Original subtitles

Ik heb de vluchtige, verbijsterde blikken van minachting gezien...

in hondenogen...

en ik ben ervan overtuigd dat honden denken dat mensen stapelgek zijn.

Shakespeare schreef: Woorden zijn makkelijk, als de wind.

'Trouwe vrienden zijn zeldzaam.'

Ik vind woorden niet zo makkelijk, althans het gesproken woord.

Maar ik heb wel een trouwe vriend gevonden.

Dat is Travis. Hij is mijn eigenaar en ook mijn beste vriend.

Sinds hij mij koos uit al die sjofele beesten in het asiel...

zijn we onafscheidelijk.

Er zijn wat probleempjes geweest, zoals Sally, Tamara en Julie...

maar het is me altijd gelukt om onze levens weer op de rails te krijgen.

Zul je braaf zijn? Hier hebben we aan gewerkt.

Dat ben ik. Ik ben Lucky, dat is dus mijn naam.

En Travis is mijn beste vriend.

Al 6 jaar zijn we als boterhammen en pindakaas, tortilla-chips en salsa...

Ik stop maar, want ik krijg honger. Maar je begrijpt wat ik bedoel.

Daar is ze.

Je kunt het, jongen. Ik geloof in je.

Is het veilig?

Ja, Sharon. Lucky en ik hebben uitgebreid gepraat, en alles is goed.

Hè, Lucky?

Zo is het toch, jongen? Blijf. Brave hond.

Er is niets aan de hand, schat.

Zie je? Hier heb ik de hele week met hem aan gewerkt.

We zijn het helemaal eens. - Ik heb hier geen goed gevoel bij.

Kom niet dichterbij. Hij is mijn beste vriend.

Rennen maar, ik doe het. Jij krijgt hem niet. Hij is van mij.

Elke minuut die jij met hem doorbrengt, is hij niet bij mij.

Hij is alles wat ik heb.

Die hond is vals, en deze relatie is voorbij.

We komen er wel uit. - Ga maar hondenfluisteren...

met iemand anders.

Hij is een geweldige hond.

Tot ziens, mevrouw. Dag. Ik heb best honger. Zullen we wat apporteren?

Lucky, nee.

Kijk eens wie we daar hebben, jongen.

Helaas speel ik twee weekends per maand tweede viool achter hen.

Hoe gaat het, jongens? - Travis' kinderen, Jared en Emma.

Goed. - Ik heb jullie gemist.

Wat gaan we dit weekend doen? - Iets leuks?

Wacht maar tot je het hoort. Ga eerst Lucky maar gedag zeggen.

En kijk daarna maar eens wat er op de keukentafel ligt.

O jee, daar komen ze. Jongens, rustig aan.

Trek nou niet te hard aan m'n nek. Wat zijn jullie sterk.

Ik heb je zo gemist. - Ik jullie ook.

Kom Emma, we gaan naar binnen. - Jullie zijn zo grillig.

Eén omhelzing, en weg zijn jullie. Maar ik heb geen complexe emoties.

Hoe gaat het? - Hallo, Travis.

Leuk om je te zien. Zo'n beetje. Hoe gaat het?

Het kan beter.

Hallo, Walt. - Geef me je vuist. Vooruit, je vuist.

Hoe gaat hij, Trevor? - Travis.

Prima. - Pak jij even de spullen uit de auto?

De spullen van de kinderen? - O, uit de auto.

Ze hebben bergen huiswerk. De school begint maandag, en wees op tijd.

Jared wil 30 minuten te vroeg zijn, dus moet je om zeven uur weg.

Emma's allergie speelt op en ik heb extra medicijnen.

Er is amandelmelk voor Jared's lactose-intolerantie. Gewone melk...

Jennifer, ik ben hun vader, niet de oppas. Bedankt.

Ga je dat onthouden? - Ja, dat onthoudt hij wel.

Tommy heeft een ijzeren geheugen, en mooi haar.

Travis. Bedankt, Walter.

Ik heb er genoeg van. Wegwezen, hebben jullie het bord niet gezien?

'Pas op voor de hond.' En ik ben de hond.

Ik ben niet bang voor honden, maar ze verstoren m'n ademhaling.

Ik dacht dat je er iets aan deed. - Ja, maar dat kost tijd.

Hij wil me bijten. - Walt, druk je maar even 20 keer op.

Jullie zien er geweldig uit. - Wat is hier aan de hand?

We hebben een uitstapje met papa. - We gaan snorkelen in Catalina.

Catalina? - Ja.

Je mag niet met de kinderen naar het buitenland zonder gerechtelijk bevel.

Bedankt, maar Catalina is geen buitenland.

Ik zag op Discovery dat Castellina in Italië ligt.

Catalina is een eiland op 40 kilometer voor de kust.

Hoe kom je daar dan? - We gaan zwemmen.

Wat een geweldige training.

Ik bel m'n advocaat.

Mam, we zien je maandag. - We houden van je, mam.

We zullen je missen. - Ik wist hier niets van.

Het is oké. Pak jullie spullen.

Het is oké, want ik heb dit weekend iets bijzonders gepland.

Is dat zo? - Jawel.

Er is een bodybuilding-wedstrijd, de halve finale.

Je houdt ze in de gaten. - Net als altijd.

Als er iets gebeurt met mijn kinderen, verlies je je omgangsrecht.

Laten we gaan. - Dag, mam.

Hou je adem in tijdens het zwemmen, want als je water binnen krijgt...

Tot later, Trevor. - En als je water in je buik hebt...

We gaan, jongens. - En er kan water in je keel komen...

De sportzaak heeft uitverkoop. - Ik haat jouw sportzaak.

Auto, auto, auto, auto, auto, hond, hond, hond...

Kat, kat...

Kat? - Lucky, spring nou niet uit de auto.

Dan is hij een honden-drempel. - O ja, Jared?

Lucky, het doet pijn als je eruit springt.

Alles is beter dan waar wij naartoe gaan.

Ik denk dat hij boos is. - Mag hij niet met ons mee, papa?

Nee, honden mogen niet mee.

Ik ben niet zomaar een hond. Ik ben de Robin van jouw Batman...

Cheeta van Tarzan. Nou ja, geen aap. Maar je begrijpt me wel, hè?

Papa, er is hier geen ruimte. Roep Lucky bij je.

En hij stinkt.

Lucky, hou op. Je gaat naar het opvangcentrum, punt uit.

Dan kan ik tenminste aan andere hondenkonten ruiken.

Nee, ik wil niet weg bij jullie. Ik wil niet naar deze akelige plek.

Je bent m'n enige vriend, Travis. Wat doe je nou?

Lucky.

Hallo.

Pure perfectie. Ik ben aan het staren. Wat is dit rare gevoel?

Kom nou. - Lucky.

Jongedame, sorry dat ik zo direct ben, maar ik wil je naam weten.

Toe nou, ik moet echt je naam weten.

Echt waar, is dat een geintje? - Nee, ik wil je naam weten.

Ga weg, ik word duizelig van je. Gedraag je, ik ken je niet eens.

Sorry.

Ik heet Lucky. Inderdaad, Lucky.

Normaal is hij niet zo. - Jawel, papa.

Ja, ze hebben eigenlijk wel gelijk. Ik ben Travis.

Ik heet Amber. - Hallo, Amber.

Ken ik jou ergens van? Werk jij bij SDK Architecture?

Ja, sinds een paar weken. En jij? - Ja, al vijf jaar.

M'n vader is arkitet. - Hij bedoelt architect.

Dit zijn m'n kinderen, Jared en Emma. En dit is Lucky.

Misschien blijft hij voorgoed hier. - Dit is Amy.

Amy, wat een prachtige naam. Die past zo goed bij je.

Hij rolt zo soepel van de tong, als een edel hondenkoekje. Amy.

Hou toch op. - Ja, wat je maar wilt, schoonheid.

Breng je hem hierheen? - Ja, dit weekend.

Ja, we gaan naar Catalina.

Ik ook. - Echt waar?

Ja, voor zaken. - Werk je aan het Spencer-project?

Ja. - Ik dacht dat dat mijn project was.

Miss Donley zei dat ik het ontwerp zou doen.

Misschien werken we samen. - Ja.

Dat zou leuk zijn. Zullen we naar binnen gaan? Kom op.

Ga maar vast. Ik moet even van man tot man met de hond praten.

Luister. - Ik blijf hier, zolang Amy er is.

Je moet je gedragen. Ik kan ze niet nog meer schadevergoeding betalen.

Ik waarschuw je. Als je je slecht gedraagt, krijg je geen lekkers meer.

Prima, Travis. Ik zal me gedragen. Voor jou doe ik alles.

Mr Woodson en Miss Miller komen tegelijk aan. Wat een verrassing.

Wat betekent dat? Hangt er liefde in de lucht?

Niet zo vlug, Jeanie. We hebben elkaar net ontmoet.

We laten hem dit weekend hier.

O nee, daar zijn ze. - Wie?

Die twee woeste honden. - Kijk eens wie er is.

Wat is het probleem? - Ze kwellen me dag en nacht.

Kan zo'n grote hond als jij zich niet eens verdedigen?

Jawel, maar ik ben erg gevoelig. - Ik kon hem buiten al ruiken.

Die honden lachen me uit om m'n vacht en m'n moeilijke darmen.

Heb ik dat hardop gezegd? - Genoeg. Zoek maar een psycholoog.

O, die heb ik al. - Je meent het.

Hé, kwijlebabbel, wat heeft vier poten en geen hersens?

Kun je jezelf niet inhouden? Neem jou niet kwalijk.

Ik ben weg.

Ze zijn ongevaarlijk. - Wat een vrouw.

Waar gaat de bende heen? - Naar Catalina.

Leuk. Ik heb op Catalina gewoond...

maar ik kreeg genoeg van het eilandleven.

En ik werkte niet graag voor de oude Spencer.

Ken jij Mr Spencer? - Natuurlijk, iedereen kent hem.

Het eiland is van hem.

Ja, hij bouwt een hotel dat wordt ontworpen door ons bedrijf.

Daar lijkt hij me wat oud voor. Oude honden leren geen nieuwe kunstjes.

Misschien is het zijn zoon. - Hij heeft geen kinderen, geloof ik.

Hij was nogal excentriek, en raar. En erg op zichzelf.

Vertel me alles als je terug bent. Lucky, jij gedraagt je, hè?

Natuurlijk doe je dat.

Lucky, zorg dat je geen modderfiguur slaat bij die knappe bobtail.

Juist, geen modderfiguur slaan.

Vooruit, ga maar. - Veel plezier.

Ik ruik een nieuwe kont. - Wie wil er dansen?

Als jullie je gedragen, ga ik straks wat voor jullie zingen en spelen.

Mijn muziek kalmeert ze. - Oké, bedankt.

Tot maandag, Lucky. We zullen je missen.

Lucky, gedraag je. Denk aan onze gesprekken.

Ja, Travis. Ik heb geen idee wat je zegt.

Bedankt, Jeanie. - Goede reis.

Wie heeft er een windje gelaten? Was jij dat?

Niet waar.

Ga jij nu naar de boot? - Jawel.

Dan zien we je daar. - Ja.

Leuk om jullie te ontmoeten. - Hetzelfde.

Ik haal Rosemary op, de binnenhuisarchitecte.

Ze is aardig. - Ja, ik vind haar leuk.

Ik ook.

Op naar Catalina.

Dames en heren, welkom aan boord van de Catalina Flyer.

Laten we naar het bovendek gaan. Ik wil dolfijnen zien.

Misschien zijn er wel haaien.

Jongens, rustig aan.

Voorzichtig, we zitten op een boot.

Kom naar boven, papa. - Ik kom al.

Wat dacht je van dat plekje daar?

Vet.

Zulke zakenreisjes zijn zeldzaam. - Ja, Rosemary. Het is een avontuur.

Dames en heren. We naderen Catalina. Ik wens u een prettig verblijf.

Ik voel me niet zo lekker. Ik wil wat frisse lucht.

Daar is Amber. - Hallo, Amber. Kom erbij.

Oké, zoek maar een plekje voor ons.

Heb jij een gezin dat ik niet ken? - Ja, hoor.

Nu ben je ons iets schuldig. - Zeker weten.

Hallo. - Zo zien we elkaar weer terug.

Ja, ik geloof dat ik Rosemary kwijt ben.

O ja?

Dit is fijn, hè? - Ja, prachtig.

Je eerste keer hier? - Ja, en jij?

Nee, vroeger ging ik hier soms vissen met m'n oma.

Wat lief. - Ja.

O jee. Waarom ben je naar Californië gekomen?

Toen ik was afgestudeerd aan Harvard...

wist ik niet of ik in Boston wilde blijven, of...

Ik wil schelpen gaan zoeken. - Zijn er hier haaien?

Ja, hoor. Haaien, en ook poema's.

Hebben jullie Rosemary gezien? - Ik haat boten.

Ik zie ze daar al snorkelen. - Wacht even, kom hier.

Ik ben hier voor m'n werk. Eerst het hotel, dan m'n vergadering.

En wij dan? - Het hotel heeft een leuk dagkamp.

We willen bij jou blijven. - Dat is lief.

Maar dat dagkamp is echt veel leuker, oké?

Dat is zo. Vergaderingen zijn saai. - Ja, ze zijn ontzettend saai.

Oké, kom mee. - Jullie moeten plezier maken.

Jongens, jullie kunnen toch zwemmen, hè?

Let jij op ze?

Daar gingen we snorkelen met mijn vader, bij die rotsen.

Dit hoort bij de top 5 van duikplekken in Noord-Amerika.

Kijk, die meeuwenschedel. - Wat vies.

Niet aanraken, dan krijg je ziektes.

Je doet het echt goed met ze. - Bedankt, ze zijn geweldig.

Sinds wanneer ben je...

Gescheiden? - Ja.

Twee jaar.

Maar het is wel raar. - Ongetrouwd zijn?

Nee, dat ik ze niet zo vaak meer zie.

Ik wil een supervader zijn, maar het is zwaar.

Papa, ik heb een vis gevangen. - Waar?

Ik wil hem zien. - Niet van eten, dat is gevaarlijk.

Waarom ben je gescheiden?

O nee. Sorry, dat was veel te direct. - Nee, dat geeft niet.

Ik heb er alles aan gedaan, maar op het laatst groeiden we uit elkaar.

Ik vond dat we bij elkaar moesten blijven voor de kinderen.

Maar zij vond het beter dat we uit elkaar gingen.

Wat naar voor je.

Hopelijk heeft ze gelijk. - Vrouwelijke intuïtie is onfeilbaar.

Dat weet ik zo net nog niet. Je kent Jen niet, m'n ex-vrouw.

En jij?

Nee, ik ben niet getrouwd, maar ik zou graag een gezin hebben.

De klok tikt door. Eigenlijk is de wekker allang gegaan.

Waar slapen jullie? - In de Seacrest.

Kijk eens aan. Dat is het antwoord. De Seacrest. Wij ook.

Tot bij de vergadering. - Jawel.

Leuk om met je te praten. - Vind ik ook.

Ik haal haar spullen even. Rosemary.

Oké, tot later. - Ja, tot later.

Vis-ingewanden. Vet.

Wat zit daar allemaal in?

Papa, mogen we gaan vissen? - Nee, Jared.

Travis Woodson. Vijf jaar bij het bedrijf, twee jaar gescheiden.

En zeer beschikbaar.

Hartelijk dank voor jullie komst naar m'n nederige stulpje.

Ik hoop dat de overtocht niet al te ruw is geweest.

Ruim 100 jaar geleden droomde m'n overgrootvader ervan...

om een 5-sterren-resort van Catalina te maken.

M'n overgrootvader wilde het Monte Carlo van de Stille Oceaan creëren.

Helaas ging dat niet door toen hij overleed...

door een van de vele bizons die hij naar het eiland had gebracht.

Maar ik heb mijn leven gewijd aan het laten uitkomen van zijn droom.

En de firma Donley, Shapiro en Kaufman...

moet centraal staan bij de verwezenlijking hiervan.

Op deze plek, waar hij z'n eerste landgoed bouwde...

moet het 5-sterren-resort van 10.000 vierkante meter komen te staan.

Zelf zie ik de golfbanen, tennisbanen en zwembaden al voor me...

maar ik wil dat u gaat zorgen voor een architectonische sensatie.

Bovendien moet het 'Preston Resort and Spa'...

de beste en meest dynamische vakantiebestemming ter wereld worden.

Bent u opgewassen tegen die taak? - Ja.

Goed. Met dit streven naar perfectie in het achterhoofd...

hebben Miss Donley, Mr Shapiro, Mr Kaufman en ik een plan gemaakt.

Een vriend van m'n overgrootvader, Henry Cabot Lodge, zei ooit:

'Er is geen opwinding mogelijk zonder concurrentie.'

Daarom geef ik nu het woord aan Miss Donley...

om het plan uiteen te zetten dat het beste in u naar boven zal halen.

Miss Donley, kunt u ons plan uitleggen aan uw team?

Vandaag begint de wedstrijd voor het ontwerp...

van het Spencer Resort and Spa.

Jullie hebben een maand om het ontwerp in te dienen...

dat is gebaseerd op de criteria in dit document.

De architect die de wedstrijd wint...

krijgt niet alleen een flinke bonus...

maar wordt tevens partner in de firma.

Woodson?

Is er een probleem?

Kan ik vrijuit spreken, Miss Donley?

Ja hoor, wij zijn hier één grote familie.

Zoals u weet, ben ik al vijf jaar de hoofdarchitect van deze firma.

Volgens mij hoeven we onze werkwijze niet te veranderen.

Wij zijn een bekroond architectenbureau...

en onze werkwijze heeft zich al bewezen.

Mr Spencer, ik denk niet dat het nodig is om een wedstrijd te houden.

Hoe heet je, jongen? - Travis Woodson.

Mr Woodson, jij bent toch de hoofd-architect van deze firma?

Dan zou je ontwerp per definitie het beste moeten zijn. Of zit ik ernaast?

Ontwerp is altijd subjectief. - Dat is waar.

En jouw ontwerp wordt onderworpen aan mijn subjectieve mening.

Roosevelt zei ooit: Concurrentie is maar tot op zekere hoogte nuttig.

'Samenwerking begint daar waar concurrentie eindigt.'

Erg interessant. Heb je dat geleerd in de debatclub op school?

Luister, de beslissing is genomen. U werkt niet als team, u werkt alleen.

En de wedstrijd begint nu.

Een andere grote man zei ooit: Denk links, denk rechts.

'Denk laag en denk hoog, dan verzin je zo een regenboog.'

Wie heeft dat gezegd?

Dat was Dr. Seuss, geloof ik.

Maakt niet uit, de hoofdzaak is dat het klopt. Dan nu de rondleiding.

Bedankt Travis, dat je je ondergeschikten geen kans wilt geven.

Ik begrijp precies wat je bedoelt. - Het maakt niet uit.

Wil je misschien straks mee gaan lunchen?

Miss Donley, stelt u me even voor aan deze mooie jongedame?

Dit is Amber Miller, ons nieuwe architectonische genie.

Ze komt van Harvard en we hebben haar van een andere firma gestolen.

Heel slim, ik zou haar ook stelen. Mag ik je nu al even stelen, Amber?

Ja.

Zo, zit iedereen lekker? Dan gaan we.

De rondleiding begint. Hou uw handen en voeten steeds binnen het voertuig.

Ik zei niet dat ik van katten hou.

Ik zei alleen dat katten soms betere vrienden zijn dan honden.

Kom op, jongens, ik ben geen verrader. Kijk niet zo naar me.

Jullie moeten me geloven. - Waarom?

Sinds die bobtail er is, ben je veranderd.

Ja, vroeger mochten we je, maar je bent veranderd.

Nee, ik ben nog steeds dezelfde Lucky.

Jij bent een schande voor de hondachtigen.

Dat doet pijn. Maar het maakt niet uit.

Alle hondenkoekjes nog aan toe.

Het wordt warm hier. - Je ziet er goed uit, Amy.

Mijn ogen puilen uit. - Uitsloofster.

Hé jongens, wat doen jullie?

Lucky zegt dat hij van katten houdt, en dat is gewoon niet goed.

Wat is daar mis mee? Ik heb thuis een kat en die is heel lief.

Dat ik een hond ben, wil nog niet zeggen dat ik op haar moet jagen.

Het gaat om haar innerlijk. Honden hoeven niet altijd agressief te zijn.

Dat zei ik ook, maar zonder dat heerlijke accent.

Laat Lucky met rust, en doe niet zo lelijk.

Dat je op vier poten loopt, wil niet zeggen dat je een beest bent.

Je vindt me leuk. - Nee, Ik wilde je alleen helpen.

Heb je zin om te gaan touwtrekken? - Prima, waarom niet?

Emma, kijk eens wat ik heb. - Ik heb er ook een gevonden.

Zet me neer. Waarom haal je een arme drommel uit z'n huis?

Ik noem de mijne Walter.

Dit is zo vernederend. - Dit is echt vet.

We zijn vrij.

Ik wou dat papa hier was. - Papa mist alles.

Waarom komen ze altijd bij eb? Ik had een perfecte schuilplaats.

Ik heb hier een groot deel van m'n jeugd doorgebracht.

Hier heb ik ooit een troep coyotes verjaagd. Ik was tien jaar.

Je had gelijk. Hoe kan ik winnen nu zij zijn hart al heeft gewonnen?

Is het jou ook opgevallen?

Het is duidelijk hoeveel dit eiland voor u betekent, Mr Spencer.

Noem me alsjeblieft Preston.

Ik verheug me zo op de ontwerpen. Ik verwacht iets geniaals.

Die vent zit er warmer bij dan een hittegolf.

Probeer te rollen, jongen.

Au.

Opgeruimd staat netjes. - Pardon?

Ik zei dat het hier erg netjes is. Dat zeggen ze bij golf.

Dan ligt de baan er mooi glad bij.

Sorry lieverd, maar je was sowieso kansloos.

Bedankt voor jullie komst naar 'Casa Spencer'.

Ik hoop dat jullie creatieve sappen stromen, de mijne in elk geval wel.

Dit is het einde van de rondleiding.

Mr Spencer. - Noem me alsjeblieft Preston.

Alles goed? - Dat weet ik niet.

Je ziet er niet zo goed uit. - Er klopt iets niet met die man.

Hij is goed voor ons bedrijf, en hij is een klant en de klant is koning.

De klant is koning.

Jij bent de klant en dan is het moeilijk om informeel te zijn.

We zijn buiten werktijd. - Oké, Preston.

Dat is beter. Het was een lange dag.

Ik heb trek. Kom je vanavond bij me eten?

Dan laat ik m'n kok iets bijzonders maken.

Wat dacht je van paté del mar, of champignons...

Denk aan het teambelang.

Oké, je bent keihard. - Dat is waar.

Ik doe mee. - Mooi, kom maar.

Het is een fijne dag geweest in het honden-opvangcentrum.

We hebben lekker veel konten geroken.

Waar denk je aan? - Waar denken honden aan?

Ik vraag het maar. Je kunt het toch wel aan mij vertellen?

Zal ik eerlijk tegen je zijn? - Natuurlijk.

Ik ben een vuilnisbak, en jij bent een rashond.

Nou en? - Alle vuilnisbakken zijn hetzelfde.

We hebben een ruige vacht, een groot voorhoofd en een uitstekende tong.

Nou en? - Hoe kan een gewone jongen als ik...

zo'n mooie meid veroveren?

Je bent grappig, omdat ik je nu al leuk vind.

O ja? - Ja, mallerd.

Maar waarom? Ik zie er precies zo uit als alle vuilnisbakken.

Vind je mij dan zo oppervlakkig? - Nee.

Waarom denk je dan zo? Ik vind je leuk om wie je bent.

Wie ik ben? - Je weet het niet eens, hè?

Niet echt. - En dat vind ik zo leuk aan jou.

Je bent grappig, je bent slim en je ziet er erg leuk uit.

O ja? - Ja.

Jij ziet er ook leuk uit. - Ik ben een bobtail.

Ons haar is altijd mooi, maar als het nat is, lijkt het nergens naar.

Hé, we hebben geluk. - Mooi, dat was verblaffend.

Verblaffend, dat is...

Maar vind je me leuk om wie ik ben? Dat ik mooi ben, is niet belangrijk.

Hou je van m'n persoonlijkheid, en van de dingen die ik belangrijk vind?

Dat weet ik niet. Is dit een test? We moeten elkaar beter leren kennen.

Heel graag. - Mooi.

Morgen gaan we worstelen en... - En samen lunchen en...

Oeps.

Het was zo leuk vandaag. - Ja, jammer dat je er niet bij was.

We hebben gesnorkeld en gesurft. - Wat leuk.

We zijn gaan zwemmen. - We hebben ijs gegeten.

Ik heb een zeeanemoon aangeraakt. - En ik een krab.

Oké, het is duidelijk. Jullie hebben het heel leuk gehad zonder mij.

Jouw dag was vast niet zo leuk. - Vast niet.

Heb je Amber gekust? - Wat? Nee, ze is m'n collega.

En ik ken haar net. - Mama kust voortdurend mannen.

Wat? - Ja, ze kust voortdurend mannen.

Dat zei je al, en het is niet leuk. Ik weet iets.

Jullie hebben het leuk gehad zonder mij, en ik ben jaloers.

Zullen we het morgen overdoen, maar dan met mij erbij?

We bouwen een feestje.

Allemaal in een kring.

Jij bent een echte vangst, Lucky. - Bedankt, Amy.

Hallo. - Hé, hoe is het?

Goed. Was het leuk met je kinderen?

Ja, en heeft Preston je zijn eiland laten zien?

Ja, hij heeft me inderdaad zijn eiland laten zien.

Mooi, ik wil hem ook wat laten zien.

Jij mag hem niet, hè? - Inderdaad.

Genoeg over hem. Vertel eens wat over jezelf.

Wanneer besloot je om architect te worden?

Toen ik klein was. Ik hield van blokken, en daarna van Lego...

en daarna van hamers en spijkers, en daarna van pen en papier.

Dag.

Welterusten, Bobo de beer.

En welterusten, Emma. Welterusten.

Papa? - Ja?

Wanneer ga je Lucky halen? - Wat?

O, onze hond.

Ja, mallerd. Wie dacht je anders?

Die haal ik morgen, als ik jullie naar school heb gebracht. Ga slapen.

Papa, ga je Miss Amber vaker zien?

Ja, want ze werkt op het architectenbureau.

Mooi, want ik vond haar leuk. - Ik ook.

Oké, zo kan hij wel weer. Nu gaan jullie allebei slapen.

Papa? - Ja?

Ga je haar mee uit vragen? - Emma?

Het is maar een vraag. Ik heb een goed gevoel bij haar.

Is dat zo?

En ik denk dat ze jou leuk vindt. - Echt, waarom zeg je dat?

Ik zag hoe ze naar je keek.

Hoe keek ze dan naar me?

Ja, dat is de blik van iemand die belangstelling heeft voor je vader.

Maar hoe weet jij dat?

Ik ben een vrouw, zoiets weet ik. - Dat is waar. En weet je wat ik weet?

Nou? - Het is bedtijd.

Oké. - En geen vragen meer.

Oké, papa. - Welterusten.

Ik hou van je. - Ik ook van jou.

Welterusten, papa. - Welterusten.

Dat is vies, Jared. - Ga slapen. Ik hou van jullie.

Was het een leuk weekend? - Geweldig.

Het was nog beter dan een bodybuilding-congres.

Bestaat zoiets echt? - Ja, kennelijk.

Riemen vast. - Goed.

Emma, hoe laat is het? - Half negen.

Papa. - O jee.

We zijn te laat, papa.

In het eerste uur op school leer je sowieso niets nuttigs.

We doen de bloemetjes en bijtjes. - Laat maar zitten.

Wacht, kom terug. Knuffel.

Ik hou van je, papa. - Ik ook van jullie.

Ik hou van jullie. Veel plezier, ik zie jullie woensdag.

Wat worden ze toch snel groot, hè? En haal nu die auto van de oprijlaan.

Oké, goed.

Rustig maar.

Snel een beetje. Goed zo.

Alsjeblieft, geen schade.

Waarom is het zo stil? Dat belooft niet veel goeds.

Spuit hem onder, Tex. - In de roos.

Hé, kom op.

Lucky. - Hé, Travis.

Wat is er gebeurd? Dit is een chaos.

Ja, welkom in mijn leven. - Jeanie?

Leuk.

Je had die schoppenaas verborgen. - Ik heb eerlijk gewonnen.

Ik ruik een valsspeler. - Ik tel het na.

Ik heb ogen in m'n achterhoofd. Ik zie alles wat je doet.

Oeps, neem jou niet kwalijk. - Je gaat mee, of je gaat niet mee.

Ik verhoog de inzet met drie van deze dingen. Volgens mij moet dat zo.

Ik ruik een flush.

Honden die pokeren, dat ken ik alleen uit schilderijen.

Nu is het genoeg geweest, ik kap ermee.

Hallo, wat is er gebeurd? - Het zijn echte 'party animals'.

Ja. Daar is Amy.

Brave meid. Wat ben je toch mooi.

Ze verstopte zich toen Jeanie ging zingen. Wij kunnen alleen huilen.

Oké, laten we gaan. Wil je naar huis?

Is ze niet mooi?

Dan zie ik je wel weer op kantoor. - Ja.

Oké, dan gaan we. Kom, Amy. - O, Amber.

Ik vond het erg leuk om op de boot met je te praten.

Ja, ik ook. Bedankt dat je me gezelschap hield.

Graag gedaan.

Oké. Ja. - Ik zie je op kantoor.

Vooruit, pak die eekhoorn.

Dag. - Ik ruik je nog wel, Lucky.

Lucky, jongen, ik heb iemand ontmoet die heel bijzonder is.

Woodson, je bent te laat. - Ja, het spijt me.

Ik had de kinderen. - Hoe gaat het met je ontwerp?

Welk ontwerp? - Van Spencer, die mega-opdracht.

O, juist. Dat gaat heel goed.

Ik denk aan Spaanse invloeden, met zuilengangen en tuintegels.

Mooi. - Het wordt goed.

Ik reken erop dat jij het winnende ontwerp maakt.

Ik zet mijn geld op jou. - Geld?

Ja, Shapiro, Kaufman en ik wedden om grof geld.

Amy, ik mis je zo. Konden we maar weer bij elkaar zijn.

Weer, weer.

Ik moet haar weer zien. Ik moet weg uit deze tent.

Sorry, Travis. Het is tegen de regels...

maar soms moet je als hond een daad stellen.

Laat me eruit. Amy.

Dat ruikt goed. Stomme deuren, ik wou dat ik duimen had.

Wacht even. Ik ben vrij. Wereld, kijk uit. Hier komt Lucky.

Ik kom er aan, Amy. Niets komt tussen mij en mijn meisje.

En ik weet al waar ik moet zoeken.

Hallo, met Travis. - Ik heb niets van je gehoord.

Zou ik dan bellen? - Je had mijn kinderen.

Het is oké, ze zitten op school. - Weet je dat wel zeker?

Negentien.

Wat doen ze daar? - Weet je dat hun huid vuurrood is?

Nee. - Had je aan zonnebrandolie gedacht?

Ja, daar heb ik aan gedacht, maar ik was het vergeten.

Travis, hun tere huidjes hebben misschien blijvende schade opgelopen.

Walter. Ik moet ophangen.

Hier Walter, hier is je water.

Walter is echt semi-sterk. - Goed getild, jongens.

Met Amber Miller. - Hallo, schoonheid.

Hallo, Mr Spencer.

Dit is niet zakelijk, zeg maar Preston.

Oké, hoe gaat het, Preston?

Niet goed. - Wat scheelt eraan?

Ik blijf maar aan je denken, ik ga gewoon kapot.

Kapot, dat is wat overdreven, toch? - Nee, ik denk voortdurend aan je.

Ik ben gisteren pas weggegaan. - Dan moet je terugkomen.

Dat kan niet, ik werk aan je ontwerp.

Je hebt nog weken de tijd, en over 10 minuten is m'n helikopter bij je.

Je wat? Dat is een geintje, toch?

Nee, ik wil dat je terug naar het eiland gaat.

Ik weet het niet. - Ik wel. Kom nou maar.

Ik kan niet. - Goed, dan kom ik naar jou toe.

Wat doe je vanavond met eten?

Eten, met jou? - Bingo.

Wat laat je me nu weer doen? - Dit wordt mooi.

Opzij, allemaal. Hier komt Lucky.

Ik ben supercool, slow motion.

Geen tijd om het gras te ruiken.

Ik heb een date, maar dat weet ze nog niet.

Een eekhoorn, en wat ouwe poep. Nee, laat je nu niet afleiden, Lucky.

Hou de deur even open. Pardon, bedankt.

Hallo, Lucky. - Hallo, Myrna. Zeg hem dat ik er ben.

Mr Woodson? Uw hond is er weer.

Pardon, dames. Ik moet erdoor. Hou de lift vast.

Goed zo.

Waar ga je naartoe?

Dat zou ik je vertellen als ik kon praten.

Hé, Travis. - Vooruit, naar binnen.

Wat doe je? - Ik ben verliefd op Amy.

Ik moet haar zien. - Hoe ben je hier gekomen?

Waar een wil is, is een weg. - Door jou word ik nog ontslagen.

Of ik word gestraft als slechte hondenbezitter.

Wat is er toch met jou? Lucky, ik heb het tegen jou.

Daar is Amy's moeder. - Je verpest altijd mijn dates.

Lucky, kijk me aan als ik met je praat. Waar kijk je naar?

Sorry, Travis. - Hé, wacht even.

Ik praat tegen je, maat.

Lucky. - Hé, Amy's moeder.

Nee.

Het spijt me. - Haal dit van me af.

Het spijt me. Ontsla Travis niet. Ik smeek het u.

Haal hem van me af. - Hé, kom op.

Gadverdamme. - Ga weg.

Het spijt me. Sta maar op. - Jij weet niet wat spijt is.

Mankeert u niets? Het spijt me. - Dit is niet acceptabel.

Spijt het je? Jij bent gek. Dit is niet acceptabel.

Hij zit op een bureau. - Ik weet niet hoe hij hier komt.

Lucky, ga daarvan af.

Lucky. Mijn hemel.

Waarom blaft hij zo?

Hij is duidelijk verliefd op mijn hond.

Hij heeft in elk geval smaak.

Haal dat ding weg uit mijn kantoor. - Het spijt me, Miss Donley.

Dit is mijn schuld. Het spijt me. Het zal niet meer gebeuren.

Nee, dat is oké. Ik vond het wel vertederend.

Hoor je dat? Ik ben vertederend. Vraag haar mee uit eten.

Echt? - Ik wil een play-date met Amy.

Kom op, we gaan. - Travis, je moet me helpen.

Zo is het genoeg. Hou je koest, ik moet aan dit project werken.

Eén en al activiteit. Waarom ben ik hier de enige die in paniek is?

In paniek. Wie betaalt dit allemaal?

Preston Spencer III. Hij heeft overal in het land investeringen.

Als dit lukt, wordt SDK een landelijke speler.

En als dat goed gaat, wordt SDK een wereldwijde speler.

Jongens, wij gaan heel veel geld verdienen met deze klus.

Als we deze klus goed doen...

krijgen wij in het vervolg alle bouwprojecten van die Spencer.

Daarom zet ik mijn geld op dat meisje.

Het is fascinerend, hè? - Kleine werkbijen.

Ik zou wel willen helpen...

maar ik heb vandaag al genoeg problemen gehad.

Ga je je nu gedragen? Ben je een brave hond?

Travis, besef nou toch dat jij verliefd moet worden op Amber...

zodat we allemaal nog lang en gelukkig kunnen leven.

Kom mee.

Wat fijn om jou te zien.

Hallo, Mr Spencer. Ik bedoel, Preston.

Heb je iemand je auto laten parkeren?

Nee, m'n chauffeur heeft me afgezet. Als ik in m'n limo kom...

gaan de paparazzi meteen flitsen. Erg vervelend.

Op die manier. Dat begrijp ik volkomen.

Zullen we naar binnen gaan? - Ja.

Ik weet het. Jij mist Amy evenveel als ik Amber.

Kom, dan gaan we.

Je zit echt met die wedstrijd, hè?

Ik wil een project ontwerpen dat al jouw behoeften bevredigt.

Ik kan je vertellen dat jij al mijn behoeften bevredigt.

Dit is een ernstige vorm van belangenverstrengeling.

Dus als je het niet erg vindt, wil ik het rustig aan doen.

Ja, jij bent een professional, dat respecteer ik.

Dank je.

Dat betekent zeker ook dat je niet met me naar Parijs gaat?

Parijs?

Ik ben nog nooit in Parijs geweest. - Nee? Nooit in 'la ville de l'amour'?

We kunnen er vanavond naartoe gaan.

Nee, dat zou niet goed zijn. Ik wil het langzaam aan doen.

Oké, ik snap het.

Ik weet het goed gemaakt. Ga tenminste met me naar het ballet.

Eerste rang. - Ik wist niet dat je daarvan hield.

Ik ben er gek op. Ga je mee?

Ja, natuurlijk ga ik mee naar ballet. - Dank je.

Papa, papa.

Lucky. - Hé, hoe gaat het, jongens?

Goed.

Ik had een tien voor spelling. - Echt? Geweldig.

En wat heb jij gekregen?

Een zesenhalf. - Dat moet kunnen.

En? - En wat?

En wat is het nieuws?

Ik ben klaar met het interieur...

en nu kijk ik naar de details van het exterieur van het resort.

Nee, dat niet. Preston Spencer.

Amber, ik ben twintig jaar getrouwd, ik heb drie kinderen...

en een man die het een date vindt om sport te kijken.

Jij bent mijn surrogaat, alleen zo kan ik in de liefde blijven geloven.

Oké, hij neemt me al de hele week mee uit eten.

Maar... - Maar wat?

Ik weet het niet.

Waarom? Hij is perfect. Wat kun je nog meer wensen in een man?

Ik weet het, Spencer heeft alles.

Maar... - Maar Travis is lief.

Een goede vader, hij houdt van z'n kinderen, hij is slim...

en blabla. Nee, lieverd. Kijk uit dat je geen huismus wordt.

Geloof me. Zeiljachten, resorts en reizen naar Europa zijn veel beter...

dan films kijken, eten in het eetcafé en weekends met zijn kinderen.

Ik weet het niet. Dat klinkt helemaal niet slecht.

Knuffelen op de bank, onder een dekentje...

bij de open haard. - Luister naar me.

Kom op, Luck.

Dus jij bent verliefd op de nieuwe vrouw op het werk...

en zij is verliefd op de steenrijke Preston Spencer.

En je hond is verliefd op de hare. - Vind je dat raar van ons? Van mij?

Ze zijn zo mooi.

Ja, maar jij bent geen partij voor Spencer. Onze bazen zijn gek op hem.

En Amber ook. - Sorry, maar je bent kansloos.

Waarom zou ze met een architect gaan als ze een miljardair kan krijgen?

M'n ex. - Negeer haar.

Ze wil dat ik de kinderen minder zie. - Waarom is dat een probleem?

Val me niet zo lastig. - Als kind moet je dat doen.

Sorry, ik dacht dat het je moeder was. Zeg het eens.

Het gaat om die Spencer. - Wat is daarmee?

We hebben hem opgezocht op internet, en hij is minstens 80 jaar.

Bellen jullie me om dat te zeggen? - Ja.

Waarom wil je me dat vertellen?

Die man in Catalina was oud, maar hij was zeker geen 80.

Misschien is die oude man zijn vader. - Nee, hij heeft geen kinderen.

Ja, dat is vreemd. - Dat is het zeker.

Echt?

Daar lijkt hij me wat oud voor. Oude honden leren geen nieuwe kunstjes.

Misschien is het zijn zoon. - Ik geloof niet dat hij kinderen had.

Hij was nogal excentriek, en raar. En erg op zichzelf.

Weet je moeder wat jullie doen? - Mama en Walter zijn weg.

Hoe bedoel je dat?

Mama heeft een internet-oppas ingehuurd, Candy.

Een internet-wat? - Ze bekijkt ons door de camera.

Dag, Mr Woodson. Leuk om u te ontmoeten.

Blijf daar, oké? Ik kom er aan.

Waar ga je heen? - M'n ex laat m'n kinderen alleen.

Kom, Lucky. Sluit maar af, en kijk die wedstrijd niet zonder mij.

Ik stuur je wel een sms met de uitslag. Dan is je avond verpest.

Bedankt voor het rijden, en het beschermen van onze privacy.

Graag gedaan. Geen probleem.

Ik vond het ballet erg leuk. Bedankt.

Vraag je niet of ik binnenkom?

Dat lijkt me geen goed idee.

Waarom niet? - Vanwege de wedstrijd.

O, ik snap het al.

Het is in orde, hoor. Ik heb besloten dat jij gaat winnen.

Je hebt mijn ontwerp nog niet gezien. - Niet nodig. Je bent briljant.

Ik weet zeker dat wat jij maakt veel beter is dan de rest.

Dat is niet goed. - Waarom niet?

Omdat je eerst de andere ontwerpen moet zien.

De andere architecten werken dag en nacht.

De anderen kunnen me niet schelen. Ik geef alleen om jou.

Maar... - Ik wil jou.

Maar ik wil jou niet. Ga nu maar weg. - Maar Amber...

Maar wat? Ben je geen oppervlakkig, egocentrisch type?

Ja, dat ben ik wel. En daarom heb ik zo veel succes.

Dat is belachelijk. Ga nou maar. Bedankt voor de voorstelling.

Bel me niet. Dag. - Dus dit was het?

Ja, dag. - Dag.

Trouwens, ik haat bobtails.

Ik ben nu echt witheet, Lucky.

Dit wordt leuk. Hij gaat vast flink blaffen tegen Jennifer.

Blijf hier, Lucky.

Denk eraan, Travis, ik ben je superhelden-sidekick.

Jongens, kom hier. Ik ben het, papa.

Hé man, hoe is het? - Waar zijn m'n kinderen?

Wat? Schat, Teddy, die gekke ex-man...

Travis, ik heet Travis.

Nog één keer, en je tilt nooit meer gewichten.

Oké, Travis. - Mooi.

Wat is er? - Candy, dat is er.

Ga je daten met Candy? Wat leuk. - Nee, dat doe ik niet.

Jullie gebruiken een internet-oppas. - Nou en? Ze is bevoegd.

Bevoegd voor wat? Je kunt een elfjarige niet alleen thuislaten.

Jawel, in de film 'Home Alone' komen er een paar schurken...

Hou je kop, Walter.

Jongens, pak je spullen. Jullie gaan met mij mee.

Dat kun je niet doen. - Ga je soms je advocaat bellen?

Nee, m'n vader. - Vertel hem dan wat je hebt gedaan.

Ik zal je missen. - Dag.

Later, Walt. - Later, en hou je gedeisd.

Het was maar een incidentje. Ze was me aanbevolen.

Ze had een goede Yelp-score.

Dag, mam. Waar gaan we heen, papa? - Ik ga Amber vertellen wat ik voel.

Tot ziens, Travis. Je heet toch Travis, hè?

Zeg je haar dat je van haar houdt? - Reken maar.

Nee, ik ga haar de waarheid vertellen.

Dat Spencer een bedrieger is en dat ze bij mij hoort.

Kom op, jongens. Ik heb het hele Woodson-team nodig.

Ga weg, Preston. - Nee, wij zijn Travis, Emma en Jared.

En ik, Lucky.

Travis, wat doen jullie hier?

Hallo, schoonheid. - Hallo.

We willen wat zeggen over Spencer. - Hij is een bedrieger.

Wat? - Hij is een oplichter, Amber.

Maar waarom? - Dat weet ik niet, maar het is waar.

Hij huurt een architectenbureau in en doet net alsof hij geld heeft.

Hij is een zwendelaar. - Hij heeft zich net wel laten kennen.

Echt waar? - Ja.

Weet je... - Zeg het maar.

Laat me even, zeg.

Is er nog iets anders wat je me wilt vertellen?

Sinds ik je heb ontmoet...

denk ik voortdurend aan je.

En toen ik je met die bedrieger zag, besefte ik hoe leuk ik je vond.

En ik vroeg me af...

of je met me uit wilt. - Niet dat hij je uitlaat.

Het is een beetje puberaal, maar heb je zin in een date met mij?

Ja, dat zou ik heel leuk vinden. - Kijk jongen, zo doe je dat.

En ik ben hier voor nog een andere reden, om je dit te geven.

Zijn dit die bloemetjes en bijtjes? - Zo ongeveer.

Moeten ze niet pas na de date zoenen? - Alleen in de film, sufferd.

Nog meer commentaar? - Ruik aan haar kont.

Mijn hemel. - Waar gaan we dan heen?

Ik weet 't niet, ik heb geen oppas. - Dan gaan we gewoon met z'n allen.

Echt? - Laten we naar de pier gaan.

Naar de achtbaan. - En het reuzenrad.

Ik ben gek op achtbanen. - Wil je naar de pier?

Ja. - Dan gaan we.

Ga maar, wij amuseren ons wel. - Wij willen even alleen zijn.

Ik denk dat zij het prima vinden. - Dat denk ik ook.

Laten we gaan. - Ja.

Leuk.

gezocht: juwelendief

Amber, dit moet je zien.

Ja? - Moet je kijken.

Dat kan niet.

Ongelofelijk. - Ken je die man?

Ongelofelijk.

Travis, Amber, de grote drie willen jullie spreken.

Prima, wij hen ook. - Wat zouden ze willen?

Ze hebben vast ook onderzoek gedaan.

Amber, Travis, kom binnen. - Alles in orde?

Ga zitten.

Dat hangt ervan af wat je verstaat onder 'in orde'.

Fijn. - Wat doet hij hier?

Wat ik hier doe?

De vraag is: Wat doen jullie hier? - Waar heb je het over?

Miss Donley, Mr Shapiro en Mr Kaufman waren zo vriendelijk...

om hun architecten de kans te geven om mijn nieuwe resort te ontwerpen...

en zodoende mee te delen in de winst.

Maar... - Maar wat?

Maar jullie tweeën hebben daar misbruik van gemaakt.

En hoe hebben wij dat gedaan? - Zing jij maar een toontje lager.

Jullie noemen me een bedrieger. - Dat ben je ook, en een dief.

Je hebt vast geen dure auto. - Nee.

Je hebt geen privé-vliegtuig, en je bezit zeker geen stuk van Catalina.

En hoe weet je dat zo zeker? - Internet.

O, had dat dan meteen gezegd. Internet.

Neo en Trinity hebben achter de Matrix de waarheid ontdekt.

De echte Spencer is 80 jaar oud. - Dat klopt.

Deze man geeft zich uit voor zijn kleinzoon. Zo is het toch, Preston?

Kom nou toch, we hebben 100.000 dollar in contanten...

van deze lieve man als aanbetaling gekregen.

Welke bedrieger gaat er nu met geld strooien?

Dat is zijn geld niet. Het komt van een juwelendiefstal in Parijs.

Ja, er zijn posters in Europa waarop staat dat hij wordt gezocht.

Je moest je schamen, je moest je schamen. Ik wil dit niet doen.

Ik wil dit echt niet doen, vanwege mijn geweten. Jullie zijn ontslagen.

Ontslagen, waarom? - Ongehoorzaamheid.

En een ongeoorloofde vriendschap. - Dat is niet tegen onze regels.

Wel waar, kijk maar in je contract, op pagina 37...

paragraaf 2, regel 1, ik bedoel 2.

Dus pak jullie spullen maar en ga weg. Vooruit.

Dus dit was het dan? Ik ben al vijf jaar bij jullie.

Ik heb het bedrijf helpen opbouwen, en jullie geloven deze bedrieger.

Ja, daar ben ik behoorlijk zeker van. Jullie zijn ontslagen. Ga weg.

Ga weg, ga weg, ga weg. Wegwezen, wegwezen, wegwezen.

Ga weg. Wat is dit heerlijk. Wie zullen we hierna eens ontslaan?

Jongens, m'n piloot zal jullie graag overal naartoe brengen...

maar ik heb niet het idee dat jullie ergens heen gaan, of wel soms?

Nu is het oorlog. - Reken maar.

Pak je zonnebrandolie maar in, er is werk aan de winkel.

We waarderen het zeer dat u ons wilde ontmoeten.

Ik ben verbaasd dat jullie me hebben gevonden.

We hebben een goed onderzoeksteam. - Wij dus.

We zijn wezen snuffelen. - Juist, ga door.

Wij denken dat we een luxe-resort op uw terrein kunnen bouwen...

waaraan u flink zult verdienen...

en dat van Catalina weer de favoriete bestemming voor de rijken maakt.

Jullie plannen klinken overtuigend. - Dank u, Mr Spencer.

Hoe heet jullie architectenbureau?

Miller and Woodson. - Mooi, dat klinkt goed.

En wat gebeurt er met die bedrieger?

Hij deed zich voor als de eigenaar, maar hij wilde u bestelen.

Ik heb over de hele wereld bezittingen en personeel.

Ik ken ze niet allemaal. - Dat hoeft ook niet.

En de politie zou nu zo'n beetje bij zijn huis moeten aankomen.

Hallo, hoe kan ik jullie helpen? - Handen omhoog.

Pardon? - Handen omhoog, blijf staan.

Ik ga nergens heen. - Handen op uw rug.

Wat is er? - U hebt het recht om te zwijgen.

Alles wat u zegt, kan tegen u worden gebruikt.

Ik ben Preston Spencer, dit is mijn huis.

Wij arresteren u, Mr Spencer. - Jullie maken een grote fout.

Wij maken geen fouten.

Kom op, dit is belachelijk.

Rustig aan, Mr Spencer. U gaat een lange reis maken, naar Frankrijk.

Onze aanklacht is fraude. - Mon Dieu, ik kan alles uitleggen.

zes maanden later

Lukt het? - Ja.

Ben je er ooit achter gekomen wat Spencer's echte naam was?

Daar is de politie nog steeds mee bezig.

Volgens mij was de echte Mr Spencer niet z'n eerste slachtoffer.

Nou ja, hij had mij ook beet.

Ja, dat was wel zo. Hij had je helemaal ingepakt met z'n charme.

Je zegt het maar. - Maar nu heb ik je ingepakt.

Jij was jaloers, of niet?

Misschien wel een beetje. - Alleen maar een beetje?

Maar nu heb ik je. - O ja?

En daar gaat het om. - Oké. Hoe weet je dat zo zeker?

Alles in orde, jongens? - Ja.

Met mij ook.

Hier zijn we dan. Wat denken jullie, is dit een goede plek?

Waarvoor? Waar heb je het over? - Nou...

Ja? - Amber, ik hou van je.

Jared en Emma houden van je. Lucky houdt van je.

We houden allemaal van je.

En ik vroeg me af...

Wil je... - Ja, ja. Ik wil met je trouwen.

Bah.

Ik hou van je, schat. - Ik ook van jou.

Bah? Kom hier, jij bent de volgende, en jij ook.

Kunnen honden trouwen? - Ja, waarom niet?

Echt, denk je dat? - Probeer het, en kijk wat er gebeurt.

Amy, jij bent de mooiste vrouw die ik ooit heb ontmoet...

vanbinnen en vanbuiten, en daar gaat hij dan:

Wil je met me trouwen? - Ja, Lucky. Ik wil met je trouwen.

Echt waar? - Ja.

Ik ben een mazzelaar van een hond.

Shakespeare schreef: 'De hond is de beste vriend van de mens...

maar alleen een vrouw kan harten openen.'

Dat heeft Shakespeare niet gezegd. - Klopt, maar het is niet slecht, hè?

Best wel slim voor een vuilnisbak.

Ga weg, jongen.

Deze relatie is voorbij.

Hij zit op m'n voet, ik kan niet overeind komen.

Kom op, Lucky.

Bedankt, zo is het genoeg.

Kom op. Stoute regisseur.

Crew-man. En dat staat erop.

Begrijp je? Verblaffend. Nee.

Heb ik iets tussen m'n tanden? - Nee.

Ik snap het. Maar goed, wat ik wou zeggen...

Zorg dat er wat zonlicht op valt. - Vooruit.

Wat zouden ze willen?

Ze hebben vast hun eigen onderzoek gedaan.

Hé, kwijlebabbel. Wat heeft vier poten en geen hersens?