Original subtitles

CALLE EN POCHE geen filter

Ik ga met Abi naar een café.

We moesten er al een tijdje over praten.

Eerst wil ik het hebben over iets waar ik een beetje in conflict mee ben.

Ik weet niet of jij hetzelfde voelt, dat onze relatie is veranderd.

Op dit moment voel ik me erg ontkoppeld.

We hebben zoveel aandacht besteed aan Curioséame,

maar we zijn in de eerste plaats vriendinnen, en in de tweede plaats zakenpartners.

Als ik over deze dingen praat, voel ik me heel kwetsbaar.

Wat is er mis?

Ik wil hier niet over praten.

Ik wist het.

Ik wist dat ik uiteindelijk zou gaan huilen.

Finish.

Nee, het is gewoon dat...

We gaan zo snel.

Het is een moeilijk gesprek, en de waarheid is dat ik ongerust ben.

ik heb zin om

de relatie die we hadden

bestaat niet meer.

Daar moeten we aan werken.

We kunnen gemakkelijk werkpartners blijven.

Maar hoe zit het met onze relatie? -De verbinding is verbroken.

Ik heb het gevoel dat ik alles moet blijven doen.

Als ik je niet sms't als we naar huis gaan, sms jij mij ook niet.

Ik heb het je al vier keer verteld. Je sms't niet.

Als ik je geen genegenheid toon,

jij zult niet hetzelfde doen.

Nu we kunnen ontspannen, gaat het niet goed met onze relatie.

Dat begrijp ik, maar leg niet alle schuld op mij.

Hoe vaak heb je mij de afgelopen zes maanden mee uit gevraagd?

Je denkt dat ik niet bij je wil zijn, dat betekent dat ik mezelf ben

duwt je weg.

-Dat is niet zo. -Ik wil je niet onder druk zetten

of je laten denken dat ik je individualiteit niet respecteer.

Maar ik moet het gevoel hebben dat je dingen wilt beantwoorden.

Ik denk dat ik dat nodig had

stort mijn hart daar uit.

We moeten een evenwicht vinden tussen de onafhankelijkheid die u nodig heeft,

quality time als koppel, en Curioséame, omdat het momenteel een shitshow is.

We moeten tijd vinden om te werken,

tijd om alleen te zijn, en tijd met familie en vrienden.

Vertel me dat je het ermee eens bent.

Ik houd van je.

Als de zaken niet veranderen, gaan we van kwaad tot erger.

Het gaat momenteel niet goed en het voelt onverantwoord

om te doen alsof er niets tussen ons is gebeurd,

als er een olifant in de kamer is.

AUDIOVISIE STUDIOS

Hallo.

- Hallo, Nico. -Hoe is het met je?

-Alles goed? -Goedemorgen.

-Wat gebeurd er? -Alles goed?

Ja het gaat goed en met jou?

Vandaag zijn we in de studio.

We gaan het lied eindelijk afmaken. Het is een interessant proces geweest.

We hebben elkaar nog niet gezien en afgemaakt tot nu toe.

We waren samen met Nico aan het werk op de baan

-en we begonnen te roddelen. - Rondscharrelen.

-Oké. -En er klikte iets.

- Hebben jullie geklikt? -Heel goed.

-Jaloers? -Hoe kon je dit doen?

Kom op, kus al.

Dus zijn we aan een ander idee gaan werken.

-We laten het je zien. -Laten we eens kijken.

-We hebben het ontbrekende stuk gevonden. -Laten we gaan.

-Ik hou ervan. -En het refrein dat we deden.

Dit gebeurt veel in de studio.

Soms begin je een nummer op één manier

en het blijkt een heel andere manier te zijn.

Als je terug bent, blijf dan met je handen op mijn huid

Ik hou van de gitaar, van de sfeer.

Ja, ik vind het leuk.

Het nummer, de tekst, de melodie, ze zijn allemaal zo goed.

Hou ervan.

-Je maakt me zoet... -Wat dacht je van: "Je geneest me en verbrandt me dan"?

-Ja. -Ja.

-Ik vind het leuk. -Ik geef de voorkeur aan 'genezen'.

Waarom provoceer je mij? Jij geneest mij en verbrandt mij dan

Dit lied is anders.

Het gaat over twee mensen die heel veel van elkaar houden

en dat is alles wat ze nodig hebben,

maar ze zijn bang omdat ze plotseling

dat is allemaal verleden tijd.

Dat is het thema van het lied.

Ik weet nog hoe we het deden

Of: "Ik herinner me de laatste keer."

-Ja. -Dat werkt.

Ik hou van een liedje met een verhaal dat je vertelt wat er gebeurt en waarom.

Bij jou zijn is bijna alsof je de lucht aanraakt

Op karamelwolken

Jouw huid was mijn diepste verlangen

En bij jou zijn... de lucht

Dit is geweldig.

Het is pop, maar...

Het is geen reggaeton, noch pop, noch trap.

-Het is een mengsel. -Tussenin.

Precies.

Las Villa is hier echt goed in. In de studio kunnen we het goed met elkaar vinden.

Ze zeggen misschien: "Nee. Hoe zit dit?" Of: "Nee, zet dat hier."

Vertel me waarom je me provoceert

Je maakt me zoet en verbrandt me

Ik weet niet of ik mezelf weer voor de gek houd

Daniela Calle is het perfecte voorbeeld

van hoe iemand kan groeien en leren door te doen.

Vertel me of je mij in je dromen hebt gehad

Ik herinner me de laatste keer

Ik word gek als ik je zie

De herinnering is er nog steeds en jouw foto aan mijn muur

Ze hebben al een goede structuur. Het enige dat overblijft is het schrijven van een goed vers.

Ik denk dat het heel goed gaat.

Ik krijg er kippenvel van... Daar, dat had ik net.

Vandaag gaan we op zoek naar een plek

om ons mini-evenement voor vrienden en familie te organiseren

voor ons café en kunstgalerie.

Van alle plaatsen die ik heb gezien, denk ik dat deze het beste past.

Ik hou van de ruimte. Er is ruimte voor onze ideeën.

Dit is de beste ruimte.

Ja het is.

We hebben niet veel tijd om kieskeurig te zijn.

Dus we laten het werken of we laten het werken.

Het is een combinatie van twee dingen die mij nauw aan het hart liggen.

De ene is kunst en de andere is cafeïne.

-Dit is de plek. -Heel schattig.

-Zo leuk. -Ik hou van het licht.

-Het is mooi. -De keuken is cool.

We kunnen het veranderen, wat koffiemachines plaatsen.

Er zit een keuken in het midden, die heel goed werkt.

Als mensen binnenkomen, wil ik dat ze denken:

"Ik ben in een echt huis met koffie gemaakt in een keuken."

Als het eenmaal alle rekwisieten en al het andere voor de proeverij heeft,

Is er genoeg ruimte voor iedereen?

Raúl is degene die verantwoordelijk is voor de logistiek

en eerlijk gezegd sta ik een beetje aan zijn kant.

Ik maak me zorgen omdat er geen tijd is om dit op te lossen.

Het ziet er ruim uit, maar als we het gaan invullen zoals gepland...

Er zullen zo'n 20, 25 mensen zijn, net als in een café.

En dan is er nog de galerij.

Het is ook mijn eerste opening van een kunstgalerie.

Ze zullen het schilderij zien waar ik weken aan heb gewerkt.

Ik stel me het schilderij hier voor en dat deel is de galerij

met de foto's.

Het bed staat in het midden, zonder rugleuning.

En er zijn twee kussens met de tekst 'grote lepel' en 'kleine lepel'.

-Het bed precies in het midden. - Krijgen we tassen?

-Een soort uitrusting? -We kunnen een bouwpakket samenstellen.

-Ik zou alles op tafel gooien. - "Iedereen, pak een penseel."

'Wat een puinhoop. Laat me van mijn koffie nippen.'

Zoals een Paint and Sip of zoiets.

Een moment om te ontspannen terwijl we samen koffie drinken.

Ook...

Deze vloer mag niet nat worden.

Waarom zou het nat worden?

-Als iemand koffie morst... -Nee, Raúl.

Denk niet zo.

We moeten de verschillende gebieden definiëren.

Ik zag het eten in de chat.

Vind je mijn overall leuk?

Hou van hen.

Nou ik moet gaan.

Ik houd van je...

Je mag nu gaan.

Hoe zeg je ‘veel geluk’ in het Italiaans?

-Geen idee. -Veel geluk.

Kun je de deur dichtdoen?

Zeker. Wil je mij niet in de buurt hebben?

Jij bent degene die weg wil.

-Houd van je. -Ik mis je.

Jij ook. Schilder iets moois, zoals mijn gezicht, in het midden van het ding.

Het schilderij is een stuk over alle ‘plaatsen’ of ‘ruimten’

of 'dingen' waarin ik een thuis vond en aardig waren.

Dit schilderij maakte mij aan het huilen. Het heeft mij geholpen dingen over mezelf te ontdekken.

Alles erin, zelfs de kleinste dingen, heeft betekenis,

en alles hielp me genezen

van de valse ideeën om een ​​huis in cijfers te vinden

of op sociale media, of in mijn relevantie, in mijn maat, mijn lichaam,

hoe ik mezelf in de spiegel zie.

Het was heel helend.

Vandaag voel ik me echt gelukkig.

Ik zit nu op een goede plek en ik wil zo blijven.

Ik denk dat het perfect is.

Ik kom naar deze relaxte plek om met Juancho te praten...

Werkchemie is iets dat je levend moet houden, weet je?

We hebben een ontmoeting met Juancho.

We moeten liveshows bespreken. Wij willen beginnen met optreden.

Het was zo leuk. De fotoshoot, het albumontwerp, alles.

-Alles. -En de video.

Het publiek is wat ervoor zorgt dat je carrière een vlucht neemt.

Mensen ontdekken je en worden fans.

Ik denk dat we een publiek nodig hebben. We hebben mensen nodig die ons zien.

In die tijd werkten we aan veel nummers, aan het album,

maar we kregen niet de kans om op het podium te zingen,

wat echt belangrijk is.

We willen praten over iets dat voor ons frustrerend en tegenstrijdig is.

-Live shows. -Ja.

Toen je ons uitnodigde om met Juli te zingen, waren we duidelijk zo opgewonden

om deze eerste kans te krijgen om op het podium te staan.

Maar Laura en ik waren erg zenuwachtig.

En dat komt omdat we maar eens in de vier maanden optreden.

Als je arts bent, werk je in een ziekenhuis.

Als je muzikant bent, werk je op een verdomd podium.

In Juli's geval, zoals jullie zagen,

een jaar geleden gaven we haar eerste concert voor 100 personen.

De volgende is voor 1800.

We proberen geen vergelijkingen te maken, maar we hebben vóór juli met u getekend.

Nee, ik begrijp het volkomen.

Ik weet dat Juli een proces heeft doorgemaakt, maar we hebben nog een jaar de tijd.

We hebben nog niet eens voor onze eerste 50 gespeeld.

Als we dit niet met hem kunnen doen, zoeken we iemand anders.

Misschien kunnen we iets tweeten als: "Las Villa live op deze locatie",

en laat de fans maar komen.

Ik vind het geweldig, en het past bij jouw concept.

Niet jouw typische industriële dingen, buiten de gebaande paden.

Ik hou van dat idee. Wie doet dat?

Het idee is om een ​​showcase te maken. Iets kleins, intiems.

Nodig wat fans uit op Twitter en hoop dat ze komen.

Proost. Laten we ervoor gaan.

Vandaag maak ik de foto's om te laten zien in de galerij/proeverij.

Help me er niet zo slordig en glanzend uit te zien.

Glimmend?

Dit is echt een bijzonder moment

Want toen Poché en ik vrienden werden, deden we dit vaak.

Ze maakte foto's van mij en ik smeekte haar of ik er een paar van haar mocht nemen.

Er is iets heel magisch aan filmfotografie.

Het is als een verrassing.

Ik hou er niet van om controle te hebben, omdat ik eraan gewend ben mijn hele leven controle te hebben.

Haal de taart weg van je gezicht en kantel je hoofd omhoog. Dat is het.

Het is de eerste keer dat ik mijn artistieke kant laat zien

en ik voel een beetje druk,

maar ik ben bij Calle, dus ik heb een geweldige tijd.

Ik denk dat we als team heel goed samenwerken.

-Zijn we klaar? -Ja, we zijn klaar.

Nee, wat ben je aan het doen?

Ben je nerveus?

-Ja. -Ja?

Kun je geloven dat we gaan optreden in Cumbia House? We maakten het.

We gaan optreden in Cumbia House. Wij waren uitgenodigd.

We zijn zo blij. Ik kan het niet geloven.

God, ik ben zenuwachtig.

Het is niet zomaar een plek, het is de plek. Met het beste van het beste.

Toen we jonger waren, in onze tienerjaren, gingen we daar de hele tijd heen, en mama zei:

‘Wanneer ga je daar optreden?

'Waarom bel je die en die niet?'

Ik weet het niet, het is moeilijk. En hier zijn we dan.

-Het is zoiets als: "Wat verdomme?" -En het beste deel?

Papa heeft ons nog nooit onze liedjes zien zingen.

Wat lief. Het wordt speciaal.

De projecten die Poché en ik samen doen,

Dat zijn er veel, als ik eerlijk ben,

zij zijn de belangrijkste. Wij werken altijd samen.

Ik hou ervan als we gaan paardrijden, omdat het gewoon om binding gaat

over iets dat we allebei leuk vinden.

Maak uw linkerhand los.

Maak het open.

Dat is alles, maak uw linkerhand los.

Jij hebt het!

Wat ik het leukste vind aan paardrijden is

het gevoel dat je bovenop het paard krijgt.

Je denkt alleen maar aan wat je op dat moment doet.

Je kunt aan niets verontrustends denken, aan wat je gisteren hebt gedaan, aan een ruzie, aan niets.

Laat los, laat los, laat los.

Geweldig, Dani.

Daar ga je.

Ik heb het goed gedaan en ben heel blij.

Het hoogste dat ik in mijn leven heb gesprongen.

Geweldig.

Wauw, liefde!

Heb je dat gezien?

Het is spectaculair om Calle sprongen te zien maken.

Ik leer veel over wat het betekent om doelen te hebben

en alles te geven om ze te bereiken.

Oké, wat gaan we doen?

Er is veel aan de hand.

De proeverij, het schilderij, dat overigens nog steeds niet af is.

Ik zat te denken, we hebben nog een week hier in Colombia,

en we zullen onze vrienden een tijdje niet zien.

Waarom zou je op minitripje gaan of iets leuks doen?

Het lijkt me leuk om afscheid te nemen.

We zullen ze een tijdje niet zien.

Ik heb het je nog niet verteld, maar ik...

-Ik mis Miami. -Ik mis het zo erg.

Ik denk dat ik het zo slecht zou vinden als ik zou gaan.

- Als je dat allemaal in ogenschouw neemt, - Ja.

Het zou cool zijn, maar niet iedereen zou er klaar voor zijn.

Wat denk je? Sint Maarten? Cartagena?

Cartagena.

We zijn als groep hechter geworden.

Ik ben een beetje bang om weer ver weg te zijn.

Ik denk dat iedereen ja zal zeggen.

Een bijzondere manier om dingen te beëindigen. Een reis met vrienden naar Cartagena.

Het zal voor sommigen van ons genezend werken, hoop ik.

Cumbia House is een zeer beroemd restaurant in Bogotá.

Het lijkt op het huis van Carlos Vives.

Het heeft een spectaculair podium. Mensen dineren terwijl ze een concert bijwonen.

Het is erg cool.

Het wordt de tweede keer dat ik Las Villa zie zingen.

Ik moet toegeven dat ik van ze houd als kunstenaars.

Maar deze keer zal ik ze van dichtbij zien. Het wordt leuk.

Het zal leuk zijn om de fans te zien.

Ongeacht hoeveel er komen, ik zal er mijn hart in steken.

Wat is er leuk aan Bogota

is dat onze dierbaren er kunnen zijn, net als mijn ouders.

Het is als een geschenk van God dat ze ons kunnen zien.

Het zal zo leuk zijn om ze daar te hebben.

Dat denk ik ook.

-De ouders van Las Villa. -Hallo hoe gaat het?

De ouders van Las Villa zijn prachtige mensen.

Het is zo lang geleden dat ik ze gezien heb.

De laatste keer dat we je zagen was vanuit de auto, toch?

Nerveus? Opgewonden?

-Opgewonden. -Het wordt spectaculair.

Ik ben blij je te zien.

Jullie zijn mooie mensen. We missen je.

Nu ben ik zenuwachtig.

Ik ben zenuwachtig omdat het de vierde keer in mijn leven is dat ik dit doe.

En het staat op een gerenommeerd podium als Cumbia House.

Er zijn veel mensen hier om ons te zien. Fans, familie.

En deze fase plaatst je recht in de gezichten van mensen.

Hoe is het met je? Welkom bij Cumbiahuis.

Bedankt. Het is zo spannend.

Het is een eer om hier te zijn.

Dit is de droom van mijn moeder. Ze is daarbuiten. Wij hebben haar droom waargemaakt.

Ik ben gelukkig. Ik hoor op het podium.

Ken jij deze?

Meisje, de brief is aangekomen

Welke brief?

-Wat zegt het? -Dat hij veranderd is

Hij is niet dezelfde man die je kende

Eerlijk gezegd had ik niet gedacht dat het publiek zo dichtbij zou zijn.

Ze trokken het gordijn dicht en iedereen was daar.

Het was intimiderend.

Blijft dingen zeggen die niet waar zijn

Ik zie je met je Balenciaga

Een jaar geleden maakte dat niets uit

Je bent niet gelukkig en je zult het beseffen

Er komt een einde aan de show die je opvoert

Nu zie ik je met Valentino

Toen je zei dat je een hekel had aan mooie dingen

Ik vond het leuk om zoveel mensen te zien.

Ik herkende zoveel gezichten. Ik zag mijn vrienden.

Ik was blij ze allemaal te zien.

Toen ik Las Villa op dat podium zag,

ze zien er allebei goddelijk uit, zo prachtig...

Het is fijn om daar op die momenten te zijn.

Dit heet 'Bendita'.

Tijd voor 'Bendita'. Verdomd.

Haren zwaaien

Lichte voetstappen

Alles is zo mooi. Als we stromen, is er geen denken meer

Voeg wat zeewater toe. Wat plakkerige modder, onszelf laten gaan

Je maakt me gek

Lippen van honing en ik wil je kussen

Ik vind het leuk om ze op het podium te zien.

Hun geest als kunstenaars komt naar voren.

Ik hou ervan.

Drie drankjes later, geen zorg ter wereld. En je maakt me gek

Jouw honing op mijn lippen

Hoe kan iemand jouw rol veranderen?

Ik wilde niet overrompeld worden, maar ik ben verslaafd

En ik kan niet stoppen met denken aan jou die mijn huid kust

Gezegend zij het uur dat ik je ontmoette

Ik hoor iemand in het publiek meezingen met 'Bendita'.

Ik kijk achterom en het zijn Calle en Poché.

Ze kennen het al uit hun hoofd.

Poché speelde het zo vaak voor Calle terwijl ze de video aan het plannen waren.

Fijn dat ze er waren om mee te zingen.

Het is het coolst om een ​​vriend in het publiek te hebben die de video regisseert.

Ik zal niet zeggen wie. Je weet wie je bent.

Gezegend, zo lief

Ik ben echt ontroerd door de manier waarop Laura mij presenteerde

als videoregisseur vanaf het podium.

Ik had het helemaal niet verwacht. Het was een mooi gebaar.

Hoe kan iemand jouw rol veranderen?

Ik wilde niet overrompeld worden, maar ik ben verslaafd

En ik kan niet stoppen met denken aan jou die mijn huid kust

Gezegend zij het uur dat ik je ontmoette

Vond je het leuk?

Binnenkort op het album.

Het hele publiek voelt hetzelfde als ik,

dat ze het geweldig hebben gedaan.

Wat een geweldige vrouwen, letterlijk.

-Bedankt. -Bedankt iedereen.

Het ging heel goed.

-Wat vonden jullie ervan? -Spectaculair.

Ze zagen er spectaculair uit.

Het leuke aan hen is dat ze, wanneer ze live zijn, trouw zijn aan de nummers

-en het is ook... -Een andere ervaring.

Ik ben een fan van akoestische sessies.

En visueel was het geweldig. De lichten, alles.

Dat was zoals verwacht.

Mijn bewondering voor hen is gegroeid.

Niet mijn liefde.

- Hallo, mijn prinses. -Mama.

-Ma! -Ik danste ook.

Wat is dit?

Je bent mooi.

Mijn ouders zijn zo lief. Zo mooi.

-...alles. -Je was spectaculair.

-Ik houd van je. -Je was geweldig.

-Zo heb je ons nog nooit gezien. -Nee.

Spectaculair. Ik vond het geweldig.

Ik zie dat ze blij en ontroerd zijn.

Ze zijn blij en dat is het belangrijkste.

Dat ze ervan genoten hebben en ons hebben kunnen zien optreden.

-Ik ben echt ontroerd. -Ja? Vond je het leuk?

Je gaat richting de grote competities.

Echt, met alles.

We zijn op reis geweest om de muziek die we kunnen maken vorm te geven,

maar omdat de muziek meekomt, weet ik dat we stadions zullen vullen.

Ik houd van je!

Heerlijk!

Gefeliciteerd!

Het is geweldig om ze te zien stralen en te zien hoe mensen hen steunen.

Mensen die van ze houden. Moeders, fans, vrienden.

Het is zoet.

Nee! Wees voorzichtig!

Het is geweldig om het werk van anderen te herkennen

en dit is het moment om precies dat te doen.

-Vond je het leuk? -Ik vond het geweldig.

-Ja? -Veel.

Na het concert hoop ik dat de spanning bij Mari afneemt.

Het is geweldig dat ze de uitnodiging heeft geaccepteerd.

Ze is een grote fan en weet alles.

We houden van jullie allemaal, bedankt voor jullie komst.

Moge dit de eerste van vele concerten zijn.

Bedankt dat je in ons gelooft. Bedankt dat je ons hebt.

Op de reis van een kunstenaar,

je bent altijd dankbaar voor iedereen die een handje helpt

als je nog niet bovenaan bent.

We zijn net bij ons Big Spoon Little Spoon-evenement aangekomen,

en we kijken hoe het er allemaal uitziet.

Onze vrienden gaan onze koffie proberen.

En ik kan ze mijn schilderij laten zien.

Ik ben echt trots en ontzettend blij met het resultaat.

-We zullen ze zo verwelkomen: "Hallo." -Hallo.

We zijn erin geslaagd onze verbeelding tot leven te brengen.

Ik ben gelukkig. Ik hoop dat iedereen komt.

Middag.

Hallo!

Dit evenement is het begin van een droom voor Poché en mij.

Ons kleine huis.

Het is net een baby.

-Hoi. -Hoe gaat het, schoonheid?

Ik ben sprakeloos. Het is goddelijk. Spectaculair.

Onze activiteiten voor gasten omvatten

schilderen, mini-kunstwerken maken,

en een koffie bestellen zoals jij dat wilt.

Koffie.

Het is cool, er zijn familie en vrienden. Het is intiem.

Het is leuk.

Ik bestelde ook een mokka.

-Is dit jouw meesterwerk? -Ja.

Wauw, je bent een professional.

De kunst is ongelooflijk omdat Poché briljant is.

Het schilderij is echt geweldig omdat het haar en haar verleden weerspiegelt.

Er staat: "Dit is Poché."

Ik ga dood.

Meisje, laat me alles zien.

Van al hun successen die ik heb gezien, vind ik dit echt geweldig. Ik ben duizelig.

Bedankt voor het komen.

Geef deze aan mij. Zo is ze voor mij.

Ja, het is heel jij en ik.

Het hondje!

Dit is te schattig. Wat ze hebben gedaan is prachtig.

Ik hou ervan.

Kijk naar de foto's, hoe Calle eruit kwam. Het is goddelijk.

Wauw, dit is echt geweldig.

En ik vind de foto's geweldig.

Calle is een hete moeder. Wat de fuck?

Ik zie foto's van Calle aan de muur.

Ze zijn mooier als ze niet op stof zitten.

En een enorm schilderij van Poché.

Ik was echt ontroerd.

Dit is goddelijk. En dit is goddelijk.

Bekijk dit eens.

Op school gaf Poché de voorkeur aan kunstlessen boven danslessen.

Haar zien groeien als kunstenaar is erg leuk.

Spectaculair.

Vrienden, koffie, schilderen.

Dit is wat Calle en Poché nodig hadden, om een ​​project te lanceren

dat hen op een ongelooflijke manier verenigt.

Wij willen u bedanken voor uw komst.

Dit is een voorproefje van wat we gaan doen met Big Spoon Little Spoon

en met mijn kunst, twee dingen waar we van houden.

We zijn verslaafd aan zowel koffie als kunst.

De projecten die Poché en ik samen doen

houd nooit op je buitengewoon speciaal te voelen.

Het draait allemaal om Big Spoon

weg van huis zijn en je geknuffeld voelen, waar je ook bent.

Zoals wanneer je 's ochtends opstaat en koffie ruikt en voelt...

Precies.

Dit hele stuk gaat over thuis,

wat is thuis, waar is thuis, waar Calle haar thuis maakt.

Mijn hart klopt alsof we net een groot stadion uitlopen.

Als dit maar een voorproefje was,

Ik kan me niet voorstellen wat we kunnen doen voor de officiële lancering.

Voor degenen die naar de naam vragen: het verwijst naar knuffels.

Grote lepel en kleine lepel.

-Ik ben de grote lepel. -En ik ben de kleine.

De dingen die we samen doen zijn altijd bijzonder.

Omdat ze over ons tweeën gaan, belichamen ze ons allebei.

Het vergt inspanningen van onze beide kanten. Teamwerk.

Ik hou ervan om samen te werken. Moge er nog meer volgen.

Vandaag doen we iets engs, maar spannends

Omdat we dit al jaren wilden

maar dat konden we nooit.

We gaan paintballen.

-Het is koud. -Is dat waar we heen gaan?

-Kunnen we even praten? -Zeker.

Wij drieën, die samen deze kans grijpen.

We gingen paintballen en ik vroeg Alejo en Poché even te praten.

Ik wilde ze vertellen wat er vorige week is gebeurd,

maar ik voelde me ongemakkelijk.

Ik hoop dat dit niet nog meer drama betekent.

Ik hoop dat het iets koelers is.

Ik begon met mijn ouders te praten.

Het was als...

"Hallo, wat is er?"

Het begon allemaal toen ik zei...

Mijn vader zei tegen mij: "Ik ken je helemaal niet."

-Wauw. -Hoe gek.

Ik vertelde hem dat dit de beste manier voor ons was om te beginnen praten

is bij een psycholoog, via een mediator.

-Wat dacht hij? -Hij was het er mee eens.

Hij zei: "Laten we het doen."

Mari is erg sterk. Ze zal één stap zetten, en dan nog tien.

Mijn moeder is als...

'Ik wil bij je zijn en je steunen, want het is moeilijk.'

Maar mijn vader zei: "Ik begrijp het niet, leg het mij uit."

Ik heb het geprobeerd, maar ik voel me echt schuldig.

omdat het voelt alsof ik ze in deze situatie heb gebracht.

Ik nam de beslissing, zonder met ze te praten, om ze onder druk te zetten

uit mijn levenskeuzes, uit mijn dagelijks leven.

Ik voel me schuldig dat ik ze niet eens de kans heb gegeven om te reageren

omdat ik ze zoveel wilde vertellen

en zou moeten hebben.

Ik zei: "Wat als

"Ik ging vandaag uit met een man, maar werd verliefd op een vrouw?

"Ik wil bij haar kunnen zijn en..."

Dat is wat je hebt gezegd? Wat heeft je moeder gedaan?

Het was niet zoiets als 'Welkom'. Zo was het niet.

Ze was geschokt.

Ik heb het gevoel dat we op een punt staan...

- Denk je niet... -...dat je verder wilt gaan.

Toen ik dacht dat er een explosie zou komen: "Het is voorbij, het is kapot, tot ziens..."

Ik weet het niet, ze hebben mij opgevoed.

We zullen het punt bereiken waarop we er overheen kunnen komen.

En we zullen zien.

Gisteravond kwam ik thuis en zei:

"Ik ben uitgeput", en ik ging naar bed en zij kwam binnen en omhelsde me.

Dat is al een tijdje niet meer gebeurd.

Een tijdlang heb ik dat voorrecht niet gehad.

Ze was altijd liefdevol, maar ik gaf haar niet de ruimte om over mijn leven te praten

en dan gebeurt dit.

Ik voelde me echt schuldig. Verantwoordelijk voor deze situatie.

Hetzelfde met hem, het was vreemd.

Ik ben niet echt een fysiek persoon, maar zij zijn mijn fysieke veilige ruimte.

Hoe je het ook doet, ik ben trots op je.

Je ouders zijn je ouders. Ze zullen van je houden, wat er ook gebeurt.

Ik ben trots op je.

Iedereen kiest zelf hoe hij of zij wil communiceren en de coming-out wil benaderen,

of dingen die moeilijk zijn om over te praten, of ongemakkelijke familiegesprekken.

-Leren is raar. -Vertel me erover.

Ik ben zo opgewonden, omdat we een van mijn favoriete dingen doen

dat ik al jaren niet meer heb gedaan, paintball.

Klaar voor iets nieuws?

Aangenaam. Ik ben Carolina.

Ten eerste: wat er bij paintball gebeurt, blijft in paintball.

Dat weten wij al.

Laten we twee teams vormen.

Ik wil iedereen neerschieten.

Ik hou ervan.

Ik wil winnen en ze allemaal neerschieten.

-Rustig aan. -Kim speelt niet.

Mijn team is waardeloos. Ik maak me zorgen.

Ik weet niet zeker of ik als overwinnaar uit de strijd zal komen, zoals ik wilde.

Hier, zet dit op.

Dan de borstplaat.

-We zijn terug. -We waren verdwaald.

Je moet een team kiezen.

Laten we doen, één, twee, drie. Op of neer.

Eén, twee, drie, schieten.

Poché en Alejo, hier. Mari, daar.

Leuk, Marian.

ORANJE: POCHÉ, JULIANA, LUCÍA, JUANCHO, ALEJO

GROEN: CALLE, KIM, GONZI, MARIANA, ABI, LAURA

Hoe speel je?

Pak de vlag en breng hem terug naar je basis.

Het eerste team dat dat doet, wint.

We zijn een strategie aan het uitstippelen.

Lu en ik hebben nog niet eerder gespeeld en weten niet wat er aan de hand is,

dus we zijn in de verdediging.

De anderen zullen in de aanval voorop staan.

Drie, twee, één, game on!

Ze gaan het krijgen!

Ik ben geraakt.

Ik kan niemand neerschieten. Ik verstop me.

Dat is mijn strategie. Blijf verborgen in mijn schulp.

Alejo is doodsbang. Blijkbaar.

Ik weet dat hij roerloos achterin blijft zitten.

Ik verwacht ook niet veel van Lucía.

Ik zit in een 3D-film.

Ik ben mijn realiteitsgevoel kwijt.

Bukken.

Ik ga met je mee.

Als je geraakt wordt, doet het pijn.

Het is een pijn die je niet kunt verwerken.

Je wilt je omdraaien en...

Rennen, rennen!

Ze hebben mij.

Ik ben blij omdat paintball een spel is

waar mensen denken dat het ieder voor zich is, maar het gaat om teamwerk.

-Ik heb je! -Ik heb je, speel niet dom.

-Waar? -Ze hebben me hard aangepakt.

Mijn hand doet pijn.

Ik zie bloed.

Ze sloegen op mijn vinger en ik begon te schreeuwen.

Niemand hoorde mij, behalve Mariana Camacho.

Ik zei: "Het werkt niet meer."

Waarom stopte je?

Agressief.

Stop!

-Stop. Stop. -Wat is er mis?

-Mijn mond. - Kijk naar mijn vinger.

Laat me je mond zien.

Het is in orde.

Ik denk dat ik Poché in de mond heb geschoten.

Dit is het ergste wat ik ooit in mijn leven heb gedaan.

Ik heb nodig...

Dingen escaleren.

Er is iets mis. Ik raak in shock door dit spel.

Dit verdomde spel.

Ben je oke?

Ze ziet er bedroefd uit.

Ik wil deze shit niet meer spelen.

Lu wil gaan.

Wil er nog iemand gaan?

Zij en ik besloten allebei te vertrekken

vanwege de toestand waarin ze verkeerde en voor mijn gemoedsrust.

-Ik begrijp niet wat ze hierin zien. -Ik ook niet.

Waarom?

-Waarom doe je dit? -Het kan me niks schelen.

Ik dacht: "Nou, het is een spel. Het is leuk."

Klaar?

Spel aan!

Ik stond oog in oog met Juliana. We hebben elkaar doodgeschoten.

Je kunt het!

Kom op!

Pak haar!

Dat was nogal moeilijk, toch?

Dat is het!

Iemand zei: "Ze zullen het elkaar gemakkelijk maken."

Jullie twee gingen hard.

Ben je oke? Wil je wat water?

-Ik zag Abi omdat zij de langste is. -In de auto.

Ben je oke?

Ze hebben mij hier geslagen. Het deed echt pijn,

dus ik begon te huilen.

We waren te dichtbij. We waren allebei hier.

Het doet pijn.

Vertel me wat je nodig hebt.

Nee, ik ben in orde.

-Doet het hier of hier pijn? -Hier vooral.

Het was heel dichtbij.

Ik ben helemaal niet geraakt. Ik verstopte me heel goed en liet ze het hebben.

Heel goed, oranje team, jullie winnen.

We wonnen tegen alle verwachtingen in.

Niemand had vertrouwen in mij, en ik moet bekennen:

Ik denk dat ik het beter doe als niemand vertrouwen in mij heeft.

Ik voel minder druk om aan hun verwachtingen te voldoen.

Vraag: wie werd er hard getroffen? Steek uw hand op als het pijn doet.

-Mij. -Mij.

De blauwe plekken hebben namen. Deze heet Juancho Muñoz.

Deze is Juliana Sedan.

Dit is Poche. Ik ben helemaal gekneusd.

- Wie is er niet geraakt? -Mij. Ik verstopte me.

-Wie zou dit ook weer doen? -Mij.

Maar de volgende keer wil ik handschoenen.

Ik wil handschoenen, want dit doet pijn als een bitch.

Ik had plezier en liep die dag met blauwe plekken naar buiten.

Ik hoop dat je een geweldige tijd hebt gehad.

-Je kunt je spullen gaan pakken. -Bedankt.

Het was een plezier.

-Heeft iemand honger? -Mij.

Laten we eten.

Het voelt alsof ik gestoken ben.

We zijn erg moe. Onze benen doen pijn.

We hebben veel blauwe plekken. Mijn mond bloedt.

Dan beginnen we honger te krijgen.

In godsnaam.

Goddelijk.

-Het is prachtig. -En het spel gaat verder.

Dit lijkt me echt een leuke plek om de dag te eindigen.

-Vandaag was geweldig. -Ja.

Ik moet zeggen dat Laura mij verraste.

Ja.

Je was erbij tot het einde.

Je speelde heel goed verdedigend.

Ik heb veel van jullie neergeschoten.

Eén keer kon ik niet eens schieten.

-Dat kon ik niet. -Het pistool was volledig geladen.

Ze heeft shocktherapie nodig.

Extreme dingen zijn niet voor iedereen weggelegd.

Ik zou duizend ATV's kunnen besturen,

maar ik zal nooit meer paintballen.

-Wat zijn je plannen? - Breng je ons ergens heen?

Omdat het bijna tijd is dat we teruggaan

naar Miami en andere plaatsen voor een paar intense weken,

we dachten dat we met jullie allemaal op reis naar Cartagena moesten gaan.

-Goddelijk. -We hebben geprobeerd dat te organiseren.

Daarom. Laten we het alvast doen.

Ik hou van Cartagena, een van mijn favoriete steden ter wereld.

Dat klinkt goed.

Dus, wat gaan we doen in Cartagena?

Ik wil weten.

'Laat me niet schieten, klootzakken.'

Lucía zegt: "Geen paarden meer, geen jetski's meer, geen paintball meer."

Ze is bang.

Mag ik iets koelers voorstellen?

Dat is alles wat we willen.

Dat wilde ik zeggen,

Want er gaat altijd wel iets mis bij ons.

Geen activiteiten meer. Ik wil relaxen.

Ik denk dat het moeilijk zal zijn om te vertrekken.

Deze tijd met jou doorbrengen...

-Villazusters, denken jullie dat het moeilijk zal zijn? -Nee.

Het komt meer door de stad.

Ik mis Miami, maar tegelijkertijd...

Wij kunnen dit soort dingen daar niet doen.

Met iedereen aan tafel zitten,

Ik weet dat het me weer hard zal raken.

Maar ik weet dat ik er iets aan kan doen.

Ik wil meer bezoeken, meer praten. Dat is wat ik ga missen.

Oké, ik hou van jullie allemaal, dus de reis naar Cartagena is een feit.

-Klaar. -Laten we op Cartagena proosten.

Naar Cartagena.

De meest Colombiaanse toast ooit.

Bloedworst, bakbanaan, arepas, cassave.

Wij gaan naar Cartagena. Wij allemaal.

Juancho...

IN DE VOLGENDE AFLEVERING

Geen excuses deze week.

Wij gaan dood.

Ik ben opgewonden om hier te zijn met onze vrienden.

Je overschrijdt zoveel grenzen met mensen en raakt gemakkelijk getriggerd.

Als je iemand uit de groep zou moeten schoppen, wie zou dat dan zijn?

Kom op...

Ik wil graag een soloreis maken.

Het is wat we nu nodig hebben.

Het kon niet erger worden, toen gebeurde het wel.

Waarheid.

Hebben jullie gekust?

Ik denk dat het hen dichter bij elkaar zou brengen.