Original subtitles

De oceaan. De laatste grens op aarde.

Er is nog zo veel onverkend en onverklaard. Om dat te veranderen...

wil een geweldig team van getalenteerde specialisten...

de grenzen verleggen van wat we weten over onze oceanen.

- O, mijn god. - Zoleka Filander, zeewetenschapper.

Als diepzeeonderzoeker heb je kaartjes op de eerste rij...

voor de beste film die iedereen wil zien.

- Melissa Márquez. - Recht voor ons, op 12 uur.

- Haaienbioloog. - We hebben iets unieks gezien.

- Eric Stackpole. - Nu scannen.

Oceaantech-innovator.

Ik maak graag instrumenten waarmee we dingen op nieuwe manieren kunnen zien.

En Aldo Kane.

- Dit is gestoord. - Oud-marinier, speciale eenheden.

Geavanceerder dan dit wordt het niet.

Hun geheime wapen:

de OceanXplorer.

Het meest geavanceerde onderzoeksschip ooit gebouwd.

Er is nooit zo'n dringende behoefte geweest om de oceaan te begrijpen...

en de dieren die er leven...

want hun leven en het onze hangt ervan af.

Dit keer begeeft het team zich in het rijk van oeroude ijsreuzen.

Haai, haai.

De OceanXplorer gaat naar plekken waar de meeste schepen niet komen.

Het ijs van de Noordelijke IJszee.

- Ik kan niet geloven dat we hier zijn. - Ik ook niet.

Een gevaarlijke reis naar een vijandige wereld.

Als een van de weinigen die hier zijn, hebben we een verantwoordelijkheid.

Ja.

Dit gebied is nog nooit zo goed uitgekamd.

Met onze instrumenten zijn we de eersten die dit zien.

Het is zo'n geweldige kans om een blijvende indruk achter te laten...

zoals dat niet eerder is gedaan.

Slechts 800 kilometer van de Noordpool...

hebben ze de limiet van het schip bereikt.

Voor ze ligt alleen een oceaan bedekt met ijs.

Deze bevroren wereld lijkt misschien kaal.

Maar onder het ijs ligt een bloeiende onderwaterwereld.

Waar langlevende reuzen ronddwalen.

GROENLANDSE WALVIS

Met 200 jaar leeft de Groenlandse walvis het langst van alle zoogdieren.

Nog bijzonderder is de Groenlandse haai.

Dit langst levende gewervelde dier kan wel 500 jaar worden.

Extreme wezens die een extreme wereld domineren.

De basis van dit hele ecosysteem:

IJs.

De eerste missie is onder het ijs komen...

en sporen vinden van 't leven waardoor deze arctische reuzen gedijen.

Oud-commando Aldo Kane begint de zoektocht.

Ik wil onder het ijs duiken.

Zo ver in het noorden ben ik nooit geweest.

Dit wordt m'n koudste en meest noordelijke duik ooit.

Ons zicht is kleiner dan een mijl.

Aldo wordt bijgestaan door onderwatercameraman David Reichart.

Het plan is dat jij en ik onder het ijs duiken.

Onder het ijs hopen Aldo en David algen te vinden.

Een cruciale eerste stap in het voedselweb.

Het ijs om ons heen komt steeds dichterbij.

Drie, twee, één.

Ik lig nu in het water.

We gaan onder het ijs kijken.

Moet je al die kleine wezentjes hier zien.

De watertemperatuur is ongeveer -18,5 op dit moment.

Als je in het licht kijkt, zie je een halo...

van kleine draadjes overal. Dat is het ijs dat zich vormt.

Dit is zo cool.

Aldo, laten we hier eens kijken.

Het is wat donkerder.

Dat wijst op algen of zo.

Ja, David. Dat lijken me algen, hè?

Voor Aldo een monster kan nemen, zorgt het ijskoude water voor een probleem.

Er vriest iets vast. Ik kom naar boven.

Davids octopus is bevroren.

Hij is open. We komen naar boven.

We komen naar boven.

Beide octopussen zijn stukgevroren en de lucht stroomt uit hun tanks.

Het is een noodsituatie. Ze moeten de duik afbreken.

Drie, twee, één.

David en ik sprongen erin om de algen te zien, maar...

David had een bevroren octopus...

en ik had ook een bevroren octopus.

We zaten ongeveer hier, vijf of zes meter diep.

Dat was het einde van de duik.

Aldo heeft algen gevonden onder het ijs.

Diepzeeonderzoeker Zoleka gaat nu een stapje verder op zoek naar leven.

Het is te gevaarlijk om onder het ijs te gaan met de duikboot.

We zetten de ROV in om te zien wat daar beneden is.

De ROV is een op afstand bestuurbaar voertuig.

Hij kan tot 6000 meter diep duiken.

Een eenoogkreeftje. Hier.

Kijk ze eens gaan.

EENOOGKREEFTJE

Zo klein.

Het is geweldig dat we dit op camera hebben, jongens.

Zoleka en het ROV-team hebben eenoogkreeftjes gevonden.

Garnaalachtige wezentjes die klein van stuk zijn...

maar toch hoog in de voedselketen staan.

Zij voeden zich met de algen onder het ijs.

Elke lente, als algen beginnen te groeien onder het ijs...

komen miljarden eenoogkreeftjes uit de diepte om zich ermee te voeden.

Op hun beurt worden zij voedsel voor veel andere zeedieren.

Het is moeilijk voor te stellen dat de Groenlandse walvis...

een van de grootste dieren in de oceaan, dit schaaldier eet.

Het team heeft tekenen van leven gevonden in deze wateren...

en het is afhankelijk van het ijs.

Geen ijs, geen algen.

Geen algen, geen eenoogkreeftjes en geen Groenlandse walvissen.

Deze Groenlandse walvissen kunnen wel 100 ton wegen.

Van alle dieren op aarde is alleen de blauwe vinvis zwaarder.

Z'n enorme kop kan wel zes meter lang worden.

Hij kan een ademgat maken...

door massief ijs van wel 60 cm dik te breken.

Hun bek is zo groot dat je er een schoolbus in kunt rijden.

Maar ze eten de kleinste diertjes.

Ze scheppen bijna twee miljoen eenoogkreeftjes op in één hap.

Er leven er tienduizenden in het hele noordpoolgebied.

Maar op de Spitsbergen-populatie is zoveel gejaagd...

dat ze bijna uitstierven.

Men dacht dat er nog maar een paar exemplaren over waren.

In de 100 jaar na het einde van de commerciële walvisvaart...

zijn de Spitsbergen-walvissen nauwelijks gezien of bestudeerd.

De volgende missie is uitzoeken hoe het nu met de populatie gaat.

Zeezoogdierwetenschappers Kit Kovacs en Christian Lydersen komen erbij.

Zij bestuderen het poolgebied al ruim 40 jaar.

De Spitsbergen-walvissen zijn vrij beroemd als het om natuurbehoud gaat.

Het was de eerste walvispopulatie die werd uitgeroeid.

De biologie van de Groenlandse walvis verloopt traag en behoudend.

Meer in het zuiden leven de dieren sneller.

Ze eten sneller en krijgen vaker jongen.

Ze krijgen meer jongen bij elke zwangerschap.

Onze pooldieren doen het rustig aan.

Deze vriendelijke reuzen nemen graag de tijd.

Ze bewegen langzaam.

Ze planten zich laat voort, op hun 25e.

En ze krijgen maar twee keer per tien jaar jongen.

Kit en Christian hebben een cool instrument...

waarmee ze een zender in de huid van een walvis schieten...

terwijl ze ook meteen een biopt nemen.

Dat ding is cool, maar we schieten vanuit een vliegende helikopter.

Het is niet makkelijk om de walvissen te vinden.

Het kan 50 uur duren voordat Kit en Christian het eerste dier vinden.

Dit gaat dus wel even duren, denk ik.

We vliegen op 90 meter hoogte met een snelheid van 60 knopen.

Waar moet ik op letten? Liggen ze meestal...

tussen de ijsblokken, of op grotere open plekken?

- Dat hangt af van wat ze doen. - Let op alles wat zwart is en beweegt.

Alles wat verdacht lijkt.

Dat maakt dit extra lastig.

Blijf altijd positief.

Goed advies, Kit. Dank je.

Overleven ze alleen als er ijs aan de oppervlakte is...

of gaan ze ook naar plekken waar geen ijs ligt?

Ze komen soms korte tijd tot 200 km bij het ijs vandaan...

maar het grootste deel van de tijd leven ze onder het ijs.

Soms blijven ze op een plek waar het volledig bedekt is.

- Er is een dier aan de oppervlakte. - Ja, ik zie het.

Hij is onder water, maar ik zie hem nog steeds.

- Op elf uur. - Het is zover.

- Twee stuks. - Twee?

- Op negen uur. - Ja.

Snel, draai je om.

Het zijn er drie.

Positief denken heeft gewerkt.

Drie Groenlandse walvissen op één locatie.

- Oké, we pikken er één uit. - Wil je dat ik wat sneller ga?

- Veel, veel lager. - Zeventig.

- Veel, veel lager. - Zestig.

Vijftig.

Hij komt eraan. Ga naar beneden.

Goed gedaan, Christian.

De zender is bevestigd.

Maar het biopsiemonster moet worden opgehaald.

Oké, we hebben het.

Christian, ben je klaar voor de vloeibare stikstof?

- Haal dit eraf. - Oké.

Dit monster is waardevol. Ze bewaren het in vloeibare stikstof.

Oké.

Het is een grote overwinning.

Met nog een Groenlandse walvis kunnen ze het succes verdubbelen.

Ik benader hem van achteren.

Komt hij weer omhoog?

Ja.

Laten we naar beneden gaan.

Ja, nummer twee.

- Daar is er nog een. - Ja, recht voor ons.

Veertig, dertig...

Hij komt weer omhoog. Laten we dichterbij gaan vliegen.

- Die is raak. - Oké, de derde al.

Drie walvissen taggen in één missie is een buitengewoon succes.

We hebben veel geluk gehad.

Dit is een geweldige dag.

We zitten in de rimboe en hebben een pot goud gevonden.

Ik weet dat dit nog maar het begin is...

van de wetenschap, want nu hebben we biopsiemonsters.

In het scheepslab...

bereidt Kit het weefselmonster voor op een genetische analyse.

Dit is ons monster. Dit is onze zwarte schat.

DNA is een van de spannendste analyses die je kunt uitvoeren.

Is dit te vergelijken met een speekselanalyse...

om m'n voorouders te vinden?

Zeker weten.

Net als bij een speekseltest voor thuisgebruik...

zullen de DNA-monsters aantonen hoe verwant deze walvissen zijn.

Bij een kleine groep die bijna uitgestorven was...

zou je weinig genetische diversiteit verwachten.

Dachten ze echt dat er minder dan tien over waren?

Tussen 1940 en 1980 zijn er drie waarnemingen geweest.

Daarom dacht men dat de populatie erg klein was.

We dachten dat ze allemaal weg waren.

Maar er waren duidelijk exemplaren met een sterke voorkeur...

en een sterke band met zee-ijs.

Zij overleefden die zware periode van uitbuiting.

Door die eigenschap konden ze de walvisvaart waarschijnlijk overleven.

Dat heeft ze zonder twijfel gered.

Dit onderzoek wijst op een veel grotere...

en genetisch meer gevarieerde groep dan we hadden verwacht.

Ze schatten dat er wel 350 Groenlandse walvissen kunnen zijn.

Dat is veel meer dan een paar.

De Spitsbergen-populatie moet buiten 't bereik van de jagers zijn gebleven.

Beschermd door het ijs.

Maar wat hen redde, het ijs, is nu hun nieuwe probleem.

Het verdwijnt.

En snel ook.

In de afgelopen 40 jaar is 't zomerijs op de Noordpool bijna gehalveerd.

In een fractie van 't lange leven van de walvissen...

is hun ijswereld om hen heen veranderd.

En het blijft maar krimpen, steeds sneller.

Het verandert zo snel dat het triest is.

Als mijn zoon zo oud is als ik, ziet dit gebied er niet meer zo uit.

Het team wil nu een andere reus ontmoeten.

Die is ook afhankelijk van de bevroren Noordelijke IJszee.

En deze leeft bijna twee keer zo lang als een Groenlandse walvis.

Ze reizen af naar Spitsbergen...

een bekende hotspot van de mysterieuze Groenlandse haai.

Dit zijn de enige haaien die het hele jaar in de Noordelijke IJszee leven.

Ze eten de vissen en zoogdieren die afhankelijk zijn van het ijs.

Net als de Groenlandse walvis gedijt de Groenlandse haai in 't koude water.

Het is het langst levende gewervelde dier.

Er kunnen Groenlandse haaien in het noordpoolgebied zwemmen...

die al leefden toen de Mayflower voer.

Verder is er weinig over ze bekend.

Deze haaien zijn niet goed bestudeerd.

Ten eerste omdat het diepzeehaaien zijn.

De technologie was er nog niet om ze te begrijpen.

En ten tweede is het moeilijk om op de Noordpool te werken.

Haaienbioloog Melissa Márquez leidt de missie om cruciale data te verzamelen.

Het is moeilijk om bij Groenlandse haaien te komen...

omdat dit zo afgelegen is.

Elke interactie met deze dieren is heel waardevol.

Het zijn unieke data die het weinige dat we over ze weten bevestigen...

of nog meer vragen oproepen omdat dit de eerste keer is.

We werken samen met wetenschappers Nigel en Eric, experts op dit gebied.

Misschien kunnen we samen het mysterie oplossen.

- Hoe gaat het? - Welkom in de OceanXplorer.

- Leuk je te ontmoeten. - Welkom aan boord.

- Aangenaam, Eric. - Welkom aan boord.

We zijn hier om de Groenlandse haai te leren begrijpen.

Het team komt samen in het gemengde-realiteitslab...

om te delen wat we weten over deze moeilijk te bestuderen wezens.

Een van de gaafste dingen aan deze haaien is hun leeftijd.

Ze hebben het record...

voor de langstlevende gewervelde dieren op aarde.

Hun geschatte leeftijd op dit moment is 392 jaar...

plus of min 120 jaar.

- Wacht, dat is meer dan 500 jaar oud. - Ja.

Het grootste formaat dat bevestigd is...

is zo'n 6,40 meter.

Ze hebben beruchte oogparasieten.

Daardoor zien ze moeilijk of zijn ze blind.

Bijna alle Groenlandse haaien hebben oogparasieten op hun hoornvlies.

Ze leven in diepe wateren waar het licht niet erg sterk is.

Misschien zijn ze minder afhankelijk van hun zicht.

We denken dat ze hun reukzin gebruiken om voedsel te vinden...

en mogelijk ook om te navigeren.

Het is een van de diersoorten waar we het minst van weten.

Wat we echt willen begrijpen is hoe Groenlandse haaien zich voeden.

Samen met Nigel en Eric wil het team bewegingssensoren bevestigen...

om data te verzamelen over hoe ze onder water bewegen.

Dit kan inzicht bieden in hoe ze zich voeden.

We willen versnellingsmeters aan Groenlandse haaien bevestigen.

Zo kunnen we de staartbewegingen meten...

en zien of de haai omhoog of omlaag zwemt.

Door die kleine gedragingen te meten...

hopen we meer inzicht te krijgen in het leven van deze mysterieuze dieren.

Ze hopen de haaien uit de ijzige diepte te lokken...

door lijnen met aas uit te zetten.

We gooien eerst een anker uit.

- Aas. - Daar komt de eerste knoop.

- Los. Positie markeren. - Markeren.

De omstandigheden zijn perfect. Ik hoop dat er haaien komen.

Als we dieren merken, willen we dat op de meest humane manier doen.

We denken aan hun welzijn.

Nu gebruiken we een speciale haak die minder verwondingen veroorzaakt.

Ik heb er een goed gevoel over.

Af en toe is er een flinke ruk.

Het voelt alsof we iets aan de haak hebben.

Ik voel zeker een ruk.

- Zoals een haai rukt? - Ja.

Misschien hebben we geluk.

- Ja, ik zie hem. Haai. - Oké.

Er komt een haai aan. Een grote.

Er hangt veel gewicht aan.

Dit is een groot dier.

Moet je die staart zien. Het is een enorme haai.

Hou de band in de aanslag.

- Klaar, Aldo? - Ja, ik kom eraan.

Oké. Goed. Ja.

Hij is sterk als hij beweegt.

- Het is een vrouwtje, toch? - Ja.

- Wordt deze geactiveerd door water? - Ja, precies.

Ik laat 'm zakken en na tien seconden registreert hij de versnelling...

de diepte en de temperatuur.

De bewegingszender blijft drie dagen op de haai zitten...

en legt elk detail van z'n bewegingen vast, honderden keren per seconde.

- Kunnen we haar opmeten? - Ja.

Oké, leg haar recht.

Ja, perfect.

Oké, 370.

- Mooi. - Dat is bijna vier meter.

Bijna.

Oké, maak eerst het midden los. Banden los.

- Is het rode touw los? - We laten haar los.

Ze zwemt weg.

In het scheepslab...

onthult de zender van de Groenlandse haai intrigerende resultaten.

Elk van deze pieken staat voor een volledige staartbeweging.

Het kost ongeveer zes seconden om een hele staartbeweging te maken.

Dat is vrij langzaam.

Op bepaalde punten versnelt de staartslag en zwemt ze harder.

We willen dus weten wat ze op die momenten doet...

als ze snellere staartbewegingen maakt.

We kunnen alleen voorspellen dat het een reactie op prikkels is.

We hebben feitelijke observaties nodig van wat het dier doet.

Om de oorzaak van de snelheidsverandering te vinden...

zet Melissa een experiment op dat onweerstaanbaar kan zijn voor ze.

O, nee.

- Ze zien er vers uit. - Waag het niet.

We gaan een voedselexperiment doen.

We laten aas naar de bodem zakken...

en hopen dat er Groenlandse haaien opduiken.

Als ze hier niet op afkomen, weet ik het ook niet.

Volgens mij is dit de eerste keer dat zo'n experiment wordt uitgevoerd.

De kooi gaat omlaag.

Het voedselexperiment met verschillende formaten aas...

stelt ons in staat om te kijken hoe de haai z'n prooi benadert.

En als het dier de prooi pakt, eet het die dan in z'n geheel op?

Zuigt het de prooi op?

Dat zijn vragen die we willen beantwoorden.

De etensbel gaat.

Hopelijk vinden de haaien dit lekker.

Kan dit team het eerste zijn dat Groenlandse haaien ziet eten?

24 uur nadat de kooi met aas op de zeebodem is gezet...

bereiden Melissa en Nigel zich voor op dezelfde reis in een onderzeeër.

De eerste keer in een duikboot.

We moeten naar beneden, hun gedrag observeren...

ze ter plekke bekijken en hopelijk zien hoe ze zich voeden.

- Ik ben er klaar voor. - Stap maar in.

Het is spannend om onder water te gaan...

naar de leefomgeving van de Groenlandse haaien...

en te zien hoe deze dieren zich gedragen bij dit voedselexperiment.

Ik ben benieuwd.

Opgelet, Neptune gaat op pad.

In het controlecentrum bekijken Zoleka en Eric de beelden van de duik.

Het is net gewoon duiken, maar dan zonder contact met het water.

Het is echt onwerkelijk.

- Hoe diep zijn we nu? - 180.

180 meter.

Kom op, haaien. We moeten haaien zien.

De missieleiding kijkt ook mee.

Ik moet alle waarnemingen vastleggen die we doen.

Door deze data te verzamelen...

tillen we het begrip van de soort naar een hoger plan.

Dus het is nogal wat.

Terwijl ze afdalen in de duisternis...

heeft 't team geen idee of ze Groenlandse haaien zullen zien...

of hoe ze op het feestmaal zullen reageren.

Ik ben zo'n 50 meter van de kooi.

Daar is hij.

- Ik zie de kooi, recht voor ons. - O, ja. Daar.

Geen haaien.

Ik dacht dat er wel iets zou zijn.

Het is vreemd.

Het is een onverwacht begin.

Het aas is onaangeroerd.

Haai, haai.

Mijn hemel. Dat is waanzinnig.

Hij gaat de kooi bekijken.

Z'n staartvin beweegt nauwelijks.

Kom op, ik weet dat je hem ruikt.

Ga ervoor.

Recht op z'n neus.

Dit is nieuw voor Nigel en Melissa, maar ook voor de wetenschap.

Niemand heeft een Groenlandse haai in z'n natuurlijke omgeving gezien.

- Kijk, een parasiet op z'n oog. - Ja, die zit er.

Hij zwemt goed om de duikboot heen.

Hij is niet zo blind als hij zich voordoet.

Het gedrag van de haai is totaal onverwacht.

Hij gaat niet recht op het aas af.

Dat heb ik nog nooit gezien bij andere haaien.

Misschien ziet hij niet goed...

en denkt hij als het anders aanvoelt dan wat hij normaal eet:

'Nee, dit wil ik niet.' En dan trekt hij zich terug.

Ook al ruikt het wel zo...

Ja, maar je zou denken dat hij de omgeving dan wel verkent.

Dit verbaast me wel.

Haaienbioloog Melissa heeft een plan om de Groenlandse haaien lokken.

Staat er geen stroming die kan helpen?

Dat is een goed punt.

Ik denk dat we wat vis moeten pakken en...

- Ik heb een manipulator. - Roeren maar.

Ik zet de hydraulica aan.

Even schudden.

Ja, doe dat. Dat geeft wat tumult.

- Zou dat genoeg zijn? - Er hangt een mooie pluim.

- Daar zit wel een geur aan. - Perfect.

Kom op, haaien.

Mijn hemel.

Een mannetje.

Hij is enorm.

Daar gaan we.

Moet je zijn ogen zien.

Alsof hij ons recht aankijkt.

- O, mijn God. - Mijn hemel.

Kunnen we nu naar het aas?

Kom terug, schat. Eet iets.

Daar.

Kom op.

Hij wil het.

Ja.

Ja, ja, ja.

- Daar gaan we. - Hij heeft het.

- Hij is snel. Ze waren toch langzaam? - Het killersinstinct komt boven.

Dat zijn krachtige bewegingen.

Precies.

Hij drukt het aas bijna vast om het karkas te openen.

Dat is ongelooflijk.

Moet je hem zien gaan.

Dit is heel nieuw gedrag.

Het team doet observaties waar ze alleen van konden dromen.

Ik denk altijd aan het concept van tijd.

Wij kijken naar dit gedrag in onze tijd...

maar wat betekent het in hun tijd?

We hebben iets gezien wat nog niemand heeft gezien.

Zeker weten.

Ik noem dit een succes.

We hebben het goed gedaan.

Om een dier te zien waar je zo veel tijd in hebt gestoken...

dat je met bloed, zweet en tranen hebt bestudeerd...

Het is onbeschrijfelijk hoe geweldig dat is.

Het is waanzinnig. Voor het eerst ziet iemand een Groenlandse haai...

in z'n leefomgeving terwijl hij aan het eten is.

Het team komt bijeen om te bespreken wat dit betekent.

Is jullie iets opgevallen tijdens onze observaties...

wat kan verklaren dat ze zo oud kunnen worden?

Het belangrijkste van deze data...

is het feit dat deze dieren een langzaam leven leiden.

Ik was naïef en dacht dat als ik een Groenlandse haai was...

en iemand een goudmijn aan eten op de zeebodem zou leggen...

ik er niet omheen zou draaien, maar zo veel mogelijk zou eten.

Hij deed het tegenovergestelde. Hij verkende eerst het hele gebied.

Hij bekeek ons en de andere duikboot.

Ja, hij bracht z'n omgeving in kaart.

Je vraagt je af of dat te maken heeft met hoe ze met risico's omgaan.

We zien iets wat heel lang leeft.

Kom dat omdat ze zo voorzichtig zijn...

dat ze niet in levensgevaarlijke situaties terechtkomen?

Dat is een goed punt.

Zoals zo vaak in het leven is er niet één antwoord of oplossing.

Het is een beetje van alles.

Van de omgeving tot stofwisseling tot fysiologie.

Er spelen een miljoen factoren mee.

Maar je moet een stap terugdoen...

en beseffen dat er zo veel factoren in het spel zijn.

Bij twijfel, uitzoomen.

Hebben jullie nu veel informatie en data verzameld?

Elke observatie is een geschenk in onze zoektocht.

- Hij denkt... - Ja.

- Dus het is een succes? - Ja.

Door de inspanningen van het team en de technologie aan boord...

kunnen ze het Noordpoolgebied verkennen waar weinigen zijn geweest.

Hun waardevolle data...

hebben ons begrip van een hele walvispopulatie veranderd.

Ook hebben ze unieke beelden gemaakt van een ongrijpbare haai.

Deze missie heeft aangetoond hoeveel we nog kunnen leren...

over deze twee geweldige soorten.

Hun omgeving verandert zo snel dat de tijd dringt.

Deze missie was geweldig.

We hebben dieren gezien die moeilijk te observeren zijn en heel lang leven.

De Noordpool is bijzonder en uniek.

Je vindt hier iets magisch wat je nergens anders vindt.

Het ijs behouden is de enige manier om het leven hier in balans te houden.

We moeten het tij keren nu het nog kan.

Niet alleen voor de toekomst van deze ijsreuzen...

maar ook voor onze eigen toekomst.

Ondertiteld door: Jasper Vreugdenhil