Original subtitles

Verrader. Ik voel mij zo'n sluwe vos.

Ik wist het gewoon: William, jij bent gemaakt om een verrader te zijn.

Dat machtige gevoel is wel een beetje kicken,

om te weten: Ik heb het hier straks voor het zeggen.

Ik heb heel de dag tegen jou gelogen.

Dit gaat ver, hoor.

Ik viel echt van mijn stoel, hè.

Ik voel mij nu gemanipuleerd.

Wacht, Jonatan, even... - Sorry.

Verdomme. - Ja, jongens.

Nee, nu ben je het aan het omdraaien.

Fuck.

Dat kan toch niet, jongens.

Oké. Let's go, let's go.

Ja. - Pak dat daar.

Vlug, vlug.

Ik dacht het al.

Waarschijnlijk gaan zij gezegd hebben van:

Dat is een sterke pion, we gaan hem uitschakelen.

Wie zegt: Stel, ik heb het schild, ik zeg het?

Ik ga het zeggen. - Ik zeg het vanavond als ik het heb.

Maar waarom wordt dat nu in een seconde beslist?

Welk gevoel heb jij, Hans?

Ik zie haar weer dingen doen die niet bij haar passen.

Vragen stellen, maar niks van bedenkingen maken.

En ik weet: Als ik nu ga uitspreken wie ik verdenk, dan hang ik,

omdat er nog heel veel mensen in de groep zijn

die nog niet echt over Lotte in die richting concreet hebben nagedacht.

Ik wil geen drie of vier rondes bondgenoten hebben, sorry dat ik het zeg,

zoals in de vorige seizoenen... - Ja, schapen.

...die lukraak een naam opschrijven en nooit eens proberen.

Heeft hij dat gedaan? - Je zat ernaast. Je hebt dat gezien.

Sofie, met een hartje erbij.

Ik ben een bondgenoot.

Ik wil één ding over Wouter zeggen.

Aan de tafel heeft hij het gewoon letterlijk weer omgedraaid en gelogen.

Dus het is niet onlogisch dat één van die twee zou sterven.

Mijn slapen gaat wel moeilijk.

Ik vind het zo erg dat Sofie eruit is. Ze was honderd procent bondgenoot.

Nu wil ik echt die verraders gewoon pakken en ik kan ook niet langer blijven wachten.

Echt gewoon even durven.

Vandaag moet ik vooral medebondgenoten vinden

en aan mijn kar haken.

Ik heb die nodig om Lotte eruit te krijgen.

Psst...

Goed, hè. Amai.

Kijk...

Dat kan toch niet? - Nee, dat kan niet.

Ik dacht dat wij in de massa gingen komen. - Ik dacht dat wij de laatsten waren.

Hoe fucking raar is dit?

Oh, ik heb altijd al aan de kop willen zitten.

Ben jij over mensen aan het twijfelen?

Ik heb gisterennacht mijn boekje erbij gepakt en ik dacht:

Ik ga nu nog eens goed nadenken. En ik ben plots gewisseld in alles.

Ja. Ik ben ineens gewisseld en...

Dat is mijn droom, dat ik die tunnelvisie overboord gooi.

Ik heb ineens drie heel andere mensen. - Meen jij dat echt?

Het is zo moeilijk om te zeggen: Ik neem je nu in vertrouwen.

Maar ik ga dat wel doen.

Ik vertrouw Dorianne, omdat ik bij haar wel de goesting voel om te zoeken

en dat dat mij oprecht lijkt.

Zij is ook iemand die er echt wel mee bezig is en ervan wakker ligt.

Ik heb gisteren op Amine gestemd en dat is voor mij plots geen optie meer.

Nee, ik heb de mensen die op Amine hebben gestemd wel even opgeschreven,

omdat ik dat een rare actie vond.

Ja, maar ik vond... - Omdat ik hem zo bondgenoot vond.

Maar ik vond zijn uitleg ook niet zo goed. - Ja, dat snap ik. Ik snap het wel.

Maar nu heb ik hem losgelaten. - Wij moeten wel nog eens praten, hoor.

Joris is iemand die ik echt in mijn vertrouwensclubje heb genomen.

Ik moet hem aan mijn kant krijgen.

Ik ben totaal niet gestrest. - Dat is iemand met show.

Hans Otten. - Wacht. Ingeborg?

Astrid. - Oh, Lotte.

Lieverd. - Ja.

Sorry dat ik Ingeborg zei. Oh, lieverd. - Ik ben zo blij dat je hier bent.

Amai, nu heb ik ineens twee vertrouwenspersonen,

wat ik ook al raar vind.

Ik zie haar struggle ook, want ik wil haar eens vastpakken en zeggen:

Ik weet het, maar speel maar even verder.

Ik ga naast jou gaan zitten.

Allee, Lotte. Verdomme.

Er moest even wat van me af. Ik ben wel blij dat ik je zie nu.

Ik ook.

Er zijn zo een paar mensen waarvan ik denk: Nee.

Die het niet zijn, hè? - Ja...

Uiteraard jij dan, Ender, jij ook... - Nee, bij jou heb ik het ook niet.

Ja, nee... Dat voelt rustig, maar ik ben altijd bang om namen te noemen.

Ik ben niet goed van dit soort bondgenootschap,

omdat ik dus moet liegen tegen Lotte en omdat ik mijn moment wil afwachten.

Roman denk ik ook niet.

En Jonatan toch ook niet? - Jonatan ook niet. Die is te emotioneel.

Ja, dat zie je wel. Gisteren was hij ook echt van slag.

Maar ik wil de te emotionele ook niet afschrijven.

Op die manier, ja.

Dorianne weet dat ik competitief ben, dat ik een zoeker ben

en dat ik wil weten hoe en wat.

Als dat opeens gaat wegvallen en als ik me te hard op de achtergrond ga houden,

gaat het heel hard opvallen.

Dat is iemand die heel graag klopt.

Hallo. - Gilles.

Amai, jullie zijn met weinig. - Gilles.

Weet je dat ik net wou zeggen dat ik bang was dat jij het was?

Ik heb keislecht geslapen omdat ik dacht dat ik ging dood zijn.

Gilles, we hebben je nodig, gast.

Ik vertrouw Gilles.

Je hebt nooit die volle groep mee. Het enige wat ik wel denk,

is dat op dit moment Gilles en Joris mij gaan geloven.

Hoi.

Sorry, wij leven nog. - Bij leven en welzijn.

Ik heb het gevoel dat wij niet beseffen dat er iemand...

Astrid zou ook iemand kunnen zijn die vermoord is.

Nee, want die is toch ook een beetje verdacht geweest in het begin.

Je vermoordt niemand die verdacht is. - Nee, maar gisteren begon ze wel heel...

Astrid is heel zoekende, hè.

Ik denk dat Annelien er weleens tussenuit kan vallen.

Waarom zou je haar nu vermoorden? - Ik weet het niet.

Ze was gisteren toch al een plan aan het smeden om zo snel mogelijk al...

Ja, maar als verrader kun je dat plan gebruiken om te zeggen:

We pakken allebei niet één van de collega's.

Die Gilles stopt niet, hè. - Hij stopt niet.

Ik kijk daar met verbazing naar. - Is hij nog steeds bezig?

Wie zou het nog kunnen zijn? Amine, Hans...

Nu zijn er echt maar twee mensen van wie iedereen weet dat ze geen schild hebben,

dus als zij geen verraders zijn,

hebben ze zichzelf toch wel enorm in de roos gezet.

Als ik dan in de juiste richting wijs,

gaan de verraders of Amine of Hans waarschijnlijk vermoord hebben.

Volgens mij is Hans dood. - Denk je?

Ik denk dat Hans dood is. - Puur omwille van...

Je weet dat hij geen schild heeft en niemand heeft hem verdacht.

Dat is het verschil tussen Amine en Hans. Allebei geen schild, maar de ene...

Amine was verdacht, dus je kunt het nog op hem schuiven.

Amine kan verdacht blijven, maar Hans is...

Hans is op geen enkel moment verdacht, dus die vermoord je dan.

Niemand had gezegd dat hij of zij het schild had na de wapenkamer,

dus dat was de meest veilige keuze voor de verraders

om dan Hans of Amine te vermoorden, maar Amine

is nog te veel een bliksemafleider, dus ik dacht: Dan pakken ze Hans.

Jonatan.

Goeiemorgen.

Jonathan kwam aan bij het ontbijt en hij had zijn katje mee,

wat weer heel lief oogt. Hij was weer in een hele knuffelmood.

Ik had zoiets van: Na gisteren zo in de aanval te gaan

vandaag zo knuffelbaar te zijn, is een heel harde karakterwisseling.

Op dat moment dacht ik: Oké, je bent nu twee rolletjes aan het spelen.

Weer verdacht gedrag, weer iets wat een bondgenoot niet zou doen.

We zullen het er straks over hebben.

Misschien moeten we met drie in een auto. - We fiksen het.

Toen ik met Gilles en Joris aan het fluisteren was,

was één van de enige mensen die meteen zat te kijken, Jonatan, van:

Wat zijn die daar aan het zeggen?

Dat zou een verrader natuurlijk ook moeten doen, denken van:

Daar wordt gekonkelfoesd. Ik wil weten wat ze aan het zeggen zijn,

want als ze iets op het spoor zijn, moeten wij dat de kop indrukken.

Shit.

Allee, kom binnen. - Doe maar, hoor.

Allee. - Dat is Amine, met een kap op.

Nee. - Hans heeft geen kap op.

Allee. Zo goed.

Ah, ik ben zo blij dat ik nog leef.

Ik had mijn koffers al gepakt. Ik had alles al ingepakt.

Ik was zo zeker van: Dat is een strategische keuze van de verraders:

Ze gaan Amine houden en mij vermoorden. Logisch.

Amine is een goeie bliksemafleider voor de verraders,

dus ik vind het straf dat ik er nog in zit.

Annelien... - Amine.

En Amine. - En Astrid.

Ik denk Annelien, want zij probeerde gisteren iedereen bijeen te brengen.

Nee, maar heel subtiel. Astrid was harder.

Astrid was echt heftig en dacht: Ja, als het mij de kop kost, dan is het zo.

De verraders kunnen Astrid en Amine gemakkelijk als afleiding gebruiken.

Amine niet, want wij gaan hem als groep misschien nog verdenken,

omdat er veel mensen op Amine zaten, dus dan denken die: Die zal wel...

Ja, voilà. Laat hem maar leven. Ik denk niet dat Amine dood is.

Ik vond het al heel raar dat Hans niet vermoord werd.

Dat betekent dus dat ofwel de verraders echt een risico hebben genomen,

of ze op safe hebben gespeeld en toch nog Amine vermoord hebben.

Oké, ik wil het weten. - Annelien.

Astrid, heb je een schild?

Dat kan toch niet? - Astrid.

Dat kan toch niet?

Astrid, dan ben ik blij dat je gisteren harder bent gegaan aan de ronde tafel

en dat je dat hebt gepakt.

Ik heb er ook echt voor gekozen om dat schild zo snel mogelijk te tonen

om niet opnieuw in een verwarrende situatie te raken

of mijzelf onbedoeld verdacht te maken door het dan te verbergen.

Maar als Amine nu binnenkomt, snap ik er niks meer van.

Amine is een goeie bliksemafleider. - Dat is het, hè.

En Annelien is...

gevaarlijk. Ze heeft gisteren geprobeerd de groep bijeen te brengen.

Stel dat Amine eruit ligt, dan gaat...

Dan hebben ze hem wel gezien als een bedreiging

en dan is alle eer aan hem.

Dan hebben ze hem gezien als bedreiging.

Hola. - Hola, hola.

Als laatste? - Amai.

Bro, ik ben blij dat je er bent,

maar het is fucked up dat Annelien dood is, gast.

Annelien? - Die is dood.

Waarom vermoorden ze Annelien?

Waarom is dat? Wat zit daarachter?

Gewoon omdat ze iets durft te zeggen aan de ronde tafel,

dat is toch een belachelijke reden? - Oh, ik vind dat zo kak.

Ik denk dat die verraders heel goed gezien hebben

dat zij potentieel gevaarlijk was voor hen.

Ik ben ook echt heel triest.

Dat was letterlijk één van de enige personen die ik hier vertrouwde.

Ze is het slachtoffer van het feit dat de verraders het ook nog niet weten.

Die moeten iemand kiezen.

Amine is nog goed, want die wordt wat verdacht.

Misschien minder dan gisteren, maar...

Zij heeft tenminste iets van idee opgeworpen dat...

Ze dachten: Oei, die moeten we neerslaan. - Ja, maar echt...

Ik snap ook wel volledig dat Annelien er niet meer is,

want op dit moment moeten de verraders gewoon kijken naar:

Wie is er hier verstandig of heeft op zijn minst een plan of een idee?

En die dan zo snel mogelijk elimineren.

We weten ook niet wie er nu een schild heeft.

Nee.

Zij weten dat de verraders enkel weten dat Amine en Hans geen sleutel hebben.

Als je hier kiest om verrader te zijn, ga je niet op safe spelen.

Je moet risico's durven te pakken, anders word je niet gekozen als verrader.

Oké, wacht. Laat ons een shortlist maken.

Astrid. - Astrid. Annelien?

Annelien. - Daar zou ik het op houden.

Ik heb wel een heel speciale band met Annelien, van in het begin.

Ik ga wel echt enorm de dramaqueen uithangen als Annelien morgen weggaat,

want iedereen heeft door dat wij al... - Close waren.

En dat maakt mij dan wel veel minder verdacht, denk ik.

Jullie willen alle twee Annelien? - Ze is ook sterk.

Ze neemt heel veel informatie op van wat rondom haar gebeurt.

Ze kan goed mensen inschatten. Ja...

Op wie heeft zij gestemd? - Op Wouter.

Zo kunnen we Wouter verdacht maken.

Wouter kunnen we verdacht maken door de leugens die hij gisteren heeft verteld.

Ik besef nog niet dat ze er morgen niet meer gaat zijn,

maar ik ga dat wel echt oprecht pijnlijk vinden,

omdat ik een heel leuke band had met haar. Wij zijn tettergatten, allebei.

Maar ze heeft een plan, dus dat is echt een gevaar voor de verraders.

Is het van dat? - Ik heb iets bij voor jou.

Allee, dan.

'Sorry.'

Niks aan te doen.

Had je een vermoeden of had je het voelen aankomen?

Totaal niet, eigenlijk. Nee, totaal niet.

Ik denk dat ik zo wel wat... Ja, misschien wel.

Gisteren had ik wel gezegd: Misschien moeten we iets proberen.

Maar of dat een reden is om iemand te vermoorden, weet ik niet, maar kijk.

Is het omdat ik dat idee had gegooid in de groep van:

Misschien moeten we toch eens proberen? Is het omdat ik op Wouter gestemd heb?

Had je iemand in het vizier?

Ik had Wouter en Isabelle in mijn hoofd. Sean.

En dan was ik aan het twijfelen over William.

Helaas, Annelien. - Ik ga mijn valies pakken.

Ja, helaas. De doden moeten gaan.

Bedankt. - Dank je wel.

Tot de volgende. Absoluut. - Ciao.

Saluut.

Ik zag mezelf ook niet als een bedreiging in de groep

of een trekker of... Ja, ik weet het niet. Ik voel mij een beetje dubbel.

Het is vooral heel jammer dat het nu al stopt.

En heeft zij iets verdachts gedaan of... - Zich laten zien als groepstrekker.

Ze was heel veel aan het woord.

Zo snel kan het gaan, hè.

Ik vond dat voor ons, als bondgenoten, wel even een waarschuwing, van:

Pas op met hoe je het doet, hoe fel, wanneer...

Dus eigenlijk heeft Annelien zich opgeofferd.

Goeiemorgen. - Goeiemorgen.

Goeiemorgen. - Het is een bewogen nacht geweest.

Opnieuw hebben de verraders niet stilgezeten, want er is opnieuw gemoord.

Annelien, het onschuldige meisje, is vermoord.

Ze had helaas het schild niet. Het had gekund, hè. Het had gekund.

Vandaag valt er opnieuw een schild te verdienen, want we gaan op missie

en daarvoor heb ik drie groepjes van vijf nodig.

Dan blijven er dus nog... - Twee over.

Twee mensen die een minder actieve rol krijgen, twee mensen met inzicht.

Veel succes vandaag. - Dank je, Staf.

Drie teams van vijf. Hoe gaan we dat doen?

Zouden we proberen de groepen homogeen te verdelen?

Bijvoorbeeld iemand die sportief is, iemand die lenig is, weet ik veel wat.

Is er iemand die een voorkeur heeft voor inzicht?

Ik vind inzicht wel leuk.

Lotte is wel goed in inzicht, dat weet ik wel.

Dat is nu op je lijf geschreven.

Toen we buitenkwamen... Ik heb schrik van Lotte, dus ik moet constant oppassen,

want Lotte staat wel altijd ineens in mijn rug. Ineens is ze daar.

Ik moest eigenlijk in mijn rol blijven, maar tegelijk wou ik ook

bij het buitenkomen naar de mensen gaan die ik nu vertrouw.

Joris straalt zo veel rust uit

en ik trek wel graag naar mensen die een beetje rustig en afwachtend zijn.

Mag ik eens twee namen zeggen? - Ik wacht erop,

want ik weet dat jij wel dingen weet. Dat kan niet anders. Jij hebt ideeën.

Wat vinden we van Gilles en Slongs? - Ja, Slongs snap ik wel.

Mag ik nog één dingetje zeggen over Gilles?

Ik vind het supergoed dat hij zo het voortouw neemt.

Ik heb daar heel veel nood aan, dat er iemand de leiding neemt

en dat iedereen wat kan toevoegen. Dus ik vind dat superleuk,

supergestructureerd, maar dat is wel echt...

Allee, als je naar de kant van de verraders kijkt,

is dat wel echt een supergoeie zet om zelf het woord te nemen.

Ik laat veel in mijn kaarten kijken, maar dat kan ook overkomen van:

Oh, die jongen is zo dom en naïef.

Na-ah. Dat maakt deel uit van het plan.

En Lotte? Is Lotte volledig te vertrouwen? Jij zegt van wel.

Ik geloof honderd procent dat zij geen verrader is.

Je kent elkaar ook al langer. - Lotte zegt hetzelfde van jou:

Ik denk dat jullie dat gewoon wel weten.

Ik zie dat aan haar. Ik heb drie maanden op haar kop gezien.

Zie je, dat kan niet anders.

Jij kent haar ook goed. Heb jij het gevoel momenteel?

In de verste verte niet. Dat zou ik zien.

Ik dacht: Als ik geen verrader ben, wat een easy spel.

Ik kan een bondgenoot zijn, ik kan zoeken,

ik kan mensen zoeken die mij vertrouwen en vice versa,

maar niks is minder waar,

want ik ben al een hele dag aan het liegen. Al een hele dag.

Het zou mij enorm verbazen.

Van wie? - Lotte.

Je weet het nooit. Er kan ineens iets zijn...

Ze is niet verdacht-verdacht, maar zo wel van:

Ik ken jou een beetje en ik kan je niet goed inschatten.

En je bent zo intelligent, geweldig en tof.

Net daarom dat ik denk: Dat zou wel een goed profiel zijn.

Iedereen vraagt naar Lotte en ik ben constant bij Lotte,

maar ik ben nu een tactiek aan het doen.

Ik ben al de hele tijd met tactieken bezig en ik vind het verschrikkelijk,

want ik eet mezelf op vanbinnen. Ik doe luchtig, maar ik ben dat niet.

Ik ben blij dat je dat nu zegt. - Ja, dat doet wel even goed,

want het is moeilijk geweest, Joris.

Het probleem is dat Lotte niet veel zegt, dus als je tegenbewijzen wilt,

heb je er geen, want ze doet niet veel. - Als ze bondgenoot zou zijn,

zou ze veel meer zeggen. - Die praat niet veel over het spel.

Ze zou veel meer over het spel praten als bondgenoot.

Ze heeft aan mij nog niks gevraagd.

Oh, met jullie wil ik het hier verderdoen.

Sean, Gilles en Joris, wat eigenlijk al een bromance was,

ik heb me daar gewoon even bijgeplakt.

Lotte zegt bijvoorbeeld: Ja, ik zal een bondgenoot zijn,

maar ik zal evengoed graag een verrader zijn.

'Bijvoorbeeld', zegt ze, 'dat is een kantje in mij, het bedrog.'

Wie zegt dat? - Lotte.

Als ik Monopoly speel

zal ik altijd proberen om geld te pikken van de bank, zegt ze.

Dat is wel funny, maar ik dacht wel: Tiens, allee. Wie doet er dat nu?

Ik blijf Wouter...

Ik weet het niet, jong. Dat is...

Hij ziet er zo lief uit, maar dat blijft een zakenman.

Hij heeft gezworen op zijn kleinkinderen voor we wisten...

wat we waren.

Daarna heeft hij dat wel niet meer echt vernoemd, volgens mij. Zijn kleinkinderen.

Wel, maar dat vond ik een beetje raar,

dat hij zegt dat hij dat nooit als argument zou gebruiken,

maar hij heeft dat toch wel gedaan en hij zei dat hij dat nooit zou doen.

Heeft iemand Jonatan in het vizier?

Daar ben ik vanochtend over beginnen na te denken,

omdat aan de ronde tafel Sofie haar laatste woorden waren:

Ik heb in Servaas zijn boekje als minst betrouwbare Jonatan zien staan.

Dat de verraders dat te weten zijn gekomen en daarom lag Servaas er meteen uit.

Omdat Jonatan dan een verrader is. - Ja, voilà.

Hij heeft mee op Sofie gestemd aan de ronde tafel,

wat voor een verrader gemakkelijk zou zijn, om mee te gaan in de groep.

Hij heeft haar naam ook het luidste genoemd aan de tafel.

Goed, Sean.

Ik had het gevoel dat Jonatan in de kijker begon te lopen.

Ja, dan moet je als bondgenoot ook gewoon even luisteren naar je medebondgenoten

en moest ik even Lotte laten voor wat het is.

Amai, deze rit verandert wel even heel het spel voor mij.

Kunnen we even één ding afspreken? Dat we echt hier houden wat we zeggen,

want als het naar buiten komt dat wij Jonatan en Lotte noemen

en dat komt bij Jonatan of Lotte nog voor we iets hebben...

Want we kunnen maar één naam noemen vanavond.

Als Jonatan... - Je mag geen twee namen noemen.

Nee, niet doen, want dan gaat Lotte weten dat ze geviseerd wordt, bijvoorbeeld.

Goeiendag. - Vraag eens de maire, de burgemeester.

Als we met vier op het terras met een glas rosé zitten, dan doen we het.

Als dat onze strategie voor de komende dagen blijft,

dan worden we gewoon stuk voor stuk afgeslacht.

Welkom. Wat een mooie outfits.

We zijn nu al een paar dagen in Frankrijk en de eerlijkheid gebiedt mij:

Ik heb nog niet echt een goeie, Franse lunch gehad.

Zo eentje met alles erop en eraan.

Ik zou willen vragen dat jullie daarvoor zorgen.

We hebben drie groepjes van vijf mensen die tegen elkaar gaan strijden

en we hebben twee mensen met inzicht. Die mogen plaatsnemen naast het bord

en mogen het bord onthullen.

Lotte wou dat graag doen en dan moesten we eigenlijk zorgen

dat Jonatan en ik verspreid raakten in die groepen.

Een goeie, Franse lunch, dat gaat niet zonder... dit.

Shit. - Allee, boodschappen doen.

Daar staat bijvoorbeeld een fles chardonnay van 2016.

Het zou fijn zijn als die er is.

Er is ook een vleesje met béarnaisesaus en een ventilator, het is hier heel warm.

Je ziet: Het staat vol met allerlei dingen en ook eventueel mensen.

En achter die dingen en mensen staan er punten.

Het team dat er straks in slaagt om de meeste punten te verzamelen

binnen een halfuur tijd gaat naar de wapenkamer.

Jullie twee gaan inschatten welk team zal winnen.

Zit je erop, dan mag één van jullie, of allebei, ook naar de wapenkamer.

Het zou echt wel handig zijn als één van ons drie dat schild heeft,

omdat bijvoorbeeld gisteren 17 personen naar de wapenkamer mochten gaan.

Dat was op zich wel een bepaalde vloek,

want de kans dat je iemand vermoordt met een schild is groot.

Wie van deze drie teams denk jij dat deze wedstrijd wint?

Ik ga voor...

Ik ga voor Paars, denk ik. Ik weet dat Julie heel goed Frans kan.

En de boysband erbij, ik denk dat die heel veel charmes hebben,

dus mensen gaan kunnen overtuigen om spullen te geven.

Op zich denk ik wel: Dit is de goeie positie om een schild te bemachtigen.

Gilles, wat denk jij? - Ik ga mee voor Paars.

Drie, twee, één, go. - Succes, allemaal.

Ik heb tegen mensen druppeltjesgewijs Lotte laten vallen.

Ik ben vrij beginnen te spreken. Ik dacht:

Wow, nu ben ik wel tegen heel veel bondgenoten mijn verdachte aan het zeggen.

Ik ben zo bang om door de verraders vermoord te worden,

dus nu wil ik echt dat schild.

Hier is er geen muziek? - Ik weet het niet goed.

U weet het niet?

Eigenlijk moeten we gewoon mensen lastigvallen in een dorp in Frankrijk

en moeten wij heel hun inboedel mee buiten krijgen

zonder opgepakt te worden door de politie.

Naar links. Oh, deze links. Oké. - Deze?

Kom, laat die kuiten werken.

Moeten we aankloppen of niet? Want, met aankloppen, je maakt daar mensen bang mee.

Bel daar ook al. Er moet toch ergens opengedaan worden

of zit er hier niemand?

Dat is dicht, dus.

Ja, doe maar. Bel maar aan.

Het probleem is: Die mensen pakken hun tijd, dat is hier Zuid-Frankrijk, hè.

Excuseer, meneer. Mogen we iets vragen?

We zijn toeristen. - Ah, oké. Bedankt.

Toeristen? Wat kom je hier zoeken?

Is dat de burgemeester? - Dat is de mairie, maar fermé staat er.

Maakt niet uit. Pousser. - Dat kan toch niet?

Waar is er een bel? - Het is zaterdag.

Achterpoortje? - Is er hier ook nog iets open of niet?

Hier is een... - Dat is een bloem met vazen.

Ja, een vaas met bloemen. - Die staat daar.

Vraag die vaas. - Bedankt, mevrouw.

We pakken dat al mee, jong. - Ja, pak maar.

Goeiendag.

We hebben direct de makkelijke dingen gevraagd: een kurkentrekker...

Bestek, waterglazen, wijnglazen.

...vork, mes, het juiste aantal borden.

Bedankt, hè.

Dan zijn we ook nog een winkel binnengelopen waarvan ik dacht:

Hoe kan het dat hij niet failliet is? Want wat een brol stond daar.

Heeft u soms een polaroidcamera?

Of een verlengdraad met elektriciteit. - Ja, hoe noem je dat?

Een stoel zou toch makkelijk zijn, hè? - Ja, inderdaad.

Of zoiets om te drinken. - Ja, ik heb een droge mond.

Hier, hier, hier.

Goeiendag, mevrouw. Excuseer.

Wij zijn hier voor de televisie.

Kun je je het inbeelden? Je zit daar rustig,

minding your own business, gewoon rustig in de zetel te zappen op tv

en dan komt ineens Ingeborg Sergeant op je raam kloppen.

Rode servetjes, alstublieft. En heeft u... De burgemeester.

Ze heeft een kandelaar met zeven kaarsen.

Ze stond daar aan dat raam: Excusez-moi, on a besoin de... des assiettes...

Een kaasplank met vier kazen. De gazet van vandaag.

Vraag eens de maire, de burgemeester.

Die begint daar tienduizend vragen aan die mensen te stellen

in zowat half Frans, half Nederlands, half Engels.

Heeft u des candles? Kaarsen.

Die vrouw is nu aan het bellen om ruilluiken te laten installeren.

Die denkt: Als Ingeborg hier terug staat en mij weer begint te verwarren...

Ik zou zot worden.

Perfect. Bedankt, mevrouw. - Heel erg bedankt.

Je staat daar goed met je bloemen. - Ik voel mij zo nutteloos.

Oké. Heel erg bedankt. - Bedankt.

Julie? - Ja, ik heb hier alles.

Oké. - Oké, kom. Nu alles brengen.

Een ventilator. - Dat meen jij niet?

Kom, pak dat mee.

Oké, let's go. - Nu recht naar daar.

Let's go, let's go. - Komaan.

We hebben precies die winkel beroofd.

Even weg en dan kunnen we opnieuw beginnen.

Hier naar... Nee, rechtdoor. - Nee, de volgende.

Ik moet kunnen volgen, hè. - Komaan, Wouter.

Ja, mannekes.

We moeten sneller gaan, want de anderen hebben ook dingen.

Ik wou superhard naar de wapenkamer gaan,

omdat ik dan kan zeggen tegen mijn medeverraders:

Kijk, ik heb het schild. We kunnen iedereen vermoorden.

Ho, jong. Kijk eens aan, man. Die hebben keiveel bij.

We komen terug om onze eerste spulletjes naar Staf te brengen.

Zien wij Team Oranje ook, zeg.

Team Groen heeft bloemen. Vaas met bloemen is voor Team Groen.

Wie was er eerst met de borden?

Die hadden net dezelfde dingen: wijnglazen, bordjes, bestek... Allee, ja.

Voilà, dat is ook weer direct zo...

Oranje heeft vijf wijnglazen. - Wijnglazen, ja.

Ze hebben bestek.

Hebben ze messen en vorken en... - Ja. Messen, vorken en ook lepels.

All right. Cool.

Wij moeten terug de stad in en dingen met meer punten gaan zoeken. Punt.

De krant van vandaag, broeders. Toeristische brochure.

Oké. Ventilator. - Tafellaken met bloemetjes hadden we al.

Waterglazen. - Parasol.

Tandenstokers. - Wijnglazen zijn er ook nog.

Zet alles maar neer. De parasol is sowieso voor jullie.

De krant van vandaag. Kurkentrekker ook? - Ja.

Het was toch een sauvignon, hè? - Nee, een chardonnay.

Potato, potato, zeg.

Broeders. Vier kaasjes? - Oh, een ventilator.

Waar is die parasol? Die heeft een parasol ook.

Niemand gaat dat hebben.

Let op.

Heeft er iemand de tijd? - Nee.

Niemand weet van de tijd?

Vijf stoelen. Voor een halfuurtje maar. - Komt goed, komt goed.

Hebben we al. - Nee, die hebben al een parasol.

En ook een ventilator. - Wie heeft dat al gebracht?

Team Paars. En water ook. - Een waterkaraf hebben we ook al.

Maar die van ons is dus wel rood, hè. - Helaas. Die dingen tellen niet mee.

Kaas en charcuterie. - Kaas en charcuterie hadden we nog niet.

Ik denk dat als we iemand zien toekomen met een persoon,

dat er dan veel gaat veranderen in de score.

Kom binnen.

Vijftig punten. - Kom, vraag het.

Vijftig punten. - Kom.

We zoeken een stokbrood.

Dat stokbrood is vijf punten, de burgemeester vijftig. Komaan.

En je kent niemand die trompet of viool speelt of drumt?

En jij speelt geen muziek? - Nee.

Hij wil zingen voor ons. We hebben een musicien dan.

Kan je zingen? - Maar ja.

We kunnen een beetje repeteren. Ja.

Dat was toch 30 punten, dat jongetje?

Hoe heette die burgemeester?

Zouden ze die al komen halen zijn? - Ah, die is al weg.

Kom, mannekes, we moeten droppen. - Fuck, hè.

Vlug, jongens. Vlug. Kom, kom, kom.

We hebben iemand nodig die één liedje kan zingen. Kan jij zingen?

Ik heb een baguette. - Oh, eindelijk.

Hoeveel stoelen hebben jullie? - Vijf stoelen.

Oh, hier is iemand. Ze hebben iemand bij. - Hallo.

Dat is onze livemuziek.

Wie is die kleine jongen? Het leek echt of ze die hadden gekidnapt.

Zijn lip trilde en je zag dat hij stress had.

Dat bleek dan livemuziek te zijn.

Wij hebben livemuziek.

Wij hadden ook een zangeres bij voor livemuziek,

maar once again was het oranje team sneller met dat jongetje.

De tijd is om. Ik wil nog één ding verifiëren.

Jullie hadden rustgevende muziek bij. We gaan luisteren naar Noé.

Hij gaat daar niet echt een grote carrière mee maken.

Bravo. Heel goed gedaan.

Maar zo lief. Zo lief.

Dat is rustgevende livemuziek, dus dat keur ik goed,

maar maakt dat veel uit voor de score?

Als ik de uitslag bekijk, heeft Team Groen 60 punten.

Team Oranje heeft ook 60 punten. - Yes.

Maar het is Team Paars dat wint met 100 punten. Proficiat.

Ik gun het hun echt superhard, want daar zitten mijn medebondgenoten,

maar je wilt toch nog altijd zelf eens rustig kunnen slapen

en als ik een schild had gehad,

had ik morgen misschien weer ten strijde kunnen trekken

en nu ben ik daar niet zeker van.

Dat betekent dat jullie naar de wapenkamer mogen.

Jullie twee mogen ook gaan. Bravo. - Dank je wel, boys en girl.

Er is geen wapenkamer voor mij,

maar niet naar de wapenkamer gaan, is een excuus om stil te zijn.

Want je kunt je niet zo profileren, want dan word je mogelijk vermoord.

Als verrader is het interessanter om nu te observeren

dan je direct te profileren.

Oké. Smakelijk dan.

Nee.

Ik kan me echt zelfs niet inbeelden dat we nu terug recht naar die tafel rijden.

En je weet niks meer, hè.

Je kunt wel kijken naar wie er naar de wapenkamer gaat.

Wie zit er allemaal in dat groepje? - Lotte.

Het is wel leuk als een verrader het schild heeft, natuurlijk.

Waarom? - Omdat je dan clear view hebt.

Je ziet alles, want dan kun je iedereen vermoorden met zekerheid.

Juist, jij hebt een sleutel. Proficiat, hè.

Ik baal wel dat ik er zelf geen heb. Ik ga daar eerlijk over zijn.

Dat snap ik ook wel.

Ik wil eens een schild, zodat ik eens een nachtje iets heb van: Oké...

Ja, ik snap dat. - ...ik kan met een gerust hart slapen.

Ja...

En dat heb ik nu niet.

Je hebt ook met Jonatan nu in de missie gezeten.

Heeft hij iets...

Jonatan is gewoon heel enthousiast geweest

en het enige wat hij op het einde heeft gezegd, is weer emotie. Weer...

'Goh, nu voel ik me toch wel even slecht.' Ik zeg: Waarom?

'Ja, ik had echt dat schild gewild, want nu heb je toch terug die angst.'

Zoiets. Voor mij voelt dat dan als een toneeltje. Dan denk ik: Ja...

Ik heb dat ook. - Die emotionele kaart aan het trekken.

Ingeborg, als jij dat niet ziet zitten, wil ik over Lotte beginnen.

En verwacht je van mij dat ik dat ik dat dan ondersteun of dat ik dan...

Nee, op het... - Het schrijven, hè.

Het schrijven, jong. Ja.

Maar dan moeten we voldoende mensen hebben die schrijven.

Oké. Ik heb nu het gevoel, Astrid, dat jij minder aan boord bent.

Nee. Maar ik voel gewoon dat ik...

Ik wil jullie daarin steunen, maar ik kan in dit plan niks voortrekken.

Ga je volgen of niet? Dat is de vraag een beetje.

Misschien heb jij helemaal niet dat gevoel en dan moeten we dat niet pushen.

Nee, nee. - Jawel, ik wil meegaan,

omdat ik het een interessantere keuze vind dan gewoon weer: Ik weet het niet, maar...

Ik wil op Lotte meegaan, but that's it. Niet op andere namen.

De kans is klein dat wij nog met vier onopgemerkt samen gaan zijn straks.

Kunnen wij iets van een teken afspreken

als we met vier beslissen om op Jonatan te gaan?

Kunnen we niet gewoon een handeling doen? Je pakt een... Wie drinkt er rosé?

Ja, ik drink alles. - Ik niet echt.

Ik kan dat drinken. - We pakken dan gewoon rosé.

Een glas rosé betekent: Ik stem op Jonatan.

Als we samen met vier op het terras met een roséglas zitten, dan doen we het.

Rosé Gate.

Je ziet het misschien aan mijn glimlach, maar ik ben daar supertrots op,

op wat we daar in de auto met vier gedaan hebben.

Met Sean, Gilles en met Dorianne.

We waren zo zeker van Jonatan. We voelden wel: Hiervoor willen we gaan.

Dus we moeten nog wat mensen gaan ronselen.

We gaan iemand echt naar huis spelen. - Ik weet het niet. Ik hoop het echt.

Ik ben niet overtuigd. - Komaan, Astrid. Geloof erin.

Mijn doel op dit moment...

is heel duidelijk. - Oké.

Ja. Goh, man, ik ben... - Ik zou het zeggen.

Voor de ronde tafel moeten we zo veel mogelijk mensen op Jonatan hebben.

Dat is het enige doel en er zijn er al echt veel,

maar als we met te weinig zijn, gaan we verliezen

en dan is er iemand die er wel op is gegaan, vermoord vannacht.

Maar hij is het zeker. Hij is het.

Dat moeten we wel briefen aan Wouter, want hij ging voor Lotte gaan.

Ik weet dat wij in totaal al, met jou erbij,

met vijf mensen op hem zitten. Met vijf.

Mag ik? - Ja, ja.

We zijn er nog niet over uit, Wouter.

We gingen eigenlijk voor Lotte gaan, maar dat is geswitcht naar Jonatan,

omdat in één keer Dorianne toch niet op Lotte zou gaan.

My god.

Dorianne is mijn engelbewaarder,

dus alles was Dorianne zegt, ga ik altijd wel heel erg ter harte nemen.

Ik heb ook al tegen Ender gezegd: De top vijf die ik in mijn hoofd heb...

Maar vraag mij niet waarom, want ik heb geen reden.

Ik vind het zo moeilijk om namen te noemen.

Over een halfuur moeten we naar die ronde tafel.

Als verraders hebben wij dus het plan

om de verdenking een beetje op Wouter te zetten vandaag,

maar ik heb wel een aantal andere namen genoemd.

Anders zou het zo hard opvallen.

Ik vind nog altijd...

Slongs, Gilles...

Slongs, Gilles, Hans, Wouter.

Nu is het helemaal duidelijk, want hij zit hier met namen te gooien.

Ook onschuldige mensen, zoals Wouter. Hij is paniekvoetbal aan het spelen.

Ik dacht: Ik ga een roseetje halen.

Sean staat bij mij ook in mijn top vijf. - Ik vertrouw Sean helemaal.

Ik vertrouw die ook helemaal. - Ik vertrouw hem echt volledig.

Even los van het spel: Jullie zijn bier aan het drinken in Frankrijk.

Het land van de wijnen. - Is het goeie rosé?

Ik ga een roseetje halen. - Dat is goed, jong.

Amai, je hebt dat binnengekletst. - Ja, ik had echt dorst. Sorry.

Ik ben een snelle drinker.

Dan begon het bijna rosé te regenen.

Wij allemaal aan de rosé en nog eens naar elkaar klinken.

Niemand had iets door en dat voelde zo goed.

Ik zou nu wel echt aanvallen.

Ja.

De aanval is nu richting Lotte en jij zegt nu richting Jonatan.

Hans, luister mee. We hebben je nodig aan boord.

Nu? - Direct.

Oké, zeg maar. - We moeten aanvallen. Komaan, jongens.

Ja, maar je moet wel goed weten wie er aanvalt.

Nu zijn er twee namen...

Jonatan en Lotte.

Bij een glaasje rosé laten wij ons echt overtuigen

en wij veranderen het geweer van schouder.

Wij kiezen op dat moment ervoor met zij die aanwezig zijn

om voor Jonatan te gaan.

We hebben wel al mensen mee, of niet? - We hebben zes mensen mee.

Echt? - De auto plus twee.

Ja. Dat heeft mij alleen maar overtuigd, eigenlijk, daarnet.

Ja, maar...

Ik ben zo bang. - Ik pak die karaf rosé mee naar buiten.

We gaan vragen: Wie moet er nog hebben? - Zalig.

Want vanavond drinken we allemaal rosé. - Dat is echt smerig.

Dat wordt hier echt een avond, jongens.

Ik ben heel bang dat ik dit zeg,

want het kan dat ik morgen niemand meer zie.

Ik vind dit heel plezant, maar nu denk ik: We moeten springen,

want ik ga niet meer een non-naam opschrijven. Ik doe het niet meer.

Ik heb het gevoel dat ik hier met bondgenoten zit. Ik stop ermee.

Ik zie iedereen hier zo drinken. Dat zijn zo frisse glazen

en zo lekker gekoeld. Dan denk ik: Ik moet ook wijn beginnen drinken.

Waarom niet? - Omdat ik dat niet drink.

Pak ook een roseetje. - Nee, dank je.

Ik heb rosé voor iedereen.

Oh, sorry, Ingeborg.

Een fondje, gewoon, want anders ga ik niet meer kunnen denken.

Maar ja, we kunnen al niet meer denken. - Een druppel dan?

Het is grappig om te zien hoe iedereen zijn roséwijntje begint te pakken.

We hebben zelfs onbedoeld een paar mensen rosé laten drinken

omdat het zo leuk werd. Misschien hebben we een beetje overdreven in ons plan.

Ik heb mij daar zo kapot geamuseerd, om...

in het gezicht van Jonatan een rosé te drinken.

Dat voelde alsof ik Judas was die Jezus nog een kus gaf,

maar ja, hij is Judas en ik ben Jezus, dus we hebben de Bijbel even hertekend.

All right.

Shit. Goh, dammit, toch.

Ik heb niks gepakt.

Ik zag Lotte kijken en anderen kijken van: Waarom zeg je dat nu?

Ik dacht: Nee, Joris. Oh, dat was echt veel te enthousiast.

Dan moest ik echt op een minuut bedenken: Hoe kan ik mij hieruit redden?

Het is zo dom om te zeggen dat je geen schild hebt als er een verrader bij is.

Ik zeg het wel hier, omdat...

als hier dan toch iemand tussen zit die verrader is

en ik ben er vannacht niet meer, dan is de groep van verraders

of van toch potentieel iemand... - Mogelijk is er iemand bij.

Dan kun je al selecteren. - Dan zit er één tussen de zeven.

Dan dacht ik: Amai, ik heb nu even mijn hachje gered,

heel snel nog, maar dat was niet zo slim, dus ik ga meer moeten opletten

met dingen in eerlijkheid of euforie te zeggen. Nog meer.

Derde keer, de goeie keer.

Allee.

Merde.

Oh, my god.

Het is nu al de derde dag op rij dat ik mag gaan.

Nu mag het wel eens in mijn handen liggen.

En wat zit erin?

Het schild. Als één van ons drie dat heeft, dan weten we:

Oké, we hebben volledig de vrije keuze om te moorden.

Oké. Next. Ah ja, jij bent de laatste. - Ja.

Laten we hopen dat ik eens één keer goed kan slapen.

Jonatan en Lotte zijn mijn hoofdverdachten

en ik steek niet mijn hand, maar heel mijn lichaam in het vuur daarvoor.

Pas op, ik kan er compleet naast zitten, want ik ben wel heel zeker van mijn stuk.

Het is megaspannend,

want je hoopt dat er nog bondgenoten op diezelfde frequentie zitten, van:

Die en die hebben we in het oog. Ja, het is...

Er hangt iets in de lucht.

Welkom aan deze gezellige ronde tafel.

Tenminste een pak gezelliger dan de tafel waar jullie mij hebben achtergelaten.

Maar of het hier zo gezellig blijft, is maar zeer de vraag,

want de bondgenoten moeten vandaag jacht maken op de verraders

en dat kan alleen maar door namen te noemen.

Dan kan er een weerwoord komen, dan kan je informatie vinden,

dus bondgenoten, vecht nu en zoek.

Doe je mond open en wel nu.

Oké.

Ladies first. - Zeker.

Ik zou eerst mij willen richten naar de verraders

en mijn respect uitdrukken voor hen.

Ik vind het altijd belangrijk dat we respect hebben voor de schaduw.

Dus bij dezen.

En daarnaast zou ik mij willen richten naar de bondgenoten.

Wij zijn in de meerderheid, maar zijn wij eensgezind genoeg?

Zijn we eensgezind?

We praten niet genoeg met elkaar. We zijn nog altijd bang van elkaar

en niemand is zeker van wie verraders zijn en wie bondgenoten zijn.

Ik merk: Er komen kliekjes en dat is ook heel normaal.

Ik kan ook toegeven:

Ik trek heel fel naar een Dorianne, naar een Roman en een Jonatan toe.

Dat zijn je vertrouwenspersonen en dan denk je:

Oké, daar vind ik mijn rust bij en kan ik mijn theorieën aan kwijt,

maar daardoor mis ik ook zoveel informatie en zoveel andere denkpistes,

dat ik ook denk: We zijn het onszelf alleen maar moeilijker aan het maken.

Het ding is: Annelien heeft gisteren gezegd dat we ons moeten verenigen.

We moeten samenkomen. We zijn in de meerderheid.

Dan denk ik: Waarom zetten we haar plan of haar idee dan niet verder?

Ik vind dat zo jammer. - Samen is nooit samen.

Samen is altijd vergiftigd.

Hoe meer mensen je in vertrouwen neemt, hoe meer verraders je in vertrouwen neemt,

dus dat is de dualiteit. - Samen bestaat hier ergens niet.

Ik vind dat een beetje naïef, eigenlijk.

Ik dacht: Dat kan niet, Lotte. Dat kan niet. Wat doe jij?

Zo ken ik je niet.

Ja, dat was gewoon meer, meer en meer bevestiging van mijn idee:

Lotte is een verraadster.

Het grote verschil tussen de bondgenoten en de verraders is

dat de bondgenoten in overtal zijn, dat is duidelijk,

maar de verraders zijn georganiseerd. Die zijn solidair.

Dus, de enige manier waarop wij, als bondgenoten,

daar verandering in kunnen brengen, is door ons ook te organiseren.

Wat we gisteren gedaan hebben, was radicaal het tegenovergestelde.

We hebben zomaar namen geplot en ja,

als dat onze strategie voor de komende dagen blijft,

dan worden we gewoon stuk voor stuk afgeslacht.

De reden die ons tegenhoudt om ons te organiseren, is:

Om dat te doen, moet je natuurlijk concreter worden

en moet je een naam noemen.

En als je een naam noemt, dan heb je schrik dat je vermoord wordt.

Ik denk dat we maar een stap vooruit kunnen zetten als bondgenoten

als er namen genoemd worden

waarrond we ons als bondgenoten kunnen verenigen.

En dat verenigen, vind ik, gebeurt ultiem hier aan de ronde tafel.

Dat gebeurt hier.

Wouter is een figuur waarbij je voelt: Heel veel mensen vertrouwen die man.

Slimme man, niet impulsief, doordacht.

Gevaarlijk.

Wat ik oprecht een beetje jammer vind, is: Ik probeer vaak met veel mensen te praten,

omdat ik gewoon een beetje iets nodig heb om mij aan vast te houden, of zo.

Ik merk dat heel veel mensen vaak niet veel willen lossen,

waardoor ik... - Ja. Dat is het probleem, hè.

...begin te malen, of zo,

en uiteindelijk zit ik met geen idee in mijn hoofd over wat ik vanavond moet doen.

Echt nul. Iedereen zegt hier aan tafel: We moeten meer zeggen en meer praten,

maar ik heb het gevoel dat ik probeer dingen los te weken bij mensen,

maar dat ik niet veel krijg.

Ik denk dat veel mensen gewoon bang zijn om überhaupt namen te noemen.

Dat kunnen we concluderen. - Dat snap ik ook oprecht.

Dat is toch de stap die we moeten zetten, want we moeten vooruit.

Oké, laten we geen blad meer voor de mond houden en ervoor gaan.

Ik wil dat doen en ik besef heel goed

dat ik mijzelf daardoor in een kwetsbare positie breng.

Ik hoop dat iedereen dat beseft. - Als eerste zeker.

Ja, voilà.

Jonatan is...

als verrader genoemd. - Oké.

Ik dacht: Huh? Vanwaar komt dit ineens? Niemand heeft ooit mijn naam gezegd.

Er werd nooit een verwijzing of zo naar mij gedaan.

Ik ga open zeggen: Dat is een plan waar ik me niet achter schaar.

Dat heb ik in de auto ook gezegd,

dat ik me niet achter elke naam die daar genoemd is, ging scharen,

want dan voel ik mij gemanipuleerd.

Ik voel mij nu gemanipuleerd. - Door wie?

Door jou. Het spijt mij.

Op een bepaald moment zegt Wouter: Jonatan.

En ik dacht: Maar wat doe jij nu? Ik begreep dat gewoon niet.

Oké, Astrid, dat begrijp ik. Dat is nadien bijgestuurd.

Ik heb je supergraag, hè, Wouter, maar dit vind ik... Nu voel ik mij gecornerd.

Ik dacht: Maar ben jij nu toch een verrader?

Dit is zo'n verradersstreek. Ik was echt...

Ik was helemaal gebouleverseerd. Ik wist niet meer wat er gebeurde.

Ik vind dat je heel heftig reageert... - Ja, ik weet het.

...omdat voor mij Wouter één van mijn zekerheden hier is.

Maar ja, goed, iedereen heeft wel een andere zekerheid.

We zijn ook een beetje de twee oudsten van de club hier.

Ik ga honderd procent open kaart spelen, Astrid.

In de auto is Lotte haar naam genoemd. Hè?

Twee verraders onder vuur. Dit is niet goed, hè.

Dit is niet goed.

En dat is nadien gecorrigeerd.

Dat is heel hard gecorrigeerd en dan zijn wij...

hebben we naar jou gekeken, Jonatan.

Ik heb al een vermoeden: Oké, hier staat iets te gebeuren.

Eén van ons twee...

Er gebeurt iets.

Mag ik vragen op basis van wat? - Ja, dus...

Voor mij persoonlijk was jij heel enthousiast om mogelijk verrader te zijn.

Dat is waar. Ik heb dat ook gezegd.

In het begin van het programma wou ik heel graag verrader zijn,

maar toen ik hier was, kende ik te veel mensen en heb ik nee gezegd.

Je kunt mij geloven of niet geloven, maar...

Ja, je hebt dat gezegd.

Bij ons is ook de naam Jonatan vaak gevallen,

met bepaalde leads en hunches. En dit is geen persoonlijke aanval,

want als we iets van Wouter hebben geleerd, is dat het maar een spel is,

maar er zijn verschillende mensen die al hebben gezegd

dat er bepaalde dingen zijn gebeurd, zoals veelvuldig vragen naar informatie

zonder iets terug te geven. - Maar zonder iets terug te...

Ik zit continu tegen iedereen te zeggen wie mijn top vijf is.

Ik wil nu letterlijk op tafel leggen wie ik verdenk. Moet ik dat doen?

Doen.

Jonatan praat wel veel, dus dat speelt wat in zijn nadeel.

Dat vond ik gevaarlijk.

Jij staat bij mij in mijn top vijf.

Slongs, sorry, ik kan je ook niet van mijn lijst afhalen.

Joris staat bij mij bij misschien, Sean staat er nog altijd in,

Wouter staat er bij mij ook nog altijd in

en Hans, sorry, ik kan het niet laten, maar jij staat er ook bij.

Ik vind dat dan... Heel de dag door hoor ik niets

en nu is het de eerste keer dat ik dat hoor.

Daarnet hebben wij gepraat. - Ik heb letterlijk die namen gezegd.

Maar mijn naam niet. - Ik heb gezegd

dat je bij 'misschien' stond. - Nee, daarnet niet.

Dat is honderd procent zeker.

Dat heb je gisteren gezegd. Vandaag niet meer.

Ik heb vandaag nog gezegd dat jij bij mijn 'misschien' stond, nog altijd.

Hij reageert zo... Hij probeert zich te verdedigen,

maar het hield toch weer geen steek volgens de rest

en dan denk ik: Oh, Jezus.

Ik heb ook de naam Jonatan horen circuleren

in verschillende situaties vandaag, maar geef mij dan logische argumenten.

Ik zie het zelf nog niet, maar zeg het mij.

Ik ga als bondgenoot hulp bieden om jullie te vertellen waarom ik denk...

Dat is het enige wat we kunnen doen als bondgenoten,

heel open zeggen waarom Jonatan een verrader zou kunnen zijn.

Zo jammer dat iedereen dat zo denkt. - Nee, nee.

Pak dat niet persoonlijk. Ik vind je een geweldige gast.

Het is een spel, ik weet het, maar het is gewoon stom.

Weerleg het gewoon en dan is het van tafel.

Ik zou graag hebben dat je het ontkracht en dan zeg ik: Ik ben fout geweest.

Je kop draait aan honderd per uur, hè.

Je bent aan het proberen om een uitweg te zoeken voor hem,

waarbij je jezelf niet verdacht maakt,

maar ja, je kunt de verradersgroep niet in gevaar brengen daarvoor.

Wie heb je op je bordje geschreven als minst betrouwbare, toen aan het diner?

Als minst betrouwbaar had ik Amine. - Amine.

Ik weet dat jij recht tegenover mij zat aan de dinner table

en op een bepaald moment vroeg je: Wie hebben jullie opgeschreven?

Voor ik iets... Ik twijfelde om dat meteen te zeggen en jij fluisterde:

Ik Amine. Amine.

Dan denk ik: Ja, dan heb je je toch wat verdacht gemaakt, misschien.

Moeilijk.

Iets later stonden wij in de bar en jij was de eerste om te zeggen...

Dat heb je zelf net bevestigd, dat je heel graag met namen gooit.

Dat pleit voor je, maar je was ook wel de eerste om te zeggen:

Ik denk Amine.

Oké, dat is nummer twee, waardoor ik mij, Astrid, om jouw woorden te gebruiken,

beïnvloed zou kunnen voelen.

Dat zijn twee dingen die een verrader zou kunnen doen

om mensen te beïnvloeden.

Oh, nee. Het wordt een shitshow. Het wordt echt een shitshow.

Er zijn een paar mensen... Wacht, Jonatan, even.

Mag ik even? Want dit gaat ver, hoor.

Maar doe maar eerst. - Dat is mijn argumentatie.

Slongs is gewoon een onnozele speurder die heel mis is.

Mevrouw Schuif Af, die gaat je toch niet bedriegen?

Jij zegt nu net: Mensen geven maar niks aan mij.

Niet moeilijk, want als je in je hart kijkt...

In dit spel, wie begint er nu als een zot namen te gooien?

Ook als bondgenoot. Dom, hè. - Ik heb...

En wat deed jij? Jij begon keiveel namen te noemen.

Dat daagt mij nu. Jij hebt echt veel gezegd: Die kan het zijn. Ja, die ook wel.

En dan denk ik: Oh, als bondgenoot zou ik dat nooit durven.

En dan begin ik te denken: Misschien wil jij installeren, of zo.

En nu voel ik mij daar even slecht van. Dan denk ik: Was dat nu bespelen?

Nee. - Jij hebt echt heel veel namen gezegd.

De namen die ik heb opgeschreven... Ik heb het altijd gezegd:

Ik heb een groepje bovenaan staan met potentiële verraders.

Ik heb een groepje bij 'misschien' staan en mensen die ik kan uitsluiten.

Dat is het ding dat ik altijd heb gezegd.

Gisteren zat ik op Amine.

Mijn top vijf is Amine, Slongs, sorry, Hans, Wouter...

En ik. - Ik vind dat heel zelfzeker.

Ik kan er niet zo veel zeggen.

Ik ben zo op Jonatan en op Lotte nog steeds,

maar ik heb maar één ronde tafel per avond,

dus ik moet iemand kiezen.

Wie mij opviel gisteren,

zeker door de dingen zogezegd in de handen van het lot te geven,

dat was Ingeborg.

Zo veel mensen die op Sofie stemden en met je zakje toevallig Sofie eruit halen.

Ik geloof ook in heel veel schone dingen in het universum,

maar dat vond ik wel heel straf.

Wacht, wacht. Mag ik even? Want dit gaat ver, hoor.

Maar doe maar eerst. - Dat is mijn argumentatie.

Jij kunt in dat zakje steken wie je wilt steken.

Allee, ja, dat vond ik een beetje tricky.

Het moment dat daar zo'n scudraket afkomt...

Slongs, dat is gewoon een onnozele speurder die heel mis is.

Dat mag ik eigenlijk niet zeggen. I love you, Slongs.

Ik denk: Als je verrader bent als Ingeborg zijnde, bijvoorbeeld,

kom je met een zakje waar de andere twee verraders niet in zitten.

Dan pak je maar iemand uit dat zakje en maakt het zelfs niet uit.

Al de rest zal wel beslissen.

Dan word je een heel heilig boontje, bij wijze van...

Excuseer, ik moet even onderbreken.

Maar echt waar, als je nog maar zo kort in dat spel zit,

ga je echt niet lukraak aan de slag.

Een verrader is stoerder, is cooler, is beredeneerder.

Dank je wel.

Iedereen houdt van Ingeborg.

Mevrouw Schuif Af, die gaat je toch niet bedriegen?

Maar ze maakt zichzelf verdacht doordat ze zo met het zakje...

En dan toevallig Sofie haar fotootje eruit.

Tuurlijk wil je een bondgenoot eruit spelen als je een verrader bent.

Ah, toevallig. Iedereen stemt op Sofie en ik heb ook Sofie haar fotootje.

Mag ik nu...

Nee, wacht, Jonatan. Even. - Sorry.

Er zijn een paar mensen die mij honderd procent als bondgenoot aanduiden.

Als je mij vertrouwt, dan vertrouw je ook Ingeborg,

want dat hangt aan elkaar.

Dus schrijf haar niet op, want dan zou je mij ook bedriegen

als zogezegd medebondgenote.

Ik wil, zoals alle bondgenoten, volle bak inzetten op iemand,

waarbij we een soort gemeenschappelijk gevoel hebben van: Komaan.

En is die er? - Die is er.

Ja, de verraders zitten een beetje in het nauw gedreven.

Verdomme, man.

Ik denk dat het tijd is om te stemmen.

Ik ga rosé drinken. - Ik ook.

Neem de pen en we schrijven de naam op

van de persoon van wie wij denken dat hij of zij een verrader is.

Jesus. What the fuck?

Wat als iedereen nu op Jonatan stemt behalve William en ik?

Vandaag stem ik op de underdog, degene waar iedereen overkijkt.

De perfecte verrader.

In een fractie van een seconde moet er gestemd worden. Ja...

Heeft iedereen geschreven?

We beginnen bij Gilles.

Ik heb één naam vandaag uitdrukkelijk aanwezig gehoord

en ik vond de counteraanvallen niet voldoende.

Ingeborg?

Jonatan, ik denk echt dat jij een verrader bent.

Amine?

De persoon die ik heb opgeschreven, is Julie.

Lotte?

Ik heb voor een persoon gekozen die in mijn ogen...

redelijk vaak het voortouw neemt

en probeert te sturen op een of andere manier,

wat ik denk dat een juiste manier is voor een verrader om te doen.

En dat ben jij, Gilles.

Ik weet dat je heel veel theorieën hebt en ik ga er ook heel graag in mee,

maar iedere keer aan de ronde tafel kom je zelf niet per se met een voorzetje

of volg je.

Hans, wie denk jij dat er een verrader is?

Ik heb...

Ender gekozen. Je bent een toffe mens, denk ik.

We hebben nog niet veel gepraat, maar als je erin wilt blijven, praat.

Slongs.

Ik vond dat vandaag iedereen toch iets te zeggen had

en dan vond ik dat Isabelle eigenlijk niks te zeggen had.

Ik vind je een heel straffe actrice

en je zou potvolkoffie hier maar je eerste Oscar eens kunnen halen.

Ender?

Lotte, ik zie je echt heel graag.

Ik wou een hartje tekenen, maar ik weet dat ik dat niet kan,

dus ik heb een driehoek gemaakt.

I appreciate it. Het is helemaal oké.

Bij Ender heb ik wel echt een gevoel van: Oké, die heeft mij wel een beetje door.

Ik had het echt warm.

Ik hoop niet dat mensen het hebben gezien, maar ik heb het echt warm gehad.

Joris?

Na dag één heb ik drie namen opgeschreven in mijn schriftje

en dat was echt puur buikgevoel, puur op gevoel,

en Jonatan stond daartussen.

Ik voel te veel onzekerheid, dus ik heb op jou gestemd.

Een derde stem tegen Jonatan.

Dorianne? - Ik denk altijd:

Een goeie verrader gaat in het verlengde van zijn persoonlijkheid handelen.

En dan zie ik bij jou, Jonatan:

Je hebt een heel emotionele kant en jij vergroot die heel erg uit.

En met emoties kun je heel veel mensen meekrijgen.

Ik zie je emotioneel zijn en dat is zo slim gespeeld, dat is zo tactisch.

Dus, mijn applaus voor jou, Jonatan, ik meen het,

en daardoor ben je mijn verdachte op dit moment.

Ik heb hem doodgraag, maar ik dacht: Jonatan, jouw spel is gespeeld.

Sean, wie is er een verrader?

Ja, Jonatan.

Je bent een enorm emotionele mens, maar voor mij ben je nu ook...

een verrader.

Stem vijf. Wouter?

Ja, Jonatan, het zal wellicht geen verrassing zijn voor jou.

Je ziet ook dat ze op voorhand al hadden afgesproken.

Julie? - Sorry aan wie ik opgeschreven heb.

Lotte, de enige reden is omdat ik je een heel intelligente vrouw vind,

wat alleen maar een compliment is.

De tweede stem voor Lotte. Roman?

Ik heb vooral geluisterd en gekeken naar de personen die ik heel erg vertrouw

en die zijn met logische argumenten gekomen die ik graag wil volgen.

Het spijt me, Jonatan. Een stem voor jou.

Donkere wolken boven Jonatan, maar Jonatan, naar wie gaat jouw stem?

Ik heb gestemd puur uit...

omdat ik een gevoel heb dat er iets is gestuurd van één persoon.

Het heeft totaal geen inhoud meer wat ik nu zeg,

maar ik heb gestemd op Wouter.

Astrid, wie krijgt jouw stem?

Ik stem op een crème van een vent naar wie ik opkijk,

maar vandaag ruikt de tafel voor mij naar verraad

en net als Annelien gisteren stem ik vandaag op Wouter. Sorry, Wouter.

Isabelle?

Ik heb misschien een heel verrassende naam.

Ook een crème van een vent, waarvan ik niet wil dat hij verrader is,

maar wie het zeer goed zou kunnen zijn.

Joris.

William? - Ik stel mij vragen bij Wouter,

omdat jij van het begin af aan al zegt:

Het is een spel, laat ons dat niet vergeten.

Je hangt je karretje ook heel vaak aan Ingeborg,

waarvan we allemaal weten: Ingeborg wordt heel hard vertrouwd.

Ingeborg is een beetje de fee die rond ons dwarrelt

en jij bent dan de papa die daar ook bij is.

Het is niet met volle zekerheid, maar ik heb toch Wouter genoteerd.

Ik denk dat het helaas duidelijk is.

Jonatan, jij hebt de meeste stemmen.

Jij mag naar je plekje gaan en je ware identiteit vertellen.

Jonatan...

vertel ons...

wie je bent.

Ik vond het superleuk om jullie te leren kennen, oprecht.

Ik hoop dat jullie nog een heel fijne tijd samen hebben.

Ik heb hier heel hard uit geleerd en heb mij enorm geamuseerd.

En ik ben een verrader.

Oh, my god.

Sorry, sorry, sorry. I love you.

Goed gedaan, man. Goed gedaan.

Poef. Bam. Jonatan wordt ontmaskerd als verrader.

Hoe goed is dat?

Op dat moment voel je je een Club Bruggesupporter

in het vak van Anderlecht.

Je bent mee aan het juichen en je denkt: Verdomme, hè, man.

Dat is euforie. Dat is mooier dan een doelpunt scoren.

Dat is mooier dan een titel winnen, dat is mooier dan een beker winnen.

Dat was fantastisch.

Oh...

Ja, ik vind wel van mezelf dat ik goed gelogen heb, of zo. Dat wel.

Wat een spel is dit?

Maar ik denk dat ik gewoon te veel in mijn kaarten heb laten kijken,

wat een bondgenoot niet zou doen.

Fucking hell. Weet je, ik ging echt instorten als hij het niet was.

Ja, ik dacht ook: We moeten dit hebben. - Ik ging instorten als hij het niet was.

Ik ging niet meer weten wat te doen.

Fuck.

Ik ben een verrader.

Dikke pluim en chapeau voor de bondgenoten.

Jullie hadden mij door.

Jullie hadden mij door.

Hé, maar dit werkt, jongens. Durven te praten.

Ik denk dat ik wel heb proberen te tonen van:

Allee, Jonatan. Dat was mijn maatje. Ik denk wel dat het leek: Oh, my god.

What the fuck?

Ik weet het niet. Ik weet niet wat mensen hebben gezien

en hoe ik zelf eruitzie.

Maar ik hoop dat ik het heb kunnen verbergen.

Bull's eye, beste bondgenoten,

maar weet wel dat er nog twee verraders overblijven.

Die hebben nu de keuze: Of ze kunnen vannacht vermoorden,

of ze kunnen vannacht verleiden. Er kan dus van alles gebeuren.

Welterusten. - Gaan we één pakken?

Is er champagne?

Ken je dat, dat het je verjaardag is en je krijgt een cadeau van iemand

en je wou dat cadeau helemaal niet.

Je zegt zo: Ja, dank je. Dat had niet gehoeven. Superblij.

Dat. Dat gevoel. Zo zat ik daar.

We hebben hem.

Oh, ik ben zo blij. Ik ben zo blij.

Ik moet daar echt nog van bekomen.

Gilleske, Gilleske, Gilleske...

We hebben een verrader.

Oef. Dat is wel een hele opluchting voor mij.

Ik heb toch min of meer het voortouw genomen om Jonatan aan te duiden.

Stel je maar eens voor dat het de verkeerde persoon was,

zoals gisteren bij Sofie is gebeurd.

Hallo. We hebben een verrader buitengestemd.

En nog redelijk rap. - Hallo.

Ja, dat is keigoed. - Ronde tafel twee en het is byebye.

Ik ga nu gewoon even op dat euforische gevoel een beetje meedrijven,

want damn, hoe graaf is het dat we bij onze tweede raad

al gewoon een verrader eruit gehaald hebben?

Op de bondgenoten.

Wacht. Op een verrader weg. - Op een verrader weg.

Ik ben een verrader

en verraders moeten een beetje de klootzakken in dit spel zijn.

Ik wist totaal niet wat er had gespeeld.

Ik moest even volgen. Ik dacht: Wow, wat gebeurt hier allemaal?

It makes sense, maar ik had wel zoiets van: What the fuck moet ik hier nu doen?

Dat was echt ook een beetje mijn trouwheid aan iemand. Snap je?

Ja, tuurlijk. - Dat is mijn gevaar.

Mijn gevaar is mijn liefde voor mensen.

Ik heb dan laten uitschijnen van: Dit was puur een blinde vlek voor mij

en ik ben er even wel van aangedaan,

want dat was echt een persoon die dicht bij mij stond

en ik vind het heel jammer dat ik mij daardoor heb laten misleiden.

Ik vond het op zich wel moeilijk op dat moment,

ook puur omdat het iets was wat ik niet verwacht had

en waarvan ik niet op voorhand wist dat het ging gebeuren.

Anders had ik er meer over kunnen nadenken.

Ik ga niet te veel zeggen, omdat ik echt uitgepraat ben.

Morgen ga ik ermee aan de slag, maar Lotte blijven we vasthouden.

Sowieso.

We gaan morgen verzamelen, maar ik doe nu nog alsof ik haar vertrouw.

Heel goed. - Dat is mijn tactiek.

Ik heb daar al heel lang over nagedacht en met Ingeborg over gepraat,

maar ik doe nu alsof ik haar de max vertrouw.

Ik moet maar liegen tegen Lotte. Ik moet het spel spelen

en je lot als je in dit spel zit, is dat je soms dingen gaat moeten doen

die een beetje afwijken van wie je normaal bent.

We moeten nu wel meer argumenten voor Lotte vinden.

Dat is mijn enige doel nu, elke minuut dat ik hier rondwandel.

Morgen, en het spijt me zeer, Lotte, dan ga ik voor de aanval.

Ja, dat gaat wel emotioneel worden.

Ik wil wel even iets zeggen.

Ik ben echt keibang dat ik vermoord ga worden.

Ik heb daar nu mijn tactiek voor en je gaat mij dat niet mogen kwalijk nemen.

Ik ga... Misschien moet ik gewoon tegen Lotte zeggen

dat ik misschien wel verleid wil worden. Ik ga een onderonsje doen en zeggen:

Goh, zo verleiden, misschien wil ik dat ergens wel.

En dan toch nee zeggen?

En dan toch nee zeggen. - Oké. Riskant.

Mag ik even iets zeggen? Dat ik het iedereen vergeef

als ze zich laten verleiden in episode zes of zeven, maar dit is de tweede tafel.

Nu hebben ze hun rug tegen de muur.

Laat je maar vermoorden. Ik laat me liever vermoorden nu dan verleiden.

Ik heb tegen Staf gezegd: Dat zou ik nog fijn vinden, beide kanten kennen.

Maar niet nu. - Vanaf episode acht kan ik dat begrijpen.

Dan wil je winnen en dan sta je drie tegen vijf.

Dat kan ik begrijpen, maar dit is twee tegen...

Als je je nu laat verleiden, dan ben je supergoedkoop.

Ik heb geproefd van hoe het is om als bondgenoot

een verrader naar huis te kunnen stemmen.

Dat is een overwinning, dat is een goal scoren op het WK,

zo voelde dat.

No way dat ze mij nu nog zouden kunnen verleiden.

Ik denk dat William en ik met hetzelfde gevoel zaten,

van: What the fuck is er gebeurd?

Verdomme. - Echt waar.

Ik kan mezelf echt voor de kop schieten.

Ik heb echt getwijfeld om mee op hem te gaan.

Ik ook. Dat had ons veel minder verdacht gemaakt.

Ik stond op het punt om hem op te schrijven.

Maar ik dacht: Ofwel gaan er heel veel mensen op hem zitten

en zijn wij de enige twee die niet op hem stemmen.

Ja, maar dat is gelukkig ook niet gebeurd. - Nee.

Ik was heel blij om William terug te zien,

omdat dat de enige persoon is die weet wat mijn rol is, wat zijn rol is.

We zitten allebei in hetzelfde schuitje.

Jesus.

Maar bon, het is nu eenmaal zo. Hij ligt eruit en mijn naam is ook genoemd.

Ja, maar er zijn er nog heel veel die jou niet verdenken.

Het is nu geen moment om te panikeren. - Nee.

Komt goed, komt goed.

Zè na kalm.

Niet nerveus worden, dat is niet nodig. Dan ga je fouten maken.

Dat gaat niet.

Als ik afga op wie mij verdenkt, want jouw naam is niet gevallen...

Ender.

Die spreekt zich letterlijk uit tegenover mij,

wat ook een tactiek kan zijn. Julie heeft mijn naam genoemd,

maar heeft daarna ook wel gezegd: Ik had geen aanleiding.

Ik wou niet meegaan met de horde. Dus Julie is, denk ik, ça va.

Wouter heeft mij genoemd, maar hem kunnen we moeilijk verdacht maken,

omdat hij het voortouw nam. - Ja, klopt.

Hallo. - Hallo.

Hoe heb jij onze schuilplaats gevonden? - Ik ken die al, van lang geleden.

Maar, beste verraders, het wordt heet onder de voeten.

Kennen jullie de opties? - Ja.

Er zijn twee dingen die je kan doen.

Ofwel is het iemand verleiden, iemand erbij halen,

ofwel is het iemand vermoorden. Het is één van de twee.

Ik leg hier twee enveloppen.

Ofwel is het een moord, ofwel is het een verleiding.

En ik kom straks terug binnen en neem een enveloppe mee.

Jullie kiezen welke. Goed? - Oké.

Maak een verstandige beslissing. - Dank je, Staf.

Je staat daar met twee en je weet dat de keuze is:

Gaan we iemand proberen te verleiden of gaan we toch moorden?

Ik vind dat heel moeilijk.

Ik wil even overlopen wie we zouden kunnen verleiden,

want een Dorianne zegt tegen mij: Ik zou het nog wel leuk vinden.

Ik heb vooral Gilles horen zeggen: Niemand gaat dat doen.

Ik heb Amine dat horen zeggen, maar dan denk ik:

Maar is dat echt of is dit...

Ik denk dat je die twee niet moet vertrouwen.

Nee, hè. - Als we iemand zouden verleiden,

moet het iemand zijn waar niemand naar kijkt

en dat is mogelijk een Sean, mogelijk een Isabelle of een Julie.

Stel, we verleiden iemand, ook al zegt die ja of nee,

zitten we morgen nog altijd met evenveel personen aan tafel.

Dat kan betekenen: er zijn drie verraders, iemand is verleid,

er zijn twee verraders, iemand heeft nee gezegd,

of wij hebben de persoon met het schild vermoord.

Maar ik ben de persoon met het schild. - Aha...

Ja, wat het natuurlijk ook een beetje moeilijk maakt.

Als we zouden moorden en we kiezen iemand binnen de wapenkamer,

word ik nog meer verdacht,

want ik ga morgen waarschijnlijk moeten uitbrengen dat ik het schild heb.

Snap je? - Ja.

Zeg me gewoon het eerste wat je denkt. Verleiden of niet?