Original subtitles

Calle en Poche: Geen filter

Dit ziet er geweldig uit.

-Bedankt. - Kun je dat aan?

-Zeker. -Bedankt.

Ik ga eindelijk ontbijten met Calle en Poché.

Alleen wij drie.

Het ziet er zo goed uit.

-Wij hebben dit gisteren besteld. -Ja? Had je het?

Voor ontbijt.

Ik voel nog steeds dat er enige spanning is

dat gaat worden opgeruimd.

Je moet een proces van reflectie en zelfbewustzijn doorlopen.

Misschien wordt dit beter.

-Wat vond je van Sesquilé? -Het was veel, toch?

Ik maak een grapje, er is niets gebeurd...

Daarom vraag ik het.

Gonzi en Andrés zijn nog steeds boos, toch?

Ik wil weten hoe...

Hoe verliep het gesprek

Wat gebeurde er toen jullie weggingen om te praten?

Gonzi wilde niets zeggen. Hij heeft mij niet gezocht.

Ik kan het niet geloven.

Iedereen heeft iets om over te praten, behalve ik.

Het is voor mij onmogelijk om het gevoel te hebben dat ik iets tegen iemand moet zeggen.

-Ik heb niets te zeggen. -Ik doe.

-Naar mij? -Ja.

Mij? Wat heb ik gedaan?

Vanuit mijn standpunt heb ik je altijd gezocht,

en soms is het alsof...

Ik denk dat ik soms afstand neem,

Omdat ik het gevoel heb dat je de dingen soms overdrijft

en ik denk dat, in plaats van te overdrijven,

het lijkt alsof je liegt.

- Dramatisch zijn? -Ja, omdat...

Je overdrijft en het klinkt als een leugen.

En als het klinkt als een leugen, zeg ik: "Zo vervelend, het zijn allemaal leugens."

De volgende keer dat je je zo voelt...

Ik vertel het je meteen.

"Je overdrijft."

Je bent mijn vriend, laat het me weten.

Het is iets om aan te werken.

Je bent welkom om te zeggen wat je te zeggen hebt.

- Nog iets dat we moeten bespreken. -Er zijn er zoveel.

Ik geef een recital.

We zijn je nog nooit komen zien zingen.

Nee, verdomme.

Ik kijk erg uit naar hun spullen.

Die van hen zijn veel spraakmakender, de mijne is meer privé.

Het lijkt mij een goede gelegenheid om ze te laten zien wat ik doe.

Ben je opgelucht? Heb je het gevoel dat ik nu aan jouw kant sta?

- Ben je gek? - Voel je je meer op je gemak?

-Wat een dwaas... -Jij ook.

-Mij? Wat? -En jij?

Ik ook.

Mari belt mij

vraagt ​​om een ​​praktijkruimte.

Ik heb geen idee waarvoor.

Maar natuurlijk heb ik iets.

Mariana heeft een geweldig potentieel.

Het feit dat ze op haar leeftijd opera zingt

is echt gaaf, heel uniek.

Het is een heel bijzonder moment. Het is tijd om mezelf te laten zien dat ik er klaar voor ben.

Ik heb me hier zeven jaar op voorbereid.

We hebben veel te doen.

-Nou dan. -Perfecte timing.

Ik kan dit niet doen.

Ik blijf nog even, maar ik zie je snel.

-Doei. -Hoop dat het goed gaat.

-Groetjes. -Bedankt.

Prettige dag!

Ik wil heel graag met Mari praten.

Omdat ik heel nieuwsgierig ben en de operascene me cool lijkt.

Ik wist niet dat ze pop zong.

Ik wil je plannen weten.

Je studeert af. Wat is het volgende? Wat zijn je plannen?

Ik heb veel plannen. De lyrische wereld is werkelijk afgesloten.

Mensen die dat pad kiezen, kunnen alleen dat doen.

-Rechts. -En ik denk dat dat voor mij moet veranderen.

-Oké. -Ik hou ervan om opera te zingen,

maar er zijn nog veel meer dingen waar ik gepassioneerd over ben.

Ik heb veel projecten die soms moeilijk te beheren zijn.

Er zijn mensen met veel ervaring op dit gebied, en ik heb gezien wat Juancho doet.

Ik denk dat het belangrijk is om zijn advies te krijgen.

Ik denk dat het belangrijk is om twee dingen met je te bespreken.

De eerste is dat ik een boek aan het schrijven ben.

-O mijn God. -Ik heb het al geschreven.

Ik begon mijn eigen dagboek te schrijven.

"Wat ik vandaag voel, kan morgen veranderen."

Dat is het advies dat ze mij zojuist gaven. Wat denk je?

-Hoe heet het? -"Dagboek van een sopraan."

Leuk.

Het is een dialoog met mezelf.

Er zijn hoofdstukken over dingen die ik specifiek heb meegemaakt

in opera en mijn persoonlijke leven.

Er zijn ook foto's om het proces te laten zien.

Ik hou van dit gesprek dat ik met Mari heb. Het voelt heel eerlijk en lief.

Als u advies nodig heeft, kunt u met mij praten.

Voor nu, aangezien ik midden in een herstructurering zit,

Ik wil niet dat het is als: 'Juancho, je zei dat je zou helpen, maar je bent er niet.'

Ik ben daar mee bezig,

Omdat het is gebeurd met artiesten die bij mij hebben getekend.

-Je weet wel? -Ja, ik hoor je.

Als we de tijd en het talent hebben... Nee, jullie hebben het talent, ik niet.

Dan kunnen we het doen, laten we het doen.

Ik vertrouw Juancho omdat hij ervaring heeft met deze dingen.

Het is niet zoiets als: "Ik zal je een plezier doen." Niet zo.

U hoeft geen contract te tekenen, maar we laten alles zoals het is.

Dit is werk. Vriendschap is vriendschap.

Kom deze week naar het recital. Ik nodig jullie allemaal uit.

Ik heb je al een bericht gestuurd, maar je hebt het niet gezien.

Maar...

-Ik zie je graag. - Ja, ik begrijp het.

-Je mag meenemen wie je wilt. -Ik zal er zijn.

Heel erg bedankt voor alles.

-Ik houd van je. -Bedankt.

Ik moet dit nemen.

Veel mensen weten niet wat ik doe.

Ze hebben video's gezien, maar mij nog nooit live gezien.

Ik zou graag willen dat ze erbij zijn, het zijn mijn vrienden.

Ik hou van ze.

-Goedemorgen schatje. -Hoe schattig.

Deze week is het concert van Juli Velásquez.

Juanchi wist niets van het concert, maar Juli nodigde ons uit.

-En jullie... -Wat is er?

JULIANA VELASQUEZ - BESTE NIEUWE KUNSTENAAR 2021

Ik ben de manager van Juliana Velásquez.

Het is... Wauw.

Het is echt gaaf om het hele Mun-team te zien.

-Hallo. -Je bent prachtig.

Ik ken Juli Velásquez al heel lang, uit Misi.

Al sinds ik een klein meisje was. Wij kennen elkaar al een paar jaar.

-Je ziet er prachtig uit. -Hartelijk dank.

Mijn aandeel in Juli's concert is het assisteren van Juan García,

de choreograaf.

Ik stel voor dat... Kun je stoppen?

Het is leuk om oude vrienden terug te zien.

En het is leuk dat ze kunnen zien hoe we zijn getransformeerd.

Vanaf hier...

3 DAGEN TOT HET CONCERT

-Middag. -Hallo hoe gaat het?

Ik heb een repetitie met Juli bij Mun.

En ik ben een beetje gestresseerd omdat mijn stem weg is.

Hoe is het met je?

Mijn keel...

Gisteren ging ik met Kelly naar de les, maar ik kon niet...

-Kan je me horen? -Ja.

We oefenden het instaptempo, zonder te zingen.

-Denk je dat het een verkoudheid of een virus is? -Ik denk dat ik amandelontsteking heb.

Ik heb een injectiekuur gekregen.

Als ik morgen niet beter wakker word, zal ik meer moeten halen.

Nee, alles komt goed. Deze dingen gaan voorbij.

Ik hou er niet van om me beperkt te voelen. Of niet weten hoe ik zal klinken.

Wat belangrijk is, is het hebben van een gedefinieerde structuur.

-En dat jij je geen zorgen meer hoeft te maken. -Rechts.

Het lijkt alsof er meer dan een eeuw is verstreken

Nu Poché daar is, voel ik me nerveus. Ik kan niet naar haar kijken.

Verloren zijn de herinneringen aan de reis die we maakten

Ik word nog nerveuzer als een speciaal iemand toekijkt.

Zoals mijn moeder of mijn vader.

Omdat hun kritiek net iets harder zal aankomen.

Ondertussen is Poché er en het is...

En ondanks alles wat we erin stoppen

Beide van ons.

We hebben nooit samen vliegeren

Oké.

Het concert is over een paar dagen. Ik weet dat Calle erg ongerust is.

Ik wil er vandaag voor haar zijn

om haar te kalmeren, aangezien ze deze week in de crisismodus verkeerde.

Onze tijd is om

En ondanks alles

-Ik denk dat dat de reis is. -Rechts.

HET HUIS VAN CALLE EN POCHÉ

-Hallo hoe gaat het? -Miserabel.

-Leuk je te zien, Juliet. -Hoe is het met je?

-Goed en jij? -Slecht.

Ik ben...

Benadrukt.

2 DAGEN TOT HET CONCERT

- Vertel me dan wat er aan de hand is. -Ik voel me super druk.

Mijn keel en hoofd doen pijn.

Ik zal iets voor je keel voorschrijven

en ik geef je een corticoïde, dat zal veel helpen.

Er is niet veel tijd voor je keel om te herstellen

en het is mogelijk dat u niet kunt optreden.

Oké.

Ik ben gestresseerd omdat de dokter zegt dat ik niet kan zingen.

Dat ik mijn stem rust moet geven. Maar ik kan mijn stem niet laten rusten.

Ik zou wel willen, maar ik kan het niet.

Dit gaat een beetje pijn doen.

- Gaat het? -Ja.

Helemaal klaar.

Als dit niet werkt, moet u naar de kliniek gaan,

het kan ernstiger zijn...

-De kliniek? -Ja.

Groetjes. Doei.

-Hallo. -Hallo schoonheid.

Wat is er mis?

Er kwam een ​​dokter naar mij toe. Ik voelde me erg ziek.

Wat is het?

Ze vertelde me dat ze niet weet of ik zou kunnen zingen.

En ik moest corticoïde-injecties krijgen voor mijn keelpijn.

Denk je dat je het Juli moet vertellen?

Ik bel Juliana niet.

Ik ga nog steeds.

Ben je boos?

Ja, ik moet nu slapen.

Oke Sorry.

Kom op, ik hou van je. Het duurt niet lang.

Ik hoop dat we deze keer met de Villa-zussen echt kunnen praten

en voel je vrij en bouw een geweldige relatie op.

-Oke. -Sorry, ik heb koffie besteld. Hoe is het met je?

Goed, schat. Je was gisteren in Mun, toch?

-Ja. -Wat was je van plan?

Wat maakt jou dat uit?

Waarom vraag je me mee uit voor koffie als je zo gaat reageren?

Deze week geef ik een recital. Ik wil jullie uitnodigen. Het is op zondag.

-S middags. Kan je het maken? -Neuken.

-Heb je al plannen? -Een fotoshoot voor het album.

En ik denk dat het de hele dag kan duren.

-Ja, dus wie gaat er? -Ik denk iedereen.

-Ernstig? -Ja.

Juancho kan dat niet.

Juist, natuurlijk. Omdat hij bij de fotoshoot zal zijn.

Ik weet niet hoe dit gaat werken.

Ik weet niet of hij de fotoshoot is vergeten.

Of als hij denkt dat hij naar beide kan gaan. Maar ik denk dat we niet synchroon lopen.

Hij kan niet allebei.

Ik wil het voor niemand verpesten.

Integendeel, ik denk dat wat hij echt leuk vindt,

en wat ik ook leuk vind, is hoe autonoom ik ben.

We zijn niet bang dat u zijn tijd bij ons in beslag neemt, helemaal niet.

We hebben die brug lang geleden verbrand.

Juancho neemt zoveel artiesten aan dat hij voor ze allemaal geen tijd meer heeft.

We moeten allemaal onze eigen projecten versterken,

Omdat ze van ons zijn.

Een deel van de reden waarom ik met je wilde praten

was omdat ik me een beetje afstandelijk van jullie voel.

Ik zie jullie als een 'project'. De Villa-zussen zijn bijvoorbeeld een product.

En het was leuk om jullie nu als individuen te zien.

Jullie kennen als individu.

Ik zal je iets vertellen dat ik me herinner.

Het was een bijzondere dag, Calle's verjaardag, de dag dat we karaoke deden.

We waren karaoke aan het zingen en jij maakte een opmerking die niet cool was.

Over Daniela.

-Welke Daniela? -Bel.

'Ze is niet zo'n goede zangeres', of zoiets.

Zoiets.

Dat heb ik niet gezegd.

Je liegt, Mari.

Je liegt. Ik geloof mijn zus.

Ik weet wat voor soort persoon ze is.

Ze zou nooit zoiets over iemand zeggen.

Absoluut niet over een dierbare vriend.

Ik hoorde die opmerking over Daniela

en omdat ik weet dat ze soms geen vertrouwen heeft in haar eigen talent,

en dat kan haar tegenhouden.

Ik heb het gevoel dat je niet steunde

want jullie zijn echt geweldige muzikanten.

Ik gooi deze limonade in je gezicht.

Ernstig.

Ten eerste vind ik het onsmakelijk om te zeggen dat ik iets heb gezegd wat ik niet heb gezegd.

Ik weet dat ik, Laura Villa,

kan overhaast zijn, maar ik ben niet zo slecht om tegen iemand te zeggen dat hij niet kan zingen.

Dus ik denk dat het verkeerd is

dat jij iets zegt dat niet is gebeurd.

Ik bedoel...

Ik kan het niet eens onder woorden brengen.

Als iemand in je gezicht liegt, voel je je machteloos.

Wat... Wat in vredesnaam?

Dat was mijn perspectief.

Zo voelde ik mij.

Ik weet dat jullie super getalenteerd zijn en ik weet dat dit is wat jullie doen.

maar ik vind je houding tegenover haar niet leuk.

Ik ben gewoon eerlijk tegen je.

Zo voel ik me.

-Wauw. -Wauw, serieus.

Alles wat je zegt is gewoon triest.

- Zo voelde ik mij. - Echt, wat verdrietig.

Ik bemoei me niet met mensen als zij mij niet lastig vallen.

Mariana Camacho is klaar met mij en mijn zus.

Schatje, ik ben een leeuwin.

Weet je wat mijn reactie is op wat je zegt?

Wij zijn de eersten die haar uitnodigen voor de shows in Miami.

Vraag het haar.

- "Calle, ik heb deze kans." -Ik wil Calle bellen.

Vraag haar hoe ze zich voelt.

"Kom componeren met Nico Legretti."

"Kom met ons componeren."

Het enige wat we hebben gedaan is aardig zijn voor Calle, ik bedoel...

Had ze dit over Poché gezegd, dan...

het zou zijn als: "We vinden een manier

om haar te betrekken bij wat we doen en samen te groeien."

Maar we hebben ons best gedaan voor Calle

voor haar muziek en haar carrière als zangeres.

Hoe kun je...

-Het is alsof... -Kijk me in de ogen, we zijn aan het praten.

Ik ga nu spreken, want je moet praten,

Lucí heeft al gesproken, dus nu is het mijn beurt.

Ik voel me aangevallen door wat je zei.

Je zei: "Je zei dat Calle een slechte zangeres is

en daarom vroeg ze mij om met haar te zingen."

Eerlijk gezegd is dat een leugen.

Ik weet wie ik ben en ik weet wat ik nooit tegen een vriend zou zeggen.

Je hebt gelijk, ik zei het anders. Dat was mijn perspectief.

Ik zei: "Ik voel me al vijf jaar zo.

Dit is wat er op dat moment gebeurde."

Daarom kon ik niet dichtbij komen, ik probeerde de zaken op een rijtje te krijgen.

Het was de bedoeling om te zeggen:

"Ik heb nu een andere manier om dingen te zien."

Ik maakte de fout door de verkeerde woorden te gebruiken.

Ik ga mijn huidige perspectief geven.

- Wacht even. -Nee, wacht maar.

-Waarom zou ik wachten? -Je moet rustig worden.

-Ga je gang, laat maar horen. -Waarom moet je zo reageren?

-Je reactie is ook niet geweldig. -Ik hoor je en je hebt gelijk.

Ik heb ongelijk als ik woorden in je mond leg.

Je hebt gelijk, zo begrijp ik het, ik begrijp het, ik hoor je.

Je hoeft niet te schreeuwen.

-Ik ben hier... -Onderbreek me niet.

Oké.

Mijn moeder verheft haar stem niet tegen mij.

Als we willen praten, moeten we elkaar als volwassenen respecteren.

Hallo hoe gaat het?

Ik wilde je alleen iets vragen.

Mari beweert dat je haar op een gegeven moment vertelde dat je...

Sorry, dat heb ik niet gezegd. Mag ik zeggen wat ik zei?

-Vanuit mijn perspectief... -Ik heb haar gebeld.

Oke dan...

Wacht even, ik wil iets weten.

Beweer je dat ik heb gezegd dat de Villa-zusters mij niet steunen?

Nee! Zei ik dat?

Dat ze mij niet hebben geholpen?

Dat heb ik niet gezegd.

Als iemand je ervan beschuldigt het zelfrespect van iemand anders te schaden...

Om een ​​vriend pijn te doen? Nee...

Ik heb nooit gezegd dat je mij niet steunde. Integendeel, ik ben erg dankbaar.

Degenen bij wie ik me het veiligst voel en waar ik mee chill

in de studio zijn jullie.

Had ik al gezegd dat ik het gevoel had dat je haar niet steunde?

Nee, zei ik op dat moment... Sorry, mag ik spreken?

Later als je wilt, maar ik heb je gebeld omdat...

Dat zeg ik niet.

Jouw perspectief is één ding.

Dit is wat ik heb gezegd.

We begrijpen het. Het probleem is dat Mariana iets claimde en dat het niet goed zat.

Het is mijn standpunt. O mijn God...

Dit is echt triest, Mari.

Het was iets wat ik op dat moment voelde.

- Dag, Calle. -Doei.

Je hebt met de verkeerde mensen geknoeid, meisje.

Als je denkt dat we net als de rest van de groep zullen zijn,

Houd onze mond dicht, blijf mooi zitten en zeg het politiek correcte ding

als je onzin praat, heb je het mis.

Eerlijk gezegd wil ik niet meer met je praten.

-Je kunt gaan als je wilt. -Zeker.

Niet meer, dit moet stoppen. We moeten hier weg.

en praat een andere keer, als het stof is neergedaald.

Eerlijk gezegd kan ik Mari niet uitstaan.

Ik was erg respectvol.

Ik sta niet toe dat mensen mij niet respecteren.

Nee.

Waarom ween je?

Nee, Lala, zoals eer.

Als er één ding is dat ik weet in dit leven, dan is het een goed mens zijn.

Ik weet.

Ik weet. Kijk...

Mariana Camacho is gek. Ik denk dat het is…

Het was gewoon veel. Ik bedoel...

Je kunt zeggen dat ze respectvol en vredig sprak,

maar het zat boordevol gif.

-Rechts? Ik kan niet geloven dat dat is gebeurd. -Ja.

Ze was slecht en hatelijk.

Ik had het helemaal mis toen ik dacht dat ze een goed mens was

en dat ik haar leuk vond en het goede in haar zag.

Man...

Niets verder van de waarheid.

Woorden in iemands mond leggen.

Ten tweede: waarom ben je zo geobsedeerd door Calle en Poché?

Ze is een hypocriet. En onvolwassen ook.

Ze is slecht van binnen.

Mariana Camacho is geannuleerd.

Ik wil niets met haar te maken hebben.

Meisje...

OEFENRUIMTE

Ik ben in Árbol Naranja,

voor mijn eerste repetitie met de microfoon en het in-ear stuk,

de piano, alles.

Mijn stem wordt iets beter.

Het is nog niet 100%.

Ik ben bang omdat het een hoog refrein is en ik weet niet of ik het kan.

Ik wil mijn band zien.

En alle anderen.

De concertdag is bijna daar.

Het is onze eerste repetitie met de band en het geluid.

Het wordt speciaal.

Dit is Daniela Calle.

Ik herinner me dat ik in Misi worst en friet at

en hier zijn we vandaag, zingend,

onze dromen waarmaken, het is echt prachtig.

Wij komen hier niet als overwinnaar uit

Het nummer heet 'Cometa'.

Het is een lied over wrok en onverschilligheid.

Er vallen twee slachtoffers in deze oorlog

Ik dacht dat Calle nerveuzer zou zijn,

maar toen ze begon te zingen, viel mijn mond open.

We hebben nooit samen vliegeren

Eerlijk gezegd... ik ben zo trots.

Het is de eerste keer dat ik Calle live zie zingen.

Juancho...

Het is echt zo mooi hoe wij elkaar al jaren kennen

als een stel kinderen die ervan dromen zanger te worden.

Het beste is dat we niet alleen onze dromen zien uitkomen,

maar dat we het samen doen.

Ik wist al heel lang dat Calle heel graag muziek wilde maken.

Als je me vertelde dat je het vandaag met mij zou doen,

je eerste keer, het is iets heel speciaals voor je,

en ook voor mij wordt het heel speciaal voor ons allebei.

Ik hou niet van huilen.

Dat je me hier uitnodigt omdat je zo veel in mij gelooft

is echt ontroerend.

Ik ben echt trots op haar omdat ze haar angsten achter zich laat

terwijl ze het liedje repeteert.

Ik weet dat het geweldig gaat worden.

En nu kunnen we het lied zingen zoals we het kennen.

Daarvoor wil ik twee artiesten presenteren

wiens muziek en aanwezigheid in mijn leven zoiets als elektriciteit waren.

De Villa-zusters.

We gaan eindelijk repeteren met de muzikanten.

Oh, mijn God, ik ben zo zenuwachtig.

Elektriciteit

Geladen deeltjes

Dat ontploft met één blik

Het is duidelijk dat we nerveus zijn.

Laura en ik hebben dit al drie maanden niet meer gedaan? Ik weet het niet.

Ik wist niet dat je bestond en toen opeens

Nu ben je schuldig aan mijn waanzin en mijn cadeau

Ik denk dat ik een grote fan ben van al mijn vrienden.

Het is geweldig om ze samen met Juli te zien en het vult mijn hart.

En nu draaien.

Geladen deeltjes

Je kwam zonder waarschuwing

Om hier te blijven

ROSARIO UNIVERSITEIT

-Het is net een prinsessenjurk. -Zo mooi. Past perfect bij je.

Hoe voel je je?

Ik ben bij Misi om het recital te doen.

Ik ben erg zenuwachtig.

Terugkeren naar een plek waar ik ben opgegroeid is geweldig en adembenemend.

Echt, ik ga dood. Ik ben zo blij om hier te zijn.

Ik ben echt dankbaar.

Teruggaan naar Misi roept zoveel gemengde emoties op.

Alles begon hier, dit is waar we allemaal onze artistieke reis begonnen.

Ook waar al onze mooie vriendschappen zijn ontstaan.

Hoi.

Ik voel me erg emotioneel,

omdat het zo lang geleden is dat ik bij Misi ben geweest.

We zijn samengekomen om Mari te zien.

Er gebeurt zoveel.

Ik ben zo verheugd.

Mariana nodigde ons uit voor haar recital,

en vandaag is ook de fotoshoot van de zusjes Villa, maar die ligt niet ver uit elkaar,

Ik zit in tijdnood.

Ik wil naar Mariana's recital.

Binnenkort lanceren we ons eerste album, Eclipse.

We doen een fotoshoot voor het officiële album.

Laura en ik kozen de kostuums.

Ik voel me zo mooi. Ik ben trots op wat we hebben gedaan.

- Laat je kin zakken. -Je ziet er goed uit.

Ik vind het ook echt leuk.

Het is echt mooi.

Yayo komt nu, toch?

-Ja. -Oké.

Ik ben ongerust omdat ik geen idee heb hoe een recital is.

geen idee of het tien minuten of een uur gaat duren.

Ik zou het vreselijk vinden om halverwege het recital te vertrekken.

Het is echt ontroerend om Mariana te zien.

Haar muziek was als...

Het is de eerste keer...

Kippenvel, letterlijk.

En ik weet waarom ik het hen vroeg

Als het mij maar opviel

Ik heb het gevoel dat ik ga sterven

Ik kan niet geloven wat er net is gebeurd. We waren allemaal zo ontroerd.

Ik wil haar in een echte opera zien. Tien van de tien.

Aan het einde van het recital omhels ik Mari en zeg: 'Ik hou van je, hou van je,

Je hebt me aan het huilen gemaakt, ik moet gaan."

Je kijkt te veel naar voren.

- Draai een beetje deze kant op. -Perfect.

Doe het dus vanuit de pose, niet vanuit de stoel.

Jij weet hoe je moet zitten, zodat mensen niet zien wat ze niet mogen zien.

Dat is perfect. Klaar. Eén, twee, en...

-Wat denk je? -Goddelijk.

De boog werkte.

En de verlichting ook.

Het is echt een prachtige foto.

Alle foto's zijn zo mooi.

De kunst zal gewoon zijn als... Wauw.

FOTOGRAFIE STUDIO

Ja, boven. Laten we gaan.

Op de plaats.

Ik ben eerlijk gezegd blij dat Juancho hier is.

Het is alsof je voortdurend kritisch in de gaten wordt gehouden.

Zo van: "Deze opname zou beter kunnen zijn. Ik houd niet van die waarbij Lau wegkijkt.

Andersom zou het er beter uitzien."

Sorry, ik heb een vraag, ik weet dat je een scheiding in je haar hebt...

Maar is het niet leuker om in elkaar verstrengeld te zijn?

-Het zou mooier zijn. -Laten we eens kijken.

Ik ga één, twee, en...

De Villa-zussen zien er prachtig uit. Ze zien er heel gelukkig uit.

Zeer ontspannen.

Ik bedoel, ze hebben hete lichamen.

- Vond je het recital leuk? -Luister, ik huilde.

Het was echt ontroerend, ik heb nog nooit opera gehoord.

Ze begon te zingen en het bewoog gewoon.

Ze had ons eerder uitgenodigd en we zeiden nee.

Vóór het hele cafédrama. De soapserie.

En poseren...

Ik heb het gevoel dat ik dit schooljaar heb kunnen afsluiten met het recital.

Een perfect einde.

Ik wil je vaker zien, ik wil meer recitals zien.

En ik wil je in een opera zien.

We hebben net veel grote evenementen gedaan.

Calle en ik denken dat het een goed moment is om ons hoofd leeg te maken,

en we dachten erover om een ​​paar dagen weg van Bogota door te brengen, bij het zwembad.

Ik ga het vandaag ter sprake brengen en kijken wie er zin in heeft.

Laten we naar Girardot, El Peñón gaan.

Zeg alsjeblieft ja.

Je hebt geen excuses, je bent net afgestudeerd.

-Laten we allemaal gaan. -De Villa-zusjes gaan natuurlijk.

-Het is de perfecte tijd. - Geen idee waar je op wacht.

Om dingen op te lossen en de rotzooi tussen jullie op te lossen.

-We hebben met ze gesproken. - Hebben jullie gepraat?

Oké, ik zal het proberen, en als het niet lukt,

Ik zal mediteren totdat ik het antwoord krijg.

Ze zullen niet met jou in dezelfde kamer zijn.

Alsjeblieft.

Ik denk dat dit heel goed of heel slecht kan aflopen.

Eén van de twee, geen idee welke.

Vandaag is heel belangrijk voor mij.

-Hallo. -Hoi!

Ik ga met mijn vader, Vale, Calle en Efi

naar de kerk waar de as van mijn moeder is.

Het is geweldig dat je hier bij ons bent.

Ik vind het leuk. Het is alweer tien jaar geleden, toch?

Ik wilde haar al een tijdje zien, het is al tien jaar geleden.

-Hoelang is het geweest? -Het is intens om hier te zijn.

Ik wil deze plek ook een nieuwe betekenis geven.

-Daar is ze. -Waar?

Hier is ze.

Zo gek, er is zoveel tijd verstreken.

Ik voel me schuldig omdat ik niet op bezoek ben geweest en ik wil haar dat vertellen:

Ik wil dat ze mij hoort.

Mam zou blij zijn dat we het leven op de best mogelijke manier leiden.

We dragen haar in ons hart, ze is niet alleen op een fysieke plek, zoals een kerk.

Het is speciaal om hier te komen, vanwege wat het betekent.

Ze is bij ons, niet hier.

Ze is waar je wilt dat ze is.

Ik vind het ook fijn om te bidden en naar de mis te gaan.

Er is die zondagse energie en muziek.

Dit is als een klein altaar,

Ik vind het leuk, maar ze is er niet.

Er is iets heel leuks gebeurd met Vale en mij sinds mama deze wereld verliet.

Het is alsof we haar bij verschillende gelegenheden kunnen voelen, als bij toverslag.

-Er is een veer. -Echt niet.

-Een bord? -Echt?

Wil je hem als aandenken?

Vale en ik vinden altijd veren.

Dergelijke borden moet je verzamelen, laat ze niet achter.

We voelen haar vaak in vlinders, in vogels.

Er zijn een aantal dingen waarvan ik weet dat zij het 100% is.

Calle zei altijd dat het zo raar was dat ze mijn moeder niet kende.

Ik vind het raar om te weten dat ze zo vaak bij Misi was.

Maar toen ik daar was, was ze niet echt in de buurt.

Calle bracht veel tijd door met nadenken

als ze met elkaar overweg zouden kunnen, wat ze van ons dacht.

Toen we uit de kast kwamen, was er veel om over te praten.

Calle zou zeggen: 'Ik weet niet hoe je moeder zich zou voelen als ze hier was.'

Ik denk dat alles wat ik heb zien gebeuren,

onze liefde,

wat we doen, de kunst, alles,

Ik denk dat ze het zou hebben begrepen en ik weet zeker dat ze blij zou zijn geweest.

Ik denk dat ze trots is op ons allemaal.

Mijn hart is blij

en het is onverwacht, het heeft mijn perspectief veranderd

over hoe het is om herinneringen op te halen aan een tijd van pijn.

Ik heb er vrede mee en ik ben blij dat ik met jullie mee ben gegaan.

En we moeten hier ook terugkomen.

-Ik houd zo veel van je. -Jij ook.

-Hou veel van je. -Ontzettend bedankt.

DE DAG VAN DE SHOW

JORGE ELIÉCER GAITÁN GEMEENTELIJK THEATER

Ik voel me anders vandaag.

Ik begin nerveus te worden als ik op het podium sta.

We zijn in het Jorge Eliécer Gaitán-theater. Ik ben echt opgewonden.

Blij, angstig, nerveus.

Hallo.

Wat is er?

Theaters voelen 's avonds aan als New York.

-Calle's kleedkamer. -Zo cool.

Poché zei dat we in de volgende zitten.

-De Villa-zussen. -Ja, kijk.

We zijn onderweg naar het theater, super enthousiast.

-Hoe gaat het met je zenuwen? -Ik ga rustig naar binnen,

maar uiteindelijk moet ik in mezelf schijten, huilen, gefrustreerd... Klinkt vreselijk, toch?

En je bent al 40 dagen nerveus.

Mezelf schijten.

En je geniet echt van het moment.

Ik ben echt bang voor het begin. Zoals: "Hé, ik ben niet op de hoogte."

Ik moet me concentreren. Ik moet naar buiten lopen...

Mijn stem is iets beter geworden.

Ik ben zoals...

Hoe ga ik zingen?

Goddelijk, je ziet er prachtig uit.

Ze ziet er veel mooier uit.

Mooier, meer alles.

Ik wil dat ze van het moment geniet en vertrouwen heeft in haar talent.

Eerst wil ik iets delen wat ze ons vertelden en dat heel spannend is.

Het is de eerste keer in drie jaar dat de Jorge Eliécer Gaitán uitverkocht is.

Het werk dat we deden was een teamprestatie.

Iedereen kwam samen voor elk aspect van dit concert...

Dit is een emotionele dag.

Dit is het moment waarop mijn carrière samenkomt.

Ik draai me om en het zijn de zusjes Villa. Juliana natuurlijk.

Juan, Alejo.

Dit gevoel is zo mooi.

Een twee drie...

Breek een been!

Het is nu serieus. De show is begonnen.

Ik wil twee vrienden voorstellen

wiens stemmen en muziek mij...

Elektriciteit

Geladen deeltjes

Dat ontploft met slechts één blik

Zwaartekracht

Zijn kracht probeert dicht bij je te komen

Alsof het centrum dat was

Ik, een openbaring

Ik wist niet dat je bestond. En ineens

Je bent nu schuldig aan mijn waanzin en mijn cadeau

Je kwam zonder waarschuwing om te blijven

En jij bleef in mij

Het is zo opwindend om mensen te zien schreeuwen,

om de liefde te zien, mensen die gewoon schreeuwen.

Ze gaven mij het vertrouwen dat het goed met mij ging.

Je kwam zonder waarschuwing

Te blijven

En jij bleef hier

De Villa-zusters!

Bedankt!

Ik vertrok met een vol hart.

Ze zeiden: "Ik hou van je!" En ik hou ook van ze!

Voor de eerste keer, een van mijn zielsverwanten, mijn levenslange vriend,

wie deelt mijn verhaal,

besloten een gokje te wagen, moedig te zijn,

om te doen waar ze het meest van houdt, waar jullie allemaal bij zijn,

voor het eerst op het podium.

Ze besloot de gok te wagen en voor de eerste keer te komen zingen.

Dit is...

Daniela Calle!

IN DE VOLGENDE AFLEVERING

We gaan naar Girardot, El Peñón.

Ik ga iedereen aan het dansen krijgen.

We probeerden een dronken gevecht in een club te verbreken.

Ik zat 15 minuten vast in de middle of nowhere.

Waarom redt niemand Gonzi?

Klootzak.

Ik heb geen idee. Hulp!

Wat is er met hun gebeurt?

Dit is een ramp.

Ik wil hier nu niet zijn.

Een goede manier om onze reis te beëindigen.

Ik weet niet hoe goed het ging.

Ik ben boos.