Original subtitles

Élysée, zaterdag

Zijn dat echt de 4x4's

van de terroristen?

Ik heb koppijn, ik zie niks meer.

Ja, meneer.

Laten we de Algerijnen vertrouwen.

Als zij zeggen dat de terroristen weggaan, is dat zo.

Ze gaan zonder de gijzelaars.

Die zullen vast doorverkocht zijn.

Ze loskrijgen zal jaren duren.

- Er is reden tot actie. - Da's het probleem niet.

Het probleem is hoe...

Hoe ze in actie zullen komen.

Als het met zware mitrailleurs is...

Wat is dat? Wat gebeurt er?

Dat is een raket.

Ze willen hen de weg versperren.

DE MANNEN ACHTER DE SCHERMEN

We hebben de terroristen teruggedreven.

Ja. Hoeveel slachtoffers?

Dat is niet zeker.

Meneer de minister!

Hoeveel, onder de gijzelaars?

Het spijt me. Twee slachtoffers,

volgens de eerste waarnemingen.

Vijf bij de eerste aanval, nu twee.

Dat zijn veel doden.

Het zijn gevaarlijke gekken.

Dat weten we allemaal!

Daarom juist...

moet je ze als nitroglycerine behandelen.

Ik wil geen doden meer.

We waren verrast door hun uitbraak.

We hebben tijd nodig.

Ik ben blij dat u tot die conclusie komt.

Ik hou u op de hoogte. Ik groet u, meneer.

Dat ging goed, meneer.

Wat doen we om een eind te maken aan deze verdomde rotzooi?

Ik ben niet in staat tot functioneren.

Dat is duidelijk.

Ik kan mijn werk niet doen.

Meneer de president, vanavond gebeurt er niks meer.

Ik ga een uur slapen. Dan zie ik wel hoe ik me voel.

Roep de premier op, de minister van BuZa,

BiZa, Defensie. ledereen.

Zodra ik wakker ben...

Bakian heeft gebeld.

Hopelijk is het goed nieuws, want het zit me tot hier.

Meneer Bakian...

Hallo, Gabrielle.

Ze gaan akkoord met de onderhandelingen.

Ik wacht op uw groene licht.

Ik moet nu vertrekken.

Welke garanties geeft u me, voor de president?

De namen van de slachtoffers in uw mailbox, beste vriendin.

Ik licht de president in.

Die zogenaamde diplomaat van u bevalt me niks.

Dat is de procedure. Dat weet u.

O ja! "De procedure", ja.

Handel snel, Gabrielle.

Laat me met kapitein Francis spreken.

Kapitein, ik verwacht dat u me elk uur op de hoogte houdt

van de vorderingen van het gesprek.

Goed, mevrouw de secretaris-generaal. Dat doe ik.

Het lot van de gijzelaars ligt in uw handen.

- President. - Goedenavond, Simon.

Bakian...

is naar Tripoli vertrokken, om daar de terroristen te ontmoeten.

U weet het, officieel onderhandelt Frankrijk niet.

ledereen moet blijven geloven dat we niet onderhandelen.

En als we ze loskrijgen?

Zover zijn we nog niet.

Ondertussen

handelt u zoals afgesproken.

Excuseert u me. Het spijt me.

Ik kan niet meer.

- Vertrouwt u Bakian? - Nee.

- Matig. - En de president?

Met de duivel moet je voorzorgen nemen.

We zijn voorzichtig.

- Hoe dan? - De geheime dienst begeleidt hem.

Heeft Bakian de namen doorgegeven?

De lichamen zijn nog niet formeel geïdentificeerd.

We hebben enkel hun woord.

We mogen geen fouten maken.

Dat zou kwalijk zijn voor de familie en het land.

Dus zwijgen we?

Normaal handelt BuZa alles af.

- Laat hen dit doen. - Nee.

Met een president die zich niet vertoont,

moeten de mensen het Élysée horen.

De situatie zit vast. Er valt niks te zeggen.

Jawel. We kunnen...

deels de waarheid zeggen.

Dat we er alles aan doen om de gegijzelde mensen van Gazex

thuis te krijgen.

Meer kunnen we niet zeggen,

om de veiligheid van die mensen te garanderen.

Ik vraag u allen,

in naam van het leven van die mensen,

om dat te respecteren en geen details te geven.

Ruwweg. Nog wat schaven.

Het klinkt erg BuZa.

Het is goed.

Ik zal het zorgvuldig opstellen.

Hopelijk gebeurt er vannacht niks.

Zelfs terroristen moeten zo af en toe slapen.

- Goedenavond. - Dag, Charlotte.

Hun mededeling zegt helemaal niks.

Er staan levens op het spel.

Dan nog.

Waar zit jij op te broeden?

- Ik heb een tip gekregen. - Ja?

- Weet je wie Bakian is? - Vaag.

Ik hoor steeds meer over hem. Een bemiddelaar?

Hij zou met Deleuvre in het Élysée geweest zijn.

- "Zou"? - Ja. Meer weet ik niet.

Daarna hij is naar Tripoli gevlogen.

Is dat niet vreemd?

Jij had smeris moeten worden, met die contacten.

Bakian doet zaken.

Als ze onderhandelen, is het in Tripoli.

In Tunesië en Syrië kan niet. Het moet in Libië gebeuren.

Officieel wordt er niet onderhandeld.

Alle journalisten en politici

respecteren de stilte.

Informeren kan altijd.

We publiceren het niet.

Er zitten overal journalisten gegijzeld.

Hun bevrijding hangt af van de staat:

ik ga de staat niet dwarszitten.

Ik wil naar Tripoli.

Nee.

Ik blijf hier niet naar hun sussende woorden luisteren.

Het gebeurt elders.

Ik betaal je ticket niet.

Als we het kunnen publiceren...

vergoed je het dan?

Bent u moe?

Wat gebeurt er toch?

Sinds we regeren, gaat alles fout.

Zonder wittebroodsweken.

Marjorie kelderde meteen in de peilingen.

Wat verwachtten de mensen?

Dat we wonderen verrichten?

Waarschijnlijk.

Had Visage het beter gedaan?

Ik heb geen idee.

Dat is pas in de strijd te beoordelen.

En nu, met dit alles...

Het is de wereld.

Niet de president, niet Frankrijk,

het is de wereld.

"De wereld"!

Het gaat zelden goed met de wereld.

Excuseer me.

Ja, Assa.

Je kunt gaan. Ik kom net aanrijden.

Bedankt.

De oppas. Ik ben te laat.

Bent u bang?

Ja.

Mocht u zin hebben...

Ik heb wel wat in de vriezer.

Een onweerstaanbaar voorstel.

Zo slecht is het niet.

De wijn is goed.

Daarmee zegt u dat u het niet lekker vond.

De volgende keer maak ik pasta.

Kunt u koken?

"Koken" niet, maar ik...

Ik kan pasta maken.

Mama!

Neem me niet kwalijk.

- Bedankt. - Hij slaapt weer.

Vertelt u me Victors verhaal, of ben ik te brutaal?

Er was geen vader, dus heb ik geadopteerd.

Ik dacht dat het simpel zou zijn,

goed zou zijn.

Het linkse goede geweten.

Dat is niet echt links.

Nee. Was het ingewikkeld?

Ja, best wel.

U hebt doorgezet? U geeft het niet snel op.

Ik heb er geen spijt van, maar... ik voel me schuldig.

Ik ben er nooit.

2 oppassen. Het is zwaar voor Victor.

Hoe deed u dat met uw dochter?

Hoe deed ik wat?

Hoe hebt u haar opgevoed?

Niet zo goed, denk ik.

Helemaal niet zoals ik het me had voorgesteld.

Ik had moeite om haar iets te weigeren. Had ik dat maar.

Wat doet ze nu?

- Staat dat niet in mijn dossier? - Nee.

Daarom juist.

"Wat doet ze?"

Wist ik dat maar!

Het maakt me gek.

- Ze is 25. - Ja. Dat zegt iedereen.

Maar ze blijft mijn dochter.

Ik heb haar niet opgegeven.

"Wat doet ze?"

Ze doet onderzoek naar ik weet niet wat.

Haar moeder is verrukt.

Die twee zijn allebei...

Ik weet niet. Journalistiek is een gekte.

Ik probeer het te vergeten.

Maar u denkt er steeds aan.

- Ik ga maar. U bent doodop. - Ik ben...

- Mijn moeder zei: "Ik ben stuk." - Dat is het. Ik ben stuk.

Bedankt voor het eten.

Graag gedaan.

Mama!

Goedenacht, Gabrielle.

Goedenacht, Simon.

...buitenlandse legeruniformen

en een voorraad munitie en explosieven.

Volgens het bericht hebben de terroristen,

die het land binnengekomen zijn via de buurlanden...

Eindelijk!

Ik ben blij je te zien.

Ondanks die gijzeling stuurde je me 25 sms'jes!

"25 sms'jes"? Overdrijf je niet een beetje?

Wat doen jullie?

Hoe bedoel je?

Voor de gijzelaars?

Je weet dat ik niks kan zeggen.

Natuurlijk. Jij kunt nooit wat zeggen.

Wat doe jij?

Onderzoek naar netwerken die strijders naar Syrië sturen?

Ja.

Juliette, die mensen zijn gevaarlijk.

Ik vertrek naar Syrië.

Dat kun je niet doen.

Dat is echt onverantwoordelijk.

- Er zitten daar journalisten. - Het is daar oorlog.

Je kunt beschoten worden, in een bombardement terechtkomen.

Je kunt gedood worden, journalist of niet.

Je kunt ontvoerd worden.

Wat als ze mij dan een foto van jou sturen?

Ik zou alles doen, maar ik werk op het Élysée.

Daardoor ben jij een doelwit.

Omdat jij al die geheimen weet moet ik thuisblijven?

Jij betrekt alles op jezelf. Ik tel niet.

Ik ben in de eerste plaats Kapita's dochter.

Mijn leven verstoort het jouwe.

Je bent onredelijk.

Waarvoor ben je gekomen?

Om mij gerust te stellen of om info uit me te krijgen?

Ik kwam kleren halen. En nu ga ik.

Zeg waarheen!

Je hoort het wel als ik vertrek.

Verdomme...

Libië, zondag

Is dit uw eerste keer in Libië, kapitein?

U zult zien, ze zijn hier heel gastvrij.

Jij, kom mee.

De Fransman blijft hier.

U bent niet uitgenodigd, kapitein.

U moet me vertrouwen.

Ze brengen u naar de auto, ga terug naar het hotel.

Ik heb het begrepen.

Kapitein!

Vertel ze dat het volgens plan verloopt.

Maar het kan even duren.

Telefoon.

Sorry. Bakian is alleen met de terroristen vertrokken.

Ik had geen keuze.

Hoe lang kan de onderhandeling duren?

Ik moet van Bakian zeggen dat alles volgens plan verloopt

en dat we geduld moeten hebben.

Goed.

- Ik wacht uw telefoontje af. - Goed.

Hopelijk was het geen fout om Bakian te sturen.

Het zal goed komen.

Wat doe je?

Dat zie je toch? Ik kleed me aan.

Alain!

Ik moet Lenoir spreken, de baas van Gazex.

- Is het onderhandelen begonnen? - Ja.

Jullie zullen betalen.

Kun je me even helpen?

- Vanmorgen ging het beter. - Ja, maar...

die vermoeidheid komt en gaat, het is vreselijk.

- Je zou 15 uur moeten slapen. - Tja. Dat "zou moeten".

Ik moet het terrein aftasten met Gazex. Weet je, het...

Regeren betekent beslissingen nemen. Schei uit!

Ik sta met m'n rug tegen de muur, zonder speelruimte.

Met een ego als de Eiffeltoren

en de wil om iedereen te redden,

is dat lastig.

- Heb je het over mij? - Nee.

Het is gek, hè.

Je verwijt me dat ik president wou worden.

Niet "wou worden".

Wel dat het je gelukt is.

Maar je hebt het mis.

Ik heb er altijd van gehouden dat je vecht om de wereld te redden.

Zo. Je bent klaar.

En jij...

jij ziet er heel mooi uit.

Waarom zo elegant?

De families van de gijzelaars.

Trek je dat wel?

Ja.

Tot zo, schat.

U kent de directeur van Gazex, meneer Lenoir?

Ik heb hem al vaker ontmoet.

Hij doet het prima.

- U hebt mij niet nodig. - U ontvangt ze hier.

U kunt ze geruststellen.

Hoe moet ik die mensen geruststellen?

U symboliseert dat we ze niet in de steek laten.

Dat lukt me nooit.

Luister...

U was dit gewend, als advocate.

Dan had ik ze al getemd. Ik sprak niet uit naam van de staat.

Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Ik weet het niet.

Ze hebben een zoon, broer of man.

En ze weten niet of die zoon, broer of man

niet op een stoel vastgebonden zit met een mitrailleur in de rug.

Of hij kou of honger lijdt.

En vooral niet of ze hem ooit nog terugzien.

Nu is het aan u.

Ik haat het dat iemand me de les leest.

En ik haat goede gevoelens.

En ik hou niet van families, Kapita.

Mevrouw Élisabeth Marjorie.

- Ze is perfect. - Bedankt voor uw komst.

Ik denk dat de president wacht.

Ja. Binnen.

- Dag, meneer de president. - Dag, Richard.

Vergeet de formaliteiten. Ik ben moe. Ga zitten.

U ziet er inderdaad slecht uit.

Dat is niet zo vreemd. Richard, als, en ik zeg "als",

het ons lukt om met die lui te onderhandelen,

willen jullie dan betalen?

Alles hangt af van het bedrag.

Onze middelen zijn niet onuitputtelijk.

We hebben aandeelhouders.

De boekhouding is transparant en jullie krijgen markten

zonder steekpenningen, ja.

Dat klopt, meneer de president.

Ik heb deze mogelijkheid besproken met mijn medewerkers.

Boven de 10 miljoen wordt het lastig.

Meent u dat serieus?

Of is dit pingelen?

- Dat zou ik niet durven. - Ik ken u.

U durft over alles te pingelen.

Onze financiën zijn beter geweest.

Jullie betalen 15 miljoen.

De staat betaalt de rest, als we onderhandelen.

Ja!

Gaat het wel?

Jawel, het gaat. Ik ben gewoon moe.

Kan ik u spreken?

Laat u ons even alleen?

We hebben contact. Lijn 3.

Kapitein Francis. Gegroet, meneer de president.

Ik heb Bakian gesproken.

De terroristen eisen 25 miljoen.

Bakian probeert de prijs te drukken,

maar er is een groot probleem.

Ze willen Abbad Wahid.

- "Abbad Wahid"? - Ja, meneer de president.

Abbad Wahid is een doodgewaande leider van Aqim.

We hebben het gerucht van z'n dood verspreid,

maar hij wordt door ons vastgehouden in Mali.

Hoe weten ze dat hij nog leeft?

In Afrika weten ze alles.

Hij zit in een legerkamp waar burgers werken.

- Zou u hem overbrengen naar hier? - Ze willen hem vrij.

Nee!

Meneer, we kunnen een zender plaatsen om hem te volgen.

Als wij de plek en voorwaarden kunnen bepalen.

Daar hangt het van af.

Wat zegt de geheime dienst?

Hij is te gevaarlijk.

- Meneer de president... - Nee. Wacht.

Die terroristen willen 25 miljoen, plus de verantwoordelijke

voor de dood van Franse soldaten en talloze Malinese burgers?

Laat mij u uitleggen hoe dat volgen werkt.

Dat verandert niks.

Laat Bakian maar onderhandelen.

Ik laat Wahid niet vrij.

Hij zal het doen.

U bent optimistisch.

22 gijzelaars: hij doet het.

Het is de enige optie. Laat hem van mening veranderen.

U weet dat ik het meen.

Ik heb het begrepen.

Ik bel u terug.

Zijn we het eens?

Twintig miljoen?

Oké voor die 20 miljoen.

En Abbad Wahid?

Hij is een held voor ons,

maar ze zullen hem nooit vrijlaten.

Laat het maar.

Als we maar genoeg druk zetten.

Een mensenleven is belangrijk voor de Fransen.

Dit kan niet blijven duren.

De strijders raken gespannen,

door de gijzelaars.

Abbad Wahid is een leider.

U hebt om z'n vrijlating gevraagd.

Voor ons was hij al dood.

Denk na.

Als het Al-Mouthalimin lukt om Abbad Wahid vrij te krijgen,

worden jullie beroemd in heel Afrika en het Midden-Oosten.

Denkt u echt dat de Fransen zullen zwichten?

Dood twee gijzelaars.

Geloof me, dan zwichten ze wel.

Waarom wilt u dit per se?

Wahid is een broeder.

Corinthia Hotel, Libië

Dag. Mag ik hier komen zitten?

Bent u Frans?

Ja.

Dat was toch de Franse ambassadeur van Tripoli?

Sorry, maar u bent...?

Een journaliste.

Pardon.

Appoline Vremler van Médiamag.

Wat doet u in Tripoli?

Er is hier niks.

En u? Wat doet u hier?

- Zaken. - Wat voor zaken?

Olie.

"Scada"? Bedankt. Ik denk niet dat ik uw diensten ooit nodig zal hebben.

Waarom hebt u niet gebeld?

Het spijt me. De onderhandeling is verbroken.

Ze dreigen twee mensen te doden.

Ik geloof geen seconde dat jullie Abbad Wahid kunnen volgen.

Verdomde klotezooi!

Dit is hetzelfde

als Amerika vragen om Bin Laden vrij te laten.

Wat als ze het echt doen?

- Als ze twee mensen doden? - Zwijg.

Ik wil alleen zijn. Weg.

Uw vrouw is in Tripoli.

Mijn vrouw? Wat doet zij in Tripoli?

- Dat vraag ik u. - Ten eerste is ze m'n ex-vrouw.

Ten tweede, geen idee.

Het is geen toeval.

Dat denk ik niet.

Kom op, stel uw vragen maar.

"Hebt u met uw ex gepraat,

"de onderhandelingen verraden?"

Hoe durft u zoiets van me te denken?

Vergeeft u me.

Dat u irriteert me, hou op.

We zitten in de shit.

Wie? Appoline of de president?

Tot nu toe de president.

Nogmaals: wie heeft er invloed op hem?

Z'n vrouw, maar die blijft hier buiten. Hussan, maar...

Dat is lastig.

Vertrouwt hij jou?

Niet genoeg.

Wij geven alle feiten, maar de beslissing ligt bij hem,

bij zijn eer en geweten.

Goed.

Meneer Hussan? Simon Kapita. Kan ik u spreken?

Kom binnen, Kapita.

Geen poetsvrouw meer?

Ze had niet genoeg klasse voor dit appartement.

En Rose?

Die is gaan wandelen.

Wilt u ook nog weten hoe het met mijn grootmoeder is?

Zij is dood.

Ik hield van haar. Een flinke vrouw.

Is het zo goed?

Ik wou u meenemen naar de president, maar niet in deze staat.

Nee, daar ben ik niet toe in staat.

Wat is er met Marjorie? Heeft hij weemoed?

- Naar z'n oude makker. - Hij heeft het niet gevraagd.

O. U dan?

Echt een idee van een pr-man.

Wat doet u in het Élysée?

Hebt u m'n boodschap ontvangen?

- Welke boodschap? - Deleuvre stuurde die...

Desmeuze

om vragen te stellen over ene Bakian.

Ik zei: "Bij Bakian...

"moet je wegblijven."

Ik zet koffie. Neem een koude douche.

Een ijskoude.

En probeer te braken.

Ambtswagens maken een heel ander geluid.

Hebt u dat gemerkt?

Waar is Rose?

Alweer?

Geen zorgen. Ze is nog niet weg.

Hoe onuitstaanbaar en onverdraaglijk ik ook ben.

Ik doe alles om haar weg te jagen.

Terwijl ik...

Nou ja, goed.

Da's het probleem niet.

Wat is het probleem dan?

Dat de secretaris-generaal en Bakian elkaar kennen.

Ze hebben elkaar ontmoet.

Nee. Het is meer dan dat.

Het kan vervelend zijn voor haar. En voor Marjorie.

Voor iedereen.

Als Kapita niet aangedrongen had...

Hij heeft me gewoon onder de douche gezet.

Hoezo? Had je gedronken?

- Jij ziet er ook slecht uit. - Is dat gek?

Wat willen de ontvoerders?

Waarom zou ik je dat vertellen?

Omdat ik er ben.

- Je hebt me altijd alles verteld. - Jij mij niet.

Ze willen de vrijlating van Abbad Wahid.

- Wie onderhandelt er? - Bakian.

- Dat is geweldig. - Als je Bakian kent,

waarom heb je dit dan niet doorgegeven?

- Voor het staatsbelang. - Palissy weet genoeg.

De geheime dienst ook.

- Ze zeiden niks. - Had me niet ontslagen.

En had een ervaren secretaris-generaal genomen.

Ik ben aan Gabrielle gehecht.

Dus, wat weet je?

We weten bijna zeker dat Bakian

wapens levert aan Aqim en een band met Wahid heeft.

Dus laat Wahid vrij en betaal.

Anders veroorzaken ze een slachting.

Ze hebben vast gedreigd mensen te doden. Vergis ik me?

Nee.

Twee gijzelaars.

Laat Wahid vrij en betaal! Waar wacht je op?

Tot iemand me zo toespreekt.

Ik zal je missen, Benoît.

Nu ik president ben, verheft niemand z'n stem tegen me.

Ik voel me in een wereld van elastiek.

Een gecapitonneerde cel?

Nee. Nog niet.

Nee...

Ik heb alleen jou en Élisabeth.

Zij die het meest van je houden bezorgen je de meeste problemen.

Ik kan je niet verkiesbaar stellen.

Noch je een baan bezorgen.

Geen zorgen. Ik val je niet lastig.

Bezorg je geen last.

Ik ga naar het platteland.

- Wat heb je? Ben je ziek? - Het gaat wel.

Ik ben moe.

Ik heb last van ischias.

We worden ouder.

Ik heb je een stok gegeven toen je 50 werd.

Weet je nog?

Om me te plagen omdat ik één jaar ouder ben.

Heb je die nog altijd?

Geen idee. Misschien.

Meelopen hoeft niet.

Ik ken de weg.

Kunnen we hun internet niet afsluiten?

Ze zenden uit wat ze willen.

- Waar komt dit vandaan? - De Algerijnse tv.

Goed. Nu is het genoeg.

Zorg dat de gijzelaars vrijkomen en laat Wahid volgen.

Geen zorgen, meneer. We raken hem niet kwijt.

U bent verantwoordelijk.

Had u naar me gevraagd?

Ik wou u bedanken voor Hussan.

- Werkt die smoes van die ischias? - Perfect.

In 1981 dacht Mitterrand dat hij ischias had.

Het was prostaatkanker.

Zal dit geen ongeluk brengen?

Er zijn meer presidenten geweest met ischias, zonder gevolgen.

Laten we 't hopen.

Ja, ja. Ik weet het.

Ja.

We hopen de situatie snel te kunnen oplossen.

Meer kan ik niet zeggen.

Je hoort het als eerste.

Jouw krant heeft een bevoorrechte positie.

Oké. Goedenacht.

Le Monde.

Ik ben moe.

Victor is uit logeren.

Met Rose.

Benoît is vertrokken.

Ik weet niet waarheen.

Ik wil niet in m'n eentje in de flat blijven.

Ik kan nergens heen.

Alsjeblieft...

Kom maar.

Hoe lang ken jij Bakian al?

Ik had hem zes jaar niet gezien.

Waar ken je hem van? Hoe?

Van een party op de ambassade in Boedapest.

Hij bood z'n diensten aan.

Heel discreet.

"Z'n diensten"?

Welke diensten?

- Is dit een verhoor? - Nee.

Maar hij doemt uit 't niks op, kent iedereen.

Ik informeer gewoon.

Volgens Hussan ken je hem goed.

Volgens Hussan?

Hoe weet hij dat? Ik ken hem niet goed. Nou ja...

Wat, "nou ja"?

Hij hielp bij de adoptie.

Victor zat in een Hongaars weeshuis. De zaak was vastgelopen.

Ik wist niet wat ik eraan moest doen.

Heb je hem betaald?

Ja.

Kom, Simon. Trek niet zo'n gezicht.

Het was een smerige plek. Victor had er nog maanden kunnen zitten.

Ik was bang dat een ander hem zou krijgen.

Ik viel meteen voor hem. Ik wou dit kind.

Dat is het kernwoord: "Ik wou."

Je hebt 'm gekocht.

Niet wetend of z'n ouders leefden,

afstand van hem hadden gedaan,

of alles volgens de regels was.

- Hij zat in een weeshuis. - Dat zegt niks.

De procedure duurt zo lang

om het goed te laten verlopen, voor het kind.

Alles was in orde. Victor is legaal geadopteerd.

Soms loopt de zaak vast door corrupte ambtenaren.

Dan richt je je tot een betrouwbare organisatie,

niet tot Bakian.

Wat weet je van de ouders?

Niks. Maar...

O, "niks"!

Niks.

Het spijt me.

Ik heb opeens geen honger meer.

Wahid werd vrijgelaten in dit gebied,

in Mali, bij de Mauritanische grens.

Hij heeft hier toevlucht gezocht,

hij is getraceerd tot bij Bir Moghrein.

De terroristen verlaten het complex morgenochtend om 5 uur.

Met zeven gijzelaars als garantie.

Wat? "Zeven"?

Omdat de uitwisseling link wordt.

Het gekozen gebied is lastig.

Maar de Algerijnen denken dat een actie daar mogelijk is.

Dan riskeer je 7 levens.

Meneer de president,

die andere 15 zullen vrij zijn.

Elk leven telt, meneer de minister.

Wahids vrijlating moest dit voorkomen.

Ik kan niet...

Frankrijk kan die terroristen niet laten gaan.

We komen in actie tijdens de uitwisseling.

Corinthia Hotel, Libië

Deze is van u...

Kamer 821.

Ik heb informatie.

dinsdag

Operatie volbracht, meneer.

De Algerijnen hebben het geld terug en 6 gijzelaars.

De 7e is dood.

Bedankt, admiraal.

Mag ik deze bij me houden?

Ja, hoor.

De journalisten weten dat u moe bent,

dat u ischias hebt.

Dit hoeft niet lang te duren. Doe het minimum.

Beantwoord zoveel vragen als u zelf wilt.

Stop als u het wilt.

Ik weet zeker dat geen journalist u in de val zal lokken.

ledereen is gewoon... opgelucht.

Niet zo erg als ik.

Maar ik heb doden op m'n geweten.

Nee. Niet u, president.

De terroristen.

U kunt wel psych worden.

Waarom niet?

- Mag ik? - Ga uw gang.

Psych of kleedster.

De President van de Republiek.

Gaat u alstublieft zitten.

Goedendag, dames en heren.

Om 8.30 uur vanmorgen

zijn de terroristen onderschept door Algerijnse militairen

bij de Mauritanische grens.

Vijf van hen zijn gedood,

evenals één van de zeven gijzelaars,

Yves Lefoll.

Ik wil graag mijn medeleven overbrengen aan de familie.

En aan die van de Franse onderdanen gedood bij de 1e aanval

en bij de uitbraakpoging van de terroristen.

Ik wil hen nogmaals

onze steun betuigen

bij deze beproeving.

De overige 15 gijzelaars

zijn in de Franse ambassade. Ze zijn in orde.

Ze worden binnenkort gerepatrieerd.

- Meneer de president? - Ja. Ga uw gang.

Het gerucht gaat dat u Abbad Wahid vrijgelaten hebt.

Is dat gerucht gegrond?

Hij is 3 maanden terug gedood.

Dan kan hij moeilijk worden vrijgelaten.

Ik ga niet in op geruchten.

Meneer Bélier?

Heeft het Franse leger de operatie ondersteund?

Ben je terug?

Ik ben net geland. Ik wachtte op je.

Ik ben hier.

Ik weet alles.

Wie er onderhandeld heeft, wie vrijgelaten is. Wat er betaald is.

En ik ga erover schrijven.

Ondertiteling: Ilse van Haneghem voor ECLAIR MEDIA