Original subtitles

Het is koud.

Jij wilt dat ik het opwarm?

Nee.

Ik kan het niet sta mij toe.

‘De Goral leek bijna

' alsof hij zou antwoorden bij zijn begroeting, toen plotseling,

"Hij haastte zich in het bos

"en Andrea volgde hem onmiddellijk.”

Jakob.

Ik ben hier, schat.

Dat deed je een nare droom?

Ja, dat is het.

Praat met mij.

Het was van mijn zus.

Zon ?

Ja, dat is het.

Ze zat opgesloten in een kooi,

zoals vee,

uitgemergeld.

Ik kan niet stoppen met denken tot de laatste keer dat we haar zagen,

tijdens evacuatie.

Ze was van ons gescheiden in de menigte

en wij hebben het ter sprake gebracht op de bus.

En ik schreeuwde naar hem dat we de volgende zouden nemen,

en dat we haar zouden vinden daar.

Wie weet?

Wie weet hoe lang ze wachtte,

of wat ze heeft meegemaakt in zijn laatste dagen?

Er waren dingen onafhankelijk van onze wil.

Ik weet.

Wij waren zo jong,

en nu hebben we de helft geleefd van ons leven in deze nieuwe wereld.

Wat vreemd dat wij zijn getuigen van het einde van alle dingen?

Niet alle dingen.

Zal zijn, deze plek heeft geen toekomst.

Als je met God praat, wat zegt hij?

Ik bid om rede, maar ik zie haar niet,

Ik ken haar niet.

Wat als je er nooit komt?

Wij weten het niet als dit het einde is.

Je hebt mij nog steeds.

Heb ik jou nog?

Het is goed.

Het komt goed.

We zijn er bijna.

We zijn er bijna. Kom op, kom op.

En daar heb je het.

Ga liggen.

Het zijn 387 dagen geleden

sinds we vertrokken de wijnmakerij New Anchorage,

sinds we verloren hebben ons kind.

Waar zijn we naar op zoek?

Leven?

Mensen?

We gaan elke dag vooruit moeilijker dan de vorige.

Met de grijsheid boven ons,

Het zijn dagen geleden dat we de zon niet hebben gezien.

We lopen in een lege wereld, koud en stervend.

De sneeuw bedekt tenminste de geur verschroeide aarde beneden.

Onze enige motor, onze enige hoop,

een vage richtlijn gegeven door een stem uit het graf.

"De zon komt op in het oosten."

Hoe fantasierijk lijkt dat nu.

Ik mis je.

De sprankeling in je ogen Ik mis het.

Je glimlach.

Soms, Ik kan me voorstellen dat je blij bent.

BEDANKT.

En dat is er nog steeds vreugde om gevonden te worden.

Fijne 4 juli.

‘De vuurtoren is verschenen.’

Ik las hem voor...

‘Hij stond als een eenzame eeuw boven de oceaan."

Elke dag hetzelfde boek

week na week, maand na maand, jaar na jaar.

"'Wees voorzichtig', zei zijn moeder glimlachend tegen hem:

"doorgaan zijn verkenning van de tuin."

Ik zou het uit mijn hoofd kunnen reciteren, maar ik lees het graag.

Er zijn zoveel dingen die in onze herinneringen blijven.

We moeten volhouden naar wat voor je ligt.

“Groter en groter.”

Wees bij mij zoals je ooit was.

Je hebt mij nog steeds. Heb ik je nog?

"Hij draaide zich om en keek uit op de oceaan,

"met zijn rug naar de vuurtoren.

"Hij leunde tegen hem aan, zijn onwankelbare kracht voelen

"en vroeg zich af over alles wat hij had gezien

"tijdens van de afgelopen drie eeuwen.

"Hoeveel levens had hij gered

"en hoeveel stormen had hij zich verzet?

"Hoeveel mensen precies had gedaan

'Wat Cody aan het doen was nu?

"Hij werd geraakt door de diepe eeuwigheid van de tijd

"en de kortstondige kwetsbaarheid van het leven."

Wakker worden.

Zal zijn.

Zal zijn.

Zal zijn.

Wakker worden.

De dag dat Sera stierf,

het zijn 433 dagen geleden

die we niet hadden gezien een andere levende persoon.

Wakker worden.

En het is die dag dat ik gestopt ben met tellen.

Zal zijn.

Ik geloof dat het in juli was.

We zochten onze toevlucht in een verlaten schuur

om aan de sneeuwstorm te ontsnappen.

Om aan de wind te ontsnappen.

Ik weet niet of dat zo was vanwege de elementen

of een ziekte die ze zwijgend droeg.

Hier.

Maar ze ging weg rustig in de nacht.

Er zijn tijden

waar we herstellen in kwestie,

had ik gelijk?

Hoe durf je?

Had ze gelijk?

Ik dacht dat ik mijn visie zou delen met haar zou hem hoop geven.

- Zal zijn, ik... - Ja ja...

Maar zo was het niet.

Sera, ik probeer het gewoon vertel wat ik heb meegemaakt.

Ze heeft het nog nooit gezien wat ik zag.

En hoe denk je dat ik me voel hoor je je deze dingen zeggen?

En waarom God ervoor koos om dit voor hem te verbergen,

Ik zal het nooit weten.

Waarom houd je hem vast in je armen

terwijl ik zijn lichaam draag zonder leven in mijn buik?

Ben ik dat niet goed genoeg?

Ik heb niet genoeg gebeden.

Je beseft het niet wat was er verloren?

Het is maar een vraag van tijd

voordat we verdwijnen

en je praat erover alsof het een zegen was.

Verdraai mijn woorden niet.

Dat is niet wat ik wilde zeggen en dat weet je.

Luisteren, Ik wil hier ook niet zijn.

Dat zou ik liever zijn daar met onze zoon,

maar dat is niet het geval.

Wij zijn er nog steeds,

en duidelijk, om de een of andere reden.

Ik heb niet gekozen laat dit gebeuren.

Wij moeten doorgaan om ons te bevechten.

Dat zou kunnen andere mensen buiten.

Wij kunnen niet verliezen de wil om te leven.

Wij zouden hier kunnen zijn voor een doel dat groter is dan jij en ik.

Dus dat moeten we gewoon doen blijf vooruitgaan.

Wij moeten gaan naar het oosten.

Je ziet het niet wat je wilt zien.

Het is zo koud, schat.

Ik wil gewoon ga naar huis.

Wij zullen een huis vinden, Oké.

Wij zullen er een vinden.

Kom op, kom op.

Nee, nee.

Nee, nee, nee.

O, kom op.

Verdomd.

Verdomd!

Verdomd!

Jij gelooft hoe grappig is dat?

Achter hem, kwetsbaarheid van het leven van zijn moeder

en daarom, zijn eigen manier van leven

leek erg onzeker in vergelijking.

En hij voelde onbeduidend en bescheiden.

Hij begint het te begrijpen de magie van deze plek.

En ergens diep in hem,

hij voelde dat zijn plaats hier was.

Je ogen sluiten, hij liet zich knuffelen

door de zoute wind wie blies

in haar haar en rond zijn lichaam.

Alsof hij haar verwelkomde

en nodigde hem uit om te blijven,

erbij horen.

Dat dacht ik al de laatste persoon op aarde

en ik had geen reden om het tegendeel te vermoeden.

Alsjeblieft, kom bij mij terug.

Al zo lang, mijn gebeden bleven onbeantwoord,

maar voor zover ik weet.

En dat zou voldoende bewijs zijn geweest, voor velen,

dat er geen was van God.

Maar voor mij, hij was zo echt als de dorre aarde

die ik vertrapte, en hij gaf mij net zoveel.

Breng mij naar huis.

Breng mij naar huis.

Breng mij naar huis.

Hoe durf je?

Je ziet wat je wilt.

Kom op.

Kom op.

Hoi.

Ben je hier?

Waar kom je vandaan?

Is daar iemand?

Hoi !

Is daar iemand?

Waar ben ik? Wat is deze plek?

Hoi.

- Ik probeer te slapen. - Wat is het?

Hoi.

Wie ben je ?

- Wacht hier. - Waar? Wat ?

Hallo, Jakob.

Zon.

O mijn God.

Het is goed.

- O mijn God. - Alles is in orde.

Gaat het goed met je?

Insgelijks.

Het is goed.

Wij zijn hier voor elkaar.

Wat is deze plek?

Het is Haven.

Amara!

Knox!

-Knox! - Wat is er aan de hand? Wie is het?

- Beni, ruim de tafel af. - Ja, meneer.

Help me om het op te tillen!

Schiet op.

Knox!

- Beni, waar is Knox? - Ik weet het niet.

Ik ben hier, klootzak.

- Ik heb je hulp nodig. - Ja natuurlijk.

Hij is gewond.

Hij verandert in een zombie of wat?

Ze zijn niet echt.

- O shit. - Snel, snel.

- We hebben een tourniquet nodig. - Ja.

- En medicijnen. - En medicijnen. Ja.

Waar is dit spul?

- Zoek Amara. Snel. - Ja, meneer.

Zon, Ik heb Amar nodig.

Ze is bij Felix. Ze zijn in de winkel.

BEDANKT !

Wat is er aan de hand?

Amara!

Je zegt dat het hier is dat ik was.

Amara!

Ibrahim heeft je nodig.

Dat hoort niet bij Ib binnen drie dagen retourneren.

Nou daar is hij dan, met een bloedende man.

Ibrahim heeft mij gestuurd op zoek naar jou.

Ga je gang.

We eindigen hier en ik spreek je later wel.

Oké.

Laten we gaan.

Het is goed. Het is goed.

Het komt wel goed?

Knox.

Schiet op.

Ib.

Ik heb het.

Dus. Til zijn been op.

Wie is het? Ik herken hem niet.

Hij komt niet van hier.

Luisteren, Ik heb het gevonden in de Boneyard.

We gaan boodschappen doen voor zwervers?

Snel.

Strakker.

Wie heeft hem neergeschoten?

Ik denk dat hij zichzelf heeft neergeschoten zichzelf.

Misschien was het dat wel een ongeluk.

Hoi. Hé, vriend.

Alles komt goed.

Wij zorgen voor je.

Wat is er aan de hand?

Ik heb het gevonden.

Hoe lang is het geleden Bloedt hij leeg?

Ik weet het niet zeker.

Hij heeft hem vergiftigd met een sjaal

en opende de wond opnieuw toen ik het uittrok.

Ik zie het niet uitgangswond.

Zon, comprimeer hier.

Jacob.

Jouw tijd kwam niet.

Ik ben gestuurd om je terug te brengen.

Breng je terug.

Wij denken dat dit het einde is.

Gezegend, hij heeft vocht nodig.

Ik ben er nog.

Ga wat water halen.

Heb ik je nog?

Ik houd van je.

Hé, zon.

Gaat het goed met je?

Beni, verlaat hem niet in slaap vallen, oké?

Laat het niet uitsterven. Houd hem wakker.

Ik zal het doen.

Ik wil niet terug.

Maar je moet het doen

omdat de zon opkomt naar het oosten.

- Daar gaan we. - Ga je gang, snel.

Je moet het doen.

Ik houd van je.

Houd het nog eens vast, Knox.

Micha, Wat is het?

Oh, we hebben twee outriders aangehouden.

Ik zie de bal.

Laat mij passeren.

Ik heb het.

- Wie was het? -Jackson.

Blijf hier.

De zon komt op naar het oosten.

Het is goed. Het is klaar.

Ik hou van je.

Denk je dat we er zijn?

Misschien ergens op aarde, er zijn anderen,

zoals wij,

ronddwalen,

proberen te geven een betekenis voor alles.

Is dit wat hij wilde?

Ik weet er niets van.

Jakob.

Wie heeft hem neergeschoten, volgens jou?

De kogel kwam uit zijn geweer, DUS...

Jij denkt dat hij zichzelf neerschoot?

Hier, je hebt dit nodig.

Hij zal overleven, nietwaar?

Zal hij dit overleven?

- Kun je dat oplossen? - Ik kan het regelen.

Zon, kun je dit aan mij doorgeven?

Zijn been is geïnfecteerd.

Shit.

Ja, het zal je helpen.

Knox.

Hij is mijn broer.

Ik heb al die jaren geleefd in de overtuiging dat hij dood was

en daar is het,

van vlees en bloed.

Geen grapje, hè?

Ik heb je begraven.

Ik rouwde om je lang geleden.

Van alle mensen

wie had het kunnen overleven roken,

Ik bedoel niemand.

Hij heeft medicijnen nodig.

Zon.

Je weet dat je met mij kunt praten, nietwaar?

Zon,

wie is hij?

Het is lang geleden dat ik niet met God sprak,

maar na het zien jouw gezicht

en rook je bloed op mijn handen,

het was de eerste keer dat ik de indruk had

dat het hem niets kon schelen van dat alles.

En zelfs als je zou sterven op deze tafel voor mij,

Ik voelde hoop,

alsof ik dat kon geloof weer in wonderen,

dat er een reden was in al deze waanzin.

Hoe is hij?

Ik weet er niets van.

Het is te vroeg om het te zeggen.

Hij zal bij je terugkomen. Ik weet het.

Ik zal je nooit meer verliezen.

Ik wil het niet weten alle verschrikkingen die je hebt meegemaakt.

Net zoals ik dat niet wil herbeleef de mijne niet.

Er waren zoveel dingen wat ik wilde zeggen,

maar er waren geen woorden uitdrukken

dankbaarheid in mijn hart.

Wat is dit?

Het is niets.

Iemand heeft dit gemarkeerd op jou.

WHO ?

Ze noemen hem de Boodschapper.

Een boodschapper van wat?

Het hangt af van de persoon met wie je praat.

En dat doet iedereen hier heeft dit merk?

Zon,

Ik zie zijn pijn.

Het was van Sera.

Ik wil dat je het krijgt.

Ik zie het gewicht dat je draagt,

een stille last.

Herinnering, sectoren twee en drie zijn ten strengste verboden voor burgers.

Elke burger meegenomen inbraak

wordt ter plekke gearresteerd.

Alle Outriders wie terugkeert moet zich melden

allemaal materiaal en goederen.

Geheimhouding of poging tot hamsteren

zal resulteren in arrestatie.

- De huidige bevolking... - Soep ?

- ...twee sterfgevallen en nul geboorten. - Dank je.

Toevluchtsoord, bedankt voor uw bijdrage.

Wij zijn de toekomst.

Vrolijk kerstfeest voor iedereen.

Jij komt uit het westen, nietwaar?

Ja. Ja.

Ik moet zeggen dat het opmerkelijk is

dat je hebt gereisd 2.000 mijl van Boneyard.

Ja.

Nou ja, er is nog steeds een paar percelen zijn intact gebleven

door branden waar je onderdak kon vinden

en ik zocht naar dingen toen ik kon.

Zelfs als ik een hert zou vinden eenmaal.

Onzin. Waar heb jij een hert gezien?

In het westen, ergens.

Ik weet het niet. Ik had niet echt een kaart vast.

Er zijn geen herten meer, wij hebben er geen gezien.

Goed, hoe smaakte het?

Die van het hert.

Lul.

Maar serieus, wat heb je gegeten?

Nou,

wat beschikbaar was.

Ik heb ooit een konijn gezien.

Er is geen kolonie in het westen?

Er was er één, ja. Nieuwe ankerplaats.

Wij kwamen daar vandaan.

Wij ?

Mijn vrouw en ik.

Hoe dan ook, het is nu voorbij.

Er zijn weinig overlevenden, niet veel.

En de meeste van hen ging zuidwaarts naar Ascent.

Maar jij niet.

Nee, ik niet.

En waarom niet?

Je denkt niet wat is onze toekomst?

Nee, dat denk ik niet.

Je wist het dat de zon hier was?

dacht ik dat zij in de oorlog was omgekomen.

Eerlijk gezegd wist ik het niet dat er nog mensen waren,

laat staan ​​jullie allemaal en deze plek.

Ondanks zijn naam, de kolonie was geen paradijs.

Maar zij nooit beweerde te zijn,

tenminste niet in mijn ogen.

Het werkt niet echt, Maar...

Er was nog steeds rijk en arm,

zelfs als de rijken dat niet hadden hetzelfde uiterlijk als voorheen.

- Hulpbronnen waren nog steeds schaars... - Dat is genoeg.

Ze leken onder controle te zijn door een of andere vorm van overheid.

- Hoeveel mensen wonen hier? - Ik weet het niet.

Geleid door iemand dat iedereen de Messenger belde.

Dit betekent dat we deel uitmaken van het volk.

En ik had de indruk

dat hij niet gekozen was door het volk.

Knox?

Ryker.

Wij hebben nog een lading.

Begin zonder mij. Ik zal er meteen zijn.

Er waren systemen aanwezig voor de structuur.

Kom op, jongens. Laten we dit uitladen.

- Om de orde te handhaven. - Jij moet jouw deel doen.

Maar achter de schijn, het was instabiel

en iedereen wist het.

We hebben verandering nodig. Wij willen verandering.

- Laat mij passeren. -Felix.

Hé, jongens.

Jakob.

Wat is er aan de hand?

Wij hebben gedeeld door twee wekelijkse rantsoenen.

Ja, het zal het doen.

Geruchten zeggen dat er een avondklok komt.

- O ja? - Ja.

En aan jouw kant?

Vrij regelmatige import.

Maar de rompen begin te verdunnen.

- Het begint vruchten af ​​te werpen. - Ja.

Houd ze tegen. Houd ze hier vast.

Oké, ga naar beneden. Blijf liggen.

Zorg ervoor dat hij niet beweegt.

Beweeg niet.

Je kwam op een goed moment zoals je kunt zien.

Waarom gaan we niet wat drinken, ver van het schuim.

In Remington, het zal veel rustiger zijn.

Ik zal je plaatsen een kogel in de rug.

Hoe lang is het geleden bestaat deze plek?

Ik zou zeggen: vijf jaar, ongeveer.

Heeft u elektriciteit?

Een beetje, vooral generatoren.

Wij hebben fietsers die wekelijks boodschappen doet

brandstof te vinden en breng hem terug.

Ja, Er is een fabriek niet ver hier vandaan.

Je hebt de school gezien.

Wij noemen het de tentenstad.

De kerk, de oude winkels, alles is hetzelfde.

Een groot vluchtelingenkamp.

Dat hebben we zelfs gedaan een bowlingbaan.

Heeft u een bowlingbaan?

Het is in een oude kamer gemeentelijk.

Het werkt niet, maar we vragen het naar Beni om de kegels voor ons op te stapelen.

Je moet eerst schop de zwervers eruit.

Wij zijn niet allemaal vagebonden?

Nee.

Er zijn een paar winkels in de stad.

Verkopers.

Remington is het belangrijkste.

Behalve de boodschapper,

hij is het die de meest waardevolle voorwerpen.

Werkt Remington? voor de boodschapper?

Alleen qua uiterlijk.

Hij loopt op het ritme met zijn eigen trommel

maar het heeft voordelen bepaalde beschermingen.

Waar komen ze vandaan al deze mensen?

Van hier en elders.

Er was een grote hausse de eerste jaren

wanneer het nieuws heeft zich verspreid,

daarna begon het te vertragen en stierf uiteindelijk volledig uit.

Met uw komst, Dit is de eerste keer in ruim een ​​jaar

naarmate onze bevolking toeneemt in plaats van te verminderen.

Zijn er kinderen?

Niet dat ik weet.

Ib's dochter was dat waarschijnlijk de laatste.

Wat is er met hem gebeurd?

Ongedierte?

Ja, het was behoorlijk overweldigend.

Amar was erbij. Ze zou het je kunnen vertellen.

Sorry dat ik het kort houd maar ik moet gaan.

Hoe ik het wil horen het geluid van kinderen,

hun gelach, zelfs hun geschreeuw.

Het was moeilijk om te weten als het alleen maar ontkenning of apathie was

dat veel van deze burgers gevoeld over onze toekomst.

Staven, pijpen en palen, mijn vrienden.

Waarom was er niet kinderen?

Zonder een wonder, een daad van God,

we zullen binnenkort weg zijn.

Wie ben je?

Piloot?

Brandweerman?

Nomadisch.

Misschien zal dit veranderen NU.

We zullen zien.

Ik heb nooit de kans gehad om je te bedanken

voor het redden van mijn leven.

Het lijkt op deze plek werd niet echt beïnvloed.

Niemand komt hier meer.

Voor sommigen, het is te pijnlijk.

Een grimmige herinnering aan een toekomst die ze niet hebben.

En hoe zit het met jou?

Ibrahim was dat vaak op de wegen

om herstel uit te voeren.

Ik denk dat dit de routine van deze races is gaf hem een ​​doel

omdat zelfs de taken de meest onbelangrijke

voorkwam de geest om te verdwalen.

Ik!

De zon wachtte nog steeds zijn terugkeer.

En er zijn dingen dat niemand ons hoeft te vertellen.

Vader.

Schepper.

Leid ons richting uw kust.

Wacht, stop. Nee !

Wijs ons de weg.

Adem leven in deze steriele wereld.

Vraag het aan de dieren en vraag hen om het je te leren.

En de vogels in de lucht,

laat ze het je vertellen.

Spreek tot de aarde

en zij zal het je leren.

En de vissen van de zee,

zij zullen het je vertellen.

Wie van hen weet het niet

dat het de hand van God is wie heeft dit gedaan,

in wiens hand wordt gevonden het leven van elk levend wezen

en de adem van de mens.

Moeder,

leid mij naar wat waar is.

Rijd mij naar wat eeuwig is,

blaas mij leven in.

Ben ik genoeg?

Ben ik genoeg?

Ben ik genoeg?

Hoe lang moeten we wachten?

Tot hij terugkomt?

Het zijn drie dagen geweest.

Oké, wat was de eerste ook alweer?

Oké.

- Oké. - Oké.

Het is een taal dat heeft veel met ritme te maken.

En als hij gevallen was in een ravijn?

Hij is niet gevallen in een ravijn.

Hij komt terug.

Hij komt altijd terug.

Tot nu toe.

Het is bijna twee jaar geleden sinds je ons samenbracht,

207 dagen geleden dat we Haven ontvluchtten.

Ze volgden mij terwijl ik je volgde.

In deze wilde regio

met niets anders dan onze herinneringen om elke dag naar uit te kijken.

Wij moeten doorgaan om vooruit te komen.

Ik had twee kinderen,

een zoon en een dochter.

Mijn zoon, Adejola,

is dood vele jaren geleden.

Kort na de herfst.

Abidemi, ze is van mij weggenomen.

Meer dan twee jaar geleden.

We zijn geslaagd zijn hele leven onderweg,

om aan de dampen te ontsnappen.

De verwoesting.

Alleen de gedachte om mensen te vinden,

goede mensen, liet ons doorgaan.

Eén plek, één kans voor een nieuw leven.

Een toevluchtsoord.

En is dit het geval?

Een toevluchtsoord?

Nee.

Maar dit is ons huis NU.

Of we het nu leuk vinden of niet.

Amara,

ze denkt dat er hoop is voor deze plek?

Jij ook, wat denk je?

Heeft deze plek een toekomst?

Heeft de mensheid een toekomst?

Zelfs als Haven dat was op hetzelfde traject

die sloeg de rest van de wereld,

Ik was dankbaar om weer onder de mensen te zijn,

ook al was dat niet zo slechts voor een paar maanden.

Ik werd toegewezen op missies met Amara,

maar dat was het niet voor de Boodschapper.

- Binnenkort terug. - Oké.

Hoi, Waar gaan jullie heen?

We gaan naar het zuiden.

Zelfs als ik dat liever had gewild blijf bij Sun,

deze mensen hebben mijn leven gered

en ik wilde helpen waar ik kon.

Je hebt geluk dat Ibrahim je gevonden heeft.

Ja. Ik vraag me af... als ik mezelf geen pijn had gedaan,

als ik Haven net was gepasseerd alles missen.

Bijna alsof het voorbestemd was.

Bijna.

Hoe lang is het geleden ken jij Ibrahim?

Voor een lange tijd. Ik ontmoette hem in Haven

vóór de anderen komen niet aan.

Jij wist het dus ook zijn dochter?

Ab? Ja.

Ib nam haar altijd mee waar hij ook ging,

zelfs als hij ging hardlopen.

Het ging iets langzamer, Maar...

Je zou hem nooit hebben overtuigd om haar achter te laten.

- Zelfs in Haven? - Ja.

Ik vertelde hem dat het beter was laat haar achterblijven

dan de weg nemen bij ons.

Maar hij dacht dat hij de enige was om haar te kunnen beschermen.

Het is te zwaar.

We moeten allemaal van onszelf geven om te overleven.

Wat zou je doen wat als mij iets zou overkomen?

Ik probeer het hem te leren.

Ik probeer hem te helpen.

Je moet het draaien zodat hij op het water springt.

Het is goed.

Vader, wil je bij mij komen spelen?

Ga je gang, ik zal je volgen.

Wat is dit?

Maar in zekere zin

dit gemaakt deze bijzondere reizen.

Ze zag de wereld anders dan wij.

Heeft hij het je verteld?

Een beetje? Niet veel.

Ja, het is begrijpelijk.

Felix genoemd dat jij erbij was toen zij, nou...

Ja, ik was daar.

Bij de meeste reizen is alles was in orde,

behalve tijdens de laatste.

Wij zijn gevallen op een ongediertekamp.

Verdomd, wij moeten gaan.

- Wie zijn zij? - De Ravagers?

De Marauders?

Ongeacht de naam die wij ze geven.

Wat zijn bandieten?

Ach, ik denk het wel, als je geluk hebt.

De meeste van hen zijn verdwenen.

Trek je laarzen uit, meisje. Je bevindt je op heilige grond.

Soms, in de heuvels, we konden de branden zien,

de geluiden van vreugde en kreunt.

Het is hier primitief.

Het is alsof we dat waren 1000 jaar geleden teruggekeerd.

Hoe dan ook,

wij zijn gered door een andere groep.

Gaat het goed met je?

Maar het kwam te laat voor Abi.

Zijn ze nog steeds in de buurt?

Nee. Niet voor een paar jaar.

Wij hebben opgeruimd. Er is alleen nog Haven over.

Zelfs als deze wereld had verloren veel van zijn warmte,

Ik heb kameraadschap gevonden met deze mensen.

En ik voelde dezelfde opluchting dan Ibrahim tijdens deze races.

In alle eerlijkheid, ze ziet er anders uit.

In zekere zin, deze races waren therapeutisch.

We leren allemaal ermee om te gaan op onze eigen manier met de situatie omgaan.

Praat met iemand anders dan jezelf

en krijg de indruk om een ​​taak te volbrengen.

We waren op zoek naar hulpbronnen die aan hun doel kunnen worden gedoneerd.

Stukjes voedsel.

Gereedschap, brandstof,

alles wat klein genoeg is terug te brengen

zonder opgemerkt te worden door de machthebbers.

Als het enige wat we hebben gevonden was een stuk metaal

die kan worden omgezet in een mes, het was een succes,

zoals Amara zou zeggen.

Soms was er alleen maar dan dood en verval.

Amara en ik hebben het gezien dingen anders

maar dat hadden we wel wederzijds respect.

Ik waardeerde het onze vele discussies.

Iets wat ik mis vandaag de dag nog steeds.

Droom je nog steeds?

Soms.

Ik heb een terugkerende droom.

Ik kom naar huis in deze kamer

en het is gevuld van lijken.

En zelfs als het stinkt naar de dood,

Ik blijf vooruitgaan

dieper en dieper binnen.

En er staat een standbeeld in het centrum.

Haar maag is open of hol.

Binnen, er zijn alleen verkoolde resten

en as.

En alle lijken komen tot leven

en ze beginnen te zingen.

‘Je hebt ze binnengelaten.’

En dan... Ik word wakker.

Hoe vaak heb jij deze droom gehad?

Heel vaak.

Hoe ziet het standbeeld eruit?

Ik weet het niet.

Het hoofd lijkt op naar een stier.

Volgens mij wel dat de armen menselijk zijn.

Zien?

Wat is dit?

Lijkt op Moloch?

WHO ?

Een Kanaänitische god. Demon.

De aanbidding van Molech was erbij betrokken rituele kinderoffers

en de kinderen

gingen door het vuur.

Sommigen geloofden dat Moloch er nog was,

alsof het zijn methoden zijn

was overhandigd up-to-date.

Geloof jij hierin?

Ik geloof dat er een spirituele component is

tot leven en voor onze wereld.

Ja.

Je weet hoeveel het wordt geval per geval betrokken.

Ik weet het niet.

Heb je ooit gehad kinderen?

Nee.

Zelfs vóór dit alles,

Ik zat net te denken dat de wereld een lelijke plek was.

Met zoveel duisternis.

Ik wilde niet breng daar een kind heen.

En nu, we staan ​​op de rand van uitsterven.

Misschien humanisten hadden gelijk.

Wat denk je?

Ze proberen het om het leven te behouden.

Is dat niet nobel?

Jij denkt dat het adel was?

Ik weet het niet.

Ik denk dat het geboren is van buitensporige trots en recht.

Oh, ze denken dat ze God zijn.

Ik weet het niet. Denk je dat?

Zeg eens.

Goed, we hebben het niet zelf gecreëerd

en dat wilden wij niet ons bestaan.

Dus ik dank God, wij kunnen het niet vervangen.

Dat zouden wij dan ook moeten doen accepteer ons lot,

naar bed gaan en sterven zonder te vechten?

Nee, dat is niet wat ik bedoel.

Ik zeg het maar Dat

Ik denk dat dat de impuls is. van de mensheid om op te staan,

om te zeggen dat wij het punt zijn de hoogste in het universum.

ik denk wat zijn deze ideeën

die ons leidde waar we vandaag zijn.

De beklimming vertegenwoordigt al deze dingen.

Zoals de naam doet vermoeden.

Het zit in zijn aard.

Als God bestaat, lijkt het niet veel moeite doen.

Zit het in zijn aard?

Je gelooft nog steeds bij Allah?

Ik heb de indruk dat ik eigenlijk geen keus heb.

Ben je serieus, kerel?

Deze wereld heeft ons alles afgenomen.

Wat hebben we nog als het niet onze eigen wil is?

Ik had graag gewild laat het zo simpel zijn.

Ik wist dat dit niet zo was een routinematige redding.

Ze leidde met opzet wat maar één ding kon betekenen.

We liepen op een pad die ze al had geleend.

Ze wist waar ze heen ging.

Weet je nog toen dit soort wolken Betekende dit dat het ging regenen?

Morgen, wij maskeren onszelf.

Dat maakt vele jaren

dat ik geen voet heb gezet in een stedelijke omgeving.

Wat werd overwogen als centrum van de samenleving,

vol leven en dynamiek,

was nu in rust.

Jakob.

Wij kunnen binnenkomen hier.

Uitstel.

Het is goed.

Wees voorzichtig.

Zelfs als het een metropool is werd niet tot ruïne gereduceerd,

zoals velen waren,

ze woont nu alleen in diepe stilte.

- Hoe is het ? - Ja.

Misleid door rook.

Waar zijn we naar op zoek?

Alles wat kan helpen.

Als we zouden proberen opnieuw op te bouwen te midden van deze monumenten van de mens,

Ze zouden zeker omkomen.

Dat moet niet zo zijn ook stil.

Wij zijn de enigen hier.

Het is te stil.

Ik hou niet van de klank van mijn stem door dit masker.

Ja, ik begrijp het.

Volgens jou, waar komen deze merken vandaan?

Buitenaardse wezens. Wie kan het schelen?

Werkelijk, Jakob?

Je dacht niet echt na Het zou gaan werken, nietwaar?

Wensdenken.

Het is schattig.

Amara.

Het is de beklimming.

Verdwenen.

Hier met een paar jaar laat.

Ik zou rondgegaan zijn als ik jou was.

Amara.

Amara!

Waar ben je geweest?

Ik ben hier.

Er wordt gezegd dat men kan oordelen een beschaving

Hoe ze behandelt haar kinderen.

Geloof je dat?

Ben je hier ooit geweest?

In kamp zes?

Wat is hier gebeurd?

Het begon met ongeveer 500 van ons,

meisjes doen ons deel voor de mensheid.

Drie maaltijden per dag en een dak boven ons hoofd.

Het was luxe.

Ik was nummer 415.

Ik ben verschillende keren zwanger geworden,

maar niet één keer Ik kon mijn kind niet in mijn armen houden.

De meesten kwamen niet aan eventueel.

En ik heb geen vertraging opgelopen vrijgelaten worden.

Zoals je kunt zien,

dit verdomde project is een klinkende mislukking.

Is er een bekende reden

waarvoor ze niet hebben zou je helemaal kunnen gaan?

Ze zeiden nee.

Nee niet dat ze dat niet konden.

Middelen waren schaars.

Ze hebben ze niet verspild voor iets anders dan iets zekers.

Wat is er met het project gebeurd?

Hij bereikte een breekpunt.

Misbruik, macht.

Als dat zo was iets positiefs,

succes met wat ze deden, het was zeldzaam.

En dat konden we nooit zie de voordelen.

Het werd gewelddadig.

Velen stierven.

Kom op. Ik wil je iets laten zien.

Het is hier.

Het is hier dat zij de afgewezenen vernietigden.

Zelfs baby's die erin slaagde geboren te worden

maar waar geen rekening mee werd gehouden zo sterk genoeg hier terechtkwam.

As.

De mensheid staat op de rand van uitsterven

en zij zetten de genocide voort.

Je praat alsof het was nog steeds het geval.

Dit is nog steeds het geval.

Dezelfde mensen die dit project leidde, leidt Haven.

De boodschapper.

Het is waar.

Wanneer de boodschapper vestigde zich in Haven,

iedereen werd gedwongen om een ​​vruchtbaarheidstest te doen.

Je kon niet kopen, verkopen of handel zonder.

Geen rantsoenkaarten, geen eten.

Ik denk dat het al een tijdje geleden is dat niemand werd getest.

Ja, je hebt waarschijnlijk gelijk.

Maar wat is er gebeurd voor degenen die vruchtbaar waren?

Niemand weet het zeker, maar van wat ik vermoed,

je wordt beoordeeld te kostbaar

en wij nemen je mee reproduceer je, denk ik.

Uitstel. Stop dit in mijn tas.

Wat als je dat niet bent?

Nou ja, dat worden we veel minder waardevol

en we vechten voor de restjes met de rest van ons.

Luister, zodra ze erachter komen dat je niet gemarkeerd bent,

ze zullen je meenemen,

waar je vecht

hervatten wat zou van ons moeten zijn.

Wat is dit?

Onze autonomie.

Help ons met je zus.

Amara heeft het mij laten zien de beklimming.

Ik weet dat jij er was.

Waarom heb je het mij niet verteld?

Ik zei toch dat ik dat niet wilde herbeleef mijn verleden.

De boodschapper je pijn gedaan?

Het is verleden tijd.

Zon,

Heeft de Boodschapper het je verteld? doet schade?

Wat maakt het uit?

Het is belangrijk. Heel belangrijk.

Ja,

de Boodschapper heeft mij kwaad gedaan,

hij heeft mijn kinderen meegenomen, gooide mij eruit,

leeg.

Geen waarde voor de mensheid

of zijn toekomst.

- Dat is niet waar. - Het is waar.

Wat mij ook is aangedaan naar de beklimming,

Ik kan me niet meer voorstellen.

En ik heb dit litteken om mij eraan te herinneren.

Het is mijn schaamte

en ik draag het bij me elke dag.

Jij denkt dat het een wonder is?

Jij denkt dat jouw visie een wonder is.

Dit

ontmoeting.

Met welk doel?

Zodat we opdrogen in de woestijn.

Waar is de wonderdoener NU ?

O, hou op.

Waar was God tijdens de Ascentie nam haar vermogen om zwanger te worden weg

of wanneer mijn dochter is mij afgenomen?

Eh?

Voor één keer,

misschien zou Hij ons regen sturen om onze dorst te lessen.

Wat heb ik gedaan?

Heb ik je telefoontje gemist?

Waar ging ik fout?

Je ziet het niet wat je wilt zien.

Ibrahim had gelijk. Nee, Ibrahim had gelijk.

- Er is daar niets. - Jacob, stop.

- Er is daar niets. - Hou op, Jacob. Stop.

Jacob, het is oké.

Blijf bij mij. Alles is in orde.

Misschien dat het vóór alles was,

Ik heb iets gemist.

Je weet wel, in Haven.

Dat hadden we kunnen doen iets ?

Vader...

Waar ben je?

Zijn wij dat niet? uw kinderen?

Zijn wij dat niet? gevormd naar uw beeld?

Zijn wij geboren met haat?

We hebben het nodig creëren.

Wij zijn gemaakt vernietigen.

Je hebt een nachtmerrie.

Het was beter dan deze plek.

Pijn weet het niet limieten.

Lijden aan een verlies zal voorbij cultuur, taal

en overtuigingen, het is van nature onmeetbaar.

Een uitdrukking dat ons aan elkaar bindt.

Waar zijn mijn kinderen?

Zijn het er meer alleen stof?

Ben ik meer alleen stof?

Het komt diep uit onze geest dat wij schreeuwen,

waar is Allah als we lijden?

Hoor je het niet? onze tranen?

Waarom zwijg je?

Het is een donkere wereld.

Ik zie niet hoe we kunnen deze vernietiging verzoenen,

deze dood, met een God die goed zou zijn.

Waarom zijn er zoveel problemen? in deze wereld?

Ik denk dat het eerlijk is een kwestie van perspectief.

Welk perspectief?

Ik denk dat het onmogelijk is om deze vraag te beantwoorden

omdat het nooit einde.

Als je het kwaad in de wereld vermindert met de helft,

dezelfde vraag kon worden gevraagd

opnieuw en opnieuw.

Waarom is er zoveel schade ter wereld?

En waarom zijn die er niet? twee keer zoveel?

Kwaadaardig, het is wanneer dingen niet zo zijn

zoals ze horen te zijn, beschadigd,

of destructief, Nee ?

ik denk dat het bestaan ​​van een goede God

of een maker mogelijk maakt het hele idee van het kwaad.

Omdat het een parasiet is.

Het is een afwijzing van wat goed is.

Het kan niet alleen bestaan.

Nee, de wereld deed het goed vóór ons.

En het is hierdoor

waar de mensheid op lijkt tot een bijzaak,

en is geen onderdeel van een plan.

Terwijl ze niets anders is

dat de laatste centimeter van de kosmische kilometer.

Dus waarom zien het kwaad is vreemd,

van iets houden wie hoort dat niet te zijn?

Als het toeval de schepper is van alle dingen,

de vader van alle naties, en die chaos is de weg vooruit.

Dus als je het hoort de geluiden van vernietiging,

dood en verkrachting,

en je hoort het de kreten van een smekende wees,

"Waar is mijn moeder? Waar is mijn vader?"

Het is alleen maar het geluid van de mens zijn schepper aanbidden.

Waarom grijpt hij dan niet in?

En waarom volg je deze God? met zo'n blind geloof?

Ik geloof het niet voor wat jij blind vertrouwen noemt.

Geloof en twijfel, Naar mijn mening,

bestaan in dezelfde wereld,

net als aanbidding en woede.

Als je niet denkt dat ik met God vecht, het is verkeerd,

Ik doe elke verdomde dag.

Maar geloof, voor mij,

dit is de noodzakelijke basis

om al deze dingen te verwerven waar ik vurig naar verlang.

Dit is het bewijs van wat nog onzichtbaar is.

Wie gaf ons macht de zee drinken?

Wie heeft ons de inkt gegeven om de horizon uit te wissen?

Wat hebben we gedaan

toen we loskwamen het land van zijn zon?

Waar gaat ze heen NU ?

Waar gaan we heen NU ?

Ver weg van alle zonnen,

vooruit en achteruit links en rechts.

En er is geen hoop meer voor ons.

Zijn wij dat niet? voortdurend ondergedompeld

in een afgrond van niets, omdat zwart,

de koude beten en vreet aan onze huid.

En er is alleen maar nacht, nacht en nog eens nacht,

Dus dat moeten we steek onze lantaarns aan

elke ochtend.

Het geluid van de doodgravers

Is dat nog niet het geval? onze oren bereikt?

De stank van de ontbinding van God

is het nog niet binnengevallen onze neusgaten?

Omdat de goden dat ook doen moet ontleden.

God is dood en wij hebben hem vermoord.

Is deze taak niet te zwaar? voor ons,

die we moesten nemen voor goden,

zodat we het waard zijn omdat je het hebt gedaan?

Ik zeg je, iedereen geboren na deze tijd,

omdat van deze onvoorstelbare actie,

zal zich registreren in een prachtig verhaal

wat nog nooit is meegemaakt eerder.

Wat zijn deze tempels? Vandaag ?

Anders graven en graven van God.

Waar is deze baby nu?

Ik heb hem begraven.

Het is praktisch.

- Het maakt niet uit. - Wat bedoel je?

Het is triest, maar dat verandert niets.

Waarom vechten we? dus?

Dit is wat wij vechten.

- En wat is het? - Onderdrukking.

Heeft de mens het recht? de vrijheid van anderen met voeten treden?

Om te overleven van het menselijk ras?

Misschien zouden ze dat wel moeten doen.

Het is niet alleen maar overleven in het leven.

Alle wetten die deze wereld regeren

kon ons niet behouden van deze shit.

Wij hebben het geprobeerd religie en overheid.

Van tirannie naar democratie, niets werkte.

Het is tijd om te vinden een nieuwe manier van leven,

een nieuwe manier mens zijn.

En hoe zie je deze nieuwe manier van leven?

Precies zoals het hoort: zelfbeheerd.

Er zijn dus geen regels.

Iedereen kan de waarheid vinden wat het beste bij hem past

en mensen kunnen dat wat ze willen

zolang ze geen pijn doen de anderen.

Ja, volgens uw eigen definitie van het woord ‘pijn’.

Luister, het komt niet van de vestiging,

geen verspilling van een programma.

Deze baby werd geboren uit een burger, hier op straat, en voor dood achtergelaten.

Het is voor deze wereld dat je vecht.

Amar, zei je dat we een beschaving konden beoordelen

Hoe ze behandelde haar kinderen.

Ik denk dat je meer gelijk hebt dan je gelooft.

Dat is genoeg.

Ib, kom op.

Wij moeten doorgaan.

- Ik weet dat het moeilijk is, maar... - Maar wat?

Wat is het doel van dat alles?

Tot wat in vredesnaam lopen wij?

Eh?

Ik ben het lopen moe, Ik heb dorst.

Alles wat we doen, het is elke dag wandelen.

Moe van het wachten op vergeving die nooit komt.

We hadden in Haven moeten blijven en sterf samen met de anderen.

Wij komen hier doorheen,

alle drie.

We komen hier wel doorheen.

We komen hier wel doorheen.

Sera was acht maanden zwanger toen New Anchorage viel.

Dat zijn wij niet op tijd vrijgegeven.

Gevangen in een explosie,

een granaatscherf sloeg mijn gezicht,

verschroeiende pijn, verblindend licht en dan duisternis.

Toen vond ik mezelf midden in deze witte duinen

met prachtig zand wit en zacht.

Hij kwam tot leven onder de ochtendzon.

Toen kwam dit kind naar mij toe, en...

Ik herkende hem zoals de mijne,

zelfs als ik dat nog niet had gedaan zag hem.

Hij was zo mooi

en ik wilde daar blijven en neem hem in mijn armen.

Maar hij vertelde mij: ‘Het is niet jouw tijd.

‘Ik ben gestuurd door onze Vader om je terug te brengen,

“want de zon komt op in het oosten.”

En ik werd wakker

en ik was terug in New Anchorage, op straat.

Overal lagen lichamen, En...

Zal zijn!

Chaos.

En door de rook, Ik kon Sera zien

die bloedde.

En ik wist het op dat moment wat er was gebeurd.

Ik heb onze doodgeboren zoon teruggebracht een paar dagen later.

En sindsdien, Reis je naar het oosten?

Sindsdien.

Denk je dat we ooit terug zullen komen? naar de vorige situatie?

Door van onze geschiedenis,

Ik denk dat er veel mensen zijn die dacht dat dit het einde van de wereld was.

Of het nu gaat om oorlogen,

van genociden, mensen die uit hun huizen zijn weggerukt,

vluchtelingen worden, weeskinderen.

Dit is onze afstamming,

gemaakt van geweld en tragedie.

ik denk dat als je er middenin zit,

wij hebben de indruk dat dit het einde is.

Toch zitten we nog steeds in het proces om voor onze toekomst te vechten.

Maar weet je wat?

Zelfs als dingen lijkt het donkerst,

alsof er niet meer waren van hoop,

het leven vindt een weg.

Jurassic Park.

Wat is dit?

Hoe oud ben je?

Ik weet het niet.

De laatste verjaardag die ik me kan herinneren dateert van lang geleden.

Ik herinner het me ballonnen.

Iedereen hier praat over dingen dat ze verloren,

mensen, van hun dromen.

Het is de enige wereld die ik ooit heb gekend.

Het is mijn leven.

Ze zijn niet de koningen van deze wereld die de vernietiging veroorzaakte.

Dat zijn wij ook ver van de fundamenten

van wat het leven heilig maakt.

De val was onvermijdelijk en was al een hele tijd bezig met de voorbereidingen.

We hadden haar moeten zien kom.

Dat was het geval voor sommigen.

Maar ze zijn allemaal weg, dwazen als koningen.

Jakob.

Verzamel je spullen.

We moeten klaar zijn om te gaan zodra Knox terugkeert.

Dit is ons huis.

Niet meer.

Verzamel je spullen.

- Oké. - Oké.

Licht van vuur, wees de ontsteker,

de geest van wat we hadden vroeger.

Ga rechtop staan ​​tot de dood doet ons vallen.

Huil niet om mij.

Oorlogskreten ontmasker de leugens.

We zwaaien met ons wapen om de oproep te beantwoorden.

We zullen niet langer aanbellen, wij laten het verhaal spreken.

Niet huilen voor mij.

As, as... Ze vallen.

As, as... Ze vallen.

Het gebeurt. Iedereen wacht.

Wat is er aan de hand?

Wij vertrekken.

Wie is dat?

Zon en ik.

Ik ga niet praten namens anderen.

Dus dat doe je niet vecht met ons.

Het is een gevecht dat je niet kunt winnen.

Jake, we kunnen de controle weer overnemen. Wij hebben een goede kans.

Je hebt geen kans.

Amar heeft gelijk.

Dit is een historisch moment voor het menselijk ras

maar de toekomst waarvan je ziet dat het niet zal gebeuren.

Morgenochtend zal deze plek er niet meer zijn alleen as en botten.

Soleil en ik gaan weg,

en jullie moeten allemaal vertrekken

voor zover mogelijk vanaf deze plek.

Ib.

Dit is niet mijn gevecht.

Ik zie.

Dus dat is tenslotte alles wat we hebben meegemaakt,

na al die jaren,

het is er eindigt het?

Kom op, laten we gaan. Laten we gaan.

Ik ga liever dood staan ​​dan op je knieën leven.

Oké, laten we het doen.

Vanavond is een historisch moment voor ons allemaal,

voor mij, voor jou.

Houd je vast.

- Voor het menselijk ras. - Kom op, kom op.

We zullen elimineren de boodschapper.

Hé, wat doe jij hier?

Hoi, ga op je knieën.

Houd je mond.

Ze hebben controle nodig. We moeten gaan.

Oké. Ik weet dat er onzekerheid is.

Mensen zijn bang,

maar dat zullen we wel doen geef ze Haven terug

zodat ze dat kunnen zijn wat ze willen

in de weg wat het beste bij hen past.

Wij zullen ze vrijheid geven die van ons gestolen is.

Dus vanavond, heb er vertrouwen in dat we dat zullen worden

wat we zijn zou moeten zijn.

Deze kant op. Laten we gaan.

Oh. Deze kant op.

Jakob.

- Gaat het? - Ja.

- Gaat het goed met je? - Ja, ja, en jij?

- Echt? - Ja.

Oké, kom op.

Deze kant op. Kom op, kom op.

Oké, kijk, je ziet veiligheid, zo.

Je richt en je schiet.

Oké.

-Knox. -Jakob.

Laten we gaan.

Wij komen aan.

Laten we gaan!

Shit.

Snel, snel.

Deze kant op.

Je bent klaar met spelen of wat?

Verdomme, Ryker.

We moeten gaan.

Hoi, Ik zag dit als eerste.

Deze kant op.

Let op je rug.

Alsjeblieft, Nee.

Ga naar hem toe.

De kracht om de oceaan droog te leggen.

Wie gaf ons de inkt om de horizon uit te wissen?

Wat hebben we gedaan

toen we loskwamen het land van zijn zon?

Waar zal dit ons heen leiden?

Daar.

Het lijkt erop dat we niet de enige klootzakken zijn

met dit briljante idee.

Hebben we dit nodig?

Hebben we water nodig?

Wij gaan naar de woestijn. Hier is uw voorraad.

- Hoe is het met je kans? - Akkoord.

Maar een schot en ze zullen ons hier aansteken.

en dat hebben ze niet nodig om precies te zijn.

Akkoord. Jij blijft hier

en jij zorgt van degenen die ik mis.

Wat ?

Is hij serieus?

Shit.

- Gaat het? - Het gaat goed met mij. Jij ook ?

Wat is het? Nee. Nee, het gaat niet goed met mij.

- Haal ze neer. - Kom op, laten we gaan.

Schiet op.

Schiet op, Zon.

Schiet op.

Ga nu je gang.

Daar is het.

Ja, oké.

Shit.

Verdomd.

Oké. Laten we gaan.

Kom op!

Zon, schiet op.

Kom op, kom op.

Jakob, laten we gaan.

Laten we gaan.

- Ik kom eraan! - Soleil, we moeten nu vertrekken.

Het is noodzakelijk laten we hier weggaan.

Het geluid van de doodgravers Heeft het onze oren nog niet bereikt?

God is dood.

En wij hebben hem vermoord.

Help me.

- Deze kant op. - Ze zouden nu hier moeten zijn.

Nee, wacht.

Jake.

- Sorry. We werden vastgehouden. - Ik wilde je ophalen.

Ik ben blij dat je het niet hebt gedaan.

Waar is Ryker?

Het is haar niet gelukt.

Strontzak.

Gaat het goed met je?

Volg mij.

Ze rennen weg!

Is deze taak niet te zwaar? voor ons, dat moeten we

neem ons voor goden, om dat we het waard zijn om het gedaan te hebben?

Wat zijn deze tempels? Vandaag ?

Anders graven en graven van God.

Op deze manier? De vrachtwagen staat daar.

Gezegend !

Nee. Nee.

Gezegend.

Nee, Ik heb het, ga ervoor.

Stap in de vrachtwagen.

- Ib, pak de deur. - De oostelijke uitgang is afgesloten.

Wij zullen moeten steek de stad over.

Oké, dat is goed.

Zon, de sleutels zitten in de banden.

Ib, help mij.

Ik zie ze niet.

Blijf zoeken.

Goed, goed.

Kijk naar mij.

Kijk naar mij. Er is een plek voor je, oké.

Er is een huis. En we gaan, oké?

Kus mijn kont.

- Raak mijn truck niet aan. - Knox, pas op.

- Ib, Ib, Knox is beneden. - Nee !

Kom op. Sta op.

Laten we gaan.

Voorzichtig, voorzichtig.

Blijf bij mij, maatje. Wacht even.

Zon, We hebben deze sleutels nodig.

Hier.

Je komt hier doorheen.

Knox, kom op. Het is goed.

Jake, laten we gaan. Schiet op.

We moeten gaan.

Kom op, laten we gaan. Laten we gaan.

Jakob.

- Hij is dood. - Nee. Nee.

Alsjeblieft.

- Laten we gaan. - Stil.

Wachten.

Wacht op mij.

- Kom op, kom op. - Wachten.

Nee.

Nee.

Nee.

Wie ben je ?

Hoe heet je ?

Wat maakt het uit?

We zijn allemaal maar cijfers Hoe dan ook.

Ik bewonder je geloof.

Echt, Ik bewonder hem.

Ik wou dat ik het kon zien wat je ziet,

maar alles wat ik zie het is een wereld die brandt,

een lege huls van een vorig leven voor een lange tijd.

Weet je wat betekent mijn naam?

Ja, dat weet ik.

Ga je gang.

Ga je gang.

Kom op.

Waar was ik toen je poseerde de fundamenten van de aarde?

Als de ochtendsterren verschijnen samen gezongen

en mogen alle zonen van God schreeuwde van vreugde.

Heb ik ooit besteld bij zonsopgang

zodat ze houvast kan krijgen van de uiteinden van de aarde?

Wie kan binden de Pleiadenketens

of losmaken de snaren van Orion?

Kan ik het sterrenbeeld besturen? in zijn seizoen

en begeleid de beer met zijn satellieten?

En ik ging weg mijn stem naar de wolken

om regen te noemen.

Als je daar bent...

Neem mijn gedachten.

TER HERDENKING AAN GREG SCHILD