Original subtitles

ใครที่ดื่มนมหมดแล้ว นำกล่องเปล่า ...

... ไปใส่คืนให้ถูกหมายเลข แล้วกลับมานั่งที่

โรงเรียนเราถูกเลือกจากผู้สมัครเป็นพัน ๆ

... จากทั่วทั้งประเทศเพื่อโปรโมตนม สำหรับนักเรียนม.ต้น

ตอนนี้พวกเธออยู่ในช่วง การเจริญเติบโตในระยะที่สอง

แคลเซียมในนม ไม่เพียงช่วยบำรุงกระดูกเท่านั้น

แต่ยังช่วยบำรุงสมองด้วย

นี่คือหนังโป๊ที่ครูริบมาจาก คามิยาม่าเมื่อเดือนก่อน

เขาลบโมเสกออกที่บ้านของวาตานาเบ้

ตั้งใจจะแจกให้นักเรียนชายทุกคนในห้อง

ครูแน่ใจว่าพวกเธอรู้ว่าร่างกาย และจิตใจของตัวเองกำลังจะ ...

(จริงอะ เธอจูบเค้าจริง ๆ เหรอ)

... เข้าสู่ช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่ ที่จะเติบโตสู่วัยเจริญพันธุ์

ครูไม่รู้ว่านมจะมีผลต่อร่างกายและจิตใจ ของเด็กอายุสิบสามยังไง

แต่ครูแน่ใจว่าจะได้เห็นการเปลี่ยนแปลง ในการตรวจสุขภาพเดือนมีนาคมที่จะถึงนี้

ถึงตอนนั้นครูจะไม่อยู่แล้วก็ตาม

มันถึงจุดอิ่มตัวแล้ว ครูจะทำหน้าที่ครูเดือนนี้เป็นเดือนสุดท้าย

จริง ๆ เหรอ

ไชโย

(25 มีนาคม พิธีจบการศึกษาของม.1 ห้องบี)

ครูไม่รู้ว่าที่ผ่านมาครูทำหน้าที่ได้ดีหรือเปล่า

อยู่นิ่ง ๆ กันหน่อยได้มั้ย คุณครูเค้ามีอะไรอยากจะบอก

ขอบใจนะ โฮชิโนะ

เธอรู้จักอาจารย์ มาซาโยชิ ซากุระมิยะมั้ย

เย้

เขาเป็นสุดยอดอาจารย์ ที่เขียนหนังสือคนนั้นใช่มั้ยครับ

เขาสุดยอด เจ๋งเลยอะ

เขาเป็นตัวจริงที่คนหลงใหล อยากที่จะพิมพ์หนังสือ

แล้วก็ได้ออกทีวีด้วย

ความจริงเขาไม่จ่ายค่าเทอมใช่ไหมครับ เขาเลยต้อง ...

... ออกจากโรงเรียนแล้วก็เที่ยวไปทั่วโลก ก่อนจะกลายมาเป็นครู

ใช่แล้ว

เมื่อปีก่อน หมอบอกว่า เขาจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่กี่เดือน

แต่เขาก็ไม่ท้อแท้ และยังคงทุ่มเท ...

... ให้กับการสอนจนถึงวาระสุดท้าย

เขาเคยสอนที่ ...

... โรงเรียนแรกที่ครูทำงาน

จริงเหรอ

คนอ่อนแอมักทำร้าย ผู้ที่อ่อนแอกว่าตนเสมอ

แต่ทางเลือกมีแค่อดทน หรือตายจากไปเท่านั้น

ไม่ใช่ โลกที่พวกเธออยู่ ไม่ได้จำกัดไว้แค่นั้น

ถ้าเธอตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก

จะถอยหนีไปอยู่ ในที่ปลอดภัยกว่าก็ไม่เป็นไร

ถอยหนีเหรอครับ

ไปหาอะไรสนุก ๆ ทำดีกว่า

ฉันไปด้วย

ครูยึดมั่นในคำพูดของอาจารย์ซากุระมิยะ ที่ออกมาจากใจ

อัจฉริยะมาก

ครูคงดีไม่พอเมื่อ ...

เทียบกับคุณซาคุรามิยะแล้ว

ครูคงไม่มีวันดีเทียบเท่ากับเขาได้

แต่ในการทำงาน ครูยึดหลักการ 2 อย่าง

ข้อแรก ให้เกียรตินักเรียน

ข้อสอง พยายามทำตัวเอง ให้มีเกียรติเทียบเท่านักเรียน

พูดกับนักเรียนดี ๆ อย่างที่ครูอยากให้คนอื่นพูดกับครู

เปิดเผยจริงใจเหมือนเราเป็นเพื่อนกัน พูดคุยกันได้ทุกเรื่องที่ต้องการ

คำพูดอย่างนี้ ครูคงได้รับอิทธิพลจาก ...

... ละครทีวีที่เคยดูมา

ขอโทษนะ นากากุจิ

ที่เธอส่งเมลมาหาครูตอนดึก ๆ

บอกว่าอยากลดน้ำหนักบ้าง อยากตายบ้าง

ครูไม่เคยตอบเธอกลับดี ๆ เลย

พูดตามตรงนะ ครูไม่เคยเชื่อสิ่งที่พวกเธอบอกครูเลย

หมายความว่ายังไงกัน

ครูยังจำเหตุการณ์นึงได้ดี

นักเรียนหญิงส่งข้อความ หาครูผู้ชายว่า หลงรักเขา

ฉันจำได้

และเธอจะฆ่าตัวตายถ้าเขาไม่มาพบเธอ ครูก็ลนลานรีบไปพบเธอที่โรงแรมม่านรูด

เด็กสาวคอยอยู่ที่นั่น ถ่ายรูปครูเอาไว้

จากนั้นก็นำไปให้พ่อแม่ดู และเข้ามาโวยวายที่โรงเรียน

งี่เง่าจริง ๆ ...

มันก็แค่เด็กผู้หญิงคนนึงโมโหที่ถูกดุ เลยกุเรื่องงี่เง่าขึ้นมา

ครูคนนั้นโง่เองที่เชื่อใจเธอ

คุณก็เลยไม่เชื่ออะไรพวกเราเลย ใช่มั้ย

เพราะว่าพวกนักเรียน พวกเธอทุกคน ... โกหกเก่งกันเหลือเกิน

(ฉันกำลังรอเธออยู่บนดาดฟ้านะ)

อาจารย์ครับ ผมรู้สึกไม่ค่อยสบาย ขอไปห้องพยาบาลครับ

เชิญ

ยังไงก็ตาม หลังจากนั้นมา ถ้าครูถูกนักเรียนเพศตรงข้ามเรียกออกไปพบ

แทนที่จะไปเอง ครูจะให้ครูผู้ชายจาก ...

... อีกห้องเรียนไปแทน

เหมือนทุกครั้งที่นักเรียนชายในห้องนี้ ...

... ขอพบครู ครูก็จะส่ง อาจารย์โทคุระจากห้องเอไปแทน

ในฐานะครู ทำแบบนี้มันช่างไร้ความรับผิดชอบ

งั้นต่อไปเธอก็ทำสิ

ครูเข้าใจ ครูมองออก ว่าทำไมพวกเธอมองแบบนั้น

ในหัวสมอง คิดแต่อยากจะ แต่งงานกับเด็กค่ายจอห์นนี

พวกเธอจะกลายเป็นคนหมกมุ่น และอยู่แต่ในโลกแคบ ๆ ของตัวเอง

มันง่ายดายเหลือเกิน ที่จะลืมความหมายของเรื่องง่าย ๆ อย่างการมีชีวิตอยู่

เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเธอ จะไม่ใช้คำว่า "อยากตาย" กันพล่อย ๆ อีก

ครูจะสอนบทเรียนสุดท้าย ที่สำคัญมากให้กับพวกเธอ

(ชีวิต)

อย่างที่พวกเธอรู้ ครูเป็นแม่ที่ต้องเลี้ยงลูกเองคนเดียว

เดิมครูตั้งใจจะแต่งงาน กับพ่อของมานามิ ลูกสาวครู

เรามีอาชีพครูเหมือนกัน แต่เขาเป็นคนที่ครูยกย่องชื่นชมมาก

ครูตั้งท้องก่อนถึงกำหนดวันแต่งงานไม่นาน

และเขาก็ตรวจเจอเชื้อ HIV ในร่างกาย

HIV คือไวรัสที่ทำลายระบบภูมิคุ้มกัน

ไวรัสที่ก่อให้เกิดโรคเอดส์

เขาติดเชื้อมา ตอนที่ไปทำงานในต่างประเทศ

หายใจได้ ไม่เป็นไร

เชื้อโรคไม่ได้แพร่ทางอากาศ

โรคนี้ไม่ติดต่อทางการจับมือ จามใส่กัน

ใช้อ่างน้ำหรือสระว่ายน้ำร่วมกัน

ถึงจะอยู่ใกล้ชิดกับผู้ติดเชื้อเป็นประจำ ก็ไม่มีปัญหา

ดังนั้น ครูเองก็ไม่ได้ติดโรคมา

ไม่ใช่ทุกครั้งที่เชื้อ HIV ติดต่อกันทางเพศสัมพันธ์

ถึงอย่างนั้น ครูก็ไม่เชื่อว่า ครูไม่ติดโรค และขอตรวจซ้ำ

สุดท้ายแล้ว ครูคลอดลูกออกมา แต่ไม่ได้แต่งงาน

ครูตัดสินใจอย่างนั้น

ทำไมครูถึงไม่แต่งงานกับเขาล่ะ

ถึงแม้ลูกไม่ติดเชื้อ

แต่พ่อติด และถ้าเรื่องนี้ ...

แพร่กระจายออกไป ลูกจะต้องเจอการเลือกปฏิบัติ

ใครจะสนว่าคนอื่นจะคิดยังไง

เรื่องราวการป่วยของเขา จะหลอกหลอนลูก หลังจากเขาเสียชีวิต

มันมีแต่จะทำให้ลูกเจ็บปวด ครูเห็นด้วยกับการตัดสินใจของเขา

น่าสงสารเด็กจังเลย

มันคงไม่มีเรื่องไหนแย่ไปกว่าเรื่องนี้

แม้เขาอยากกอด มานามิ ยิ่งกว่าใคร แต่ก็ทำไม่ได้ ...

ครูว่าครูทุกข์ใจหนักแล้ว แต่เขาคงหนักยิ่งกว่าครูเป็นร้อยเท่า

ครูทุ่มเทความรักให้มานามิ เต็มที่

และกลับมาทำงานตอนลูกอายุได้หนึ่งขวบ

ลูกจะรอให้ครูไปรับที่เนิร์สเซอรี จนถึงอายุหกขวบ

หลังจากนั้น ครูก็ฝากให้ทาเคนากะซัง ซึ่งรู้จักที่ศูนย์อาสาสมัคร เป็นคนช่วยเลี้ยง

เธอเลี้ยงหมาตัวนึง แล้วตั้งชื่อว่ามูกุ

มานามิ ชอบมูกุมาก

เธอก็เลยรับหน้าที่ให้อาหารมูกุ

พอช่วงต้นปี ทาเคนากะเข้ารักษาตัวโรงพยาบาล

ทุกวัน ครูจะเลิกงาน เวลาเดียวกับที่เนิร์สเซอรีปิด

ยกเว้นวันพุธที่มีประชุมอาจารย์

ครูจะไปรับลูกให้เร็วกว่าปกติ และให้เธอ ...

รออยู่ที่ห้องพยาบาลโรงเรียน จนกว่าจะเลิกประชุม

มานามิชอบตัวการ์ตูน ชื่อ ค็อตตอนบันนี มาก

ทั้งกระเป๋า ผ้าเช็ดหน้า กระดาษทิชชู รองเท้า ...

ชิโมมุระ เธอจำกระเป๋าใบนี้ได้ใช่มั้ย

ซื้ออันนี้ด้วยสิคะแม่

... แม่เพิ่งซื้ออันนี้ให้ลูกไปเองนะจ๊ะ

ทำไมไม่ซื้อให้ลูกไปล่ะ แค่กระเป๋าเองนะ

พอมาคิดดูตอนนี้ เธออาจจะพูดถูกก็ได้นะ

เพราะในท้ายที่สุด ...

มานามิ

มานามิจัง มานามิจัง

นี่คือสิ่งสุดท้ายที่มานามิขอให้ครูทำให้

อาจารย์

วันที่ 13 เดือนกุมภาพันธ์

อาจารย์

... ตำรวจลงความเห็นว่าลูกลื่น ตกลงไปในสระ และจมน้ำเสียชีวิต

เศษขนมปังที่ตกอยู่ใกล้ ๆ มูกุ

เป็นขนมปังแบบเดียวกับ ที่มานามิได้รับจากเนิร์สเซอรี

มานามิต้องแอบ เดินผ่านสระว่ายน้ำทุกสัปดาห์

เพื่อให้อาหารมูกุ

เธอกำลังร้องไห้

เฮ้ย ร้องไห้ด้วยอะ

มานามิจากไปแล้ว

ครูจะไม่มีวันได้สัมผัสมือน้อยคู่นั้นอีก

มือครูจะไม่มีวันได้สัมผัส แก้มเล็ก ๆ ของลูก ...

เส้นผมอ่อนนุ่ม ...

ที่มานามิเสียชีวิตไป ...

... คงเป็นความผิดของครูเอง ที่ทำหน้าที่ผู้ปกครองผิดพลาด

แต่ว่า ...

ครูจะไม่ปล่อยให้เรื่องจบลงอย่างนี้

ที่มานามิเสียชีวิต

ไม่ได้เป็นอุบัติเหตุ

แต่ลูกของครู ถูกนักเรียนในห้องนี้ฆ่า

(โมริกุจิกำลังจะเป็นบ้าว่ะ)

อะไรล่ะที่ปกป้องพวกเธอไว้

พ่อแม่ อาวุธ

ไม่ใช่เลย พันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุดของเธอ

คือ กฎหมายเยาวชน

ภายใต้มาตรา 41 แห่งประมวลกฎหมายอาญา ระบุว่า ผู้ใดอายุต่ำกว่า 14 ปี

ไม่ต้องรับผิดทางอาญา

แล้วก็ไม่สามารถลงโทษ พวกเขาได้เลย มันถูกมั้ยล่ะ

มีเด็กผู้หญิงคนนึง อายุ 13 เท่าพวกเธอ

เด็กคนนั้นผสมยาสารพัดชนิด ใส่ลงไปในอาหารของครอบครัว

เธอเรียกมันว่าพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ และบันทึกผลที่ได้รับ ...

อย่างละเอียดลงในบล็อกของเธอ

คดีลูนาซีเหรอ

ถูกต้อง คดีลูนาซี

นั่นคือชื่อแฝง ที่เธอใช้ในบล็อก

สื่อมวลชนเลยนำชื่อนั้นมาใช้ตีข่าว เป็นเรื่องสยองขวัญครั้งใหญ่

ที่สุดแล้ว พวกเขาก็ยังไม่รู้สาเหตุจูงใจ ...

... ให้เธอฆาตกรรม คนทั้งครอบครัวอย่างป่าเถื่อน

แต่เพราะคดีนี้ ข่าวลือไร้สาระหลายอย่างเริ่มผุดขึ้นมา

แถมเธอยังเป็นที่ชื่นชมของเด็กรุ่นเดียวกัน

(บอกเราสิว่าใครต้องโดนลงโทษ)

คนเดียวที่โดนลงโทษหนัก

... คือครูที่บอกเล่ารายละเอียด ของยาเหล่านั้นให้เด็กรู้

ส่วนที่เด็กต้องทำก็แค่ เขียนข้อความสำนึกผิดสั้น ๆ ...

... และเข้าทัณฑสถานเด็ก เพื่อเข้ารับการฟื้นฟูจิตใจ

ถึงเธอจะฆ่าใครตาย เธอก็ไม่โดนลงโทษ

(ใช่แล้วล่ะ เพราะแบบนี้ไงเราถึงได้ทำ)

และไม่มีทางไหน ที่เราจะหยุดอาชญากรรมนี้ ...

ที่จะยับยั้งฆาตกรเด็กได้

ถ้าเธอนึกอยากฆ่าใครขึ้นมา เธอก็จัดการเขาด้วยไม้เบสบอล ...

... หรือมีดทำครัว

... หรือยาจากร้านขายยา

... หรือแม้กระทั่งมือเปล่า

และจะไม่มีใครมาห้ามเธอ

เจ็บนะ..

ขอโทษนะ

เร็วเข้า เร็วเข้า

พวกเธอก็คงอยากรู้ว่าคนร้ายเป็นใครสินะ

เสียใจด้วย แต่ครูตั้งใจที่จะไม่บอกชื่อพวกเขา

แย่ที่สุด ไม่ยุติธรรมเลย

คุณพ่อของมานามิ คือ อ.มาซาโยชิ ซากุระมิยะ

เหตุผลที่เราจัดงานศพ เป็นการส่วนตัวที่บ้าน ...

... เพราะเขาอยากกอดมานามิ ก่อนที่ลูกจะจากไป

เป็นครั้งแรกที่มานามิได้อยู่ในอ้อมกอดพ่อ

... แต่วิญญาณลูกได้ออกจากร่างไปแล้ว

เขาสารภาพกับครูว่าอาการเขาทรุดลง เป็นเอดส์ขั้นสุดท้ายแล้ว

แต่ในช่วงเวลาไม่กี่เดือน ในชีวิตที่เหลืออยู่นั้น

ครูกลับไม่มีอะไรจะพูดกับเขา แม้เพียงสักคำ

ครูเชื่อว่าบางสิ่งที่สำคัญในใจครู

ได้จากไปพร้อมกับมานามิ

เมื่อสัปดาห์ก่อน ครูไปเยี่ยมคุณทาเคนากะที่เกษียณแล้ว

เธอคืนกล่องของใช้ของมานามิให้ครู

และมีสิ่งนี้อยู่ในกล่อง

กระเป๋าใบที่ครูไม่เคยซื้อให้

แล้วมันมาจากไหน

คุณทาเคนากะบอกว่า พบมันใกล้ ๆ คอกของมูกุ

มูกุ ...

บางทีพวกนักเรียนก็ทิ้งของลงในนี้

... เหมือนที่เล่นโยนบอลกัน เวลาทำความสะอาดสระว่ายน้ำ

ครูนึกได้ว่ามีแต่เด็กที่โดนทำโทษเท่านั้น ...

... ที่จะต้องโดนทำโทษวิ่งรอบสระ หรือไม่ก็ทำความสะอาดสระว่ายน้ำ

อย่าโง่ไปหน่อยเลย ไม่ใช่ฉันนะ

(ฉันรู้ว่า เป็นใคร)

วันนั้นมานามิอยู่ที่สระคนเดียวจริงเหรอ

มีนักเรียนสองคนที่ต้องรับผิดชอบ

ครูจะพูดถึงพวกเขาในชื่อ เอ และ บี

เอ เป็นนักเรียนที่โดดเด่น มองดูแล้ว เขาไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเลย

แต่ ... มีข่าวลือบางอย่างเล็ดลอดออกมา ...

ตั้งแต่สมัยเรียนประถม เขาชอบเก็บหมาและแมวจรจัดกลับบ้าน

... และนำพวกมันไปฆ่า ด้วยเครื่องประหาร

เครื่องประหารเหรอ

เป็นเครื่องมือพิสดารที่เขาประดิษฐ์ขึ้นเอง

และก็โพสต์รูปสัตว์ที่โดนฆ่า บนเว็บไซต์ของเขา

(ห้องทดลองของไอน์สไตน์)

(เครื่องรุ่นใหม่ขณะนี้อยู่ในการพัฒนา ติดตามชม)

ครูโทรไปหาอาจารย์โรงเรียนประถม เพื่อตรวจสอบเรื่องของ เอ

แต่ได้รับคำตอบว่า เอ ไม่มีปัญหาอะไร

ตอนที่ครูกำลังจะเลิกตามเรื่องเขา

อาจารย์สอนวิชาอะไรครับ

เอ ก็มาหาครูที่ห้องทำงาน

วิทยาศาสตร์

แสงกับเรื่องอื่น ๆ

ถ้าอยากรู้เรื่องทำนองนี้ ทำไมไม่ถามคุณพ่อเธอล่ะ

มีของดีอยู่ข้างใน ลองเปิดดูสิ

เจ๋งใช่มั้ยล่ะ

เห็นครูเป็นหนูทดลองรึไง

เธอจะใช้สิ่งนี้เพื่อทรมานสัตว์เหรอ

ไม่เกี่ยวเลย

โป๊ะ ...

อะไรน่ะ

อาจารย์ได้ยินมั้ย

มันเป็นเสียงที่บอกว่า สิ่งสำคัญของเราสูญหายไป

(รับสมัครผลงานทางวิทยาศาสตร์ระดับชั้นม.ต้น)

กระเป๋าป้องกันขโมยสุดเซอร์ไพรส์

ใช้ป้องกันของมีค่าจากพวกหัวขโมย

ไม่ใช่เครื่องประหารเหรอ

อย่าถามมาก ประทับตรามาก็พอ

รายงานอันนึงเน้นถึง ความปลอดภัยของสวิตช์ป้องกัน ...

... และรายงานอีกอันก็ดูจริงจังมากเกินไป

รายงานพวกนั้น มันทำให้เขาน่ากลัวมากขึ้น

"บริการเพื่อเพื่อนมนุษย์" งั้นเหรอ

ไม่เห็นต้องแหกตาอ่านละเอียดทุกคำ

แค่บอกมาว่าอันไหนดีกว่า

ครูปรึกษาเรื่องนี้กับอาจารย์ใหญ่แล้ว แต่ ...

แต่เขาบอกเพียงว่าเห็นด้วยกับครู ว่ามันน่าเป็นห่วง

และในที่สุด กระเป๋าป้องกันขโมยสุดเซอร์ไพรส์ ได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวด

(ชูยะ ชูยะ ชูยะ ชูยะ ...)

(นั่นวาตานาเบ้ ชูยะ)

ครูถาม เอ ถึงความจริง เบื้องหลังการเสียชีวิตของมานามิ

ล้อเล่นน่ะ..

เอ ยิ้มและเล่าความจริงให้ฟัง

เขาดูไม่แยแสเลยว่า ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้า

... คือแม่ของเด็กผู้หญิงที่เขาลงมือฆ่า

แรงจูงใจของ เอ

มันช่างใสซื่อโดยแท้

ความปรารถนาที่จะให้โลกหันมามองเขา

ให้โลกรู้จักเขาในฐานะผู้มีพรสวรรค์ เหนือเพื่อนรุ่นเดียวกัน

แต่ในวันที่เขาทำได้สมปรารถนา และได้ลงข่าวหนังสือพิมพ์นั้น

โลกทั้งโลกก็ละสายตาจากเขา

ไปสนใจเด็กผู้หญิงคนนึงที่อายุเท่าเขา (เด็กมัธยมฆาตกรรมยกครัว)

(ซึ่งก็คือเรื่องที่อยู่ในบล็อกของลูนาซี)

ถ้าอาจารย์เคยทำเรื่องดี ๆ แล้วกลับถูกมองข้ามซะงั้น

พวกเขากลับไปสนใจลูนาซีบ้าบออะไรนั่น

แค่วางยา หา

ถ้าฉันอยากจะฆ่าใครสักคน ฉันก็ทำทุกอย่างด้วยตัวเองได้ แบบนี้

ครูอยากจะฆ่าไอ้เด็กเลวนั่น

นั่นเป็นเพียงความคิดเดียว ที่วิ่งเข้ามาในหัวครู

บี ย้ายมาอยู่โรงเรียนเรา และเข้าชมรมพละศึกษา

... เขาทำได้ดีแค่กรีฑาเท่านั้น ...

พวกนั้นไม่ยอมให้เขาจับแร็กเกตด้วยซ้ำ

(ตาย ตาย ตาย ตาย ตาย ตาย ตาย ...)

เขาเบื่อมาก แต่ก็ไม่เคยที่จะพูดคุยกับอาจารย์

เขาก็เลยให้แม่โทรมาขอลาออกจากชมรม

... และเริ่มต้นเรียนกวดวิชา

แต่คะแนนสอบของเขาก็ไม่ดีขึ้น

ถึงเขาไม่สบายใจ แต่ก็ขี้เกียจเกินกว่าจะทำอะไร

เขาถูกส่งไปที่สถานีตำรวจ

เขาช็อกเมื่อเห็นว่าคนที่มาพบเขา ...

... ไม่ใช่ครู แต่เป็นอาจารย์โทคุระ

ทำไมอาจารย์โมริกุจิไม่มา

พล่ามอะไรนักหนา ไอ้เด็กบ้า

(ตาย)

เพราะทำผิดกฎ ที่ห้ามนักเรียนเข้าเกมเซ็นเตอร์

บี จึงถูกลงโทษ

เขาต้องทำความสะอาดห้องเรียน และสระว่ายน้ำสัปดาห์ละครั้ง

(จริงเหรอ เจ้าขี้ขลาดนั่น จะทำอะไรจริงจังเป็นด้วย)

ครูรู้เรื่องนี้จากปาก บี ตอนไปหาเขาที่บ้าน

แม่ของเขานั่งอยู่ข้าง ๆ

และไม่ว่าลูกชายจะพูดอะไร คำตอบเดียวของเธอคือ ...

น่าสงสาร

เธอเอาแต่พูดคำนี้

ไม่เอ่ยถึงลูกสาวครูที่เสียชีวิตไป พูดถึงแต่ลูกชายตัวเองฝ่ายเดียว

ช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ "เอ" เริ่มติดต่อกับ "บี"

เพื่อขอให้ บี มาช่วยในแผนชั่วร้ายของเขา

เอาเป็นใครดีน้า ...

อะไรเหรอ

นั่นของที่ชนะการประกวดใช่มั้ย

ฉันดัดแปลงมันนิดหน่อย อยากจะหาคนมาทดสอบ

ใครก็ได้ ฉันประดิษฐ์ขึ้นมา เพื่อจัดการคนชั่ว

เราควรหาเหยื่อที่คู่ควร กับการทดสอบเครื่องมือนี้

คนแรกที่ บี แนะนำ คือ อาจารย์โทคุระ

แต่ เอ ไม่สนใจ

บี ก็เลยเสนอชื่อครูขึ้นมา

ฉันเกลียดนังนั่น

นักเรียนของตัวเองกำลังลำบาก ดันส่งครูคนอื่นมาทำงานสกปรกแทน

แต่ฉันเคยทดสอบกับครูแล้ว

เอไม่สนใจความคิดนี้เช่นกัน

ถ้างั้นลูกสาวครูล่ะ

เราจะทำโทษครูที่เอาใจใส่ลูกสาวตัวเอง มากกว่านักเรียน

บี เล่าเรื่องที่มานามิเดินผ่านสระว่ายน้ำ เพื่อมาให้อาหารหมา

... และเขาเห็นลูกครู ร้องอยากได้กระเป๋า ...

... และครูไม่ได้ซื้อมันให้ลูก

เป้าหมายที่พวกเขาเลือก

... คือลูกสาวของครู

ลูกสาวอายุน้อยที่ยังปกป้องตัวเองไม่ได้

แม่ไม่ซื้อกระเป๋านี้ให้หนูใช่มั้ย

หรือว่าแม่ซื้อให้หนูแล้ว

แม่ของเธอ ขอให้พวกเราไปซื้อมาให้

แม่บอกยังงั้นเหรอ

นี่ไง ของขวัญวันวาเลนไทน์ จากคุณแม่สุดที่รัก

ลองเปิดดูสิ

มีช็อกโกแลตข้างใน

ฉิบหาย ซวยแล้ว

เธอตายแล้ว

ฉันฆ่าเธอเพราะเธอเป็นเด็กสารเลว ที่ไม่ยอมหุบปากซะที

ถ้านายบอกว่าเป็นฝีมือฉันทั้งหมด พวกเขาจะไม่เอาผิดนาย

ผมบอกเขาและมุ่งกลับบ้าน

แต่ไอ้บ้านั่นมัน ...

ถ้าเรื่องที่เธอตาย เพราะกระเป๋าเปิดเผยออกมา

ความผิดคงตกที่ผม เพราะอย่างงั้น

ผมก็เลยคิดว่าควรทำให้เหมือน เธอตกลงไปในสระ

เพื่อปกปิดความผิด

นั่นคือความจริง เบื้องหลังการตายของมานามิ

ก็อย่างที่พวกเขาสองคนพูด

... ตำรวจตัดสินว่ามันเป็นอุบัติเหตุ

ครูไม่มีอะไรที่จะคัดค้านตำรวจ ที่สรุปอย่างนั้น

มันไม่ใช่กระเป๋าหรอกที่ฆ่าเธอ

ครูพลิกไปพลิกมาที่กระเป๋า

และใคร่ครวญดูว่าลูกอายุแค่ 4 ขวบก็จริง

แต่ไฟช็อตนี้มันไม่แรงพอ จะหยุดการเต้นของหัวใจใครได้

อยากลองมั้ย

มานามิแค่หมดสติไป

ครูแน่ใจว่าสาเหตุแท้จริงของการเสียชีวิต

คือจมน้ำตายหลังจาก บี โยนเธอลงไปในสระว่ายน้ำ

น่าตลกมั้ยล่ะ

เอ ใจถึงพอที่จะฆ่าคน แต่เขากลับทำไม่สำเร็จ

ส่วน บี คนที่ไม่คิดอยากทำร้ายใคร กลับกลายเป็นคนฆ่ามานามิ

ต่อให้ครูหอบหลักฐานไปหาตำรวจ เธอสองคน ...

ก็จะได้รับการคุ้มครองจากกฎหมายเยาวชน เข้ารับการบำบัด ไม่ต้องเผชิญความเจ็บปวดใด ๆ

และพวกเขาก็จะถูกมองว่าเป็นผู้บริสุทธิ์

ครูตัดสินใจแล้วว่าแค่นั้นคงไม่พอ

ครูมีหน้าที่ว่ากล่าว นักเรียนที่กระทำความผิด

ครูอยากให้สองคนนั้นตระหนักถึง ความร้ายแรงของอาชญากรรมที่ตนก่อขึ้น

และได้ซาบซึ้งถึงความสำคัญของชีวิต

ครูอยากให้พวกเขาใช้ชีวิตในแต่ละวัน

โดยที่ยังระลึกถึงความผิดของตัว

ครูได้ผสมอะไรนิดหน่อย ...

... ลงในนมกล่องที่เขาสองคนดื่มเข้าไป

คือเลือดติดเชื้อ HIV ของอ.มาซาโยชิ ซากุระมิยะ

แม่ง

ใจเย็น ๆ

เธอสองคนทำดีมากที่ดื่มจนหมด

ขอบใจนะ

ครูอยากให้เธอรอดูผลการตรวจเลือด ในอีกสามเดือนข้างหน้า

ถ้าผลออกมาเป็นบวก เชื้อจะใช้เวลาเพาะตัวประมาณห้าถึงสิบปี

ครูคิดว่าเป็นเวลามากพอ ที่พวกเธอจะสำนึกบาป

และเข้าใจถึงคุณค่าของชีวิต

ใบไม้ผลิเป็นฤดูที่ทุกสิ่งก่อกำเนิดเป็นชีวิต

ทั้งดอกไม้ ต้นไม้ใบหญ้า นก รวมถึงมนุษย์

ครูขอให้เป็นวันหยุดฤดูใบไม้ผลิ ที่ยอดเยี่ยมของพวกเธอนะ

(คำสารภาพของยูโกะ โมริกุจิ)

ขอจบการสอนเพียงเท่านี้

คุณโมริกุจิ ...

... คุณต้องไม่เชื่อสายตาตัวเองแน่ ๆ

เห็นรอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้า ของนักเรียนในชั้นของเรา ...

... ตอนนี้ครูไปแล้ว และเทอมใหม่ก็เริ่มต้นแล้ว

(6 เมษายน เริ่มการศึกษาปีที่ 2 ห้อง บี)

เดือนเมษายน ไม่ได้ทำให้ห้องเราเปลี่ยนแปลงไป

แค่มีอาจารย์ประจำชั้นหน้าใหม่เข้ามา

เวอร์เทอร์

ใคร ๆ ก็เรียกครูด้วยชื่อนี้ มาตั้งแต่สมัยเรียน

"เวอร์เทอร์" นะ ไม่ใช่ "วอร์รีเออร์" เชื่อใจครูได้

เขาปล่อยมุขฮาแป้กออกมาไม่หยุด

ยูคาริ

มากิ (เขาทำเป็นสนิทสนมกับพวกเรา เหมือนรู้จักกันมานาน)

อายากะ แล้วก็ ... นาโอกิ

อ๊ะ สงสัยเป็นหวัดซะแล้ว

พวกเรารู้ดีว่านาโอะคุงไม่มีทางขาดเรียน เพราะเป็นไข้หวัดบ้า ๆ หรอก

ที่เราประหลาดใจยิ่งกว่าคือชูยะ ...

... ยังคงมาเรียนหนังสือ

สมัยเรียน ครูไม่ใช่เด็กที่จริงจังตั้งใจเรียนหรอก

แต่หลังจากที่อ่านหนังสือเล่มนี้ ชีวิตครูก็เปลี่ยนไป

และนั่นมันเป็น ...

...ตลกร้ายที่สุดสำหรับพวกเรา

ในระหว่างที่ตระเวนไปรอบโลก ผมอ่านคัมภีร์ไบเบิล

และได้ค้นพบสัจธรรม ของการศึกษาจากในคัมภีร์เล่มนี้

"พวกเธอจะทำอย่างไร

... มีแกะ 100 ตัว และแกะหายไป 1 ตัว ...

... จะทิ้งอีก 99 ตัวนั้นไว้ในทุ่งโล่ง ...

... และออกไปตามหาแกะอีกหนึ่งตัว ที่หายไปหรือเปล่า"

อาจารย์ เจ๋งโคตรเลย

ครูต้องให้พวกเธอเห็นว่า ครูเชื่อในคำพูดเหล่านี้ยังไง

หนูคิดว่าบางที ... ทุกคนอาจจะแค่ขี้ขลาดก็ได้ ...

พวกเธอเชื่อใจครูได้นะ เมื่อไหร่ก็ตามที่ต้องการครู

พวกนั้นอยากหนีจากความจริงอันโหดร้าย ที่อาจารย์โมริกุจิบอกไว้

ครูจะสนับสนุนพวกเธออย่างสุดกำลังเลย

ก็เลยแสร้งทำตัวบ้า ๆ บอ ๆ

ครูอยากจะเป็นเหมือน พี่ชายคนโตของพวกเธอทุกคน

(คำสารภาพของ คิตาฮาระ มิซึกิ)

มิยุ

นัตสึกิ

ทสึเงะคุง

มิเสะบอง

ขอโทษนะ

ฉันเพิ่งโกหกพวกเธอไป

ที่ครูบอกว่านาโอกิไม่มาเรียนหนังสือ เพราะเขาไม่สบาย

แต่เขาไม่ได้อยากจะโดดเรียนเลย

เขาอยากกลับมาเรียนมาก แต่ที่เขาป่วยเพราะป่วยทางใจมากกว่า

เวอร์เทอร์คือคนเดียวในห้อง ...

... ที่ไม่รู้ว่านาโอกิเป็นอย่างนั้นเพราะอะไร

(เราจะเรียกเด็กที่แอบเอาคำสารภาพ ของโมริกุจิไปแฉว่า "ซี" )

เมลได้ถูกส่งไปยังคนอื่นในห้องหลังจาก..

... พิธีอำลาการศึกษา ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นคนส่ง

เป็นไงบ้างล่ะ ทุกคน

อยากจะช่วยให้เขากลับมาเรียนเร็วขึ้นมั้ย

ตัวอย่างเช่น บางทีพวกเราร่วมกันทำแผ่นพับแล้ว ...

... ให้มิซึกิเป็นตัวแทนห้องกับครู เป็นคนเอาไปให้เขาทุกสัปดาห์

ไม่ดีเหรอ เธอคิดว่าไงล่ะมิซึกิ

ก็ดีค่ะ

ยืนขึ้น ๆ ขอบใจนะ

มิซึกิ เธอมีชื่อเล่นมั้ย

มิซึโฮะ

ตั้งแต่ประถมแล้วที่มีคนเรียกฉันแบบนี้

มิซึโฮะ

มิซึกิโง่ (โง่ = อาโฮะ) มิซึโฮะ

มิซึโฮะเหรอ

เอาล่ะ ฉันจะเรียกเธอตามนั้น ตั้งแต่นี้ไปนะ

ชื่อเล่นน่ารักจริง ๆ

มิซึโฮะ

นาโอกิอยู่มั้ย

ค่ะ

ถ้าได้อาจารย์ไฟแรงอย่างคุณ มาเป็นอาจารย์ประจำชั้น

นาโอะคงไม่ต้องลงเอยด้วยสภาพแบบนี้

อาจารย์คนก่อน เป็นแม่ที่ต้องเลี้ยงลูกคนเดียวใช่มั้ย

คิดอะไรอยู่ถึงกระเตงลูกมาที่ทำงานด้วย

แม่ของนาโอะพูดวนเวียนอยู่แต่เรื่องคดี

และโทษอาจารย์โมริกุจิฝ่ายเดียว

มันอดคิดไม่ได้ว่า เธอคงใส่ใจลูกสาวตัวเองมากไป

จนละเลยหน้าที่ดูแลนักเรียน

งั้นนาโอกิก็เป็น ...

นาโอกิเป็นเด็กที่ ...

... ถ้าพยายามก็จะทำได้ทุกอย่าง

ให้ฉันช่วยนาโอกิเถอะ

ขอบใจนะ

นาโอะ

นาโอะ

ผมบอกแล้วใช่มั้ยว่าให้อยู่ห่าง ๆ ผม

นาโอะ

มันเป็นความผิดของยัยนี่คนเดียว (คำสารภาพของ ยูโกะ ชิโมมูระ)

นาโอกิผู้แสนอ่อนโยน เลยต้องกลายมาเป็นแบบนี้

ปวดฉี่

เขาไม่ยอมให้ฉันแตะต้อง อะไรที่เขาเคยแตะมาก่อน

... แล้วก็ยืนยัน ที่จะล้างทุกอย่างด้วยตัวเอง

แต่ไม่รู้เพราะอะไร เขาถึงไม่ยอมอาบน้ำหรือสระผมตัวเอง

ยัยผู้หญิงคนนั้น ...

ทำไมต้องเป็นมานามิ

ทำไมมานามิต้องตาย

พูดพล่ามอะไรของเธอน่ะ

เธอทำเสียงเหมือนกับว่า ทั้งหมดเป็นความผิดของนาโอะ

ทั้งที่เขาก็แค่ถูกเพื่อนเลว ๆ ชักจูงไปทำผิด

ไม่ยุติธรรมเลย

นาโอะ ...

อยู่ห่าง ๆ เลยนะ

แกกำลังทำบ้าอะไร

(ไปตายซะ วาตานาเบ้ ชูยะ)

(61 คะแนน, 58 คะแนน, 53 คะแนน ...)

(ฆาตกร)

(10 คะแนน, 9 คะแนน, 8 คะแนน)

(ไปตายซะ วาตานาเบ้ ชูยะ ฆาตกร)

(ตารางคะแนนลงทัณฑ์ของชูยะ)

(พยายามเข้านะทุกคน)

ไม่มีใครรู้ว่าเขาคือใคร ... (สงครามศักดิ์สิทธิ์ลงทัณฑ์ฆาตกร เก็บคะแนนซะ)

... คนที่ส่งอีเมลไปทั่วคือใคร

ใครจะเป็นคนเขียน ข้อความให้กำลังใจนาโอกิบ้าง

(ฆาต ...)

เติมความสุขให้หัวใจ

(กร ...)

ทางเดินยังอีกยาวไกล

(ชาติ ...)

ขจัดความข้องใจสงสัยให้หมด

(ชั่ว ...)

ชีวิตคือการเรียนรู้

นาโอกิคุงเป็นยังไงบ้างครับ

ผมขอเข้าไปคุยกับเขา สักหน่อยได้มั้ยครับ

อาจารย์..

เรียก เวอร์เทอร์ เถอะ

ถึงจะทำอะไรแบบนี้ ยังไงนาโอะคุงก็ไม่ยอมไปโรงเรียนหรอกค่ะ

มันทำให้เขาลำบากใจ ...

มิซึโฮะ อย่าเพิ่งถอดใจสิ

นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็ก ๆ ถ้าเขา ผ่านมันมาได้ ก็จะเจอทางออกเองแหละ

(เชื่อมั่น)

มันจะไม่จบจนกว่าจะพบกับความตาย

(ไป)

ไปหามันเถอะ

ทำไม ...

ทำไมนาโอะที่สงบเงียบอยู่ดี ๆ แต่ ...

... ทุกครั้งที่คน ๆ นั้นมาหาเขา ...

... กับผวาทุกครั้งที่ ...

... อาจารย์บ้าคนนั้นมา ...

แหกปากพูดแต่เรื่องไร้สาระ

คนไร้ประโยชน์

ฉันใส่ยานอนหลับลงไปในอาหารของเขา

สามีฉันไปทำงาน

ลูกสาวคนโต ก็กำลังยุ่งกับการเรียนในโตเกียว

ไม่มีใครอยู่ในบ้านเลยนอกจากเราสองคน

ไม่มีใครจะปกป้องเค้าได้นอกจากฉัน

แม่ ...

นาโอะ ...

เด็กคนนี้ใครครับ

แล้วมันยิ้มทำบ้าอะไร

เดือนมิถุนายน

มีการกลั่นแกล้งกันในห้องเรียนนี้

และคนที่ถูกรังแก คือ ชูยะ วาตานาเบ้

ครูเจอกระดาษโน้ตอันนี้ ในการบ้านที่ส่งมาเมื่อวาน

คนเขียนต้องกล้ามาก ๆ

และครูคงไม่ปล่อยให้ เรื่องมันผ่านไปเฉย ๆ หรอก

ครูคิดว่าคนที่กลั่นแกล้งเพราะแค่อิจฉา

เพราะชูยะเป็นเด็กที่ฉลาดที่สุดในชั้นปี

อย่าคิดว่าพวกเธอจะอยู่เหนือเขาได้

.. แค่เพราะว่าเขาฉลาดกว่าเธอ

อาจารย์เข้าใจเรื่องนี้ผิดไปไกล

สติปัญญาของชูยะ เป็นคุณสมบัติที่โดดเด่นของเขา

ทุกคนต่างก็มี ความสามารถโดดเด่นเฉพาะตัวเอง

ความสามารถในการรังแก คนที่อ่อนแอกว่า

ความสามารถในการลืมสิ่งที่ไม่อยากทำ

ครูอยากให้ทุกคนพัฒนา ความสามารถที่ตัวเองมีอยู่

เพราะว่าครูจะคอยตามดูเธอตลอด

นี่ เธอเป็นคนไปบอกครูใช่มั้ย

ไม่นะ ไม่ใช่ฉัน

เพื่อน ๆ ในห้องโทษฉัน

เพราะฉันเป็นคนเดียว ที่ได้คะแนนลงโทษแค่ ...

มิซึกิ 0 คะแนน

เข้าข้างฆาตกรแบบนี้

มิซึโฮะ เธอไม่รู้สึกละอายบ้างเลยใช่มั้ย

เธอไม่รู้สึกผิดกับคุณโมริกุจิเลยใช่มั้ย

อย่านะ

ปล่อยฉันไป

จูบเลย

ครูคะ ห้องเราจบเห่แล้ว

นาโอกิกำลังร้องไห้

เขาเอาแต่คิดถึงเรื่องอุบัติเหตุนั่น

แล้วก็ร้องไห้ ...

... ให้กับเด็กผู้หญิงที่ตายไป

ฉันเข้าใจชัดเจนเลย

ฉันรู้ว่าเขาไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย

ยังคงอ่อนโยนเหมือนเดิม

เขายังคงเป็นนาโอกิ

ฆาต..กร..ชาติ..ชั่ว ฆาตกรชาติชั่ว

(ฉันอยู่ที่ทางลอดใต้สะพานนะ เรามาเจอกันได้มั้ย)

(ฉันจะไปหา)

แค่อยากจะให้เธอรู้

ไม่เป็นไรหรอก ฉันรู้อยู่แล้วล่ะ

เฮ้ ไปหาอะไรดื่มกันมั้ย

ตกลงเธอก็รู้ใช่มั้ย

อืม มันต้องเป็นเรื่องโกหกอยู่แล้วล่ะ

ผสมเลือดติดเชื้อ HIV ลงไปในนม

ไม่รู้ว่าทุก ๆ คนเชื่อกันเข้าไปได้ยังไง

ยังไงเหรอ

ก็ ...

ถ้าคนเราอยากจะฆ่าใครซักคน หรืออยากจะแก้แค้นจริง ๆ ..

... ก็คงจะไม่ร่ายยาว เรื่องความสำคัญของชีวิตให้พวกเราฟัง

เธอคิดงั้นเหรอ

อาจารย์ทำไม่ลงหรอก

ไม่ว่าอาจารย์จะเกลียดมากแค่ไหน

ที่อาจารย์พูดอย่างนั้นกับเธอ ก็เพื่อเตือนสติ

ฉันยืนยันได้

เธอไม่กลัวฉันเหรอ

ถึงแม้จะรู้ว่าฉันเป็น ด.ช. เอ นั่นน่ะ

แล้วเธอมาบอกผลตรวจฉันทำไม

เพราะว่า ชีวิตฉัน มันไม่สำคัญอะไรนักหนา ...

... แต่ชีวิตเธอสำคัญ

นายเป็นคนส่งเมลแปลก ๆ นี่ ไปให้ทุกคน แล้วมาโทษฉัน ...

ใช่มั้ย โฮชิโนะคุง

ถ้ายังแกล้งกันไม่เลิกล่ะก็ ...

... คราวนี้ ฉันจะจัดการจูบ ให้หมดทุกคนเลย

ล้อเล่นน่ะ

ฉันจะชดใช้ให้เองค่ะ ทั้งหมดเลย

แม่กินไม่ได้นะครับ ถ้ากินแล้วจะเป็นเอดส์

ตอนก่อนพิธีจบการศึกษา

นมที่คุณโมริกุจิให้ผมดื่ม ...

สิ่งที่นาโอะบอกกับฉัน ทำให้มันน่ากลัวยิ่งขึ้นไปอีก

โมริกุจิเป็นปิศาจ

นาโอะคุง เราไปโรงพยาบาลกันเถอะนะ

ไม่เห็นเป็นไรเลย

พูดอะไรอย่างนั้นล่ะ ถ้าลูกตาย แล้ว..

ผมเป็นฆาตกรนะ

ไม่ใช่ซักหน่อย

ลูกแค่ต้องการจะปกป้องเพื่อน เลยจัดการศพนั่น ...

ไม่ใช่ศพซักหน่อย เธอยังหายใจอยู่นะ

ผมถึงได้โยนเธอลงไปในสระว่ายน้ำไง

ธ ... เธอยังไม่ตายงั้นเหรอ แล้ว ...

ลูกแค่ไม่ได้ตั้งใจฆ่าเธอใช่มั้ย

ไม่ใช่หรอกครับแม่

เด็กคนนั้นยังมองมาที่ผมอยู่เลยครับ

แล้วผมก็ ...

เดือนกรกฎาคม

ไม่มีใครกล้ารังแกชูยะคุงอีกต่อไป

(ไม่มีใครกล้ารังแกชูยะคุงอีกต่อไป)

อย่าดูนะ ฉันกำลังเขียนจดหมายอยู่

เอ๊ะ เขียนถึงใครเหรอ

ฉันไม่ได้จะส่งมันหรืออะไรหรอกนะ

ก็แค่..เติมเต็มความรู้สึกของฉัน

ยอดไปเลย

สุดยอดเลย ชูยะ

สิ่งที่ผมต้องการ..

สิ่งที่ผมต้องการ คือใครซักคนที่ยอมรับในตัวผม

ผมไม่มีแม่ และต้องอยู่ตัวคนเดียวมาโดยตลอด

ฉันได้เล่าให้ชูยะฟัง

... มันเป็นความลับที่ฉันซ่อนไว้ ไม่ให้ใครรู้

เด็กผู้หญิงนามแฝงลูนาซีคนนั้น คืออีกด้านนึงของฉัน

ฉันให้เขาได้เจอกับตัวตนที่แท้จริงของฉัน ที่ฉันซ่อนมันไว้ไม่ให้ทุกคนรู้

นี่ ...

มีใครอีกมั้ยที่เธออยากจะกำจัด

กรุณากลับไปเถอะค่ะ

นาโอกิ เธออยู่รึเปล่า

ขังตัวเองอยู่แต่ในห้อง มันไม่ช่วยแก้ปัญหาหรอกนะ

อย่าคิดว่าเธอเผชิญเรื่องนี้ตามลำพังสิ

ครูจะช่วยเธอ

ครูจะรับฟังทุกอย่างที่เธอพูด

เชื่อครูเถอะนาโอกิ

พรุ่งนี้เธอต้องมาพิธีจบปีการศึกษานะ

ทุกคนรอเธออยู่

มิซึโฮะ ขอบใจนะ ที่เธอกับมาฉันตลอดเลย

นาโอกิไม่ใช่นาโอกิอีกต่อไป

นาโอกิ เด็กอ่อนโยนที่ฉันรัก ... จากไปแล้ว

คุณโยชิฮิโกะ ... มาริโกะ ... ลาก่อน

ยกโทษให้ฉันด้วย ฉันจะพานาโอกิไปกับฉันด้วย ...

(... ไปสวรรค์ ...)

นาโอะคุง ...

วันต่อมา พิธีจบการศึกษาถูกเลื่อนออกไป

และมีการเรียกประชุมอาจารย์ในช่วงบ่าย

เพราะนาโอะคุง ...

... ฆ่าแม่ของเขาเอง

ฉันรู้ว่าสิ่งที่นาโอะทำไป จะทำให้เธอช็อก แต่ว่า ...

ทางตำรวจก็อยากจะทำการสืบสวน

มิซึโฮะ

เธอต้องบอกสิ่งที่อยู่ในใจออกมา ให้พวกอาจารย์และตำรวจฟังนะ

ค่ะ

อาจารย์คะ ... อาจารย์ยูโกะ

หนูอยากจะถามอาจารย์ซักข้อ

ชีวิตเป็นภาระหนักหนา ที่เราต้องแบกไว้เหรอคะ

ไม่ว่าจะเป็นชีวิตของใคร ใช่มั้ยคะ

หนูสะสมยาไว้หลากหลายชนิด

หนูตั้งใจจะใช้มันเพื่อฆ่าตัวตาย

แต่มันก็ไม่ยากที่จะเอายาเหล่านั้น ...

... ผสมลงในชาของเวอร์เทอร์

ชีวิตไม่มีคุณค่าอะไรเลย

หนูแน่ใจว่าครูคิดอย่างนี้ ตอนที่ทำร้ายกับชูยะและนาโอะ

ถึงแม้หนูไม่แน่ใจนัก ว่าครูลงมือทำจริงรึเปล่า

จริง ๆ แล้วหนูรู้สึกกลัวนิดหน่อย

แม้เสี้ยวหนึ่งในใจหนู ไม่ได้แยแสก็ตาม

ว่าคนอย่างเวอร์เทอร์จะเป็นหรือตาย

หนูพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาค่ะ

ว่าทุกอย่างที่นาโอะทำ ว่าที่นาโอะกลายเป็นอย่างนั้น ...

เป็นความผิดของเวอร์เทอร์ทั้งหมด

ไม่มีใครสอนฉันเลยว่าการฆ่าคนมันผิด

ขณะที่เด็กอื่น ๆ ได้รับสมุดภาพสวย ๆ

แม่ฉันสอนฉันแต่กฎของโอห์ม

แล้วก็ทฤษฎีของนอร์ตัน เธอพูดแต่เรื่องที่เกี่ยวกับอิเล็กทรอนิกส์

เธอพังของเล่นเป็นชิ้น ๆ

แล้วก็สอนฉันว่ามันทำงานยังไง

แม่ฝันอยากจะเป็น นักวิจัยด้านวิศวกรรมไฟฟ้า

เธอแต่งงานกับคนน่าเบื่อ แบบที่เธอคาดไม่ถึง

... แล้วก็คลอดฉันออกมา

เพื่อที่จะเลี้ยงดูฉัน

แม่ยอมเลิกอาชีพนักวิจัย และยอมทิ้งอนาคตที่สดใส

ลูกจะเป็นอัจฉริยะ

เพราะเลือดแม่อยู่ในตัวลูก

แต่แล้วเธอก็รู้สึกเสียใจ กับการตัดสินใจครั้งนั้น

แม่เลยเกลียดฉัน

ทำไมไม่เข้าใจ เรื่องแค่นี้ทำไมถึงทำไม่ได้

ไม่น่าให้แกเกิดมาเลย

ถ้าฉันไม่ต้องมาเป็นแบบนี้

ผมขอโทษ ...

ผมขอโทษ ... ผมขอโทษครับ

ทำอะไรของเธอน่ะ

พ่อผมไม่เข้าใจวิธีที่แม่เลี้ยงดูผม ทั้งคู่ก็เลยหย่ากัน

แล้วแม่ก็ตัดสินใจ จะกลับไปทำตามฝันที่จะเป็นนักวิจัย

ใช่สิ ก็หมายถึงว่าต้องทิ้งฉัน

สิ่งเดียวที่แม่ทิ้งไว้ให้ฉันก็คือ ...

นี่คือหนังสือชั้นดี ที่ให้แรงบันดาลใจกับแม่

แม่แน่ใจว่ามันจะมีประโยชน์กับลูก ในอนาคตข้างหน้า

... หนังสือหนึ่งกองและคำพูดไม่กี่คำ

ลูกมีสายเลือดเดียวกับแม่

มีพรสวรรค์เดียวกันไหลเวียนอยู่ในตัว

แม่ไปก่อนนะ

ตอนที่แม่จากไป ฉันได้ยินเสียง

... เสียงของอะไรซักอย่าง ที่สำคัญกับฉันกำลังหายไป

(คำสารภาพของชูยะ วาตานาเบ้)

โป๊ะ ...

ทุกคนต้องตาย

มาดื่มด้วยกันมั้ยล่ะ

ฉันก็ดื่มด้วยนะ

โลกทั้งใบของฉัน ...

31 สิงหาคม

ฉันกะว่าจะวางระเบิดในโรงเรียน

ตัวจุดระเบิดถูกเชื่อมต่อเข้ากับ ปุ่มกดโทรออกในมือถือของผม

เริ่มด้วยเรียงความเรื่อง "ชีวิต" ที่ผมได้เขียนไว้เมื่อเทอมแรก ...

... ชนะเลิศ

และพรุ่งนี้จะเป็นวันพิธีจบปีการศึกษา

ผมจะไปยืนอ่าน ให้นักเรียนทุกคนในโรงเรียนฟัง

จงตระหนักถึงความสำคัญของชีวิต

ผมจะไม่มีวันลืมคำสอน ของอาจารย์โมริกุจิ ที่เคยบอกผมไว้

นี่คือความจริงจากปากของผู้หญิงคนหนึ่ง

... ซึ่งสูญเสียลูกสาวอันเป็นที่รัก

เมื่อผมกล่าวสุนทรพจน์จบ ผมจะกดปุ่มจุดระเบิด

ร่างของผมจะแหลกเหลวเป็นชิ้น ไปพร้อม ๆ กับ พวกโง่ที่นั่งอยู่ตรงหน้าผม

สื่อมวลชนจะต้อง ประโคมข่าวนี้อย่างแน่นอน

แต่ผมคงเซ็ง ถ้าพวกเขาไม่เข้าใจในเจตนาของผม

หรือนั่งเทียนแต่งเติมเรื่องนี้ให้สมบูรณ์

ผมจึงขอแถลงความตั้งใจครั้งสุดท้าย ... ผ่านทางเว็บไซต์นี้

หนึ่งปีหลังจากที่พ่อหย่ากับแม่ พ่อก็แต่งงานใหม่

เป็นไปตามกฎธรรมชาติว่าไว้ไม่มีผิด ...

... เมื่อคนโง่สองคนมาอยู่ด้วยกัน ...

... ลูกที่เกิดมาก็จะโง่เหมือนกัน

พ่อเธอกับฉันกำลังคิดกันว่า ...

..เราน่าจะทำห้องเก็บของ ให้เป็นห้องอ่านหนังสือสำหรับเธอนะ

ทารกจะยิ่งร้องไห้โยเยทุกวัน..

มันน่าจะดีสำหรับเธอนะ จะได้ไม่ถูกรบกวนไง

ผมอ่านหนังสือที่แม่ทิ้งไว้ให้ผมทุกวัน

ผมรู้สึกได้ถึงเลือดแม่ ที่ไหลเวียนอยู่ในตัวผม

ผมอยากจะใช้พรสวรรค์ที่แม่ทิ้งไว้ให้ผม

เจ้าพวกปัญญาอ่อนนั่นดูจะมีความสุข ...

ที่ไม่ได้เห็นหน้าผม ผมก็เลยขังตัวเองอยู่ในนี้ ...

เหมือนเป็นสัตว์ประหลาด

นี่อะไรน่ะ

นาฬิกาเดินถอยหลัง

พวกโง่ที่นัดมาเจอกัน เพียงเพื่อลบโมเสกหนังโป๊

... ไม่เข้าใจในความอัจฉริยะของผม

(ห้องทดลองของไอน์สไตน์)

ก่อนอื่นผมต้องไปตั้งเว็บไซต์ก่อน

แล้วผมก็เข้าไปที่หน้าเพจมหาวิทยาลัยชื่อดัง ที่แม่เคยศึกษาอยู่

และส่งที่อยู่ไป

(นี่คือเด็กอัจฉริยะ ผู้ทุ่มเทให้กับวิศวกรรมไฟฟ้า)

(เขาจะโพสต์สิ่งประดิษฐ์สุดมหัศจรรย์ให้ได้ชม)

ผมคิดว่าบางทีแม่อาจได้เห็นมัน

แต่ว่า ...

(0 ความคิดเห็น)

ผมเซ็งมาก แต่พอผมโพสต์เรื่องที่งี่เง่าไร้สาระ

(เครื่องประหารชีวิต)

(181 ความคิดเห็น)

โยชาคาสึ เซกุจิ

ผมช็อกมาก

ที่เห็นชื่อเขาเป็นกรรมการตัดสิน

ศาสตราจารย์ผู้เป็นแรงบันดาลใจของแม่ คนที่แม่เทิดทูนยิ่งกว่าใครทั้งหมด

ผมอยากจะให้เขาได้เห็นสิ่งประดิษฐ์ของผม

เป็นเวทีที่เหมาะที่สุด ในการแสดงพรสวรรค์ที่แม่มอบไว้ให้กับผม

ถ้าสิ่งประดิษฐ์ของผม ได้รับรางวัลในเวทีใหญ่นี้

... เรื่องนี้จะต้องถึงหูแม่อย่างแน่นอน

ผมทดสอบสิ่งประดิษฐ์ กับครูประจำชั้นของผม

..ผลเป็นที่น่าพอใจ

และได้รับรางวัลอย่างที่หวังไว้ แต่ว่า ...

(คดีลูนาซี) (นักเรียนม.ต้นฆาตกรรมยกครอบครัว)

นักเรียนโรงเรียนรัฐบาลแห่งหนึ่ง ถูกจับกุมในฐานะผู้ต้องสงสัย ...

ข้อหาฆาตกรรมสมาชิกยกครัวทั้ง 4 คน

... ยังไม่ถึงพริบตาเดียวด้วยซ้ำ

ไม่มีใครรับรู้ แม้กระทั่งแม่ผม

ผมต้องทำเรื่องที่ยิ่งใหญ่กว่า สิ่งที่จะทำให้ทุกสื่อหันมารุมล้อม

คดีฆาตกรรม

ฆาตกรรมไงล่ะ ที่เกิดขึ้นจากของขวัญ ...

... ที่แม่ทิ้งไว้ให้ผม

ผมไม่สนใจคนที่ถูกฆ่าหรอก

แต่ผมต้องการผู้ช่วย

คนที่โง่เกินกว่าจะรู้ทันความคิดผม

คนที่จะทำตามที่ผมบอกทุกอย่าง

คนที่จะกระจายข่าวเรื่องผมฆ่าคนตาย ได้เร็วเหมือนไฟลามทุ่ง

คนที่โง่ยิ่งกว่าโง่

เจอแล้ว

ถ้านายบอกว่าเป็นฝีมือฉันทั้งหมด พวกเขาจะไม่เอาผิดนาย

ไม่ต้องห่วงว่าฉันจะลากนายเข้ามาเอี่ยวด้วย

ยังไงฉันก็ไม่เคยคิดว่านายเป็นเพื่อน

นายมันน่าสมเพช ไร้พรสวรรค์

... และไร้ประโยชน์สิ้นดี

ผมก็แค่บอกกับคนที่โง่ ว่าเขาโง่

แล้วทำไมมันถึง ... (อุบัติเหตุเด็กสี่ขวบจมน้ำตาย)

ทำทุกอย่างพังพินาศหมด

ผมแค่อยากจะเป็นเพื่อน..

กับนาย ...

ผมไม่เคยมีเพื่อนเลยซักคน

อยากจะดูวีดีโอด้วยกันมั้ย

ฉันอยากจะเข้ามาคุยกับนายตั้งนานแล้วล่ะ

ไม่เคยมีใครมาใส่ใจคนอย่างฉัน ...

นายดูแตกต่างจากเจ้าพวกโง่นั่น

นายดูเป็นคนสบาย ๆ ดูเป็นผู้ใหญ่

ไม่เคยมีใครยอมรับคนอย่างฉันมาก่อน

ผมเลยเลือกเป้าหมายตามที่เขาขอ

ถ้างั้นลูกสาวของโมริกุจิล่ะ

ทำไมต้องเป็นมานามิ

ทำไมมานามิต้องถูกฆ่าด้วย

ผมก็อยากรู้ว่าทำไม ...

ผมจำไม่ได้จริง ๆ ว่าเพราะอะไร

ผมก็แค่ทำตามที่เขาคอยบอก

สอดแนมดูรอบ ๆ สระว่ายน้ำ

แต่มัน..

ถ้านายบอกว่าเป็นฝีมือฉันทั้งหมด พวกเขาจะไม่เอาผิดนาย

หมอนั่น..

หมอนั่นแค่อยากจะฆ่าใครซักคน

แต่มันทำไม่สำเร็จ

เด็กคนนั้นยังมีชีวิตอยู่

ยังคงหายใจอยู่

..นายมันไร้ประโยชน์ที่สุด

ไร้ประโยชน์เหรอ

หมอนั่นอยากจะฆ่าคน แต่ดันทำพลาด

มันนั่นแหละที่ไร้ประโยชน์

โชคไม่เข้าข้าง

ฉันจะทำสิ่งที่หมอนั่นไม่มีวันทำได้

แกทำอย่างนั้นทำไม

ถ้าอยากจะกระจายข่าวออกไปก็เชิญเลย

โป๊ะ

หนึ่งเดือนผ่านไป อาจารย์สมองทึบเริ่มปะติดปะต่อเรื่องได้

ครูจะไม่โต้แย้งข้อสรุปของตำรวจ

แย่ที่สุดเลย ...

ไม่ใช่กระเป๋าธรรมดา ๆ นี่หรอกที่ฆ่ามินามิ

ถึงเธอจะแค่สี่ขวบ แต่กระเป๋านี้ไม่มีกระแสไฟ มากพอที่จะทำให้หัวใจใครหยุดเต้นได้หรอก

ทุเรศที่สุด ...

ครูได้ผสมอะไรนิดหน่อย ลงในนมกล่องที่เธอสองคนกำลังดื่ม

เป็นเลือดติดเชื้อ HIV ของอ.มาซาโยชิ ซากุระมิยะ

โมริกุจิ เธอนี่สุดยอดจริง ๆ

โรคที่อันตรายถึงชีวิต นี่แหละที่ฉันต้องการ

พ่อโง่ ๆ ของฉันจะต้องบอกเรื่องนี้กับแม่

และแม่จะต้องมาหาฉันอย่างแน่นอน

ต่อให้ยากลำบาก แม่ก็ต้องมา

ฉันจะได้เจอแม่ ...

แม่จะได้หันกลับมาดูฉัน ...

และฉันจะได้แสดงให้แม่เห็นว่า แม่สอนอะไรฉันบ้าง

โป๊ะ

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น เป็นแค่เพียงการฆ่าเวลา

ทั้งรอยยิ้ม ...

ทั้งน้ำตา ...

นี่และนั่นก็ด้วย..

ที่มีอยู่ทั้งหมดนั้น ...

แม้แต่ชีวิต

ก็เป็นแค่เพียงการหาอะไรทำแก้เซ็ง

(วันนั้น ฉันเจออาจารย์โมริกุจิ..)

ทำไมนะ..ไอ้คนไร้พรสวรรค์ ...

ไร้ประโยชน์ ...

มันเป็นความผิดของโมริกุจิ

ครูอยากให้ผมตาย เลยคอยส่งคนมาสอดแนมที่นี่

แม่ผมเอาแต่พูดให้ร้ายอาจารย์

เพราะฉะนั้นจึงสมควรตาย

ผมอุตส่าห์พยายาม ไม่ให้แม่ติดเชื้อจากผม ...

ทำทุกอย่างให้สะอาดตลอดเวลา

ฉันกำลังจะตาย

ผมก็ยังมีชีวิตอยู่

(คำสารภาพของ นาโอกิ ชิโมมุระ) และยังไม่เข้าใจสิ่งต่าง ๆ อย่างชัดเจน

ตัวเหม็นจัง

แต่นั่นพิสูจน์ได้ว่าผมยังมีชีวิต

ฟัน.. เส้นผม.. เล็บ.. กลิ่นนี่ด้วย

และความจริงที่ว่าผมยังคงหิว

ผมกำลังจะตาย ผมกำลังจะตาย

ผมกำลังจะตายเหรอ ... เพิ่งจะอายุสิบสามเองนะ ...

โมริกุจิกำลังจะมาฆ่าผม

ผมยังไม่เคยจูบเลยนะ ... ไม่เคยมีเซ็กส์ด้วย

ทำไม

เพราะนายมันไร้ประโยชน์

ไม่ใช่เว้ย ผม..

นาโอะคุงเป็นเด็กดีนะจ๊ะ

ใช่มั้ยครับแม่

เล่นกีฬา เรียนหนังสือ ...

ฆ่าคน

ลูกทำได้ทุกอย่างถ้าตั้งใจทำจริง ๆ

แม่ขอโทษนะ นาโอะคุง

ทำไมครับ

เพราะนายมันไร้ประโยชน์

หนวกหู

แม่ขอโทษ เป็นความผิดของแม่เอง ที่ไม่ได้เลี้ยงดูลูกให้ดี

ไร้ประโยชน์

การกระทำและสภาพจิตใจของเด็กยัง ...

ไม่เป็นที่เปิดเผย แต่ว่า ...

จากที่ทนายพูดมา เด็กยอมรับข้อกล่าวหาแต่โดยดี

(อาจารย์โมริกุจิ นี่คือชีวิต ...)

คงจะรักแม่มากสินะ หมอนั่น..

เหมือนนายเลย

ไม่มีอะไร

มีอะไรเหมือนฉันตรงไหน

เธอทำให้ฉันกลัวนะ ชูยะ

เธอจะมาเข้าใจอะไรฉัน

ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับชูยะ

มันก็เป็นช่วงเวลาหนึ่ง ที่เคยผ่านมา

เธอมันก็แค่ของเล่นฆ่าเวลา ... ทุเรศ

คิดว่าตัวเองโด่งดังเพราะว่าเป็นลูนาซี

โรคจิตเที่ยวหลอกคนไปทั่ว

สะสมของเฮงซวยพวกนี้

ลูนาซีเป็นอีกด้านหนึ่งของเธอเหรอ แกหมายความว่าไง

มีความสุขกับฝันกลางวัน ลม ๆ แล้ง ๆ ไปเรื่อย

ฉันไม่เอาด้วยหรอก

ชูยะ

เธอใจถึงพอจะฆ่าใครก็ได้ใช่มั้ย

งั้นก็ดื่มมัน แล้วก็ไปตายซะ

เด็กมีปมด้อย

เธอมันก็แค่ ...

เด็กน้อยที่ทั้งชีวิต เอาแต่ร้องไห้โยเยหาแม่ที่ทิ้งไป

เธอไม่กล้าแม้แต่จะออกไปหา และเจอหน้าแม่ด้วยซ้ำ

กลัวใช่มั้ยล่ะ ว่าถ้าไปหาแม่ แล้วแม่จะผลักไส

เธอไม่อยากคิดว่า ถ้าแม่ไม่ต้องการ ...

อาจารย์โมริกุจิคะ ...

วันนั้น ที่หนูเจออาจารย์โดยบังเอิญ

และหนู ...

ไม่มีเลือดผสมในนมใช่มั้ย

ไม่มีทางที่อาจารย์จะ ...

... กล้าทำเรื่องพรรค์นั้น

หนูคิดเรื่องนี้มาตลอด

หนูไม่เข้าใจเลยจริง ๆ

หนูไม่สนว่าไอ้บ้าเวอร์เทอร์ มันจะอยู่หรือตาย

ดูเหมือนว่าอาจารย์เทราดะจะพักงานชั่วคราว

เพราะนาโอกิก่อคดีฆ่าแม่ของตัวเอง

ทั้งหมดเป็นความผิดของอาจารย์เวอร์เทอร์ ...

เป็นฝีมือฉันต่างหาก

ครูนัดเจอกับอาจารย์เทราดะอยู่บ่อย ๆ

เขาจริงจังกับงานมาก และก็ไร้เดียงสามาก

เขาเป็นแฟนหนังสือของซากุระมิยะ

ครูจึงตัดสินใจบอกเขา ว่าพ่อที่ล่วงลับไปของมานามิ

... ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นซากุระมิยะ

ครูเกลี้ยกล่อมและหลอกใช้เขา

... เพื่อให้สองคนนั่นเจ็บปวด

แน่นอนว่าฉันไม่ได้บอกเขา เรื่องการตายของมานามิ แต่ว่า ...

เขาเป็นคนดีมาก จึงทำตามคำแนะนำของหัวใจฉัน

ว่าให้ไปเยี่ยมนาโอกิที่บ้าน

ว่าอย่าท้อแท้ ถ้าบ้านนั้นไม่ต้อนรับเขา

ว่าให้ไปที่นั่นอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง

ให้ตะโกนเรียกนาโอกิ ต่อให้โดนปิดประตูใส่หน้าก็ช่าง

ครูบอกเขาไปแบบนั้น ...

... ว่าซากุระมิยะก็จะทำแบบนี้เหมือนกัน

และเรื่องวาตานาเบ้ที่ถูกกลั่นแกล้ง ...

... ครูแนะนำให้กุเรื่องขึ้นมาเอง ว่าเป็นข้อความจากเด็กในห้อง

ทำแบบนั้น พวกนักเรียนจะหลงเชื่อและคล้อยตาม

ครูบอกเขาได้ถูกต้องทุกขั้นตอนเพราะ ...

... ครูรู้ดีว่ามันจะทำให้สถานการณ์เลวร้ายลง

ครูผิดหวังมากเมื่อได้รู้ว่าเขาไม่โดนรังแกอีก

มันดีที่สุดที่จะให้เขาถูกรายล้อม ด้วยเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่เกลียดชังเขา

... จนกว่าเขาจะฆ่าตัวตาย ไม่ก็โดนเพื่อนร่วมชั้นฆ่า

เธอนี่เป็นเด็กดีกว่าที่ฉันคิดนะ

อาจารย์ ...

ผมให้ครับ

ขอบใจจ้ะ

ถ้าเธอผสมเลือดลงไปในนมนั่น

เธอก็แค่ตอบแทนความเกลียด ด้วยความเกลียด

และใจเธอจะไม่มีวันเป็นสุขได้

เด็กพวกนั้นจะต้องสำนึกผิดเองได้ในสักวัน

เชื่อมั่นในตัวพวกเขาเถอะ

จิตใจจะได้รับการเยียวยา เมื่อพวกเขาสำนึกบาป

ซากุระมิยะบอกฉันแบบนั้น

เขารู้ดีเสมอว่าต้องพูดอะไรตอนไหน

แต่ว่าครู ...

ก็บอกสองคนนั่นไปว่าครูทำ

แต่ถึงครูจะทำจริง

โอกาสที่พวกเขาจะติดเชื้อก็เกือบศูนย์

และถึงพวกเขาติดเชื้อขึ้นมาจริง ๆ

เอดส์ก็ไม่ใช่โรคที่เป็นแล้วตายทันที เหมือนสมัยก่อน

ยาสมัยใหม่ ช่วยชะลอการลุกลามของโรคได้

ถ้าตรวจเจอว่า ซากุระมิยะเป็นมะเร็งเร็วกว่านี้

... เขาก็คงจะยังมีชีวิตอยู่ต่อ

แต่พวกนั้นไม่รู้อะไรเลย

แค่ได้ยินคำว่า "HIV" ก็ตื่นเต้นลนลาน

โง่เง่าจนทำอะไรไม่ถูกกันไปหมด

อาจารย์ ...

ครูต้องสูญเสียครอบครัวไป

ได้โปรดอย่าทำร้ายชูยะ..

ครูยกโทษให้เขาไม่ได้

แล้วถ้าฉันตายล่ะ เธอจะสนใจมั้ย

ไม่ใช่นะคะ

ชูยะแค่รู้สึกโดดเดี่ยว

เขาแค่ต้องการให้แม่ ... หันกลับมาหาเขาอีกครั้ง

เขาแค่อยากให้แม่ที่ทิ้งไปยอมรับในตัวเขา

แล้วก็ ...

อาจารย์คะ ... ชีวิต ...

ไร้สาระสิ้นดี ...

งี่เง่าชะมัด ...

ศพเธอยังอุ่นอยู่ มันทำให้ผมรู้สึกกลัว

ผมจึงเก็บเธอไว้ในตู้เย็น

ผมก็แค่ฆ่าเด็กรุ่นเดียวกันเพิ่มอีกคน

ยังไงกฎหมายเยาวชนก็อยู่ข้างผม

ไม่มีใครมาพิพากษาโทษผมได้

น่าเบื่อชะมัด ...

ตอนที่ผมเริ่มประดิษฐ์มัน ผมคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าจะใช้มันทำอะไร

อีก 3 วัน

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ยาซากะ

ส่งมาจากแม่ผม

แม่ต้องการจะพบผม

ก่อนที่ผมจะรู้ตัว ผมก็เดินอยู่ในมหาวิทยาลัยแล้ว

ห้องวิจัยที่สามของคณะวิศวกรรมไฟฟ้า

ประตูเปิดออก แม่นั่งอยู่ตรงนั้น ผมอยากรู้จังว่าถ้า

ว่าถ้าผมเรียกแม่ แม่จะร้องไห้ และกอดผมไว้หรือเปล่า แต่ผมเปลี่ยนใจ

ผมไม่ได้อยากให้แม่โอบกอดผม แต่เป็นอย่างอื่นที่ยิ่งใหญ่กว่า

ผมอยากให้แม่ยอมรับในพรสวรรค์ของผม

อยากให้แม่เห็นมรดก ที่ผมทิ้งไว้ให้โลกใบนี้

ผมเดินออกมาจากมหาวิทยาลัย

เพื่อทำความปรารถนาให้เป็นจริง ...

ผมตัดสินใจใช้ระเบิดที่ทำเอง

การสังหารหมู่กำลังจะเริ่มขึ้น

และครั้งนี้ พยานรู้เห็นจะไม่ใช่ไอ้งั่งชิโมมุระ เพียงคนเดียวเหมือนคราวก่อน

แต่เป็นทุกคนที่เข้ามาดูเว็บไซต์นี้

ผมกระจายข่าว เรื่องการตายของผม และของ ...

หน้าเพจประวัติศาสตร์การนองเลือด ที่ผมกำลังจะเขียน เพื่อให้มัน ...

... ไปสู่แม่ นั่นคือความรู้สึกของผม จะสามารถส่งผ่านไปถึงแม่

ผมอยากให้แม่รู้ว่าผมทำอะไรลงไป

มีมนุษย์บางคนที่สามารถ หรือพูดให้ถูกกว่านั้นคือ

มีสิทธิ์โดยชอบธรรมที่จะก่ออาชญากรรม ชั่วร้ายทุกชนิด สำหรับคนกลุ่มนี้ ...

สำหรับผม ...

กฎหมายเป็นสิ่งไม่มีตัวตน

นี่คือเหตุผลที่ผู้เชี่ยวชาญ อาชญากรรมและการลงทัณฑ์

ชื่อ ราสคอลนิรอฟ กล่าวไว้หลังจากฆ่าภรรยาตัวเอง

แต่ผมเชื่อว่า ...

ชีวิตนั้น.. ทุกชีวิตมีความสำคัญหมด

ทุกชีวิตนั้นเป็นสิ่งสวยงาม

ไม่มีชีวิตไหนเลย ที่โลกจะสามารถโยนทิ้งไปได้ง่าย ๆ

ล้อเล่นน่ะ ...

ชูจัง นี่แม่เองนะ

แม่ขอโทษที่ทิ้งลูก ให้อยู่ตามลำพังอย่างโดดเดี่ยว

ใครกันน่ะ

ไม่เจอกันนานเลยนะ ครูโมริกุจิเอง

ฉันเก็บของขวัญเล็ก ๆ ที่เธอทิ้งไว้ในโรงยิมได้น่ะ

เป็นผลงานแสนธรรมดา ของคนจิตใจอ่อนแอ

ฉันปลดชนวนระเบิดได้อย่างง่าย ๆ

เพราะรู้จากข้อมูลที่เธอ ไปพล่ามไว้ในเว็บไซต์ ...

หุบปากซะ

รอก่อน ฉันยังมีเรื่องต้องพูดอีกเยอะ

ฉันคิดอยู่ว่าจะแก้แค้นเธอยังไง

และถึงฉันฆ่าเธอตาย เธอก็อาจไม่รู้ซึ้งถึง

คุณค่าของชีวิตตัวเอง

ฉันเข้าไปเช็คในเว็บไซต์ของเธอเป็นประจำ

สงสัยว่าไม่มีหนทางลงโทษเธอ ทางอื่นที่ดีกว่านี้แล้วเหรอ

แล้วฉันก็เจอจดหมายรักฉบับน้อย ที่เธอเขียนถึงแม่

แต่ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอ เที่ยวไปโกหกคนมากมาย

ในฐานะที่เคยเป็นครูของเธอ ฉันขอยืนกราน ...

... ที่จะแก้ไขผลงานของเธอ เป็นครั้งสุดท้าย

เธอคิดจริง ๆ เหรอว่า ...

... รายละเอียดที่อยู่ ที่ฉันทิ้งไว้นั่นมาจากแม่เธอ

แม่ ...

วันต่อมาเธอก็รีบวิ่งแจ้น ไปหาแม่ทันทีใช่มั้ยล่ะ

ประตูเปิดออก และแม่นั่งอยู่ตรงนั้น

แต่เธอไม่เคยได้พบแม่ ...

เพื่อทำความปรารถนาให้เป็นจริง ...

โกหกได้น่าสมเพชชะมัด ...

แก ...

เธอถือวิสาสะเดินเข้าไปในห้องวิจัย

แบกขยะหนึ่งกองใหญ่อย่างทะนุถนอม ...

... ที่เธอตั้งใจจะเอาไปอวดแม่

แต่แม่เธอก็ไม่ได้อยู่ที่นั่น..

ใช่มั้ยล่ะ ... วาตานาเบ้คุง

เธอทำอะไรน่ะ

คนนี้คือ ผู้ช่วยศาสตรจารย์ยาซากะใช่มั้ยครับ

ใช่ รู้จักด้วยเหรอ

เธอเป็นคนที่ผมชื่นชมที่สุดในโลก

ใช่ ๆ ... แต่ว่าตอนนี้เธอ เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์เซกุจิแล้วนะ

เซกุจิ

ใช่ คนนี้แหละ ตอนนี้พวกเขากำลังไปฮันนีมูนกันอยู่

เหลือเชื่อมั้ยล่ะ แต่งงานตอนอายุมากขนาดนี้น่ะ

เธอปัดของทุกอย่างบนโต๊ะลงพื้น และวิ่งน้ำตานองหน้าออกไป

ฉันรู้เยอะใช่มั้ยล่ะ

ฉันเห็นหมดทุกอย่าง

คนที่ส่งรายละเอียด เกี่ยวกับแม่เธอก็คือ ฉันเองละ

คิตาฮาระ ... เด็กผู้หญิงที่ถูกเธอฆ่า

บอกจุดอ่อนของเธอให้ฉันรู้

ชูยะแค่รู้สึกโดดเดี่ยว

เขาแค่ต้องการให้แม่ ... หันกลับมาหาเขาอีกครั้ง

ฉันก็เลยตามหาแม่เธอ และหาพบในเวลาไม่นาน

ออกตามหาคนที่เธอทุรนทุรายอยากเจอมาก ถึงกับต้องลงมือฆ่าคนตาย

ค้นหาว่าแม่เธออยู่ที่ไหน และทำอะไรอยู่

หุบปากนะ

อีกอย่าง ฉันอยากรู้ด้วยว่า เธอเป็นห่วงแม่มากขนาดไหน

เด็กชายตัวเล็กที่วิ่งร้องไห้ฟูมฟายใช่คนเดียว กับที่พูดจาขึงขังในวีดีโอนั่นรึเปล่านะ

ผมตัดสินใจแน่นอนแล้ว

แม่อันเป็นที่รักของผม ทอดทิ้งผมไป

ที่ร้ายกว่านั้น เธออาจจะจำไม่ได้ว่าเคยมี

ผมออกจากมหาวิทยาลัย

หมดหวังแล้ว พอกันที ผมอยากตาย

ให้มีคนตายไปด้วยกันให้เยอะที่สุด

นี่คือความคิดแท้จริงที่วนเวียนอยู่ในหัว ตอนที่เธอกำลังวางระเบิด

ไอ้งั่ง ...

แกจะมาเข้าใจอะไรฉัน

เธอต่างหากที่ไม่เข้าใจอะไรเลย

ทำไมคนบริสุทธิ์ต้องมาตายเพราะเธอ

นี่เป็นเรื่องระหว่างเธอกับแม่

แล้วทำไมต้องลากมานามิ กับคิตาฮาระมาเกี่ยวด้วย

ผมไม่สนหรอกว่าใครจะถูกฆ่า

แล้วทำไมไม่เริ่มต้นจาก แม่สุดที่รักของเธอล่ะ

หนวกหู

ทำอะไรของเธอน่ะ เอามานี่เลย

ตำรวจกำลังไปที่บ้านของเธอ

อีกไม่นานพวกเขาจะพบศพของคิตาฮาระ

เธอเป็นเพียงคนเดียว ... ที่พร้อมจะเข้าใจ

... สัตว์โลกผู้จองหอง และน่าเวทนาอย่างเธอ

ผมแค่ฆ่าเด็กอายุเท่ากันไปอีกคน

ยังไงกฎหมายเยาวชนก็เข้าข้างผม

ไม่มีใครเอาผิดกับผมได้หรอก

ถึงแม้ว่ากฎหมายจะปกป้องเธอได้

ฉันไม่มีวันยกโทษให้เธอหรอก

หลังจากปลดชนวนระเบิดเมื่อเช้านี้

ฉันได้เดินทางไปเยี่ยมใครบางคน

และนำของขวัญ ชิ้นเล็กน่ารักของเธอไปมอบให้เขา

เธออยากเจอแม่ใจแทบขาด

... มันก็เลยง่ายสำหรับฉัน

แม่เธอเพิ่งกลับจากไปฮันนีมูนเมื่อคืนก่อน

ฉันบอกทุกอย่างให้แม่เธอรู้

ว่าเธอรักแม่มากแค่ไหน และต้องสังเวยชีวิตคนเพื่อแม่ไปกี่คน

เธอรู้มั้ย ว่าแม่ไม่ได้ลืมเธอ

หยุดนะ..

ยังไงก็ตาม ฉันมอบของขวัญจากเธอให้เขาไป ...

... นั่นคือสิ่งประดิษฐ์ชิ้นน้อยของเธอ ...

... แล้วจากมา

แม่เธอเป็นคนที่น่ายกย่อง

ฉันได้แต่ภาวนา ว่าเธอจะไม่กดจุดชนวนระเบิด

แต่ว่า ... เธอก็ได้ทำมันลงไปแล้ว

ล้อเล่นน่ะ

ฉันได้ยินด้วยนะ เสียงที่ดังเมื่อสิ่งสำคัญของเธอกำลังสูญหายไป

มันไม่ได้ดัง โป๊ะ แต่มันดัง ตูม ตูม

พอได้แล้ว

วาตานาเบ้ ...

เธอเป็นคนทำระเบิดนั่นขึ้นมา

และเป็นคนกดจุดชนวนด้วยตัวเอง

นี่คือการแก้แค้นของฉัน

ฉันจะถีบส่งเธอไปสู่ขุมนรก

นี่คือบทแรกของการลงโทษ

แค่ล้อคุณเล่นน่ะ

จากบทประพันธ์ของคานาเอะ มินาโตะ

ทากาโกะ มัตซึ

โยชิโนะ คิมูระ

มาซากิ โอกาดะ

[THAI]