Original subtitles

Hi. Het spijt me. Heb je lang gewacht?

Ik ben er nog maar net. - Hi.

In ieder geval... Hi.

Is het hier? - Nee, het is hier aan de overkant.

Nerveus? - Natuurlijk. Het kan een huis worden.

Het staat nog niet in de markt, maar de eigenaar wil het snel verkopen, dus...

Fantastisch.

Gaan we hier wonen? Wil je hier samen met bij wonen?

Wil je dat? - Als je het lief vraagt.

Laten we het doen.

Laten we dit huis nemen en een gezin gaan stichten.

O? - Ons gezin.

Ja. - Ik vind het fantastisch.

Wat is er gebeurd? - Shit!

Het was denk ik een oude spijker. - Voorzichtig.

Wat doe je?

Wat doe je? — Je zit nu in me.

Voorzichtig. Je zou het lekker kunnen gaan vinden.

Ik laatje nooit meer gaan. Nooit.

Dat wil ik ook niet.

Dat gaan we vieren.

Er is veel waar we niet over praten.

Zoals? - Zoveel dingen.

Wat we voor elkaar voelen.

Ok, hoe voel je je? -Wel...

Ik haat je. Dat is één ding. Dat zeg ik niet vaak tegen je.

Bedankt.

Ik haat het dat je denkt dat ik denk dat je niet zonder mij kan leven...

maar ik weet dat je dat wel kan. En dat is nou precies waarom ik van je hou.

En wat nog meer? - Ik haat jouw geveinsde bezorgdheid.

Je pathetische zelfbeeld van goedheid en vrijgevigheid.

Je geeft nooit wat. Dat kun je niet.

Je bent een beest.

Ik hou van je omdat je een beest bent.

Wat wil je dat ik doe?

Wat kan ik doen om je weer van me te laten houden?

Zeg het.

Zeg het me.

Ik kan je voelen.

Wat heb ik verkeerd gedaan omdat jij me niet meer voelt?

Kan je dat niet schelen? - Nee, dat doe ik wel.

Wat is het dan?

Vertel het me. - Ik weet niet wat ik moet vertellen.

Ik moet gaan. Ik kan er niet meer tegen.

Blijf. Ik kan er niet meer tegen. Begrijp je?

Ik kan er niet meer tegen. Nee, ik moet gaan.

Hou op... Bruno, hou op!

Laat me met rust. Ik moet naar mijn werk.

Proberen ze elkaar nog steeds te vermoorden?

Nee, ze zijn nu rustig.

Heb je ze? -Ja. Bedankt.

Gaat het?

Wat is er aan de hand? - Ik heb bloemen gekocht. Is dat zo raar?

Nee, helemaal niet.

Wat is er?

Wat is er?

Zeg het me. Kom op.

Waarom ging het allemaal niet zoals we het gedroomd hadden?

Er is nog tijd zat. Natuurlijk wel.

Nee. - Doe me een plezier.

Zet al je frustraties en alle plannen die je zonder mij maakte opzij...

alsook alles wat ons gescheiden hield, en blijf bij me.

Dat kan ik niet. - Natuurlijk wel.

Probeer het! - Het is te laat, Bruno.

Het is niet te laat. Je kunt het. - Ik kan het niet.

Ja. - Ik kan het niet.

We kunnen het niet.

Je moet!

Bedankt.

Wat?

Herinner je je de eerste keer nog? - Welke eerste keer?

De eerste keer dat we elkaar zagen. Ik was zo ongerust.

Waarom? - Of je wel zou komen.

Wie je was, en watje wilde.

Ik was ongerust over alles. -Mis je dat?

Ik ben nog steeds ongerust. - Waarover?

Om te zien of je thuis komt... of je er bent...

wie je bent, watje wilt.

Je bent alleen nieuwsgierig naar jezelf, Bruno.

O, ja.

Je houdt van jezelf.

Je kunt niet ophouden jezelf te observeren en reacties te bespeuren.

Je bent een grote obsessie voor jezelf, wist je dat?

Ik ben nu ietwat overstuur. - Niet doen.

Ik heb altijd geweten wie je bent, Bruno.

Wie ben ik dan?

Je bent de man die zoveel lief heeft dat je watje liefhebt kapot maakt...

zodat het van jou wordt.

En wie ben jij?

Ik ben de vrouw die kapot gemaakt wil worden.

Wat wil je?

Wat wil je?

Wat is het dat je wilt?

Ik wil, erg langzaam...

rustig zoals ik nog nooit eerder was...

en met een zelfvertrouwen dat ik nooit eerder had...

een snede maken in je boezem...

en je perfect marmeren huid open snijden.

Het los te zien komen...

zodat ik al mijn liefde op mijn manier erin kan stoppen.

En met een onstilbare honger...

zet ik mijn mond op je kloppende ventrikels...

en loopt mijn mond vol met jouw bloed.

Snijden.

Meer!

Eet me op! Ik wil in je zitten.

Eet me. - Je zit al in mij.

Hallo. Ik heb een kamer geboekt en ik wil betalen.

Hi, Benny. - Hi, Bruno. Iets drinken?

Vandaag niet. Ik moetje om een gunst vragen.

Ik heb deze twee berichten. Kun je er een hierop schrijven?

En de andere hier? - Natuurlijk.

Waar heb je het voor nodig?

Misschien vertel ik je dat op een dag wel. - Ok. Geheimen.

Alsjeblieft. - Geweldig. Bedankt.

Het is raar. - Wat?

Ik dacht dat ik je kende, dat is alles. Ik wist niet dat je...

het soort was dat naar een hotel gaat. - Dat ben ik ook niet.

Mij maakt het niet uit. Ik ben alleen verrast.

Jij wilde naar een hotel. - Heb ik dat gezegd?

Nee, je schreef het.

Ik schreef je dat ik naar een hotel wilde?

Het was jouw idee om elkaar hier te zien.

Erg leuk.

Stop.

Stop ermee. - Ik maak geen grapje.

Laten we...

Ik kreeg dit. Laat me zien.

We heeft dat gedaan?

Heb je dit geschreven? - Nee.

Wat is er in hemelsnaam aan de hand?

Wat, verdomme.

Heb je het iemand verteld? Je zei het tegen Bruno.

Nee!

Dit is griezelig.

Het is behoorlijk vreemd.

Gaat het? - Ja.

Ik wil alleen niet bang worden om op andere gedachten gebracht te worden.

Hoe kun je altijd zo zeker zijn?

Ben je niet bang dat het verkeerd is wat je voelt?

Bij jou niet. Ik ben zeker van je.

Is dat zo?

Wel?

De hotelklerk wist nergens van. Zakkenwasser.

Geen telefoonnummer, niets. Hoe is dat mogelijk?

Dat is vreemd. - Dat weet ik.

Wel, hier zitten we dan.

In een café. - En je houdt mijn hand vast.

Misschien raak ik er wel aan gewend.

Wat?

Ben je niet bang dat er iets kan gebeuren?

Natuurlijk. Ik ben doodsbang.

Als de hel. - Natuurlijk. Maar ik

Ik ga het hem vanavond vertellen. - Vanavond?

En Vera dan? - Ja...

En jij? - En ik dan?

Wanneer zeg jij het? - Ik vertel het haar vanavond.

Of misschien is het te voor de hand liggend. Morgen. Over een paar dagen.

Ik wacht een paar dagen en jij vertelt het vanavond.

Ben je al die tijd de mijne? - Binnenkort.

Kom, we gaan. - Nu?

Kwamen jij en Vera vanavond niet eten? -Ja.

Je maakt een grapje.

Met Maxine.

Ja.

Ok.

Natuurlijk. Ik ben onderweg.

Neem me niet kwalijk. B3? - Die kant uit. Maar hij slaapt nog.

Het is mijn man. Wat is er gebeurd?

Je hebt me bang gemaakt.

Ik heb me bang gemaakt.

Voel je je beter?

Doe eens een gok.

Ik ben lang geleden gestopt met gokken.

Weten ze wat er aan de hand is? - Nee.

De dokter kan nog niets zeggen.

Ik heb je gemist.

Ik geloof je niet. - Het is waar.

Ja?

Doet dat pijn? - Nee.

Het is lekker. - Je bent toch niet zwanger?

Hè? - Nee.

Verstop je daar geen klein mormeltje'? -Nee.

Goed. Weet je waarom?

Dan zou ik het moeten doden. - Ik wed dat je dat zou doen.

Ik ga met een dokter praten. Ok?

Wil je dat ik een rolstoel haal? - Nee. Ik sta alleen wankel op mijn benen.

Wanneer komen Valdemar en Vera? - Ik heb het diner geannuleerd.

Is dat niet een beetje overdreven? - Ik denk het niet.

Nodig ze opnieuw uit. - Het is nu te laat.

Ik weet het, maar morgen. - Ik bel ze en zal het vragen.

Ze zien er nog vers uit. Ik ben zo blij dat ze niet dood zijn.

Ik wil je wat vragen. - Ik neem even op.

Met Maxine. Nee, het is goed.

Ik ben morgen om tien uur in de winkel.

Kunnen we elkaar zien?

Niet nu. Morgen, of...

Nee, we zijn weer thuis.

Welterusten. Ik ook. Dag.

Ga zitten, alsjeblieft. - Waarom?

Ik wil je iets vragen. - Ga zitten.

O, kijk. - Laat maar. Laat nou maar.

Geef me alsjeblieft antwoord...

Geef me eerlijk antwoord. Ik zal niet kwaad worden.

We weten allebei dat niet mogelijk is. - Ik meen het.

Had je niet even gehoopt dat ik dood was?

Vandaag? - Vandaag.

Dat je dood was vanwege de maagkrampen? - Je wist niet wat het was.

Heb je diep binnenin niet gehoopt datje eindelijk van me afwas?

Wil je dat ik zeg dat ik van je hou? - Ik wil dat je eerlijk antwoordt.

Nee, dat deed ik niet.

Wat een zooitje.

Is hij thuis?

Is hij erg ziek? - Ik denk van wel.

Wat moet ik doen? - verdomme, als ik dàt wist.

En als hij dood gaat?

Denk je dat hij dood gaat? - Misschien.

Bestaat de kans dat hij dood gaat?

Ik weet het niet. Misschien.

Wat zei de dokter? - Niets.

Maar ze moeten je iets zeggen.

Alleen dat ze denken dat het ernstig is. - Ernstig?

Arme jongen, hè'?

Arme wij.

Jawel...

Heb je nog steeds seks met Vera?

Waar komt dat vandaan? - Doe je het?

Heb jij nog steeds seks met Bruno? - Geef me antwoord.

Nee. - Nooit?

Niet sinds wij elkaar ontmoet hebben.

Ben je bang dat ik ermee stop?

Moet ik dat zijn?

Zou je bij Vera blijven als ik er niet was?

Misschien.

Kun je met een man leven waar je niet van houdt?

Hè? - Dat doe ik al.

Je leeft er niet mee. Je doet er iets aan.

Doe ik dat? Het is wat moeilijk voor me om nu iets te doen.

Waarom? - Hij is ziek. Moet ik hem nu verlaten?

Wacht dan. Ik wil je niet overhaasten. Ik zei dat we moesten wachten.

Maxine!

Maxine!

Kom. Kom maar mee.

Waar gaan we naartoe, Bruno?

Heb je gezondigd?

Ik hoop van wel. - Je hoopt van wel?

Zondigen we niet als we iets verlangen dat niet van ons is?

Het is geen zondigen als je meer wilt

Ik denk het niet. - Het hangt af van wat je wilt.

Dus, wil je iets zondigs?

Jij niet? - Ik wil jou. Dat is niet verkeerd.

Is het verkeerd? - Hangt af van hoe je me wilt hebben.

Ik probeer je alleen te zien.

Ik probeer je te zien en te begrijpen.

Dat kun je niet. Je begrijpt me niet. - Eens begreep ik je.

Ja, maar nu niet meer. - Waarom doe ik dat niet meer?

Ik weet het niet.

Misschien is het wel voorbij.

Het samen zijn. Alles samen delen.

Misschien ben je zelf veranderd en ik ook.

Ik begrijp het gewoon niet.

Hallo! Geef me iets. - Geef me iets!

Ik wil jou. Ik hou van je. Begrijp je dat?

Je moet me iets geven. Zeg me hoe we het terug kunnen krijgen.

Hoe? - Dat kunnen we niet.

We kunnen alles. - We kunnen er niets aandoen.

Bruno?

Goed je te zien. - Jou ook.

Hoe gaat het? - Goed. En met jou?

Ik hoorde van je maag...

Dat was maar een stom misverstand.

Laten we afspreken. - Natuurlijk. Klinkt geweldig.

Ik denk dat Maxine je belde over het diner.

Is dat zo? Ik wist het niet. - Ze heeft je gebeld.

Dan moet ze Vera gesproken hebben. Ik heb Maxine helemaal niet gesproken.

Dus, diner? - Heb je het druk?

Over het algemeen gesproken? - Een biertje?

Nu? - Nu. Laten we een biertje pakken.

Ik moet de galerij afsluiten. - O, stop die onzin. We halen een biertje.

We gaan een biertje pakken.

Laten we een biertje halen.

Zo... Hallo allemaal.

We willen een... frisdrank. - Bier!

Tap?

En.. gaat alles goed? -Ja. En met jou?

Alles gaat goed. Ik ben tevreden... Wel, voor 100 procent ben je dat nooit.

Ben je dat niet?

Nee, dat weetje. Op onze leeftijd berusten we ons in het feit...

dat we nooit die blauwe bergen zullen bereiken.

Heb ik gelijk? - Wij? O, op onze leeftijd bedoel je.

Niet dan? - Ik vechter nog steeds voor.

Natuurlijk, maar de teleurstelling ze niet bereikt te hebben is minder.

Hartelijk bedankt. - Bedankt.

Proost.

Hoe triest. - Vind je dat triest klinken?

Ik bedoelde het niet zo. Ik zie het als een positief iets als het-leven-gaat-door.

Heb je een plan? - Met betrekking tot mijn dromen?

Maakt Vera deel uit van dat plan? - Hoe bedoel je dat?

Vera, je vrouw. Maakt ze deel uit van dat plan?

Misschien wel. - Je klinkt echt triest nu.

Laat me dit duidelijk maken.

Vera is geen deel van het plan, of...?

Ik weet het niet. Misschien.

Dat is niet erg optimistisch, Valdemar. - Wel, ik weet het niet.

Zoiets heeft echt niets te maken met iemand anders.

Met andere woorden... Het maakt niet uit met wie je bent?

Dat is niet wat ik zei. - Dat is zoals ik het begrepen heb.

Wat is er met jou aan de hand? - Je zei dat het aan iemand zelf lag.

Dus het maakt niet uit met wie je bent. - Wat zit jou dwars?

Niets. - Je bent alleen zo erg nieuwsgierig.

Dat bedoelde ik niet zo. Ik ben alleen benieuwd.

En jij? Heb jij nog dromen?

Ik wil in Maxine kruipen.

Het is alsof ik haar niet gezien heb. Niet op de voor de hand liggende manier...

maar zoals alle anderen. Buiten mij.

Zo moet het nooit worden. Nooit!

Ze moet een deel van me zijn.

Er is iets met me gebeurd. - Ok?

Het is alsof ik opnieuw geboren ben.

Ik kan haar voelen.

Ze is bij me.

In... mijn lichaam.

In mijn bloed, mijn denkbeeld...

en in mijn hele beeld van alles rondom mij.

En ik moet in haar komen, zodat zij hetzelfde als ik kan voelen.

Denk je datje dat kan? - Ik moet.

Wel, dat is geweldig.

Wat is er?

Wat is er? - Ga zitten!

Ga zitten, ok? Met mij gaat het goed. Ga zitten.

Ga zitten, in hemelsnaam!

Haat je me?

Nee, ik wil alleen iemand bellen... - Geef me antwoord.

Probeer je me van het leven te beroven? - Nee.

Als je me in de steek laat, heb ik dan je toestemming om resoluut te reageren?

Het is mijn recht.

Ik volg je niet echt. Ik begrijp niet...

Als je me pijn doet, sla ik terug.

Begrepen? Ik sla terug, als je me pijn doet!

Niet meer! Hou op, Bruno.

Stop ermee.

Wat is er?

Ik voel me geweldig. - Er is iets niet goed, Bruno.

Waarom blijf je me zeggen dat er iets niet goed is?

Ik voel me verdomde geweldig! - Je hebt een dokter nodig.

Speel niet het zielige persoontje zonder oog voor grootheid!

O, sta op, vrouw! - Je bent ziek. Begrijp je dat niet?

Wees geen miezerig klein insect, of ik verpletter je onder mijn voeten.

We moeten een dokter bellen.

Misschien kan er niets meer gedaan worden dan wordt verwacht van het onbekende.

Het spijt me.

Bruno?

Ben je daar?

Wat is er? Waar ben ik? - Je verloor het bewustzijn.

Wat is er aan de hand? Laat me hieruit!

Wees stil. - Iemand moet me hieruit halen!

De ambulance kwam omdat je het bewustzijn verloor.

Je vrouw was bezorgd. - Ik ben alleen maar moe na dagen werken.

Ik ben alleen moe. Laat me eruit!

Wat is dit? - Alsjeblieft, laat ze...

Laat me gaan! Laat me gaan!

Bruno... - Doe dat nooit weer!

Het spijt me verschrikkelijk.

Ik wil graag met Lasse spreken. Met Bruno.

Bedankt.

Hallo, met Bruno. Bel ik ongelegen?

Ik heb maar één vraag.

Ik overweeg om mijn flat voor de verkoop aan te bieden...

en ik vroeg me af...

of ik dat kon doen zonder dat Maxine erin gekend wordt.

Zonder dat ze het weet.

Dat is onmogelijk?

Ok.

Kijk, ik...

ik ga nu twijfelen.

Ik zal iets anders bedenken. Het spijt me dat ik je lastig viel.

Ja. Dag.

Hallo, Bruno. - Hallo.

Wat kan ik vandaag voor je doen? - Ik wil een boek over snijwerk.

Snijden van vlees? - Ja.

Een koe of een varken of...

Even kijken wat we hebben.

Ik heb dit boek voor aankomende chefs.

Hier is een afbeelding over hoe je een os moet snijden.

Ben je van plan de vriezer te vullen?

Dit is goed. - Ok.

Op je rekening zetten? - Alsjeblieft.

Hallo.

Een mes?

Heb je iets speciaals in gedachten? - Voor vlees.

Voor het snijden of uitbenen?

Snijden. - Ok.

Grote stukken vlees? - Ja.

Rauw snijden. - Dan zou ik zoiets kiezen.

Met een fijn groot handvat, een goede greep...

en het ouderwetse Iemmet "V10 Goud" in Japanse stijl...

het hardste staal ter wereld.

Het is heel licht. - Wil je iets groters?

Ja, dit is niet wat ik in gedachten had.

Ik dacht aan een groter mes. Ik heb het voor rauw snijwerk nodig.

Deze is goed om tussen de beenderen te komen...

maar als je iets groters wilt, moet je een echt chefmes hebben.

Het is echt een mooi mes om te zien.

Heel mooi.

De andere was te klein.

Hallo?

Hallo?

Wat heb ik in me?

Hi.

Gisteren zag ik je man. - Wat een verrassing.

Ik liep hem op straat tegen het lijf en we pakten een biertje.

Er is iets niet goed.

Hij zei dat hij me wat zou aandoen als ik hem pijn zou bezorgen.

Hij zei dat hij terug zou slaan als ik hem pijn zou doen.

Toen vroeg hij of ik hem haatte.

Wel, wat... wat denk je?

Op dit moment niet erg veel.

Wat bedoel je? - Zoals ik het zei.

Ok.

Dit is onze eerste nederlaag. Jij voelt het alsof ik je in de steek liet...

Nee.

Wat is er? - Je gaat twijfelen.

Niet waar? Je gaat eraan twijfelen.

Niet waar? Geef me antwoord. - Ik...

Het is zo raar om...

Wat wil je?

Ik dacht dat ik jou wilde.

Je dacht datje mij wilde? - Ja. Ik dacht dat ik jou wilde.

Probeer erachter te komen wat je wilt, - Weet je het niet? Voel je het niet?

Wat begrijp je niet?

Wat is dit allemaal? - We hebben gasten voor het diner.

Valdemar en Vera. - Wanneer heb je ze gesproken?

Ik heb het met Valdemar geregeld.

Kom en ga zitten. We moeten iets bespreken.

Leg dat alsjeblieft neer.

Er is iets... waar we over moeten praten.

Het spijt me als ik wat overspannen overkwam. Ik heb me weer herpakt.

Laten we het verleden achter ons laten en vooruitkijken.

Laten we ons concentreren op wat belangrijk is voor jou en mij.

Onze vrienden, bijvoorbeeld. - Ok.

Vrienden zijn ook belangrijk, niet waar?

Ik weet niet watje bedoelt. - Je weet niet wat ik bedoel?

Wat bedoel je? - Wat is er nog meer belangrijk voor jou?

Ik vraag het alleen maar. - Je doet vreemd.

Ik wil alleen weten wat jij belangrijk vindt.

Wat is dit? - Wat is er belangrijk voor jou?

Onze vrienden en ons huis... — Probeerde je hen te bellen?

Ze bevestigden dat je dat niet deed.

Waar gaat dit allemaal over? Kijk...

Misschien liet ik... geen boodschap achter.

Ik weet het niet meer, toen jij ziek was...

Ik ben niet ziek.

Je bent niet ziek. Wel, dan...

We hebben nu een gesprek.

Ik probeer er achter te komen wat voor jou belangrijk is.

Voor ons beiden. - Neem je me een derdegraads verhoor af?

Ok.

Je vrienden zijn belangrijk, maar niet zoveel om er greep op te krijgen.

Dat is duidelijk, ja? Ok. Ik ben belangrijk voor je...

maar niet zoveel dat je naar me luistert en begrijpt dat ik niet ziek ben.

Wat is dan er ècht belangrijk voor jou?

Wat is er echt belangrijk voor jou? - Is dat niet duidelijk? Dat ben jij.

Om met jou samen te zijn geen prijs te hoog. Geen enkele!

Geloof je me niet? - Ik weet niet wat ik moet geloven.

Denk je dat ik lieg? - Jouw woorden betekenen niets voor mij.

Ik lieg niet. Geen prijs is te hoog om met jou samen te zijn. Geen enkele!

Wat doe je?

Ben je gek geworden?

Wat heb je gedaan, liefje. - Ik haat je!

Bruno, kom terug.

Bruno!

Bruno, laat me eruit!

Wat is er met jou aan de hand?

Wat is er aan de hand? Geef dat aan mij.

Geef aan mij. - Wil je dat ik je steek?

Wil je dat ik je vermoord? Laat dat.

Alsjeblieft...

Je hebt alles kapot gemaakt!

Alle mooie dingen die we hadden kunnen delen. Verdomde hoer!

En daarom moetje sterven. Je gaat nu sterven.

Je verdient mijn liefde niet.

En nu... zal je sterven.

Hou je niet meer van me?

Nee!

Sterf! sterf! sterf! sterf, verdomme. sterf!

Sterf! sterf! sterf!

®friemke productie