่ยวกับเรื่องนี้นะเพื่อนๆ -แพดดี้: ไม่ ไม่ ไม่ ไม่

ไม่ต้องกังวล.

เฮ้.

เราสามารถทำอะไรได้บ้าง?

ไม่ มันจะไม่เป็นไร

ไม่ต้องกังวล.

(หายใจออกอย่างรวดเร็ว)

หลุยส์: (หอบ) เอาล่ะ

ตกลง.

หลุยส์. หลุยส์ คุณทำอะไรอยู่?

เซียร่า: ทุกอย่างโอเคไหม?

ใช่แล้ว พวกเราทุกคนสบายดี

มีอะไรให้เรารับใช้ไหม?

ไม่ ไม่ ไม่ เราจะใช้เวลาสักครู่

(เงียบ): เราไม่สามารถปล่อยวางได้

ใช่?

เราไม่สามารถดูเครียดได้ หรือกลัว

เราแค่ต้องออกไปที่นั่น และทำตัวให้เป็นปกติโดยสมบูรณ์ โอเคไหม?

เราแกล้งทำเป็น มันเป็นเรื่องปกติตั้งแต่เรามาถึงที่นี่

นี่ไม่ใช่เรื่องปกติเลย (เสียงครวญคราง)

ฉันทำสิ่งนี้ไม่ได้ ฉันไม่สามารถออกไปที่นั่นได้

(ร้องไห้เบาๆ)

ตกลง. คุณพูดถูก.

คุณพูดถูกที่รัก มันไม่ปกติ

และคุณไม่จำเป็นต้องแกล้งทำเป็น มันเป็นเรื่องปกติ

ฉันคิดว่าเราบอกพวกเขา

ที่คุณมี ช่วงแรกของคุณใช่ไหม?

และและและนั่น คุณตกใจมาก

และนั่นแม้แต่พ่อของคุณ ไม่สามารถทำให้คุณสงบลงได้

ดังนั้นเราจึงต้องพาคุณกลับบ้าน

ตกลง?

โอ้ ไม่ ไม่ ที่รัก ที่รัก

น้ำตาทั้งหมดนั้นดี

ความคิดวิตกกังวลเหล่านั้นทั้งหมด คุณสามารถแสดงให้พวกเขาเห็นได้

-ตกลง? -ตกลง.

ตกลง.

(หายใจเข้าลึกๆ)

(ถอนหายใจ): ตกลง.

(กระแอมในลำคอ)

ใช่แล้ว แล้วพบกันใหม่เร็วๆ นี้

(ถอนหายใจ)

-เฮ้ เธอเป็นยังไงบ้าง? -สวัสดี. (หัวเราะเบา ๆ)

โอ้ เธอคือ เอ่อ คือเธอ ค่อนข้างจะตกใจมาก (หัวเราะเบา ๆ)

โอ้อวยพรเธอ

-ใช่. - มันเป็นวันสำคัญ -ใช่.

หลุยส์: ใช่แล้ว

เธอรู้สึกท่วมท้นไปหมด และ-และ เอ่อ...

ฉันคิดว่ามันอาจจะดีที่สุด ถ้าเราพาเธอกลับบ้าน

-ใช่. -โอ้. ตกลง.

แล้วเธอต้องการไหม. จะนอนหรือ...?

ไม่ ฉัน ฉัน ฉันคิดว่าเธอแค่

เธอแค่ต้องการเตียงของเธอเอง ใช่ไหมที่รัก?

ใช่ ฉันหมายถึง ฉัน---

เธอคงจะนอนเฉยๆ ในรถพูดตามตรง

แย่จัง ไม่เป็นไรนะที่รัก

(หายใจไม่ออกเบา ๆ )

-(หัวเราะ): โอ้.. -หลุยส์: โอ้.

เธอแค่รู้สึก. ประหม่าเล็กน้อย

ไม่จำเป็นเลย

-เป็นธรรมชาติอย่างสมบูรณ์แบบ -แพดดี้: ใช่

ใช่แล้ว คุณไม่ใช่ผู้หญิงอีกต่อไปแล้ว

ตอนนี้คุณเป็นผู้หญิงแล้ว

คงจะเคยเป็น ทำให้คุณตกใจเล็กน้อย

ออกไปที่นั่น

- คุณต้องการที่จะลดลง ของบรั่นดี? -เบ็น: ไม่

ฉันคิดว่า เราจะออกเดินทางแล้ว

ใช่. ใช่แน่นอน

คุณก็รู้เรา-เรามี เป็นช่วงเวลาที่ดีจริงๆ

อืม...ก็หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น

ฉันรู้ว่าเราทั้งคู่สามารถ...

-มากไปหน่อย -(แพดดี้และเซียร่าหัวเราะเบา ๆ)

โอ้พระเจ้า ไม่ ไม่ จริงหรือ.

- ฉันหมายถึงพวกคุณ เป็น... -เอ่อ..

เพียงสูดอากาศบริสุทธิ์

(หัวเราะเบา ๆ)

อ๋อ นั่นสินะ น่ารักมากที่คุณพูด

คุณแน่ใจว่าฉันไม่สามารถได้อย่างรวดเร็ว

ทำแซนด์วิชให้คุณ สำหรับการเดินทาง?

เบน: โอ้ คุณใจดีมาก

แต่เราจะ เอ่อ เราจะหยุดระหว่างทาง

(เงียบ ๆ ): โอ้อึ ยางรถ.

หลุยส์ (เงียบ ๆ ): เราจะขับรถต่อไป

เบน: ไม่ พวกเขาจะได้เห็นมัน

เราจะไปแล้ว.

แต่พวกเขาต้องเปิดประตู

เอาล่ะ เอ่อ อีกครั้ง ขอบคุณมาก

- คุณพร้อมแล้วหรือยัง? -หลุยส์: ใช่

-ใช่. ยอดเยี่ยม. -หลุยส์: ใช่

แพดดี้: โอ้คุณล้อเล่น

ไม่นะ.

ฮึ.

นั่นเป็นโชคร้าย มาดู..

ใช่. ใช่แล้ว คุณมีเล็บแล้ว

นั่นเป็นโชคร้ายจริงๆ

เอ่อ คุณมีโทรศัพท์ไหม? โทรหาเอเอได้เลย

ประพฤติ. คุณไม่จำเป็นต้องมีเอเอ

ฉันสามารถเสียบสิ่งนี้ได้ในระยะเวลาอันสั้น มาเร็ว.

ไม่เป็นไร.

W-เราได้รับสมาชิกรายปี

อย่างน้อยที่สุดฉันก็ทำได้เพื่อน

มาเร็ว. มาปรบมือให้ฉันหน่อย กับชุดอุปกรณ์

จะไม่เป็นเห็บ

แค่แถว ๆ นี้

(คีย์กริ๊ง)

(คลิกสวิตช์ไฟ)

(ข้าวถอนหายใจ)

(ประแจกระแทกดังขึ้น)

ช่วยฉันด้วย

คว้าแจ็คนั้น

(ข้าวถอนหายใจ)

(เสียงประแจกระแทกดังขึ้น)

(เสียงประแจกระแทกดังขึ้น)

แพดดี้: ขวา.

แล้วทำไมเราไม่เรียกมันว่าเอ่อ...

ค่าแรง 90 ค่าอะไหล่ 70

เซียร่า (หัวเราะเบา ๆ): ข้าวเปลือก

(แพดดี้และเคียร่าหัวเราะ)

เอาล่ะ แก๊งค์

- ไปตามถนนกันเถอะ -ใช่.

แอกเนส คุณ เอ่อ มีทุกสิ่งที่คุณต้องการใช่ไหม?

เบน: ใช่.

-(ข้อนิ้วแตก) -หลุยส์: ใช่

แพดดี้: คุณแน่ใจเหรอ?

-แม่. -หลุยส์: อืมม?

หลุยส์: อืม...

ไม่นะ.

ยังไงซะ. เขาขึ้นไปที่นั่นหรือเปล่า?

แอนท์ คุณทำอย่างนั้นเหรอ?

ฉันแค่อยากอยู่บ้าน

คุณไม่สามารถออกไปได้ ไม่มี Hoppy ใช่ไหมเพื่อน?

ไม่ เราทำไม่ได้

ฉันกำลังทำจริงๆ รางน้ำ

ก่อนที่พวกคุณจะมาถึง

คุณรู้อะไรไหมเพื่อน? คุณสูงกว่าฉัน

แขนยาวและทั้งหมดนั้น

ฉันจะถือด้านล่าง คุณลุกขึ้นไปคว้ามัน

(สูดอากาศ)

- ทุกอย่างดีเหรอ? -เบ็น: ใช่.

...

-(เสียงบันไดเขย่าแล้วมีเสียง) -(เบนคำราม)

โห่. (หัวเราะเบา ๆ)

ขออภัยเพื่อน มันลื่นล้ม

ไม่ต้องกังวลฉันมีคุณ

...

แพดดี้: ว้าว! ว้าว! ว้าว! ระวังนะเพื่อน ระมัดระวัง.

นั่นก็ขึ้นอยู่กับคุณ (หัวเราะเบา ๆ)

คุณสบายดีไหม?

ว้าว.

(คำราม)

(ถอนหายใจ)

ไม่นะ.

โอ้ ฉันขอโทษจริงๆ แอกเนส

ฉันคิดว่าเป็นสัตว์ คงจะไปถึงเขาแล้ว

คุณสบายดีไหม?

มม.

(ถอนหายใจ) ไม่เป็นไร.

เราจะพาเขากลับบ้าน และให้เขาซ่อมทั้งหมด

อืม ขอบคุณที่มานะ

-โอ้ ลาก่อนแอกเนส -ลาก่อน เคียร่า

มานี่เลยคุณชายใหญ่ กอดมันไว้ ใช่.

(เงียบ ๆ ): เราจะไม่ทิ้งคุณ

คุณจะปลอดภัยบนถนนเหล่านั้น เอาล่ะ?

-มด? -เฮ้ คุณไม่หนีไปไหนหรอก

-มานี่สิ. -(หัวเราะ)

(คำรามของข้าว)

(เบา ๆ ): ใช่.

เบน: เอาล่ะ.

ครั้งต่อไป พวกคุณอยู่ที่ลอนดอน

เพียงแค่ให้เรา...

หลุยส์: ใช่ใช่แน่นอน

ใช่แล้ว พวกคุณแจ้งให้เราทราบ เมื่อคุณไปถึงที่นั่น

คุณสามารถส่งให้ฉัน... ข้อความเล็กๆ น้อยๆ

อย่างแน่นอน.

เว้นแต่คุณจะไม่ทำใช่ไหม?

(เม้มริมฝีปาก) ฉันขอโทษ?

คุณยังไม่เป็นอยู่ ซื่อสัตย์จริงๆ ใช่ไหม?

(หัวเราะเบา ๆ)

ไม่ เราไม่ได้

เราโกหกคุณ

ฉันหมายความว่าเราจะไม่ เชิญคุณไปลอนดอนใช่ไหม?

เราจะไม่ แล้วพบกันใหม่เพราะว่า.

เบนและฉัน

เราจะไม่อยู่ด้วยกัน (หัวเราะเบา ๆ)

ฉันทรยศเบ็นกับคนอื่น

เพราะว่าฉันไม่มีความสุขอย่างสุดซึ้ง ในการแต่งงานของฉัน

(คลิกลิ้น) และเอ่อ ฉันขอโทษแล้ว

แต่มันก็ชัดเจนแล้ว สุดสัปดาห์นี้

นั่นอาจจะเป็นเบนกับฉัน ไม่สามารถผ่านสิ่งนี้ไปได้

ว้าว.

ความซื่อสัตย์.

ในที่สุด.

เราเชื่อว่าความซื่อสัตย์คือสิ่งที่ ขั้นตอนแรกในการแก้ไขสิ่งต่างๆ

และเราคิดว่าคุณทำได้

เบนบอกฉันว่าเขาต้องการ

เบนรักคุณมากนะหลุยส์

(หัวเราะเบา ๆ )

ฉันเสียใจ. ฉันไม่รู้ ทำไมฉันถึงพูดทั้งหมดนั้น

เลขที่

ไม่ มันเป็นเรื่องดีที่ได้รับมัน ออกทั้งหมด (หัวเราะเบา ๆ)

(ถอนหายใจ) ฉันคิดว่าเราควรไป

ใช่แล้ว เราจะส่งคุณไป ใบเรียกเก็บเงินสำหรับการบำบัด

แล้วเราจะได้พบคุณทั้งคู่ ในลอนดอน (หัวเราะเบา ๆ)

ใช่.

แอนท์ คุณรับได้ไหม ประตูสำหรับเราเหรอ?

มด!

- (คลิกปุ่ม) - ไม่จำเป็นเลยเพื่อน

(เสียงประตูดังเอี๊ยด)

(มดถอนหายใจ)

เอาล่ะ.

เอาล่ะ ทุกคน แค่ทำตัวดีๆ และสงบสติอารมณ์

- แล้วแอนท์ล่ะ? -เราจะกลับมาหาเขา..

เราไม่สามารถทิ้งเขาได้

ที่รัก ถ้าเราไม่หนีไปไหน เราไม่สามารถช่วยเขาได้

ตกลง? คุณเข้าใจไหม?

เอาล่ะ. แค่ยิ้มและโบกมือ

ลาก่อน.

...

พ่อ! พ่อหยุด!

-อะไร? - เขา - เขาโยนมดลงทะเลสาบ!

เบน: อึ!

ให้ตายเถอะ! เอาล่ะ ขับล้อไป

- แค่ขับรถ! -เบน!

(หายใจไม่ออก)

(คลิกปุ่ม)

(หลุยส์หายใจไม่ออก)

แอกเนส: แม่หยุด!

...

มด!

(ทั้งหายใจไม่ออก)

(มดหายใจไม่ออก ไอ)

(กระสุนปืน)

(หลุยส์หายใจไม่ออก)

PADDY: เราต้องการอะไรที่นี่? เราต้องการ...จ่ายแล้วโอน?

200 แกรนด์ อร่อยโคตรๆ

เอ่อ ทำการโอนเงิน จ่ายเงินผู้รับเงินใหม่และเสร็จสิ้น

คุณจะไม่มีวัน หนีไปกับสิ่งนี้

ไมค์มีผู้ซื้อแล้ว สำหรับรถของคุณ

สัปดาห์หน้าคุณจะส่ง อีเมลถึงเจ้าของบ้านของคุณ

บอกว่าคุณจะย้ายบ้าน

คุณจะส่งอีกอันไปที่ โรงเรียนพูดเรื่องเดียวกัน

คุณไม่รู้จักเพื่อนบ้านของคุณ ไม่มีงานร่วมเพศ

ไม่มีใครจะคิดถึงคุณ ในสถานที่เช่นลอนดอน

ดูสิคุณสามารถมีได้ สิ่งที่คุณต้องการ

ขอแค่อย่าเจ็บ ครอบครัวของฉัน

โอ้ ครอบครัวร่วมเพศที่สมบูรณ์แบบของคุณเหรอ?

คุณไม่รักพวกเขาเลยเพื่อน

ถ้าคุณทำคุณจะทิ้งเขาไปแล้ว ในสระน้ำกับพ่อแม่ของเขา

ไม่ต้องกังวลเพื่อน คุณจะอยู่กับพวกเขาในไม่ช้า

เต็มจำนวน. โอนย้าย.

(เสียงบี๊บของอุปกรณ์)

ทำไมคุณถึงทำเช่นนี้?

เพราะคุณปล่อยให้เรา

พวกคุณโคตรคน

ด้วยรถ Tesla แบบไร้น้ำมันของคุณ

และ... ทูน่าที่จับได้ของคุณ

มอบดาวทองให้กับตัวเอง เพราะคุณได้มีเพื่อน

กับคู่รัก กับเด็กพิการคนหนึ่ง

ทำให้ฉันโคตรจะป่วยเลย

แอกเนส ที่รัก

พับแขนเสื้อขึ้นใช่ไหม?

มัน-ไม่เป็นไร. ไม่เป็นไร.

มันเป็นแค่คีตามีนทางสัตวแพทย์

จะไม่ฆ่าเธอ..

ดีกว่าที่จะสงบสติอารมณ์

ไม่เช่นนั้นพวกเขาก็ดิ้นไปมา และทำเรื่องเลอะเทอะอย่างเลือดเย็น

แอนจะเล่าให้ฟัง

(หัวเราะเบา ๆ) ก็แค่ยกเว้นว่าเขาทำไม่ได้

เคียร่า ได้โปรด

ไม่ คุณไม่สามารถปล่อยให้เขาทำเช่นนี้ได้

(ข้าวเปลือกหัวเราะ)

มันเป็นเธอ ใครอยากมีลูกเป็นคนแรก

ดูเหมือนจะไม่เคยได้ผล ใช่ไหมที่รัก?

บางทีคราวนี้

ใช่.

(หายใจไม่ออก)

ดูสิ แพดดี้ ได้โปรด

มืออยู่ด้านหลังของคุณ

(คำราม)

(ข้าวตะโกน)

(เซียร่าตะโกน)

(ตะโกนอย่างเจ็บปวด)

เซียร่า: หลุยส์.

หลุยส์ ได้โปรดอย่าทิ้งฉันไป ที่นี่กับเขา

-เบ็น: แอนท์! -คุณได้เห็นแล้วว่าเขาทำให้ฉันเจ็บอย่างไร

ฉันก็ตกเป็นเหยื่อที่นี่เหมือนกัน

ได้โปรด ได้โปรด ได้โปรด ฉันเป็นคนแรกของเขา!

ฉันอายุเท่าแอกเนส!

กรุณาคุณได้รับ ที่จะเชื่อฉัน!

โปรดอย่าทิ้งฉันไว้ที่นี่ กับเขา!

เพศสัมพันธ์เธอ

-มาเร็ว. มาเร็ว. -โปรด! หลุยส์ ได้โปรด!

หลุยส์: มาเร็ว.

เข้ามา.

(หอบทั้งหมด)

(ยางส่งเสียงแหลม)

หลุยส์: โอ้!

อึ. มันคือใคร?

(หลุยส์กรีดร้อง)

-อึ! อึ! -โอ้พระเจ้า!

(ยางส่งเสียงแหลม)

ในบ้าน!

มีโทรศัพท์พื้นฐานอยู่ในบ้าน!

(หอบ)

ลั่นชัตเตอร์!

(คำรามด้วยความโกรธ)

-ไอ้เวร! (คร่ำครวญ) -ข้าวเปลือก

- ออกไปซะ! -(หายใจไม่ออก)

นี่เป็นความผิดของคุณ

คุณเกือบจะร่วมเพศยิงฉัน!

(ทั้งฮึดฮัด)

ที่รัก ฉันต้องการให้คุณอยู่กับฉัน

(นาข้าวหายใจแรง)

(เซียร่าส่งเสียงครวญคราง)

(คำราม)

แพดดี้เพื่อน!

เพื่อน พวกเขาอยู่ในบ้านของคุณ

พวกเขาจะไม่ไปไหนเลย

เพื่อนฉันไม่รังเกียจ การให้บริการ

และรับส่วนแบ่งของฉัน แต่นี่...

- พวกเขาเห็นหน้าคุณนะ ไมค์? -ใช่.

ถ้าอย่างนั้นคุณก็อยู่ในนี้ คุณชอบมันหรือไม่

ตกลง. (หายใจไม่ออก)

อืม เอ่อ โทรศัพท์ โทรศัพท์! มาเร็ว.

ขอบคุณ

อืม...

ตกลง.

โอ้ไม่วะ! มันคือ เอ่อ เก้า เก้า เก้า

(เสียงเรียกเข้า)

อะไรก็ตาม?

-เอ่อฮะ. -ผู้หญิง (ทางโทรศัพท์): ภาวะฉุกเฉิน. บริการไหน?

เบน: อะไร อะไร

(ตะโกนอย่างหงุดหงิด)

มันตายไปแล้ว

-เอ่อ... -แม่ง

ตกลง. (หอบ)

เบน?

ดู.

ถ้าเราออกไปที่นั่น แล้วลงไปในป่า

-ฉันหมายถึง ในความมืด พวกเขา... -เลขที่. แอล-หลุยส์ พวกเขามีปืน

ตกลง? พวกเขา-พวกเขาล่าสัตว์ในเวลากลางคืน

โอเค ถ้าพวกเขาเข้าไปข้างใน พวกเขาจะฆ่าเรา

หลุยส์ ฉันไม่รู้จะทำยังไง

(พูดตะกุกตะกัก): ฉันไม่รู้.

ฉัน... ฉันไม่รู้ ฉันขอโทษจริงๆ หลุยส์

ฉัน-ฉันควรจะ-- ฉัน-- ให้ตายเถอะ

ฉัน-ฉันควรจะฟังคุณ

-ใช้ได้. -(ตะกุกตะกัก) ไม่ ไม่เป็นไร!

อย่างฉันควรจะมี อย่าให้เรามา

ฉัน-- เราไม่ควรจะอยู่ต่อ

-(พูดติดอ่าง) -เบน! หยุดมัน!

ฟังฉันนะ (หอบ)

ดูลูกสาวของคุณสิ

ครอบครัวของคุณต้องการคุณ

แอกเนส: พ่อครับ ผมไม่ชอบมัน

-หลุยส์: เอาล่ะ -เบ็น: ดูสิ ไม่เป็นไรนะที่รัก

พวกเขาแค่พยายาม เพื่อทำให้เรากลัว เอาล่ะ?

ไม่เป็นไรนะเพื่อนๆ

("Eternal Flame" โดย เดอะ แบงเกิลส์ เล่นไปอย่างแผ่วเบาในระยะไกล)

♪ หรือนี่คือการเผาไหม้ ♪

(เล่นผ่านลำโพงรถยนต์): ♪ เปลวไฟนิรันดร์เหรอ?

อย่าลืมสิ่งนี้เบน!

(หายใจแรง)

PADDY (ร้องตาม): ♪ ใช่ไหม รู้สึกว่าหัวใจฉันเต้นแรงใช่ไหม?

♪ คุณเข้าใจไหม?

(ตะโกน): ♪ คุณรู้สึกเหมือนกันไหม?

♪ ฉันแค่ฝันไปหรือเปล่า?

♪ นี่คือการเผาไหม้ ♪

♪ เปลวไฟนิรันดร์เหรอ?

หลุยส์. หลุยส์.

ดูสิ หลังคามุงจาก เหนือโรงนา

หากเราสามารถจุดไฟนั้นได้ ถ้าอย่างนั้นก็อาจมีคนเห็นมัน

หลุยส์: โอ้พระเจ้า

- มันจะได้ผลมั้ย? -โอ้พระเจ้า ฉันไม่รู้

มันเป็นหลักฐาน 150 แต่... (พูดติดอ่าง)

ฉันไม่รู้.

-เอาล่ะ. -ตกลง. ตกลง.

โอ้พระเจ้า เร็ว. ไป.

เบน ไป! พระเยซู!

เบน: ตกลง.

(กระสุนปืน)

(หลุยส์ กรีดร้อง)

-พระเยซู! โอ้! โอ้พระเจ้า! -โอ้ เหี้ย! หลุยส์!

-โอ้ ไม่นะ เบน! หยิบมันขึ้นมา! -โยนมัน! โอ้!

เบ็น: เอาล่ะ ยิงปืน และฉันจะโยนมัน

- มันเป็นนัดสุดท้ายของเรา - แค่ยิงปืน โอเคไหม?

ตกลง!

โอ้แม่ง!

โอเค ไปเถอะ ไปไป

(หลุยส์หอบ)

(ทั้งคำราม)

คุณได้รับมัน?

ใช่แล้วที่รัก ความช่วยเหลือกำลังมา

ตกลง. มาเร็ว. ไปกันเลย มาเร็ว.

-(ข้าวคำราม) -แม่ง!

(หัวเราะ)

เพื่อน รถร่วมเพศของคุณ ไฟไหม้ มาจบกันใช่มั้ย?

เรามีพวกเขาแล้ว ติดเบ็ด ไมค์

ฉันบอกคุณแล้วคุณควร เพียงแค่ด้านบนสิ่งแรก

ทำไมคุณถึงทำเช่นนี้ เล่นกับอาหารของคุณเหรอ?

คุณเป็นเหมือนแมวของแม่ฉัน

คุณไปและคุณได้รับ บนหลังคานั้น ใช่ไหม?

(หายใจแรง)

โอเค พวกคุณนั่งกันให้แน่น

คุณก็เช่นกัน โฮปปี้

ตอนนี้คุณไม่ย้าย และคุณไม่ส่งเสียง

จนกว่าคุณจะได้ยิน เสียงของฉันอีกแล้ว โอเค?

ตกลง.

(ลิ้นชักปิด)

(ลมหายใจสั่น)

แพดดี้: เบนเพื่อน?

ว่าคุณอยู่ในนั้น?

คุณจะให้ฉัน เต้นหน่อยมั้ยเบน?

คุณจะก้าวขึ้นมาหรือเป็นคุณ จะปล่อยให้พวกเราอึกันทั่วคุณ

เหมือนเพื่อนคนนั้น ในโทรศัพท์ภรรยาของคุณ?

เบน?

ถ้ามันเป็นเพียง คุณและเขาใช่ไหม

คุณมีปืน กับศีรษะของเขา

คุณจะทำอย่างไร?

(สุนัขเห่าในระยะไกล)

(หัวเราะ)

โอ้ คุณทำให้รถของฉันระเบิด คุณจิ๋มหน้าด้าน

นั่นคืออะไร?

คุณจะต้องจ่ายเงิน เพื่อสิ่งนั้นเบน

เข้ามาเบน!

...

(หอบ)

(เสียงกระทบหลังคา)

(เสียงฝีเท้าดังเอี๊ยด)

มันคือหลังคา

เบน.

น้ำผึ้ง.

(เสียงกระทบหลังคา)

-(เสียงประตูดังเอี๊ยด) -(รัด)

(คำราม)

(คำรามเบาๆ)

มด!

(ลมหายใจสั่น)

คุณอยู่ที่ไหนเด็ก?

ฉันรู้ว่าคุณได้ยินฉัน!

หลุยส์: โอ้คุณมีเพศสัมพันธ์

...

(หอบ)

(หอบเบาๆ)

จะไม่แกล้งทำเป็นว่าไม่โกรธ

(เสียงฮึดฮัดที่เจ็บปวด)

เชี่ยเอ้ย! (เสียงฮึดฮัดที่เจ็บปวด)

(คำรามอย่างดุเดือด)

(คำราม)

(รัด)

อ่า ไอ้บ้า (ตะโกน)

(ตะโกน)

(กรีดร้องอย่างเจ็บปวด)

(เสียงกรี๊ด)

(เสียงครวญคราง)

-(หอบ) -(ชั้นวางปืน)

(คำรามข้าวตะโกน)

(คำรามอย่างแรง)

(คำราม)

(ตะโกนอย่างเจ็บปวด)

-(เคาะ) -แพดดี้!

(หอบ, คร่ำครวญ)

เธออยู่ที่ไหน?

ผ่านตรงนั้น.

ตรวจสอบตู้.

-ตกลง. -(คำราม)

(ประตูเปิด)

แอนท์ รักเหรอ? (หอบ)

หากส่งเสียงดังบ้าง และแสดงให้เราเห็นว่าคุณอยู่ที่ไหน

เราจะไปกับคุณอย่างง่ายดาย

ไม่มีเหตุผลที่เราทำไม่ได้ ให้คุณทั้งสอง

แพดดี้: อย่า...

และฉันจะวางเท้าคุณก่อน

ผ่านการร่วมเพศ เครื่องย่อยไม้!

(กระซิบ): ขึ้นไปกันเลย

(มดคำรามเบาๆ)

(ไออู้อี้)

(หายใจเงียบๆ)

...

(หอบ)

(หายใจลึกๆ ผ่านลำโพงโทรศัพท์)

-(กรีดร้อง) -คุณโคตร...

-(ข้าวกรีดร้อง) -ไป! ไปไปไป!

(หลุยส์ตะโกน)

ไป! ไป! ไป!

โอ้อึ!

ไปไป ตรงนั้น.

แพดดี้: น้ำ.

- โอ้แม่ง น้ำ! -(หายใจไม่ออก)

มาเลยเด็กๆ เข้าไปสิ..

เข้าไปทางนั้น ทางนั้น!

(หลุยส์และแอกเนสกรีดร้อง)

(คำราม)

(รัด)

-(ไมค์ ฟู่) -(เบนตะโกน)

-(หลุยส์ หายใจไม่ออก) -(เบนตะโกน)

(หลุยส์ กรีดร้อง)

(หลุยส์หายใจไม่ออก)

อึศักดิ์สิทธิ์

(หายใจไม่ออก)

(นาข้าวกรีดร้องมาแต่ไกล)

(หายใจไม่ออก): เพียงแค่คว้ากุญแจของเขา

-อะไร? อะไร -กุญแจรถของเขา

ผ่านห้องใต้หลังคา ห้องใต้หลังคา

มาเร็ว.

(กรีดร้องอย่างเจ็บปวด)

- คุณเห็นไหม? -(ไอ)

ฉันมองเห็นได้

ดูสิ ดูสิ

คุณ... คุณต้องทำเช่นนี้

คุณต้องไปตอนนี้

คุณต้องตามพวกเขาไป เอาล่ะ?

นี่มันเรื่องบ้าๆ ของคุณนะที่รัก คุณไปแก้ไขมันหรือมันจบแล้ว

ให้ฉันมัน.

(กรีดร้องอย่างเจ็บปวด)

ชั้นบน.

โอ้.

เบน: ตกลง. โอ้ ขอบคุณพระเจ้า

-ตกลง. ตกลง. -โอ้.

-พ่อ! -(คำราม)

หลุยส์: คุณสบายดีไหม?

-ใช่. ใช่. -ตกลง. ตกลง.

มาเร็ว.

ไปแล้ว.

(หอบ)

...

-เอาล่ะ. เอาล่ะ. -เลขที่.

เอาล่ะ แค่ระวังตัวด้วย

-ตกลง. -หลุยส์: เอาล่ะ

ขึ้นไปบนบันได

...

-(หอบ) -(คำราม)

(กรีดร้อง)

เคียร่า? (กางเกง)

เซียร่า!

-พ่อ! ช่วยฉันด้วย! -เบ็น: แอกกี้!

-พ่อ ได้โปรด! - ฉันเข้าใจคุณแล้ว!

-(เบ็นเครียด) -(แอกเนสหายใจไม่ออก)

(หอบอย่างแรง)

ฉันได้รับคุณ. ฉันได้รับคุณ.

(รัด)

(หอบ)

โอ้พระเจ้า คุณสบายดีไหม?

(หอบ)

-(เสียงฮึดฮัดอย่างเจ็บปวด) -(หายใจไม่ออก)

(เสียงครวญคราง)

โอ้พระเจ้า

(คำรามอย่างเจ็บปวด)

...

เอาล่ะ. ไปซ่อนตัวอยู่หลังรถ

เฮ้ เดินผ่านลานบ้านไป

เฮ้.

(หอบ)

ไป. ไป.

พามดกลับไปที่รถ ฉันจะอยู่ข้างหลังคุณ

หลุยส์: เราไปด้วยกัน

(คำรามอย่างเจ็บปวด)

(หอบ)

-(ถอนหายใจ) -โอ้พระเจ้า

เคียร่า?

-เฮ้! เฮ้! -(กรี๊ด หายใจไม่ออก)

คุณขว้างปืนนั่นเบน

หลุยส์: เลขที่

โอ้ที่รัก

Ciara ที่รักของฉัน?

(ร้องไห้): เคียร่า. โอ้ที่รักของฉัน

โอ้ ได้โปรด โปรด.

ทำทุกอย่างที่คุณต้องการให้เรา

แต่ได้โปรด... (หอบ)

ลูกพีชนี่เหรอ?

คุณคิดว่าฉันจะทำร้ายเธอเหรอ?

(แอกเนสหายใจแรง)

คุณเอา Ciara ของฉันไปจากฉัน

เธอคือทั้งหมดที่ฉันมี ที่จะดูแลฉันตอนนี้

(เสียงครวญคราง)

แต่ฉันสัญญากับคุณทั้งสอง...

...เราจะดูแลกันและกัน

-เลขที่! -แม่ง!

(ทุกคนหายใจไม่ออก)

(ข้าวคร่ำครวญ)

โอ้พระเจ้า!

(คำราม)

(กางเกงแหลม)

(เสียงครวญคราง)

(หลุยส์หอบ)

ตกลง.

(คำราม)

...

(คำรามเบาๆ)

แอนท์ เอาล่ะ

มด.

มาเร็ว.

นั่นคือลูกชายของฉัน

(คำราม)

(ตะโกนอย่างดุเดือด)

(กรีดร้อง)

(ตะโกนอย่างดุเดือด)

(หอบ)

...

...

...

...

("เปลวไฟนิรันดร์" โดย The Bangles กำลังเล่น)

♪ ปิดตาของคุณ ♪

♪ ขอมือเธอหน่อย ที่รัก ♪

♪ คุณรู้สึกไหม หัวใจของฉันเต้นเหรอ?

♪ คุณเข้าใจไหม?

♪ คุณรู้สึกเหมือนกันไหม?

♪ ฉันแค่ฝันไปหรือเปล่า?

♪ นี่คือการเผาไหม้ ♪

♪ เปลวไฟนิรันดร์เหรอ?

♪ ฉันเชื่อ ♪

♪ มันควรจะเป็นนะที่รัก ♪

♪ ฉันเฝ้าดูคุณ เมื่อคุณนอนหลับ ♪

♪ คุณเป็นของฉัน ♪

♪ คุณรู้สึกเหมือนกันไหม?

♪ ฉันแค่ฝันไปหรือเปล่า?

-♪ หรือนี่กำลังไหม้ ♪ -♪ การเผาไหม้ ♪

♪ เปลวไฟนิรันดร์เหรอ?

♪ พูดชื่อของฉัน ♪

♪ พระอาทิตย์ส่องแสงท่ามกลางสายฝน ♪

♪ ทั้งชีวิตโดดเดี่ยวเหลือเกิน ♪

♪ แล้วมา และบรรเทาความเจ็บปวด♪

♪ ฉันไม่ต้องการที่จะสูญเสีย ความรู้สึกนี้ ♪

♪ โอ้ ♪

...

♪ พูดชื่อของฉัน ♪

♪ พระอาทิตย์ส่องแสงท่ามกลางสายฝน ♪

♪ ทั้งชีวิตโดดเดี่ยวเหลือเกิน ♪

♪ แล้วมา และบรรเทาความเจ็บปวด♪

♪ ฉันไม่ต้องการที่จะสูญเสีย ความรู้สึกนี้ ♪

♪ โอ้ ♪

♪ ปิดตาของคุณ ♪

♪ ส่งมือของคุณมาให้ฉัน ♪

♪ คุณรู้สึกไหม หัวใจของฉันเต้นเหรอ?

♪ คุณเข้าใจไหม?

♪ คุณรู้สึกเหมือนกันไหม?

♪ ฉันแค่ฝันไปหรือเปล่า?

♪ หรือนี่คือการเผาไหม้ ♪

♪ เปลวไฟนิรันดร์เหรอ?

♪ ปิดตาของคุณ ♪

♪ ขอมือเธอหน่อย ที่รัก ♪

♪ คุณรู้สึกไหม หัวใจของฉันเต้นเหรอ?

♪ คุณเข้าใจไหม?

♪ คุณรู้สึกเหมือนกันไหม?

♪ ฉันแค่ฝันไปหรือเปล่า?

♪ นี่คือการเผาไหม้ ♪

♪ เปลวไฟนิรันดร์เหรอ?

♪ ปิดตาของคุณ ♪

♪ ขอมือเธอหน่อย ที่รัก ♪

♪ คุณรู้สึกไหม หัวใจของฉันเต้นเหรอ?

♪ คุณเข้าใจไหม?

♪ คุณรู้สึกเหมือนกันไหม?

♪ ฉันแค่ฝันไปหรือเปล่า?

♪ โอ้ ♪

♪ เปลวไฟนิรันดร์ ♪

♪ ปิดตาของคุณ ♪

♪ ขอมือเธอหน่อย ที่รัก ♪

♪ คุณรู้สึกไหม หัวใจของฉันเต้นเหรอ?

♪ คุณเข้าใจไหม?

♪ คุณรู้สึกเหมือนกันไหม?

-♪ ฉันแค่ฝันไปเหรอ? -(เพลงจางหายไป)

...

(เพลงจบ)