Original subtitles

‫آنچه گذشت...

‫تابی، نمی‌دونم جریان چیه، ‫ولی واقعیه...

‫و اینجا گیر افتادیم.

‫یعنی من تو شهری‌ام ‫که نمی‌تونم ازش برم...

‫و هر شب هیولاها از جنگل ‫حمله می‌کنن.

‫نه! آخ!

‫مرد جماعت از خانواده‌اش ‫محافظت می‌کنه فرانک!

‫چشمت رو باز کن و ببین!

‫ببین چیکار کردی! ‫ببینشون!

‫کاش می‌تونستی سوگواری کنی، ‫ولی نمی‌تونی بوید.

‫این ملت بهت نیاز دارن.

‫تو باید راهنماییشون کنی ‫که برگردن خونه.

‫نه!

‫طاقت بیار!

‫برگ‌هاشون داره می‌ریزه... ‫درخت‌ها رو می‌گم.

‫اگه برگ‌هاشون بریزه بده؟

‫همه‌چی عوض می‌شه. ‫اینجا تغییر معمولا بده.

‫طوفان نصف محصولاتمون رو نابود کرد.

‫حالا که این همه آدم جدید اومده،

‫باید خیلی جدی جیره‌بندی کنیم.

‫دیشب چیزی نمونده بود...

‫الجین تو خواب غرق بشه.

‫چی؟

‫دانا، بهم گفته بودن ‫نمی‌تونم بچه‌دار بشم.

‫حالا که این همه اتفاقات عجیب دیدی، ‫با یه معجزه کنار نمیای؟

‫یه چیزی دیدم که واقعی نبود.

‫- چی دیدی؟ ‫- دو بچه رو دیدم...

‫که وسط جاده وایستاده ‫و بهم زل زده بودن.

‫شبی که اون اتفاقات بد رخ داد،

‫همون شبی بود که مادرم رفته بود ‫بچه‌های برجه رو نجات بده.

‫- نه! ‫- مامان!

‫چی شده؟ ‫جولی! جولی!

‫اگه تنها راه نجات جولی ‫پیدا کردن اون برج باشه چی؟

‫- تابی... ‫- باید امتحان کنم جیم.

‫خواهش می‌کنم.

‫درخت راه‌دوره. بیا.

‫مادرم می‌گفت از اینجا به برجه ‫و بچه‌ها می‌رسه.

‫هر بار چیز خیلی عجیبی می‌بینم، ‫این نماد رو هم می‌بینم.

‫تابیتا بهت گفت این نماد رو ‫تو تونل‌ها دیده بود.

‫آنکویی.

‫اگه قرار باشه به جوابی برسی، ‫باید اونجا دنبالش بگردی.

‫آنکویی!

‫تا نرفته بودی جنگل، ‫هیچ مشکلی نداشتیم.

‫گمون می‌کنم این‌جوری ‫بتونم درستش کنم.

‫آخ! آخ!

‫آخ!

‫جنگل از ترست تغذیه نمی‌کنه بوید.

‫از امیدت تغذیه می‌کنه.

‫ولش کن بوید.

‫اگه امروز نمیرن، فردا می‌میرن.

‫نه.

‫عا!

‫من رو از پا درنمیاری.

‫شنیدی چی گفتم؟! ‫عمرا اگه من رو از پا دربیاری!

‫شرمنده‌ام. ‫چاره دیگه‌ای نداره.

‫- اینجا کجاست؟ ‫- بیمارستان سن‌آنتونیه.

‫دو کوه‌نورد سه روز پیش ‫تو جنگل پیداتون کردن.

‫بی‌هوش کنار مسیر جنگلی افتاده بودین.

‫گفتین «بیمارستان سن‌آنتونی»، ‫ولی کلا کجاییم؟

‫اینجا کمدنه.

‫ایالت مینه.

‫اسمتون رو لطف می‌کنین؟

‫چی؟

‫هیچ کارت شناسایی‌ای همراهتون نبود.

‫اصلا یادتون نیست ‫چی به سرتون اومده؟

‫این زخم‌ها و جراحات از کجان؟

‫اِم...

‫چطوره بفرمایین بشینین؟

‫چیزی نیست.

‫چیزی نیست.

‫کسی اذیتتون نمی‌کنه.

‫کسی هست که باهاش تماس بگیرین؟

‫اعضای خانواده‌تون نیستن؟

‫نه.

‫[اتاق بیمار شماره ۲۲۲۵]

‫دکتر برودی؟

‫پلیس‌ها دارن میان.

‫ممنون.

‫عه، چرا...

‫تشریفاتیه.

‫صرفا می‌خوایم مطمئن باشیم ‫حالتون خوبه، همین و بس.

‫حالا که به هوش اومدین، ‫خوشحال می‌شم اگه حالش رو دارین...

‫چند آزمایش هم ازتون بگیرم. ‫اشکالی نداره؟

‫من یه دقیقه می‌رم بیرون،

‫ولی انتهای همین راهروئم.

‫راحت باشین و استراحت کنین، خب؟

‫مستر مووی تقدیم می‌کند ‫.:: MRMOVIEHC ::.

‫..:: کانال تلگرام و اینستاگرام مسترمووی::.. ‫.:: Telegram: @MRMOVIEHC ::. ‫.:: Instagram: @MRMOVIEHC ::.

‫[تمام ملاقات‌کنندگان] ‫[باید نام خود را ثبت کنند]

‫[اتاق بیمار شماره ۲۲۲۵]

‫پرستار، لطف می‌کنی کمکمون کنی؟

‫مترجم: «مستر مووی » ‫در تلگرام:و اینستاگرام MRMOVIEHC@ و MRMOVIEHC@

‫[اتاق بیمار شماره ۲۲۲۵]

‫دکتر کارلین به بخش ۳۲۱.

‫دکتر کارلین به بخش ۳۲۱.

‫بیمار داریم، لطفا به بخش ۳۲۱.

‫[به بیمارستان عاری از تنباکو خوش آمدید] ‫[استعمال دخانیات ممنوع]

‫[احتیاط کنید] ‫[در خودکار است]

‫[بیمارستان سن‌آنتونی] ‫[مخصوص آمبولانس] [ورود ممنوع]

‫[گل‌فروشی آدری]

‫[دیزی جو]

‫آهای!

‫آهای! جلوت رو بپا!

‫خداحافظ.

‫[گل‌فروشی جنت]

‫[لباس‌های بهاره رسید]

‫[پارکینگ]

‫یعنی چی که «چاره دیگه‌ای نداره؟»

‫دستت رو بکش.

‫عذر می‌خوام. عـ...

‫چته؟

‫عذر می‌خوام. عذر می‌خوام.

‫«منشأ» ‫«فصل سه، قسمت یک: متلاشی»

‫♪ وقتی پسرکی کم سن و سال بودم، ♪

‫♪ از پدرم پرسیدم: ♪

‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪

‫♪ «خوش‌تیپ می‌شم؟» ♪

‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪

‫♪ اون هم بهم گفت: ♪

‫♪ «که سرا، سرا» ♪

‫♪ «هرچی بشه، همون می‌شه» ♪

‫♪ «ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم» ♪

‫♪ که سرا، سرا ♪

‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪

‫♪ حالا خودم... ♪

‫♪ بچه‌دار شدم ♪

‫♪ از پدرشون می‌پرسن: ♪

‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪

‫♪ «خوشگل می‌شم؟» ♪

‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪

‫♪ من هم مهرآمیز بهشون می‌گم: ♪

‫♪ که سرا، سرا ♪

‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪

‫♪ ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم ♪

‫♪ که سرا، سرا ♪

‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪

‫♪ که سرا، سرا ♪

‫کریستی نباید این کارها رو بکنه؟

‫ذهن کریستی خیلی درگیره.

‫باید مواظب ماریل باشه.

‫درسته.

‫راستی، حالشون چطوره؟

‫ماریل، رندال و جولی چطورن؟

‫ظاهرا خوبن.

‫چیه؟

‫خب، همین که الان ‫بتونی با دیدن این شرایط...

‫بگی چیزی «خوبه»...

‫خیلی گیج‌کننده و نازه.

‫آها، خب، هنوز زنده‌ایم، مگه نه؟

‫سه روز پیش یکی از مردم خودت ‫قصد جونت رو کرده بود.

‫نصف شهر هنوز می‌ترسن بخوابن،

‫کمبود غذا دارین ‫و راه‌حلی ندارین،

‫مطمئن نیستم متوجه شده باشی...

‫هوا داره خیلی سرد می‌شه.

‫آره، خب، پتو داریم.

‫آها، درسته، آره، ‫پتوها رو یادم رفته بود.

‫ولش کن. ‫پس لابد مشکلی نیست.

‫می‌خوای من چیکار کنم؟

‫داد بزنم «آتش»؟ ‫همه رو زهره‌ترک کنم؟

‫شاید باید بیشتر بترسن.

‫شاید خودت باید بیشتر بترسی.

‫راستش، وقتی تو اون اتاق بودم...

‫و می‌خواستم جعبه موسیقیه رو ‫خرد کنم،

‫اون موجودی که داشت ‫باهام حرف می‌زد،

‫بهم می‌گفت تسلیم بشم،

‫می‌گفت جنگل از امیدمون تغذیه می‌کنه...

‫نمی‌دونم چه موجودی بود، ‫ولی مطمئنم همسرم نبود.

‫حالا تو چی هستی؟

‫متأسفانه من نمی‌تونم ‫جواب این سوالت رو بدم بوید.

‫بس کنین!

‫«صحبت به زبان کانتونی»

‫نه! ولم کنین!

‫«صحبت به زبان کانتونی»

‫باید کمکش کنیم! ‫بس کنین! ولم کنین!

‫[اداره پست]

‫«صحبت به زبان کانتونی»

‫ولم کنین!

‫نه! ولم کنین!

‫ایتان!

‫همه‌جا رو دنبالت گشتیم.

‫بهشون گفتی، مگه نه؟

‫آهای، دارم با تو حرف می‌زنم.

‫چرا بهشون گفتی؟

‫باید بریم مامان رو پیدا کنیم!

‫نباید اون بیرون تنهاش بذاریم!

‫- باید یه کاری بکنیم! ‫- می‌دونم.

‫تو فعلا برو تو، خب؟ ‫برو دیگه.

‫[اداره پست]

‫بابا!

‫پیداش کردی.

‫خوبه.

‫ببین، اِم...

‫آها، من... ‫من می‌رم قدم بزنم.

‫جولی.

‫تقصیر تو نیست بابا. ‫هیچ‌کدومشون تقصیر تو نیست.

‫[اداره پست]

‫جیم؟

‫اِم...

‫خودت که می‌دونی نباید بری.

‫اصلا نباید می‌ذاشتم بره. ‫همین‌جوری دست رو دست نمی‌ذارم.

‫جیم، نباید شب تو جنگل باشی.

‫پسرم همین الان می‌خواست فرار کنه ‫و بره دنبالش بگرده.

‫دخترم هنوز نمی‌خواد بگه...

‫اون موقع چی به سرش اومده بود...

‫بچه‌هام به مادرشون نیاز دارن.

‫می‌خوام چیکار کنم؟

‫نمی‌دونم؛ ‫ولی نباید این‌جوری کنی.

‫یه طلسم تو چادر می‌ذارم.

‫جیم، وایستا. جیم!

‫گوش کن، من... جیم!

‫خودم وقتی با سارا رفته بودم جنگل ‫امتحان کردم،

‫ولی خدا می‌دونه چی چادرمون رو ‫کجا انداخت.

‫باز هم سالم برگشتی.

‫آره، ولی چیزی نمونده بود بمیرم.

‫من بحث نمی‌کنم.

‫خودت هم عین من می‌دونی ‫به احتمال زیاد تا الان...

‫نگو!

‫حرفش هم نزن.

‫جریان چیه؟

‫دارم می‌رم دنبال زنم بگردم.

‫خیلی‌خب، وایستا، یه لحظه وایستا.

‫اگه می‌خوای بری، شاید بشه ‫با امنیت بیشتری عملیش کرد.

‫زود باش دیگه! ‫تقریبا یه ساعته اون تویی!

‫یه لحظه وایستا.

‫پونزده دقیقه پیش همین رو گفتی! ‫زود باش!

‫دیگه طاقت ندارم!

‫زود باش! ‫داری چیکار می‌کنی؟

‫همین‌جوریش که مستراح رو اشغال نکردی...

‫و جیره‌ات دو برابره خیلی بده.

‫ای بابا. آروم باش نیکی.

‫گه نخور کلارا.

‫آهای، مشکلی پیش اومده؟

‫آره، مشکلی پیش اومده. ‫الان شلوارم رو خراب می‌کنم.

‫گور باباش.

‫حالت خوبه؟

‫آره، چیزیم نیست.

‫عزیز دلم، واقعا باید یه چیزی بخوری.

‫می‌خورم. آخه...

‫معده‌ام یه کم درد می‌کنه.

‫فقط باید استراحت کنم.

‫الان دیگه باید نگران جفتتون باشم.

‫خوب می‌شم.

‫دو سه ماه اول گاهی سخت می‌گذره، ولی...

‫- آره. ‫- خوب می‌شه.

‫الیس، کلی کار داریم.

‫هنوز واسه کشت زود نیست؟

‫همین‌جوری طوفان ‫نصف محصولاتمون رو نابود کرده.

‫نمی‌خوام به امید یخ نزدن زمین صبر کنم...

‫تا باقی محصولات رو هم از دست بدیم.

‫هنوز نخوابیده؟

‫نمی‌دونم.

‫مشکلات مهم‌تری داریم.

‫چند نفر رو جمع کن. ‫تو مزرعه می‌بینمت.

‫روزی که من و سارا برج فانوس رو ‫تو جنگل پیدا کردیم،

‫از اون کلبه سنگی کوچولوئه ‫که طلسم‌ها رو...

‫پیدا کرده بودم ‫شروع کردیم.

‫یه چادر هم زده بودیم ‫که نمی‌دونم تا کجا پرتاب شده بود؛

‫ولی اگه هر روز صبح ‫از اون کلبه شروع کنین،

‫حداقل به هدفتون نزدیک‌ترین...

‫و یه جایی دارین ‫که شب‌ها برگردین همون‌جا،

‫پس خودتون رو به کشتن ندین.

‫منطقیه. مرسی.

‫اِم، وایستا ببینم. گفتی خودت و سارا ‫دوتایی اونجا مونده بودین؟

‫آره. چطور مگه؟

‫من هم باهاش می‌رم.

‫می‌شه بیرون صحبت کنیم؟

‫ببین. ببین!

‫ببین، ببین، می‌دونم چی می‌خوای بگی، خب؟

‫ولی اصلا نباید بذاریم تنها بره.

‫می‌فهمم... می‌فهمم چرا خودت ‫می‌ترسی برگردی اونجا...

‫- من نمی‌ترسم... ‫- چرا! چرا، می‌ترسی...

‫و کاملا حق داری بترسی بوید؛

‫ولی یکی باید حواسش باشه...

‫جیم صحیح و سالم برگرده.

‫من تجربه از دست دادن والد ‫تو این شهر رو داشتم...

‫و دست رو دست نمی‌ذارم ‫که جولی و ایتان...

‫جفت والدینشون رو ‫تو یه هفته از دست بدن.

‫نباید تا ابد تدافعی عمل کنیم بوید.

‫[بنزین]

‫این دیگه چه وضعشه؟

‫این دیگه چه وضعـ...

‫جید؟

‫سعی کردن نشونم بدن.

‫من نمی‌فهمم.

‫من نمی‌فهمم. نمی‌فهمم.

‫سعی کردن نشونم بدن.

‫منظورش چیه؟

‫اصلا نمی‌دونم.

‫- نمی‌فهمم. ‫- تو از این جریانات خبر داشتی؟

‫دارن سعی می‌کنن نشونم بدن.

‫خب، می‌دونستم خیلی درگیر ‫اون نقاشی شده،

‫ولی این دیگه... جنونه.

‫نمی... نمی‌فهمم.

‫نمی... تف به این زندگی. ‫نمی‌فهمم.

‫آره، اونجا رو تخته می‌زنم.

‫- نه. ‫- نمی‌فهمم.

‫کمکم کن ببریمش کلانتری.

‫- اگه بخوابه بهتر می‌شه. ‫- نمی‌فهمم.

‫- نمی... ‫- می‌خوام کمکت کنم رفیق.

‫- نه، نه. ‫- نه، نه، نه، نه.

‫چیزی نیست. آروم باش! ‫بیا بریم.

‫- باید بفهمم... باید... ‫- نه، نه.

‫- باید حلش کنم! ‫- بلند شو دیگه.

‫آماده‌ای؟

‫[فروش لباس‌های قدیمی] ‫[فقط امروز، از ۸ صبح تا ۵ عصر]

‫خیلی نازه. ‫حرف نداره، اصلا...

‫این رو باش.

‫وای، خیلی نازه.

‫بذار یکی واسه جفتمون بگیرم.

‫- چی شده؟ ‫- عذر می‌خوام.

‫سلام.

‫اِم، احیانا می‌شه یکی از گوشی‌هاتون رو ‫قرض بگیرم؟

‫اِم، نه.

‫خواهش می‌کنم.

‫- زود پس می‌دین؟ ‫- آره.

‫ممنون.

‫چرا بهش دادی؟

‫خیلی‌خب.

‫الو؟

‫مامان؟

‫تابی؟ وای خدا! تابی! ‫کجایی؟

‫مامان، سلام. اِم... ‫حالم خوبه. همه‌مون خوبیم.

‫وای دخترم!

‫آره.

‫این همه مدت کجا بودی؟

‫اِم...

‫مجبور بودیم یه مدتی نباشیم، ولی...

‫کجا رفته بودین؟

‫فقط نمی‌خوام نگران باشی مامان.

‫نه تابی، پلیس‌ها دارن دنبال خودت،

‫جیم و بچه‌ها می‌گردن. ‫همه دنبالتون می‌گشتن!

‫می‌دونم. می‌دونم مامان. می‌دونم.

‫- خـ... خیلی شرمنده‌ام. ‫- وای، عزیز دلم.

‫همین که ببینمت، ‫همه‌چی رو برات تعریف می‌کنم.

‫خواهش می‌کنم! ‫خواهش می‌کنم!

‫فقط...

‫ما خیلی نگرانت بودیم!

‫فقط می‌خواستم صدات رو بشنوم ‫و تو هم صدام رو بشنوی.

‫تابی!

‫مامان، خیلی دوستت دارم، ‫دلم برات تنگ شده و...

‫وای، عزیز دلم!

‫من و جیم داریم تمام تلاشمون رو می‌کنیم ‫که زودتر برگردیم خونه.

‫وای، چه عالی.

‫همه سلام می‌رسونن.

‫وای تابی، خواهش می‌کنم ‫گوشی رو قطع نکن.

‫نه، نه، نه.

‫یه کارآگاهی هست ‫که کارتش رو بهم داده.

‫مامان، مامان، نمی... ‫نمی‌تونم زیاد صحبت کنم.

‫شرمنده‌ام. اِم...

‫باشه، ولی باید بهش زنگ بزنی.

‫- اِم... ‫- عزیز دلم!

‫احتمالا تا یه مدت ازم خبری نشه، ولی...

‫نه، نه، نه! نه، نه، نه! ‫باید همین‌جا بمونی!

‫فقط نمی‌خوام بترسی.

‫من خوبم، خب؟ ‫همه‌چی مرتبه.

‫ای بابا، پس کی؟

‫- خیلی دوستت دارم مامان. ‫- تابی!

‫خیلی شرمنده‌ام مامان. ‫باید قطع کنم.

‫خیلی دوستت دارم، خب؟ ‫همه‌چی مرتبه.

‫مامان، خیلی دوستت دارم. خداحافظ.

‫- ممنون. ‫- مرسی.

‫چرا بهش دادی؟

‫حالا دیگه حتما باید ‫گوشیت رو ضدعفونی کنی.

‫[فروش لباس‌های قدیمی] ‫[فقط امروز، از ۸ صبح تا ۵ عصر]

‫کی راه می‌افتین؟

‫همین که جیم آماده بشه.

‫مامان اصرار داشت ‫جیره‌هامون رو بسته‌بندی کنه.

‫آره، مامان‌ها عادت دارن.

‫آره.

‫از این کارها مطمئنی؟

‫مامان، خیلی زیاده. ‫نباید...

‫نمی‌خوام وقتی نیستی، گرسنه‌ات بشه.

‫ببرش. خواهش می‌کنم.

‫کاش می‌موندی.

‫مامان...

‫قول بده احتیاط می‌کنی.

‫باشه.

‫قول بده برمی‌گردی.

‫نمی‌تونم تو رو هم از دست بدم.

‫چیزیمون نمی‌شه.

‫چیزی نمی‌شه!

‫شما خیلی نگران می‌شین.

‫[پازل پانصد تکه]

‫واقعا داری می‌ری مامان رو پیدا کنی؟

‫خب، تمام تلاشم رو می‌کنم؛

‫ولی اگه نگران شرایط اینجا باشم،

‫از پسش برنمیام.

‫پس دیگه فرار نکن، باشه؟

‫باشه.

‫دست بده.

‫چه مرد خوبی.

‫خیلی دوستت دارم بابا.

‫من هم خیلی دوستت دارم.

‫قول می‌دی احتیاط کنی؟

‫قول می‌دم.

‫زود برمی‌گردم.

‫- باشه. ‫- ردیفه. خیلی‌خب.

‫آماده‌ای؟ ‫داریم روز رو تلف می‌کنیم.

‫- آره. ‫- خیلی‌خب.

‫خیلی‌خب، جریان درخت‌ها رو یادت نره.

‫کم‌کم یه سری تار عنکبوت می‌بینین، ‫اون‌جوری می‌فهمین...

‫- دارین درست می‌رین. ‫- باشه، ردیفه.

‫هر کاری هم کردین، حواستون باشه ‫حتما قبل از تاریکی برگردین کلبه.

‫باشه. ‫چیزیمون نمی‌شه.

‫خب؟ ‫زود می‌بینمت.

‫خیلی‌خب.

‫آهای! بابا!

‫چـ...؟

‫باید بیای مزرعه! ‫بیا!

‫ببینیم چی نصیبمون می‌شه...

‫نه، نه. خواهش می‌کنم. ‫می‌خوایم چیکار کنیم؟

‫همه‌شون گندیده‌ان!

‫دانا!

‫اولین محصولاتی که کشت کردیم...

‫چندتا هویج، چغندر و سیب‌زمینی گندیده بودن.

‫واسه همین باز هم کشت کردیم. ‫اون‌ها هم گندیده بودن.

‫هرچی که طوفان نابود نکرده، گندیده.

‫بوید، غذا نداریم.

‫چند نفر باهات اومده بودن اینجا؟

‫دانا!

‫چند نفر خبر دارن؟

‫برین! زود باشین برین خونه‌تون!

‫ببین، شرمنده‌ام، خب؟

‫ولی هرچی غذا برامون باقی مونده،

‫تو همون شیشه‌های زیرزمین توئه!

‫اصلا حق نداری اونجا نگهشون داری!

‫نه!

‫اون‌ها مال همه‌ان!

‫محصولات جدید می‌رسن!

‫از هیچی خبر نداری.

‫باقی محصولات گندیده‌ان!

‫الان دیگه کل غذامون همین‌جاست!

‫نه!

‫خواهش می‌کنم برین خونه!

‫برین خونه!

‫نه، خونه منه! نه!

‫بیا.

‫چیکار می‌کنی؟

‫تو که... ببین بچه جون، ‫من هم دلم نمیاد چنین کاری کنم،

‫ولی دیگه به اینجام رسیده، متوجهی؟

‫نمی‌شه بکشیش! دوستمه!

‫- بس کن، فهمیدی؟ ‫- بسه! بسه!

‫دست رو بچه بلند نمی‌کنم،

‫ولی تو رو مثل سگ می‌زنم، فهمیدی؟

‫رندال، این چه کاریه؟

‫- عه، عه! ‫- گفتم بسه.

‫- عه، عه، عه! ‫- آروم، آروم، آروم!

‫- نکن ویکتور! نه، نه، نه! ‫- فقط...

‫نه، نه! عه، عه، عه... ‫بسه ویکتور، بسه.

‫ببین، ببین، ببین.

‫شوخیتون گرفته؟ ‫دست این یارو تفنگ دادین؟

‫الان واقعا تنها نگرانیت همینه؟

‫بگیر پایین رفیق.

‫ویکتور؟ ویکتور...

‫بگیرش پایین.

‫آفرین. خوبه.

‫حالا تفنگ رو بده رفیق.

‫نمی‌دم.

‫خواهش کردم.

‫ایول.

‫حالا می‌شه بزم رو ببرم؟

‫حیوان‌های تو مزرعه واسه خوردن نیستن.

‫ولی جز این حیوان‌ها ‫مواد غذایی دیگه‌ای نداریم.

‫دقیقا.

‫برامون تخم می‌ذارن. ‫ازشون شیر می‌دوشیم.

‫منبع غذایی محسوب می‌شن.

‫اگه خبر نداری به اطلاعت برسونم...

‫که این مدت خیلی کمبود منابع داریم.

‫گوش کن، ماجرای امروز...

‫عه، آهای...

‫ماجرای امروز اوضاع رو ‫برامون سخت‌تر کرد. متوجهم.

‫متوجهم ترسیدین.

‫متوجهم که... ‫متوجهم همه گرسنه‌ایم.

‫ولی همچنان...

‫همچنان از دور خارج نشدیم.

‫می‌تونیم موفق بشیم.

‫ولی باید پشت هر کارمون ‫احتیاط و برنامه باشه.

‫باید از همه‌چی نهایت استفاده رو ببریم، خب؟

‫این شهر ما رو از پا در نمیاره!

‫تنها راهی که می‌تونیم برگردیم خونه... ‫اینه که پشت هم باشیم.

‫باشه؟

‫خب...

‫پس اجازه بده راهکاری پیدا کنیم.

‫بده من.

‫یا...

‫می‌تونیم همین‌جا...

‫همین الان درگیر بشیم.

‫بز رو بده تمومش کن.

‫شما جماعت اهل برنامه و تفکر نیستین.

‫واقعا نیستین.

‫- ممنون. ‫- ولم کن بابا.

‫سلام رفیق.

‫- حالت خوبه؟ ‫- تو خوبی؟

‫آلما رو برگردونیم؟ ‫ببین، می‌شه...؟

‫باشه.

‫بیا آلما.

-= MRMOVIEHC =-

‫ممنونم چنین لطفی در حقم می‌کنی. ‫امیدوارم بدونی قدرش رو می‌دونم.

‫همین که تا اینجا باهام اومدی... ‫واقعا دستت درد نکنه.

‫تشکر که لازم نیست.

‫چرا، لازمه. لازمه.

‫ببین، ما هر کاری ‫از دستمون بر بیاد انجام می‌دیم.

‫امنیتمون رو در اولویت می‌ذاریم، ‫هوشمندانه عمل می‌کنیم...

‫این چه وضعشه؟

‫جیم، وایستا.

‫باید برگردیم.

‫جیم، نباید از کلبه طلسم‌دار بیشتر دور بشیم.

‫هوا الان تاریک می‌شه.

‫به نظر کلبه محکمی میاد.

‫می‌تونیم روی یکی از همین ‫کلبه‌ها طلسم نصب کنیم،

‫که فردا صبح از همین‌جا راه بیفتیم.

‫جدی می‌گی؟

‫چه فرقی داره تو یکی از این کلبه‌ها...

‫یا از اون طلسم‌دارها بخوابیم؟

‫بوید گفته بود اگه تو مسیر ‫تار عنکبوت دیدیم...

‫یعنی داریم راه درست می‌ریم.

‫دیگه هیچ حرفی در مورد ‫این مجسمه‌های عجیب و...

‫شاید اونجا که بوید چادر زده بود ‫از کل اینجا رد شده بود.

‫باشه. ولی اگه قراره ‫شب رو اینجا بمونیم...

‫بهتره سر و گوشی آب بدیم که غافلگیر نشیم.

‫خیلی‌خب.

‫- حله؟ ‫- باشه.

‫پدر، بابت گناهانم طلب بخشش دارم.

‫حتی یادم نمیاد آخرین بار ‫کی به گناهم اعتراف کرده بودم.

‫مهم اینه الان نزد خداوندی.

‫فقط خواستم با یه نفر صحبت کنم،

‫ولی نمی‌دونستم به کی رو بندازم.

‫نمی‌تونم به کسی بگم کی هستم ‫یا اینکه اینجا اومدم.

‫وگرنه فکر می‌کنن دیوانه شدم.

‫به مامانم زنگ زدم.

‫گمونم با این کارم بیشتر ضرر ‫به بار آوردم. نمی‌دونم.

‫نمی‌دونم چطور اینجا پیدام شده.

‫کلی چیز به چشم دیدم ‫که با عقل جور در نمیاد.

‫انگار عقلم جواب کرده.

‫آدم هر موقع به آستانه تحمل خودش می‌رسه، ‫خداوند میاد و...

‫بنده خودش رو نجات می‌ده.

‫نه، نه، نه. خواهشا...

‫از این حرف‌ها نزنین.

‫نیومدم در مورد خدا صحبت کنم.

‫علتش چیه؟

‫چون اگه خدا وجود داشته باشه، ‫یعنی اون شهر وحشتناک رو ساخته.

‫تمام دردها و رنج‌ها رو به ما تحمیل کرده.

‫یعنی خودش کاری کرد ‫پسر نوزادم رو از میز بیفته.

‫ببخشید پدر. ‫اشتباه کردم اومدم.

‫لطفا وایستین.

‫حالم خوبه. چیزی نیست.

‫اسمش چی بود؟

‫چی؟

‫فرزندت... ‫همون که فوت شد...

‫اسمش چی بود؟

‫توماس.

‫اسم قشنگیه.

‫فرزند دیگه‌ای هم داری؟

‫چون ظرف غذا دستته می‌پرسم.

‫این مال یه آقا به اسم ویکتوره.

‫قبل از اینکه برم ‫برام خوراکی گذاشته بود.

‫قبل اینکه از کجا بری؟

‫از جایی که هر شب توش ‫کلی هیولا آزاد می‌شد.

‫جایی که راه خروج نداره.

‫ولی من از... درختی عبور کردم ‫که بعدش به فانوس رسیدم.

‫بعد پسرکی اومد من رو هل داد و گفت:

‫«چاره دیگه‌ای نداره.»

‫ولی چاره واسه چی رو...

‫نمی‌دونم. واقعا نمی‌دونم.

‫نمی‌دونم اینجا باید چیکار کنم، ‫یا که کجا برم.

‫کل خانواده‌ام تو اون ‫شهر وحشتناک گیر افتادن و...

‫نمی‌دونم چطور باید آزادشون کنم.

‫ویکتور چه خوراکی‌ای درست کرده بود؟

‫فکر می‌کنین دیوانه‌ام، نه؟

‫به نظرم شدیدا در عذاب هستی...

‫و دوست دارم در حد توانم بهت کمک کنم.

‫دلم رو نشکن.

‫ویکتور هنوز یه پسر کوچولو مونده.

‫خدا می‌دونه بزرگ شدن تو اون شهر...

‫چقدر براش عذاب‌آور بوده.

‫[لطفا اگه این ظرف رو پیدا کردین ‫به منزل ویکتور کاوانا...]

‫[واقع در مین، کمدن، ‫خیابان بارو پلاک ۱۵۹۷ تحویل بدین.]

‫وای خدا، باید برم.

‫حالا عجله چرا؟

‫نه، اشکال نداره. ‫فهمیدم کجا برم. ممنونم.

‫به نظرم اگه آدم ‫تفریح مناسبش رو پیدا کنه...

‫این شهر اونقدر هم بد نیست.

‫واقعا باید بری استراحت کنی.

‫بوید که گفت می‌شه دوباره خوابید.

‫مسئله اون نیست. فقط...

‫حس می‌کنم یه چیزی ‫داره من رو نگاه می‌کنه.

‫ولی بعد از اینکه بیدار می‌شم، ‫هیچی یادم نمیاد.

‫عه...

‫خودشه؟

‫چقدر هم ترسناکه.

‫تنها چیزی که باعث می‌شد ‫این جماعت امیدوار باشه...

‫این بود که همچنان ‫بتونیم کشاورزی کنیم.

‫خب، دیگه تموم شد.

‫حالا باید واسه آینده‌مون تصمیم بگیریم.

‫خب...

‫از لحاظ جیره‌بندی چقدر ‫آذوقه برامون مونده؟

‫مونده؟ اصلا آذوقه‌ای نمونده.

‫همون یه ذره غذایی هم که داشتیم ‫جلو چشممون نابود شد!

‫خب دوباره جورش می‌کنیم.

‫که چی بشه؟

‫اگه بر فرض محال بتونیم ‫کل این ضررها رو جبران کنیم،

‫همچنان حتی کفافمون هم نمی‌ده!

‫پس باید تصمیمی به حال حیوان‌ها بگیریم.

‫ببینیم با تغذیه گوشتی می‌تونیم تا روز...

‫برداشت محصولات جدید ‫زنده نگه داریم یا نه.

‫این خاک مسموم شده!

‫همه‌چیمون مسموم شده!

‫باشه، پس کم بیاریم؟ ها؟!

‫من رو نگاه کن!

‫پس بیفتیم بمیریم؟!

‫چون من که به این زودی کم نمیارم!

‫فقط یه منبع برامون مونده! همین یکی!

‫اگه بدون برنامه بزنیم ‫این حیوان‌ها رو بکشیم...

‫کلاهمون پس معرکه است!

‫تو می‌ری به فاطمه بگی ‫بچه‌اش قبل از اینکه به دنیا بیاد...

‫قراره از گرسنگی تلف بشه؟ ‫بفرما برو!

‫محصولات کوچیک‌تر کشت می‌کنیم.

‫تو محل‌ها و خاک‌های متفاوت.

‫باشه.

‫فرضا بگیم... چنین کاری کردیم.

‫حداقل می‌خوایم این حیوان‌ها، چقدر؟

‫کفاف سه ماهمون رو بدن؟

‫اونقدر حیوان تو طویله داریم؟

‫اگه گاوها رو دونه‌دونه ذبح کنیم...

‫حداقل یه ماه گوشت بهمون می‌رسونن.

‫شاید هم بیشتر.

‫بزها چی؟

‫با اون‌ها می‌تونیم...

‫ایتان؟

‫عه...

‫سلام.

‫سلام.

‫می‌شه کنارت بشینم؟

‫راحت باشین.

‫فکر کنم شنیدی بحثمون در مورد چی بود.

‫می‌خواین حیوان‌ها رو بکشین ‫تا به مردم غذا بدین.

‫آره.

‫یعنی هیچ راه دیگه‌ای نداریم؟

‫واقعا کاش داشتیم. ‫از ته دلم می‌گم.

‫اون حیوان‌ها که داریم...

‫قراره جونمون رو نجات بدن.

‫همه رو زنده نگه می‌دارن...

‫تا بتونیم راه خروجی پیدا کنیم.

‫مثل قهرمان می‌میرن.

‫می‌شه اول آلما رو بکشین؟

‫چرا؟

‫تا مجبور نباشه مرگ دوست‌هاش رو ببینه.

‫[لطفا اگه این ظرف رو پیدا کردین ‫به منزل ویکتور کاوانا...]

‫[واقع در مین، کمدن، ‫خیابان بارو پلاک ۱۵۹۷ تحویل بدین.]

‫امان از دست این‌ها.

‫برو پی کارت. حال و حوصله ندارم.

‫شنیدی چی گفتم؟ ‫برو بذار باد بیاد.

‫مگه کری؟ گفتم برو...

‫این رو از کجا آوردی؟

‫وای خدا.

‫جواب سوالم رو بده.

‫پرسیدم این رو از کجا آوردی؟

‫تو... تو باباشی.

‫بابای ویکتوری.

‫جریان تار عنکبوت رو درست می‌گفتی.

‫چی؟

‫درخت‌هایی که تار عنکبوت دارن رو می‌گم.

‫بوید دقیقا گفته بود...

‫«تا جایی که چشم کار می‌کنه هستن. ‫حتما می‌بینیدشون.»

‫پس اگه تا حالا تار عنکبوتی ندیدیم،

‫لابد داریم راه اشتباه رو می‌ریم.

‫تو می‌گی چیکار کنیم؟

‫باید تو ارتفاع بیشتری قرار بگیریم،

‫ببینیم چشم‌اندازمون از محیط ‫بهتر می‌شه یا نه.

‫فکر کنم رفت.

‫این کارم درست نیست.

‫اگه من اینجا بمیرم،

‫بچه‌هام بی‌کس و کار می‌شن.

‫بی‌دلیل که تنها نرفت.

‫دلیلش این بود ‫که اگه مشکلی پیش اومد...

‫حداقل سایه یکیمون ‫بالا سر بچه‌ها باشه.

‫اگه الان بود...

‫قطعا نمی‌خواست اینجا باشم.

‫فردا اول وقت راه میفتیم... برمی‌گردیم خونه.

‫ای داد بیداد.

‫سلام.

‫سلام.

‫خمارشکن می‌خوری؟

‫رو نکرده بودی.

‫از کجا آوردیش؟

‫پدر کاتری این بطری رو ‫با یه پیرهن خونی و آب‌نبات...

‫تو ساک گذاشته بود و دفنش کرده بود.

‫جان؟!

‫قصه‌اش مفصله.

‫حالا تعریف می‌کنی جریان چیه؟

‫فعلا آماده نیستم.

‫هنوز خودم کامل هضمش نکردم.

‫ولی، عه...

‫به نظرم اوضاعمون ‫اصلا جالب نیست کلانتر.

‫هوم.

‫به نظرت...

‫این صدای...

‫یعنی چه؟

‫نه! نگو... نه!

‫- نه، نه، نه! ‫- چیکار می‌کنی؟!

‫گاوهامون تو خیابونن!

‫چی؟!

‫گندش بزنن! وایستا!

‫[اداره پست]

‫سلام عزیزم. سلام.

‫پسر، نباید بیرون باشیم!

‫باید گاوها رو تو طویله برگردونیم.

‫بیا قربونت برم.

‫خیلی‌خب، بیا. راه برو.

‫آفرین جینجر. دختر خوب.

‫اگه لازم بود تو طویله ‫طلسم نصب می‌کنیم، خب؟

‫بیا. تا طویله برشون گردونیم.

‫بیا!

‫بوید! عه، عه، عه، عه، عه! گوسفند!

‫گوسفند! بوید! بز! کله پدرت!

‫باید تا هیولاها نیومدن بریم.

‫وایستین، باید تو خونه بمونین!

‫- شما بمونین. ‫- باشه.

‫در رو قفل کنین. هیچی نمی‌شه.

‫- باید زود بریم. ‫- نه! نرین!

‫بوید؟

‫عه، عه، عه، عه.

‫بیا. زود باش دیگه، بیا.

‫- بچه‌ها! ‫- بیاین.

‫شما اون کوچیک‌تر رو بگیرین برگردونین!

‫ما هم گاوها رو تا طویله برمی‌گردونیم!

‫بوید!

‫عجله کن!

‫زود باش! زود، زود! دست بجنبون!

‫بوید! بوید، نگاه کن!

‫بدو، بدو، بدو.

‫بوید!

‫کله پدرت! ‫زود باش، زود باش.

‫بوید؟

‫همینطوری بیا دیگه!

‫زود باش. بدو، زود باش.

‫زود باش دیگه!

‫باید بریم داخل.

‫آلما! آلما بیرونه!

‫چی؟ ایتان، باز نکن!

‫سلام.

‫برو! فرار کن ایتان!

‫جولی!

‫تو برو!

‫بدو، بدو، بدو!

‫مگه نمی‌خواین بازی کنیم؟

‫براتون سورپرایز دارم‌ها.

‫هیس!

‫برین!

‫خیلی‌خب...

‫همینه.

‫برو، برو، برو.

‫خب. خوبه.

‫بوید؟

‫بوید!

‫جید، اونجا نمون!

‫برو گمشو بببینم.

‫نه.

‫جید!

‫بیا بریم!

‫برو!

‫بدو!

‫برو، برو، برو، برو!

‫آهای! بیاین!

‫بیاین اینجا! زود باشین!

‫بدو ایتان!

‫بدو، بدو، بدو.

‫کله پدرت!

‫- ویکتور! ‫- بله؟

‫هر تعداد که تونستی ‫برگردون تو طویله!

‫نباید اینجا بمونیم. ‫زود باش، عجله کن.

‫باید بریم، خب؟

‫در رو باز کن! بدو!

‫خیلی‌خب، بیاین! باز کردم!

‫بدوید!

‫نه، نه، نه! تو برگرد! برو!

‫نه! با هم می‌ریم!

‫آخ! هلش بده!

‫زود باش.

‫آفرین دختر. همینه.

‫چیزی نمونده.

‫- بریم. ‫- هلش بده داخل.

‫ببرش تیان‌چن. چیزی نمونده.

‫دیگه رسیدیم. خب، نگهش داشتی؟

‫آره.

‫خوبه.

‫مترجم: «مستر مووی » ‫در تلگرام: MRMOVIEHC@

‫بیا.

‫خب... خوبه.

‫همین‌جا باش. کله پدرت.

‫گفته بودی این شهر از پا درت نمیاره.

‫این حرفت رو یادته بوید؟

‫«نمی‌تونی من رو از پا در بیاری.»

‫عین جمله خودته.

‫نه!

‫- نه! نه! ‫- نه!

‫- نه! ‫- ولم کن!

‫دستت رو بکش!

‫- بوید! ولم کنین! ‫- نه! نه!

‫برین کنار! دستتون رو بکشین!

‫ولش کنین! ولش کنین!

‫بوید! بوید!

‫می‌گم دستت رو بکش!

‫ولش کنین!

‫بی‌شرف کثافت! مثل سگ می‌کشمت!

‫بوید!

‫این وامونده رو از دور دستم باز کن!

‫- بوید! ‫- من رو بکش!

‫ولی اون رو آزاد کنین!

‫بوید، تو رو که نمی‌کشیم.

‫اینطوری خوش نمی‌گذره.

‫که اینجا نمی‌تونه از پا درت بیاره؟

‫ببینیم و تعریف کنیم.

‫نه! نه، نه، نه، نه، نه!

‫نکنید! این چه کاریه؟!

‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه!

‫ببین، ببین، ببین! من رو ببین!

‫- بوید! ‫- می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم!

‫من رو ببین! خب؟

‫می‌شه... می‌شه بگی... ‫نگاه کن! من رو ببین!

‫چشم‌هات رو باز کن! من رو ببین!

‫چی؟

‫باشه. دوباره... دوباره بگو!

‫می‌دونم! می‌دونم... ‫تو رو خدا نکنید، خواهشا...

‫آهای، آهای، آهای! نکنید!

‫باشه، باشه! نه! ‫همینطوری من رو ببین!

‫ببخشید. واقعا قوی هستی! ‫قوی‌تر از تو ندیدم!

‫فقط... نه، نه، نه، نه، نه!

‫می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.

‫می‌دونم، می‌دونم! خدایا نکن!

‫می‌دونم! من رو ببین.

‫نه، نه، نه. به من نگاه کن.

‫به من نگاه کن. هیس... ‫جای دیگه رو نگاه نکن.

‫.:: MRMOVIEHC::.

‫..:: کانال تلگرام و اینستاگرام مستر مووی ::.. ‫.:: Telegram: @MRMOVIEHC ::. ‫.:: Instagram: @MRMOVIEHC ::.