Original subtitles

Het verhaal van de mens kent maar twee of drie variaties...

die zich wreed en eindeloos herhalen...

alsof elk verhaal nooit eerder gebeurd is.

De mannen en vrouwen in deze film...

hadden een leven dat heel bijzonder was of juist heel gewoon.

Ze worden gespeeld door:

Robert Hossein, Nicole Garcia...

Geraldine Chaplin, Daniel Olbrychski...

Jacques Villeret, Jorge Donn...

Rita Poelvoorde, Evelyne Bouix, Macha Méril...

Francis Huster, Raymond Pellegrin, Jean-Claude Brialy...

Fanny Ardant, Jean-Claude Bouttier...

Richard Bohringer, Nicole Croisille, Ginette Garcin...

Jean-Pierre Kalfon, Geneviève Mnich...

Paul Préboist, Alexandra Stewart...

Eva Darlan, Manuel Gélin, Candice Patou...

Maïa Simon en Marthe Villalonga.

En in de rol van vader en zoon Glenn: James Caan.

Zij spelen personen die bestaan of bestaan hebben.

Aan hen dragen we deze film op die in 1936 in Moskou begint...

de dag dat de danseres aangewezen werd die Ravels Boléro zou dansen...

als prima ballerina van het Bolsjoi.

De Boléro van Ravel zal gedanst worden...

door Sonia Mnoesjkin.

Tatjana?

Boris Itovitsj.

Boris Itovitsj.

je zit in je bubbel alsof je in champagne zit

Parijs

je bent nogal afwezig kom toch terug

je ziet wat pips je bent bleek als je muziek

Parijs

trek toch iets swingends aan

rouw flatteert je niet

Muziek van Francis Lai en Michel Legrand.

Russische choreografie: Maurice Béjart.

Amerikaanse choreografie: Van Hoecke, Odums.

Franse choreografie: Daresco, Porras en Vickers.

Liedteksten: Bergman, Bergman en Barouh. Orkestratie: Michel Legrand.

donker staat je wel

liefst zie ik je in het grijs, Parijs

verander niet van look door de jongens van de Duke

een vleugje Afrika zou je wel flatteren

Parijs

de jungle in de Tuilerieën

dat klinkt ook lang niet gek

buiten staan politiewagens

ik zie plassen

met druppels goud

en aan het einde van je lange nachten

zie ik geen serpentines en confetti meer

Dames en heren, de roem van de Folies Bergère...

in 1920 en 1930.

Applaus voor Gina en Ginette.

Gina en Ginette.

Jullie willen nog meer, hè?

Dag, Michel.

Ik kom voor de baan van pianist. -Wacht u daar maar.

De Führer was laaiend enthousiast.

Ik hou van je.

Hier Jack Glenn vanaf de SS Caroline.

Live vanaf de mooie Hudson.

Dit nummer heet Sarah.

Ik draag het op aan m'n lieve Franse vrouw...

die me net een engeltje heeft geschonken...

dat natuurlijk Sarah heet.

Als je een paar dagen gewacht had, dan had ik er woorden bij kunnen maken.

Jason, even opletten alsjeblieft.

Zorg goed voor je nieuwe zusje...

zodat haar moeder gauw weer bij ons kan komen zingen.

Sarah, huil je, meisje?

Huilt ze?

Liefje, een deskundige vertelde me vandaag...

dat koemelk prima is...

voor kalfjes. Maar voor m'n engeltje is moedermelk veel beter.

Bedankt allemaal.

En nu gaat u hopelijk genieten van een nummer...

Dames en heren...

hier volgt een extra nieuwsbericht:

Na de Duitse invasie in Polen...

hebben Frankrijk en Engeland Duitsland de oorlog verklaard.

Nu terug naar Jack Glenn en z'n band.

Wat moeten we hierop zeggen?

Ik weet zeker...

dat heel Amerika...

onze vrienden Frankrijk en Engeland...

heel veel sterkte wenst. Moge God met hen zijn.

Ik richt me tot alle Fransen die vrij willen blijven.

Dit is een wereldoorlog. Niemand kan voorspellen...

of de volken die nu neutraal zijn, dat ook zullen blijven.

En zullen de bondgenoten van de Duitsers ook hun bondgenoten blijven?

Als de machten van de vrijheid uiteindelijk die van de horigheid zullen verslaan...

wat zal dan Frankrijks lot zijn als het zich nu onderwerpt?

De eer en het gezond verstand...

en het belang van ons vaderland...

vragen van alle vrije Fransen dat ze de strijd voortzetten...

waar ze ook zijn, ieder op zijn eigen manier.

Ik, generaal de Gaulle...

neem hier in Engeland deze taak van landsbelang op me.

Magda, liefste.

De Führer heeft een goed geheugen. Dat ik nu ons legerorkest mag leiden...

is vast om mij te belonen voor mijn optreden in 1938.

Rare oorlog en rare bezetting.

Nette bezetters en gehoorzame burgers vinden elkaar.

Liefde gaat boven oorlog, fototoestel boven geweer.

'Hoe meer je naar muziek luistert, hoe minder je de kanonnen hoort'...

volgens onze legerleiding, die ons overal in Parijs laat optreden.

Als jij er ook was, zou dit bijna als vakantie voelen.

Want in oorlogen staan geen vijanden tegenover elkaar...

maar worden geliefden gescheiden.

Mijn liefste, voor 1941 heb ik maar één wens:

Jou en onze zoon terugzien.

P.S. Ik begin Ravel mooier te vinden dan Beethoven.

Heeft u gereserveerd?

Loopt u maar mee.

je bent nogal afwezig

maar ik ga met je mee

je ziet wat pips

drink een glaasje met me vielen Dank, Parijs

ik ben ook een beetje in de war

dat belooft niet veel goeds

er zijn van die nachten

die zich buiten afspelen

er zijn schaduwen

plassen met druppels van goud

een zomerregentje

bij metrostation Barbès

een meneertje gaat vertrekken

zonder een adres achter te laten

je bent niet van hier en daarom heet je Parijs

je hebt alleen maar minnaars gehad

nooit vrienden

behaag iedereen swing langs je leven heen, Parijs

word bruin of blond

Parijs in travestie

dat belooft niet veel goeds

dat belooft niet veel goeds

allemaal gelukkig nieuwjaar

welkom, 1941

welkom, welkom

Lieve Karl. Ja, ik heb naar de Führer geluisterd.

Ook ik heb nogal wat wanklanken gehoord.

Maar hier is iedereen in een overwinningsroes.

De minste kritiek wordt als verraad gezien.

Ik vier oudejaar met je zoon en de buren.

Ik zal de hele nacht aan je denken.

Gelukkig nieuwjaar.

Dit concert door Karl Kremer wordt u aangeboden door het Duitse leger.

Hij speelt nog goed ook.

Ja, voor een blanke zelfs heel goed.

Hierna is het op.

Als we nu eens een nummer met z'n drieën deden...

Carole, Gina en ik, drie generaties Folies Bergère.

Voor wie wou je optreden? Voor hen?

Ik ben amper dikker geworden.

Maar je kunt niet werken.

Wacht op me, ik kom terug.

Ik hou heel veel van je.

Na de Duits-Italiaanse oorlogsverklaring...

en het grote offensief van de Wehrmacht...

roept Stalin alle mannen van 16 tot 55 onder de wapenen.

Hier is Londen.

Een boodschap van de Fransen voor de Fransen. Eer en vaderland.

Wilt u uw leerlingen vragen hun broek te laten zakken?

Ik geef u mijn erewoord dat wij geen Joodse leerlingen hebben.

Wilt u zo goed zijn...

uw leerlingen te vragen hun broek te laten zakken?

Hoe heet jij?

Jean-François Duvivier.

Weet je zeker dat je zo heet? -Ja, meneer.

Toen hij klein was, is hij geopereerd omdat hij problemen had met plassen.

Zeg je gebedje op om de officier gerust te stellen.

Onze Vader die in de hemel zijt, uw naam worde geheiligd...

Dank u wel.

Amen.

Zie je wel dat 't goed was om het te leren? -Ja, juffrouw.

Extra speelkwartier voor iedereen.

Ze kwamen in de klas naar Joodse kinderen zoeken.

Op die manier sporen ze nu de ouders op.

Gisteren heb ik je een pakje gestuurd via het Rode Kruis.

Maak je geen zorgen, want als zwangere vrouw krijg ik extra bonnen.

Ik weet dat je niet bij de geboorte van de baby zult zijn.

Maar ooit zullen wij drietjes elkaar weerzien op een perron.

Dat idee geeft me de kracht om te hopen op betere tijden.

Papa, mama...

Ik wil met jullie mee.

Blijf alstublieft kalm.

U gaat naar werkkampen waar u behandeld zult worden als krijgsgevangenen...

onder toezicht van het Rode Kruis.

Gezinnen blijven bij elkaar.

Voor elke ontsnapping worden twintig mensen opgepakt.

We weten niet hoelang de reis duurt. We moeten dit goed regelen.

Vrouwen en kinderen zo dicht mogelijk bij de frisse lucht.

Daar is een gat voor je-weet-wel. Hang er een deken voor.

En laten we vooral allemaal kalm blijven.

We zijn nog in Frankrijk, geloof ik.

David heeft misschien een kans.

We boffen dat dit de laatste wagon is.

Geef me je ring. Geef je ring.

Het geld. -Dat zat in de tas.

Papier. -Om te schrijven?

Laat me.

'Dit geld en deze juwelen zijn voor degene die tot na de oorlog voor de baby zorgt.

Hij heet David Meyer en woont op de Boulevard de Strassbourg 8 in Parijs.

Duizendmaal dank.'

Maar Julien, die elke morgen vroeg opstond, dacht anders over het geld.

Hij fietste een eind, zodat niemand de baby met het geld in verband kon brengen.

Meneer pastoor.

Waarom ik je bel?

Omdat je m'n zus bent, en advocaat, en ik raad nodig heb.

Nee, er zijn geen papieren bij.

Verbreek de verbinding niet, juffrouw.

Een prachtige dag in Manhattan. Geniet er volop van met uw Regent autoradio.

Nu het nummer Sarah door de band van Jack Glenn.

Hé, tweeling, kom 's even.

Moet je zien.

Luister eens.

Suzan.

Hallo, engeltje.

Kijk nou toch. -Ga je vandaag lopen?

Je kunt lopen.

Hou nou 's op met dat vechten.

Ophouden.

Waarom kreeg je een tweeling?

Jongens, ophouden.

Als jullie willen vechten, ga dan naar Europa.

Wat moet ik de gasten morgen te eten geven?

Hou op, de baby wordt bang. Luisteren nou.

Nu het laatste nieuws uit Washington.

Met het oog op de strijd in Europa gaat het ministerie van Oorlog...

nieuwe dienstplichtigen oproepen.

De geallieerden bevestigen...

dat de oprukkende nazi's in Rusland zijn tegengehouden.

Ondanks zeer zware verliezen heeft Jozef Stalin...

de belegerde, naar hem genoemde stad Stalingrad...

uitgeroepen tot symbool van het Russische verzet.

Heel Rusland roept: hou stand bij Stalingrad.

Liefste Tatjana.

Wie de oorlog gekend heeft, zal nooit een nieuwe beginnen.

Dat doen alleen mensen die niet weten wat liefde is.

Zo wreken zij zich vast op het geluk van anderen.

Ik ben nu een jaar weg, en dacht dat er een verklaring moest zijn.

Nu weet ik dat er alleen verliezers zullen zijn.

Ik leef voor het eerste verlof dat ons is toegezegd voor januari '43.

Ik hoop dat je terug bent uit Stalingrad, waar we wonderen schijnen te verrichten.

Elke dag droom ik van het moment dat ik jou en onze zoon zal zien.

De dichter Simonov is hier ook en schreef iets prachtigs:

als je op me wacht, kom ik terug wacht met al je kracht

wacht als het regent wacht als het sneeuwt

wacht als de zomer jubelt wacht als het verleden vervaagt

wacht als er geen post meer komt

wacht als anderen het wachten beu zijn

wacht met al je kracht op me dan kom ik terug

wacht als het regent wacht als het sneeuwt

wacht als de zomer jubelt

wacht als het verleden vervaagt

wacht als er geen post meer komt

wacht als anderen het wachten beu zijn

Tatjana?

Een brief voor je. Van het leger.

Hier is hij.

'Lieve Don en Rob. Jullie vader zegt dat sinds jullie in Cornwall zitten...

het in het café hier heel stil is.

We missen jullie eeuwige geruzie.

Verven de Engelse meisjes echt hun haar blond voor de GI's?

Fijn dat jullie niet meer vechten en Engelse 'gentlemen' zijn geworden.

Buurman Jack Glenn is ook in Engeland. Misschien komen jullie 'm wel tegen.

We zijn niet blij dat jullie bij de commando's zitten.

Is dat in deze tijd wel zo slim?'

'Nu de kinderen beter praten, hebben we het steeds over jou.

Ik ben alleen gelukkig als ik op de postbode wacht...

die jouw brieven brengt.

Wil je me elke dag schrijven? Je lijkt zo ver weg.'

'Lieve pap en mam. We mogen al een week niet van de basis af.

We schijnen binnenkort te vertrekken.

Het regent hier en we hebben hard getraind. Hopelijk gaan we gauw.

Het kan elke dag zo ver zijn. We popelen om naar Parijs te gaan.

We maken het goed hier in Engeland.

We hebben leuke meisjes ontmoet.

Maar we knokken hier nog meer dan thuis.

Maar we zijn nu wel aan echte actie toe.'

'Dat van die mist in Londen klopt.

Maar op de bommen na, is het een prachtige stad.

Ze zijn hier dol op mijn muziek.

Morgen spelen we voor 10.000 soldaten. Er broeit iets.'

'We denken veel aan jullie en hopen gauw naar huis te kunnen.

Hoe gaat 't met jullie? We missen jullie. Rob en Don.'

Nog nieuws vandaag?

Veel mist in Londen.

En regen, hoorde ik.

'Zit over mij niet in. Als bandleider heb ik veel privileges.

Ik word hier in de watten gelegd.'

Zegt hij niks over mij?

Dikke zoen voor Emma. -Fijn.

'Jason is vast al een hele musicus.

Leer je Sarah zingen?

Dikke zoen voor Emma.'

'Bewaar een krat whisky voor ons.

Dat hebben die niksnutten van jullie wel verdiend.

Don en ik zitten bij de eerste luchtlandingstroepen...

onder generaal Ridgway.

De elitetroepen maar liefst.

We gaan als eersten Frankrijk bevrijden. We weten precies waar we gaan landen.

We hebben al afspraakjes met een paar leuke mademoiselles.

Dat wordt weer knokken, want Don pikt vast m'n meisje af.

Wanneer jullie deze brief krijgen, zitten wij in Frankrijk.

En wie weet, misschien al in Parijs.'

Hé, Jack, hier...

je bruist van leven alsof je in champagne baadt

Parijs

ik was je een beetje kwijt

kom weer bij me terug

je ziet er goed uit

je ziet er fantastisch uit als je zingt, Parijs

leuk om hier weer te zijn

aan de mooie Seine...

Dat is die slet die het met de moffen deed.

ze sliep met de Duitsers en danst met de Amerikanen

Parijs, het geschonden Parijs...

het kapotte en gepijnigde Parijs...

maar ook: het bevrijde Parijs.

Bevrijd op eigen kracht, door haar eigen volk...

en met hulp van de Franse legers...

bevrijd met steun van heel Frankrijk.

Van het Frankrijk dat zich verzet...

van het enige, echte Frankrijk, dat nooit zal vergaan.

Krijgsgevangenen worden 24 uur per dag opgevangen...

in samenwerking met het Rode Kruis.

Om het opsporen te vereenvoudigen, vragen wij iedereen...

die gedeporteerden komt afhalen, niet op de perrons te wachten...

maar eerst naar het registratiekantoor te komen.

Een lijst van alle treinen uit Duitsland en Polen...

hangt aan het eind van de middag op het eerste perron.

Een medisch team wordt met spoed verzocht...

om naar perron vijf te komen.

Gedeporteerden zonder familie in Parijs...

kunnen zich melden bij het hulpcomité, bij uitgang B.

Een lijst met gewonden uit kamp Mauthausen...

hangt in de grote hal van het station.

Ga niet zelf op zoek naar familie of vrienden.

Dat maakt de verwarring alleen maar groter.

Ga eerst naar het inlichtingenkantoor of het registratiekantoor.

Oorlogsweduwen kunnen terecht...

bij de Katholieke Noodhulp...

in kantoor 42 naast uitgang A.

Loopbrug drie is gesloten. Gelieve de overgang over het spoor te gebruiken.

Wil Mr Jones zich melden op het hoofdkwartier.

Wij vragen u de grote wachtkamer te verlaten...

aangezien daar een extra hulppost van het Rode Kruis wordt ingericht.

Loopbrug drie gaat dicht voor het transport van Duitse krijgsgevangenen.

Loopbrug drie wordt afgesloten.

Loopbrug drie is gesloten voor transport van krijgsgevangenen.

Gelieve gebruik te maken van de overgang over het spoor.

Loopbrug drie is gesloten voor transport van krijgsgevangenen.

Gebruik de overgang over het spoor.

Van spoor twee vertrekt een trein met Duitse gevangenen.

We verzoeken het publiek rustig te blijven.

Loopbrug drie is gesloten. Gebruik de overgang over het spoor.

Majoor Jones wordt verzocht naar het hoofdkwartier te komen.

Op perron acht komt een trein aan met honderden overlevenden...

uit Treblinka, Wolszeck en Auschwitz.

De naam van uw man? -René Garel.

Weet u toevallig z'n nummer? -26322.

Beroep? -Onderwijzer.

En uw beroep? -Onderwijzeres.

Ik heb een René Garel die in maart 1945 ontsnapt zou zijn. Klopt dat?

Ontsnapt. -Ja, in maart 1945.

Twee maanden later opgepakt en op 6 mei 1945 terechtgesteld.

Suzan?

mijn Sarah droomt dat ze rijdt op haar hobbelpaard

over de hobbelige paadjes van haar jeugd

ik hoop dat ze weet dat ik haar opvang

als ze valt in de donkere nacht

er glijdt een flauw glimlachje over haar gezicht

waar ze ook is, het is er vast mooi

moge haar wereld altijd zijn

als de rozenstruiken die ze zag vanaf haar wip

o, wat ligt ze toch lang te slapen

ik kan haast niet wachten tot ze wakker wordt

en me vertelt hoeveel ze van me houdt

als ze haar oogjes opendoet

kan ze de hemel nog leren wat echt blauw is

goeiemorgen, Sarah

het wordt weer een fantastische dag

met jou

Namens het ministerie van Oorlog moet ik u meedelen...

dat uw zoons Robert J. Tracy en Donald J. Tracy...

in Frankrijk ter aarde zijn besteld.

Oorlogsweduwe Tatjana mocht het beginnersklasje van het Bolsjoi leiden.

Haar zoon Sergei mocht er les nemen.

Iedereen was erg aardig voor haar, vooral Aleksis, een oude vriend.

Ik heb een flatje voor je gevonden.

Wil je nog altijd...

geen vader voor je zoon hebben? Iemand als ik?

We hebben het er nog wel eens over.

Mevrouw?

Mag ik u iets vragen?

Het is moeilijk hiervandaan.

Weet jij of er hier een baby is gevonden?

In augustus 1942. -Wacht even, ik snap het niet.

In augustus 1942 heb ik hier een baby achtergelaten.

Hier? -Nee, daar op het spoor.

Ja, ja.

Nee, ik had geen...

Ik moest hem wel achterlaten.

Om hem te redden hebben we hem...

Ik zat in zo'n trein.

Daarom heb ik dit bij me.

Dit lint zat aan zijn truitje.

Er was ook een dekentje.

Maar dat zegt u niets als u hem niet gezien heeft.

Heeft u ook niets gehoord...

over een kindje dat door een trein overreden zou zijn?

Gelukkig. Dat zou u geweten hebben.

Weet u dan misschien waar ik zou kunnen zoeken?

Die kant uit. -Die kant...

Ik zag jullie naam in de krant, vandaar.

En Simon?

Hoe lang is het nou geleden?

1940, 1942. Een hele tijd.

Je bent niets veranderd.

En?

Hoe is het met je?

Gaat wel.

Hebben jullie niet een beetje werk voor mij?

We stoppen eind van de week.

Waar heb je Simon gelaten?

Simon?

zagen elkaar in de ruit van een café

allebei verloren

tussen de mensen op straat

Werk in Nice. Slecht betaald, goed te eten.

Kunnen we het nog een keer spelen? Want ik...

ter nagedachtenis aan de slachtoffers van Auschwitz

Evelyne stuitte enkel op onbegrip en haat en pleegde een week later zelfmoord.

Niemand vergaf haar haar flirt met de bezetter.

Het was 1945, er waren even geen bloed en tranen.

Maar hoop zien we pas twintig jaar later weer, in de jaren '60.

Bij hen die in en na de oorlog waren geboren, de naoorlogse generatie.

Zij stonden nu op de drempel van de volwassenheid.

Ik reken op je.

Rijtuig 23, dat is deze. Dit is nog van je moeder geweest.

De krantenkiosk? -Daarginds.

Dank je, opa. Vergeet niet haar elke week bloemen te brengen.

Nee, en denk erom dat je moeder in Parijs in de problemen is gekomen.

Zodra ik getrouwd ben, komen jullie. -Ja, lieverd.

Hoe later, hoe beter. Je trein vertrekt.

Snel met die fles.

Een broodje.

We houden veel van je. -Ik ook van jullie.

Pas goed op jezelf.

Schiet op, man.

Niet te geloven.

Geen paniek, komt eraan.

Onder de indruk van haar?

Ga je naar Parijs, schatje?

Geef haar een snoepje. -Wie komt je daar afhalen?

Hou toch op. Wat een verwaande trut.

Kapsoneswijf.

Bied haar maar niks aan.

Slokje?

Wil je een mop horen? Een stotteraar gaat jagen met een vriend.

Als je een pr-prooi ziet, geef dan een sei-seintje.

Ik heb goe-goeie ogen.

O, zegt de vriend, een ko-ko-konijn.

We-we-weg is ie alweer.

Een pa-pa-trijs. En alweer we-we-weggevlogen.

En ineens een knal in de stilte.

Ik heb ni-ni-niks gezien. Wat, zag je dat va-va-varken niet?

Kijk nou, ze lezen al samen de krant.

Ik krijg wat van die vent.

Op perron 7 arriveert de trein uit Nice, Marseille, Lyon en Dijon.

Alle militairen die uit Algerije terugkomen...

dienen zich eerst te melden bij het ontvangstkantoor op perron B.

Mijn moeder. -De schooljuf.

Mijn vriendin. -Mevrouw...

Francis, die had je verzwegen. -Ze is niet van mij, maar van hem.

Zet 'm op, jongen.

Dat is papa de bokser. Ik bel je nog.

De geschiedenis heeft weinig fantasie.

In twintig jaar van de Tweede Wereldoorlog naar de oorlog in Algerije.

Waarom zou Edith niet dezelfde angsten en tegenslagen kennen als haar moeder?

Waarom is haar vriend er niet?

Waarom lijkt het vervolg op het begin, en het begin op het eind?

Waarom lijk je op je moeder?

Waarom lijkt het ene lot op het andere? Waarom worden altijd dezelfden niet afgehaald?

Spreek ik met Turbigo 1520?

Ik wil graag meneer Michel spreken.

Neemt u me niet kwalijk, mevrouw.

Jullie waren niet thuis, dus kom ik maar hierheen.

Heel goed.

M'n kameraden werden allemaal afgehaald.

Mooi dat jullie er niet waren.

Maar besef je het dan niet, ma?

Ik ben je zoon, geen vreemde.

Jij boft maar met haar. Wat een lol.

Kom maar.

Hallo.

Alles goed? Ik heb m'n vrienden uit Parijs meegenomen.

Ze wilden eerst niet komen. Meneer en mevrouw Nicolas.

Anne ging zo vaak mogelijk terug naar het stationnetje.

Ze hoopte nog altijd op een wonder.

Sinds het kamp speelde ze geen viool meer.

Na twintig jaar had ze haar vrienden eindelijk alles verteld.

De overwegwachters waren familie geworden.

In 1942 was haar leven hier geëindigd. Alleen hiervandaan kon ze opnieuw beginnen.

Vind je het wat?

Vooral als je niet zo naar m'n vrouw kijkt. -Hoe kijk ik dan?

Alsof je haar van me af wil pakken.

Kom, eet, neem wat toast met boter.

Jason, hij heeft honger.

Dan moet ie eten.

Waarom wordt m'n vrouw verliefd op al haar tekstschrijvers?

Koop een potlood. -Waarom?

Dan kun je een nummer voor haar schrijven.

ze was een lied

jij was een vriendin

en ik noemde je ma

Die morgen hoorden Sarah en Jason Glenn dat hun moeder was omgekomen...

bij een auto-ongeluk. Hun vader, Jack Glenn, was zwaargewond.

zij was een lied jij was een vriend

en ik noemde je pa

zij speelde jouw rol tot aan het eind

en ik noemde haar ma

je zeilde weg met de wind in de zeilen

nu praat ik met je in de hemel

het leven laat altijd los

op de naden

je kunt het niet overdoen

zij wist het hoe, en jij het waarom

nu houden jullie gelijke tred

hoog in de hemel treden jullie samen op

en ik

ik wacht tot ik weer aan kan monsteren

in mijn beste plunje

ik begon aan de reis

het toneel was mijn schip

wie geeft het hoornsignaal

nu de wind is gaan liggen

Vader haalde alle schade in:

Z'n oorlog, z'n scheiding, mijn terugkeer uit Algerije.

Zo is het leven.

Zo is het leven.

M'n vrouw mogen ze pikken, m'n portefeuille niet.

Niet boos? -Ach...

We vierden m'n eerste eigen appartement.

Ergens schaamde ik me voor de luxe uit m'n jeugd.

Maar in elke groep moet je één rijke jongen hebben.

Kijk 's wat vrolijker. -Ik doe m'n best, Jason. Echt.

Hoe vind je het? Vandaag gekocht.

Nog een keer. -Wacht even. Schat...

Ik ga je jurk ophalen.

De kapster, alsjeblieft.

Sorry, heel even.

Wat nu weer?

We speelden voor duizenden, nee, tienduizenden mensen.

Ik had een band van honderd man en ze dansten en vrijden op straat.

En maar dansen.

Iedereen. Heb ik je verteld van die pastoor?

aan de mooie Seine

Mijn dochter hier zingen in het Lido?

U heeft geen zangers nodig. Mijn dochter zingt. Ze doet niet...

Excuseer me. U bent mijn gast.

Ik ben direc...

Dirk? -Directeur.

De beroemde bandleider Jack Glenn doet niet onder voor z'n dochter.

U herinnert zich haar huwelijk met producer Lenny Gavitz.

Trouwen mag uit zijn, maar pa gelooft er nog in.

Dus is hij op huwelijksreis in Parijs.

Lekker.

Z'n eerste vrouw kwam nota bene nog geen jaar geleden om bij een tragisch ongeval.

Maar...

Jack vindt nu troost...

in de armen van zijn knappe Canadese bruid in allerlei romantische Franse kroegjes.

Als m'n moeder al die stomme roddels zou lezen...

Meer rook, jongens.

Zijn jullie er klaar voor? Vooruit maar.

En nu playback. Nog iets meer playback.

Auto's naast elkaar. De witte uit beeld.

Ga door. Goed zo.

Ga door zo.

Sarah, je vader is er. Sarah, je vader...

Ga door zo.

Dit is m'n dochter Sarah.

We waren al meteen de eerste dag uitverkocht.

Waarom speelt u Brahms na Beethoven?

Mijn man praat niet graag over het programma.

Hierheen, graag.

Uw eerste repetitie is morgenochtend tien uur.

Dat is veel te vroeg.

De recensies in Londen waren juichend.

Maar nu de recensies in New York...

Sommige journalisten willen meer horen over wat u over reïncarnatie zei.

Hoe kun je op je vijfde Rachmaninov spelen...

als je hem niet kent uit een vorig leven?

Als uw man iets gevraagd wordt, bent u dan altijd degene die...

Ja.

Heren...

Goedenavond.

Karl?

Waar is het publiek? -Ik snap het niet. We zijn uitverkocht.

Dat meent u niet. En die twee mannen op de eerste rij?

Recensenten, van de Times en de Tribune.

Uitverkocht? -Ja, alleen nog staanplaatsen.

Ik ben zover.

Ongelooflijk, het eerste concert van Karl Kremer in New York.

Twee mensen in een uitverkochte zaal.

Maar de avond kan worden bijgeschreven in de annalen van de muziekgeschiedenis.

Het geeft niet.

De Joden hebben meteen alle plaatsen opgekocht.

Je moet een persconferentie geven.

Je moet, lieveling.

Je moet de pers te woord staan.

Het moet, Karl.

Ik ben Duitser. Maar in de eerste plaats ben ik musicus.

Ik heb op mijn 20ste voor de Führer opgetreden.

In 1938 was iedereen blij geweest met een compliment van hem.

In de oorlog...

heb ik mijn land gediend in het leger.

Niet alle Duitsers zaten bij de Gestapo.

Ik werd krijgsgevangen gemaakt.

Bij mijn terugkeer in Berlijn bleek ons huis gebombardeerd.

Ons zoontje lag dood onder het puin.

Het was het huis uit mijn verleden en van onze toekomst.

Muziek is mijn wereld.

Hallo, mama?

Vanmorgen, voor zijn vertrek met het Bolsjoi Ballet...

koos de grote Sergei Itovitsj voor de vrijheid...

door naar twee agenten in burger te vluchten.

Volgens de leider van het ballet is er een vrouw in het spel.

Vanwege het recente afzetten van Chroesjtsjov zo meteen 'n special over het Rusland van 1964.

de een en de ander

de een en de ander

hoewel iedereen de ander is voor de een

is men zelden de een voor de ander

ondanks alle mooie woorden

de kreten om hulp van de ander

de anderen

zo ploetert hier op aard de een zonder de ander

en hoewel alle mensen gelijk zijn

zijn sommigen gelijker dan anderen

aldus George Orwell

dat geldt voor hem of haar of voor de ander

de ander

Laat zien wat je kunt.

Noem je dat dansen?

Span aan die spieren.

Korter, die bewegingen. Krachtiger.

Frans kampioenschap middengewicht over 15 ronden van drie minuten.

Titelhouder Michel Chapus...

tegen zijn uitdager Philippe Rouget.

De twee mannen zijn door de krant L'Equipe gewogen:

Michel Chapus weegt 72,5 kilo.

Philippe Rouget weegt 72,3 kilo.

Rouget.

Jury: de heren Durand, Laroche en Para. Tijdwaarnemer: de heer Ferrand.

De titelhouder: Michel Chapus.

Zijn uitdager: Philippe Rouget.

Natuurlijk ben ik met m'n vaders vriendin getrouwd.

Robert was al voor de dienst getrouwd met Eva en had een zoon.

Ze hadden elkaar tijdens hun rechtenstudie ontmoet.

Jacques, de begaafdste van ons, was alleen in paarden geïnteresseerd.

En Candice in boksers.

Richard had geen werk, maar hielp iedereen.

Maar voor ons, kameraden uit Algerije, was dit de avond van de hoop:

Vriendschap of bijgeloof...

we hadden besloten dat de uitslag onze toekomst zou bepalen.

In de jaren '80 geldt: bevalt je lichaam je niet, huur een ander.

De wereldpresident, een popster van tien, zegt: Ziekte? Uit de tijd.

De laatste zieke geeft een persconferentie. Het laatste ziekenhuis is afgebroken.

Permanent zonlicht, er zijn twee zonnen.

Het leven is één lange vakantie. M'n vriendin en ik zijn elkaars gelijken.

Zit ik niet lekker in mijn huid, dan kruip ik in de hare.

Alles is overwonnen, zegt de luidspreker.

Morgen is niet slechter dan gisteren, evenveel haat als liefde.

De woorden veranderen, de melodie blijft.

Alleen hebben profeten voortaan gevoel voor humor.

morgen

slapen we in

dan zal alles immers

één lange slaap zijn

en maak je vooral geen zorgen

als ik in de verte

al de eerste vogel zie van een naoorlogse tijd

op een ijzerdraad

die prikkels heeft gekregen

door de jaren heen

Tien minuten pauze.

Had een seintje gegeven dat je vrijkwam...

dan hadden we je afgehaald.

Heb je aan je moeder gedacht?

Hoe is het met haar? -Beter, als jij wat van je laat horen.

Ja, ja.

Ik mag toch wel wat zeggen?

Je verdedigt me dus niet?

Richard, hou toch op. Iedereen weet dat we makkers zijn.

Geen rechtbank die dat geloofwaardig vindt.

De steradvocaat mag kennelijk geen slechte vriendjes hebben.

Schijterige klootzak.

Gewapende overval. Jazeker, het is een pittige zaak.

Doe het alsjeblieft voor me. Ik voel me al een tijdje niet zo goed.

Nogmaals: wacht hier niet op me. -Heb je de uitslag?

Je hebt niks.

Hoezo niet? -Ik heb alles bekeken: je mankeert niks.

Weet je dat zeker? -Dat zeg ik toch.

Ik snap er niks van.

Ik ben moe als ik naar bed ga, als ik opsta, als ik eet, als ik neuk.

Omdat je moe bent.

Ik heb m'n best toch voor jullie gedaan?

Je hebt je best gedaan om eerste te zijn in je vak, niet voor ons.

En nu?

Hoe kijk je als deskundige tegen onze scheiding aan?

Staat je besluit vast?

Ik ben hier omdat ik het wilde idee had om je vriendin te volgen. Ze moet in de buurt zijn.

Ik ben na haar binnengekomen.

En dan vind je het gek dat je moe bent?

Ik ben weg, juffrouw.

M'n besluit staat vast.

Eva, alsjeblieft. Doe niet zo belachelijk.

Zie jij jezelf veranderen? -Ja.

Welnee.

Getrouwd geweest, dus nu gescheiden.

Veertig jaar. De Algerijnse Oorlog.

Een beetje stevig. Eén kind.

Rijk. Heel rijk.

Onderstreep dat maar.

Dubbel.

Lief.

Houdt van dieren, vooral van paarden.

Wat kunnen we nog meer zeggen?

Sympathiek? -Ja, goed idee.

Heel sympathiek.

Datum en handtekening.

Aan wie moet ik het sturen?

Is het niks voor jou?

Verdomme, geef 'm de sporen. Je houdt 'm te veel in.

Het is uw vriend de bokser.

Zeg maar Red One, nummer 12.

Red One, bedankt. Doe 'm de groeten.

Komt eraan.

Opgepast.

Red One. -Pardon?

Niks, ik leer Engels.

Sorry, Nicole, ik maakte een fout.

Geeft niet.

Eerste Wereldoorlog-militairen, op je plek.

De verjaardagstaart. Steek de verjaardagstaart aan.

Stilte graag.

Paarden klaar? Vul de nevelapparaten. Iedereen naar z'n plek.

Voor ons vertrek heb ik bloemen gelegd op het graf van je moeder.

Weet je, lieve Edith, ze leek op je.

Heeft zij me Edith genoemd? -Ja.

Het was thuis Edith Piaf voor, Edith Piaf na.

Hield jij ook van Edith Piaf? -Tja...

Ze zong in elk geval beter dan jij danst.

Ik heb je vorige week op tv gezien.

Parijs, je bent te smerig voor woorden

vies en vet en beschimmeld

je hebt je tijd gehad, Parijs

gooi het bijltje er maar bij neer

Parijs, je bent niet om aan te zien

je bent een dement, oud vod

een oud lijk dat in de goot ligt

arm Parijs, je bent te smerig voor woorden

Eerste kandidate omroepstertest.

Kijk ontspannen en probeer te lachen.

Eén uur. Klassieke muziek...

met de beroemde cantate Brich dem Hungrigen dein Brot...

BMW39... Nee, BWV39...

met het orkest van...

onder verleiding, sorry, leiding van Gustav Leonhardt.

Om half negen, na het nieuws, het meesterwerk van Kalatozov:

'Als de kraanvogels overvliegen', met Tatjana Samojlova.

We kennen haar. -Van de tv, ja.

Nee, van iets anders. -Gefeliciteerd, heren.

Hallo. Hoe is het met je? -Prima.

Eet je met ons mee? -Ik heb het niet op oud-strijders.

Je ziet er schitterend uit. -In de derde maand bloei je op.

Gefeliciteerd.

Ik ben de vader niet.

Je weet het niet? Na acht jaar studie? Ik mag dat zeggen zónder studie.

Als de rekening komt, dan weet je het.

Dat spijt me dan. Ik weet wel wat haar scheelt.

Ze rookt, drinkt en vrijt te veel.

wat kijk ik graag naar haar wanneer ze ligt te slapen

niet wetende dat ik haar bespied

en daar enorm van geniet

Ze weten niet wat haar scheelt...

alleen dat ze niet erg in orde is.

O god, zou ze echt denken dat...

er glijdt een flauw glimlachje over haar gezicht

waar ze ook is

het is er vast mooi

moge haar wereld altijd zijn

als de rozenstruiken die ze zag

vanaf haar wip

o, wat ligt ze toch lang te slapen

ik kan haast niet wachten tot ze wakker wordt

en me vertelt

hoeveel ze van me houdt

als ze haar oogjes opendoet

kan ze de hemel nog leren

wat echt blauw is

goeiemorgen, Sarah

het wordt weer een fantastische dag

met jou

Waarom kijk je zo somber?

De kaartverkoop loopt niet zo best.

Wat vond pap ervan?

Goed, het is tenslotte zijn liedje.

Sarah, je zoon aan de lijn.

Oké, ik neem 'm hier wel.

Kop op, het leven is al kort genoeg.

Zit je in het honkbalteam? Wat goed.

Doe 'm de groeten. -En hoe staat het met je cijfers?

Groeten van Jason. Ik moet ophangen.

Ik mis je. Ik hou van je. Schrijf me.

Vergeet je moeder niet.

Dag, lieverd.

Vertel nu over de verkoop.

Loopt die matig of slecht?

Echt matig.

Luister...

Het Lido in Parijs wil je nog steeds graag.

Daar ben je een ster. -Dat is waar.

Maar zeg niet dat ik ziek ben.

Hoezo, ziek? Je bent niet ziek.

Ik bedoel, ze weten van niks.

En al was je ziek, wat je niet bent, dan regelen we de beste artsen.

Artsen? Dacht je dat ik artsen ga aflopen?

Ik ben vier keer getrouwd en gescheiden.

Ik heb een schat van een vijftienjarige zoon.

We hebben twaalf miljoen platen verkocht. Twaalf miljoen platen.

Ik heb drie Grammy's. Niemand die dat mag verpesten.

Geen zorgen, lieverd. Bob komt wel terug.

Je hebt gelijk. Als je na twintig jaar nog drie of vier echte vrienden over hebt...

is je leven geslaagd.

Fraai, zo'n 'geslaagd' leven.

Twintig jaar vuile trucjes...

lafheid en intriges.

En we zijn dermate door onze vrouwen genaaid...

dat er nu niks anders voor ons op zit...

dan te dansen met hoeren die we misschien niet eens gaan neuken.

Hoor je wat ik zeg?

Hou op. -Hoeren.

Ophouden nou.

Meer heb je niet gepresteerd.

Toe nou.

Zeg, zijn jullie gek geworden?

Hou op, Francis. Ben je gek geworden? Stoppen nu.

Laat me los. -Ophouden.

Wat een rotavond. Flikker dat je bent.

Kop dicht, jij. Laat je behandelen voor je kanker.

Hij is gestoord.

Zal ik 's vertellen wie meneer is? Kom hier, meiden.

Jij ook, rooie.

Kom eens hier. -Stop er nou mee.

Jij daar? Hoeveel heeft hij je betaald?

Hou nou op.

Zijn jullie gek geworden? Gestoord. Hou daarmee op.

Weet je waarom je vrouw bij je weg is? Omdat je haar niet neukte, flikker.

Zolang je van twee walletjes eet, word je niet gelukkig.

Sukkel.

Collaborateurszoontje. -Je bent geschift.

De waarheid valt niet mee, hè? -Je raaskalt.

Twintig jaar gekloot, en dat viert ie nog ook. Het lef.

Mislukkeling. -Laat nou maar.

Jullie ook. Jij hebt 20 partijen te veel gebokst.

Ik wil niet hardhandig worden.

Was hardhandig in de ring geweest. Sukkel.

Klaar nou.

Iets harder en je had het gemaakt. -Je hebt gelijk, maar nu is het klaar.

Zeik nou niet meer. -Heb je de dames betaald, ja of nee?

Zijn ze betaald, verdomme?

Kop dicht, jij. Kunnen ze dan vertrekken?

Kunnen we niet eens een avond zonder mokkels?

Twintig jaar geleden hadden we het gezellig zonder mokkels die we kapitalen betaalden.

Wegwezen, rooie, witte, paarse en zwarte.

Wegwezen of ik ga met de tv gooien. -Rustig, ze gaan al.

We zijn de kerstman niet. Doorlopen.

Slet.

Ze zijn weg. -Welnee.

Dat is een slaapkamer. Ze gaan nu weg. Doe open die deur.

Rustig. -Doe zelf rustig.

Ze gaan al.

In beslag genomen.

Heb je nu je zin?

Niet te geloven.

Hier.

Nu hou je je gedeisd.

Ze zijn pleite.

We hebben ze toch niet meer nodig?

Er is niks kapot. Nu wordt het gezellig.

We drinken nog wat. -Gefeliciteerd.

Hoe wordt iemand omroepster?

Dat is een lang verhaal. -We hebben alle tijd.

Het is een oninteressant verhaal.

Ik weet zeker dat we elkaar al eens ontmoet hebben.

Ik weet alleen niet waar. -Wat een mooi nummer.

Weten jullie hoe het heet?

Kom je uit Parijs? -Nee, uit Dijon.

Marseille, Lyon, Dijon, Parijs. Iedereen uitstappen.

We kwamen terug uit Algerije. Uit Algerije.

Nou en? Wat heeft Algerije ermee te maken?

Jullie deden niet erg aardig tegen me.

O ja, door dat gezeur over dat vriendje van je.

Hij zou me afhalen, maar nee.

Oké, hij heeft je dus niet afgehaald. Maar de anderen?

Hebben die het ook laten afweten?

Gek idee, hè? -Zeker.

Je bent helemaal niet veranderd.

Vind je ons veranderd?

Hij wel, hè? Hij wordt sneller oud.

Een leuke herinnering, toch? -Niet voor haar.

Matig. -Ben je getrouwd?

En jij? -Ik lig in scheiding.

En jij? -Ik lig in scheiding.

Bobby.

Jason heeft een zelfmoordpoging gedaan. Hij ligt in het ziekenhuis.

Kleed je aan. De taxi staat te wachten. Snel.

Hoe ben je binnengekomen?

Met Jason z'n sleutels. Schiet nou op.

Papa?

Ik wil Jack Glenn graag spreken.

Hoe heeft hij het gedaan? En wanneer?

Met mijn pillen. Die rotpillen van mij.

Schiet alsjeblieft op, Bobby.

Sarah, ik ga niet mee.

Het is uit met hem.

Dat weet ik. Ik wil alleen graag dat je meegaat.

Trek je shirt aan. De taxi wacht beneden.

Het is uit. -Alsjeblieft?

Het gaat om Jason.

Alsjeblieft, trek je shirt aan.

Klootzak.

Zien we elkaar vanavond niet?

Zodra m'n problemen zijn opgelost, gaan we uit dit hotel.

Was het alleen maar een huisvestingsprobleem.

Verklaar je nader.

Ik zie alleen nog de slechte kanten van mensen.

Beoordeel me nou niet in deze overgangsfase.

Je houdt te veel dingen voor je. Je speelt geen open kaart.

Na het ontbijt praten we erover.

Alles komt goed, maak je geen zorgen.

Wat doe jij hier? -De dikke heeft zelfmoord gepleegd.

Hoe is het gebeurd? -In Chantilly.

Ik ben de hele nacht bij 'm geweest. Trek je jasje aan.

Leeft hij nog?

Trek je jasje aan.

Schiet op, verdomme.

Ken ik haar? -Nee, het is een jong grietje.

Bedankt namens het grietje.

Kom je? -Zie je wel dat je geen open kaart speelt?

Waar is hij? -Zullen we gaan?

Een dag vol verrassingen.

Wat is er aan de hand? -Niks.

Ik dacht dat ik meer charme had dan die eikel.

Waar is hij?

Als je zover bent...

Ik moet haar even spreken. -Nee.

Het is afgelopen, Robert. -Momentje.

Ze zegt toch dat het afgelopen is?

Ik bel je wel.

Mijn zus is hier om te zingen, niet om te zwemmen.

Parijs, ik hou van je

Maurice Chevalier.

De ster van de jaren 1960 komt eindelijk naar Parijs.

Vanmorgen kwam ze aan in het Lido, voor 30 optredens.

Op een vraag naar haar gezondheid zei Sarah...

dat ze er wat ouder uitziet dan ze is, meer niet.

Ontspannen bepaalde ze daarna met wie ze het eerste deel van haar show gaat doen.

Zijn er geen lepeltjes? Pardon, meneer?

Mag ik twee lepeltjes?

Wil je een lepeltje?

Mijn moeder is Française, was Française. Ze zong in de band van mijn vader.

Robert Prat De dood en de dood

Ik begrijp het niet. Was eerder gekomen.

Dan had u dat boek eerder moeten schrijven.

Ongelooflijk.

Sorry, gaat u zitten.

Hoe heet ze?

Anne Meyer.

Wanneer heeft u haar voor het laatst gezien?

Zeker twee jaar geleden. Haar geheugen was slecht geworden.

Kwam ze vaak? -Eens in de twee weken.

Ze bleef hopen.

Hoever weg stond je kerk? -Vijftig kilometer.

Nu snapt hij waarom z'n zoon van muziek houdt.

zonder cafés en stations

kun je elkaar

onmogelijk terugvinden

morgen

slapen we in

dan zal alles immers

één lange slaap zijn

maak je vooral geen zorgen

als ik in de verte

al de eerste vogel zie van een naoorlogse tijd

Niet naar mij kijken.

op een ijzerdraad

Niet glimlachen.

die prikkels heeft gekregen

Het is een droevig liedje.

door de jaren heen

Kun je niet gewoon in het Engels zingen?

en nu

nu ik weet wat jij wilt

en ik voel wat ik wil

nu ben je een deel van mij en kan ik niet meer zonder je

luister

we zien elkaar terug

in een leeg café

zonder cafés en stations

kun je elkaar

onmogelijk terugvinden

morgen

zul je me in slaap wiegen

misschien val ik in slaap

ik zal klaar zijn

maak je vooral geen zorgen

als ik in de verte

al de eerste vogel zie van een naoorlogse tijd

gauw zal het een stelletje zijn

dat dan blijven zal

wees vooral niet

boos

Bravo, geweldig. Je bent fantastisch.

Heb je gekeken?

Hij is geweldig.

Dit is meneer Stéphane.

Van het Rode Kruis en UNICEF.

Hij wil gebruikmaken... Waarvan eigenlijk?

Van haar verblijf in Parijs. -Ja, van je verblijf in Parijs.

Meneer Stéphane... Rode Kruis...

Ik begrijp het niet. -UNICEF, liefdadigheid.

O, het Rode Kruis.

Ze maken een film over mijn man.

Zoals u weet heeft hij vaak in Parijs gewoond.

Parijs is belangrijk voor hem geweest.

Volgens een recente opiniepeiling is de Führer de minst geliefde mens aller tijden.

Hoe waren uw betrekkingen met hem?

U spreekt over veertig jaar geleden.

Wat kan ik vertellen over mijn eigen zwakheid?

Mensen van uw generatie, Menuhin, Rubinstein...

maken een gelukkiger indruk dan de huidige jeugd. Hoe verklaart u dat?

Wij hebben de oorlog meegemaakt.

Vergeleken daarbij is al het andere prettig. Heel prettig.

Ik kom voor Sergei Itovitsj.

Hij repeteert met z'n dochter.

En u bent? -Blanque.

Hoe? -Blanque, van UNICEF en het Rode Kruis.

En van hoek veranderen.

En terug in de andere diagonaal.

Développé.

Rustig aan.

Niet te snel.

En mooi rond.

Wacht, er is iemand. Oefen dat nog even.

Meneer?

Ik heb u gisteren gebeld namens UNICEF en het Rode Kruis.

Ze sterven bij gebrek aan een glas water of een kommetje rijst.

Ze weten niets van olieschaarste en huwelijksperikelen.

Ze hebben alleen maar honger en dorst.

Moeten die olieschaarste en huwelijksperikelen per se?

Er is vaak een beroep op u gedaan. Deze keer is het dringender dan ooit.

Ontelbare kinderen dreigen te sterven. Ze hebben melk noch tranen.

Wij die nog wel kunnen huilen, moeten dan ook snel in actie komen.

UNICEF en het Rode Kruis organiseren een wereldwijd solidariteitsgala...

waaraan ook u kunt meedoen.

Wie een kind redt, al was het er maar eentje...

zet zich in voor de hele mensheid.

We hebben overal gezocht, met hulp van al uw relaties.

Fijn, zulke relaties.

Heb je aan het buitenland gedacht? -Ja, meneer.

Dank je, Thérèse.

En inrichtingen?