Original subtitles

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@

«نفرین شدگان»

‫[در سال 1862 حین جنگ داخلی ‫ ارتش ایالات متحده...]

‫[گروهی داوطلب ‌را برای دیده‌بانی و استقرار ‫در نواحی مرزی ناشناخته غربی می‌فرستد.]

‫به اون سمت بتازید و ناحیه رو بگردید.

‫بله قربان.

‫حدود پونصد متر جلوتر. ‫مسیر رو باز کنید.

‫بله قربان.

‫بکشش عقب تا دو تا صدا بده.

‫یکی دیگه.

‫حالا شد.

‫هر دقیقه حدود ‫چهار پنج بار می‌شه باهاش شلیک کرد.

‫با تفنگ‌های قدیمی فرق داره.

‫تا پونصد متر برد داره.

‫فقط باید چخماقش رو بیاری عقب.

‫از اینجا تا یال کوه رو می‌شه ‫ باهاش شلیک کرد.

‫این‌طوری.

‫خیلی سریع می‌تونی پرش کنی.

‫بعد هر شلیکت.

‫قشنگه.

‫آره، جدیده.

‫- با این سوراخشون می‌کنیم. ‫- خوبه.

‫- کلت هم داریم دیگه؟ ‫- آره.

‫- کلتتون رو آوردید؟ ‫- آره.

‫آره؟

‫- از کلت خوشم میاد. ‫- عاشقشم.

‫اگه تو مواظبش باشی اون هم مواظبته.

‫برای شلیک تا صد متر درست شدن.

‫پس اگه چیزی نزدیک بود پایین‌تر هدف بگیر.

‫یعنی این‌طوری.

‫نشونه رو تقریبا سمت سگک کمربند بگیر.

‫حتما پایین هدف بگیر.

‫اگه مستقیم طبق معمول نشونه بگیری...

‫تیر از بالای سرشون رد می‌شه.

‫ای خدای بزرگ و شکوهمند، ‫تو را شکر می‌گویم...

‫برای همین لحظه...

‫بزرگی و عظمت از آن توست.

‫زیرا که تو...

‫خالق این چشم‌انداز زیبا و کوهستان هستی.

‫جهان را خلق کردی و مسئول همه‌چیز هستی.

‫ممنون که این دو پسر جوان ‫و خوب رو بهم دادی...

‫پسرانم نوح و یهودا.

‫بهم کمک کن که تربیتشون کنم ‫ که مردان خوبی باشند.

‫بابت نعمت‌هایی که بهمون دادی ازت ممنونیم...

‫تا الان بهمون امنیت و حفاظت دادی.

‫و از این بابت تو را شکر می‌گوییم.

‫تو را شکر می‌گوییم و از ‫ دستوراتت پیروی می‌کنیم.

‫به درگاه عیسی مسیح دعا می‌کنیم. ‫آمین.

‫گاری رو هل بدید!

‫هل بدید!

‫هل!

‫عالیه بچه‌ها.

‫ایول!

‫به جای خود، به پیش!

‫رسیدیم.

‫آماده پیاده شدن...

‫پیاده!

‫سربازها پیاده بشن و به صف بشن.

‫بعد پیاده شدن زین رو باز کنید...

‫و اسب‌ها رو ببندید...

‫خبردار بایستید و سازماندهی بشید.

‫میزها رو بر پا کنید.

‫همه‌چیز رو مرتب بچینید.

‫ببریدش اون ته.

‫بگیرش.

‫آرد.

‫آرد ذرت.

‫نمی‌دونی که باید حواست ‫ به اسلحه‌ات باشه سرباز؟

‫- خوبه؟ ‫- یکم دیگه بادش بزن.

‫گرفتیش؟

‫- خوبه. ‫- خیلی‌خب.

‫خوبه.

‫نگاه کن.

‫کوارتزه.

‫این یعنی اینجا یا اطرافش طلا هست.

‫یخچال‌های طبیعی آوردنش.

‫اون شیار رو می‌بینی؟

‫احتمالش زیاده که اونجا طلا باشه.

‫می‌بریمش اردوگاه و با چکش بهش ضربه می‌زنیم.

‫خیلی سنگ بزرگیه!

‫این رو می‌بینی؟

‫سفیده.

‫حتی این سنگ هم یکم کوارتز داره.

‫و حالا این‌ رو روی سطح زمین پیدا کردیم.

‫فکر کن اگه حفر کنیم چی بشه.

‫آره، گمونم یکم طلا می‌بینم.

‫می‌بینی؟

‫خوب بگیرش توی نور.

‫خوبه نه؟

‫اینجا همه‌چیز پیدا می‌شه.

‫ماهی...

‫گوزن، آهو، خرس، بز کوهی، بوفالو.

‫می‌شه اینجا گله پرورش داد.

‫جای خوبی واسه زندگی خانوادگیه.

‫صدای سینه‌سرخ‌ها رو می‌شنوی؟

‫یه ضرب‌المثلی هست که می‌گه هر وقت صدای ‫سینه‌سرخ شنیدی یعنی همه‌چیز مرتبه.

‫بی‌صبرانه منتظر چنین روزیم.

‫خبری نشد؟

‫نه.

‫چیزی ندیدم.

‫- هیچی نبود. ‫- آره.

‫خب...

‫حداقل تو بیکار ننشسته بودی.

‫بالاخره بهتره آدم یه چیزی ببینه دیگه.

‫راستش دیگه اصلا واسم مهم نیست.

‫یکم دیگه واسم می‌ریزی؟

‫اگه انتظار داری اوضاع بهتر بشه ‫بگم که نمی‌شه.

‫نه.

‫هدرش نده. بیا.

‫عوض کنیم؟

‫وقتی میری و میای...

‫حواست باشه و یال کوه رو با دقت ببین...

‫سعی کن مکان درخت‌ها و بوته‌ها رو حفظ کنی.

‫و وقتی برگشتی دنبال تغییر باش.

‫ببین چیزی عوض شده یا نه.

‫اگه اون بالا وایستی و دنبال ‫یه نفر بگردی نمی‌بینیش...

‫فقط دنبال یه بخش باش...

‫مثلا یه تیکه...

‫و اون‌قدر بهش نگاه کن که بفهمی چی هست.

‫چقدر فاصله داریم؟ 150 متر؟

‫تا یال کوه 200 متر فاصله‌ست.

‫وقتی سوارکار نزدیک شد یه کلاغ رو ترسوند.

‫صداش رو شنیدم. شنیدم از سمت یال اومد.

‫صداش دقیقا از سمتی اومد که کلاغ بلند شد.

‫پس حواست به...

‫تغییرات باشه.

‫تقریبا وقتی ده سالم بود شکار آهو ‫با بابام رو شروع کردم...

‫قبل این‌که اسلحه بده دستم...

‫و اولین باری که فرصت شلیک پیدا کردم...

‫یهویی بود.

‫همین‌طوری ایستاده بودم که اسلحه شلیک کرد.

‫کاری که ارتش با ما می‌کنه هم مثل همینه.

‫به چپ، به راست، سوار شید، پیاده شید، ‫هدف بگیرید، شلیک کنید.

‫وقتی به اونجا برسه دیگه شلیک می‌کنی.

‫یه جوری انجامش می‌دی...

‫که انگار کنترلش دست خودت نیست. ‫انگار داری تماشا می‌کنی.

‫خیلی‌خب.

‫می‌بینمت.

‫یکی شرط می‌بندم.

‫شرطتون؟

‫یکی.

‫چند تا؟

‫کارت‌دهنده برنده می‌شه...

‫دو تا.

‫- چند تا کارت می‌خوای؟ ‫- یکی.

‫چیکار می‌کنی؟ یکی بده من.

‫فول هاس.

‫- تو چی داری؟ ‫- دو تا بی‌بی.

‫سه تا چهار.

‫وایستا.

‫چهار تا.

‫سربازهامون رسیدن نیومکزیکو.

‫احتمالا قراره نزدیک...

‫گذرگاه گلوریتا درگیری بشه.

‫حداقل...

‫دو هفته طول می‌کشه که بیان اینجا.

‫پس باید دوام بیاریم.

‫افرادمون می‌رسن پیشمون. ‫پیدامون می‌کنن.

‫تا اون موقع...

‫تجربه کسب می‌کنید.

‫خیلی‌خب، آماده هستیم.

‫دو هفته.

‫زدم!

‫- تعویض کنید. خوب بود. ‫- نمی‌خوام خیلی خودم رو خسته کنم.

‫دو تا بچه‌هات بیرونن.

‫بیا.

‫جایگاه دوم!

‫- چند تا می‌خوای؟ ‫- یکی.

‫شوخیت گرفته دیگه؟

‫شلیک نکن.

‫چیزی نیست. چیزی نیست.

‫چیزی نیست.

‫نیمه پر.

‫می‌چرخونی...

‫همچنان می‌چرخونی.

‫سه، چهار، پنج، شیش.

‫شش شلیک، بعد پرش می‌کنی.

‫- چند متر؟ ‫- بیست.

‫- چند تا شلیک؟ ‫- شش.

‫و بعد نیمه پر.

‫شکاف رو می‌بینی؟

‫این نقطه اینجا رو می‌بینی؟

‫آره.

‫این نقطه رو با این شکاف هماهنگ می‌کنی...

‫این‌طوری سه نقطه می‌بینی.

‫بیارش بالا. نگاه کن.

‫خوبه؟

‫دیدی؟

‫- چند سالته؟ ‫- شونزده.

‫- تا حالا شلیک کردی؟ ‫- آره.

‫- کجا؟ ‫- خونه.

‫- برادرت چی؟ ‫- اون هم کرده.

‫- با هم شلیک می‌کردین؟ ‫- آره.

‫و به چی شلیک می‌کردین؟

‫خرگوش.

‫همین؟

‫و چند تا سنجاب.

‫اینجا.

‫به نظرم امنه.

‫مگر این‌که بخوای غاز پیدا کنی.

‫امشب نه.

‫که من و جودا و پدرم جامون امن باشه.

‫باشد که جای ارتشمون امن باشه...

‫و بذار که در نبرد با دشمن پیروز باشیم.

‫و در مسیری که می‌رویم...

‫ما را راهنمایی کن.

‫و باشد که به نام تو بجنگیم...

‫و از این سرزمین دفاع کنیم.

‫به نام عیسی مسیح. آمین.

‫خوبی؟

‫خب خودتون دوست دارید این کار رو بکنید...

‫یا فقط دارید خواسته پدرتون رو انجام می‌دید؟

‫من به خواسته پدرم ثبت نام کردم.

‫اون هم از قبل توی ارتش بود.

‫چرا که نه؟ گفتم بیام توی جنگ و...

‫همراه پدرم باشم.

‫انتظار نداشتم که برادرم هم بیاد...

‫ولی هر چی اعضای خانواده بیشتری همراهت ‫ باشن بهتره دیگه. یعنی حداقل واسه من بهتره.

‫از چه نظر بهتره؟

‫بهتره مطمئن باشی که افرادی ‫که می‌شناسی مراقبتن...

‫تا افرادی که اول جنگ باهاشون آشنا شدی.

‫به نظرم آخرش به این نتیجه می‌رسی...

‫که خانواده خیلی از کشورت مهم‌تره.

‫مطمئن نیستم.

‫خدا بهمون یه کشوری واسه زندگی داده.

‫پس اگه ازش دفاع نکنیم فایده‌اش چیه؟

‫نظر من اینه.

‫واسه همین اینجام.

‫واسه افتخار و خانواده.

‫امیدوارم زندگیت همیشه به همین سادگی باشه.

‫امیدوارم از این پیچیده‌تر نشه.

‫من هم امیدوارم.

‫تو کی عضو ارتش شدی؟

‫شش ماه پیش. مثل بقیه داوطلب شدم.

‫از تجربیاتی که با اسلحه داری...

‫انگار خیلی بیشتر توی ارتش بودی.

‫قبل عضو شدن هم بلد بودم.

‫اسلحه متفاوتی بود ولی همشون شبیه‌ان دیگه.

‫تا حالا کسی رو کشتی؟

‫نه.

‫واسه چی داوطلب شدی؟

‫شغل می‌خواستم.

‫ارتش نیرو نیاز داشت و من هم شغل نیاز داشتم.

‫دلیل خوبیه.

‫خرجت رو در میاری.

‫آره، درسته.

‫همین‌طور ادامه بده. ‫از داخل شکم.

‫من نگهش می‌دارم و تو ببر.

‫آتش!

‫موقعیت دفاعی!

‫برید! بدویید!

‫همه توی پناهگاه!

‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.

‫تو خوبی؟

‫این دو تا رو بپوشون تا خشک بشن.

‫باشه.

‫بدجوری می‌لرزن.

‫باشه.

‫می‌تونیم بگردیم باز هم پیدا کنیم...

‫اگه مونده باشه...

‫که بقیه رو بپوشونیم. ‫ولی این دو تا وضعشون بدتر بود.

‫زمین رو پوشوندن؟

‫آره.

‫پانچوها رطوبت رو جذب می‌کنن.

‫امشب خوب گرم و خشک می‌شه.

‫حدود سه فلات به سمت جنوب غربی رفتیم.

‫چیزی ندیدیم.

‫از آخریش حدود 40 یا 50 کیلومتر دید داشتیم.

‫هیچی نبود.

‫باید به گذرگاه برسیم.

‫چند نفر همراه خودت ببر.

‫یه نفر رو اینجا بذار.

‫احتمالا خودم، که پیش زخمی‌ها باشم.

‫ازشون مراقبت کنم.

‫و سعی کنم بهشون کمک کنم.

‫باشه.

‫بهشون خبر می‌دم.

‫پوزه رو بیار پایین.

‫آفرین.

‫فکر کنم گِل یخ‌زده‌ست.

‫مطمئن نیستم.

‫اگه تا جای رویش درخت‌ها زمین محکم باشه...

‫می‌تونیم از اون تنگه برسیم بالای یال کوه.

‫چون تا وقتی به بالاش نرسیم...

‫نمی‌تونیم بفهمیم اون سمت چه خبره.

‫خیلی‌خب.

‫بذار من بکنم.

‫مراقب باش.

‫خیلی‌خب.

‫«و تو ای بشر، به حرف من گوش کن...»

‫«مانند آن شورشیان سرپیچی نکن.»

‫«دهانت را باز کن و آن ‫چه بهت می‌دهم را بخور.»

‫و وقتی نگاه کردم...

‫دستی به سمت من دراز شده بود...

‫که کتابی در دست داشت.

‫و به من گفت «ای بشر...

‫تمام کلماتی که به تو گفتم را...

‫در قلب و گوش‌هایت فرا گیر.

‫و نزد آنان که...

‫طرد شده‌اند برو...

‫و نزد آنان بازگو کن.

‫ به آن‌ها بگو که حرف خداست.

‫این جنگ یه دلیل داره.

‫خدا.

‫اون تصمیم می‌گیره که ‫کی به دنیا بیاییم و کی بمیریم.

‫و تمام افرادی که در این جنگ مردند...

‫حتی در جنوب...

‫خدا تصمیم گرفته که کی بمیرن و به کجا برن.

‫به نظرم قشنگه که ایمان داری.

‫بهم حس خوبی می‌‌ده.

‫به نظرم خرد زیادی داری.

‫دوست دارم بیشتر ازت یاد بگیرم.

‫متاسفانه من...

‫به خیلی چیزها اعتقاد داشتم...

‫که مشخص شد دروغین بودن.

‫یادمه همسن تو بودم...

‫از همیشه خیلی مطمئن‌تر...

‫و با اعتمادبه‌نفس‌تر بودم.

‫واسه همین امیدوارم که ‫اعتقاداتت رو ادامه بدی...

‫و اون‌ها هم بهت خرد و هدف بدن.

‫من...

‫لزوما باور ندارم که...

‫خوب و بد و بهشت و جهنم...

‫و مسیح و شیطان باور ندارم.

‫ولی...

‫به درست و غلط باور دارم.

‫معتقدم که به زنجیر کشیدن مردم اشتباهه.

‫و از نظرم در جناح درست این جنگ هستیم.

‫یه دستور از خدا هست که می‌گه ‫ «نباید کسی را کشت.»

‫واسه همین متوجه نمی‌شم چرا...

‫می‌تونیم بدی کنیم...

‫می‌تونیم گناه کنیم و همچنان...

‫ادعا کنیم که هدف نیکی داریم.

‫خدا اجازه داد که پسرش...

‫به صلیب کشیده بشه که...

‫وقتی ما می‌میریم...

‫بتونیم به جای بهتری برسیم...

‫بهتر از زمین و بدبختی‌هاش.

‫واسه همین...

‫نمی‌تونم به خوبی پدرم جزئیاتش رو بگم.

‫ولی می‌دونم.

‫دوست دارم باور کنم فرق ‫ بین خیر و شر رو می‌دونم.

‫داریم مردم رو می‌کشیم. مردمی که آمریکایین.

‫اون‌ها آدم‌های خوبین دیگه؟

‫ما هم خوبیم.

‫خدا این وسط کدوم سمته؟

‫منطقی نیست. واسه من منطقی نیست.

‫اصلا جناح خدا رو توی این جنگ نمی‌فهمم.

‫من با اعتقاداتت مشکلی ندارم.

‫ولی من به خواست خدا کاری نمی‌کنم.

‫قطعا به خواست خدا کاری انجام نمی‌دم.

‫یعنی در این زمینه، در جنگ.

‫عمرا.

‫واسه من موضوع بقاست.

‫یا می‌کشیم و یا کشته می‌شیم.

‫مسیح گفته «کسی که شمشیر ‫در دست بگیرد با شمشیر کشته خواهد شد.»

‫دیگه از اونجا گذشتیم.

‫برگشتی در کار نیست.

‫برو اونجا نگهبانی بده.

‫جیره‌مون داره تموم می‌شه.

‫تنباکو داریم.

‫شاید هم یه نصف بطری ویسکی.

‫باید بریم گذرگاه.

‫من با کایلر پیاده می‌رم...

‫که مسیر رو پیدا کنیم.

‫می‌خوام تو پیش پسره باشی.

‫مطمئنم که مراقبش هستی.

‫نهایتا یکی دو روزه برمی‌گردیم.

‫و بعد با هم می‌ریم.

‫طناب.

‫طناب.

‫وقتش که شد بگو.

‫باشه.

‫فکر کنم اگه بتونیم اسب‌ها ‫ رو از این صخره‌ها رد کنیم...

‫می‌تونیم به گذرگاه برسیم.

‫اون تخته‌سنگ‌های مرتفع رو می‌بینی؟

‫ازشون که بگذریم به سطح هموارتری می‌رسیم.

‫و بعد مستقیم رد می‌شیم.

‫بعدش احتمالا مسیر رود مستقیمه...

‫تا آخر.

‫اونجا رو می‌بینی؟ بین درخت‌های اونجا.

‫اصلا حتی نمی‌دونم واسه چی اومدم اینجا.

‫من می‌دونم.

‫می‌خوای خودت رو اثبات کنی.

‫می‌خوای قهرمان باشی.

‫خیلی خشم و انرژی داری.

‫ولی به نظرم...

‫همین که اینجایی خودش خیلی کاره.

‫موضوع فقط ما نیستیم، ‫فقط من و تو نیستیم.

‫خیلی...بزرگ‌تره...

‫هدفمون بزرگ‌تره.

‫مطمئن نیستم.

‫نمی‌دونم بهای مرد بودن چیه...

‫نمی‌دونم جنگیدنه...

‫که ما رو مرد می‌کنه یا نه، ‫چون...

‫من هنوز مرد نشدم.

‫یعنی حتی یه دونه هم ریش ندارم.

‫درسته این چیزی رو اثبات نمی‌کنه...

‫ولی همچنان سنم واسه...

‫تشخیص این که مرد شدم یا نه کمه.

‫گاهی‌اوقات باید واسش انتظار بکشی.

‫صبر داشته باشی.

‫و حین انتظارت هم باید قوی باشی.

‫گاهی‌اوقات سخت‌ترین بخشش همینه.

‫که ایمان داشته باشی.

‫و بدونی که داری کار درست رو انجام می‌دی.

‫به وقتش قوت نشون می‌دی.

‫کل نوجوانیت رو در انتظار اینی که مرد بشی...

‫می‌خوای شجاع باشی...

‫می‌خوای کاری که بهت قوت می‌ده رو انجام بدی.

‫و بهت یهویی یه چیزی مثل جنگ پیش میاد.

‫من سال‌ها عصبانی بودم.

‫و خشم تبدیل به...

‫ تنها خصوصیت من شده بود.

‫و بعد باقی زندگیت سعی می‌کنی جبرانش کنی...

‫چیزی که از دست دادی رو دوباره به دست بیاری.

‫که بفهمی مشکل چی بوده؟ ‫چی اتفاقی رخ داده؟

‫تبدیل به چی شدی؟

‫نمی‌تونی معناش رو پیدا کنی...

‫ولی قلبت پیدا می‌کنه.

‫به نظرم اونجاست که مرد می‌شی.

‫وقتی خودت رو می‌بخشی...

‫و بقیه رو می‌بخشی.

‫ولی هیچ‌وقت اون خشم رو فراموش نکن...

‫چون بهش نیاز پیدا می‌کنی.

‫ وقتش که برسه...

‫ازش استفاده می‌کنی.

‫اگه پات خیس شد بگو.

‫خوبه؟

‫آره.

‫من توی ویرجینیا به دنیا اومدم، ‫توی دره شنندواه...

‫توی یه مزرعه کوچیک کنار کوهستان بزرگ.

‫خانواده‌ام دانکر بودن. ‫برده‌داری نمی‌کردن.

‫واسه همین دائما همسایه‌ها ‫ اذیتمون می‌کردن.

‫وقتی مشخص شد که قراره جنگ بشه...

‫متوجه شدیم که احتمالا ‫ مجبوریم همراه اون‌ها بجنگیم.

‫خیلی‌ها فرار کردن که توی کوهستان مخفی بشن.

‫من هم فرار کردم، رفتم به سمت غرب و...

‫به مسیرم ادامه دادم. متوقف نشدم.

‫دانکرها با کشتن مخالفن ولی...

‫وقتی که جنگ شروع شد ‫ داوطلب شدم.

‫به نظرم منصفانه نبود که بشینم و...

‫بقیه بخاطر من بکشن یا کشته بشن.

‫به اون‌هایی فکر می‌کردم که...

‫مجبورمون کردن از خانه‌هامون فرار کنیم...

‫و منصفانه نبود که بذارم ‫ این وضع ادامه پیدا کنه.

‫من از کالیفرنیا اعزام شدم.

‫این انتخاب رو داشتم که اونجا بمونم...

‫که الکی اونجا نگهبانی بدم.

‫جنگ تا اون نقاط غرب نمی‌رسه.

‫واسه همین اومدم اینجا.

‫کاری که اینجا می‌کنم ‫ اصول خاصی پشتش نیست.

‫واسم مهم نیست کی برنده می‌شه...

‫واسم مهم نیست کی می‌بازه... ‫مهم نیست...

‫یه چیزی واست مهم هست. ‫وگرنه نمی‌اومدی اینجا.

‫تو رو انتخاب کردم چون...

‫تو بهترین تیراندازمون هستی. ‫می‌دونستم که می‌شه روت حساب کرد.

‫می‌تونیم مراقب هم باشیم ‫ و هر دو سالم برگردیم.

‫هنوز مطمئنم که می‌تونیم.

‫کجا قراره بریم؟

‫نمی‌دونم.

‫نمی‌دونم قراره کجا بریم، ‫فقط می‌دونم که می‌خوام زنده بمونم.

‫اگه تو هم بخوای زنده بمونی موفق می‌شیم.

‫و اگه نخواستی بهم بگو و هیچ اشکالی نداره.

‫چون اگه زندگیت واست مهم نباشه، ‫گمون نکنم اصلا به چیزی اهمیت بدی.

‫باید این پایین از سمت نهر بریم.

‫نمی‌تونیم اسب‌ها رو بالاتر ببریم.

‫چه آرامشی.

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@