Original subtitles

Ah, daar ben je.

Telefoon.

Waarom ben je hier naar binnen gevlucht?

Geef hier die telefoon. Nu.

Als ik hem gewist heb, krijg je hem terug. - Kom, wegwezen.

Hier met die telefoon. - Laat los.

Laat haar, ze wil hem wissen. - Hou op.

Kom mee. - Hou op, Kevin. Zo is het wel genoeg.

En als ze hem niet teruggeeft? - Je gaat te ver.

Stil. Luister.

Wat is dat? Is daar iemand?

Een piano? - Ik wil hier weg.

We gaan even kijken. - Nee, laten we gaan.

Rustig nou. We kijken even en dan gaan we.

Oké. - Kom.

Wat krijgen we nou?

Wel allemachtig.

Wie speelde dan?

Het is maar een rat.

Leeg.

Hoe kon er dan geluid uit komen? Hij is helemaal verrot vanbinnen.

HUIZE MERDEN

Hallo, Nick. Dat is lang geleden.

Paul. Ik had een van je mannen verwacht, niet jou.

Ik wilde zelf komen. Ik ken het hier.

Ik ken de mensen. - Dacht je dat?

Het is al een eeuwigheid geleden.

En je bent hier al die jaren nooit meer geweest,

Maar nu ben ik er.

Ben je niet blij om je maat te zien?

Zie je dat niet? Maat?

Het lichaam is gisteren meegenomen.

De plaats delict is afgegrendeld, voor het geval dat.

De plaatselijke jeugd hangt hier rond. God mag weten waarom.

Hou even vast.

Wij waren precies hetzelfde.

Wij gingen hier ook stiekem naar binnen, met Sophie en…

Hoe heette hij ook alweer?

Daar denk ik liever niet meer aan.

In het dossier staat dat ze gefluister hoorden.

Net als wij, toen.

Dat was gewoon een ongeluk, meer niet.

Maar er zijn overeenkomsten. Dezelfde plaats, het gefluister.

Stel dat ze de… - Hoor eens, Paul.

Het gaat hier om een moordzaak.

Wat heeft die oude geschiedenis daarmee te maken?

Oké. Waar is het lichaam gevonden?

Ga maar mee naar binnen.

Het staat al bijna 100 jaar leeg.

De laatste bewoner was de oude fluisteraarster.

Ze was een kluizenaar. Ze ging hier pas weg na haar dood.

Ik wil hier weg. - Je hoeft niet bang te zijn, Tommy.

Dat oude wijf woonde op de tweede verdieping.

Ze genas mensen met haar spreuken. En daar kreeg ze goed voor betaald.

Ze heeft haar geld vast ergens verstopt.

Het zijn maar oude verhalen, Arthur. Heb je ons daarvoor meegenomen?

Het is 100 jaar geleden. Dat goud is al lang weg.

Niemand wist ervan. - Hoe weet jij het dan?

Ik heb in de bibliotheek geheime dossiers over het huis gevonden.

Naar boven? - Ja.

Kom op. Ik heb die verhalen van m'n oma gehoord.

Verhalen? Weet je waarom dit huis leegstaat?

Er rust een vloek op.

Nick, het is hier niet pluis. We mogen hier niet komen van mam.

Niet zo zeuren. Ik zei toch dat je thuis moest blijven.

We moeten bij elkaar blijven, zei mam. - Ga dan maar buiten spelen.

Alle huurders zijn in dezelfde griezelige nacht doodgegaan.

Behalve die ouwe toverkol.

Iedereen wist dat ze een heks was.

Ze dachten dat ze zieken beter kon fluisteren.

Dus...

Ik heb de oude plattegronden van het huis gevonden.

Van toen het gebouwd werd.

De geheime bergplaats is in de vloer.

Iedereen zocht in de muren.

Maar niemand nam de tijd om het pand goed te bestuderen.

Hebbes.

Wow. Daar ligt iets.

Hier is het. - Wat is dat?

Wat ik zei, het geheime archief. Gebruik je hersens toch eens.

Nou, is er een schat? Het goud van die heks? Laat eens zien.

Wow. Een kistje?

Wat is dat? Een muziekdoos of zo? Is dat alles?

Een fonograaf. Het eerste toestel om geluidsopnames te maken.

Geef eens hier.

Ik ga hem uitproberen.

Nick, ik ben bang.

Wat is dat voor ding? Een oude platenspeler of zo?

Volgens mij is het haar gefluister.

Dat ze opnames van haar spreuken hebben gemaakt, voor na haar dood.

Kom je?

Hij is hier gevonden.

De tieners meldden het pas de volgende morgen.

Zo'n zeven uur na z'n dood.

Doodsoorzaak? - We wachten nog op de autopsie.

Wie waren er bij hem?

Ze waren met z'n drieën.

En ze zouden zoiets nooit kunnen, als je dat bedoelt.

Ik ken ze. Het zijn goeie jongens.

Luke.

Doe je gordel om, Luke.

Goedemorgen, mevrouw. - Hallo, Bent u van de politie?

Jij bent het. Hoi.

Het gaat over... - Ja, ik weet het.

Ik zet even water op. Breng jij Willie naar bed.

Jij ziet er beroerd uit.

En jij ziet er goed uit. - Kom binnen.

Vertel op, hoe gaat het met je?

Ik dacht dat je voorgoed weg was. Je hebt nooit meer gebeld.

Nou, ik...

Ik had het druk.

En later durfde Ik niet meer.

En hoe zit het met jou? Ben je getrouwd, heb je kinderen?

Een zoon.

Ik heb nu drie kinderen.

Was dat de oudste, die de deur opendeed?

Nee, dat was m'n stiefdochter, Yana.

Ze is van m'n man, uit z'n vorige huwelijk.

Nick vertelde dat je man...

Ja, in maart is hij overleden. Een hartaanval.

Gecondoleerd. - Dank je.

Maar laten we het niet over het verleden hebben.

Heb je zin in thee? - Mag ik koffie?

Oké, jongens.

Dit gesprek hoeft niet lang te duren, als jullie eerlijk antwoord geven.

Jullie moeten niets voor me verzwijgen. - We zijn al ondervraagd.

Ik heb m'n eigen vragen.

Jullie vertelden de politie dat je gefluister hoorde, voordat Kevin…

Waar kwam dat vandaan?

Het leek overal vandaan te komen.

Hebben jullie nog Iemand anders opgemerkt?

Misschien werden jullie gevolgd. - Er was niemand, alleen wij.

En hebben jullie daar toevallig een kistje gevonden?

Zo'n soort juwelenkistje? - Nee.

Denk eens goed na.

Onze vriend is dood en u hebt het over een stom kistje.

Wat heeft dat er trouwens mee te maken?

Ik stel hier de vragen.

Of willen jullie een grondig onderzoek op het politiebureau?

Vertel me dus precies wat er gebeurd is vóór Kevins dood.

Wat zagen jullie?

De piano begon te spelen.

Uit zichzelf,

We hebben alles al verteld. Wat wilt u nou?

Een of andere gek stond naar me te staren.

In het landhuis? - Nee, een paar dagen geleden.

Ik liep over het landgoed, en daar stond hij, zomaar.

Hij staarde naar me. Toen zag ik hem in de buurt van school.

Ik voelde me ongemakkelijk. Ik schreeuwde en toen rende hij weg.

Maar ik bedenk net dat hij misschien ook in het landhuis was, die avond.

Kun je hem beschrijven?

Hij draagt een bril. Hij ziet eruit als een zwerver.

Hij is historicus. Ze noemen hem 'koning Arthur'.

Goed, jongens, bedankt.

Hallo?

PAS OP ONZE KINDEREN MYSTERIEUZE DOOD

Kalm aan. Rechercheur Paul Novak.

Sorry,

Ik dacht dat je een dief was.

Wat wil je?

Je hebt niet stilgezeten sinds de laatste keer dat ik je zag.

Het landhuis…

De oude heks,

het gefluister en de fonograaf.

Paul?

Ik zou je niet hebben herkend.

Je bent veranderd.

Heb je de fonograaf weer gevonden? - Hè?

Nee, dit hoort allemaal bij de dorpsfolklore.

Die bestudeer ik uit wetenschappelijke interesse.

Ach, kom op. Twintig jaar geleden nam je ons mee naar dat landhuis.

En het laat je nog steeds niet los.

Waar is het? - Ik heb geen idee.

Alsjeblieft, ik ben maar een eenvoudige etnograaf. Dit is m'n werk.

Je bent dat meisje gevolgd.

Je hebt gezien dat zij en haar vrienden het landhuis in gingen.

Je hebt die tiener aangevallen. Is het zo gegaan?

Nee. Nee, ik heb ze niet aangeraakt. Ik zweer het.

Maar ze hoorden gefluister. Net als wij, destijds.

Je hebt de fonograaf gevonden, Arthur. Geef op.

Die heb ik niet.

Ik heb geen idee waar die is. Ik...

heb hem nooit meer gezien.

Hoor eens, Arthur,

het is heel eenvoudig. Jij geeft mij die fonograaf...

of je gaat naar de gevangenis. - Waarom?

Dat kun je niet maken.

Kom op, je kent me toch? We waren vrienden.

Ik heb je nooit gemogen.

Kom op, de keus is aan jou.

Ik ga hem niet zoeken.

Oké, goed dan. Hij staat…

boven. Ik haal hem wel even.

Nee, wacht hier maar even. Wacht maar, ik haal hem wel.

Arthur?

Verdomme.

Meerdere huidwonden, zichzelf toegebracht, zo te zien.

Hypertrofie van de linkerhartkamer, niet-ischemisch hartfalen.

Wat was de doodsoorzaak? - Angst.

Wat? - Letterlijk.

Cardiomyopathie door stress.

Hartfalen. Hij is ergens zo van geschrokken...

dat er acute hartproblemen optraden.

Het komt voor bij ouderen, maar op zijn leeftijd heb ik het nog nooit gezien.

En die schrammen? Gebruikte hij misschien iets?

Hebt u dat gecontroleerd? - Geen sporen van vergiftiging.

Geen drugs. Er is nog wel iets anders. Z'n trommelvliezen zijn gescheurd.

Dat gebeurt soms bij heel harde geluiden.

Een schot dichtbij, een explosie. Maar de getuigen hadden het alleen over...

Gefluister. - Ja.

Mag ik z'n bezittingen zien? - Zoekt u iets in het bijzonder?

Had hij een oud houten kistje bij zich? Een soort juwelenkistje?

Dat heeft de verpleegkundige afgehandeld. Moment, ik haal de lijst.

Bedankt. Ik kom eraan.

Ik herinner me jou, Paul.

Wat denk je eigenlijk wel? Achter m'n rug om de brigade bellen?

Jij hebt hier niet de leiding. - Rustig, anders krijg je een beroerte.

Ik had bijna een verdachte te pakken. - Wat?

Ik moest snel handelen.

Een verdachte? Bedoel je Arthur? Wat heeft die hiermee te maken?

Kijk.

Maak je niet druk over hem. Als er geen verband is,

blijft het bij een gesprek.

Wat is er? - Ik maak me druk over jou.

Je bent straalbezopen, en dat onder diensttijd. Wat is er met jou, Paul?

Over mij hoef je je niet druk te maken.

Zet een opsporingsteam in voor Arthur.

Kijk eens wat ik gevonden heb, Willie.

Ik heb je teddybeer gevonden. Hij wil met je spelen.

Ik hou van je. Ik hou van je.

Hier is je flesje. Drink maar. Goed zo.

Ik hou van je. Ik hou van je.

Willie. Stil maar, schatje. Mama is er.

Zie je niet dat hij huilt? - Sophie...

Ik heb ook niks aan jou. - Sophie. Ik moet met je praten.

Ik moet gaan, Yana. Ik ben al te laat door jou. Kan het morgen niet?

Ja, hoor.

Is daar iemand?

Ik kom eraan.

Wat is de wereld toch klein. - Werk je hier?

Ik draai nachtdiensten als Willie slaapt.

Sinds de dood van m'n man is het lastig.

Neem je er ook een? - Ik ben aan het werk.

Ik vertel het niet verder.

Heeft Yana's vader z'n vrouw verlaten voor jou?

Zo simpel was het niet. Ze was ziek, psychisch.

En hij kon het niet meer aan. Hij kon het niet meer.

Toen kregen wij een relatie.

En zij.. - Heeft zichzelf opgehangen.

Zo werd ik moeder van drie kinderen.

Ik moest Yana in huis nemen.

Ja, dat is zwaar.

Lucht je hart maar.

Hoe bedoel je?

Waarom drink je zo veel?

Valt het zo op?

Mij wel, ja.

Gaat het wel goed met je, Paul?

Het is... Het is een puinhoop.

M'n vrouw is bij me weg.

M'n zoon...

is erg ziek. - Wat mankeert hem?

Hij ligt in coma.

Aan de beademing. Al twee maanden.

Door een ongeluk. We waren onderweg hiernaartoe.

M'n moeder is overleden en ik heb haar huis geërfd.

Het spijt me, Paul. Je zei dat er een jongen de weg op liep.

Maar dat staat niet op de dashcam.

Bedankt.

Ik mankeerde niets, maar hij...

Ik had z'n gordel niet omgedaan.

Ik weet het niet meer.

Ik meende van wel.

Het spookt steeds door m'n hoofd.

Ik heb hem niet beschermd.

Jij kunt er niets aan doen.

Het was een vreselijk ongeluk.

Deze armband heb ik van jou gekregen, weet je nog?

Natuurlijk.

Daarvoor had ik maandenlang m'n zakgeld opgespaard.

En hij is nog steeds heel, na al die jaren.

Hij was het waard.

Waardoor zijn wij uit elkaar gegroeid?

Ron... Wacht. Nee.

Ron… Vandaag niet.

Wat is er? Ik heb toch gewacht? Je moeder is vandaag niet thuis.

Ik ben niet in de stemming.

Zo doe je nou altijd. - Wat bedoel je?

Onze vriend is dood en jij denkt alleen aan seks.

Laat ook maar. Dan ga ik maar naar huis. Hier is niks te doen.

Meen je dat nou? Is dat alles wat wij samen kunnen doen?

Nee. Maar jij hebt de stemming verpest. - Godsamme, Ron.

Laat je me nu alleen? Ik ben bang.

De keus is aan jou.

Rot op.

En doe de deur achter je dicht.

Ron...

Julie?

Kom eens hier.

Waar ben je?

Kom. Kom op m'n stem af.

Wat doe je daar beneden? - Ik wacht. Kom eens kijken.

Toe nou, Julie.

Dit is niet grappig.

Kevin?

Ben jij dat?

Julie?

Wat is er gebeurd? Waar is Julie? - Ik weet het niet.

Hoe krijg ik hem nu weer in slaap? Heb jij geen verantwoordelijkheidsgevoel?

Ik doe m'n best, maar jij luistert niet. - Ga naar je kamer.

Het spijt me.

Gaat het?

Maakt dat iets uit?

Sophie is niet boos op jou.

Ze heeft even te veel aan haar hoofd. - Ze geeft niks om mij.

Dat is niet waar. Jij betekent veel voor haar. En ze geeft wel om jou.

Sophie wil dat ik haar zie als moeder.

Maar ze haalt het niet bij mijn mama.

Niemand kan je moeder vervangen.

Vertel eens wat over haar.

Ze was lief.

Voor het slapengaan vroeg ze altijd hoe m'n dag was geweest.

Als ik een minder goede dag had gehad, knuffelde ze me en praatten we.

Voor Sophie besta ik niet. Ze ziet me niet staan.

Ze praat nooit met me, beschermt me nooit.

Waartegen moet ze je beschermen? - Tegen Julie.

Is Julie onaardig tegen je geweest?

Yana,

je kunt me vertrouwen.

Wat is er die avond gebeurd in het landhuis?

Julie had m'n dagboek gevonden.

Daar stond in dat Ik Kevin leuk vond.

Ra, ra, wie ben ik? - Eindelijk.

Ik dacht dat je nooit zou komen.

Ik wist niet of ik wel of niet moest komen. Jij zag me nooit echt staan.

Ik heb je altijd al leuk gevonden.

Maar ik durfde je niet aan te spreken.

Waarom nu wel?

Julie heeft me je dagboek laten zien. - Wat? Heeft ze m'n dagboek gejat?

Vergeet haar. We weten nu dat onze gevoelens wederzijds zijn.

Echt waar? - Ja.

Wil je m'n vriendin zijn?

Je bent zo mooi.

Kevin,

wacht.

Niet doen. - Je hoeft je nergens voor te schamen.

Je windt me op.

Hé, waarom doe je dat?

Wis het nu meteen.

Wat kijk je sip, lijpe. De hele school kan je tieten nu zien.

Waarom doe je me dit aan?

Eigen schuld, moet je maar niet zo'n hoer zijn.

Wat had je ook alweer geschreven? - 'Kevin, je bent zo sterk.

Ik raak opgewonden door je handen. Ik ben helemaal nat. Mijn god.

Geef hier. - Stuur me die foto.

Geef... -Ga weg, slet.

Hé, geef terug. - Hé, stop. Stop.

En de rest weet je.

Ik heb Kevins dood niet gewild.

Luister, ik vind het heel erg wat je is overkomen.

Maar je zei dat je door Arthur werd gevolgd.

En toen, in het landhuis...

Weet je zeker dat hij daar was?

Nee. Hoezo?

Hij had een fonograaf gevonden.

Daar kun je geluid mee opnemen. Een soort speeldoos.

Ik moet dat ding te pakken zien te krijgen.

Zoiets heb ik niet gezien.

Goed.

Ga maar even uitrusten. - Paul?

Bedankt dat je met me hebt gepraat.

Ik word nog eens gek van Yana.

Ze heeft het moeilijk. Wees een beetje aardig voor haar.

Maar ik heb het moeilijk met háár. Ik heb het heus wel geprobeerd.

Ze wil alleen haar eigen moeder.

En ik heb nog twee kinderen om voor te zorgen.

Weet je nog, die dag? Ik bracht je thuis, het was al na middernacht.

Ja. M'n vader onderwierp je aan een kruisverhoor.

We hadden elkaar nog niet eens gekust.

Heb je al onze foto's bewaard?

Mooi zo.

Ik weet nog dat je me kuste.

Zo.

Wat is er?

Ik had een nachtmerrie.

Sorry dat ik je wakker heb gemaakt.

Geeft niet.

Wat is er?

Hoor jij ook muziek?

Wat is er? - We hoorden muziek.

Het klinkt alsof het daarvandaan komt.

Uit de kelder. - Wacht eens, dat is Ron z'n telefoon.

Dat is zijn beltoon.

Waar is hij? - Stop.

Wacht. - Is het Ron?

Ga naar boven. - Wat Is er met hem gebeurd?

Kom mee, Julie. - Mam...

Neem haar mee naar boven. - Ga naar boven. Vooruit.

Rustig. We hebben het er straks wel over.

Wat is er aan de hand? - Ga naar boven. Ga weg.

We hebben contact opgenomen met z'n moeder.

Ze heeft hem sinds gisteren niet meer gezien.

We zoeken hem. Hij zal wel ergens zijn met z'n vrienden of zo.

Hebben jullie Ron al gevonden? - De politie doet onderzoek.

Zeg tegen Yana dat ze Willie de fles moet geven.

Willie slaapt en Yana is er niet. Ik dacht dat ze hier was.

Nee, hier is ze niet.

Maar waar is ze dan? - Geen Idee.

Zeg, jij hebt Yana's dagboek. Geef het aan mij.

Ik heb het hele verhaal gehoord. Geef dat dagboek aan mij.

Wat bedoel je? Ik heb het niet. - Julie, kijk me aan.

Haar dagboek. Nu. - Mam...

Nu, zei ik.

Naar je kamer. We hebben het er nog over.

Jij blijft vandaag thuis. Begrepen?

Julie en haar vrienden wilden Yana voor schut zetten.

Zo kwamen ze in het landhuis terecht.

Dit gaat niet meer om privacy.

Misschien heeft Yana opgeschreven wat er in het landhuis gebeurd is.

Wacht.

Ik heb dit eerder gezien.

Wacht.

De plattegrond van het landgoed.

Die heb ik gevonden in Arthurs huis.

Ja, dit is hetzelfde.

En het pakhuis, waar is dat? Ik kan het niet vinden.

Dat is mijn huis. Dat staat op de ruïne van een oud pakhuis.

Er is een doorgang tussen het pakhuis en het landhuis.

Hier. Ondergronds, zo te zien.

Er moet hier ergens een valse wand zijn.

Of een geheime deur.

Weet je het zeker? - Ja.

Ik woon hier al lang, maar ik had geen idee dat hier catacomben waren.

Mijn hemel.

Het is echt zo.

Ik denk dat Ron daar is.

Blijf hier. - Oké.

Wees voorzichtig.

Ik zie je, Paul.

Het moet stoppen.

Geen moorden meer.

Mij beschermen?

Ik wilde dit niet. Ik wilde niet dat ze doodgingen.

Waarom heb je dit gedaan?

Stil, -Geen beweging. Blijf staan, klootzak.

Ik kan het uitleggen.

Wat is dit? - Ze kan je horen.

Wie, Yana? - Nee, nee.

Ze... Ze zal ons vermoorden.

Doe dat ding weg, alsjeblieft.

We moeten hier weg. We moeten echt weg. Geloof me.

Wat is dit hier?

Het lijkt wel een altaar of zo. - Dat is ook zo. Paul,

ik moet je iets vertellen…

over Mara.

Ze is een boze geest die je nachtmerries bezorgt.

Vroeger geloofden de mensen dat ze de godin des doods was.

Ze werd aanbeden.

Deze ruimte is al heel oud.

Een tempel.

Een tempel?

Een offeraltaar.

Mara voedt zich met menselijke zielen.

Hier zijn offers gebracht. Vooral kinderen.

Die zijn ontvankelijker.

Wacht. Ik ben geen kind...

maar ik heb iets gezien… - Iets afschuwelijks, hè?

Ja, dat is door haar toedoen.

Haar gefluister vervult je met afgrijzen, en dan sterf je.

En als je niet luistert? Als je je handen over je oren houdt?

Dat helpt niet. Haar gefluister zit in je hoofd.

Alleen een hevige schok kan de nachtmerrie doen verdwijnen.

En wij zijn een makkelijker doelwit voor haar.

Omdat we haar hebben gezien toen we nog heel jong waren.

Bedoel je die keer in het landhuis?

Jarenlang was ze hier in diepe slaap gedompeld.

Tot jij haar wakker maakte.

Sophie. - Alles goed met haar?

Sophie, wakker worden. Sophie, je moet wakker worden.

We moeten een ambulance bellen. - Bij het station is een telefoon.

Ik ben zo terug. Kom.

Wakker worden. Sophie, hoor je me? Sophie...

Is ze dood?

Het gefluister werkt genezend, zei je toch?

Dat is een oud volksgeloof.

Wacht. Niet doen.

Iedereen ging hier dood. Dit huis is vervloekt. Misschien dat ding ook wel.

Al is er maar een heel kleine kans.

Ik ga hulp halen.

Wacht eens.

Het was het gefluister van die ouwe heks. Ze genas mensen.

Die ouwe heks was niet de fluisteraar.

Zij aanbad Mara.

Die oude vrouw was ongeneeslijk ziek. Om haar leven te verlengen,

nam ze het gefluister van Mara op met de fonograaf.

Daarvoor offerde ze haar eigen kleindochter.

Want in ruil voor genezing moest er een offer gebracht worden.

Een leven in ruil voor een leven.

Zo werkt het.

Maar dit is bedrog, verleiding.

Mara wil alleen maar slachtoffers. Ze gedijt op pijn en wanhoop.

In dat landhuis heeft ze iedereen doodgemaakt, een voor een.

En ze heeft die oude vrouw zo gek gemaakt...

dat ze zichzelf heeft opgehangen.

En door jou begon het allemaal opnieuw.

Ik heb alleen maar Sophie genezen.

Ik heb geen offers gebracht.

Je vergist je.

Tommy, het broertje van Nick, is niet onder een auto gekomen.

Mara heeft hem weggenomen.

Jongens, wacht op mij.

Tommy? Tommy, schiet nou op.

Gaat het? - Wat is er?

Blijf van me af. - Wat is er?

Nee...

Wacht, Tommy. - Stop.

Nick zei tegen iedereen dat z'n broertje onder een auto was gekomen.

Op het laatst geloofde hij het zelf. Maar...

Tommy had iets verschrikkelijks gezien en vluchtte weg.

En Yana? Waarom was Yana daar?

Ze praatte met iemand of iets.

Dat was Mara.

We moeten haar verjagen. We moeten de fonograaf verbranden.

Je moet me helpen. In m'n eentje kan ik het niet. Dat laat ze niet toe.

Wat ga je dan in brand steken?

Jij bent hier niet toevallig. Samen lukt het ons.

Stil

We moeten ons verstoppen. Gauw.

Wat doe je?

Wat ik moet doen.

Ga weg. Ze zal je vermoorden.

Wacht. Wat doe jij in vredesnaam?

We moeten het verbranden Dit is haar poort naar onze wereld.

Nee, dat kunnen we niet doen. - Waarom niet?

Als je dat doet, sterft m'n zoon.

Een leven in ruil voor een leven, weet je nog?

Wil je je zoon tegen zo'n hoge prijs redden?

Ja. - Ze is hier.

Mam.

Niet doen.

Mam.

Luke?

Luke, godzijdank. Is alles goed met je?

Kolonel Graham.

Ja, ik had gevraagd of ze me wilden doorverbinden.

Excuus voor het storen en fijn dat u terugbelt.

Het gaat om een gevoelige zaak. Ik weet niet hoe ik het moet zeggen...

Het is niet aan mij om iemand te verklikken.

Maar het gaat hier om leven en dood. We hebben te maken met een serie..

Ja, sorry, ik zal ter zake komen.

Die rechercheur die u hierheen gestuurd hebt, Paul Novak.

Die is er niet bij met z'n gedachten.

Hij drinkt ook onder diensttijd, hij gedraagt zich vreemd. Het...

Wat? Hoe bedoelt u dat u hem niet hebt gestuurd?

Sophie?

Yana, laat ze gaan.

Het is hun verdiende loon.

Mara manipuleert jou. Zodat je je dingen inbeeldt.

Denk na, Yana. Zou je moeder echt zoiets doen?

Mijn moeder kwam voor me op.

Dit kwaad was hier al, lang voordat wij hier waren.

Dat lieg je. - Hier, Kijk.

Dit kan toch niet jouw moeder zijn?

Laat ze gaan, Yana. Je kunt nog zorgen dat het goed afloopt.

Sophie, hoor je mij? - Ja. Alles in orde.

Julie. - Mam.

Wat is er met Yana? - Yana, ik ben het. Kijk me aan.

Mam, niet naar haar toe gaan. Ze is een monster.

Yana, kijk me aan. Kijk me aan. Het is goed, ik ben het.

Rustig maar, rustig, lieverd. Het is goed, ik ben bij je.

Mijn god. Ik ben bij je. - Er rust een vloek op dit huis.

Een plaats van onheil. Je moet weggaan. Nu meteen,

Goed. Kom, we gaan.

Vergeet de flesvoeding niet. - Oké, mam.

Gaat het?

Het begon toen we hier net woonden. Pap leefde nog.

Hij borg mams spullen op in de kelder. Ik was daar vaak.

En op een dag…

hoorde ik haar stem.

Ze fluisterde. - Yana...

Ik ben het.

M'n kleine meid.

Speel hem maar af. Ik vertel wel wat je moet zeggen.

Als je die woorden fluistert, kom ik bij je terug, liefste.

Yana. - Mammie.

M'n kleine meid.

Ik zal altijd bij je zijn.

Maar alles werd anders toen mam Kevin vermoord had.

Ik wist niet wat ze nog meer zou doen.

Dus ging ik naar haar toe om met haar te praten.

Dus het kwaad zat altijd al onder ons huis.

Waarom is er dan niet eerder iets gebeurd?

Het begon opnieuw toen ik de fonograaf afspeelde.

En toen ging ik weg.

Maar het kwaad wachtte... op een nieuw slachtoffer.

Mara wordt sterker als ze iemand doodt.

Ze heeft al genoeg pijn en wanhoop ontvangen.

Het is allemaal mijn schuld. Ik heb vreselijke dingen gedaan.

Nee, jij kon dit niet weten.

Als ik beter voor je gezorgd had, was dit allemaal niet gebeurd.

Maar ik trok me terug en liet je aan je lot over.

Vergeef me.

Wil jij even op Willie passen? - Goed.

Paul en ik moeten even praten.

Dus...

wat doen we nu?

Jij gaat met ons mee, toch?

Ga naar het motel.

En ik.

Ik moet m'n zoon redden.

Na alles wat er gebeurd is? Maar dit is het kwaad.

Het is m'n enige kans.

Het spijt me, Tommy.

Het spijt me.

Hallo, Paul. Uitstappen.

Ik arresteer je. Vooruit. Handen achter je rug.

Nick, wat... - Mond dicht. Lopen.

Stop. Wacht. - Loop naar de auto.

Jij bent hier niet in opdracht. Je bent geschorst.

Vertel nu maar eens waarom je hier echt bent.

Het gefluister op de fonograaf...

Dat is Mara.

De boze geest.

Zij heeft je broertje vermoord.

Waar heb je het over?

Tommy is onder een auto gekomen. Een ongeluk.

Nick, hou op. - Nee, blijf daar.

Hij heeft ons voorgelogen. - Nee, het was Mara.

Zij heeft je broer van het leven beroofd. - Onzin.

In ruil voor Sophies leven. Ze stierf onder aan de trap.

Maar de fonograaf heeft haar weer tot leven gewekt.

Hou je kop. Je bent gestoord. - Nick...

Wat? - Hij heeft gelijk.

Niet. - Het is waar wat hij zegt.

Nee. - Ik heb dat kwaad gezien…

met m'n eigen ogen.

Onmogelijk. - Het bestaat.

Dat kan niet waar zijn. - Het spijt me, Nick.

Nee. - Ik vind het heel erg van Tommy.

Nee...

Ik vind het heel erg.

Ik wilde hem alleen maar terughalen.

Ik wilde niet dat dit zou gebeuren.

Volgens Arthur kon de fonograaf hem weer tot leven wekken.

Hij heeft uitgelegd hoe die werkt.

Ik moest het wel proberen, snap je dat dan niet?

Dus ben ik teruggegaan naar het landhuis...

en ik heb de fonograaf meegenomen.

Hij zei dat als ik Tommy weer tot leven wekte...

iemand anders zou sterven.

Maar dat kon me niets schelen.

Maar toen ik de fonograaf aanzette,

voelde ik me misselijk.

Op een of andere manier besefte ik dat het verkeerd was.

Dus draaide ik de hendel achteruit.

En...

op dat moment stopte alles, zomaar ineens.

Toen gooide ik dat ding in de schoorsteen…

zodat niemand het ooit weer zou kunnen gebruiken.

Ik wilde het allemaal gewoon vergeten. Een normaal leven leiden.

En dat lukte prima.

Totdat jij terugkwam en alles opnieuw begon.

Waarom moest je nou verdomme terugkomen?

We moeten hier weg.

Ik haal de kinderen.

Nick, luister.

Het is mijn schuld dat Tommy dood is.

Maar ik wist het echt niet.

Ik wilde alleen maar Sophie redden.

Klaar. Alles ingepakt.

Waar zijn Yana en Willie?

Geen idee. - Ze is met hem naar de kelder.

Waarschuw Paul en Nick. Ze zijn buiten.

Yana is met Willie in de kelder.

Nee...

En met de fonograaf.

Nee. Willie… - Yana.

Lieve god. - Yana, kijk me aan.

Het is niet echt wat je ziet. Het is niet echt. Luister naar me.

Willie…

Neem hem mee, Sophie. Wegwezen, nu.

Mijn god. - Steek dat ding in brand.

Yana, geef mij die fonograaf. - Yana...

Geef hem aan mij. Geef hem terug. - Geef mij die fonograaf.

Help me, liefje.

Help me.

Nu.

Luke... Godzijdank.

Ik ben er, Luke. Ik ben er nu.

Ik weet wat je doet.

Al je slachtoffers hebben een priester nodig.

En zo gaat het maar door, steeds opnieuw.

Door mij is het begonnen, en ik betaal dezelfde prijs.

En ik ben ook degene...

die er een eind aan maakt.

Luke,

het spijt me.

Het spijt me, Luke.

Yana… Rennen.

Zul je dit huis missen?

Nee.

We beginnen opnieuw in een ander huis. In de stad.

Deze keer wordt alles anders.

Ik vind het zo erg van Paul.

Ik weet niet wat er gebeurd was zonder hem.

Hij heeft mij gered.

En niet alleen van de dood.

Van iets veel ergers, denk ik.

Hij was een goed mens.

Julie, ben je zover? We moeten gaan. Schiet op.

Ja, mam. Ik kom.

Vertaling: Subs Media