Original subtitles

Rennen! Snel! Snel!

Nu eindelijk gooien!

Ah! - Hierheen!

Hier ben ik! Naar mij! Naar mij! - Kom op! Hier!

Hierheen! Ja!

Het spel is gedaan! - Goed gedaan!

Excellent! Goede worp! - Kom op, kinderen!

Alice? - Hier!

Alfred.

Odette. - Hier ben ik!

Nathanaël.

Je zit hier goed.

En je zult nieuwe vrienden maken.

En ik kom je halen zo snel ik kan. Afgesproken?

Sarah. Octavie.

Agathe. - Hier.

Robert.

Camille?

Hier.

Jeanne.

Veel joodse ouders in Frankrijk vertrouwden tijdens de Tweede Wereldoorlog

hun kinderen aan organisaties toe die hen beschermden tegen deportatie.

Geef de brief door aan Émile.

Fanny.

Fanny, wacht!

Fanny! Fanny!

Naar een waargebeurd verhaal...

"Mijn Fanny!"

"Vader zit nog steeds gevangen in Vernet. Hij maakt het goed."

"Ik kon niet in het appartement blijven."

"Stuur post voor me naar tante Rose."

"Hoe gaat het met jou en je zusjes? Eet je genoeg?"

"Je moet in die twee jaar volwassen zijn geworden."

"Ik mis je ontzettend."

"Word geknuffeld met heel je hart!"

"Je moeder, die heel veel van je houdt."

"Lieve mama, het gaat goed."

"Maar we moeten in het park blijven sinds de Duitsers hier zijn."

"We eten ook goed: eieren, boter, melk en kool van eigen bodem."

...24, 25...

...38, 50!

"Georgette kan al tot 25 tellen." "En Erika..."

Waar ben je? Fanny?

"... is niet meer zo plakkerig."

"Bedankt voor de schoenen." - Fanny?

"Ik stuur een foto van Georgette" met jou en papa."

"We kunnen niet wachten" om je weer te zien."

Naar bed!

Goede nacht! - Welterusten!

Goede nacht! Tot morgen! - Tot morgen!

Als je trapt, moet je terug naar je bed. - Ja, het is goed.

Ik heb dorst. Mag ik nog wat drinken.

Vertel je me een verhaaltje - Vanavond niet.

Slaap!

En snel een beetje.

Nee! Ga weg! Doe alstublieft niet!

Hier komt de slechte hond.

Ik ben een slechte hond.

En jij? Hoe heet je? Georgette?

Ik. - Ah. Ik?

Zijn jullie je bang voor wolven? - Nee.

Kennen jullie een prinses? - Mam, een foto!

Ik wil ook, mam! - Wat dacht je van een glimlach?

Fanny, maak jij er ook een? - Mhm.

Je durft mij bij het drinken te storen!

Moge uwe majesteit niet in toorn ontsteken!

Maar bedenk dat ik mijn dorst les bij de beek,

20 stappen bij hem vandaan

en stoorde hem daarom niet.

Je bent irritant en je praatte slecht over mij vorig jaar.

Hoezo? Ik was toen nog niet eens geboren!

Dan was het je broer. - Ik heb er geen.

Een van je kudde dan. Je bent tegen mij.

Ik moet me wreken.

Waar is het lam? - Voorzichtig! Achter je!

De wolf komt eraan! - Achter je!

Ren weg ren weg - De Wolf!

Ren weg ren weg

ren weg ren weg ren weg

ren weg ren weg ren weg

ren weg ren weg ren weg

ren weg ren weg

Kom op, Fanny.

In Megève zal het je goed gaan. - Wat als we weer moeten vertrekken?

In de Italiaanse zone ben je veilig.

De Italianen zijn voor Duitsland. - Ja, maar ze vervolgen geen Joden.

En jij? Waar ga jij heen?

We kunnen hier niet blijven. Ik sluit het huis.

Ethel, Julien legde me uit wanneer je iets aftrekt als je rekent

en als je iets aftrekt, heb je uiteindelijk niets meer over.

Ja dat klopt. Stap nu in.

Stap in, Fanny. Kom!

Kinderen, niet kijken of zwaaien!

Dat moet de klootzak zijn die ons heeft verraden.

Stop ermee!

Laat me gaan

Pierre! - Kom op! Doorgaan!

Pierre! - Naar voren!

Komt! Deze kant op.

Nou, schiet op!

Schiet op!

Ik vind het hier niet leuk. Het is eng.

Sht!

Dat is toch niet waar! - Ik weet het!

Waarom zijn er zulke kleine kinderen bij?

Begeleid ze naar boven.

Komt!

Ze ziet er helemaal raar uit.

Het is correct. Ja.

zo. Ligt iedereen in bed?

Het is tijd om te slapen.

Jongens, doe het licht uit. - Ja.

Waar is je bed? - Daar...

Ga dan daar liggen. - Dan gaat mijn zus huilen.

Tot morgen. Iedereen slaapt in zijn eigen bed.

Leer onafhankelijk te zijn.

Mm.

Nou hup!

Vooruit!

Goedenacht! Tot morgen! - Goedenacht!

Henri? - Hier. Bedankt!

Samantha? - Voor mij.

Anna? - Ja!

Oscar?

Daniel? - Ja. Hier.

Sophia? - Eindelijk!

En Maurice. - Bedankt!

Is dat alles? - Ja, Kinderen. Het spijt me.

Heb je ons adres aan mama geschreven?

Waarom schrijft ze niet? Is ze ons vergeten? Zeg het, Fanny!

Laat me met rust! - Fanny!

Waarom word ik gestraft? - Dat word je niet.

Een beetje rust zal je goed doen. Je helpt in de keuken.

Dat is precies wat ik bedoelde. - Het is nu genoeg, Fanny!

Aardappelen van de pastoor. - Élie, dat is Fanny.

Aangenaam, mademoiselle! - Dan ga ik nu.

Net als in het leven draait het in de keuken om presentatie.

Je kunt verdrietig kijken of lachen.

Het is goed voor de keuken om op het platteland te leven.

Ik heb vandaag niet veel gevonden, maar ik bereid daaruit:

aardappelen en bieten bij afwezigheid van vlees

en het gebrek aan gevogelte met de herinnering aan paddenstoelen.

Als toetje hunkeren naar amandelen met een illusie van suiker.

Oh verdomme! Ik ben de tijd vergeten

Fanny, draai de kraan zo wijd mogelijk open.

Omdat de meester afwezig was, was het gemakkelijk voor hem.

Niemand mag hiervan weten, vooral Madame Forman niet.

Ons geheim.

♪ Sonnez les matines! Sonnez les matines! ♪

♪ Ding, dang, dong.

♪ Ding, dang, dong.

♪ Frère Jacques...

Ik was in Lyon met mijn oom.

Hij moest iets afleveren.

Wij gaan er niet meer heen. Het is het nest van de Gestapo!

Geen goede plek voor verzetsstrijders en joden. weet je wat ze doen

Fanny, speel je met mij?

Nu niet. Speel met Erika. - Maar ze zegt...

Georgette! - Maar die kakkerlakken zullen er niet lang meer zijn.

We maken de Duitsers klein en verpletteren ze als ongedierte.

Mijn vrienden zitten in het verzet.

Ze zullen me meenemen om te vechten.

Al heel snel.

Maar dat vertel je aan niemand.

Dus je gaat weg? - Maar ik kom terug!

Als de oorlog voorbij is ik zie het al voor me:

Geallieerde tanks in Parijs, juichende meisjes.

Dit wordt een leven!

Zie je de appel Een goede appel.

Maar je kunt er nog meer van genieten

als je eraan denkt als je erin bijt...

...dat de waardeloze Duitsers het nooit zullen begrijpen.

Waarom smaakt het beter als je je ogen sluit?

Als je de bosbessen eet, denk je dan aan wat?

Uh... Oh ja, ik weet het. Aan narcissen!

Geen narcissen... Nazi's!

Hier! Probeer het!

Ja, het smaakt beter.

Ugh! - Erika, we moeten gaan.

Madame Forman scheldt als we te laat zijn.

Hier. Ga daar zitten.

Erika, wil je?

Dit is voor Erika en geef dit aan Maurice en Daniel.

Waar kom je vandaan?

Waarom neem je niet op?

Ontferm U, o God, over uw volk Israël,

wie heeft ons de sabbat gegeven...

Wees gegroet Maria, vol genade. De Heer zij met u.

Gezegend bent u onder de vrouwen en gezegend...

De Italiaanse regering verkondigt

de arrestatie van Mussolini

door de koning Victor-Emmanuel III.

- Mussolini is gearresteerd!

Heb je hetzelfde begrepen als ik?

Dat wil zeggen dat de oorlog snel voorbij is.

Mussolini is gearresteerd! De oorlog

is snel voorbij!

Heb je hetzelfde begrepen als ik?

Mussolini is gearresteerd! We gaan naar huis!

Als de Italianen niet langer aan de kant van de Duitsers staan,

zullen de Duitsers snel hun plaats innemen.

Maar dat zal tijd kosten. - Nee.

De kinderen moeten weg.

Dora, ze hebben me bevestigd dat de smokkelaar is gearresteerd.

Zoek dan een andere.

Ze laten hem vast snel weer vrij. - Oh ja!? En wanneer?

Ben je met de fiets gekomen?

Heb je de tijd gezien?

Je gaat toch nu niet weg?

Je kunt hier slapen.

Ik ben snel terug, daarna moet ik de kinderen voorbereiden.

Hoe heet je?

Hoe heet je?

Marcel. - Marcel hoe?

Marcel Mandelbaum.

Nee! Je heet Marcel Beaumont.

Herhaal: Marcel en verder? - Marcel Beaumont.

Goed. Slaap nu verder.

Wakker worden! Hoe heet je?

Nicole Mougin. Goed. Waarheen reis je?

Naar Zwitserland. Nee! Je gaat naar een zomerkamp in de bergen.

Alles duidelijk? Heb je het begrepen?

Goed. Slaap nu!

Hoe heet je? Erika.

Nee! Je heet Marguerite Bisson. Herhaal!

Marguerite Bisson. Nog een keer!

Marguerite Bisson. Het is genoeg, ze weet het.

Pap, mam, ik ben niet bang.

Pap, mam, ik ben niet bang.

Pap, mam, ik ben niet bang.

Kom op, laten we gaan! Gaan!

Ik heet Fanny.

Fanny Bisson.

Kinderen!

Ik wil, dat jullie goed naar me luisteren.

De eerste groep reist met David.

Van nu af aan noem je hem alleen nog maar Denis.

De tweede groep rijdt met Élie. Hij heet vanaf nu Etienne.

Etienne en Denis nemen alle beslissingen.

Bij hen ben je veilig.

Hé! Dat is van mij! - Georgette!

Je mag jezelf nooit van hen scheiden.

Als iemand jullie vragen stelt, vertel ze dan dat je op zomerkamp gaat.

Je mag elkaar niet bij je echte naam noemen.

En je spreekt alleen Frans.

Is dat duidelijk? - Ja, Madame.

Jullie maken verschillende stops. Bij elke zal ik er zijn.

Vanavond zullen jullie veilig zijn We vertrekken over vijf minuten.

Goed. Ik neem het hier over. Goedendag!

Goede reis! - Ga daar staan!

Hoe oud ben je? - Mijn zus is stom.

Hoe oud is ze? - Ze is 17.

Zo kom je er nooit doorheen. Je ziet er ouder uit.

Etienne, jij blijft bij hen. En jij gaat met mij mee.

Hoe heet je?

Jacques. - En jij?

Maurice. - En jij heet?

Wacht!

Kinderen, kom!

Stap in! - Ontmoeten we daar onze ouders?

Ja. - En wanneer?

Binnenkort. Zeer binnenkort. Instappen, ga!

Terug! Terug! Snel! Snel! Schiet op!

Je zet haar op de trein, zodra het mogelijk is.

Nee, nee! Blijf hier! Blijf hier!

Paspoort, alstublieft!

Mijn Koffer! Mijn Koffer!

Help! Mijn koffer is gestolen!

Hier was hij! - Heeft u iemand gezien?

Nee, ik keek even weg en toen was hij weg.

Hoe ziet hij eruit? - Hij is klein en heeft een bruine ruit.

Mag ik uw identiteitsbewijs zien? - Natuurlijk.

Mevrouw Cellier? - Ja.

Volgt u mij. We maken een verbaal op.

Ja.

Andre!

Stap in!

Heb geen angst! Dat was allemaal alsof.

Ze is echt sterk, hè?

We zijn op vakantie. Ik ben zo blij!

Er wordt gezegd dat er marmotten en gemzen in de bergen zijn.

Je hoeft niet bang te zijn. Er zijn daar geen monsters.

Daarom gaan we daar op vakantie. - Wat dan voor monsters?

Je kent niet de slechte na- - Dat is genoeg!

Ja, stop! Er zijn helemaal geen monsters.

Natuurlijk bestaan ​​ze. Ook als je er nog geen gezien hebt.

Je praat onzin - Nee, dat is, wat ik denk.

Dan is het gewoon onzin wat je denkt!

Er zijn geen monsters, maar als er ooit een is,

snij ik het in stukjes en bak ik die met aardpeer.

Of marineer ik die in knoflooksaus. - Braden we zijn oren.

Of bedek het met uien. - Of maak er soep van.

Weet jij hoe je moet rennen als de Duitsers op je schieten?

Zigzag. Dan ben je moeilijker te raken.

Ging hij akkoord?

Hij zei gewoon: "Kleintje, hoe oud ben je?"

Ik wilde wat sjoemelen, maar het-

Élie, was het?

Élie? - Niets. Niks.

Oh nee! Het zijn alleen Italianen!

Het zijn Italianen.

Bene. Tutto bene.

We zijn er. Erika, sta op.

Opstaan.

Georgette? Word wakker.

Ga! Word wakker!

We zijn er.

Maurice, maak Jacques wakker!

Jacques! Jacques! Word wakker! Hoi!

Ze slapen goed en vast als marmotten.

Ik heb liever een konijn. Weet je waarom?

Omdat ze wortels eten. En dat vind ik leuk.

Ik moet gaan!

Ah... Het spijt me. - Wat ben je van plan?

Madame Forman zei dat we in de trein op haar moesten wachten.

Dat kan ik niet. Hier.

Wat moeten we zonder Élie?

Etienne!

Waarom laat hij ons alleen?

Omdat hij een laffe verrader is! - Nee, hij is dapper.

Hij had zijn broek vol. - Dat is niet waar.

Ja, hij laat ons in de steek, maar is dapper!

Je weet niets over hem.

Kinderen... We gaan!

Waar is Etienne?

Waarom deed hij dat? Direct het hol van de leeuw ingaan?

Nee mevrouw, maak u geen zorgen.

Stap in. Ga!

Je gaat naar Annemasse. - Gaat u niet mee?

Dat gaat niet. - Maar waarom?

kinderen hebben geen papieren nodig, ik wel.

En ze zijn nep.

Als ik problemen tegenkom, ben je klaar.

Ik kan niet met je meegaan, maar ik zal volgen.

Luister! Nu is Fanny verantwoordelijk voor jou.

Je moet haar gehoorzamen, begrepen? - Nee, dat kan ik niet!

Nou tot dan! Kom!

Laat ze nooit zien dat je bang bent.

Er zijn er nog meer. Waarom ik? - Nee, jij bent de enige.

Diane is stom en Victor is gesloten.

Jij daarentegen bent koppig. Daarom red je het.

Tot ziens in Annemasse, bij het bord van het kamp.

Bent u nooit bang?

Als je bang bent dan moet je moed veinzen, hoor je?

Word moedig. Voor de anderen.

Fanny, Diane vraagt ​​wanneer we aankomen.

Binnenkort.

Dames en heren, de treinen vertrekken niet.

De sporen zijn geblokkeerd. - Wat moeten we doen?

Neem een ​​andere verbinding.

Stap allemaal uit de trein!

Waar gaan we heen?

Monsieur? Hoe komen we naar Annemasse?

Vanaf platform D is er een bus naar Lyon.

Daar heb je aansluiting op Annemasse.

En waar is perron D?

In Lyon is het hoofdkwartier van de Gestapo!

Wat doen we nu? - Ik weet het niet.

We hebben helemaal geen keus. Kom op! Laten we gaan!

Je kunt gaan, maar we komen niet!

Nee, Fanny, wacht! Blijf alsjeblieft!

Alle treinen zijn tot nader order geannuleerd.

Er worden vervangende bussen ingezet.

Ga naar de bewegwijzerde busplatforms!

Fanny? - Pst! Ga verder!

Fanny, Diane is hier.

Ga naar de anderen!

Nee, ik kan niet naar Lyon.

Daar werden Rachels ouders gearresteerd.

Zij is niet mijn zus We zijn samen ontsnapt.

Alsjeblieft, Laat ons met je meekomen! - Het is te gevaarlijk.

We zijn maar met z'n tweeën! Ik smeek u!

Prima, maar als je opvalt, ga je alleen verder. - Bedankt!

Rachel?

Rachel? Ze is weg!

Pst! - Ze is weg!

Sst! - Wat moeten we doen?

Ik ben zo terug

Ik zoek Rachel.

Je hoeft niet bang te zijn. Ik heb een dochter.

Net zo mooi als jij Ze is mooi.

Fanny! Fanny!

Thérèse, hier ben je! We willen toch naar oma in Lyon.

Ah, oma, ja. Oma. Wat leuk. eh...

Hans? De trein is er! - Oké.

Kom! - Ja. Hier. Dit is voor jou.

Als herinnering aan mij. Neem!

O Thérèse. Dag, mijn liefste!

Dag, Thérèse!

Kom! Laten we gaan!

Hier.

Ik zou het moeten bezorgen. Het adres is binnen.

Open het als je daar bent en geef het persoonlijk af.

Hoe moet ik daar komen? We zijn alleen!

Je hebt geen keuze. U moet de brief bezorgen.

Je kunt dit, ik vertrouw je, Fanny.

Heb je het monster ooit gezien?

Waar is Diane? - Ze is bij de anderen.

Er gaat een trein naar Annemasse. - Over Lyon?

Nee, hij neemt een omweg. Een goederentrein. Laten we gaan.

Stap in!

Je kunt niet zomaar verdwijnen. Ik maakte me zorgen om je!

Élie is gearresteerd! - Maar alleen omdat hij alleen was.

Zoals het lam. Daarom at de wolf het op.

Van nu af aan blijven we samen.

Hoe laat vertrekt de trein?

Ik weet het niet, maar we moeten stil zijn.

Echt niet. Vergeet zijn brief!

Maar hij was doodsbang.

En wij? Zijn de kleintjes niet bang?

We moeten geen risico nemen voor deze verrader.

Wat is er met je aan de hand? - Stop! Dat is genoeg!

Heb je in bed geplast

Ik had een nachtmerrie en toen heb ik geplast.

Waar heb je de pop vandaan, Georgette?

Mama heeft die aan mij gegeven. - Welke mama? Madame Forman?

Nein, de mama van het treinstation. - Van het treinstation?

Ja, op het treinstation toen je weg was.

Ik was bang, dus vroeg ik het haar

of ze de kinderen heeft gezien die naar Zwitserland reizen.

En hoe zag die vrouw eruit? - Ze had een baby.

En ze gaf me de pop. Zij is zo mooi!

Mijn pop!

Heb je haar met een vreemde laten praten?

Ze luistert niet naar me en ik mag niet praten.

Je mag met niemand praten. Zeker niet over Zwitserland!

Wat haal je je allemaal in je hoofd?

De dame was erg aardig en ik zei:

"Ik ben Georgette Bisson." - Ze vroeg je hoe je heette?

Nee, maar zo doe je dat. Dus heb ik dat gezegd.

Controleer de laatste twee wagons!

Sst! - Hou nu je mond!

Georgette, het is goed.

We gaan naar Annemasse. - Dit is Annemasse.

Ik ben er zo! Ik moet gewoon iets controleren!

Wacht tien minuten en vertrek dan. Veel geluk!

...drie, vier, vijf, zes, zeven,

acht negen tien.

Een twee drie,

vier vijf,

zes zeven,

acht negen tien.

Fanny, dat waren tien minuten.

De kust is veilig. Laten we gaan.

Schiet op!

En hoe lang moeten we wachten?

We moeten gaan of we worden ontdekt. - En waar?

Hallo, Kinderen!

Laten we gaan?

Laten we gaan.

Kom! Volg mij! Mars!

Kom Marie-Claire! Raap jezelf bij elkaar!

We zijn bijna bij de hut.

Mooi zo. De ouderen dragen de tassen van de jongeren.

We lopen naar de top zonder te stoppen. Kom op! Rennen!

Ik kan niet meer rennen! Mijn voeten doen pijn!

Nou kom! Hier.

Kijk uit!

Schieten! Een hele mooie pass.

Schieten! Laten maar eens zien wie de kampioen is.

Let op! Ren er achteraan!

Pass!

Kom nu! - Hier!

Ik sta vrij!

Hallo! - Hallo!

Waar is Madame Forman? Waarom is ze niet hier?

Alles komt goed.

Waar is ze? - Ik weet het niet.

Stap op de vrachtwagen. Jullie zijn laat.

Kom.

Geen herrie maken daarbinnen. Hup naar binnen

Sst!

Stil! Anders pakken ze ons!

Van die vrouw heb ik de pop.

Wat is jouw naam?

Georgette Bisson.

Jouw echte naam

Georgette Bisson.

Hoe oud ben je? - Zes jaar.

Waar zijn je ouders? - Parijs.

Wie let er op jullie? - Ik.

Houd je mond!

Dus, wie let er op jullie?

Mijn oudere zus. Fanny Bisson.

Ja goed zo. Waar willen jullie heen?

Naar zomerkamp.

Genoeg! Ga terug naar de anderen!

Jij kleine? Kom hier!

Jij gaat verder

Waar willen jullie heen? - Naar zomerkamp.

Ik versta je niet. Wat zeg je?

Naar zomerkamp. - Waar?

In de bergen. - En hoe heet jij?

Jacques. - En verder?

Jacques Legge. - Hm, en jij bent geen jood?

Nee

En weet je dat zeker? - Ja.

Zeg je de waarheid? - Ja.

Jij daar! Die grote met de bril!

Kom hier!

Schiet op!

Dus, wat is je naam?

Victor Dumas. - Mm. En jij bent ook geen jood?

Ik ben Katholiek.

Jij, jij bent Katholiek? - Ja.

We doen je broek uit. Dan weten we het meteen.

Excuseer! Kan ik u spreken?

Ik heb gehoord, hoe ze zich onderling onderhielden.

Het zijn Joden en... en ze willen zich hier verstoppen.

Genoeg geweest! Je kunt ze allemaal meenemen. Het zijn allemaal Joden.

Alles is hier vol! Zet ze dan waar het kan.

Kom, Jacques. Geef me je tas

Ik heb het koud.

Denk je dat die vrouw gepraat heeft omdat we haar pop hebben weggegooid?

Nee, m'n Georgette, dat was het niet.

Ze wist het niet eens.

Hé! Word wakker! Kom op!

Kom op! Word nu eindelijk wakker! Kom op!

Schiet op!

Ik luister naar jullie!

De namen van degenen die op jullie letten.

- Goed dan,

Laten we ze nog een beetje nadenken. Hm?

- En vergeet niet...

Jullie praten, jullie eten. Het is niet ingewikkeld.

Ave Maria, gratia plena. Dominus tecum.

Benedicta tu in mulieribus

et benedictus fructus ventris tui, Iesus.

Houd ermee op! Je bent als iedereen hier. Je bent joods!

Nee, ik ben niet als jullie. En ik doe wat ik wil!

Ave Maria...

En jij noemde Élie een verrader. Je bent walgelijk.

Ja, hij is een verrader!

Het is goed.

Maurice? - Hm?

Mag ik die wereldbol hebben?

Bedankt.

Graag gedaan!

Alstublieft! Mijn baby!

Alstublieft niet! Mijn baby!

Jullie hebben het me beloofd!

Laten we terug naar beneden gaan.

Kom, Marie.

Is het waar dat we joden zijn?

- Eh, ja.

Als dat dan niet goed is, zouden we dan niet moeten stoppen joods te zijn?

Het is niet "het is niet goed", het is nu eenmaal zo.

Maar als we stoppen met joods zijn dan kunnen we gaan?

- Ja, maar je kunt niet stoppen met joods te zijn.

Waarom?

Ach, kom hier!

Toen ik bij het huis van mijn baas aankwam, was het huis verlaten.

In de pot waarin ik altijd het overgebleven geld stopte zat een briefje:

Ik moest het pakje van de Mandelbaums uit de kast halen.

Dus opende ik het en...

...voor me lag de kleine Rachel in een diepe slaap.

Haar vader had haar een slaaptablet gegeven.

Ik pakte haar op en rende naar buiten de straat op.

Ik wil naar mijn moeder.

Ik wil ze zien.

"Beste mama, de politie heeft ons gearresteerd."

"We zitten opgesloten."

"Ik wou dat ik bij je was. Ik denk aan je."

"Ik heb honger!"

Dus? Niemand heeft honger?

Kom op! Ga je gang! We zijn allemaal opgesloten.

Kleintje, geef ons de sleutels! - Wees niet brutaal. Geef ze hier!

Wat doet u anders als ik het niet doe? Hm?

Ons in elkaar slaan? kwellen? Verhongeren?

Ja! - Klootzak!

Moordenaar! - Lafaards!

Dat is nu genoeg! Hou er nu mee op!

Doe dan!

Schiet dan! Schiet dan!

Nou dan!

We zijn niet met velen. Het zal snel gaan!

Ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta!

Hé!

Hallo!

Bedankt voor het laten weten.

We halen ze hier weg en brengen ze eerst naar een veilige plek.

Zullen we ze meteen meenemen? - Laten we ze eerst wat te eten geven.

♪ Et vénèrent tes ans ♪

♪ A ton appel suprême ♪

♪ Ont répondu "présent'" ♪

♪ Maréchal, nous voilà ♪

♪ Devant toi, le sauveur de la France ♪

♪ Nous jurons, nous, tes gars, ♪

♪ de servir... ♪

Hup, Erika. Maak haast!

Nu jij. Jouw beurt.

Ik ben te groot - Je past erdoor.

Nee, ik ren niet meer weg. Ik ren niet meer weg.

Neem Rachel mee. Help me toch alstublieft

Neem haar! Neem haar!

Nee! Nee!

Geen zorgen. We zien elkaar snel weer, ja?

Je slaapt twee keer - Nee.

Dan zien we ons. - Nee!

Toch. Ga! - Nee!

Ga weg! - Nee! Nee!

Diane! Diane!

Kom nu! - Diane! Diane!

♪ Frère Jacques... ♪ - ♪ Frère Jacques, ♪

♪ Dormez-vous? ♪

♪ Dormez-vous? ♪

♪ Sonnez les matines... ♪

Wat heeft Diane gezegd?

Dat we elkaar in Zwitserland weer zien. - ♪ Ding, dang, dong.

Hier. - ♪ Frère Jacques, Frère Jacques...

Hierlangs.

Er zijn er nog meer daar!

Hier.

Dit is van mijn vader. - Is hij rijk?

Ja, dat is hij.

Zullen we het geldspel opnieuw spelen? - Ja, dat was leuk!

Als duizend vlinders in de lucht. - Ja, het was leuk.

We moeten verder. Ze zullen ons zoeken.

Stop! Er zijn sporen!

Waar? - Daarginds.

Met de kleintjes komen ze niet ver.

Ik kom uit een jachtfamilie. Ze ontsnappen me niet.

Psst!

Sch! Sch! Sch!

Wat doen we nu? - Ik heb een theorie, baas.

Achteraan loopt het terrein naar links weg.

Ik denk dat ze zo lang zijn.

Ik denk eerder dat ze in het bos zijn. Wat nu?

Laten we ons omdraaien.

Hoi! Bekijk dit! - Dat moet van een Mof zijn.

Geen enkele Fransman heeft zulke biljetten.

Of een Jood. - Er zijn er niet veel meer over.

Fanny, we moeten langzamer gaan. Je redt het niet.

Dat kunnen we niet. We moeten verder Madame Forman vinden.

Dat is onmogelijk.

We moeten terug naar Megève.

Het is te riskant. Hier in de buurt moet ergens de grens zijn.

Dat weet je niet. En we kunnen niet alleen naar Zwitserland gaan.

We weten niet waar we heen moeten. We hebben ze nodig.

Ze is mogelijk gearresteerd.

Wanneer zijn we er eindelijk? Ik heb honger.

Hier.

Dat doet pijn aan je tanden.

Dat ding is zo hard als steen.

Dat smaakt vreselijk.

Mijn voeten doen pijn!

Ik heb dorst.

Ik ook.

Waar gaan we naartoe?

Doorgaan.

Je doet alsof, maar je weet het ook niet.

Ik wil niet in cirkels rondrennen!

Zal Madame Forman ons ooit vinden?

Hoe lang gaat dat nog duren? - Ik kan niet meer.

Dat is genoeg! Ja, we hebben dorst en honger, maar zo is het.

Zeuren helpt ons niet ook niet.

En ik weet niet waar Madame Forman is.

We staan ​​er alleen voor.

Alles komt goed. Ga door.

Sht! Sht!

Laat dat!

Stop daar toch mee!

Niet waar!

♪ Shteyt a bocher, shteyt un tracht, ♪

♪ tracht un tracht a gantze nacht. ♪

♪ Vemen tsu nemen un nit far shemen, ♪

♪ vemen tsu nemen un nit far shemen. ♪

♪ Tumbala, tumbala, tumbalalaika. ♪

♪ Tumbala, tumbala, tumbalalaika. ♪

♪ Tumbalaika, shpiel balalaika. ♪

Kijk! - ♪ Tumbalalaika, ♪

Kom op! Kom kijken! - ♪ freylach zol zayn. ♪

Niemand woont hier meer.

Hé! De kust is veilig!

Blijven we?

Vannacht?

Ja. Alle nachten. En dagen.

Tot de oorlog voorbij is?

Wat als het jaren meegaat?

We redden het wel. Ga jagen, maak vuur.

En onze ouders?

Die zoeken we later wel. Na de oorlog.

We zouden hier ons kamp kunnen opzetten.

De stroom is niet ver hier vandaan.

We kunnen alles over het hoofd zien vanaf hier.

Je had gelijk. We kunnen alleen op onszelf rekenen.

En op een dag gaan we misschien naar de grens.

Kom op! - Wat is het?

Kom op! Dit is de eetkamer.

Zie je hoe we de tafel dekken? - Ja.

Dit is de keuken. Hm - Ik vind het huis erg leuk.

Ik zou het misschien kopen. Mag ik de rest zien Ah...

Samen met... mijn vrouw.

Wat is er mis met je? Hij is gek!

Kom op, vrouw! - Ik ben je vrouw niet!

Kom! - We kunnen je kinderen zijn.

Oh ja! - Dit is de slaapkamer van de ouders.

Je kunt vanaf hier 's nachts naar de sterren kijken,

en de kinderen kunnen hier spelen.

Wat zeg je, liefste?

Dat je helemaal gek bent

Maar ik moet bekennen dat deze kamer luxueus is

en perfect bij ons past.

Zeg, beste man, zullen we een hond nemen?

Ja! Een volgzame hond! - Wat betekent dat?

Dat je hem trucjes kunt leren. - Of een scheten latend paard?

Wat hoor ik? - Of een stinkende baviaan!

Een kotsende muis! - En een stomme koala!

Een boze hagedis. - Een hert!

Met een dikke kont!

En een penseelaap. - Die heeft twee penselen.

"Ik, maarschalk van Frankrijk,"

"Hoofd van de Franse start..."

"Staats!" - ...van de Franse staat

"besluit hierbij:"

"Om elke Joodse invloed op de nationale economie uit te schakelen,"

"kan de Gevolmachtigde voor Joodse Zaken..."

"...een voorlopig bewindvoerder..." - ...bewindvoerder...

"...aanstellen voor al het onroerend goed,"

"dat zich in bezit van Joden bevindt."

Wat betekent dat?

Als je een Jood bent en je hebt een bedrijf kunnen ze het van je afnemen.

En als dat alles is wat je hebt? - Nou, je hebt geen keuze.

Dat is niet eerlijk!

Ik heb buikpijn.

Omdat we niet genoeg gegeten hebben. - Erika zegt dat ik te klein ben.

En dat ik niet snel genoeg ren.

Ze is zo gemeen tegen me.

Ik wil hier niet blijven.

Wat heb je gegeten?

Hazelnoten. - Dat komt niet van hazelnoten.

En we aten rode bessen. - Wanneer, waar?

Bij het spelen van verstoppertje.

Ik heb het koud.

Diane.

Diane.

Diane.

We hebben hulp nodig.

Stop ermee.

Laten we gaan! - Nee.

We moeten weten of ze Duits of Frans zijn.

waarom? - Als ze Duits zijn, dan zijn we veilig en kunnen we verder.

Wat als ze Frans zijn?

Wat zijn dat? - Ik weet het niet.

We moeten erachter komen.

Ik kan dit niet.

Ik denk dat... dat eruitziet als een Duitse helm.

Misschien een collaborateur. - Of een verzetsstrijder.

Hoe dan ook, we hebben geen keus.

Wacht! Wacht!

We kunnen de kleintjes niet alleen aan hun lot overlaten.

Zorg jij voor mijn zussen voor het geval er iets met mij gebeurt?

En ook.. bezorg je... Élie's brief?

Ik hoorde de Duitsers praten.

Ze willen Élie naar een gevangenkamp sturen.

Beloof het me van de brief, Victor.

Ik beloof het.

Ik ben joods.

Oh ja, ik zie het goed.

Mijn dieren aten die een keer

en ze barstten bijna.

Zoals jullie met gezwollen buiken. - Is het dodelijk?

Nee. Ze zijn niet dood, maar zoals jullie... was het verschrikkelijk.

Zoals de kinderen eruit zien, hebben ze behoorlijk geluk gehad.

Tja, ze hebben zich grondig leeg gekotst.

Nu hebben ze slaap nodig.

Kom!

Voor deze avond, kan het, maar morgenvroeg moeten jullie gaan.

Ik kan niet meer doen...

- Ik weet het, bedankt.

Is het ver tot de Zwitserse grens?

Niet ver - Hoe lang duurt het om te lopen?

Te voet? Dat is een flinke wandeling!

Ja.

Ik snap het. - Goed.

Hij had ons hier langer kunnen houden.

Hij had ons weg kunnen sturen.

Waar moeten we anders heen? - Ik wil er niet aan denken.

Hier. Breng hem terug.

Werkt de camera?

Hangt ervan af wat je wilt zien.

Hoe is het met je? - Ik heb goed geslapen, monsieur.

Noem me Jean

Goedemorgen! - Heel bedankt, Monsieur.

Je moet snel eten en dan de achterdeur uit door het bos.

En praat met niemand over mij.

We hebben elkaar nog nooit ontmoet, toch?

Veel geluk!

Daar gaan we! O, dat is moeilijk!

Ik denk dat je moet opstaan.

Wacht! Als we voor jou werken kunnen we blijven?

Nee nee. Dat is totaal onmogelijk.

Wij zijn harde werkers. - Beter dan de groten.

Je neemt alleen lichte stukken! - Sst! Niet zo luid!

Ze zijn lichter, maar omdat we klein zijn, kost het meer moeite.

Dat is correct. Daarom krijgen we meer melk.

En mogen bij de kinderen slapen.

Niet alleen ondersteboven, maar overal.

Overal. Kijk. Zo is het mooi.

Helemaal klaar. Ik moet nu naar mijn werk gaan.

Je vindt Erika leuker, heb ik gelijk?

Jij mag alleen Erika en niet Maurice.

Kom hier mijn kleintje - Je hebt daar iets!

Nee, mijn kleintje!

Nee! Nee!

Mijn liefje!

We kunnen een smokkelaar betalen met mijn geld

Maar wie te vertrouwen? Ze zouden uw geld afpakken en ons ergens afzetten.

Is het niet het proberen waard?

Nee. We zijn hier veilig.

We blijven zolang het kan.

Wat doe je daar, Jacques?

Hoe eerder we klaar zijn, hoe sneller we moeten vertrekken.

We kunnen stiekem elke dag iets terugbrengen.

Fanny! Fanny! Ik heb Diane gezien!

Ze is hier! Kom!

De dames van het Rode Kruis kwamen met de politie.

De grote heeft de deur expres opengelaten, denk ik.

Ik rende naar het verlaten dorp en sliep daar.

Toen ik wakker werd, kwam er een man naar me toe en vroeg me

of ik bij de anderen hoor, en... hier ben ik.

En je bent er zelfs eerder dan beloofd. - Ja dat ben ik.

We gaan samen. - Ja, dat doen we.

Algemene Inspectie!

Alle kamers, alle bewoners.

Doorzoek alles!

Woont hier nog iemand anders dan jij?

Joden?

Joden?

Wat zijn joden?

De boerderij wordt hierbij geconfisqueerd.

Gebouw. Eten. Allemaal.

Algemeen? Een zolderkamer met een bed!

Een grote kamer ernaast. Nog een bed beneden.

De lakens zijn koud. De boer is alleen.

Mijn mannen komen morgen terug. Bij zonsopkomst.

Italianen hebben hier geen plaats meer. Eruit!

Alleen nog Duitsers.

We zijn klaar.

Nu zijn de Duitsers overal.

We hadden gisteren kunnen vertrekken.

Maar ik wilde dat de kinderen konden rusten.

Het is mijn Schuld.

Het ging ons hier zo goed.

Dat is Élie's brief.

Open 'm!

Hij heeft een fout gemaakt.

Wat staat er in? - Ja, wat staat er?

Hij schrijft dat hij bang was...

... en maakte een fout.

Dat hij ons niet had moeten verlaten.

Maar hij is bij ons. Via deze brief is hij altijd dichtbij.

Bij de brief die we over de grens moeten brengen.

Er staat dat je erg dapper bent en dat we het zullen halen.

Staat dat er allemaal?

Ja.

En dat we spoedig vrij zullen zijn en onze ouders zullen vinden.

Wat doen jullie hier nog? Verdwijn!

Kent u een smokkelaar? - Nee, ga!

Je moet er een kennen. - Nee!

Als we worden gearresteerd, is dat ook voor u gevaarlijk.

Het is beter voor je als je hier bij de andere dieren blijft.

Omdat wij de stad in gaan.

En trouwens, je praat niet eens.

Als je alles weggeeft, heb je geen geld meer.

Nul is niets, weet je? Maar één ding is iets.

Eén is meer dan nul.

Dat klopt.

Eén is niet hetzelfde.

Naar voren. schiet op Klim omhoog!

Hier. Dit is voor jou.

Ik heb ze niet meer nodig.

Schiet op.

En geen piep. De Duitsers zijn nu overal.

Iedereen eruit!

De grens ligt op 5 km afstand. Jullie hebben drie kwartier de tijd.

Ga deze kant op. Het leidt naar een weg die je oversteekt.

Maar let op! De Duitsers patrouilleren daar.

Vanaf daar loop je het bos in.

Ga waar het hek is doorgesneden.

Je moet er doorheen voordat de Duitsers het gat ontdekken.

Dan ren je naar de anti-tankversperringen.

Het niemandsland daar tussenin is het gevaarlijkst.

Bij het grijze huis ligt Zwitserland. Begrepen?

Nu gaan!

Gaan! Gaan! Gaan!

Ga naar beneden! Sst! Beneden!

Man, ben je gek?

Kun je niet sneller lopen?

Heb je de brief gekregen

Wanneer dan?

Wat zit er in?

Denk je dat ik...

Niet zo! Italië is aan de linkerzijde!

Nee, andersom.

Ga! Schiet op!

Rennen! Rennen!

Halt!

Fanny!

Klim omhoog!

Stoppen!

Halt!

Fanny Ben-Ami woont tegenwoordig in Israël.

De 3 zussen bleven tot het eind van de oorlog in Zwitserland.

In 1946, keerden ze terug naar Frankrijk maar hebben hun ouders nooit meer gezien.

Het personage van Mme. Forman was gebaseerd op

Mme Lotte Schwarz (hoofd pedagogie op Château de Chaumont) en Mme Nicole Weil-Salon,

2 van velen die bereid waren om hun leven te geven om kinderen te redden.

Van 1938 tot 1944 zijn er duizenden kinderen gered

van deportatie, door de OSE (Oevre de Secours aux Enfants)

die hen uit de kampen redden, verborgen en hielpen met ontsnappen naar

Italië, Zwitserland, Spanje of naar de Verenigde Staten stuurden.

♪ Shteyt a bocher, shteyt un tracht. ♪

♪ Tracht un tracht a gantze nacht. ♪

♪ Vemen tsu nemen un nit far shemen. ♪

♪ Vemen tsu nemen un nit far shemen. ♪

♪ Shteyt a bocher, shteyt un tracht. ♪

♪ Tracht un tracht a gantze nacht. ♪

♪ Vemen tsu nemen un nit far shemen. ♪

♪ Vemen tsu nemen un nit far shemen. ♪

♪ Tumbala, tumbala, tumbalalaika. ♪

♪ Tumbala, tumbala, tumbalalaika. ♪

♪ Tumbalalaika, shpiel balalaika. ♪

♪ Tumbalalaika - freylach zol zayn. ♪

♪ Meydl, meydl, ch'vel bay dir fregen. ♪

♪ Vos kan vaksn, vaksn on regn? ♪

♪ Vos kon brenen un nit oyfhern? ♪

♪ Vos kon benken, veynen on treren? ♪

♪ Tumbala, tumbala, tumbalalaika. ♪

♪ Tumbala, tumbala, tumbalalaika. ♪

♪ Tumbalalaika, shpiel balalaika. ♪

♪ Tumbalalaika, freylach zol zayn. ♪