Original subtitles

Lila. Lila.

Zal dit de verkoop van je boeken beïnvloeden?

Hebt u spijt van uw daad?

Ik heb er geen spijt van.

Ik heb er spijt van.

Ik ben vergeten wat "spijt hebben" wil zeggen.

Ik heb er geen spijt van.

Ik zit de rest van m'n leven in een cel. Nou en?

Ik zat m'n hele leven al gevangen.

Een gevangenis van bloed en huidweefsel

en gierende hormonen. 'n Menselijk lichaam als gevangenis.

Ik kan slechts zeggen dat ik het betreur.

Ik betreur dat ik werd verbannen.

Ik betreur dat mijn lieve Lila

wegkwijnt in een gevangeniscel.

En ik heb berouw over Nathan...

die wegrot in zijn graf.

Ik ben vergeten wat "spijt hebben" wil zeggen.

Dat is vreemd.

Toen ik leefde, wist ik het wel.

Ik wist verder misschien niets anders.

Maar hier...

Hier is "spijt hebben" zinloos.

Liefde is zinloos. Jaloers zijn is zinloos.

Alles is begonnen toen ik twaalf was.

Jezus.

Er is me toen iets vreselijks overkomen.

Mijn moeder zei dat ik daardoor nooit aan de man zou komen.

Dat ik moest leren aanvaarden

dat ik mijn leven zou wijden aan wetenschap

of aan het geloof.

Het is hormonaal. De natuur is wispelturig en ingewikkeld.

Het kan mettertijd erger worden.

Toen ik twintig was, leek ik op een aap.

Zoals die muis naar me keek...

Hij gaf er niks om dat ik zo behaard was.

Ik was zoals ik was.

Ik voelde me opeens bevrijd.

Begrijpt u me wel?

U had het over een muis.

Ik denk dat iedereen intussen weet

dat ik in de wildernis werd opgevoed door een aap.

In feite door een man die dacht dat hij een aap was.

Maar dat komt op hetzelfde neer, nietwaar?

Na jaren psychiatrische opname,

omdat hij bij de apen wilde wonen in de dierentuin,

trachtte hij volgens uw regels te leven.

Hij vond een baan, trouwde met een mens en ik kwam ter wereld.

Totdat een tragisch drama de jarenlange therapie tenietdeed

en hem aan de ware menselijke aard herinnerde.

KENNEDY VERMOORD

Apen vermoorden hun president niet, heren.

Hij haalde me als baby weg

bij mijn menselijke moeder

en voedde me op met liefde,

zachtheid en eerbied.

Tot heel kort geleden, dacht ik

dat ik een aap was.

Ook al wist ik niet welk soort aap. Apen delen niet in soorten in.

Hoogstwaarschijnlijk weten apen niet eens dat ze apen zijn.

Achteraf gezien,

zou ik zeggen dat ik een...

bonobo was.

Ik heb apen altijd gehaat.

Nu niet meer natuurlijk.

Ik ben vergeten wat "haat" wil zeggen.

Toen ik leefde, haatte ik apen.

Dat is de schuld van mijn ouders.

Het is niet echt hun schuld,

want ik ben vergeten wat "schuldig zijn" wil zeggen.

Ze hadden invloed, denk ik,

op mijn haat jegens apen.

Kijk, mama. Aapjes.

Nathan, chimpansees zijn geen apen maar primaten.

Bovendien, Harold... Leg het hem uit.

Leg het uit, Harold.

De primaat staat biologisch gezien het dichtst bij de mens.

In het bijzonder,

de bonobo.

Slechts één chromosoom scheidt ons.

Weet je waarin we werkelijk van elkaar verschillen?

- Nee, papa. Wat dan? - Beschaving.

Zonder beschaving zouden we in hokken leven,

met onze uitwerpselen gooien.

Ons publiekelijk masturberen. En snuffelen aan rode

gezwollen vrouwtjesbillen.

Je adoptiefvader en ik hebben je uit een wereld weggerukt

die je had geleid tot verloedering en drankzucht.

Als tegenprestatie,

mag je nooit toegeven aan obscene dierlijke driften.

Elk dom beest kan dat.

Een beest heeft m'n leven gered.

Dus besloot ik samen met hen in het bos te gaan leven.

Dieren hebben ogen die geen oordeel uitspreken.

Kijk die haren toch eens overal. Overal...

Op de opossum,

op de bosmarmot,

en op die lieve oude beer.

Vroeger vond ik mijn beharing gênant,

ongeschikt voor liefkozingen.

Nu weet ik zeker dat het een zegen is.

Ik hoef me niet meer aan te kleden.

Ik dacht dat God een duivelse schepper was

Hij knikte En al mijn haarfollikels

Ontsproten van top tot teen

Nu ben ik vrij En van alle zorgen ontlast

Ik aanvaardde Mijn behaarde vacht

Mijn nieuwe vrienden Met gespleten haarpunten

Ver weg Van die vreselijke starende blikken

Eekhoorns malen er niet om Noch de raven

Of een meisje een pels heeft Of gladgeschoren is

Dieren zijn lief Hier vond ik mijn toevluchtsoord

En ik ga hier nooit meer weg

Want ik ben één van hen Echt waar

Ik vond een oplossing om in het bos te kunnen blijven.

Ik werd natuurschrijfster.

"Gisteravond, op mijn bergtop,

"voelde ik de wind door mijn haar geselen.

"Het was heftig.

"Ik ging bijna dood.

"Die machtige windvlaag nam al mijn bekrompen zorgen mee.

"Ik was in de natuur. Ik was de natuur.

"Een otter, een ooievaar, een eik.

"Een vrouw."

Toen ik beroemd was, dacht ik: "De mensheid kan barsten."

Ik zag mijn publiek nooit, noch mijn uitgever.

Ik zag geen mens en het was zalig.

Maar toen ik tegen de 30 liep, werd ik wel erg hitsig.

Ik moest een man hebben.

Ik zou er alles voor over hebben

om dat te krijgen.

Mijn succes zou me permitteren

een onbehaarde leugen te worden.

- We gaan vooruit. - Echt?

Lieverd, je wordt overal heerlijk glad,

zo zacht als babybilletjes.

Fantastisch, Louise. Ik word een echte vrouw.

- Nog op zoek naar 'n echte man? - Nog altijd.

M'n broer kent er een die 'n kolfje naar je hand zou zijn.

Ik heb wel zin in een kolfje.

Ik vat je niet. Is dat iets seksueels?

Zeg op.

Knap, tegen de 30, psycholoog.

Houdt ie van dieren? Dat moet, hoor.

Houdt van dieren en van jou.

- Hoe bedoel je? - Hij kwam te weten...

...dat wij bevriend zijn.

Meneer Knap-Dierenvriend-Psycholoog zei

- dat hij je graag wil ontmoeten. - Zal 't hem niet opvallen?

Volgens m'n broer is ie op z'n 35ste nog steeds maagd.

Misschien weet ie weinig van vrouwen af.

En hij is bijziend,

bijna blind, wat in dit geval helpt.

En hij heeft 'n heel kleine penis waarvoor hij zich doodschaamt.

Wellicht zal hij je zo dankbaar zijn dat je

je in hem interesseert zonder vooroordelen,

dat hij eeuwig je man zal zijn.

Ze zijn vast hechte vrienden dat hij daarover praat.

Ja. Hij is zijn psycholoog.

De mensheid kan barsten is geweldig.

Dank u. Ik ben een echte dierenvriend.

Ik werk met dieren.

Momenteel...

...leer ik muizen...

...tafelmanieren, om eerlijk te zijn.

Hoe werkt dat?

Hopelijk beschouwt u me niet als krankzinnig.

Het is een sociologisch experiment. Ik kreeg een overheidsbeurs.

Waar gaat dat experiment over?

In mijn thesis, stel ik dat

welgemanierdheid en fatsoen ontbreken in ons sociaal verkeer.

Lompheid is standaard. Als ik muizen tafelmanieren kan leren,

kunnen mensen het ook leren.

Als ik mensen manieren bij kan brengen, misschien...

...zou ik dan...

...de wereld iets veiliger kunnen maken.

Wij danken U voor dagelijks brood, kracht en gezondheid.

Lieve hemel, Nathan.

Dat is de verkeerde vork.

Harold, leg het hem uit.

- Dat is de verkeerde vork. - Sorry.

Ik pak de goede. Ik was het vergeten.

Harold.

Zeg het hem dan.

Dat komt te laat. Ga naar je kamer.

Denkt u dat deze

vroegtijdige indoctrinatie een uitleg is

voor uw huidige interesse in tafelmanieren?

Dat zou ietwat eenvoudig zijn, niet?

Hebt u wellicht een andere verklaring

voor de oorsprong van deze passie?

Het is mijn vak.

U kunt mijn passie niet verkleinen tot ouderlijke indoctrinatie.

Waarom schilderde Picasso? Waarom componeerde Mozart?

Picasso's vader was schilder. Mozarts vader was musicus.

Nu wordt u onaardig, Wendall.

U schept op. Ik kom niet om te worden bespot.

Dat was mijn bedoeling niet.

Het is gewoon mijn werk, Wendall. Meer niet.

Alsjeblieft.

Alles ziet er prachtig uit.

Jij ziet er prachtig uit.

Ik ben echt in de wolken vanavond, Lila.

Mijn werk loopt op rolletjes.

En mijn privé-leven...

De vork. Vork...

Pardon?

De buitenste vork is normaliter

de vork voor de sla.

Je begint aan de buitenkant.

Sorry, ik heb die dingen nooit geleerd.

Het geeft niet.

Dit is lekker, zeg.

Sorry dat ik daarover viel.

Ik bied m'n excuses aan.

Ik ben nogal onderontwikkeld.

Ik stel je gezelschap erg op prijs.

Echt waar?

Ja.

Alsjeblieft...

Praat alsjeblieft niet met een volle mond.

Je bent zo aantrekkelijk.

Het schendt je... Ik lever kritiek op je.

- Vind je me echt aantrekkelijk? - Ik ben nogal eigenaardig.

- Ik vind jou ook aantrekkelijk. - Oh ja?

Ja, echt waar.

Ik ben ook nogal eigenaardig.

Dat vind ik niet erg.

Wat voor eigenaardigheden?

Nou, niks eigenlijk.

Het is niet te geloven hoe verliefd ik ben.

Hij is zo schattig. Zijn penisje ook.

Net een penisje van 'n biggetje.

Zo charmant.

- Je was altijd dol op dieren. - Hij zal 't ontdekken.

Je bent mooi. Hij mag in z'n handjes dichtknijpen.

Louise, je epileert mijn voeten terwijl je dat zegt.

Je hebt een fysieke bijzonderheid. Nou en?

Wat ik verleidend vind aan een man, is zijn geest. Punt uit.

- Er zijn grenzen. - Nee.

Punt uit, discussie gesloten. Ander onderwerp.

Ik heb liever 'n intelligente man, zoals m'n broer.

Hij ziet er niet grandioos uit, maar hij is zo slim.

De verpakking telt niet mee. Je neukt niet met de verpakking.

Eigenlijk wel.

Je neukt met je geest. Punt, einde verhaal.

We praten er niet meer over.

Ik heb 'n vriend voor jou. Een knappe kop met een IQ van 170.

- Hoe ziet ie eruit? - Prachtig.

Hij is een lilliputter.

Jezus, Lila.

Ik ga niet naar bed met 'n dwerg.

Wat is liefde eigenlijk?

Vanuit mijn gloednieuwe positie, besef ik

dat liefde niets anders is dan een rommelige samenklontering

van behoefte, wanhoop, angst om te sterven,

onzekerheid over de lengte van je penis.

Ik vel geen oordeel.

Ik weet hoe ellendig het is om te leven.

Luister eens.

Ik wil nog niet dood zijn.

Is er ook een mogelijkheid om...

Blijkbaar niet.

Het geeft niet.

Hoe dan ook, Lila trok bij me in.

We hadden onze problemen,

maar we verlangden allebei zo naar liefde, dat we een oogje dichtknepen...

zoals de eerste ontmoeting met mijn ouders...

Ik ben blij u eindelijk te ontmoeten.

Nathan heeft zoveel over u verteld. Alleen positief, natuurlijk.

Dank je wel.

Kan men mij ook vertellen wie deze jongen is?

Je vader en ik hebben nog een zoon geadopteerd.

Hij is net terug van een week relatiebegeleiding

en wetenschap in dop. Wat heb je geleerd?

Conflicten oplossen en dissectie van platwormen.

Het is me een genoegen kennis met je te maken, Wayne.

Insgelijks. Mama praat veel over je.

Ik had dat ook graag willen zeggen.

Hij heeft zijn elleboog op tafel.

- Goed zo. - Goed zo?! Is dat alles?

Nathan,

sla niet zo'n toon aan tegen je moeder.

Sorry, maar het lijkt me dat Wayne ietwat meer discipli...

Pardon, mama. Waar zat ik met mijn gedachten?

Wayne is behoorlijk gedisciplineerd voor zijn leeftijd.

Dat wil zeggen?

Hij lijkt gedisciplineerd, maar ik vraag me af

of het goed is voor kind...

Lila is natuurschrijfster. Ze schrijft

over dieren, natuur en andere dingen,

die met de natuur te maken hebben.

Wind, dieren... Wat nog meer?

Eekhoorns.

Ik ben dol op de natuur.

Zolang het maar blijft waar het thuishoort: in de dierentuin.

Ik haat Wayne. Jij niet?

Het spijt me dat mijn moeder zo op je werk reageerde.

Waar ben je mee bezig?

Je lachte wel erg hard

om haar stomme grapjes over dieren.

Ik probeerde de sfeer te ontspannen.

Ik heb dezelfde opinies als jij over de natuur.

- Oh ja? - Nou en of. Ik ben er dol op.

Echt waar, schat?

Natuur is mijn favoriet.

Ik voel me zo opgelucht nu.

Laten we dit vieren met een boswandeling morgen.

Wat een goed idee.

Is dat scheerschuim?

Dat denk ik niet.

Waarom?

Toen zag ik wat ik sinds de dood van mijn vader niet meer had gezien.

Ik zag andere apen.

Ze brabbelden koeterwaals.

Later leerde ik dat het Engels was.

Nu vraag ik me af of die eerste indruk niet de juiste was...

Ik zag iets wits.

- Zag je dat? - Wat?

- Geen idee. Iets. - Een hert?

Nee, het stond te rechtop. Een mens?

We zouden er beter aan doen rechtsomkeert te maken.

Als het iemand is, waarom gaan we dan op zoek?

We kwamen voor de natuur.

Mensen die in het bos wonen, willen niet gezien worden.

Dat moeten we respecteren.

Zo krijg je teken.

En daarna Lymeziekte.

Jeetje, wat...

Een aap.

Maar zo eentje zag ik nooit eerder.

Net zoals ik, maar toch anders.

Plotseling werd ik als door hitte bevangen.

Ik wilde haar aanraken, strelen,

één met haar zijn. Ik voelde een mysterieuze aandrang.

Dus deed ik wat elk beest in zo'n situatie zou doen.

Hij nam de benen.

Wie ben je?

Je begrijpt mijn taal niet, hè?

Kijk nou toch wat je gedaan hebt. Is hij dood?

Nee.

Trek iets aan. Je vat nog kou zo.

Deelnemer aan een survivaltocht?

Nee, hij lijkt verwilderd.

Raak hem niet aan. Hij is misschien ziek.

Lieve hemel. Hondsdolheid.

- Hij ziet er gezond uit. - Laten we gaan.

Ik begrijp je niet. Dit is fascinerend.

Hier ligt een mens, onbezoedeld van beschaving,

- en jij wilt naar de auto vluchten? - Wacht even.

Je begint me te ergeren.

Vergeet de muizen. Vergeet de proefkonijnen.

Vergeet de katten en de apen ook.

Ik ben nu bij fase 5: de mens.

Nee.

Ik kan hem veranderen, dingen leren, van zijn ellendig bestaan redden.

Dat sta ik niet toe. Hij is hier gelukkig.

Gelukkig, zonder ooit de liefde te kennen,

nooit Moby Dick te kunnen lezen of een Monet te bewonderen?

Dan ontneem je hem zijn vrijheid.

Vrijheid is wat je behoudt als je niets anders meer hebt.

Goedemorgen.

Slechts 3 elektroshocks.

Een chimpansee heeft er 15 nodig. Dit wordt très eenvoudig, niet?

Goedemorgen...

We moeten een naam voor hem vinden.

U beslist. Vandaag is uw dag.

Echt waar? Is het mijn dag?

Ik had een lief bastaardhondje die Puff heette,

- toen ik een klein meisje was. - Puff?

Hij doet me aan mijn hondje denken. Ruigharig, zo schattig.

Ik was gek op mijn hondje.

Dan wordt het dus "Puff".

- "Puff Bronfman", mag dat? - Perfect.

Goedemorgen, Puff Bronfman.

Ik ben professor Bronfman. En dit is mijn assistente,

Gabrielle.

Wij zijn jouw papa en mama hier.

Wil je misschien wat sla eten, knulletje?

- Docteur Bronfman. - Hallo, Gabrielle.

Ik wilde zeggen dat ik het heel erg fijn vind met u te werken.

- Ik schaam me nu wat. - Welnee.

Het doet me deugd dat te horen. U bent een uitstekende assistente.

Wilt u misschien een kop koffie met me drinken?

Dat weet ik niet. Ik was op weg naar...

Nu schaam ik me echt.

Het spijt me. Ik had dat niet moeten voorstellen.

- U bent zo gewichtig dat... - Doe niet zo dwaas.

U bent zo lief.

Toe nou.

U vindt altijd de juiste woorden.

Tot morgen dan.

Tenzij... Ben ik nu ontslagen?

Natuurlijk niet, Gabrielle.

Ik hou van de manier waarop u mijn naam zegt.

Is dat dom?

Hallo, Gabrielle.

- Wie belt er? - Ja, Gabrielle.

Wie belt er?

Iemand van mijn werk.

U nam het juiste initiatief, Gabrielle.

Dit geeft aan dat u erg verstandig bent.

- Echt waar? - Wie van je werk dan?

Een momentje, alstublieft.

- Wie is het dan, Nathan? - Ik bespreek zaken en wil...

Het is hormonaal.

Ik kan er niks aan doen.

Op je hele lichaam?

Ik laat me elektrisch epileren.

Intussen scheer ik me.

Je scheert je? Als een aap?

Apen scheren zichzelf niet, klootzak.

Je snapt me toch wel.

Word alsjeblieft niet boos.

Ik ben niet boos, maar ik walg hiervan.

Ik ben nog steeds dezelfde...

Ik moet nadenken en ga een luchtje scheppen.

Nee, dank u. Ik heb echt geen trek meer.

Aangenaam kennis te maken.

Mijn excuses. Dit zal niet meer gebeuren.

Mijn complimenten voor de kok.

"Idiopathische hirsutisme komt voor bij vrouwen

"met follikels overgevoelig voor androgene hormonen."

Waar heb ik deze puinhoop aan verdiend?

Is mijn vriendin een man? Nee.

Maar ze loog tegen me.

Ze had niet zo behaard moeten zijn.

Sorry dat ik u stoor.

Ik ben wat documenten vergeten.

Sorry dat ik u liet schrikken. Ik kwam nadenken.

- Gooide ik de hoorn op de haak? - Ja.

- Mijn belletje kwam vast ongelegen. - Het spijt me.

- Ik werd afgeleid. - Gaat alles goed?

Door u praat ik Frans.

Ik was al in mijn pyjama,

toen ik aan die documenten dacht. Ik vertrok in allerijl.

- Ik zie er vast vreselijk uit. - Helemaal niet.

Ik sta ook in mijn pyjama. Grappig, niet?

Hoe gaat het met onze zoon?

Onze zoon...

Blijkbaar goed. Het licht wekte hem vast.

Ik doe het licht uit.

Zal ik misschien...

het slaapliedje zingen dat mijn moeder altijd zong?

Toen u een klein Frans meisje was?

- Natuurlijk, suffie. - Dat kan troostend werken,

als hij dat zou horen.

Zo.

Zullen we afsluiten?

Ik zou dit niet moeten zeggen, maar

u bent erg mooi, Gabrielle.

Echt waar? Ik vind mezelf zo lelijk.

Niet lelijk, maar gewoontjes. Een muurbloempje.

U bent erg mooi, hoor. Heb wat meer zelfvertrouwen.

Dank u wel.

Wat heerlijk dat een man zulke aangename dingen zegt.

- Het is de waarheid. - U bent zo lief.

Satijnzacht.

Neem me niet kwalijk.

Ik heb alles gezien, heren.

Die zweterige, hartstochtelijke, vieze doch mooie daad.

Om me wat laag uit te drukken: ik wilde meegenieten.

Ik denk dat ik vanaf dat moment heb begrepen,

dat om iets te verkrijgen,

ik hun spelletje mee moest spelen.

Uitstekend, Puff. Uitstekend.

De dame waarmee je aan tafel zit, zegt dat ze haar neus wil poederen.

Perfect, Puff, perfect.

Ik voel me nog steeds schuldig. Zelfs dood.

Al leek het erop dat...

Ik hield echt van Lila, hoor.

Maar... zij had dat probleem

en toen Gabrielle haar gevoelens liet blijken...

Zij was zo conventioneel vrouwelijk.

En dat accent van haar...

Vanaf toen...

ging ik ten onder.

Heb je soms een ander?

Sorry dat ik het vraag, maar ik moet 't weten.

Natuurlijk niet.

Het weten, zou me helpen.

Je bent zo afstandelijk.

Je werkt veel over en we vrijen amper.

En als we vrijen, is het...

...anders.

Ik heb het gewoon erg druk de laatste tijd.

Wat vind je van m'n nieuwe look?

- Het staat je goed. - Echt?

Ik doe m'n best.

Ik wil zijn zoals jij wilt dat ik ben. Ik wil je bevallen.

Je bent precies wat ik wil.

Echt waar?

Reken maar.

Natuurlijk.

Ik doe echt m'n best. Nog maar 2 jaar epilatie, zei Louise.

Geweldig.

Ik zit op ballet. En kijk m'n nagels eens.

Ik ben echt 'n vrouw.

Die kleur staat je erg goed.

Zullen we 'n kindje maken?

Die nachtmerrie heb ik steeds. Ik heb geen flauw idee

hoe ik die kan verklaren.

Het heeft wellicht met Lila te maken.

Met Lila? Hoezo dan?

Sinds zij haar kinderwens uitte, bent u gespannen en

haar beharing baart u zorgen.

Ik vat u. Daar zal ik over nadenken.

Ik dacht dat het om problematisch vaderschap ging.

Een baby-aapje staat voor verantwoordelijkheid...

U moet uw gevoelens voor Lila onder de loep nemen.

Ik houd van Lila. Ze is fantastisch.

En ze houdt van mij. Dat is geen peulenschil.

Ze is een goed mens.

Dat is nogal zeldzaam in de huidige wereld.

Kan ik ophouden van iemand te houden

vanwege een klein lichamelijk gebrekje?

Als we het al zo zouden kunnen noemen.

Wat voelt u voor Gabrielle?

Goedenavond...

dames...

en heren.

- Puff gaat met sprongen vooruit. - Nathan, we moeten praten.

- Lief Frans knuffeltje van me. - Hou op.

Je moet kiezen, Nathan.

Het is net als Sophie's Keuze, maar dan "Nathans keuze".

Zag je de film Sophie's Keuze?

Zo is het, maar het is dit.

- Ik probeer dingen te regelen. - Je moet nú beslissen.

Ik hou van je, professor Nathan.

Maar ik zal niet wachten.

Ik wil geen zoethoudertje zijn. Jouw lekker hapje vooraf.

Ik wil...

...een lief...

...klein baby'tje...

...binnenin mijn buik.

Van jou.

Ik hou zoveel van je, Gabrielle.

Maar...?

Er volgt een "maar", Nathan.

Ik kan Lila niet verlaten.

Vaarwel, Nathan.

Nathan, ik ben zó gelukkig.

Vanaf nu, wordt 't leven geweldig.

- En je werk? - Waardeloos. Ben je nu blij?

Natuurlijk niet.

Het spijt me.

Mijn assistent nam ontslag.

Hij hielp me enorm met mijn onderzoek.

Het spijt me voor je, schat.

- Kun je geen andere vinden? - Vast wel.

Maakt niet uit.

Ik kan voor je gaan werken.

Ik ben van mening veranderd over je onderzoek.

Het is een prachtig project.

Dat arme, onbeschaafde schepsel

waar je een mens van wilt maken.

Wat ben je toch bezield en aardig.

Ik had verdomme m'n ziel verkocht.

Ik liet haar haar ziel verkopen.

Ik stond erbij en keek ernaar.

Dat is onvergeeflijk.

Ik dacht dat het haar goed zou kunnen doen.

Toen ze voor Nathan kwam werken,

leek ze anders. Ze was als het ware...

...zielloos.

Bravo, Puff.

U moet me temmen, professor.

Tem uw kleine liefdesaapje.

U hebt me getemd, professor Bronfman.

Daar ben ik blij om...

...lieve assistente.

"Als voorgerecht, neem ik foie gras."

...zo'n hoog niveau van cultuur

en raffinement.

Dat waardevolle geschenk kreeg ik van professor Bronfman.

- Einde cassette 43. - Ik denk dat hij gereed is.

Gossie.

Gossie.

Je houdt de elektrische halsband om.

Slechts voor het geval dat...

Dat klinkt redelijk.

Gefeliciteerd.

Puff. Foei.

Mijn excuses, mevrouw.

- 't Geeft niet. - Dit zal niet meer gebeuren.

Gaan we?

Goed zo, Puff. Je doet het prima.

Ik vind dit zalig.

Wat een genot om weer op de been te zijn.

Wat een prachtige uitvinding

is de stad toch. Die immense gebouwen

van glas en staal die in de middagzon glanzen,

elegante dames in zomerse japonnetjes,

kleurige straatverkopers.

- Gaat alles naar wens? - Perfect.

De zalm is zalig.Fantastico.

Mijn complimenten voor de kok.

Ik ben blij dat het u bevalt. De chef-kok zal...

Verder nog iets?

Dit zal niet meer gebeuren.

Ik moet me nog aanpassen.

Het zijn dierlijke driften. Schaam je daar maar niet voor.

Leg het hem uit.

Je moet je beheersen. We zijn geen apen.

Goed zo.

Je redt je heel goed, Puff.

Uitstekend.

Geweldig.

Prima gedaan. Je krijgt een extra toetje.

Morgen is de doorslaggevende test.

- Hoe gaat 't ermee? - Heel goed.

Wat zal 't wezen?

Puff, bestel maar als eerste.

- Wat is een Reuben? - Wat bedoel je, schat?

Dat is 'n broodje met cornedbeef en zuurkool.

Dan neem ik dat. Cornedbeef is gezond vlees.

Bestellen jullie nu?

Ik ben trots op je, Puff.

Met vlag en wimpel, gezien de omstandigheden.

Nou en of.

Echt? Ik deed mijn best en bleef geconcentreerd.

Ik ben zó gelukkig.

Vanwege je succes, hebben we een verrassing voor je.

- Een extra toetje? - Nog veel beter.

Verrassing.

Je mag gaan en staan zoals je wilt.

Je hebt zelfs wat "zakgeld"

in de la van je nachtkastje.

Fantastisch.

Denkt u echt dat ik er klaar voor ben?

Ik vertrouw erop dat je weloverwogen beslissingen neemt.

Je zult juist en correct handelen.

Inderdaad. Uw vertrouwen schonk mij verantwoordelijkheidsgevoel.

- Ik wil u niet teleurstellen. - Mooi.

Denk erom: als je twijfelt, negeer dan je intuïtie.

Dat zijn de sleutelwoorden.

Begrepen.

Sorry, lieverd.

Als bepaalde elementen bekend en inherent zijn

ook op afstandelijke wijze...

...maar met elkaar verwant zijn, dan weet de geest onbewust,

dankzij haar instinctief bevattingsvermogen,

of het één inherent aan het ander is of niet...

Ik ga even kijken of Puff het volhoudt.

- Zal ik meegaan? - Nee, ontspan je maar even.

- Hoe vind je dat boek? - Goed.

Ik ben zo weer terug.

Toe nou zeg.

Ik ga me weer bezatten vanavond.

- Goed idee. - Hoe kom ik dan de avond door?

Wie is daar?

Nathan.

Ik bel wel terug.

Hufter. Wat wil je?

Ik wil slechts praten.

Je nam je beslissing, stinkende yankee.

- Ik wil enkele dingen zeggen. - Zoals?

Dat zou prettiger zijn onder vier ogen.

Waarom dan?

- Ik denk... - Je denkt te veel.

Je bent slechts een grote zak vol gedachten.

Zo vol dat je nergens meer aan kunt denken.

Wat?

Je hebt me wel gehoord.

Ik moet kotsen als je net doet alsof

je niet snapt wat ik zeg.

Ga toch weg.

Sorry dat ik je lastig viel.

Goed, vooruit dan.

Als je zo aandringt...

De deur is open, hoerenjong.

Ik ben hier, walgelijk stuk stront.

- Nou? - Wat ben je toch mooi.

Ik zie er afgrijselijk uit.

Je bent zo mooi.

Zeg wat je had te zeggen.

Ik maak het uit met Lila.

Ik denk steeds aan jou.

Ik ben er nu overheen.

Ik houd van je, Gabrielle.

Gun me tijd om Lila netjes in de steek te laten.

Ze is echt aardig. Ik wil haar niet te veel kwetsen.

Je hebt mij gekwetst toen je "Nathans keuze" maakte.

Dat kon je weinig schelen, zwijn.

Je bleef lang weg.

Puff en ik hadden een lange, filosofische discussie.

Het is een belezen man voor iemand die nog maar sinds een maand leest.

Hij zal ons roem brengen, Lila.

- Alles gaat goed met hem? - Ja.

Heel goed.

Hij brengt een rustige avond door in zijn nieuwe kosthuis.

Wat vreemd. Ik heb 'm net moeten ophalen in een pension.

Hij belde omdat z'n geld op was,

uitgegeven aan drank,

stripteaseuses, en 'n hoer. Waar was jij vanavond?

- Verdomme. - Wat heb je gedaan?

Ik ben op iemand anders verliefd.

- Wat heb je gedaan? - Een potje geneukt.

Weet je wat ik allemaal heb opgeofferd?

Mijn ziel,

mijn overtuigingen, zelfs mijn lichaamsbeharing.

Zonder veel omhaal,

stel ik u voor aan professor Bronfman en Puff.

Dank u.

Laten we gelijk beginnen.

Dit is Puff, de dag dat hij opgepakt werd.

Geen schoonmaak nodig.

Kunt u niet lezen? "Niet storen".

- Dat hangt aan de deur, verdomme. - Ik ben 't, Louise.

Rot op, Louise.

Zeggen dat hij me leidde van grottekeningen tot parfum,

zou een enorm understatement zijn.

Ik speelde met mijn uitwerpselen. Prof. Bronfman leerde me tekenen,

opdat ik later de complexe werken leerde waarderen

van Franz Kline, Joseph Beuys, Marcel Duchamp.

Van compulsieve masturbatie...

Dit ben ik, Louise.

Dit is hoe ik eruitzie. Ik ben wie ik ben en ik wil niet langer doen alsof.

Ik bied je die epilatiesessies aan,

want ik heb niks anders voor je.

Ik wil alleen maar dat je gelukkig bent.

- Maakt dit je gelukkig? - Nee.

Waarom mag ik niet gelukkig zijn?

Ik weet niet wat ik moet doen.

En ik heb Puff gedood.

Hij is niet dood.

Zo ongeveer wel. En dat is mijn schuld.

Kom met mij mee.

We lossen dit op. Ik werk dag en nacht tot 't af is.

Goedenavond dan.

Adieu...

tot een volgende keer.

Je was grandioos.

- Was ik niet ietwat stijfjes? - Welnee.

En jij was ook grandioos.

Vooral de manier waarop je

"au revoir" zei.

Kom op, jullie.

Laten we dit gaan vieren.

Inderdaad.

Ik heet Puff.

En nu, de tango.

Alles liep van een leien dakje. Jullie zijn een prachtteam.

...vanuit het diepste laagtepunt van verdorvenheid

en onwetendheid om vervolgens

het toppunt van cultuur en raffinement te bereiken,

dat waardevolle geschenk werd mij gegeven door

professor Nathan Bronfman.

Klaar.

We hebben 17 nieuwe lezingen, lieverd.

Fantastisch.

We worden rijk en beroemd.

- Dankzij jou, Nathan. - Dankzij jou, maatje.

En je ijver, je intelligentie en je doorzettingsvermogen.

En natuurlijk dankzij jou, schat,

vanwege je morele steun.

Neem me niet kwalijk.

Bent u professor Bronfman?

Is dit een jongetje?

Nee, Puff. Dit is een dwerg.

Ze worden liever "kleine mensen" genoemd, niet?

Ik word liever professor Edelstein genoemd.

Professor Edelstein is

een volwassene, Puff, die vanwege een genetische afwijking...

Achondroplasie.

...vanwege achondroplasie, een miniatuurmens is.

Interessant.

- Wat kan ik voor u doen? - Om te beginnen,

gaat u dat belachelijke plexiglas hokje in.

Jij niet.

Wat is de bedoeling? Er is geen geld in dit pand.

Als u strijdt voor de rechten van kleine mensen,

ik bedoel van achondroplasten,

weet dat ik u steun...

Ik ben je meer dan beu, Bronfman.

- Lila. - Verrast, schattebout?

- Is dat Lila? - Ja, dat is Lila, kutwijf.

Amerikaans en vaderlandslievend. M'n beharing is weg, Nathan.

Keurig opgelost.

Ik ben nu gespierd. Men fluit me op straat na.

Je bent mooi.

Wil je me aanraken soms?

- Ja. - Zielenpoot.

- Frank, je bent 'n kei. - U vraagt, wij draaien, schat.

Wij weten wat het is als mensen je mijden om je uiterlijk.

"Mensen aanzetten tot minachting

"is wat ik de hel zou noemen." Vrij naar André Malraux.

Amen.

- Sorry, ik vond geen vrije plek. - Aan de overkant is altijd plaats.

Dat zag ik later.

De straat heet Tilton. Eenvoudig te vinden.

Naast het ziekenhuis.

We vergoeden het als u ons uw bonnetje geeft.

Bind ze vast.

Graag.

Geef me 'n pootje.

"Toen de natuur in haar krachtige creatieve bui was?

"Elke dag monsters baarde.

"Ik had zo graag geleefd aan reuzendochterszijde,

"Zoals een wellustige kat aan de voeten van een koningin?"

Blijf zitten.

Foei.

Ga staan.

Kleed je uit.

Schiet op.

Alles uit.

We gaan weer terug naar de natuur.

Ik zal 't je opnieuw leren.

Ik geef je je vrijheid terug.

Ik vind het fijn een mens te zijn.

Ik wil zoals vanouds worden.

Prima.

Ik laat je zien hoe dat moet.

En zo begon mijn herscholing, heren.

Lila heeft me zoveel geleerd.

Ze was streng maar rechtvaardig.

Langzamerhand hervond ik het genot van een zuiver bestaan.

Maar er gebeurde ook iets anders...

Iets wellicht typisch menselijks.

Vanuit deze hoek gezien ben je zo mooi.

Pardon.

U ziet er bekoorlijk uit.

Goedendag. Ik heet Puff.

Ik ben een ware gentleman.

Wil je me aanraken soms?

- Er is iets aan de hand met Nathan. - Dat vind ik ook.

Je bent anders. Je bent humeurig.

Je bent driftig. Als we vrijen,

heb ik het gevoel dat je aan een ander denkt.

Hij kijkt me amper aan als we paren.

Ik zou je steeds aankijken als je mijn vriendin was.

Zeg dat hij mijn vriendin niet mag versieren.

Hij is pas 6, Nathan.

- Hij versiert haar toch? - Niemand wil niemand versieren.

Leer dan van je broer hoe je met een vrouw moet omgaan.

Hou je soms niet meer van me?

Geef antwoord.

Dat dacht ik wel.

Kom uit die boom.

Alsjeblieft zeg.

Kun je je niet anders uitdrukken,

na alle energie die ik in je opleiding stak?

We bespraken Wittgenstein.

Al gaf je geen verhelderende argumenten aan.

Wees maar niet bang, Lila. Ik ben voor Puff gekomen.

Ik woon nu samen met Gabrielle.

Ze is een prachtige vrouw.

Maar ze is geen zweterige, vieze,

wellustige vrouw.

Mag ik je aanraken?

Mag ik je geur ruiken...

zo sterk en krachtig nu.

Leer mij om een aap te worden.

Ik zal mijn best doen.

Ik heb al geoefend.

Ik ben echt nog een beginner,

maar kijk toch even.

Ik doe mijn best.

Leg dat wapen neer.

Laten we ons als verstandige mensen gedragen.

Jullie kunnen zo blijven leven. Ik zal nooit meer terugkomen.

Ik ben geen aap.

Mag ik praten? Dit is een geval van overmacht.

Hallo, Nathan. Leuk je te zien.

Ik wil mijn standpunt verklaren.

Voordat je me vond, leefde ik in harmonie met mijn omgeving.

Door jou, werd ik een huichelachtige, pietluttig,

totaal ontheemd.

Ik ben jou geworden, Nathan.

Lila heeft me mijzelf weer doen ontdekken.

Hallo, Lila.

- Ik houd met respect van je. - Leg dat wapen neer.

Alsjeblieft.

Onderbreek me niet.

Wat uitermate onbeleefd, zeg.

Woorden...

Woorden zijn duivels.

Zijn woorden niet duivels dan?

"Simultanagnosia". Ik wilde het opzoeken voordat Lila me redde.

Onvermogen om diverse objecten

als één geheel te beschouwen.

Bedankt. Graag gedaan. Leuk je weer te zien.

Ik ben in de war. Er gaat niets meer goed.

Ik moet redeneren.

Ik moet dit met logica beredeneren.

Puff, je bent geagiteerd.

Ik ben aan het woord.

Ik praat nu. Jij niet.

Ik praat.

Ik zing. Ik dans.

- Ik vermoord je. - Nee.

- Jawel. - Nee.

En toen...

schoot ik Nathan dood.

Toen schoot Lila Nathan dood.

Toen schoot Puff me dood. En ik stierf.

Meer weet ik niet. Mijn verhaal is afgelopen.

Ga ik nu naar de hemel?

Of is dit de hel? Of nog iets anders?

Moet ik hier blijven?

Ik blijf hier en moet het nogmaals vertellen?

Puff.

Ik ben even schuldig als Nathan.

Ik erken aansprakelijkheid voor de moord.

Dat wil ik niet.

Jij blijft in het bos wonen. Dat offer wil ik brengen.

Dan zal ik voor ons beiden leven.

Ik zal het meest vrije,

meest oprechte dier in het bos zijn.

Daar reken ik op.

Maar je moet eerst getuigen voor het Congres

over de ijdele zinloosheid van de mensheid.

Goed.

Als jij denkt dat het nut heeft...

Dat is dus mijn verhaal, heren.

Ik ging akkoord en getuigde,

hopend het Amerikaanse volk te overtuigen

dat het verloren paradijs bestaat. De mens

is zo bekoord van zijn intellectuele hoogstandjes

dat hij vergeten is de Aarde

als onderwijzer te beschouwen.

Dit is hybris, beste mensen.

Mijn verhaal, vervuld van vernietiging en verraad

is daar het bewijs van.

Ik zal mijn belofte aan Lila nakomen.

Ik zal dit pak uittrekken...

...en ik keer terug naar de wildernis.

Ik zal de rest van mijn leven naakt en vrij doorbrengen.

Dank u, meneer. God zegene u.

Uw getuigenis ontroerde ons.

Wetten zullen worden afgekondigd betreffende deze kwestie.

Meer wens ik niet.

Tot ziens, Lila.

Ik draag je bij me in mijn ongetemde hart.

Het publiek kan er niet genoeg van krijgen.

Hij raakte ons allen met zijn vraag

de natuur te respecteren. Hopelijk leerden we iets vandaag.

Hij loopt nu op Warren Avenue...

Wacht even.

Wacht eventjes.

Ik zag je op tv.

Ik zoek je al 30 jaar.

En opeens was je daar. Zo'n mooie...

...mooie volwassen man.

Moeder?

Ja, Derek.

Aangenaam kennis te maken, moeder.

Maar ik ben een aap, net als papa.

Ik keer nu terug de bossen in. Voorgoed.

Dat begrijp ik.

Ik dacht wel dat je dat zou antwoorden.

Maar ik ben blij je te hebben gezien.

Ik sta in het telefoonboek, mocht je me een briefje willen sturen.

Ik ben een aap, mama.

Ik ben een aap.

Apen sturen geen briefjes.

Hallo, knulletje van me.

Nam je kleren mee? Ik ben totaal bevroren.

Het pak van Nathan.

Wat lief.

Weet je, ik heb je altijd begeerd.

Zeg alsjeblieft mijn naam.

Je doet me zoveel aan Nathan denken.

- Zo vader, zo zoon. - Bovendien,

lijk je op mijn bastaardhondje.

Laten we gaan eten. Ik sterf van de honger.

Frans?

Tekst: Caroline Hartman

Ondertiteling: Vdm - Parijs